<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2026-03-202603C112202402090-00-TRA-DOC-NL-CONCL-C-0209-24-202505561-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="nl-NL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="12/08/2025 13:52:51" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="nl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="ZwVYek0rXeokESGklMC8h27caOwv48n3DU0EaLaPtnE+f7Wkf2V8TrouIWznNKpOsLEDul8WwrrZhPEeSnL0dEylNIOLrjS8br/hVA3g1BHeG/8U8Nh/jiPhGjN8Iqx2t2oVfKKG92Uq+tp1kYaBob75xaTqNCVRi6LY3lkt7oU=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="hosteel" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0209" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2024" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="NL" name="Langue"/>
    <meta content="hosteel" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 04-06-25 10:28:08" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="d7498a8a9fe94ec8aebb22fc6cafa99a" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0209" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="PV" name="NatureAff"/>
    <meta content="PV" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId25" style="first"/>
      <div id="rId21" style="even">Conclusie van adv.-gen. Rantos – Zaak C‑209/24 P</div>
      <div id="rId22" style="default">VP / Cedefop</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      A. RANTOS
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      van 12 juni 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Zaak C‑209/24 P
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      VP
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      tegen
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-8" title="page-1">
      „Hogere voorziening – Openbare dienst – Tijdelijk functionaris – Weigering om de overeenkomst van tijdelijk functionaris te verlengen voor onbepaalde tijd – Artikel 266 VWEU – Maatregelen die nodig zijn ter uitvoering van een arrest van het Gerecht houdende nietigverklaring– Onjuiste opvatting van de bewijzen – Reglement voor de procesvoering van het Hof – Artikel 151, lid 1 – Vertrouwelijkheid van de communicatie tussen advocaten”
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-9" title="page-2">
      
        <br/>
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Inleiding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met haar hogere voorziening verzoekt VP (hierna: „rekwirante”) om vernietiging van het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 7 februari 2024, VP/Cedefop (T‑563/22, EU:T:2024:72; hierna: „bestreden arrest”), houdende verwerping van haar beroep strekkende tot, ten eerste, nietigverklaring van het besluit van de uitvoerend directeur van het Europees Centrum voor de ontwikkeling van de beroepsopleiding (Cedefop) van 17 december 2021 (hierna: „litigieus besluit”) en van het besluit van de beroepscommissie van het Cedefop van 17 juni 2022 (hierna: „besluit tot afwijzing van de klacht”) en, ten tweede, betaling van een vergoeding van 5 000 000 EUR voor de immateriële schade die zij meent te hebben geleden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het litigieuze besluit en het besluit tot afwijzing van de klacht zijn door het Cedefop vastgesteld naar aanleiding van het arrest van het Gerecht van 16 december 2020, VP/Cedefop (T‑187/18, EU:T:2020:613; hierna: „arrest houdende nietigverklaring”), waarbij met name de besluiten van het Cedefop tot afwijzing van rekwirantes verzoek tot verlenging van haar overeenkomst van tijdelijk functionaris bij dat agentschap nietig zijn verklaard.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Overeenkomstig het verzoek van het Hof zal ik mijn conclusie toespitsen op, ten eerste, het eerste middel in hogere voorziening, ontleend aan schending van artikel 266 VWEU en een kennelijke beoordelingsfout op grond dat het Gerecht de bewijzen met betrekking tot de uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring onjuist heeft opgevat en, ten tweede, het verzoek van het Cedefop om een document met een briefwisseling tussen twee advocaten uit het dossier van de zaak te verwijderen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voorgeschiedenis van het geding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 16 november 2007 is rekwirante door het Cedefop als tijdelijk functionaris voor de functie van juridisch adviseur aangeworven op basis van een overeenkomst voor bepaalde tijd, die is verlengd tot 15 november 2017. Vóór laatstgenoemde datum heeft rekwirante een verzoek om haar overeenkomst met ingang van 16 november 2017 voor onbepaalde tijd te verlengen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>), toegezonden aan de uitvoerend directeur van het Cedefop, die dat verzoek bij besluit van 12 mei 2017 heeft afgewezen. Tegen dit besluit heeft rekwirante