<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑527/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CC0527</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:938">EU:C:2016:938</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>18</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>18</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ CAMPOS SÁNCHEZ-BORDONA — ΥΠΟΘΕΣΗ C‑527/15</P><P>STICHTING BREIN</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτασεισ του γενικου εισαγγελεα</HT></P><P><HT TYPE="UC">M. Campos Sánchez-Bordona</HT></P><P>της <DATE ISO="20161208">8ης Δεκεμβρίου 2016</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ισπανική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑527/15</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Stichting Brein</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">κατά</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Jack Frederik Wullems, δραστηριοποιούμενου υπό την ονομασία Filmspeler</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">[αίτηση του Rechtbank Midden-Nederland (πρωτοδικείου Midden-Nederland, Κάτω Χώρες)για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]</HT></P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Δικαίωμα του δημιουργού και συγγενικά δικαιώματα</KEYWORD><KEYWORD>Κοινωνία της πληροφορίας</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Δικαίωμα αναπαραγωγής</KEYWORD><KEYWORD>Εξαιρέσεις και όρια</KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Το δικαίωμα των δημιουργών να επιτρέπουν τη δημόσια παρουσίαση των έργων τους, το οποίο προστατεύεται από το άρθρο 3 της οδηγίας 2001/29/ΕΚ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20010522">22ας Μαΐου 2001</DATE>, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="167" PAGE.FIRST="10" DATE.PUB="2001">ΕΕ 2001, L 167, σ. 10</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, δύναται να διαταραχθεί από δεσμούς ή συνδέσμους εισηγμένους σε ιστοσελίδες που κατευθύνουν σε άλλες, όταν δεν επιτυγχάνεται η δέουσα ισορροπία μεταξύ του σεβασμού της διανοητικής ιδιοκτησίας και της ελεύθερης αναπτύξεως της κοινωνίας της πληροφορίας. Οι υπερσύνδεσμοι<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Οι όροι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>υπερδεσμός<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>υπερσύνδεσμος<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/> χρησιμοποιούνται ως συνώνυμοι των όρων <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>δεσμός<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>σύνδεσμος<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/>. Τόσο οι μεν όσο και οι δε αναφέρονται, στο πλαίσιο των γλωσσών προγραμματισμού και των εγγράφων σε ηλεκτρονική μορφή, στη σχέση που διαμορφώνεται μεταξύ διαφορετικών τεμαχίων πληροφορίας, κατά τρόπο ώστε, ενεργοποιούμενοι, να διασυνδέουν κόμβους ή πεδία κειμένων, εικόνες, αρχεία ήχου ή βίντεο.</P></NOTE> αποτελούν, στο πλαίσιο αυτό, ένα εκ των βασικών στοιχείων του διαδικτύου, απαραίτητοι για την πλοήγηση μέσω των ιστοσελίδων ή ιστοτόπων του, που μπορούν, όμως, επίσης να διευκολύνουν την προσβολή των δικαιωμάτων του δημιουργού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο, το οποίο έχει επανειλημμένως αποφανθεί επί της έννοιας της παρουσιάσεως στο κοινό<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Βλ., προκειμένου ιδίως για τους συνδέσμους και την έννοια της παρουσιάσεως στο κοινό σε σχέση με έργα διαθέσιμα σε άλλες ιστοσελίδες, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140213">13ης Φεβρουαρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Svensson κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑466/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:76">EU:C:2014:76</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Με τη διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141021">21ης Οκτωβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>BestWater International</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑348/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2315">EU:C:2014:2315</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), το Δικαστήριο εφάρμοσε τη συλλογιστική της ανωτέρω αποφάσεως επί της τεχνικής που είναι γνωστή ως framing, δυνάμει της οποίας οι χρήστες, ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο, κατευθύνονται στην πύλη τρίτου στην οποία εμφανίζεται το έργο, ενώ δίδεται η εντύπωση ότι το έργο αυτό αποτελεί μέρος των περιεχομένων της σελίδας στην οποία είναι εισηγμένος ο σύνδεσμος.</P></NOTE>, εξέδωσε πολύ πρόσφατα μια απόφαση-κλειδί<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Απόφαση της <DATE ISO="20160908">8ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, GS Media (C‑160/15, στο εξής: απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>GS Media</NAME.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:644">EU:C:2016:644</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, χρήσιμη για την αποσαφήνιση του ζητήματος κατά πόσον εμπίπτει στον όρο αυτό, κατά την έννοια της οδηγίας 2001/29, η εισαγωγή υπερσυνδέσμου σε ιστοσελίδα, ο οποίος κατευθύνει σε άλλες σελίδες ή τόπους στους οποίους παρουσιάζονται ψηφιακά περιεχόμενα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Μολονότι στην ισχύουσα στον τομέα αυτό νομοθεσία χρησιμοποιείται ο όρος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>έργα<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>, στις παρούσες προτάσεις χρησιμοποιώ επίσης, κατά τρόπο εναλλακτικό, τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>ψηφιακά περιεχόμενα<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>, αναφερόμενος, εντός του πλαισίου αυτού, με αμφότερους τους όρους, σε περιεχόμενα που προστατεύονται από δικαιώματα του δημιουργού.</P></NOTE> χωρίς την άδεια των δικαιούχων τους, περιεχόμενα στα οποία ο χρήστης αποκτά πρόσβαση με την ενεργοποίηση απλώς του υπερσυνδέσμου.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Το πρώτο και το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα του Rechtbank Midden-Nederland (πρωτοδικείου Midden-Nederland, Κάτω Χώρες) ταυτίζονται, εν μέρει, με εκείνα επί των οποίων εκδόθηκε η απόφαση της <DATE ISO="20160908">8ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, GS Media. Το ολλανδικό δικαστήριο, ενήμερο για το γεγονός ότι εκκρεμούσε η εν λόγω υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, εξέτασε το ενδεχόμενο αναστολής της ενώπιόν του διαδικασίας έως ότου το Δικαστήριο αποφανθεί επί της προμνησθείσας υποθέσεως. Αποφάσισε, ωστόσο, να αποταθεί στο Δικαστήριο προτού το τελευταίο εκδώσει την απόφαση GS Media καθώς, όπως το ίδιο αναφέρει<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Σημείο 6.14 της διατάξεως περί παραπομπής.</P></NOTE>, υφίστανται ορισμένες διαφορές μεταξύ των δύο υποθέσεων: η πιο σημαντική είναι ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>στην παρούσα υπόθεση δεν τοποθετήθηκαν από τον [J. F.] Wullems υπερσύνδεσμοι σε δικό του ιστότοπο, αλλά στη διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων του [J. F.] Wullems τοποθετήθηκαν πρόσθετα με υπερσυνδέσμους […]<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Εάν, όπως προτείνω, η απόφαση GS Media έχει εν προκειμένω αναλογική εφαρμογή, αρκούν η προσφυγή στη νομολογία που απορρέει εξ αυτής και η εξέταση, εν συνεχεία, του ζητήματος κατά πόσον υφίσταται επίσης παρουσίαση στο κοινό όταν πωλείται διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων η οποία περιλαμβάνει σύστημα λογισμικού (με πρόσθετα ή add-ons), με το οποίο ο τελικός χρήστης ανακατευθύνεται σε ιστοσελίδες που μεταδίδουν ψηφιακά περιεχόμενα χωρίς τη συναίνεση του φορέα του δικαιώματος του δημιουργού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο έχει εκφράσει, περαιτέρω, και άλλες αμφιβολίες (τρίτο και τέταρτο ερώτημα) που δεν αφορούν τόσο το τεχνικό μέσο ή συσκευή αναπαραγωγής, όσο την προστασία του δικαιώματος του δημιουργού –και τον συνακόλουθο παράνομο χαρακτήρα της αντίθετης συμπεριφοράς– όταν ο τελικός χρήστης λαμβάνει, μέσω συνεχούς ροής (streaming)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Όσον αφορά τη λήψη ψηφιακών περιεχομένων, ήχου ή βίντεο γενικώς, σε συνεχή ροή ή streaming [ήτοι, χωρίς αποθήκευση ή αντιγραφή τους στις μνήμες διαφόρων συσκευών, αλλά μόνο στην ενδιάμεση μνήμη (buffer) δεδομένων], βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130307">7ης Μαρτίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>ITV Broadcasting κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑607/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:147">EU:C:2013:147</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> και άνευ αδείας του δικαιούχου τους, προστατευόμενα ψηφιακά περιεχόμενα, στα οποία αποκτά πρόσβαση μέσω του υπερσυνδέσμου.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>I –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><P>Οδηγία 2001/29</P><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Η προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών στον τομέα της διανοητικής ιδιοκτησίας επιχειρήθηκε αρχικώς με την οδηγία 93/98/ΕΟΚ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Οδηγία του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19931029">29ης Οκτωβρίου 1993</DATE>, για την εναρμόνιση της διάρκειας προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενών δικαιωμάτων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="290" PAGE.FIRST="9" DATE.PUB="1993">ΕΕ 1993, L 290, σ. 9</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, η οποία εν συνεχεία τροποποιήθηκε και αργότερα καταργήθηκε με την οδηγία 2006/116/ΕΚ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20061212">12ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, για τη διάρκεια προστασίας του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και ορισμένων συγγενικών δικαιωμάτων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="372" PAGE.FIRST="12" DATE.PUB="2006">ΕΕ 2006, L 372, σ. 12</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, που κωδικοποίησε τις προηγούμενες οδηγίες. Μια εκ των τροποποιήσεων αυτών σκοπούσε στη ρύθμιση της προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην αποκαλούμενη κοινωνία της πληροφορίας μέσω της οδηγίας 2001/29.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Κατά την αιτιολογική σκέψη 23 της οδηγίας 2001/29:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εναρμονίσει περαιτέρω το δικαίωμα του δημιουργού να παρουσιάζει στο κοινό. Το δικαίωμα αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί κατά ευρεία έννοια ότι καλύπτει κάθε παρουσίαση σε κοινό το οποίο δεν παρίσταται στον τόπο της παρουσίασης. Το δικαίωμα αυτό θα πρέπει να καλύπτει κάθε σχετική μετάδοση ή αναμετάδοση ενός έργου στο κοινό με ενσύρματα ή ασύρματα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής. Το δικαίωμα αυτό δεν θα πρέπει να καλύπτει άλλες πράξεις.<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Κατά την αιτιολογική σκέψη 27:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>Η απλή παροχή των υλικών μέσων για τη διευκόλυνση ή την πραγματοποίηση της παρουσίασης δεν αποτελεί καθαυτή παρουσίαση κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας.