<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2026-04-202604C130202401270-00-TRA-DOC-EL-CONCL-C-0127-24-202508078-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="17/07/2026 14:52:27" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="2rn50dtoI9qMMeavyJP9N55kHQ1dkut5avWVzimH1Usjj4R7zNEcuR2oNr6fLxZrY2MGPb+nfB2tYwyqKbFbL8mXtzHy7pSQ2SL5U4hnJQfkCBScgyhSrk8ab+CjD3P0HPiICHxk7N1A7x8Tksi/zOXV5nOQBHKuoaTTEK1dCvI=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0127" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2024" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 28-08-25 11:00:15" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="67f0ea8ced33425ca3c788c5d882b4d4" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0127" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Προτάσεις Szpunar – Υπόθεση C‑127/24</div>
      <div id="rId21" style="default">VHC 2 Seniorenresidenz</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      MACIEJ SZPUNAR
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      της 4ης Σεπτεμβρίου 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Υπόθεση C‑127/24
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA)
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      VHC 2 Seniorenresidenz und Pflegeheim gGmbH
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-8" title="page-1">
      [αίτηση του Bundesgerichtshof<br/>(Ανωτάτου Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου, Γερμανία)<br/>για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-9" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Διανοητική ιδιοκτησία – Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα – Οδηγία 2001/29/ΕΚ – Άρθρο 3, παράγραφος 1 – Δικαίωμα παρουσίασης στο κοινό – Έννοια της παρουσίασης στο κοινό – Νέο κοινό – Αναμετάδοση του τηλεοπτικού σήματος μέσω καλωδιακού δικτύου ειδικά για οίκο ευγηρίας»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-2">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εισαγωγή</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πάγια πλέον νομολογία, παρουσίαση στο κοινό, κατά την έννοια του δικαίου της Ένωσης περί πνευματικής ιδιοκτησίας, πραγματοποιείται από χρήστη ο οποίος, σκόπιμα, παρέχει πρόσβαση σε προστατευόμενα έργα που έχουν αποτελέσει αντικείμενο ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών εκπομπών σε κοινό το οποίο, χωρίς την παρέμβαση του χρήστη αυτού, δεν θα μπορούσε να έχει πρόσβαση στις εν λόγω εκπομπές  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>). Αυτό ισχύει, μεταξύ άλλων, για τους φορείς εκμετάλλευσης ξενοδοχείων, καφέ και εστιατορίων, ιαματικών κέντρων και κέντρων αποκατάστασης, καθώς και για τα διαμερίσματα βραχυχρόνιας μίσθωσης  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των εγκαταστάσεων είναι ότι υποδέχονται περιστασιακούς επισκέπτες, οι οποίοι παραμένουν σε αυτές κατά το μάλλον ή ήττον οικειοθελώς, για σχετικά σύντομα χρονικά διαστήματα, πράγμα που σημαίνει ότι κατά πάσα πιθανότητα οι επισκέπτες αυτοί δεν θα έχουν, κατά την παραμονή τους εκεί τα υλικά μέσα που καθιστούν δυνατή, μεταξύ άλλων, την πρόσβαση σε τηλεοπτικά προγράμματα. Επομένως, το κοινό αυτό εξαρτάται από την υπηρεσία που παρέχει ο φορέας εκμετάλλευσης της εγκατάστασης για να έχει πρόσβαση στα εν λόγω προγράμματα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, το Δικαστήριο καλείται να απαντήσει στο ερώτημα αν η ίδια λογική μπορεί να εφαρμοστεί και σε εγκατάσταση στην οποία οι ενδιαφερόμενοι αποδέκτες διαμένουν μόνιμα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τo νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>) ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-4">
      «Τα κράτη μέλη παρέχουν στους δημιουργούς το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν κάθε παρουσίαση στο κοινό των έργων τους, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, καθώς και να καθιστούν προσιτά τα έργα τους στο κοινό κατά τρόπο ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση σε αυτά όπου και όταν επιλέγει ο ίδιος.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το γερμανικό δίκαιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο γερμανικό δίκαιο, το δικαίωμα παρουσίασης στο κοινό μέσω ραδιοφωνικής ή τηλεοπτικής μετάδοσης και εν συνεχεία καλωδιακής αναμετάδοσης ρυθμίζεται από το άρθρο 15, παράγραφοι 2 και 3, του Gesetz über Urheberrecht und verwandte Schutzrecht - Urheberrechtsgesetz (νόμου περί του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων – νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας), της 9ης Σεπτεμβρίου 1965  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>), σε συνδυασμό με τα άρθρα 20 και 20b του νόμου αυτού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τα περιστατικά της υπόθεσης της κύριας δίκης, η διαδικασία και τα προδικαστικά ερωτήματα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Gesellschaft für musikalische Aufführungs- und mechanische Vervielfältigungsrechte eV (GEMA) είναι οργανισμός συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας στον χώρο της μουσικής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η VHC 2 Seniorenresidenz und Pflegeheim gGmbH (στο εξής: VHC 2 Seniorenresidenz) εκμεταλλεύεται οίκο ευγηρίας, όπου διαμένουν μόνιμα 89 μη αυτοεξυπηρετούμενα ηλικιωμένοι, οι οποίοι λαμβάνουν ολοκληρωμένη νοσηλευτική περίθαλψη και φροντίδα σε 88 μονόκλινα και τρία δίκλινα δωμάτια, ενώ υπάρχουν και διάφοροι κοινόχρηστοι χώροι, όπως χώροι εστιάσεως και αναψυχής. Η VHC 2 Seniorenresidenz λαμβάνει μέσω ιδίου συστήματος δορυφορικής λήψης ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα, τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά, και τα αναμεταδίδει ταυτοχρόνως, χωρίς αλλοιώσεις και περικοπές, μέσω του καλωδιακού της δικτύου, στα δωμάτια των ενοίκων και στους χώρους θεραπείας, μέσω των συνδέσεων για τηλεόραση και ραδιόφωνο που υπάρχουν σε αυτά.