een klacht ingediend, die bij besluit van 1 december 2017 van de beroepscommissie van het Cedefop (hierna: „beroepscommissie”) is afgewezen. Daarop heeft rekwirante beroep ingesteld bij het Gerecht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij het arrest houdende nietigverklaring heeft het Gerecht, ten eerste, de besluiten van 12 mei en 1 december 2017 nietig verklaard (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>), ten tweede, het Cedefop veroordeeld tot betaling van een bedrag van 30 000 EUR ter vergoeding van de materiële schade die rekwirante heeft geleden en van een bedrag van 10 000 EUR ter vergoeding van haar immateriële schade, ten derde, het beroep voor het overige verworpen en, ten vierde, het Cedefop verwezen in de kosten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 8 januari 2021 heeft rekwirante de nieuwe uitvoerend directeur van het Cedefop verzocht om uitvoering aan dit arrest te geven door haar overeenkomst te verlengen. Na een eerste besluit (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>) dat door de beroepscommissie nietig werd verklaard (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>), heeft deze nieuwe directeur, na rekwirante te hebben uitgenodigd om opmerkingen in te dienen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>), haar bij het litigieuze besluit meegedeeld dat, aangezien het Cedefop alle bedragen had overgemaakt waarvan het Gerecht in het arrest houdende nietigverklaring de betaling had gelast, er geen aanvullende maatregelen ter uitvoering van dat arrest dienden te worden genomen. De klacht die rekwirante op 3 maart 2022 tegen dat besluit heeft ingediend, werd afgewezen bij het besluit tot afwijzing van de klacht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Procedure bij het Gerecht en bestreden arrest</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij verzoekschrift, neergelegd ter griffie van het Gerecht op 2 september 2022, heeft rekwirante verzocht om i) nietigverklaring van het litigieuze besluit, daaronder begrepen het daarmee samenhangende en onlosmakelijk verbonden besluit om haar arbeidsovereenkomst niet te verlengen voor onbepaalde tijd, en van het besluit tot afwijzing van de klacht; ii) vergoeding van de immateriële schade die zij door deze besluiten heeft geleden, en iii) verwijzing van het Cedefop in de kosten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirante heeft vijf middelen aangevoerd (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>), waarvan zij het eerste ter terechtzitting heeft ingetrokken, terwijl de andere vier door het Gerecht in het bestreden arrest zijn afgewezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat meer in het bijzonder het tweede middel betreft, dat was ontleend aan schending van artikel 266 VWEU en een kennelijke beoordelingsfout, heeft het Gerecht om te beginnen in punt 36 van het bestreden arrest opgemerkt dat het besluit tot afwijzing van de klacht een aanvulling vormde op de motivering van het litigieuze besluit, in die zin dat de weigering om rekwirantes overeenkomst te verlengen in eerstgenoemd besluit niet alleen werd gebaseerd op de in laatstgenoemd besluit uiteengezette overwegingen, maar ook op overwegingen in verband met de interne werking van het Cedefop, zoals samengevat in punt 37 van het bestreden arrest.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Vervolgens heeft het Gerecht in punt 38 van het bestreden arrest geoordeeld dat het Cedefop de verplichting was nagekomen om de onderzoeksprocedure met betrekking tot rekwirantes verzoek tot verlenging van de overeenkomst te hervatten en een nieuw besluit te nemen ter vervanging van het besluit van 12 mei 2017 (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>), aangezien het Cedefop, zoals bleek uit de motivering van het besluit tot afwijzing van de klacht, zich in het stadium van het onderzoek van rekwirantes klacht op het standpunt had gesteld dat er geen reden was om haar te herstellen in haar functie vanwege overwegingen in verband met de interne organisatie van dat agentschap. Voorts heeft het Gerecht in punt 41 van het bestreden arrest vastgesteld dat de motivering die ten grondslag lag aan de nieuwe weigering om rekwirantes verzoek tot verlenging van haar overeenkomst in te willigen, verschilde van de motivering waarop het besluit van 12 mei 2017 was gebaseerd.