<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Κατά την αιτιολογική σκέψη 31:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>Πρέπει να διατηρηθεί μια ισορροπία περί τα δικαιώματα και τα συμφέροντα μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών δικαιούχων, καθώς και μεταξύ αυτών και των χρηστών προστατευομένων αντικειμένων. Οι ισχύουσες στα κράτη μέλη εξαιρέσεις και περιορισμοί στα δικαιώματα πρέπει να επανεξεταστούν υπό το πρίσμα του νέου ηλεκτρονικού περιβάλλοντος. […]<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Η αιτιολογική σκέψη 33 έχει ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>Πρέπει να εξαιρεθούν από το αποκλειστικό δικαίωμα αναπαραγωγής ορισμένες προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής οι οποίες είναι μεταβατικές ή βοηθητικές, αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου και επιδιώκουν αποκλειστικώς είτε την αποτελεσματική μετάδοση μεταξύ τρίτων εντός δικτύου μέσω διαμεσολαβητή είτε τη νόμιμη χρήση ενός έργου ή άλλου αντικειμένου. Οι σχετικές πράξεις αναπαραγωγής δεν θα πρέπει να έχουν, αυτές καθαυτές, ίδια οικονομική αξία. Όταν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις, η εν λόγω εξαίρεση θα πρέπει να καλύπτει τις πράξεις που καθιστούν δυνατή την αναζήτηση (browsing) καθώς και την αποθήκευση σε κρυφή μνήμη (caching), συμπεριλαμβανομένων εκείνων που καθιστούν δυνατή την αποτελεσματική λειτουργία των συστημάτων μετάδοσης, εφ’ όσον ο διαμεσολαβητής δεν τροποποιεί τις πληροφορίες και δεν παρεμποδίζει τη νόμιμη χρήση της τεχνολογίας, η οποία αναγνωρίζεται ευρέως και χρησιμοποιείται από τη βιομηχανία, προκειμένου να αποκτήσει δεδομένα σχετικά με τη χρησιμοποίηση των πληροφοριών. Η χρήση θεωρείται νόμιμη εφόσον επιτρέπεται από τον δικαιούχο ή δεν περιορίζεται από το νόμο.<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/></P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Το άρθρο 2, υπό τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Δικαίωμα αναπαραγωγής<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/>, ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Τα κράτη μέλη παρέχουν το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν, την άμεση ή έμμεση, προσωρινή ή μόνιμη αναπαραγωγή με οποιοδήποτε μέσο και μορφή, εν όλω ή εν μέρει:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>στους δημιουργούς, όσον αφορά τα έργα τους,</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Υπό τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>Δικαίωμα παρουσίασης έργων στο κοινό και δικαίωμα διάθεσης άλλων αντικειμένων στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>, το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας προβλέπει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Τα κράτη μέλη παρέχουν στους δημιουργούς το αποκλειστικό δικαίωμα να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν κάθε παρουσίαση στο κοινό των έργων τους, ενσυρμάτως ή ασυρμάτως, καθώς και να καθιστούν προσιτά τα έργα τους στο κοινό κατά τρόπο ώστε οποιοσδήποτε να έχει πρόσβαση σε αυτά όπου και όταν επιλέγει ο ίδιος.<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Το άρθρο 5, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>Εξαιρέσεις και περιορισμοί<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/> (κεφαλίδα της διατάξεως) στα δικαιώματα αναπαραγωγής, παρουσιάσεως στο κοινό και διανομής, ορίζει στις παραγράφους του 1 και 5:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="005.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Οι αναφερόμενες στο άρθρο 2 προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής, οι οποίες είναι μεταβατικές ή παρεπόμενες και οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου, έχουν δε ως αποκλειστικό σκοπό να επιτρέψουν:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>την εντός δικτύου μετάδοση μεταξύ τρίτων μέσω διαμεσολαβητή, ή</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="4"?><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>τη νόμιμη χρήση</TXT></NP></ITEM></LIST><P>ενός έργου ή άλλου προστατευομένου αντικειμένου και οι οποίες δεν έχουν καμία ανεξάρτητη οικονομική σημασία, εξαιρούνται από το δικαίωμα αναπαραγωγής που προβλέπεται στο άρθρο 2.</P></ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="005.005"><NO.PARAG>5.</NO.PARAG><ALINEA>Οι εξαιρέσεις και οι περιορισμοί που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2, 3 και 4 εφαρμόζονται μόνο σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις οι οποίες δεν αντίκεινται στην κανονική εκμετάλλευση του έργου ή άλλου προστατευομένου αντικειμένου και δεν θίγουν αδικαιολογήτως τα έννομα συμφέροντα του δικαιούχου.<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ιστορικό της διαφοράς και προδικαστικά ερωτήματα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Το Stichting Brein είναι ίδρυμα που ασχολείται με την προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού και άλλων συγγενικών δικαιωμάτων. Μεταξύ των ιδρυτών του συγκαταλέγονται ενώσεις κατασκευαστών και εισαγωγέων οπτικοακουστικών υλικών φορέων, κινηματογραφικών παραγωγών, διανομέων ταινιών, παραγωγών πολυμέσων και εκδοτών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Ο Jack Frederik Wullems παρείχε στο κοινό, μέσω διαφόρων ιστοτόπων (μεταξύ αυτών, του δικού του, www.filmspeler.nl) διάφορα μοντέλα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Υπό τις ονομασίες Filmspeler X5 fully loaded, Filmspeler Compleet (Raspberry pi), Minix Neo X7, Filmspeler X90 fully loaded και Turbo Sd/usb configuratie.</P></NOTE> διατάξεως αναγνώσεως πολυμέσων, με την εμπορική ονομασία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>filmspeler<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>. Η συσκευή αυτή λειτουργεί ως μέσο συνδέσεως πηγής οπτικών δεδομένων ή ηχητικών σημάτων με οθόνη τηλεοράσεως. Παρά τις τεχνικής φύσεως διαφορές μεταξύ των μοντέλων, η λειτουργία τους είναι, κατ’ ουσίαν, η ίδια: όταν η διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων συνδέεται στο διαδίκτυο, από τη μια πλευρά, και σε οθόνη (παραδείγματος χάριν, τηλεοπτική οθόνη) του χρήστη, από την άλλη, ο τελευταίος μπορεί να αναπαράγει σε συνεχή ροή ή streaming την εικόνα και τον ήχο που προέρχεται από διαδικτυακή πύλη ή ιστότοπο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Το υλισμικό της διατάξεως αναγνώσεως πολυμέσων διατίθεται προς πώληση από διάφορους προμηθευτές. Ο J. F. Wullems είχε εγκαταστήσει στις συσκευές του το λογισμικό ανοικτής πηγής XBMC, το οποίο καθιστά δυνατή την ανάγνωση αρχείων σε μια φιλική προς τον χρήστη διεπαφή (user interface) μέσω ευρετηρίων, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί από οποιονδήποτε. Προσέθεσε επίσης πρόσθετα (add‑ons), ήτοι, μεμονωμένα αρχεία λογισμικού, κατασκευασμένα από τρίτους και ελευθέρως διαθέσιμα στο διαδίκτυο, ενσωματώνοντάς τα στη διεπαφή χρήστη του λογισμικού XBMC.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Τα πρόσθετα αυτά περιέχουν υπερσυνδέσμους οι οποίοι, ενεργοποιούμενοι, κατευθύνουν τον χρήστη σε ιστοτόπους μεταδόσεως σε συνεχή ροή, τους οποίους διαχειρίζονται τρίτοι και οι οποίοι προσφέρουν δωρεάν πρόσβαση σε ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και αθλητικές εκδηλώσεις (σε απευθείας μετάδοση), με ή χωρίς την άδεια των δικαιούχων. Η αναπαραγωγή των ψηφιακών περιεχομένων αρχίζει αυτόματα, με την επιλογή του αντίστοιχου υπερσυνδέσμου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Πρόκειται, επομένως, στη γλώσσα της πληροφορικής, για την αποκαλούμενη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>βαθεία ζεύξη<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/> (deep hyperlinks) και όχι για απλούς συνδέσμους προς την αρχική σελίδα των ιστοτόπων προς τους οποίους κατευθύνουν.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Δεκατέσσερα από τα πρόσθετα αυτά<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Πρόκειται για τα πρόσθετα 1Channel, Glow movies HD, Go Movies, Icefilms, Mashup, Much Movies, Much Movies HD, Istream, Simply Movies, Simply Player, Yify Movies HD, Ororo.tv, Teledunet.com και Go TV.</P></NOTE> περιείχαν συνδέσμους που οδηγούσαν σε ταινίες, σειρές και αθλητικές εκδηλώσεις (σε απευθείας μετάδοση) <HT TYPE="ITALIC">χωρίς</HT> την άδεια των φορέων του δικαιώματος αναπαραγωγής. Άλλα, αντιθέτως, κατηύθυναν σε ιστοτόπους μεταδόσεως σε συνεχή ροή στους οποίους τα ψηφιακά περιεχόμενα μεταδίδονταν με την άδεια των δικαιούχων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Όπως Youtube, Sports illustrated, uitzending gemist, Music video box, Vimeo, ESPN 3, RTLXL, SkyFM και Soundcloud.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Ο J. F. Wullems δεν προέβαινε σε κανενός είδους παρέμβαση στα πρόσθετα ούτε τα τροποποιούσε, ο δε χρήστης μπορούσε ομοίως να τα εγκαταστήσει στη δική του διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων. Τόσο στη δική του πύλη (www.filmspeler.nl) όσο και σε ιστοτόπους τρίτων, ο J. F. Wullems προωθούσε τα προϊόντα του με τα ακόλουθα διαφημιστικά σχόλια:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>-</NO.P><TXT>Ποτέ πια συνδρομές για ταινίες, σειρές, αθλητικούς αγώνες: απόλαυσε απευθείας θέαμα χωρίς διαφημίσεις και αναμονή (μηδενικά έξοδα συνδρομής! plug &amp; play [σύνδεση και άμεση λειτουργία]!), το Netflix είναι πια παρελθόν!</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>-</NO.P><TXT>Θέλεις να παρακολουθείς δωρεάν ταινίες, σειρές ή αθλητικούς αγώνες; Και ποιος δεν το θέλει;!</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>-</NO.P><TXT>Ξέχνα τον κινηματογράφο χάρη στο βελτιστοποιημένο λογισμικό μας XBMC. Δωρεάν ταινίες και σειρές High Definition [υψηλής ευκρίνειας], ακόμη και ταινίες που προβλήθηκαν πρόσφατα στον κινηματογράφο, χάρη στο XBMC.<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20140522">22 Μαΐου 2014</DATE> το Stichting Brein κάλεσε τον J. F. Wullems να παύσει την πώληση των διατάξεων αναγνώσεως πολυμέσων. Την <DATE ISO="20140701">1η Ιουλίου 2014</DATE> τον ενήγαγε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ζητώντας την παύση της εμπορίας των συσκευών, καθώς και της προσφοράς υπερσυνδέσμων που παρείχαν στους χρήστες παράνομη πρόσβαση σε έργα προστατευόμενα από δικαιώματα του δημιουργού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Το ενάγον ίδρυμα ισχυρίστηκε, προς στήριξη του αιτήματός του, ότι ο J. F. Wullems προέβαινε, μέσω της πωλήσεως της διατάξεως αναγνώσεως filmspeler, σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>, κατά παράβαση των άρθρων 1 και 12 του Auteurswet (ολλανδικού νόμου για το δικαίωμα του δημιουργού), καθώς και των άρθρων 2, 6, 7a και 8 του Wet op de Naburige Rechten (ολλανδικού νόμου για τα συγγενικά δικαιώματα).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Κατά το Rechtbank Midden-Nederland (πρωτοδικείο Midden-Nederland), οι διατάξεις του εθνικού δικαίου των οποίων γίνεται επίκληση στο πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης πρέπει να ερμηνευθούν υπό το πρίσμα του άρθρου 3 της οδηγίας 2001/29, το οποίο μεταφέρουν στην ολλανδική έννομη τάξη. Δεδομένου ότι οι απόψεις των διαδίκων της κύριας δίκης επί του ζητήματος κατά πόσον η πώληση της διατάξεως αναγνώσεως πολυμέσων του J. F. Wullems σκοπεί στην προσέλκυση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>νέου κοινού<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/> κατά την έννοια της νομολογίας του Δικαστηρίου διίστανται, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι ούτε από την απόφαση Svensson κ.λπ.