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Θεωρώντας ότι αυτή η αναμετάδοση των ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων υπόκειται στην παροχή άδειας, η GEMA άσκησε αγωγή κατά της VHC 2 Seniorenresidenz ενώπιον του Landgericht (πρωτοδικείο, Γερμανία), με αίτημα να παύσει η μετάδοση μουσικών έργων από το ρεπερτόριο που διαχειρίζεται, αγωγή η οποία έγινε δεκτή από το δικαστήριο αυτό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αποφαινόμενο επί της εφέσεως που άσκησε η VHC 2 Seniorenresidenz κατά της πρωτόδικης απόφασης, το Oberlandesgericht Zweibrücken (εφετείο Zweibrücken, Γερμανία) απέρριψε την αγωγή της GEMA με το σκεπτικό ότι η επίμαχη αναμετάδοση δεν συνιστά παρουσίαση στο κοινό. Το δικαστήριο αυτό έκρινε, κατ’ ουσίαν, ότι, μολονότι υφίσταται πράγματι παρουσίαση, ωστόσο δεν υφίσταται παρουσίαση στο κοινό, διότι αυτή απευθύνεται στον περιορισμένο κύκλο προσώπων που απαρτίζεται από τους ενοίκους της εγκαταστάσεως, οι οποίοι, αν και πολυάριθμοι, αποτελούν εξ απόψεως δομής έναν σταθερό κύκλο προσώπων πολύ ομοιογενή και προσανατολισμένο στη μόνιμη παραμονή στην εγκατάσταση, με ελάχιστες εναλλαγές. Επομένως, κατά το δικαστήριο αυτό, η επίμαχη παρουσίαση περιορίζεται σε συγκεκριμένα πρόσωπα που ανήκουν σε ιδιωτικό κύκλο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιληφθέν αιτήσεως αναιρέσεως που ασκήθηκε από την GEMA, το Bundesgerichtshof (Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο, Γερμανία), το οποίο είναι το αιτούν δικαστήριο, διερωτάται, στο πλαίσιο αυτό, αν οι ένοικοι του επίμαχου οίκου ευγηρίας αποτελούν κοινό, κατά την έννοια της νομολογίας του Δικαστηρίου σχετικά με την έννοια της «παρουσίασης στο κοινό», και αν αποτελούν «νέο κοινό» κατά την έννοια της ίδιας νομολογίας στο πλαίσιο της αναμετάδοσης ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών που πραγματοποιεί ο φορέας εκμετάλλευσης του οίκου ευγηρίας προς όφελος των εν λόγω ενοίκων. Διερωτάται επίσης αν η αναμετάδοση αυτή πραγματοποιείται σύμφωνα με νέα τεχνική μέθοδο κατά την έννοια της νομολογίας αυτής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το Bundesgerichtshof (Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-28" title="page-4">
      «1) Αποτελούν οι ένοικοι οίκου ευγηρίας λειτουργούντος στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας, που διαθέτουν στα δωμάτιά τους τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνδέσεις προς τις οποίες ο έχων την εκμετάλλευση του οίκου ευγηρίας αναμεταδίδει, διά του καλωδιακού του δικτύου, ταυτόχρονα, χωρίς αλλοιώσεις και περικοπές τα ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα που λαμβάνει μέσω ιδίου συστήματος δορυφορικής λήψεως, “απροσδιόριστο αριθμό δυνητικών αποδεκτών”, κατά την έννοια του ορισμού της “παρουσίασης στο κοινό” του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-29" title="page-4">
      2) Εξακολουθεί να ισχύει εν γένει ο ορισμός που χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα το Δικαστήριο, κατά τον οποίο, για να χαρακτηρισθεί ως “παρουσίαση στο κοινό” κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ, πρέπει “το προστατευόμενο έργο να παρουσιάζεται με ειδικό τεχνικό τρόπο, διαφορετικό από όσους έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι πρότινος ή, άλλως, σε ‘νέο κοινό’, δηλαδή κοινό το οποίο δεν είχε ήδη ληφθεί υπόψη από τον κάτοχο του δικαιώματος του δημιουργού όταν επέτρεψε την αρχική παρουσίαση του έργου του στο κοινό”, ή ο ειδικός τεχνικός τρόπος της παρουσίασης ασκεί επιρροή μόνον στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες γίνεται αναμετάδοση στο ανοικτό διαδίκτυο περιεχομένου το οποίο έχει ληφθεί προηγουμένως μέσω επίγειου, δορυφορικού ή καλωδιακού δικτύου;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-30" title="page-4">
      3) Υφίσταται “νέο κοινό”, κατά την έννοια του ορισμού της “παρουσίασης στο κοινό” του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ, όταν ο ασκών την εκμετάλλευση οίκου ευγηρίας στο πλαίσιο κερδοσκοπικής δραστηριότητας αναμεταδίδει, διά του καλωδιακού του δικτύου, προς τις υφιστάμενες εντός των δωματίων των ενοίκων του εν λόγω οίκου τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνδέσεις, ταυτόχρονα, χωρίς μεταβολές και περικοπές ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα που λαμβάνει μέσω ιδίου συστήματος δορυφορικής λήψεως; Ασκεί επιρροή για την εκτίμηση αυτή το αν οι ένοικοι έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν τα ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα στα δωμάτιά τους μέσω επίγειας μεταδόσεως, ανεξάρτητα από την καλωδιακή μετάδοση; Ασκεί, περαιτέρω, επιρροή για την εκτίμηση αυτή το αν οι δικαιούχοι των δικαιωμάτων έχουν λάβει αμοιβή προκειμένου να χορηγήσουν άδεια για την αρχική εκπομπή;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως περιήλθε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Φεβρουαρίου 2024. Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν οι διάδικοι της κύριας δίκης, η Γαλλική Κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τα ίδια μέρη παρέστησαν στην επ’ ακροατηρίου συζήτηση της 2ας Απριλίου 2025.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ανάλυση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 έχει την έννοια ότι ο φορέας εκμετάλλευσης οίκου ευγηρίας προβαίνει σε παρουσίαση στο κοινό, όταν αναμεταδίδει μέσω του καλωδιακού δικτύου του ταυτόχρονα, χωρίς μεταβολές και περικοπές, στις υποδοχές τηλεόρασης και ραδιοφώνου που είναι εγκατεστημένες στα δωμάτια των ενοίκων, ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα που λαμβάνονται από εγκατάσταση δορυφορικής λήψης. Προς τούτο, το αιτούν δικαστήριο υποβάλλει τρία ερωτήματα σχετικά με τρία στοιχεία του ορισμού της έννοιας της «παρουσίασης στο κοινό», όπως έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου, δηλαδή τις έννοιες του «κοινού», του «ειδικού τεχνικού τρόπου» και του «νέου κοινού»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Θα επικεντρώσω την ανάλυσή μου στο δεύτερο και στο τρίτο ερώτημα, στο μέτρο που η απάντηση που προτείνω να δοθεί σε αυτά θα παράσχει στο αιτούν δικαστήριο τη δυνατότητα να επιλύσει τη διαφορά της κύριας δίκης. Επομένως, το πρώτο ερώτημα θα εξεταστεί μόνο επικουρικώς.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του δευτέρου και τρίτου προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το δεύτερο και το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί αν η συμπεριφορά του φορέα εκμετάλλευσης οίκου ευγηρίας της κύριας δίκης συνιστά παρουσίαση στο κοινό, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο, είτε ως πράξη παρουσίασης που πραγματοποιείται σύμφωνα με «ειδικό τεχνικό τρόπο», είτε ως παρουσίαση που προορίζεται για «νέο κοινό».