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten slotte heeft het Gerecht in de punten 43 en 44 van het bestreden arrest geoordeeld dat rekwirante de gegrondheid van de motivering ontleend aan de verandering in de interne organisatie van het Cedefop niet had betwist, en voorts dat deze motivering op zich volstond als rechtvaardiging voor het besluit om haar overeenkomst niet te verlengen. Het Gerecht is dan ook in punt 46 van het bestreden arrest tot de slotsom gekomen dat rekwirantes argumenten ter betwisting van de gegrondheid van de motivering dat geen maatregelen dienden te worden genomen naar aanleiding van het arrest houdende nietigverklaring omdat de betaling van de in dat arrest vastgestelde schadevergoedingen volstond om de goede uitvoering ervan te verzekeren, niet ter zake dienend waren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Procedure bij het Hof en conclusies van partijen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 17 maart 2024 heeft rekwirante hogere voorziening ingesteld tegen het bestreden arrest. Zij verzoekt het Hof om het bestreden arrest te vernietigen, het Cedefop te veroordelen tot vergoeding van de immateriële schade die zij heeft geleden, welke ex aequo et bono op 5 000 000 EUR wordt geraamd, en het Cedefop te verwijzen in de kosten van zowel de hogere voorziening als de procedure bij het Gerecht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Cedefop verzoekt het Hof om de hogere voorziening af te wijzen, te gelasten dat bijlage C.1 uit het dossier wordt verwijderd, en rekwirante te verwijzen in de kosten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Analyse</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals ik in de inleiding van deze conclusie heb aangegeven, zal ik mijn analyse toespitsen op het eerste van de negen middelen die rekwirante in hogere voorziening heeft aangevoerd, namelijk de onjuiste opvatting van de stukken in het dossier (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>), en op het verzoek van het Cedefop om bijlage C.1 uit het dossier te verwijderen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Eerste middel in hogere voorziening</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het kader van haar eerste middel merkt rekwirante om te beginnen op dat het Gerecht in punt 38 van het bestreden arrest het tweede middel van haar beroep in eerste aanleg heeft toegewezen door te erkennen dat het Cedefop met het oog op de uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring verplicht was een vervangingsbesluit vast te stellen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>) Vervolgens verwijt zij het Gerecht de bewijzen, met name het besluit tot afwijzing van de klacht, onjuist te hebben opgevat. Het Gerecht heeft in de punten 22 en 34 tot en met 38 van het bestreden arrest ten onrechte geoordeeld dat met het litigieuze besluit en het besluit tot afwijzing van de klacht uitvoering is gegeven aan het arrest houdende nietigverklaring door de besluiten van 12 mei en 1 december 2017 te vervangen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de hiernavolgende uiteenzetting zal ik eerst de relevante aspecten van de beoordeling door het Gerecht in herinnering brengen, alvorens mij te buigen over de door rekwirante aangevoerde onjuiste opvatting van de bewijzen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Beoordeling door het Gerecht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals blijkt uit het dictum van het arrest houdende nietigverklaring heeft het Gerecht de besluiten van 12 mei en 1 december 2017 nietig verklaard en het Cedefop veroordeeld tot vergoeding van de materiële en immateriële schade die rekwirante heeft geleden, en werd het beroep „voor het overige” verworpen. Afgezien van de veroordeling tot vergoeding van de materiële en immateriële schade, heeft het Gerecht geen andere aanwijzingen gegeven met betrekking tot de eventuele maatregelen die het Cedefop vervolgens diende te nemen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Naar aanleiding van dit arrest houdende nietigverklaring heeft het Cedefop het litigieuze besluit vastgesteld en, in antwoord op de klacht van rekwirante, het besluit tot afwijzing van de klacht. Op die twee besluiten heeft het bestreden arrest betrekking.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In punt 34 van het bestreden arrest heeft het Gerecht onderstreept dat het Cedefop met het oog op de uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring verplicht was om rekwirantes verzoek tot verlenging van haar overeenkomst opnieuw te onderzoeken en een nieuw besluit te nemen ter vervanging van het besluit van 12 mei 2017, met inachtneming van het dictum van laatstgenoemd arrest en van de rechtsoverwegingen die er de noodzakelijke steun aan bieden. In punt 47 van het bestreden arrest heeft het Gerecht evenwel geoordeeld dat rekwirante niet op goede gronden kon stellen dat het Cedefop artikel 266 VWEU had geschonden en een kennelijke beoordelingsfout had gemaakt door te besluiten haar arbeidsovereenkomst niet te verlengen. Het Gerecht is tot deze slotsom gekomen op de volgende twee gronden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de eerste plaats heeft het Gerecht in punt 38 van het bestreden arrest in essentie geoordeeld dat het Cedefop had voldaan aan de door rekwirante aangevoerde verplichting om