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140213">13ης Φεβρουαρίου 2014</DATE> (<NO.CASE>C‑466/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:76">EU:C:2014:76</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> ούτε από τη διάταξη BestWater International<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141021">21ης Οκτωβρίου 2014</DATE> (<NO.CASE>C‑348/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2315">EU:C:2014:2315</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> προκύπτουν στοιχεία επαρκή για την επίλυση της υπό κρίση διαφοράς. Διατηρείται, επομένως, κατά την εκτίμησή του, εύλογη αμφιβολία ως προς το εάν υφίσταται παρουσίαση στο κοινό σε περίπτωση κατά την οποία το έργο έχει προηγουμένως δημοσιοποιηθεί, χωρίς, όμως, την άδεια του δικαιούχου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Δεύτερον, ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου ο J. F. Wullems προβάλλει το επιχείρημα ότι η από παράνομη πηγή συνεχής ροή έργων που προστατεύονται από δικαίωμα του δημιουργού εμπίπτει στην εξαίρεση του άρθρου 13, στοιχείο a, του ολλανδικού νόμου για τα δικαιώματα του δημιουργού. Λαμβανομένου υπόψη ότι η τελευταία αυτή διάταξη πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι το Δικαστήριο δεν έχει ακόμη αποφανθεί επί του εννοιολογικού περιεχομένου της κατ’ άρθρο 5 της οδηγίας απαιτήσεως περί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>νόμιμη[ς] χρήσ[εως]<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Υπό τις περιστάσεις αυτές, το Rechtbank Midden-Nederland (πρωτοδικείο Midden-Nederland) αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>1)</NO.P><TXT>Συνιστά, κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 για τα δικαιώματα του δημιουργού, <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/> η περίπτωση κατά την οποία κάποιος πωλεί προϊόν (διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων) στο οποίο έχει εγκαταστήσει πρόσθετα που περιέχουν υπερσυνδέσμους προς ιστοτόπους από τους οποίους είναι δυνατή η απευθείας πρόσβαση, χωρίς άδεια των δικαιούχων, σε έργα που προστατεύονται από δικαίωμα του δημιουργού, όπως ταινίες, σειρές και εκπομπές σε απευθείας μετάδοση;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Είναι η απάντηση διαφορετική</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>εάν τα έργα που προστατεύονται από δικαίωμα του δημιουργού ουδέποτε δημοσιοποιήθηκαν στο διαδίκτυο με άδεια του δικαιούχου ή δημοσιοποιήθηκαν μόνο μέσω συνδρομής;</P></ITEM><ITEM><P>εάν τα πρόσθετα που περιέχουν υπερσυνδέσμους προς ιστοτόπους, από τους οποίους είναι δυνατή η απευθείας πρόσβαση, χωρίς άδεια των δικαιούχων, σε έργα που προστατεύονται από δικαίωμα του δημιουργού, είναι ελευθέρως διαθέσιμα, καθώς και εάν μπορούν να εισαχθούν από τους ίδιους τους χρήστες στη διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων;</P></ITEM><ITEM><P>εάν το κοινό δύναται, ακόμη και χωρίς τη διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων, να αποκτήσει πρόσβαση στους ιστοτόπους και, επομένως, στα προστατευόμενα με δικαίωμα του δημιουργού έργα που –χωρίς άδεια των δικαιούχων– κατέστησαν προσβάσιμα στο κοινό;</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Πρέπει το άρθρο 5 της οδηγίας […] να ερμηνευθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μη συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>νόμιμη χρήση<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/> κατά την έννοια της παραγράφου 1, στοιχείο βʹ, της διατάξεως αυτής η περίπτωση κατά την οποία τελικός χρήστης προβαίνει στην προσωρινή αναπαραγωγή έργου προστατευόμενου από δικαίωμα του δημιουργού και λαμβανόμενου μέσω συνεχούς ροής από ιστότοπο τρίτου, στον οποίο το έργο αυτό διατίθεται χωρίς άδεια του δικαιούχου ή των δικαιούχων;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα, είναι ασύμβατη με τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>έλεγχο σε τρία στάδια<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/> που προβλέπεται από το άρθρο 5, παράγραφος 5, της οδηγίας […] η εκ μέρους τελικού χρήστη προσωρινή αναπαραγωγή έργου προστατευόμενου από δικαίωμα του δημιουργού και λαμβανόμενου μέσω συνεχούς ροής από ιστότοπο τρίτου, στον οποίο το έργο αυτό διατίθεται χωρίς άδεια του δικαιούχου ή των δικαιούχων;<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και επιχειρήματα των διαδίκων</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α.</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Διαδικασία</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Η διάταξη περί παραπομπής κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις <DATE ISO="20151005">5 Οκτωβρίου 2015</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Γραπτές παρατηρήσεις κατέθεσαν, εντός της οριζόμενης στο άρθρο 23, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου προθεσμίας, οι διάδικοι της κύριας δίκης, η Ισπανική, η Γαλλική, η Ιταλική και η Πορτογαλική Κυβέρνηση, καθώς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της <DATE ISO="20160929">29ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE> παρέστησαν οι εκπρόσωποι του Stichting Brein, του J. F. Wullems, της Ισπανικής Κυβερνήσεως και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="7"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β.</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επιχειρήματα</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Επί του πρώτου και του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Το Stichting Brein, καθώς και η Ισπανική, η Γαλλική, η Ιταλική και η Πορτογαλική Κυβέρνηση προτείνουν να δοθεί καταφατική απάντηση στο πρώτο ερώτημα, φρονούν δε ότι τα στοιχεία εκτιμήσεως που μνημονεύονται στις τρεις περιπτώσεις του δευτέρου ερωτήματος στερούνται λυσιτέλειας. Εκτιμούν ότι πληρούνται εν προκειμένω οι δύο προϋποθέσεις που, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, πρέπει να συντρέχουν σωρευτικώς, ήτοι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>πράξη παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>κοινό<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130307">7ης Μαρτίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>ITV Broadcasting κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑607/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:147">EU:C:2013:147</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι το Δικαστήριο έχει επανειλημμένως τονίσει, με την ίδια νομολογία, την ανάγκη ευρείας ερμηνείας της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>πράξη παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20061207">7ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111004">4ης Οκτωβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0186">186</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, το Stichting Brein και οι προμνησθείσες κυβερνήσεις εκτιμούν ότι η συσκευή filmspeler παράγει το αποτέλεσμα της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>διαθέσεως<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/> στο κοινό και, κατ’ επέκταση, της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>πράξεως παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/> κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29. Το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι η εισαγωγή σε ιστότοπο δυνάμενων να ενεργοποιηθούν με επιλογή συνδέσμων προς προστατευόμενα έργα που έχουν δημοσιευθεί χωρίς κανέναν περιορισμό προσβάσεως σε άλλον ιστότοπο προσφέρει στους χρήστες του πρώτου ιστοτόπου απευθείας πρόσβαση στα εν λόγω έργα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140213">13ης Φεβρουαρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Svensson κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑466/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:76">EU:C:2014:76</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, χωρίς να έχει καθοριστική σημασία η εκ μέρους τους χρήση ή μη αυτής της δυνατότητας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Όπ.π (σκέψη 19 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Κατά το Stichting Brein, το γεγονός ότι οι υπερσύνδεσμοι ετέθησαν στη διάθεση του κοινού όχι από τον ίδιο τον J. F. Wullems, αλλά από τον πάροχο, ο οποίος προσφέρει τα μεμονωμένα αρχεία λογισμικού, στερείται σημασία. Η Γαλλική Κυβέρνηση επικεντρώνεται σε δυο πτυχές: α) το κοινό στο οποίο απευθύνονταν τα αρχικώς δημοσιοποιηθέντα προστατευόμενα έργα αποτελείτο αποκλειστικώς από τους συνδρομητές των τηλεοπτικών σταθμών που είχαν λάβει άδεια μεταδόσεως των αντίστοιχων προγραμμάτων και β) ο ιστότοπος στον οποίον ήταν διαθέσιμα τα επίμαχα έργα προστατευόταν από διάφορους περιορισμούς προσβάσεως, όπως προκύπτει από τη διάταξη περί παραπομπής. Στο ίδιο αυτό πλαίσιο, η Ισπανική Κυβέρνηση υπογραμμίζει την ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη οι δυνητικοί χρήστες, τωρινοί και μελλοντικοί<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20061207">7ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Όσον αφορά το <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>νέο<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/> κοινό (ήτοι, το κοινό το οποίο δεν είχε ληφθεί υπόψη από τους δημιουργούς των προστατευόμενων έργων όταν επέτρεψαν την παρουσίαση στο αρχικό κοινό)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130307">7ης Μαρτίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>ITV Broadcasting κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑607/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:147">EU:C:2013:147</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111004">4ης Οκτωβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0197">197</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, το Stichting Brein επισημαίνει τη σημασία της άδειας που είχαν παράσχει οι δικαιούχοι για την αρχική παρουσίαση μέσω υπερσυνδέσμου. Η Πορτογαλική Κυβέρνηση προσθέτει ότι, στον βαθμό κατά τον οποίον η πράξη συνίσταται σε διάθεση προστατευόμενων έργων μέσω ειδικής τεχνικής διαδικασίας διαφορετικής από την αρχική, δεν είναι αναγκαίο, σύμφωνα με τη νομολογία, να εξετάζεται η απαίτηση περί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>νέου κοινού<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/>, καθώς για κάθε νέα μετάδοση πρέπει να χορηγείται μεμονωμένη και χωριστή άδεια από τους ενδιαφερόμενους δημιουργούς<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Σύμφωνα με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130307">7ης Μαρτίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>ITV Broadcasting κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑607/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:147">EU:C:2013:147</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Ο J. F. Wullems και η Επιτροπή εκτιμούν, αντιθέτως, ότι δεν υφίσταται, εν προκειμένω, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>πράξη παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/>. Ο J. F. Wullems επικεντρώνει την άμυνά του στο γεγονός ότι τα πρόσθετα με τους υπερσυνδέσμους δεν είναι εγκατεστημένα στη συσκευή όταν αυτή πωλείται στον τελικό χρήστη. Υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι ένας υπερσύνδεσμος δεν μπορεί να συνιστά, αυτός καθ’ εαυτόν, πράξη παρουσιάσεως στο κοινό.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Κατά την Επιτροπή, η συσκευή filmspeler την οποία εμπορεύεται ο J. F. Wullems εμπίπτει στην έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>υλικό μέσο<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/> (κατά την αιτιολογική σκέψη 27 της οδηγίας 2001/29), στον βαθμό κατά τον οποίον επιτρέπει την παρουσίαση, χωρίς όμως να συνιστά η ίδια παρουσίαση. Εάν η εγκατάσταση λογισμικού σε συσκευή είχε ως αποτέλεσμα η τελευταία να χάνει την ιδιότητά της αυτή, η αιτιολογική σκέψη 27 θα στερείτο πρακτικού αποτελέσματος, καθώς θα εφαρμοζόταν σε πολύ περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων. Εάν γινόταν δεκτή η αντίθετη άποψη, οι διατάξεις του κεφαλαίου ΙΙΙ της οδηγίας 2001/29 θα καθίσταντο άνευ περιεχομένου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Εν συνόψει, η Επιτροπή εκφράζει την ανησυχία ότι ενδεχόμενη ιδιαιτέρως ευρεία ερμηνεία της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/> θα μπορούσε να διαταράξει και να θέσει σε κίνδυνο τη δέουσα ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των συμφερόντων όλων των εμπλεκόμενων μερών, η οποία θεωρείται γενικός σκοπός, εγγενής στην οδηγία 2001/29.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Επί του τρίτου και του τετάρτου προδικαστικού ερωτήματος</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Κατά το Stichting Brein και την Ισπανική και τη Γαλλική Κυβέρνηση, η εξαίρεση του άρθρου 5 της οδηγίας 2001/29 δεν έχει εφαρμογή στην αναπαραγωγή, σε συνεχή ροή, έργου προστατευόμενου από δικαιώματα του δημιουργού, το οποίο διατίθεται σε ιστότοπο τρίτου. Όπως υποστηρίζουν, η παράγραφος 1 του εν λόγω άρθρου αφορά μόνον τις μεταβατικές ή παρεπόμενες προσωρινές αναπαραγωγές, χαρακτηριστικά που δεν διαθέτουν οι αναπαραγωγές που προσφέρει το filmspeler, καθώς αυτές δεν αποτελούν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου, [ούτε] έχουν […] ως αποκλειστικό σκοπό να επιτρέψουν […] τη νόμιμη χρήση ενός έργου ή άλλου προστατευομένου αντικειμένου<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/>, όπως απαιτεί το άρθρο 5, παράγραφος 1, και συγκεκριμένα, το στοιχείο βʹ αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Επιπλέον, με την απάντησή τους στο τέταρτο προδικαστικό ερώτημα, το Stichting Brein και η Ισπανική Κυβέρνηση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Η Γαλλική Κυβέρνηση δεν υπέβαλε παρατηρήσεις επί του τετάρτου προδικαστικού ερωτήματος, επικουρικού του τρίτου, δεδομένης της απαντήσεως που προτείνει να δοθεί επί του τελευταίου αυτού ερωτήματος.