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της έννοιας του «ειδικού τεχνικού τρόπου»: δεύτερο προδικαστικό ερώτημα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επισημαίνω εκ προοιμίου ότι το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, όπως διατυπώθηκε από το αιτούν δικαστήριο, έχει αφηρημένο και γενικό χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να εγείρει αμφιβολίες ως προς το παραδεκτό του, δεδομένου ότι το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να απαντά σε υποθετικά ερωτήματα τα οποία δεν είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του δικαστηρίου που υπέβαλε αίτηση προδικαστικής αποφάσεως  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>). Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ωστόσο ότι, με το ερώτημα αυτό, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν η μετάδοση από φορέα εκμετάλλευσης οίκου ευγηρίας, μέσω καλωδιακού συστήματος, στα δωμάτια του οίκου αυτού τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών που λαμβάνονται με τη χρήση της δορυφορικής κεραίας συνιστά παρουσίαση στο κοινό για την οποία απαιτείται άδεια των κατόχων των δικαιωμάτων του δημιουργού, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, για τον λόγο και μόνον ότι η μετάδοση αυτή πραγματοποιείται με ειδικό τεχνικό μέσο, διαφορετικό από εκείνο της αρχικής εκπομπής, χωρίς να είναι αναγκαίο να εξακριβωθεί αν πληρούται το κριτήριο του «νέου κοινού».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά την απόφαση περί παραπομπής, οι αμφιβολίες του αιτούντος δικαστηρίου απορρέουν από το γεγονός ότι το Δικαστήριο, ενώ έχει καθιερώσει το κριτήριο του «διαφορετικού τεχνικού τρόπου», φαίνεται να παρεκκλίνει από αυτό σε ορισμένες περιπτώσεις ή να μην το λαμβάνει υπόψη σε άλλες. Κατά το αιτούν δικαστήριο, φορέας εκμετάλλευσης ο οποίος μεταδίδει μέσω καλωδιακού συστήματος το τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό σήμα που λαμβάνεται από δορυφορική κεραία πραγματοποιεί παρουσίαση (μετάδοση) με τεχνικό τρόπο (καλώδιο) διαφορετικό από τον τεχνικό τρόπο που χρησιμοποιείται για την αρχική εκπομπή (δορυφόρος).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, φρονώ ότι η παραδοχή αυτή του αιτούντος δικαστηρίου δεν είναι ορθή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, τόσο το κριτήριο του νέου κοινού όσο και το κριτήριο του ειδικού τεχνικού τρόπου είναι νομολογιακής προέλευσης και πρέπει, επομένως, να νοούνται και να εφαρμόζονται, για τους σκοπούς της ερμηνείας του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, σύμφωνα με τη νομολογία που τα καθιέρωσε. Συγκεκριμένα, το δεύτερο αυτό κριτήριο εισήχθη από το Δικαστήριο προκειμένου να γίνει διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών περιπτώσεων: εκείνες στις οποίες δύο μεταδόσεις πραγματοποιούνται «υπό ειδικές τεχνικές προϋποθέσεις, βάσει διαφορετικού τρόπου μετάδοσης των προστατευόμενων έργων και καθεμία προορίζεται σε κοινό» και εκείνες στις οποίες «ένας οικονομικός φορέας κατέστησε οικειοθελώς δυνατή την πρόσβαση σε ραδιοτηλεοπτική μετάδοση περιέχουσα προστατευόμενα έργα σε νέο κοινό»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>). Ενώ η πρώτη κατηγορία αφορά ιδίως τις αναμεταδόσεις στο διαδίκτυο, η περίπτωση κατά την οποία ο φορέας εκμετάλλευσης ξενοδοχειακής εγκατάστασης διανέμει μέσω καλωδίου στα δωμάτια αυτής της εγκατάστασης το τηλεοπτικό σήμα που λαμβάνεται από κεραία, επίδικη στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση SGAE, εμπίπτει στη δεύτερη κατηγορία περιπτώσεων  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η επίμαχη στην κύρια δίκη περίπτωση του φορέα εκμετάλλευσης οίκου ευγηρίας προσομοιάζει προς τη δεύτερη κατηγορία περιπτώσεων. Επομένως, ένας τέτοιος φορέας εκμετάλλευσης, ο οποίος μεταδίδει, μέσω συστήματος καλωδίων στα δωμάτια αυτής της εγκατάστασης, τις εκπομπές που λαμβάνονται με τη χρήση της δορυφορικής κεραίας του, δεν πραγματοποιεί μετάδοση αυτών των εκπομπών με ειδικό τεχνικό τρόπο, διαφορετικό από εκείνον που χρησιμοποιείται για τις εκπομπές αυτές, αλλά απλώς παρέχει στους ενοίκους πρόσβαση στις εκπομπές αυτές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Γενικότερα, η έννοια του «ειδικού τεχνικού τρόπου», όπως προκύπτει από τη νομολογία του Δικαστηρίου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>), αναφέρεται στους διαφορετικούς τεχνικούς τρόπους μετάδοσης οι οποίοι, λόγω των μέσων μετάδοσης που διαφέρουν από την αρχική εκπομπή, καθιστούν δυνατή την πρόσβαση στην εκπομπή αυτή υπό ουσιαστικά διαφορετικές τεχνικές συνθήκες είτε από την άποψη της περιοχής κάλυψης είτε από την άποψη της προσβασιμότητας ή της ποιότητας του σήματος είτε, τέλος, από την άποψη του εξοπλισμού που απαιτείται για τη λήψη. Ως εκ τούτου, οι παραδοσιακοί τρόποι ραδιοφωνικής και τηλεοπτικής μετάδοσης –επίγειας, δορυφορικής και καλωδιακής– καθώς και το διαδίκτυο αποτελούν ειδικούς τεχνικούς τρόπους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά ειδικότερα τις πτυχές του δικαιώματος του δημιουργού που αφορούν την καλωδιακή μετάδοση, αυτές ρυθμίζονται, ιδίως, από την οδηγία 93/83/ΕΟΚ  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>). Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι η οδηγία αυτή διέπει μόνο τις σχέσεις των κατόχων δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων με τις «επιχειρήσεις εκμετάλλευσης καλωδιακού δικτύου» ή τους «φορείς εκμετάλλευσης καλωδιακού δικτύου», έννοιες που αναφέρονται στους φορείς εκμετάλλευσης των παραδοσιακών καλωδιακών δικτύων των οποίων η κύρια δραστηριότητα είναι η καλωδιακή διανομή ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών. Επομένως, ένα ξενοδοχείο δεν μπορεί να θεωρηθεί ως «επιχείρηση εκμετάλλευσης καλωδιακού δικτύου», κατά την έννοια της εν λόγω οδηγίας  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ίδιο ισχύει, κατά τη γνώμη μου, και για την έννοια του «ειδικού τεχνικού τρόπου». Πράγματι, αυτό που χαρακτηρίζει μια επιχείρηση εκμετάλλευσης καλωδιακού δικτύου, κατά την έννοια της οδηγίας 93/83, είναι το γεγονός ότι, μέσω της δραστηριότητάς της, μεταβάλλει ουσιωδώς τους τεχνικούς και οικονομικούς όρους λήψης του σήματος που αναμεταδίδει. Μια τέτοια επιχείρηση όχι μόνον απαλλάσσει τους πελάτες της από την εγκατάσταση της δικής τους κεραίας, αλλά καθιστά επίσης δυνατή τη λήψη σε χώρους όπου το επίγειο ή δορυφορικό σήμα είναι αδύναμο ή ανύπαρκτο και παρέχει πρόσβαση σε εκπομπές από διαφορετικούς ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς δημιουργώντας ένα «πακέτο» προγραμμάτων. Είναι επίσης πιθανό, εντός των νομικών και τεχνικών ορίων της δραστηριότητάς της, να συνδέσει απροσδιόριστο αριθμό χρηστών στο δίκτυό της. Επομένως, μια τέτοια επιχείρηση εκμετάλλευσης καλωδιακού δικτύου προβαίνει σε αυτόνομη αναμετάδοση των αρχικών εκπομπών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από την άλλη πλευρά, ο φορέας εκμετάλλευσης μιας εγκατάστασης όπως ένα ξενοδοχείο ή, όπως στην προκειμένη περίπτωση, ένας οίκος ευγηρίας, ο οποίος αναμεταδίδει το σήμα που λαμβάνει η δική του κεραία στους διάφορους χώρους της εγκατάστασης αυτής, ιδίως στις μονάδες στέγασης, επιτρέπει απλώς τη λήψη της αρχικής εκπομπής στις συσκευές τηλεοράσεως που είναι εγκατεστημένες σε αυτούς τους χώρους, ο αριθμός των οποίων είναι εξάλλου καθορισμένος και οι οποίες βρίσκονται συνήθως σε ένα μόνο κτίριο ή σε ένα σύνολο κτιρίων που αποτελούν μια ενιαία εγκατάσταση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την καλωδιακή αναμετάδοση, η έννοια του «ειδικού τεχνικού τρόπου» αφορά, επομένως, την αναμετάδοση από φορείς εκμετάλλευσης καλωδιακών δικτύων, όπως συνέβαινε στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση ΑΚΜ  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>). Από την άλλη πλευρά, αυτή η έννοια δεν αφορά την απλή μετάδοση του σήματος από κεραία σε συσκευές τηλεόρασης εντός μιας μόνον εγκατάστασης, μολονότι και η μετάδοση αυτή πραγματοποιείται συνήθως με καλώδιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, στον βαθμό που τα κριτήρια του «ειδικού τεχνικού τρόπου» και του «νέου κοινού» είναι ανεξάρτητα, η ικανοποίηση ενός από αυτά τα κριτήρια απαλλάσσει από την ανάγκη ανάλυσης της κατάστασης υπό το πρίσμα του άλλου. Βεβαίως, στην απόφαση ΑΚΜ  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>), το Δικαστήριο απέρριψε την εφαρμογή του κριτηρίου του «ειδικού τεχνικού τρόπου» και διαπίστωσε την απουσία παρουσίασης στο κοινό, με το σκεπτικό ότι δεν πληρούνταν το κριτήριο του «νέου κοινού». Εντούτοις, όπως ορθώς παρατηρεί η Επιτροπή, επρόκειτο για μια εξαιρετική περίπτωση κατά την οποία, σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, η άδεια που παρείχαν οι κάτοχοι δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας στον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό ισοδυναμούσε με άδεια για την καλωδιακή αναμετάδοση των εκπομπών του εν λόγω οργανισμού  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>). Επομένως, από την απόφαση ΑΚΜ  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>) απορρέει απλώς ένας προφανής κανόνας, σύμφωνα με τον οποίο, όταν είναι σαφές ότι οι δικαιούχοι έχουν δώσει την άδειά τους τόσο για την αρχική παρουσίαση όσο και για τη δευτερεύουσα παρουσίαση, ο τεχνικός τρόπος που χρησιμοποιείται για τη δεύτερη αυτή παρουσίαση δεν ασκεί επιρροή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η μετάδοση ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σήματος από την κεραία στους δέκτες εντός οίκου ευγηρίας δεν συνιστά παρουσίαση πραγματοποιούμενη με ειδικό τεχνικό τρόπο διαφορετικό από αυτόν που χρησιμοποιείται για την αρχική εκπομπή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της έννοιας του «νέου κοινού»: τρίτο προδικαστικό ερώτημα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το τρίτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 έχει την έννοια ότι ο φορέας εκμετάλλευσης οίκου ευγηρίας που μεταδίδει στα δωμάτια του οίκου, μέσω καλωδιακού συστήματος τις εκπομπές που λαμβάνονται με τη χρήση της δορυφορικής κεραίας προβαίνει σε παρουσίαση στο κοινό, για την οποία απαιτείται άδεια των κατόχων δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας δυνάμει της εν λόγω διατάξεως, για τον λόγο ότι η μετάδοση προορίζεται για «νέο κοινό», δηλαδή για κοινό που δεν έλαβαν υπόψη τους οι κάτοχοι των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας όταν έδωσαν την άδεια τους για την αρχική εκπομπή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η έννοια του «νέου κοινού» στο πλαίσιο του δικαιώματος παρουσίασης στο κοινό απορρέει από την απόφαση SGAE. Η υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση αυτή αφορούσε τη διανομή του τηλεοπτικού σήματος σε δωμάτια ξενοδοχείου, δηλαδή τη δευτερεύουσα χρήση τηλεοπτικών εκπομπών. Η σημασία του κριτηρίου του «νέου κοινού» για να χαρακτηριστεί μια τέτοια χρήση ως παρουσίαση στο κοινό εξηγείται στην απόφαση αυτή ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-53" title="page-4">
      «40. Πρέπει […] να τονιστεί ότι παρουσίαση που διενεργείται υπό συνθήκες όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης αναλύεται […] ως παρουσίαση που πραγματοποιείται από οργανισμό διαφορετικό από αυτόν από τον οποίο προέρχεται. Έτσι, η μετάδοση αυτή πραγματοποιείται προς κοινό διαφορετικό από το κοινό της πρωτότυπης παρουσιάσεως του έργου, δηλαδή προς νέο κοινό.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-54" title="page-4">
      41. Συγκεκριμένα, […] ο δημιουργός, επιτρέποντας αυτόν τον τρόπο εκμεταλλεύσεως του έργου του, λαμβάνει υπόψη του μόνον τους άμεσους χρήστες, ήτοι τους κατόχους συσκευών λήψεως οι οποίοι, μεμονωμένα ή στο πλαίσιο του ιδιωτικού ή οικογενειακού τους περιβάλλοντος, λαμβάνουν τις εκπομπές. […] [A]πό τη στιγμή που η λήψη γίνεται για να μεταδοθεί σε ακροατήριο μεγαλύτερης κλίμακας, και ενίοτε με κερδοσκοπικό σκοπό, ένα νέο τμήμα του κοινού αποκτά πρόσβαση στην ακρόαση ή στη θέαση του έργου, η δε παρουσίαση της εκπομπής […] παύει να αποτελεί απλή λήψη αυτής καθαυτής της εκπομπής, αλλά ανεξάρτητη πράξη με την οποία το εκπεμπόμενο έργο παρουσιάζεται σε ένα νέο κοινό. […] [H] δημόσια αυτή λήψη ενεργοποιεί το αποκλειστικό δικαίωμα του δημιουργού να παράσχει τη σχετική άδεια.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-55" title="page-4">