de procedure met betrekking tot het verzoek tot verlenging te hervatten en een nieuw besluit te nemen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>) Om te beginnen heeft het Gerecht in punt 35 van het bestreden arrest vastgesteld dat de uitvoerend directeur van het Cedefop in het litigieuze besluit had geoordeeld dat hij, afgezien van de betaling van de vergoedingen die bij het arrest houdende nietigverklaring aan rekwirante waren toegekend, „niet verplicht was enige aanvullende uitvoeringsmaatregel te nemen”. Voorts heeft het Gerecht in de punten 36 en 37 van dat arrest benadrukt dat de beroepscommissie met het besluit tot afwijzing van de klacht „de motivering” van het litigieuze besluit had „aangevuld door de weigering tot verlenging van de overeenkomst ook te baseren op overwegingen in verband met de interne werking van het Cedefop” en met name op het feit dat het Cedefop „voornemens was de werkingswijze van de juridische functie binnen het agentschap te reorganiseren [...], zonder de intentie om personen in hun functie te herstellen of voormalige werkorganisaties weer in te voeren”. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de tweede plaats heeft het Gerecht in de punten 39 tot en met 43 van het bestreden arrest opgemerkt dat het Cedefop niet verplicht was om rekwirantes overeenkomst te verlengen, aangezien een tijdelijk functionaris geen enkel recht heeft op verlenging van zijn overeenkomst, en dat rekwirante, wat betreft het argument dat het in het belang van de dienst was om haar te herstellen in haar functie, de gegrondheid van de motivering ontleend aan de verandering in de interne organisatie van het Cedefop niet specifiek heeft betwist. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>) In punt 46 van dat arrest heeft het Gerecht evenwel verduidelijkt dat het argument van het Cedefop volgens hetwelk geen verdere maatregelen ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring moesten worden genomen, niet ter zake dienend was, aangezien dit agentschap zich in het litigieuze besluit – dat is beoordeeld in het licht van de motivering van het besluit tot afwijzing van de klacht – had uitgesproken over het verzoek tot verlenging van de overeenkomst. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bijgevolg kom ik tot de slotsom dat het Gerecht in het bestreden arrest de afwijzing van het tweede middel van het beroep in eerste aanleg uitsluitend heeft gebaseerd op de in punt 20 van deze conclusie samengevatte motivering die is gestoeld op de „verandering in de interne organisatie van het Cedefop” en in het bijzonder op de overweging dat dit agentschap „voornemens was zijn interne organisatie te veranderen en de werkingswijze van de juridische functie binnen het agentschap te reorganiseren”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na deze verduidelijking moet worden nagegaan of het Gerecht, door te oordelen dat het Cedefop het arrest houdende nietigverklaring correct heeft uitgevoerd, de bewijzen en meer in het bijzonder het besluit tot afwijzing van de klacht onjuist heeft opgevat, zoals rekwirante stelt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Onjuiste opvatting van de bewijzen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rekwirante betoogt dat het Cedefop tot september 2023 steeds heeft gesteld dat er geen besluit ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring vereist was en evenmin was genomen, (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>) terwijl het Gerecht er in het bestreden arrest op grond van een onjuiste opvatting van de feiten van is uitgegaan dat er een besluit ter vervanging van de nietig verklaarde besluiten van 12 mei en 1 december 2017 was vastgesteld, waarbij het van oordeel was dat het besluit tot afwijzing van de klacht een dergelijk vervangingsbesluit vormde. Het Cedefop antwoordt hierop dat het rekwirantes verzoek tot verlenging van haar overeenkomst opnieuw had onderzocht, ook al was het daartoe niet verplicht, en dit verzoek naar aanleiding van dat nieuwe onderzoek had afgewezen. In het besluit tot afwijzing van de klacht heeft de beroepscommissie namelijk primair gesteld dat het Cedefop niet noodzakelijkerwijs verplicht was om het verzoek tot verlenging van de overeenkomst opnieuw te onderzoeken en, subsidiair, dat zij dit verzoek desondanks heeft onderzocht (en afgewezen).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dit verband wijs ik erop dat uit artikel 266, eerste alinea, VWEU voortvloeit dat de instelling wier handeling nietig is verklaard, de maatregelen moet nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest waarbij die handeling nietig is verklaard. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens vaste rechtspraak van het Hof volgt bovendien uit artikel 256, lid 1, tweede alinea, VWEU en artikel 58, eerste alinea, van het Statuut dat het Gerecht bij uitsluiting bevoegd is om de feiten vast te stellen, behoudens het geval waarin de feitelijke onjuistheid van zijn vaststellingen voortvloeit uit de aan het Gerecht overgelegde processtukken, en om die feiten te beoordelen. Daaruit volgt dat de beoordeling van de feiten, behoudens het geval van een onjuiste opvatting van de aan het Gerecht overgelegde bewijselementen, geen rechtsvraag oplevert die als zodanig vatbaar is voor toetsing door het Hof. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>) Van een dergelijke onjuiste opvatting is sprake wanneer, zonder gebruik te maken van nieuwe bewijzen, de beoordeling van de bestaande bewijsstukken kennelijk onjuist blijkt of kennelijk in strijd met de bewoordingen ervan blijkt te zijn. Een dergelijke onjuiste opvatting moet echter duidelijk uit de stukken van het dossier blijken, zonder dat de feiten en de bewijzen opnieuw hoeven te worden beoordeeld. Wanneer een rekwirant stelt dat het Gerecht bewijzen onjuist heeft opgevat, moet hij bovendien nauwkeurig aangeven welke bewijzen het Gerecht onjuist heeft opgevat, en welke beoordelingsfouten het Gerecht naar zijn mening tot deze onjuiste opvatting hebben gebracht. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In casu heeft het Cedefop naar aanleiding van het arrest houdende nietigverklaring het litigieuze besluit vastgesteld, dat vervolgens is bevestigd door het besluit tot afwijzing van de klacht, waarbij laatstgenoemd besluit – zoals het Gerecht in punt 38 van het bestreden arrest benadrukt – eveneens relevant is voor het onderzoek van de rechtmatigheid van het litigieuze besluit.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Mijns inziens heeft het Cedefop aldus uitvoering gegeven aan het arrest houdende nietigverklaring overeenkomstig artikel 266 VWEU en heeft het voldaan aan zijn verplichting om te reageren op het verzoek en de daaropvolgende klacht van rekwirante. In dit verband lijkt rekwirante in haar betoog twee verschillende aspecten door elkaar te halen: enerzijds de kwestie van het bestaan van een besluit ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring, en anderzijds de gegrondheid van het besluit waarbij het Cedefop meent uitvoering te hebben gegeven aan het arrest houdende nietigverklaring (namelijk het litigieuze besluit, aangevuld met het besluit tot afwijzing van de klacht).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Niettemin moet worden nagegaan of het Gerecht, door te oordelen dat het Cedefop wel degelijk uitvoering aan dit arrest heeft gegeven, de bewijzen en meer in het bijzonder het besluit tot afwijzing van de klacht onjuist heeft opgevat, zoals rekwirante stelt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dienaangaande merk ik in de eerste plaats op dat de uitvoerend directeur van het Cedefop met het litigieuze besluit op rekwirantes verzoek om uitvoering te geven aan het arrest houdende nietigverklaring heeft geantwoord door in wezen te benadrukken dat de gevolgen van de door het Gerecht in het arrest houdende nietigverklaring vastgestelde onrechtmatigheid ongedaan zijn gemaakt door de betaling van de door het Gerecht gelaste vergoeding.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de tweede plaats wijs ik erop dat de beroepscommissie in het besluit tot afwijzing van de klacht onder meer het middel betreffende schending van artikel 266 VWEU door het Cedefop heeft onderzocht. Met name op de bladzijden 16 en 17 van dat besluit heeft het Cedefop de argumenten van de hand gewezen die betrekking hadden op de „motivering [van het arrest houdende nietigverklaring] betreffende de afschaffing van de juridische dienst en de niet-verlenging van rekwirantes overeenkomst”. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>) Dit deel van dat besluit bevat in wezen drie argumenten, waarmee de beroepscommissie het volgende verduidelijkt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">ten eerste heeft het Gerecht de vergoeding van de volledige materiële en immateriële schade ex aequo et bono vastgesteld, rekening houdend met het feit dat rekwirante vanwege de geconstateerde onregelmatigheden „een kans” op verlenging van haar overeenkomst had „verloren” (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>), en heeft het Gerecht zich niet uitgesproken of kunnen uitspreken over de kwestie betreffende het herstel van de interne juridische dienst van het Cedefop (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>);</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">ten tweede was het besluit om binnen het Cedefop de functie van intern juridisch adviseur te creëren (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>) genomen door de uitvoerend directeur, welk besluit werd gesteund door het uitvoerend comité (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>), en hield dit besluit geen verband met i) de specifieke