</P></NOTE> επισημαίνουν ότι το σκεπτικό του Δικαστηρίου σε σχέση με την ερμηνεία της αποκαλούμενης <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>εξαιρέσεως της ιδιωτικής αντιγραφής<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/> του άρθρου 5, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2001/29<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140410">10ης Απριλίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>ACI Adam κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑435/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:254">EU:C:2014:254</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> μπορεί να ισχύσει και για την παροχή άδειας συνεχούς ροής από παράνομη πηγή. Στον βαθμό κατά τον οποίον δεν έχει χορηγηθεί άδεια από τους δικαιούχους, η μέθοδος αυτή αναπαραγωγής από παράνομες πηγές έρχεται καταφανώς σε αντίθεση με τα τρία σωρευτικά στάδια, όπως αυτά προβλέπονται στο άρθρο 5, παράγραφος 5, της οδηγίας 2001/29 και στη Σύμβαση της Βέρνης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Σύμβασις διά την προστασία των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων, που υπεγράφη στη Βέρνη στις <DATE ISO="18860909">9 Σεπτεμβρίου 1886</DATE> (Πράξις των Παρισίων της <DATE ISO="19710724">24ης Ιουλίου 1971</DATE>), όπως τροποποιήθηκε στις <DATE ISO="19790928">28 Σεπτεμβρίου 1979</DATE>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Συναφώς, το Stichting Brein και η Ισπανική Κυβέρνηση επισημαίνουν ότι ενδεχόμενη μαζική χρήση της δυνατότητας συνεχούς ροής από παράνομες πηγές σημαίνει ότι η εξαίρεση δεν εφαρμόζεται μόνο σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>ορισμένες ειδικές περιπτώσεις<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/> και ότι, επιπροσθέτως, θέτει σε κίνδυνο την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>κανονική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/> των προστατευόμενων έργων, με τη συνακόλουθη βλάβη των εννόμων συμφερόντων των φορέων των δικαιωμάτων του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Ο J. F. Wullems υπενθυμίζει απλώς ότι η συνεχής ροή αποτελεί προσωρινή πράξη, μεταβατική ή παρεπόμενη, καθώς και αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνικής μεθόδου. Η Πορτογαλική Κυβέρνηση και η Επιτροπή, μολονότι η τελευταία το πράττει επικουρικώς<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Η Επιτροπή εκφράζει αμφιβολίες ως προς την αναγκαιότητα παροχής απαντήσεως στο τρίτο και στο τέταρτο προδικαστικό ερώτημα, καθώς αυτά: α) δεν αφορούν την πώληση του filmspeler, αλλά την τεχνολογία συνεχούς ροής ή streaming, και β) δεν αναφέρονται στη συμπεριφορά του πωλητή της διατάξεως αναγνώσεως πολυμέσων, αλλά σε αυτήν του τελικού χρήστη.</P></NOTE>, εκκινούν από την ίδια προκείμενη και προσθέτουν ότι η απλή λήψη των μεταδόσεων (προστατευόμενων έργων) μέσω της επίμαχης μεθόδου δεν συνιστά παράνομη χρήση, κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, της<?PAGE NO="9"?> οδηγίας. Υποστηρίζουν ότι η θέση τους αυτή βρίσκει έρεισμα στη νομολογία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140605">5ης Ιουνίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Public Relations Consultants Association</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑360/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:1195">EU:C:2014:1195</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> σύμφωνα με την οποία τα αντίγραφα στην κρυφή μνήμη και στην οθόνη πληρούν τις σωρευτικώς προβλεπόμενες προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, καθώς και αυτές της παραγράφου 5 του ιδίου άρθρου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Η Πορτογαλική Κυβέρνηση επισημαίνει ότι οι πράξεις προσωρινής αναπαραγωγής δεν προσφέρουν κανένα οικονομικό όφελος πέραν αυτού που προκύπτει από την απλή λήψη των έργων. Τέλος, προσθέτει ότι, εφόσον οι πράξεις αναπαραγωγής πληρούν τους όρους του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, πληρούν και τις προϋποθέσεις εφαρμογής της παραγράφου 5 του ιδίου άρθρου, θέση την οποία συνάγει από τη νομολογία του Δικαστηρίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120117">17ης Ιανουαρίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Infopaq International</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑302/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:16">EU:C:2012:16</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111004">4ης Οκτωβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0181">181</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση των προδικαστικών ερωτημάτων</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α.</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου και του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Φρονώ ότι τα δύο πρώτα ερωτήματα πρέπει, λόγω της στενής μεταξύ τους σχέσεως, να εξεταστούν από κοινού. Η απάντηση που πρέπει να δοθεί σε αμφότερα τα ερωτήματα επηρεάζεται, σε μεγάλο βαθμό, από ορισμένες περιστάσεις οι οποίες οριοθετούν το αντικείμενο της διαφοράς ως εξής: α) ο J. F. Wullens πωλεί (με σκοπό το κέρδος) διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων στην οποία έχει εγκαταστήσει υπερσυνδέσμους προς ιστοτόπους οι οποίοι παρέχουν ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση σε ψηφιακά περιεχόμενα προστατευόμενα από δικαιώματα του δημιουργού<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Η ίδια αυτή ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση παρέχεται και σε άλλα περιεχόμενα, τα οποία, μολονότι παρουσιάζονται και αυτά στο κοινό χωρίς την άδεια εκείνου που τα είχε αρχικώς αναμεταδώσει, δεν χαίρουν, εντούτοις, της προστασίας των δικαιωμάτων του δημιουργού εν στενή εννοία. Είναι η περίπτωση, παραδείγματος χάριν, των απευθείας αναμεταδόσεων ορισμένων αθλητικών εκδηλώσεων που δεν έχουν τη φύση πρωτότυπων έργων για τους σκοπούς της οδηγίας 2001/29 (μολονότι τα δικαιώματα αναπαραγωγής που έχουν εκχωρηθεί μέσω αποκλειστικών αδειών σε τηλεοπτικούς φορείς μπορούν να τύχουν προστασίας δυνάμει άλλων κανόνων). Το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί συναφώς με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111004">4ης Οκτωβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Football Association Premier League κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑403/08 και C‑429/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:631">EU:C:2011:631</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0098">98</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), κρίνοντας ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>[ο]ι αθλητικές εκδηλώσεις […] δεν μπορούν να θεωρηθούν πνευματικές δημιουργίες δυνάμενες να χαρακτηριστούν έργα κατά την έννοια της οδηγίας για το δικαίωμα του δημιουργού<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/>.</P></NOTE>, β) οι φορείς των δικαιωμάτων αυτών είτε δεν έχουν επιτρέψει την παρουσίασή τους στο κοινό, είτε το έχουν πράξει αποκλειστικά σε σχέση με συγκεκριμένους ιστοτόπους στους οποίους η πρόσβαση παρέχεται κατόπιν συνδρομής ή εγγραφής, γ) οι χρήστες μπορούν να αποκτήσουν οι ίδιοι τα πρόσθετα (add-ons) που περιέχουν τους υπερσυνδέσμους προς τους ιστοτόπους από τους οποίους παρέχεται, χωρίς τη συναίνεση των δικαιούχων, ελεύθερη πρόσβαση στα προστατευόμενα έργα, και δ) οι ιστότοποι αυτοί είναι διαθέσιμοι στο διαδίκτυο χωρίς να απαιτείται διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων, όπως η πωλούμενη από τον J. F. Wullems.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Μολονότι θα μπορούσα ενδεχομένως να παρουσιάσω την εξέλιξη της νομολογίας του Δικαστηρίου, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μέσα από πολυάριθμες αποφάσεις σχετικές με την ερμηνεία του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, κρίνω περιττό να επαναλάβω την ανάλυση της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/> ή των εγγενών σε αυτήν στοιχείων, ήτοι της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>πράξεως παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/> έργου και του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>κοινού<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/> στο οποίο αυτή απευθύνεται. Κρίνω σκοπιμότερο να παραπέμψω στις επισημάνσεις στις οποίες προέβη το Δικαστήριο με την απόφαση GS Media, με αναφορά στην προηγούμενη νομολογία του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Απόφαση GS Media (ιδίως σκέψη 32 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία). Μετά τη δημοσίευση της εν λόγω αποφάσεως έκαναν την εμφάνισή τους, όπως είναι λογικό και σύνηθες, σχόλια –ορισμένα επικριτικά, άλλα επαινετικά– στα εξειδικευμένα μέσα. Βλ., παραδείγματος χάριν, μεταξύ των εγγυτέρων στην ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως, το άρθρο στο <HT TYPE="ITALIC">European Law Blog</HT>, της <DATE ISO="20160920">20ής Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>Saving the Internet or linking limbo? CJEU clarifies legality of hyperlinking (C‑160/15, Gs Media v Sanoma)<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/>· ή τη συζήτηση στη σύνοδο της ολομέλειας, της <DATE ISO="20160920">20ής Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, του 47ου παγκόσμιου συνεδρίου της International Association for the Protection of Intellectual Property (AIPPI), με θέμα <HT TYPE="ITALIC">CJEU case law on hyperlinking</HT> και την προηγούμενη έκθεση της ομάδας εργασίας επί του θέματος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>Linking and making available on the Internet<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/>.</P></NOTE>. Η απαίτηση περί ασφάλειας δικαίου επιβάλλει στα εθνικά δικαστήρια την υποχρέωση, εάν όχι απόλυτης εφαρμογής του stare decisis, τουλάχιστον<?PAGE NO="10"?> συνεκτιμήσεως όσων, κατόπιν ωρίμου σκέψεως, τα ίδια έχουν κρίνει επί ορισμένου νομικού προβλήματος. Τούτο ισχύει, κατά την άποψή μου, όσον αφορά τη νομολογιακή θέση που έχει διαμορφωθεί (ή επικυρωθεί) με την απόφαση GS Media επί της σχέσεως μεταξύ των υπερσυνδέσμων και της παρουσιάσεως στο κοινό, στο πλαίσιο της οδηγίας 2001/29.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, οι παρατηρήσεις μου εκκινούν από τις προκείμενες που έχει διατυπώσει το Δικαστήριο, ήτοι: α) η εισαγωγή συνδέσμων δυνάμενων να ενεργοποιηθούν με επιλογή, οι οποίοι κατευθύνουν σε προστατευόμενα έργα, πρέπει να χαρακτηριστεί ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>διάθεση<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/> και η συμπεριφορά αυτή ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>πράξη παρουσιάσεως<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140213">13ης Φεβρουαρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Svensson κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑466/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:76">EU:C:2014:76</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Στο πλαίσιο της εν λόγω υποθέσεως έγινε εν τέλει δεκτό ότι δεν υφίστατο παρουσίαση σε νέο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>κοινό<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/> διότι οι αποδέκτες της αρχικής παρουσιάσεως ήταν οι χρήστες του διαδικτύου γενικώς, καθώς οι σύνδεσμοι κατηύθυναν σε προστατευόμενα έργα που είχαν δημοσιευθεί χωρίς κανέναν περιορισμό προσβάσεως σε άλλον ιστότοπο (σκέψεις 18, 25 και 26).