      42. Πάντως, η πελατεία ξενοδοχειακού συγκροτήματος αποτελεί νέο κοινό. Συγκεκριμένα, η διανομή του εκπεμπόμενου έργου στην πελατεία αυτή μέσω συσκευών τηλεοράσεως δεν αποτελεί απλώς τεχνικό μέσο για την εξασφάλιση ή τη βελτίωση της λήψεως του πρωτοτύπου της εκπομπής εντός της ζώνης καλύψεώς της. Αντιθέτως, το ξενοδοχειακό συγκρότημα είναι ο οργανισμός που παρεμβάλλεται, με πλήρη επίγνωση των συνεπειών της συμπεριφοράς του, για να δώσει στους πελάτες του πρόσβαση στο προστατευόμενο έργο. Συγκεκριμένα, ελλείψει της παρεμβάσεως αυτής, οι συγκεκριμένοι πελάτες, ευρισκόμενοι εντός της ζώνης αυτής, δεν θα μπορούσαν, κατ’ αρχήν, να έχουν πρόσβαση στο μεταδιδόμενο έργο.»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>)
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Σύμφωνα με την καθιερωμένη πλέον διατύπωση, ως «νέο κοινό» νοείται το κοινό το οποίο δεν είχε ήδη ληφθεί υπόψη από τον δικαιούχο όταν επέτρεψε την αρχική παρουσίαση του έργου του στο κοινό  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>). Όπως επισήμανε το Δικαστήριο στην απόφαση SGAE  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>), οι δημιουργοί, επιτρέποντας αυτόν τον τρόπο εκμεταλλεύσεως του έργου τους, λαμβάνουν υπόψη τους τους άμεσους χρήστες, ήτοι τους κατόχους συσκευών λήψεως οι οποίοι, μεμονωμένα ή στο πλαίσιο του ιδιωτικού ή οικογενειακού τους περιβάλλοντος, λαμβάνουν τις εκπομπές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι πελάτες εγκαταστάσεων, όπως ξενοδοχεία, καφέ-εστιατόρια ή κέντρα αποκατάστασης δεν βρίσκονται σε τέτοια κατάσταση, διότι λαμβάνουν εκπομπές όχι ως κάτοχοι συσκευών λήψης, αλλά ως απλοί χρήστες αυτών, και όχι στην ιδιωτική ή οικογενειακή τους σφαίρα, αλλά σε δημόσιους χώρους. Επομένως, μόνον χάρη στην παρέμβαση του φορέα εκμετάλλευσης της εγκατάστασης, μπορούν οι πελάτες της να επωφεληθούν από αυτές τις εκπομπές υπό τις εν λόγω περιστάσεις. Οι πελάτες σχηματίζουν επομένως ένα επιπλέον κοινό σε σύγκριση με το κοινό που ελήφθη υπόψη από τους δικαιούχους όταν επέτρεψαν την αρχική παρουσίαση των έργων τους στο κοινό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η κατάσταση των ενοίκων ενός οίκου ευγηρίας είναι ιδιαίτερη από την άποψη αυτή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ασφαλώς, ο φορέας εκμετάλλευσης του οίκου ευγηρίας παρεμβαίνει, με πλήρη γνώση των συνεπειών της συμπεριφοράς του, για να δώσει πρόσβαση στα προστατευόμενα έργα στους πελάτες του, οι οποίοι, χωρίς την εν λόγω παρέμβαση, δεν θα μπορούσαν να τα απολαύσουν, και εν πάση περιπτώσει όχι υπό τις συνθήκες που παρέχει ο φορέας εκμετάλλευσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, βάσει της λογικής αυτής στην ακραία της εκδοχή, το κοινό που έλαβαν υπόψη οι δικαιούχοι όταν έδιναν την αρχική άδεια θα περιοριζόταν μόνο στους ιδιοκτήτες μονοκατοικιών εξοπλισμένων με τις δικές τους κεραίες. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η λήψη του τηλεοπτικού σήματος εξαρτάται, σε κάποιο σημείο, από την παρέμβαση τρίτων, είτε πρόκειται για ιδιοκτήτες στην περίπτωση ενοικιαζόμενων κατοικιών, είτε για διαχειριστές πολυκατοικιών εξοπλισμένων με κοινές κεραίες, είτε για φορείς εκμετάλλευσης τοπικών καλωδιακών δικτύων  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αναγνώριση σε όλες αυτές τις περιπτώσεις της ύπαρξης δευτερεύουσας παρουσίασης στο κοινό θα ήταν, πάντως, αντίθετη τόσο στο γράμμα όσο και στο πνεύμα του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο. Μια τέτοια ερμηνεία πράγματι θα συνεπαγόταν υπέρμετρη αποζημίωση των κατόχων των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, οι οποίοι θα αποζημιώνονταν δύο φορές –πρώτα από τους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς και στη συνέχεια από τους υπεύθυνους της δευτερεύουσας παρουσίασης– για μια παρουσίαση που προορίζεται στην πραγματικότητα για το ίδιο κοινό και πραγματοποιείται υπό τους ίδιους τεχνικούς όρους.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, κατά τη γνώμη μου, η ανάλυση δεν είναι απαραίτητο να επικεντρωθεί αποκλειστικά στον ρόλο του χρήστη που καθιστά δυνατή την πρόσβαση στις αρχικές εκπομπές, αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψη η ιδιότητα υπό την οποία οι στοχευμένοι αποδέκτες αποκτούν πρόσβαση, προκειμένου να προσδιοριστεί εάν πρόκειται πραγματικά για νέο κοινό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό το πρίσμα αυτό, οι ένοικοι οίκου ευγηρίας πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να θεωρούνται άμεσοι χρήστες των αρχικών εκπομπών, κατά την έννοια της σκέψης 41 της απόφασης SGAE. Πράγματι, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, οι ένοικοι αυτοί έχουν, κατ’ αρχήν, την κατοικία τους στον οίκο ευγηρίας προκειμένου να περάσουν εκεί το υπόλοιπο της ζωής τους. Πρέπει, επομένως, να θεωρούνται μόνιμοι κάτοικοι οι οποίοι, ως κάτοχοι των συσκευών λήψης που είναι εγκατεστημένες εκεί  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>), λαμβάνουν ιδιωτικώς τις εκπομπές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ιδιαιτερότητα ενός οίκου ευγηρίας έγκειται στο γεγονός ότι, λόγω της ηλικίας τους, οι ένοικοί του δεν είναι πλήρως αυτόνομοι, αλλά εξαρτώνται, όσον αφορά πολλές πτυχές της καθημερινότητάς τους, από τις υπηρεσίες που παρέχει ο φορέας εκμετάλλευσης του οίκου ευγηρίας. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο επιλέγουν να εγκατασταθούν εκεί. Οι εν λόγω υπηρεσίες περιλαμβάνουν όχι μόνον φροντίδα με τη στενή έννοια, αλλά και πολλές υπηρεσίες της καθημερινότητας. Μια από αυτές είναι η παροχή πρόσβασης στο ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σήμα με τη χρήση του ειδικού εξοπλισμού του οίκου ευγηρίας. Λαμβανομένης υπόψη της ιδιότητας των ενοίκων ως άμεσων χρηστών της αρχικής εκπομπής, η παροχή αυτή πρέπει να θεωρείται όχι ως δευτερεύουσα παρουσίαση στο κοινό, αλλά ως απλό τεχνικό μέσο για τη διασφάλιση της λήψης της αρχικής εκπομπής εντός της περιοχής κάλυψής της, κατά την έννοια της σκέψης 42 της απόφασης SGAE.