situatie van rekwirante; ii) het onderzoek dat ten grondslag lag aan het besluit van de vorige directeur om haar overeenkomst niet te verlengen, en iii) het arrest houdende nietigverklaring;</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">ten derde was het Cedefop, op basis van een grondige en transparante beoordeling van de status quo, voornemens om de werkingswijze van de juridische functie te reorganiseren teneinde de in kaart gebrachte risico’s te beperken, zonder de intentie om personen in hun functie te herstellen of voormalige werkorganisaties weer in te voeren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de derde en laatste plaats wijs ik erop dat het Gerecht in punt 18 van het bestreden arrest heeft geoordeeld dat bij het litigieuze besluit „de uitvoerend directeur van het Cedefop noodzakelijkerwijs heeft besloten [...] dat er geen reden was om de arbeidsovereenkomst van rekwirante te verlengen” en dat het in punt 38 van dat arrest heeft verklaard dat het Cedefop met het besluit tot afwijzing van de klacht – dat volgens zijn beoordeling in punt 22 van dat arrest een aanvulling op de motivering van het litigieuze besluit vormde – het verzoek tot verlenging van de arbeidsovereenkomst had onderzocht en afgewezen „op basis van overwegingen in verband met de interne organisatie van dat agentschap”. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In deze context moet worden beoordeeld of het Gerecht in het bestreden arrest blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van de bewijzen door te oordelen dat de beroepscommissie met het besluit tot afwijzing van de klacht de motivering voor de afwijzing van rekwirantes verzoek had aangevuld. Deze beoordeling betreft in wezen de uitlegging van het derde argument dat in punt 31 van deze conclusie is uiteengezet en volgens hetwelk deze commissie erop heeft gewezen dat de interne reorganisatie van het Cedefop, en met name van zijn juridische dienst, geen voornemen inhield om personen in hun functie te herstellen of voormalige werkorganisaties weer in te voeren. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dienaangaande blijkt inderdaad niet duidelijk dat de beroepscommissie met dit argument de weigering tot verlenging van rekwirantes overeenkomst heeft willen rechtvaardigen door zich ook te baseren op een grond die een aanvulling op de motivering van het litigieuze besluit vormde, namelijk – zoals het Gerecht in punt 38 van dat arrest opmerkt – op „overwegingen in verband met de interne organisatie van dat agentschap”. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>) Het valt echter niet uit te sluiten dat deze passage kan worden gelezen als een impliciete afwijzing van het verzoek tot verlenging van rekwirantes overeenkomst. Door op te merken dat het agentschap, om redenen die niets te maken hebben met rekwirantes persoonlijke situatie en die verband houden met de interne organisatie van de juridische dienst, niet voornemens was om „personen in hun functie te herstellen of voormalige werkorganisaties weer in te voeren”, kon de beroepscommissie immers slechts verwijzen – op impliciete wijze – naar het ontbreken van enige noodzaak om rekwirantes overeenkomst te verlengen, hetgeen een subsidiaire motivering vormt die verschilt van de enige motivering van het litigieuze besluit, waarin slechts is verklaard dat het Cedefop niet verplicht was enige andere maatregel ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring te nemen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gezien deze mogelijkheid, die op zijn minst verdedigbaar is, ben ik dan ook van mening dat niet is voldaan aan de noodzakelijke voorwaarden voor de constatering van een onjuiste opvatting van de bewijzen, zoals die voorwaarden zijn samengevat in punt 26 van de onderhavige conclusie, en, meer in het bijzonder, dat de door het Gerecht verrichte beoordeling van de bewijzen, te weten van het besluit tot afwijzing van de klacht, niet kennelijk in strijd is met de bewoordingen van dat besluit.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Indien het Hof het eens is met deze uitlegging, moet het eerste middel in hogere voorziening dus worden afgewezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Indien het Hof daarentegen oordeelt dat het Gerecht bij zijn motivering blijk heeft gegeven van een onjuiste opvatting van de bewijzen, moet het Hof het eerste middel in hogere voorziening toewijzen en bijgevolg het bestreden arrest vernietigen. Zoals blijkt uit de punten 37, 43 en 44 van dat arrest, is het Gerecht bij de verwerping van het beroep in eerste aanleg immers uitsluitend uitgegaan van de motivering van de litigieuze besluiten die berust op de verandering in de interne organisatie van het Cedefop. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>) In dat geval moet worden onderzocht of het Hof uitspraak kan doen op het beroep in eerste aanleg, een vraag die in de volgende punten van deze conclusie zal worden behandeld.