</P></NOTE>, β) στην έννοια αυτή εμπίπτει κάθε μετάδοση των προστατευόμενων έργων, ανεξαρτήτως του μέσου ή τεχνικής μεθόδου που χρησιμοποιείται<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160531">31ης Μαΐου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Reha Training</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑117/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:379">EU:C:2016:379</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, και γ) τεκμαίρεται iuris tantum ότι η εισαγωγή υπερσυνδέσμου προς έργο παρανόμως δημοσιοποιηθέν στο διαδίκτυο (ήτοι, χωρίς την άδεια των δικαιούχων) συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/> κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, όταν πραγματοποιείται με σκοπό το κέρδος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Στο ίδιο πνεύμα, υπενθυμίζω ότι, κατά το Δικαστήριο, η παρουσίαση στο κοινό προστατευόμενου έργου προϋποθέτει είτε ότι αυτή πραγματοποιείται μέσω ειδικής τεχνικής, διαφορετικής αυτών που είχαν έως τότε χρησιμοποιηθεί, είτε, ελλείψει αυτής, ότι απευθύνεται σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>νέο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/>, νοουμένου ως τέτοιου εκείνου που δεν είχε ληφθεί υπόψη από τους δικαιούχους όταν αυτοί επέτρεψαν την (περιορισμένη) αρχική μετάδοση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Κατά τη σκέψη 31 της αποφάσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140213">13ης Φεβρουαρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Svensson κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑466/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:76">EU:C:2014:76</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>[…] σε περίπτωση που ένας δυνάμενος να ενεργοποιηθεί σύνδεσμος παρέχει τη δυνατότητα στους χρήστες του ιστοτόπου στον οποίον βρίσκεται ο σύνδεσμος αυτός να παρακάμψουν περιοριστικά μέτρα που έχει λάβει ο ιστότοπος στον οποίο βρίσκεται το προστατευόμενο έργο για να περιοριστεί η πρόσβαση του κοινού στους συνδρομητές του και μόνο και, συνεπώς, συνιστά παρέμβαση χωρίς την οποία οι εν λόγω χρήστες δεν θα μπορούσαν να αποκτήσουν πρόσβαση στα μεταδιδόμενα έργα, πρέπει να θεωρηθεί το σύνολο των χρηστών αυτών ως νέο κοινό, το οποίο δεν ελήφθη υπόψη από τους κατόχους του δικαιώματος του δημιουργού όταν επέτρεψαν την αρχική παρουσίαση, οπότε για μια τέτοια παρουσίαση στο κοινό επιβάλλεται η άδεια των κατόχων του εν λόγω δικαιώματος<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/>. Επί της ιδέας αυτής εμβαθύνει η διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141021">21ης Οκτωβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>BestWater International</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑348/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2315">EU:C:2014:2315</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Όπως επισημαίνεται με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20061207">7ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>SGAE</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), το καθοριστικής σημασίας στοιχείο είναι η δυνατότητα των προσώπων που συνθέτουν το κοινό να έχουν πρόσβαση στο ψηφιακό περιεχόμενο και όχι η εκ μέρους πραγματική χρήση της δυνατότητας αυτής.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Εάν τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς εξεταστούν υπό το πρίσμα των προκειμένων που μόλις παρέθεσα, δεν είναι δύσκολο να συναχθεί ότι η εκτεθείσα στην απόφαση GS Media νομολογία επί της σχέσεως μεταξύ των υπερσυνδέσμων και της έννοια της παρουσιάσεως στο κοινό έχει σε αυτά εφαρμογή, κάτι που, σε μεγάλο βαθμό, καθορίζει τη φύση της απαντήσεως στα δύο πρώτα προδικαστικά ερωτήματα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Πράγματι, όπως έχω ήδη αναφέρει, ο J. F. Wullems εγκαθιστούσε στη διεπαφή χρήση του λογισμικού XBMC τα πρόσθετα (add-ons) με υπερσυνδέσμους προς ιστοτόπους που παρείχαν ελεύθερη πρόσβαση σε έργα προστατευόμενα από δικαιώματα του δημιουργού. Ο J. F. Wullems, πέραν του ότι παρείχε τον σύνδεσμο, γνώριζε –ή όφειλε να γνωρίζει– ότι δεκατέσσερα από τα πρόσθετα αυτά περιείχαν συνδέσμους προς ψηφιακά περιεχόμενα τα οποία είχαν αναρτηθεί στο διαδίκτυο χωρίς την άδεια των δικαιούχων ή με άδεια τελούσα υπό τον όρον ότι μόνον ορισμένα πρόσωπα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε αυτά, μέσω συνδρομών, εγγραφών ή άλλων τρόπων πληρωμής ανά θέαση. Δεν μπορεί, εξάλλου, να αμφισβητηθεί ότι ο J. F. Wullens ενεργούσε με σκοπό το κέρδος, καθόσον διέθετε προς πώληση τη διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Στο επίκεντρο της διαφοράς κείται, επομένως, η σημασία που πρέπει να αποδοθεί σε έναν πρόσθετο παράγοντα, απόντα στην υπόθεση GS Media, στον οποίον αναφέρονται τόσο ο J. F. Wullens όσο και η Επιτροπή με τις παρατηρήσεις τους, ήτοι, στο γεγονός ότι η υπό κρίση υπόθεση αφορά την πώληση διατάξεως αναγνώσεως πολυμέσων και όχι την παροχή υπερσυνδέσμων.<?PAGE NO="11"?> Αμφότεροι φρονούν ότι η πώληση αυτή δεν μπορεί να εξομοιωθεί με την εισαγωγή υπερσυνδέσμων σε ιστότοπο και ότι, ακόμη και αν στον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="00BB" ID="QE0055"/> αναγνωρισθεί ευρύ εννοιολογικό περιεχόμενο, η έννοια αυτού δεν μπορεί να διασταλεί απεριόριστα έως του σημείου να περιλάβει και την πώληση διατάξεως αναγνώσεως πολυμέσων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Η Επιτροπή εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι η υπό κρίση διαφορά αφορά ακριβώς την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>πώληση<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/> της διατάξεως αναγνώσεως πολυμέσων filmspeler, η οποία, κατά την άποψή της, ανταποκρίνεται στην έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>υλικό μέσο<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/> κατά την αιτιολογική σκέψη 27 της οδηγίας 2001/29. Όπως επισημαίνει, το filmspeler καθιστά δυνατή την παρουσίαση, αλλά δεν εξομοιώνεται με αυτήν.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ο J. F. Wullens και η Επιτροπή υπογράμμισαν τον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>μη καθοριστικό<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/> χαρακτήρα της παρεμβάσεως του πρώτου, ο οποίος περιοριζόταν να <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>παρέχει<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="00BB" ID="QE0059"/> πρόσβαση στο κοινό σε περιεχόμενα δυνάμενα να μεταφορτωθούν από άλλους ιστοτόπους. Κατά τους ανωτέρω, το <HT TYPE="ITALIC">filmspeler</HT> δεν αποτελεί, επομένως, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>ουσιώδες<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="00BB" ID="QE0060"/> τμήμα της διαδικασίας η οποία φέρνει σε επαφή τον τελικό χρήστη με την ιστοσελίδα στην οποία διατίθεται, παρανόμως, το προστατευόμενο περιεχόμενο. Στο ίδιο πνεύμα, η πωλούμενη από τον J. F. Wullens συσκευή δεν παρέχει άμεση, αλλά έμμεση πρόσβαση στα προαναφερθέντα περιεχόμενα, κατά τρόπον ώστε ο σύνδεσμος ή δεσμός μεταξύ αυτού και της διαθέσεως των προστατευόμενων έργων στο κοινό να είναι χαλαρός, ως τμήμα μιας ευρύτερης αλυσίδας μεταδόσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Η θέση του J. F. Wullens και της Επιτροπής φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, πειστική. Η πώληση, ως σύμβαση παραδόσεως διατάξεως αναγνώσεως πολυμέσων με αντάλλαγμα το καταβαλλόμενο τίμημα, εμφανίζεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>ουδέτερη<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="00BB" ID="QE0061"/>, ήτοι, δεν συνδέεται άμεσα με τη μετάδοση προστατευόμενων έργων. Επιπλέον, κατά την Επιτροπή, η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της έννοιας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="00BB" ID="QE0062"/> πρέπει να έχει κάποιο όριο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Η Επιτροπή, παραδεχόμενη κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι δεν ήταν σύμφωνη με τις αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140213">13ης Φεβρουαρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Svensson κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑466/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:76">EU:C:2014:76</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), και GS Media, επέστησε την προσοχή στην έλλειψη ασφάλειας δικαίου στην οποία μπορεί να οδηγήσει η νομολογιακή αυτή προσέγγιση. Εκτός του πλαισίου της υπό κρίση διαφοράς, ορισμένες φωνές προσήψαν στο Δικαστήριο ότι με τις αποφάσεις του στον τομέα αυτόν λειτουργεί μάλλον δικαιοπλαστικά, παρά ερμηνεύει το ισχύον δίκαιο. Δεν συμμερίζομαι την τελευταία αυτή κριτική, καθώς το Δικαστήριο αναδεικνύει απλώς τη δυναμική, η οποία δεν είχε έως τότε τονισθεί επαρκώς, νομικής έννοιας (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="00BB" ID="QE0063"/>) με ασαφή όρια, προσαρμόζοντας την εφαρμογή της στην ανάπτυξη ορισμένων τεχνολογιών ταχύτατης εξελίξεως με τις οποίες πραγματοποιείται, ανά πάσα στιγμή, η διάθεση στο κοινό των έργων που προστατεύονται από δικαιώματα του δημιουργού.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Ωστόσο, κατά την άποψή μου, η θέση αυτή είναι, στην πραγματικότητα, ιδιαιτέρως απλουστευτική. Η εμπορία του filmspeler βαίνει πολύ πέραν της απλής πωλήσεως τεχνικού εξαρτήματος, που, κατά την Επιτροπή, θα μπορούσε να εμπίπτει στην έννοια των <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>υλικών μέσων για τη διευκόλυνση ή την πραγματοποίηση της παρουσίασης<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="00BB" ID="QE0064"/>, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>η απλή παροχή [του οποίου] δεν αποτελεί καθαυτή παρουσίαση κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="00BB" ID="QE0065"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Αιτιολογική σκέψη 27 της οδηγίας 2001/29.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Πράγματι, ο J. F. Wullems παρέχει, με την εν λόγω συσκευή, κατά τρόπο αδιαχώριστο, το αναγκαίο υλισμικό και λογισμικό με τα οποία επιδιώκεται ευθέως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Η θέαση και η ακρόαση των προστατευόμενων έργων είναι δυνατή χάρη στα πρόσθετα με υπερσυνδέσμους προς διαδικτυακούς τόπους, τα οποία ο J. F. Wullems έχει εγκαταστήσει στο λογισμικό XBMC. Χάρη στα ευρετήρια που έχουν εγκατασταθεί στη διεπαφή του λογισμικού XBMC με τα πρόσθετα που κατευθύνουν στους ιστοτόπους αυτούς, ο τηλεθεατής που χρησιμοποιεί το filmspeler μετατρέπεται σε χρήστη του διαδικτύου που μπορεί να τους επισκεφτεί.</P></NOTE> η πρόσβαση των αγοραστών, μέσω του διαδικτύου, σε έργα προστατευόμενα από δικαιώματα του δημιουργού χωρίς τη συναίνεση των δικαιούχων τους. Η παροχή της άμεσης αυτής προσβάσεως σε απροσδιόριστο κοινό αποτελεί μέρος της προστιθέμενης αξίας της παροχής του J. F. Wullems, για την οποία λαμβάνει το καταβαλλόμενο τίμημα –ή τουλάχιστον σημαντικό τμήμα αυτού– ως αντάλλαγμα για τη διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Εκτιμώ ότι δεν υφίστανται ουσιαστικές διαφορές μεταξύ της εισαγωγής σε ιστότοπο υπερσυνδέσμων που κατευθύνουν σε προστατευόμενα έργα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Όπως στην περίπτωση των πραγματικών περιστατικών επί των οποίων εκδόθηκαν οι αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140213">13ης Φεβρουαρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Svensson κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑466/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:76">EU:C:2014:76</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), και GS Media, καθώς και η διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141021">21ης Οκτωβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>BestWater International</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑348/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2315">EU:C:2014:2315</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> και της εγκαταστάσεώς τους, ως εν προκειμένω, σε συσκευή πολυμέσων η οποία έχει κατασκευαστεί, ακριβώς, προκειμένου να χρησιμοποιείται στο διαδίκτυο (συγκεκριμένα, ούτως ώστε οι χρήστες να έχουν, χάρη σε αυτήν, πρόσβαση χωρίς δυσκολίες, με τρόπο ευθύ και άμεσο, σε ψηφιακά περιεχόμενα τα οποία διατίθενται χωρίς τη συναίνεση των δημιουργών τους). Η παροχή συνδέσμων προς τα προστατευόμενα αυτά περιεχόμενα, η διάθεσή τους στο κοινό, αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό αμφοτέρων των συμπεριφορών, των οποίων ο φαινομενικά παρεπόμενος ή βοηθητικός χαρακτήρας δεν μπορεί να συγκαλύψει το γεγονός ότι πρόκειται για δραστηριότητες που έχουν ως στόχο να καταστήσουν προσβάσιμα στον καθένα, με την απλή ενεργοποίηση του υπερσυνδέσμου, τα προστατευόμενα έργα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Υπό άλλη οπτική, η συμπεριφορά του J. F. Wullems προσομοιάζει, εάν δεν ταυτίζεται πλήρως, σε αυτήν της υποθέσεως <REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑306/05</NO.CASE> (<NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:764">EU:C:2006:764</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <DATE ISO="20061207">7ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, SGAE. Το παρεχόμενο από το ξενοδοχειακό συγκρότημα, μέσω των διαθέσιμων συσκευών τηλεοράσεως, σήμα στα δωμάτια του συγκροτήματος αυτού συνιστούσε, κατά το Δικαστήριο, παρουσίαση στο κοινό, κατά την έννοια της οδηγίας 2001/29.