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η συλλογιστική αυτή συνάδει με την επιφύλαξη που διατύπωσε το Δικαστήριο στη σκέψη 45 της αποφάσεως GEMA, σύμφωνα με την οποία, στην περίπτωση της παροχής εξοπλισμού που επιτρέπει τη λήψη τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών σε διαμερίσματα που ενοικιάζονται σε μισθωτές κατοικιών, οι τελευταίοι δεν θα πρέπει να θεωρούνται «νέο κοινό» και, ως εκ τούτου, μια τέτοια παροχή δεν εμπίπτει στο αποκλειστικό δικαίωμα παρουσίασης στο κοινό. Συναφώς, δεν συμμερίζομαι το επιχείρημα της GEMA ότι η κατάσταση αυτή δεν είναι συγκρίσιμη με την επίμαχη στην υπό κρίση υπόθεση, για τον λόγο ότι, κατά την GEMA, ο ιδιοκτήτης ενοικιαζόμενου καταλύματος απλώς θέτει αυτό το κατάλυμα στη διάθεση του μισθωτή, ενώ ο φορέας εκμετάλλευσης οίκου ευγηρίας παρέχει στους ηλικιωμένους ο ίδιος όλες τις απαραίτητες υπηρεσίες. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, εφόσον οι αποδέκτες της υπηρεσίας που συνίσταται στην παροχή πρόσβασης σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές θεωρούνται κάτοχοι συσκευών λήψης που λαμβάνουν ιδιωτικώς τις εκπομπές αυτές, η υπηρεσία αυτή δεν αποτελεί παρουσίαση στο κοινό. Περιστάσεις όπως η ενδεχόμενη παροχή άλλων υπηρεσιών από τον ίδιο πάροχο δεν ασκούν επιρροή εν προκειμένω.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Διαπιστώνεται, επομένως, ότι οι ένοικοι οίκου ευγηρίας δεν αποτελούν νέο κοινό το οποίο δεν έλαβαν υπόψη οι κάτοχοι των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας όταν έδωσαν άδεια για την αρχική παρουσίαση των έργων τους στο κοινό με τη μορφή ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Κατά συνέπεια, η αναμετάδοση των έργων αυτών από τον φορέα εκμετάλλευσης του οίκου ευγηρίας στους ενοίκους δεν εμπίπτει στην έννοια της «παρουσίασης στο κοινό», κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, και, ως εκ τούτου, δεν υπόκειται στο αποκλειστικό δικαίωμα των εν λόγω δικαιούχων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το επιχείρημα της GEMA σύμφωνα με το οποίο τα τιμολόγιά της προβλέπουν την καταβολή δικαιωμάτων, μεταξύ άλλων, από τους φορείς εκμετάλλευσης οίκων ευγηρίας, όπερ σημαίνει ότι οι παρουσιάσεις που πραγματοποιούνται από αυτούς τους φορείς εκμετάλλευσης προς όφελος των ενοίκων των οίκων ευγηρίας δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι καλύπτονται από την άδεια που παρέχεται στους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς. Πράγματι, η ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, που αποτελεί το αντικείμενο της υπό κρίση υπόθεσης, αφορά το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του δικαιώματος παρουσίασης στο κοινό και δεν μπορεί να εξαρτάται από την πρακτική συλλογικής διαχείρισης του εν λόγω δικαιώματος· αντιθέτως, η πρακτική αυτή θα πρέπει να προσαρμοστεί στην ερμηνεία αυτή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο κερδοσκοπικός χαρακτήρας της δραστηριότητας του φορέα εκμετάλλευσης οίκου ευγηρίας δεν ασκεί επιρροή στον χαρακτηρισμό της συμπεριφοράς του από την άποψη των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Είναι σαφές ότι τα έξοδα διαμονής που καταβάλλουν οι ένοικοι οίκου ευγηρίας στον φορέα εκμετάλλευσης καλύπτουν, μεταξύ άλλων, την παροχή του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σήματος. Ωστόσο, σε μια τέτοια περίπτωση, τα έξοδα αυτά πρέπει να θεωρούνται ως αντάλλαγμα για την υπηρεσία που συνίσταται στην παροχή στους εν λόγω ενοίκους της δυνατότητας να λαμβάνουν πρωτότυπες εκπομπές, η δε πληρωμή τους δεν μετατρέπει την υπηρεσία αυτή σε αυτοτελή εκμετάλλευση των εκπομπών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, το συμπέρασμα ότι οι ένοικοι οίκου ευγηρίας δεν συνιστούν νέο κοινό για το οποίο προορίζεται η παρουσίαση που πραγματοποιεί ο φορέας εκμετάλλευσης του οίκου ευγηρίας ισχύει, κατά τη γνώμη μου, όχι μόνον για τις τηλεοράσεις που είναι εγκατεστημένες στα ατομικά δωμάτια των ενοίκων, τα οποία αποτελούν ρητώς αντικείμενο των προδικαστικών ερωτημάτων, αλλά και για εκείνες που είναι εγκατεστημένες σε κοινόχρηστους χώρους, όπως τραπεζαρίες ή χώρους ανάπαυσης. Πράγματι, λόγω της ιδιαιτερότητας ενός οίκου ευγηρίας  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>), ορισμένες δραστηριότητες των ενοίκων, όπως η κατανάλωση γευμάτων ή ορισμένες δραστηριότητες αναψυχής πραγματοποιούνται μεν σε κοινούς χώρους, πλην όμως εμπίπτουν πάντα στην ιδιωτική τους σφαίρα. Το να θεωρηθεί ότι αυτή η ιδιωτική σφαίρα περιορίζεται σε μεμονωμένα δωμάτια όχι μόνο μου φαίνεται απαράδεκτο από αξιολογική άποψη, αλλά προδήλως εσφαλμένο εν τοις πράγμασι: δεδομένης της ιδιαιτερότητας ενός οίκου ευγηρίας, οι κοινόχρηστοι χώροι αποτελούν στην πραγματικότητα προέκταση της ιδιωτικής σφαίρας των ενοίκων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πάγια νομολογία, για να χαρακτηριστεί ως «παρουσίαση στο κοινό», κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, μια δευτερεύουσα παρουσίαση πρέπει να πραγματοποιείται με ειδικό τεχνικό τρόπο ή, ελλείψει αυτού, να απευθύνεται σε νέο κοινό  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>). Σε περίπτωση όπως αυτή της κύριας δίκης, κανένα από τα δύο αυτά κριτήρια δεν πληρούται. Κατά συνέπεια, στο δεύτερο και στο τρίτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο φορέας εκμετάλλευσης οίκου ευγηρίας δεν πραγματοποιεί παρουσίαση στο κοινό, όταν αναμεταδίδει ταυτοχρόνως, χωρίς αλλοιώσεις και περικοπές, μέσω του καλωδιακού του δικτύου στις υποδοχές τηλεόρασης και ραδιοφώνου που είναι εγκατεστημένες στα δωμάτια των ενοίκων ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα που λαμβάνονται από εγκατάσταση δορυφορικής λήψης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επικουρικώς: το πρώτο προδικαστικό ερώτημα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το πρώτο προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν οι ένοικοι οίκου ευγηρίας συνιστούν κοινό προς το οποίο προορίζεται η παρουσίαση που πραγματοποιείται από φορέα εκμετάλλευσης του οίκου ευγηρίας αυτού υπό περιστάσεις όπως οι επίμαχες στην υπόθεση της κύριας δίκης. Εάν το Δικαστήριο ακολουθήσει την πρότασή μου όσον αφορά την απάντηση στο δεύτερο και στο τρίτο προδικαστικό ερώτημα, το πρώτο ερώτημα καθίσταται άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι η συμπεριφορά του φορέα εκμετάλλευσης θα πρέπει μάλλον να θεωρηθεί ως τεχνικό μέσο που καθιστά δυνατή τη λήψη της αρχικής εκπομπής σε τμήμα του κοινού στο οποίο αυτή απευθύνεται. Επομένως, θα αναλύσω το πρώτο ερώτημα όλως επικουρικώς, για την περίπτωση