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Beroep in eerste aanleg</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Overeenkomstig artikel 61 van het Statuut kan het Hof, wanneer het de beslissing van het Gerecht vernietigt, de zaak zelf afdoen wanneer deze in staat van wijzen is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens mij zou dit in casu het geval zijn, mocht het Hof van oordeel zijn dat het bestreden arrest moet worden vernietigd. In dat geval zou het Hof immers over alle gegevens beschikken die nodig zijn om uitspraak te doen over het tweede middel van het beroep in eerste aanleg, dat is ontleend aan schending van artikel 266 VWEU en een kennelijk onjuiste beoordeling. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met dat middel voert rekwirante in wezen twee argumenten aan. Zij stelt in de eerste plaats dat het Cedefop met het oog op de uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring de onderzoeksprocedure met betrekking tot het verzoek tot verlenging van haar overeenkomst diende te hervatten en een nieuw besluit diende te nemen ter vervanging van het litigieuze besluit, en in de tweede plaats dat de verlenging van deze overeenkomst de enige mogelijke maatregel was om de in het arrest houdende nietigverklaring geconstateerde onrechtmatigheid op te heffen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat het eerste argument betreft, wijs ik er ten eerste op dat uit artikel 266, eerste alinea, VWEU blijkt dat de instelling wier handeling nietig is verklaard, de maatregelen moet nemen die nodig zijn ter uitvoering van het arrest waarbij die handeling nietig is verklaard, en ten tweede dat het Cedefop naar aanleiding van het arrest houdende nietigverklaring verplicht was de maatregelen te nemen die nodig waren ter uitvoering van dat arrest (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>) en, zoals het Gerecht in punt 34 van het bestreden arrest zelf erkent, een nieuwe handeling vast te stellen ter vervanging van het besluit van 12 mei 2017.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Naar aanleiding van het arrest houdende nietigverklaring heeft het Cedefop het litigieuze besluit vastgesteld dat is bevestigd bij het besluit tot afwijzing van de klacht. Hoewel het Cedefop middels het litigieuze besluit rekwirantes verzoek tot verlenging van haar overeenkomst niet opnieuw heeft onderzocht, heeft het haar toch geantwoord dat het niet verplicht was enige andere maatregel te nemen dan de door het Gerecht gelaste betaling van de vergoeding, hetgeen uiteindelijk impliciet neerkwam op de slotsom dat er geen reden was om rekwirantes arbeidsovereenkomst te verlengen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In haar besluit tot afwijzing van de klacht heeft de beroepscommissie deze motivering onderschreven en daarbij met name benadrukt dat de door het Gerecht in het arrest houdende nietigverklaring gelaste vergoeding – die rekwirante zelf had gevorderd ter vergoeding van de materiële schade als gevolg van de niet-verlenging van haar overeenkomst – een „billijke vergoeding van de gehele door [haar] geleden materiële schade” vormde, zoals het Gerecht in punt 201 van het arrest houdende nietigverklaring had geoordeeld.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het licht van deze elementen ben ik van mening dat het Cedefop rekwirantes verzoek tot verlenging van haar overeenkomst middels het litigieuze besluit, zoals bevestigd door het besluit tot afwijzing van de klacht, impliciet opnieuw heeft onderzocht door zich op het standpunt te stellen dat het niet verplicht was enige andere maatregel te nemen dan de betaling van de door het Gerecht gelaste vergoeding.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat het tweede argument betreft, merk ik op dat een tijdelijk functionaris, zoals het Gerecht in de punten 25, 26 en 41 van het bestreden arrest heeft onderstreept, geen recht heeft op verlenging van zijn overeenkomst, aangezien de mogelijke verlenging van een dergelijke overeenkomst slechts een mogelijkheid vormt die ter beoordeling van het bevoegd gezag staat en de instellingen over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikken om hun diensten te organiseren. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>) Deze overwegingen blijken des te relevanter wanneer het gaat om de vervanging van een overeenkomst voor bepaalde tijd door een overeenkomst voor onbepaalde tijd, waarmee een stabielere relatie zonder tijdsbeperking tussen de instelling en de betrokken functionaris wordt gecreëerd. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>) Hieruit volgt dat de uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring niet noodzakelijkerwijs tot de verlenging van rekwirantes overeenkomst hoefde te leiden. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-33" href="#t-33">33</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Los van de gegrondheid van zijn antwoord, die het voorwerp vormt van de andere middelen in hogere voorziening (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-34" href="#t-34">34</a>