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Ανεξαρτήτως του τρόπου ή του τεχνικού μέσου με το οποίο εισάγονται, οι υπερσύνδεσμοι έχουν ως σκοπό να παρέχουν πρόσβαση σε τρίτους σε ψηφιακά περιεχόμενα ήδη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>αναρτημένα<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="00BB" ID="QE0066"/> –εν προκειμένω, παρανόμως– στο διαδίκτυο. Το κρίσιμο στοιχείο, όσον αφορά τη μέσω αυτών επιτελούμενη παρουσίαση στο κοινό, είναι η διεύρυνση του κύκλου των δυνητικών χρηστών, στους οποίους προσφέρεται, επαναλαμβάνω, λειτουργία προεπιλεγμένων ιστοτόπων οι οποίοι παρέχουν τη δυνατότητα θεάσεως ψηφιακών περιεχομένων χωρίς καταβολή αντιτίμου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Μπορεί, επομένως, να γίνει λόγος για τον καθοριστικό ρόλο, κατά την έννοια της νομολογίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Απόφαση GS Media (σκέψη 35 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>, τον οποίο διαδραματίζει ο J. F. Wullems κατά την παρουσίαση στο κοινό προστατευόμενων έργων, παρέμβαση στην οποία προβαίνει κατά τρόπο συνειδητό και με πλήρη επίγνωση των επαγομένων συνεπειών. Τούτο συνάγεται, ιδίως, από τα παραδείγματα διαφημίσεων με τα οποία προωθούσε τη συσκευή του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Σημείο 19 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Εν συνόψει, το filmspeler δεν μπορεί να θεωρηθεί απλό <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>υλικό μέσο<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="00BB" ID="QE0067"/> κατά την έννοια της αιτιολογικής σκέψεως 27 της οδηγίας 2001/29, αλλά μέσο παρουσιάσεως στο κοινό έργων προστατευόμενων από δικαιώματα του δημιουργού, τα οποία είχαν προηγουμένως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>αναρτηθεί<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="00BB" ID="QE0068"/> παρανόμως στο διαδίκτυο. Η συμπεριφορά του J. F. Wullens, συνιστάμενη στην εγκατάσταση στις συσκευές του, με προφανή σκοπό το κέρδος και επίγνωση της παρανομίας, των υπερσυνδέσμων προς τα έργα αυτά παρέχει στους αγοραστές του filmspeler τη δυνατότητα να αποφεύγουν την καταβολή του ανταλλάγματος για τη νόμιμη χρήση τους, ήτοι, της οφειλόμενης στους δικαιούχους αμοιβής, η οποία έχει συνήθως τη μορφή συνδρομών, εγγραφών ή άλλων τρόπων πληρωμής ανά θέαση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Εφόσον έχει γίνει δεκτό ότι με το filmspeler πραγματοποιείται παρουσίαση στο κοινό, εμπίπτουσα στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Απόφαση GS Media (σκέψη 51).</P></NOTE>, απομένει να διασαφηνιστεί εάν το κοινό αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0069" REF.END="QE0069"/>νέο<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="00BB" ID="QE0069"/>, όπως η έννοια αυτή έχει μέχρι τούδε ερμηνευθεί.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η απαίτηση περί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0070" REF.END="QE0070"/>νέου κοινού<QUOT.END REF.START="QS0070" CODE="00BB" ID="QE0070"/> πρέπει να πληρούται μόνον εάν η παρουσίαση του προστατευόμενου έργου <HT TYPE="ITALIC">δεν γίνεται μέσω ειδικής μεθόδου, διαφορετικής από τις χρησιμοποιούμενες έως τούδε</HT><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0044"><P>Διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141021">21ης Οκτωβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>BestWater International</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑348/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2315">EU:C:2014:2315</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>. Μολονότι η επί του πραγματικού αυτή εκτίμηση απόκειται στο αιτούν δικαστήριο, η χρησιμοποιούμενη από τον J. F. Wullems μέθοδος δεν φαίνεται να παρουσιάζει κανένα καινοφανές χαρακτηριστικό, αποτελούσα μάλλον σύνθεση άλλων, ήδη υφισταμένων. Θα<?PAGE NO="13"?> μπορούσε, επομένως, να γίνει δεκτό, χάριν απλουστεύσεως της πραγματεύσεως, ότι δεν υφίσταται εν προκειμένω <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0071" REF.END="QE0071"/>ειδική και διαφορετική μέθοδος<QUOT.END REF.START="QS0071" CODE="00BB" ID="QE0071"/>, κατά την έννοια της νομολογίας, γεγονός που καθιστά αναγκαίο να εξεταστεί εάν οι δυνητικοί αγοραστές του filmspeler μπορούν να χαρακτηριστούν ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0072" REF.END="QE0072"/>νέο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0072" CODE="00BB" ID="QE0072"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από τη δικογραφία όπως ορθώς υπογραμμίζει η Γαλλική Κυβέρνηση, είτε τα προστατευόμενα έργα ανηρτώντο στο διαδίκτυο χωρίς την άδεια των δικαιούχων, είτε η άδεια αυτή είχε χορηγηθεί αποκλειστικά σε ιστοτόπους λειτουργούντες με συνδρομές, ήτοι, με περιορισμένη πρόσβαση. Ως εκ τούτου, η πωλούμενη από τον J. F. Wullems διάταξη αναγνώσεως πολυμέσων διευρύνει τον κύκλο των αποδεκτών που είχαν λάβει υπόψη τους οι δημιουργοί των έργων, στον βαθμό κατά τον οποίον κατευθύνει σε διαδικτυακούς τόπους που μεταδίδουν, χωρίς άδεια, τα εν λόγω ψηφιακά περιεχόμενα, καθώς και σε ιστοτόπους που φιλοξενούν προστατευόμενα έργα και τα καθιστούν προσβάσιμα μόνο σε συγκεκριμένους χρήστες οι οποίοι οφείλουν να καταβάλουν το σχετικό αντίτιμο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Επιπλέον, παρά την ενδεχόμενη δυνατότητα εντοπισμού των προσθέτων στην αγορά καθώς και των υπερσυνδέσμων δωρεάν στο διαδίκτυο, το filmspeler διαθέτει ένα αδιαμφισβήτητο πλεονέκτημα για μια σημαντική μερίδα του εν λόγω κοινού, ήτοι για τους χρήστες του διαδικτύου που δεν είναι ιδιαιτέρως εξοικειωμένοι με τον εντοπισμό παράνομων ιστοτόπων που παρέχουν πρόσβαση σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, μεταξύ άλλων ψηφιακών περιεχομένων. Αυτή η μερίδα του κοινού είναι πιθανόν να προτιμήσει το filmspeler λόγω του εύκολου χειρισμού του ευρετηρίου που εμφανίζει στην οθόνη του αντί της, ενίοτε κοπιώδους, αναζητήσεως ιστοτόπων οι οποίοι προσφέρουν τα εν λόγω περιεχόμενα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Σε κάθε περίπτωση, η μετάδοση των προστατευόμενων έργων στην οποία συμβάλλει ο J. F. Wullens αφορά κοινό το οποίο δεν είχαν υπόψη τους οι οικείοι δικαιούχοι εφόσον δεν είχαν παράσχει άδεια για την παρακολούθησή τους ή την είχαν παράσχει μόνο σε ορισμένους κύκλους έναντι πληρωμής, με αποτέλεσμα να πληρούται η απαίτηση περί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0073" REF.END="QE0073"/>νέου κοινού<QUOT.END REF.START="QS0073" CODE="00BB" ID="QE0073"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0045"><P>Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι μόνον η διάθεση προστατευόμενων έργων στον τελικό χρήστη την οποία το filmspeler καθιστά δυνατή μέσω των συγκεντρωμένων στα δεκατέσσερα πρόσθετα υπερσυνδέσμων που κατευθύνουν ειδικώς σε διαδικτυακούς τόπους όπου είναι δυνατή η αναπαραγωγή σε συνεχή ροή προστατευόμενων έργων χωρίς τη συναίνεση των φορέων δικαιωμάτων του δημιουργού συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0074" REF.END="QE0074"/>παρουσιάσεως στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0074" CODE="00BB" ID="QE0074"/> κατά την ερμηνεία του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τους συνδέσμους προς ταινίες, σειρές και αθλητικές εκδηλώσεις η μετάδοση των οποίων έχει επιτραπεί από τους εν λόγω δικαιούχους, χωρίς κανενός είδους περιορισμό, η πρόσβαση είναι ελεύθερη και τυγχάνει αναλογικής εφαρμογής η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140213">13ης Φεβρουαρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Svensson κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑466/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:76">EU:C:2014:76</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Προτείνω, επομένως, να δοθεί στα δύο πρώτα προδικαστικά ερωτήματα του Rechtbank Midden-Nederland (πρωτοδικείου Midden-Nederland) η απάντηση ότι συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0075" REF.END="QE0075"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0075" CODE="00BB" ID="QE0075"/>, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, η πώληση διατάξεως αναγνώσεως (πολυμέσων) στην οποία ο ίδιος ο πωλητής έχει εγκαταστήσει υπερσυνδέσμους που καθιστούν δυνατή την άμεση πρόσβαση σε προστατευόμενα έργα, όπως ταινίες, σειρές και προγράμματα σε απευθείας μετάδοση, διαθέσιμα σε άλλους διαδικτυακούς τόπους χωρίς την άδεια του φορέα του δικαιώματος του δημιουργού.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β.</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του τρίτου και του τετάρτου προδικαστικού ερωτήματος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Με τα δύο αυτά ερωτήματα το αιτούν δικαστήριο εκφράζει ισάριθμες αμφιβολίες οι οποίες, όπως έχω ήδη αναφέρει, δεν αφορούν τη συσκευή πολυμέσων, αλλά το συμβατό προς την οδηγία 2001/29 της συμπεριφοράς του τελικού χρήστη ο οποίος, μέσω της εν λόγω συσκευής, προβαίνει σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0076" REF.END="QE0076"/>προσωρινή αναπαραγωγή έργου προστατευόμενου από δικαίωμα του δημιουργού και λαμβανόμενου μέσω συνεχούς ροής από ιστότοπο τρίτου, στον οποίο το έργο αυτό διατίθεται χωρίς άδεια του δικαιούχου ή των δικαιούχων<QUOT.END REF.START="QS0076" CODE="00BB" ID="QE0076"/>. Συγκεκριμένα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινισθεί εάν αυτού του είδους η συμπεριφορά εμπίπτει στο άρθρο 5, παράγραφος 1 και 5, της εν λόγω οδηγίας.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Διατυπωθέντα κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα δύο ερωτήματα ήγειραν ορισμένες ενστάσεις απαραδέκτου, καθώς φαίνεται ότι αυτά υπερβαίνουν τα όρια της διαφοράς μεταξύ Stichting Brein και J. F. Wullens. Ωστόσο, κατόπιν των διευκρινίσεων που παρέσχε το αιτούν δικαστήριο, οι ενστάσεις αυτές πρέπει να απορριφθούν, καθώς ένα από τα αιτήματα του Stichting Brein στο πλαίσιο της διαφοράς της κύριας δίκης ήταν να καταδικαστεί ο J. F. Wullens για παραπλανητική διαφήμιση και αθέμιτες εμπορικές πρακτικές στον βαθμό κατά τον οποίον είχε προβάλει, με τις διαφημίσεις του, ως μήνυμα για την αύξηση των πωλήσεων, ότι η απλή αναπαραγωγή σε συνεχή ροή έργων προερχομένων από παράνομες πηγές είναι νόμιμη (σε αντίθεση με τη μεταφόρτωση των έργων αυτών). Ως εκ τούτου, η απάντηση του Δικαστηρίου επί της ερμηνείας του άρθρου 5 της οδηγίας 2001/29 είναι αναγκαία προκειμένου το αιτούν δικαστήριο να αποφανθεί επί του συγκεκριμένου αιτήματος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Οι εκτιμήσεις που ακολουθούν πρέπει να νοηθούν ως αναφερόμενες στα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς της κύριας δίκης, εντός του πλαισίου του προβαλλόμενου αιτήματος που μόλις επισήμανα, καθώς και στην εφαρμογή του άρθρου 5 της οδηγίας 2001/29.