που το Δικαστήριο δεν ακολουθήσει την πρότασή μου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι αμφιβολίες του αιτούντος δικαστηρίου απορρέουν από το γεγονός ότι το Oberlandesgericht Zweibrücken (εφετείο Zweibrücken), με την απόφασή του επί της εφέσεως στην υπόθεση της κύριας δίκης, έκρινε ότι η επίμαχη παρουσίαση δεν απευθύνεται στο κοινό, αλλά σε ιδιωτική ομάδα  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>). Ωστόσο, φρονώ ότι αυτή η κρίση αυτή του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου είναι εσφαλμένη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η έννοια του «κοινού» αφορά έναν απροσδιόριστο αριθμό δυνητικών αποδεκτών και, επιπλέον, προϋποθέτει έναν αρκετά μεγάλο αριθμό προσώπων. Επομένως, η έννοια αυτή περιλαμβάνει ένα ορισμένο ελάχιστο όριο, πράγμα που αποκλείει από την έννοια αυτή έναν εξαιρετικά μικρό ή και ασήμαντο αριθμό ενδιαφερομένων  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, δεν αμφισβητείται, στην υπόθεση της κύριας δίκης, ότι οι ένοικοι του οίκου που εκμεταλλεύεται η εναγόμενη αποτελούν πράγματι μια αρκετά μεγάλη ομάδα ατόμων που υπερβαίνουν το ελάχιστο όριο. Από την άλλη πλευρά, δεν είναι σαφές αν πρέπει να θεωρηθούν ως απροσδιόριστα πρόσωπα ή, αντιθέτως, ως ιδιωτική ομάδα, λαμβανομένων υπόψη, αφενός, της σχετικής σταθερότητας αυτής της ομάδας προσώπων και, αφετέρου, των δεσμών που ενδέχεται να έχουν σφυρηλατήσει μεταξύ τους κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στον οίκο ευγηρίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, όσον αφορά τον απροσδιόριστο χαρακτήρα των μελών του κοινού, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι πρόκειται για «κοινό γενικά, [και όχι για] συγκεκριμένα άτομα που ανήκουν σε μια ιδιωτική ομάδα»  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>). Ως εκ τούτου, το κοινό ορίζεται σε αντίθεση με μια ιδιωτική ομάδα, υπό την έννοια ότι, στο πλαίσιο μιας παρουσίασης έργων που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα, τα πρόσωπα που δεν αποτελούν ιδιωτική ομάδα πρέπει να χαρακτηρίζονται ως μέλη του κοινού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, αυτό που το Δικαστήριο δεν διευκρίνισε ρητώς, αλλά είναι συμφυές με την αντίθεση αυτήν, είναι ότι, για να μη θεωρηθεί ότι μια παρουσίαση προορίζεται για κοινό και, ως εκ τούτου, να μην εμπίπτει στο αποκλειστικό δικαίωμα των δημιουργών, το πρόσωπο από το οποίο προέρχεται η παρουσίαση πρέπει να είναι μέλος της εν λόγω ιδιωτικής ομάδας. Μόνον εφόσον πληρούται αυτή η προϋπόθεση, μπορεί να θεωρηθεί ότι η παρουσίαση απευθύνεται σε ιδιωτική ομάδα, δηλαδή στην ομάδα του προσώπου από το οποίο προέρχεται η παρουσίαση (γνωστή και ως «ιδιωτικός κύκλος» ή «οικογενειακός κύκλος»)  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από την άλλη πλευρά, όταν τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται η παρουσίαση δεν αποτελούν μέρος του ιδιωτικού κύκλου του προσώπου που πραγματοποίησε την παρουσίαση, σχηματίζουν, από την άποψη του τελευταίου προσώπου, ένα κοινό, μολονότι ενδέχεται να ανήκουν σε μια ιδιωτική ομάδα μεταξύ τους. Η παρουσίαση επομένως προορίζεται για ένα κοινό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η κατάσταση αυτή αντιστοιχεί ακριβώς σε εκείνη του οίκου ευγηρίας, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης. Μολονότι οι ένοικοι μπορούν να σχηματίσουν μια ιδιωτική ομάδα μεταξύ τους, τούτο δεν ασκεί επιρροή στο αντικείμενο της υπό κρίση υπόθεσης, δεδομένου ότι η σχέση τους με τον φορέα εκμετάλλευσης του οίκου ευγηρίας –δηλαδή με το πρόσωπο από το οποίο προέρχεται η επίμαχη παρουσίαση– δεν αποτελεί ιδιωτική σχέση, αλλά εμπορική σχέση μεταξύ ενός παρόχου υπηρεσιών και των πελατών του. Επομένως, από την άποψη του δικαιώματος παρουσίασης στο κοινό, οι εν λόγω ένοικοι μπορούν να αποτελούν κοινό για το οποίο προορίζεται η παρουσίαση που πραγματοποιείται από τον φορέα εκμετάλλευσης του εν λόγω οίκου ευγηρίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Βεβαίως, στην απόφαση SCF  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>), το Δικαστήριο δεν χαρακτήρισε τους ασθενείς οδοντιατρείου ως «κοινό». Ωστόσο, το ζήτημα στην εν λόγω υπόθεση δεν ήταν η ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, αλλά αυτή του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/100/ΕΟΚ  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>), η οποία δεν καθιερώνει αποκλειστικό δικαίωμα χορήγησης άδειας ή απαγόρευσης, αλλά δικαίωμα αμοιβής για την παρουσίαση φωνογραφημάτων στο κοινό, δηλαδή αμιγώς οικονομικό δικαίωμα. Το Δικαστήριο, αφού διαπίστωσε ότι τα δύο αυτά δικαιώματα επιδιώκουν εν μέρει διαφορετικούς σκοπούς  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>), ορθώς θεώρησε καθοριστικά ορισμένα ειδικά κριτήρια, ιδίως εκείνα της δεκτικότητας των αποδεκτών της παρουσίασης και του οιονεί ιδιωτικού χαρακτήρα της ομάδας που συγκροτούν οι ασθενείς οδοντιατρείου  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>). Ωστόσο, η απόφαση αυτή δεν ασκεί επιρροή στην ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, εφόσον η παρουσίαση υπό τη μορφή της αναμετάδοσης του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σήματος που διενεργείται από τον φορέα εκμετάλλευσης οίκου ευγηρίας, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, θεωρηθεί ως παρουσίαση στο κοινό κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, οι ένοικοι του εν λόγω οίκου ευγηρίας μπορούν να αποτελούν το κοινό για το οποίο προορίζεται η εν λόγω παρουσίαση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρόταση</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο, Γερμανία) ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-85" title="page-4">
      Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-86" title="page-4">
      έχει την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-87" title="page-4">
      ο φορέας εκμετάλλευσης οίκου ευγηρίας δεν πραγματοποιεί παρουσίαση στο κοινό, όταν αναμεταδίδει ταυτοχρόνως, χωρίς αλλοιώσεις και περικοπές, μέσω του καλωδιακού του δικτύου στις υποδοχές τηλεόρασης και ραδιοφώνου που είναι εγκατεστημένες στα δωμάτια των ενοίκων ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα που λαμβάνονται από εγκατάσταση δορυφορικής λήψης.