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Επί της εξαιρέσεως του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Μεταξύ των προβλεπόμενων από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 εξαιρέσεων από το δικαίωμα αναπαραγωγής, καταλέγονται οι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0077" REF.END="QE0077"/>προσωρινές πράξεις αναπαραγωγής, οι οποίες είναι μεταβατικές ή παρεπόμενες και οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου, έχουν δε ως αποκλειστικό σκοπό να επιτρέψουν […] τη νόμιμη χρήση ενός έργου ή άλλου προστατευομένου αντικειμένου […]<QUOT.END REF.START="QS0077" CODE="00BB" ID="QE0077"/>. Η εξαίρεση αφορά επίσης τον τελικό χρήστη και όχι μόνον τους παρόχους διαδικτυακών υπηρεσιών ή των διαμεσολαβητών, όπως θα μπορούσε να συναχθεί από την ανάγνωση της αιτιολογικής σκέψεως 23 της οδηγίας 2001/29<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0046"><P>Τούτο συνάγεται, εμμέσως, από την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140605">5ης Ιουνίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Public Relations Consultants Association</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑360/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:1195">EU:C:2014:1195</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Φρονώ ότι δεν είναι σκόπιμο, για τους σκοπούς της υπό κρίση υποθέσεως, να διασαφηνιστεί εάν η θέαση έργου σε συνεχή ροή, η πρόσβαση στο οποίο παρέχεται μέσω των υπερσυνδέσμων του filmspeler, στερείται του <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0078" REF.END="QE0078"/>μεταβατικού<QUOT.END REF.START="QS0078" CODE="00BB" ID="QE0078"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0079" REF.END="QE0079"/>παρεπόμενου<QUOT.END REF.START="QS0079" CODE="00BB" ID="QE0079"/> χαρακτήρα στον οποίον αναφέρεται το προπαρατεθέν νομοθετικό κείμενο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0047"><P>Είναι άξιο μνείας, ως προς το σημείο αυτό, ότι στην αγγλική και στη γερμανική απόδοση εμφανίζονται οι λέξεις <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0080" REF.END="QE0080"/>transient<QUOT.END REF.START="QS0080" CODE="00BB" ID="QE0080"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0081" REF.END="QE0081"/>flüchtig<QUOT.END REF.START="QS0081" CODE="00BB" ID="QE0081"/>, οι οποίες παραπέμπουν σε βραχύτατο ή πρόσκαιρο χρονικό διάστημα. Η ολλανδική απόδοση χρησιμοποιεί τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0082" REF.END="QE0082"/>voorbijgaande<QUOT.END REF.START="QS0082" CODE="00BB" ID="QE0082"/> και η ισπανική τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0083" REF.END="QE0083"/>transitorio<QUOT.END REF.START="QS0083" CODE="00BB" ID="QE0083"/>, οι οποίοι ανταποκρίνονται περισσότερο στον παροδικό χαρακτήρα πράξεως.</P></NOTE>. Η επίλυση της διαφοράς με τον έναν ή άλλον τρόπο προαπαιτεί ορισμένες εκτιμήσεις κατ’ εξοχήν τεχνικού χαρακτήρα (ως προς την αποθήκευση δεδομένων στο buffer και τη λήψη αντιγράφων στην κρυφή μνήμη ή την οθόνη)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0048"><P>Τα αντίγραφα στην κρυφή μνήμη και τα αντίγραφα στην οθόνη πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 5, παράγραφοι 1 και 5, της οδηγίας 2001/29, σύμφωνα με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140605">5ης Ιουνίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Public Relations Consultants Association</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑360/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:1195">EU:C:2014:1195</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, στην ανάλυση των οποίων κρίνω άσκοπο να σταθώ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0049"><P>Με αυτόν τον τρόπο αναπαραγωγής, κατά τον οποίον το αντίγραφο αρχείων αντικαθίσταται από την αποθήκευση της ροής μεταφορτώσεως στο buffer του χρήστη, ο τελευταίος <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0084" REF.END="QE0084"/>καταναλώνει<QUOT.END REF.START="QS0084" CODE="00BB" ID="QE0084"/> το προϊόν παράλληλα με τη θέασή του, με αποτέλεσμα να αποφεύγονται τα προβλήματα που προκαλούνται λόγω της βραδύτερης αντιγραφής των αρχείων που μεταφορτώνονται. Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι η αναπαραγωγή αυτή, μολονότι δεν εγγράφεται σε συγκεκριμένο μέσο αποθηκεύσεως και εμφανίζεται απλώς στην οθόνη, έχει (στην περίπτωση των ταινιών ή των τηλεοπτικών σειρών, παραδείγματος χάριν) ιδιαιτέρως μεγάλη διάρκεια για να χαρακτηριστεί ως μεταβατική. Στο ίδιο πνεύμα, εάν γινόταν υποθετικώς δεκτός ο μεταβατικός χαρακτήρας της αναπαραγωγής σε συνεχή ροή, θα ήταν αμφίβολο αν αυτή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0085" REF.END="QE0085"/>αποτελεί αναπόσπαστο και ουσιώδες τμήμα μιας τεχνολογικής μεθόδου<QUOT.END REF.START="QS0085" CODE="00BB" ID="QE0085"/>, ήτοι αν πληροί μια άλλη εκ των επιτακτικών προϋποθέσεων της προβλεπόμενης από το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29 εξαιρέσεως.</P></NOTE> εφόσον, κατά την άποψή μου, ελλείπει ακόμη μια βασική απαίτηση για την εφαρμογή της εξαιρέσεως: να πρόκειται για <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0086" REF.END="QE0086"/>νόμιμη χρήση<QUOT.END REF.START="QS0086" CODE="00BB" ID="QE0086"/> του προστατευόμενου έργου.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Πράγματι, δεν μπορεί να γίνει λόγος για <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0087" REF.END="QE0087"/>νόμιμη χρήση<QUOT.END REF.START="QS0087" CODE="00BB" ID="QE0087"/> των προστατευόμενων έργων όταν ο τελικός χρήστης αποκτά πρόσβαση σε αυτά υπό τις περιστάσεις της διαφοράς της κύριας δίκης, ήτοι, προκειμένου για ψηφιακά περιεχόμενα η μετάδοση των οποίων είτε έχει απαγορευτεί είτε έχει περιοριστεί από τους φορείς των αντίστοιχων δικαιωμάτων του δημιουργού, οι οποίοι δεν έχουν επιτρέψει την ελεύθερη παρουσίασή τους στο κοινό από τους ιστοτόπους προς τους οποίους κατευθύνουν οι εγκατεστημένοι στο filmspeler υπερσύνδεσμοι.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Το ζήτημα, επομένως, δεν είναι η απόφανση επί του streaming, αλλά, μάλλον, η αξιολόγηση, υπό το πρίσμα του προπαρατεθέντος άρθρου, της συμπεριφοράς του χρήστη ο οποίος, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, αναπαράγει στην οθόνη του, μέσω της εν λόγω τεχνικής, προστατευόμενες ταινίες και σειρές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Η ανάπτυξη των τηλεπικοινωνιών (ιδίως η επέκταση των δικτύων οπτικών ινών που προσφέρουν πολύ υψηλές ταχύτητες συνδέσεως) έχει συντελέσει ώστε το φαινόμενο των παρανόμων μεταφορτώσεων –το οποίο μέχρι πριν από κάποια έτη βρισκόταν στο επίκεντρο της προσοχής– να εκτοπίζεται σταδιακά, εάν όχι να αντικαθίσταται, από την αναπαραγωγή ψηφιακών περιεχομένων σε συνεχή ροή, έως του σημείου η δυνατότητα αυτή να μετατραπεί σε μία από τις πλέον διαδεδομένες. Η θέαση σε streaming μέσω συνδρομητικών πλατφόρμων δεν εγείρει ιδιαίτερα προβλήματα, από απόψεως διανοητικής ιδιοκτησίας, ούτε όταν ο χρήστης παρακολουθεί ή ακούει ψηφιακά περιεχόμενα μη περιορισμένης προσβάσεως μέσω ιστοτόπων που προσφέρουν δωρεάν και νόμιμη πρόσβαση σε αυτά.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Η προσέγγιση αυτή διαφοροποιείται, ωστόσο, προκειμένου για ιστοτόπους που θέτουν στη διάθεση των χρηστών πειρατικές εκδοχές<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0050"><P>Οι όροι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0088" REF.END="QE0088"/>πειρατεία<QUOT.END REF.START="QS0088" CODE="00BB" ID="QE0088"/> και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0089" REF.END="QE0089"/>πειρατικός<QUOT.END REF.START="QS0089" CODE="00BB" ID="QE0089"/> δεν είναι, στο πλαίσιο αυτό, απλώς συνυποδηλωτικοί, αλλά αποκτούν σταδιακά υπόσταση στη νομική ορολογία στον τομέα των δικαιωμάτων του δημιουργού. Το Δικαστήριο έχει αναφερθεί στα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0090" REF.END="QE0090"/>πειρατικά έργα<QUOT.END REF.START="QS0090" CODE="00BB" ID="QE0090"/> που υπονομεύουν την κανονική εκμετάλλευση των έργων που προστατεύονται από τα δικαιώματα του δημιουργού, κατά την οδηγία 2001/29, με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140410">10ης Απριλίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>ACI Adam κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑435/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:254">EU:C:2014:254</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> των εν λόγω περιεχομένων. Η απάντηση που παρέσχε το Δικαστήριο με την απόφαση GS Media αφορούσε εκείνον που εισάγει στο διαδίκτυο υπερσυνδέσμους προς προστατευόμενα περιεχόμενα, άνευ αδείας των δικαιούχων τους. Η συμπεριφορά του προσώπου αυτού πρέπει να αξιολογείται σε συνάρτηση, αφενός, με το κερδοσκοπικό κίνητρο (εφόσον υφίσταται, τεκμαίρεται iuris tantum ότι το πρόσωπο αυτό έχει επίγνωση του γεγονότος ότι το έργο διατίθεται στο διαδίκτυο παρανόμως) και, αφετέρου, με το στοιχείο ότι το πρόσωπο αυτό δεν γνωρίζει και δεν μπορεί ευλόγως να γνωρίζει ότι δεν υφίσταται άδεια για τη δημοσιοποίησή τους στο διαδίκτυο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0051"><P>Δικαιολογητική βάση της θέσεως αυτής είναι ότι είναι δύσκολο να αποδειχθεί αν ο διαδικτυακός τόπος προς τον οποίον κατευθύνουν οι υπερσύνδεσμοι παρέχει πρόσβαση σε προστατευόμενα έργα καθώς και αν οι φορείς των δικαιωμάτων του δημιουργού επί αυτών έχουν επιτρέψει τη δημοσιοποίησή τους στο διαδίκτυο. Τούτο συνάγεται από τις σκέψεις 46, 47 και 48 της αποφάσεως GS Media.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Κατά την άποψή μου, εάν ο βασικός παράγοντας, σε σχέση με το πρόσωπο που εισάγει τον υπερσύνδεσμο χωρίς σκοπό το κέρδος, είναι η γνώση –ή τουλάχιστον η εύλογη δυνατότητα γνώσεως– του στοιχείου ότι το προστατευόμενο έργο διατίθεται παρανόμως στο διαδίκτυο, η μη επέκταση του κριτηρίου αυτού σε εκείνον που χρησιμοποιεί απλώς τον εν λόγω υπερσύνδεσμο, επίσης χωρίς σκοπό το κέρδος, δεν θα ήταν εύλογη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0052"><P>Στον βαθμό κατά τον οποίον οι χρήστες του διαδικτύου αποκτούν μεγαλύτερη επίγνωση της ανάγκης σεβασμού των δικαιωμάτων του δημιουργού και, ταυτοχρόνως, οι προσφορές των πλατφόρμων που θέτουν παρανόμως στη διάθεσή τους έργα αυξάνονται, θα καθίσταται όλο και πιο δύσκολο για τα πρόσωπα που αναπαράγουν πειρατικά έργα μέσω υπερσυνδέσμων να επικαλούνται άγνοια της ελλείψεως συναινέσεως των δικαιούχων.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Φρονώ, ωστόσο, ότι το υποκειμενικό στοιχείο προσφέρεται περισσότερο για τον αποκλεισμό της προσωπικής ευθύνης παρά για την κρίση επί του αντικειμενικώς παρανόμου χαρακτήρα και, κατά περίπτωση, επί του χαρακτηρισμού της συμπεριφοράς. Για τους σκοπούς της ορθής ερμηνείας του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, δεν πρέπει να παροράται ότι, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 33 αυτής, η νομιμότητα, από αντικειμενικής απόψεως, εξαρτάται περισσότερο από<?PAGE NO="16"?> την άδεια του φορέα του δικαιώματος του δημιουργού ή του δικαιοδόχου του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0053"><P>Η αιτιολογική έκθεση της κοινής θέσεως 48/2000 που καθορίσθηκε από το Συμβούλιο στις <DATE ISO="20000928">28 Σεπτεμβρίου 2000</DATE> για την έκδοση της οδηγίας 2000/.../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της …, περί εναρμονίσεως ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="344" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2000">ΕΕ 2000, C 344, σ. 1</REF.DOC.OJ>) αναφέρει: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0091" REF.END="QE0091"/>[…] Στην αιτιολογική σκέψη 33, το Συμβούλιο έχει προσθέσει έναν <HT TYPE="ITALIC">ορισμό</HT> του όρου <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0092" REF.END="QE0092"/>νόμιμη χρήση<QUOT.END REF.START="QS0092" CODE="201D" ID="QE0092"/> […]<QUOT.END REF.START="QS0091" CODE="00BB" ID="QE0091"/>. Η υπογράμμιση δική μου.</P></NOTE>. Η συγγνωστή ή εύλογη άγνοια, από πλευράς τελικού χρήστη, ως προς τη μη ύπαρξη της εν λόγω άδειας θα μπορούσε, αναμφιβόλως, να τον απαλλάξει από την ευθύνη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0054"><P>Θα επρόκειτο για <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0093" REF.END="QE0093"/>πράξεις των τελικών καταναλωτών που ενεργούν καλόπιστα<QUOT.END REF.START="QS0093" CODE="00BB" ID="QE0093"/>, κατά την έννοια της αιτιολογικής σκέψεως 14 της οδηγίας 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20040429">29ης Απριλίου 2004</DATE>, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας.</P></NOTE>, δεν αίρει ωστόσο –επιμένω, από αυστηρώς αντικειμενικής απόψεως– τον παράνομο χαρακτήρα της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0094" REF.END="QE0094"/>χρήσεως<QUOT.END REF.START="QS0094" CODE="00BB" ID="QE0094"/> στην οποία αναφέρεται το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι από τη δικογραφία προκύπτει σαφώς ότι οι φορείς των δικαιωμάτων του δημιουργού, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος αναπαραγωγής κατά το άρθρο 2 της οδηγίας 2001/29, δεν είχαν επιτρέψει την πρόσβαση στα προστατευόμενα έργα προς τα οποία κατευθύνουν οι εγκατεστημένοι στο filmspeler του J. F. Wullems υπερσύνδεσμοι, η αναπαραγωγή σε συνεχή ροή από τον τελικό χρήστη χάρη στη συσκευή αυτή δεν είναι σύμφωνη με τη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0095" REF.END="QE0095"/>νόμιμη χρήση<QUOT.END REF.START="QS0095" CODE="00BB" ID="QE0095"/> κατά την έννοια του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της εν λόγω οδηγίας.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Επί της εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 5, της οδηγίας 2001/29</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Εάν γινόταν δεκτό, χάριν της πληρότητας της πραγματεύσεως και μόνον, ότι η χρήση του filmspeler του J. F. Wullems θα μπορούσε να εμπίπτει στην εξαίρεση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, αυτή θα έπρεπε, περαιτέρω, να διέλθει επιτυχώς τη βάσανο της παραγράφου 5 του ιδίου άρθρου, η οποία αποτελεί το αντικείμενο του τετάρτου προδικαστικού ερωτήματος του αιτούντος δικαστηρίου. Θα έπρεπε, επομένως, να εξεταστεί εάν πληρούνται, στην περίπτωση αυτή, οι προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 5, της εν λόγω οδηγίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0055"><P>Σύμφωνα με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140605">5ης Ιουνίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Public Relations Consultants Association</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑360/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:1195">EU:C:2014:1195</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0096" REF.END="QE0096"/>[…] προκειμένου να μπορεί να γίνει επίκληση της εξαιρέσεως που προβλέπει η συγκεκριμένη διάταξη [το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29], όπως αυτή ερμηνεύθηκε στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας αποφάσεως, πρέπει επιπλέον τα συγκεκριμένα αντίγραφα να πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 5, της [ίδιας] οδηγίας […]<QUOT.END REF.START="QS0096" CODE="00BB" ID="QE0096"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, η εξαίρεση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 (μεταξύ άλλων) σε σχέση με την προσωρινή αναπαραγωγή εφαρμόζεται μόνο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0097" REF.END="QE0097"/>σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις οι οποίες δεν αντίκεινται στην κανονική εκμετάλλευση του έργου ή άλλου προστατευομένου αντικειμένου και δεν θίγουν αδικαιολογήτως τα έννομα συμφέροντα του δικαιούχου<QUOT.END REF.START="QS0097" CODE="00BB" ID="QE0097"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Κατά την άποψή μου, καμία από τις τρεις αυτές προϋποθέσεις δεν πληρούται εν προκειμένω. Πρώτον, η συσκευή που πωλεί ο J. F. Wullems μπορεί να οδηγήσει σε ανυπολόγιστο αριθμό μεταφορτώσεων ταινιών, σειρών, αθλητικών εκδηλώσεων και άλλου είδους εκπομπών, χωρίς τη συναίνεση των φορέων των δικαιωμάτων αναπαραγωγής. Ως εκ τούτου, όπως επισημαίνουν το Stichting Brein και η Ισπανική Κυβέρνηση, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι πρόκειται για απλές <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0098" REF.END="QE0098"/>ειδικές περιπτώσεις<QUOT.END REF.START="QS0098" CODE="00BB" ID="QE0098"/>, όπως επιτάσσει ο επίμαχος κανόνας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Δεύτερον, από τεχνικής απόψεως, η συμπεριφορά εκείνου που περιηγείται στο διαδίκτυο και επισκέπτεται ιστοσελίδες δεν μπορεί να εξομοιωθεί με τη συμπεριφορά εκείνου που αναπαράγει σε <HT TYPE="ITALIC">stream</HT>ing προστατευόμενες ταινίες και σειρές. Στην πρώτη από αυτές τις συμπεριφορές, το υπαγορευόμενο από την τεχνολογική μέθοδο μεταβατικό αντίγραφο μπορεί να συνιστά κανονική εκμετάλλευση των έργων, η οποία επιτρέπει στους χρήστες του διαδικτύου να επωφελούνται της πραγματοποιούμενης από τον διαχειριστή του οικείου διαδικτυακού τόπου παρουσιάσεως στο κοινό<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0056"><P>Όπ.π. (σκέψη 61).</P></NOTE>. Αντιθέτως, η περίπτωση του χρήστη του διαδικτύου ο οποίος παρακολουθεί προστατευόμενα έργα<?PAGE NO="17"?> στην οθόνη του σε συνεχή ροή δεν συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0099" REF.END="QE0099"/>κανονική εκμετάλλευση<QUOT.END REF.START="QS0099" CODE="00BB" ID="QE0099"/> του έργου, υπαγορευόμενη από την απαιτούμενη για την πλοήγηση στο διαδίκτυο τεχνολογία, αλλά νομικώς <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0100" REF.END="QE0100"/>ασυνήθη<QUOT.END REF.START="QS0100" CODE="00BB" ID="QE0100"/> πράξη στην οποία προβαίνει συνειδητώς ο χρήστης του διαδικτύου προκειμένου να έχει πρόσβαση στα ψηφιακά περιεχόμενα άνευ τινός οικονομικού ανταλλάγματος, χάρη στη βοήθεια του filmspeler.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Υπό τις περιστάσεις αυτές, ενδεχόμενη αποδοχή της θέσεως ότι επιτρέπεται να πραγματοποιούνται τέτοιου είδους αδιαφοροποίητες ή γενικευμένες αναπαραγωγές από παράνομες πηγές ή κατά παράβαση των ορίων προσβάσεως θα προσέκρουε στην οδηγία 2001/29. Ενδεχόμενη αποδοχή του κύρους των αναπαραγωγών αυτών θα ενθάρρυνε την κυκλοφορία πειρατικών ψηφιακών περιεχομένων και, κατ’ επέκταση, θα υπονόμευε σοβαρά την προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού και θα ευνοούσε παράνομες μορφές εμπορίας, εις βάρος της εύρυθμης λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0057"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140410">10ης Απριλίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>ACI Adam κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑435/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:254">EU:C:2014:254</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Τρίτον, εφόσον το δικαίωμα αναπαραγωγής έχει παραχωρηθεί, όπως συνάγεται από τη δικογραφία, αποκλειστικά σε κύκλους στους οποίους ο τελικός χρήστης έχει πρόσβαση κατόπιν πληρωμής (είτε δια εγγραφής, συνδρομής, ή άλλου παρόμοιου τρόπου), ο τεράστιος αυτός όγκος θεάσεων σε συνεχή ροή, χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα για τον δικαιούχο, συνεπάγεται, κατ’ ανάγκην, την ταυτόχρονη μείωση του αριθμού των συνδρομητών στους εν λόγω κύκλους, με τη συνακόλουθη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0101" REF.END="QE0101"/>παρεμπόδιση της κανονικής εκμεταλλεύσεως των προστατευόμενων έργων<QUOT.END REF.START="QS0101" CODE="00BB" ID="QE0101"/>, κατά τη διατύπωση της αποφάσεως της <DATE ISO="20140410">10ης Απριλίου 2014</DATE>, ACI Adam κ.λπ.<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0058"><P>Όπ.π. (σκέψη 39).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Πράγματι, ισχύουν, εν προκειμένω, οι εκτιμήσεις του Δικαστηρίου στην απόφαση ACI Adam κ.λπ. Με την απόφαση αυτή, το Δικαστήριο, ερμηνεύοντας τις προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 5, της οδηγίας 2001/29, έκρινε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0102" REF.END="QE0102"/>αν γινόταν δεκτό ότι επιτρέπεται να πραγματοποιούνται τέτοιες αναπαραγωγές και από παράνομες πηγές, τούτο θα ενθάρρυνε την κυκλοφορία παραποιημένων ή πειρατικών έργων, με αναγκαία συνέπεια την ελάττωση του όγκου των πωλήσεων ή άλλων νόμιμων συναλλαγών σχετικών με τα προστατευόμενα έργα και, ως εκ τούτου, την παρεμπόδιση της κανονικής εκμεταλλεύσεώς τους<QUOT.END REF.START="QS0102" CODE="00BB" ID="QE0102"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0059"><P>Οπ.π.</P></NOTE>. Η πώληση του filmspeler έρχεται, επομένως, σε σύγκρουση, με τα <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0103" REF.END="QE0103"/>έννομα συμφέροντα του δικαιούχου<QUOT.END REF.START="QS0103" CODE="00BB" ID="QE0103"/>, ο οποίος δεν είχε επιτρέψει την ελεύθερη δημοσιοποίηση των έργων του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Εν συνόψει, εκτιμώ ότι η αναπαραγωγή σε συνεχή ροή προστατευόμενων ψηφιακών περιεχομένων, χωρίς την άδεια των φορέων δικαιωμάτων του δημιουργού, δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 5, παράγραφος 5, της οδηγίας 2001/29, καθώς δεν αποτελεί ειδική περίπτωση, έρχεται σε σύγκρουση με την κανονική εκμετάλλευση του έργου και θίγει αδικαιολογήτως τα έννομα συμφέροντα των εν λόγω δικαιούχων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Λαμβανομένου υπόψη του σωρευτικού χαρακτήρα των απαιτήσεων που μόλις επισημάνθηκαν, στον οποίον έχει αναφερθεί το Δικαστήριο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0060"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140605">5ης Ιουνίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Public Relations Consultants Association</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑360/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:1195">EU:C:2014:1195</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>, έχει, εν προκειμένω, εφαρμογή η τριπλή εξαίρεση από την εξαίρεση του άρθρου 5, παράγραφος 5, της οδηγίας 2001/29. Δεν χωρεί, επομένως, επίκληση της εξαιρέσεως από το δικαίωμα αναπαραγωγής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82.</NO.P><TXT>Προτείνω, επομένως, να δοθεί στο τρίτο και στο τέταρτο προδικαστικό ερώτημα η απάντηση ότι, υπό τις περιστάσεις της διαφοράς της κύριας δίκης, η αναπαραγωγή σε συνεχή ροή έργου προστατευόμενου από δικαιώματα του δημιουργού δεν καλύπτεται από την εξαίρεση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, στον βαθμό κατά τον οποίο δεν εμπίπτει στην έννοια <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0104" REF.END="QE0104"/>νόμιμη χρήση<QUOT.END REF.START="QS0104" CODE="00BB" ID="QE0104"/> του στοιχείου βʹ της εν λόγω διατάξεως και, εν πάση περιπτώσει, δεν διέρχεται επιτυχώς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 5, παράγραφος 5, της εν λόγω οδηγίας έλεγχο των τριών σταδίων.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="18"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>V –</NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα ερωτήματα του Rechtbank Midden-Nederland (πρωτοδικείου Midden-Nederland, Κάτω Χώρες) ως εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0105" REF.END="QE0105"/>Η πώληση διατάξεως αναγνώσεως πολυμέσων, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, στην οποία ο πωλητής έχει εγκαταστήσει υπερσυνδέσμους προς ιστοτόπους οι οποίοι προσφέρουν, άνευ αδείας του φορέα των δικαιωμάτων του δημιουργού, ελεύθερη πρόσβαση σε έργα προστατευόμενα από δικαιώματα του δημιουργού, όπως ταινίες, σειρές και προγράμματα σε απευθείας μετάδοση,</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>συνιστά <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0106" REF.END="QE0106"/>παρουσίαση στο κοινό<QUOT.END REF.START="QS0106" CODE="201D" ID="QE0106"/> κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20010522">22ας Μαΐου 2001</DATE>, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας, και</P></ITEM><ITEM><P>δεν καλύπτεται από την εξαίρεση του άρθρου 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 2001/29, στον βαθμό κατά τον οποίο δεν εμπίπτει στην έννοια <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0107" REF.END="QE0107"/>νόμιμη χρήση<QUOT.END REF.START="QS0107" CODE="201D" ID="QE0107"/> του στοιχείου βʹ της εν λόγω διατάξεως και, εν πάση περιπτώσει, δεν πληροί τους όρους εφαρμογής του άρθρου 5, παράγραφος 5, της εν λόγω οδηγίας.<QUOT.END REF.START="QS0105" CODE="00BB" ID="QE0105"/></P></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>