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) Πρβλ., προσφάτως, απόφαση της 20ής Ιουνίου 2024, GEMA (C‑135/23, στο εξής: απόφαση GEMA, EU:C:2024:526, ιδίως σκέψεις 30, 33, 38 και 44).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) Βλ., αντιστοίχως, αποφάσεις της 7ης Δεκεμβρίου 2006, SGAE (C‑306/05, στο εξής: απόφαση SGAE, EU:C:2006:764, σκέψη 46), της 4ης Οκτωβρίου 2011, Football Association Premier League κ.λπ. (C‑403/08 και C‑429/08, EU:C:2011:631, σκέψη 196), της 27ης Φεβρουαρίου 2014, OSA (C‑351/12, EU:C:2014:110, σκέψη 26), της 31ης Μαΐου 2016, Reha Training (C‑117/15, EU:C:2016:379, σκέψεις 55 και 56), καθώς και την απόφαση GEMA (σκέψεις 44 έως 46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) ΕΕ 2001, L 167, σ. 10.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) BGBl. 1965 I, σ. 1273.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) Όσον αφορά τη σημασία των εννοιών αυτών, βλ., προσφάτως, απόφαση GEMA (σκέψεις 38 και 43).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) Βλ., προσφάτως, απόφαση της 19ης Ιουνίου 2025, Laimz (C‑509/23, EU:C:2025:466, σκέψεις 54 και 55).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 7ης Μαρτίου 2013, ITV Broadcasting κ.λπ. (C‑607/11, EU:C:2013:147, σκέψεις 38 και 39). Η υπογράμμιση δική μου.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 7ης Μαρτίου 2013, ITV Broadcasting κ.λπ. (C‑607/11, EU:C:2013:147, σκέψη 38).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Το κριτήριο της ύπαρξης ειδικού τεχνικού τρόπου καθιερώθηκε, ιδίως, στις αποφάσεις της 7ης Μαρτίου 2013, ITV Broadcasting κ.λπ. (C‑607/11, EU:C:2013:147, σκέψη 26), της 16ης Μαρτίου 2017, AKM (C‑138/16, EU:C:2017:218, σκέψη 26), καθώς και της 29ης Νοεμβρίου 2017, VCAST (C‑265/16, EU:C:2017:913).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Οδηγία του Συμβουλίου, της 27ης Σεπτεμβρίου 1993, περί συντονισμού ορισμένων κανόνων όσον αφορά το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα που εφαρμόζονται στις δορυφορικές ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις και την καλωδιακή αναμετάδοση (ΕΕ 1993, L 248, σ. 15).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Απόφαση της 11ης Απριλίου 2024, Citadines (C‑723/22, EU:C:2024:289, σκέψεις 26 και 27 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Απόφαση της 16ης Μαρτίου 2017 (C‑138/16, EU:C:2017:218).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Απόφαση της 16ης Μαρτίου 2017 (C‑138/16, EU:C:2017:218).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) Βλ. απόφαση της 16ης Μαρτίου 2017, AKM (C‑138/16, EU:C:2017:218, σκέψεις 9 και 28 έως 30).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Απόφαση της 16ης Μαρτίου 2017 (C‑138/16, EU:C:2017:218).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Απόφαση SGAE, σκέψεις 40 έως 42. Η υπογράμμιση δική μου</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Βλ., προσφάτως, απόφαση GEMA (σκέψη 43).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Βλ. σκέψη 41 της απόφασης αυτής, η οποία παρατίθεται στο σημείο 29 των παρουσών προτάσεων.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) Όπως ήταν η περίπτωση με το επίμαχο δίκτυο στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της 16ης Μαρτίου 2017, AKM (C 138/16, EU:C:2017:218).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>) Τούτο δε, κατά τη γνώμη μου, ανεξάρτητα από το αν αυτές οι συσκευές ανήκουν ή διατίθενται στους ενοίκους από τον φορέα εκμετάλλευσης του οίκου ευγηρίας.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>) Βλ. σημείο 38 των παρουσών προτάσεων.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>) Βλ., προσφάτως, απόφαση GEMA (σκέψη 43). Στην περίπτωση των πρωτογενών παρουσιάσεων, αυτά τα κριτήρια δεν ασκούν επιρροή, αφού, αφενός, το κοινό μιας τέτοιας παρουσίασης είναι το αρχικό κοινό-στόχος και, επομένως, εξ ορισμού, ένα «νέο» κοινό και, αφετέρου, ο τεχνικός τρόπος που χρησιμοποιείται δεν έχει αντίκτυπο.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>) Βλ. σημείο 9 των παρουσών προτάσεων.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>) Βλ., προσφάτως, απόφαση GEMA (σκέψεις 38 και 39).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>) Απόφαση της 15ης Μαρτίου 2012, SCF (C‑135/10, EU:C:2012:140, σκέψη 85).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>) Τούτο διατυπώνεται σε έγγραφο του Παγκόσμιου Οργανισμού Διανοητικής Ιδιοκτησίας ως εξής: «[…] το επίθετο “δημόσιος” είναι προφανώς το αντώνυμο του επίθετου “ιδιωτικός” και, κατά συνέπεια, αυτό που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως “ιδιωτικό” υποτίθεται ότι είναι “δημόσιο”. Ομοίως, μπορεί να θεωρηθεί ότι, όταν χρησιμοποιείται ως ουσιαστικό, ο όρος “κοινό” αντιτίθεται στην “ιδιωτική σφαίρα”, με άλλα λόγια ότι αναφέρεται σε άτομα που δεν αποτελούν μέρος του περιβάλλοντος του χρήστη. […] [Η] άποψη που φαίνεται να επικρατεί εν προκειμένω είναι ότι ως “δημόσιες” χρήσεις και πράξεις που προορίζονται για το “κοινό” νοούνται όλες οι χρήσεις και όλες οι πράξεις που εξέρχονται του οικογενειακού πλαισίου και του άμεσου περιβάλλοντος ενός προσώπου» (Ficsor, M., Guide des traités sur le droit d’auteur et les droits connexes administrés par l’OMPI, OMPI, Genève, 2003, σ. 70 και 71). </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>) Απόφαση της 15ης Μαρτίου 2012 (C‑135/10, EU:C:2012:140).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>) Οδηγία του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 1992, σχετικά με το δικαίωμα εκμίσθωσης, το δικαίωμα δανεισμού και ορισμένα δικαιώματα συγγενικά προς την πνευματική ιδιοκτησία στον τομέα των προϊόντων της διανοίας (ΕΕ 1992, L 346, σ. 61).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>) Απόφαση της 15ης Μαρτίου 2012, SCF (C‑135/10, EU:C:2012:140, σκέψη 74).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>) Απόφαση της 15ης Μαρτίου 2012, SCF (C‑135/10, EU:C:2012:140, σκέψεις 91, 95, 96 και 98).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>) Πρβλ. απόφαση της 27ης Φεβρουαρίου 2014, OSA (C‑351/12, EU:C:2014:110, σκέψη 35).</p>
</body>
</html>