</span>), ben ik dan ook van mening dat het Cedefop de maatregelen heeft genomen die krachtens artikel 266 VWEU nodig waren ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Indien het Hof oordeelt dat het eerste middel in hogere voorziening dient te worden toegewezen en bijgevolg dat het zelf het beroep in eerste aanleg dient af te doen, geef ik dan ook in overweging om het tweede middel van het beroep in eerste aanleg af te wijzen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Verzoek om verwijdering van bijlage C.1 uit het dossier</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In zijn memorie van antwoord verzoekt het Cedefop het Hof overeenkomstig artikel 151 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof om bijlage C.1 bij de hogere voorziening uit het dossier te verwijderen. Deze bijlage bevat een briefwisseling tussen rekwirante, haar voormalige advocaat en een derde, die via copy-paste de inhoud bevatte van een e-mail die op 2 april 2021 door de advocaat van het Cedefop aan de voormalige advocaat van rekwirante was verzonden over de mogelijkheid om tussen de partijen besprekingen aan te knopen met het oog op een minnelijke regeling van het geschil. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-35" href="#t-35">35</a>
</span>) Het Cedefop betoogt in wezen dat de betrokken briefwisseling overeenkomstig de Belgische Codex Deontologie voor Advocaten onder de vertrouwelijkheid van de communicatie tussen advocaten valt en benadrukt dat noch rekwirante noch haar huidige advocaat de geadresseerden van de betwiste e-mail waren. Rekwirante betoogt op haar beurt dat de vertrouwelijkheid waarin die codex voorziet, een interne regel van de balie te Brussel (België) is die haar niet bindt, en voorts dat die briefwisseling een doorslaggevend bewijselement vormt dat haar standpunt staaft. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-36" href="#t-36">36</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Vooraf wil ik erop wijzen dat het Unierecht geen specifieke regels bevat met betrekking tot het gebruik van bewijsmateriaal. Volgens vaste rechtspraak van het Hof primeert dienaangaande het beginsel van de vrije beoordeling van het bewijs, waaruit volgt dat de ontvankelijkheid van tijdig overgelegd bewijsmateriaal voor de Unierechter enkel kan worden betwist door zich te baseren op het feit dat het onrechtmatig is verkregen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-37" href="#t-37">37</a>
</span>) Meer bepaald moeten wanneer er sprake is van door een partij onrechtmatig overgelegd bewijsmateriaal, de belangen van de respectieve procespartijen met betrekking tot hun recht op een eerlijk proces worden afgewogen, rekening houdend met de belangen die worden beschermd door de regels die bij de verkrijging van dat bewijsmateriaal zijn geschonden of omzeild. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-38" href="#t-38">38</a>
</span>) Hieruit volgt dat de Unierechter bij wie een verzoek tot verwijdering van bewijs is ingediend, een afweging moet maken tussen enerzijds de belangen van de verzoeker die dat bewijs heeft overgelegd – in het bijzonder gelet op het nut ervan voor de beoordeling van de gegrondheid van het bij hem ingestelde beroep – en anderzijds de belangen van de tegenpartij, die concreet en daadwerkelijk kunnen worden geschaad door de bewaring van dat bewijs in het dossier. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-39" href="#t-39">39</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat de situatie in de onderhavige zaak betreft, wijs ik er tevens op dat het recht op eerbiediging van het vertrouwelijke karakter van de briefwisseling tussen een advocaat en zijn cliënt weliswaar reeds lang door het Hof wordt erkend (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-40" href="#t-40">40</a>
</span>), met name als uitdrukking van de beginselen van het recht op een eerlijk proces en op eerbiediging van het privéleven, zoals neergelegd in respectievelijk de artikelen 47 en 7 van het Handvest (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-41" href="#t-41">41</a>
</span>) en de artikelen 6 en 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend te Rome op 4 november 1950 (hierna: „EVRM”). (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-42" href="#t-42">42</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Mij lijkt het evenwel dat de bescherming van de vertrouwelijkheid van de communicatie tussen een advocaat en zijn cliënt – die overigens in de eerste plaats bedoeld is om de belangen van de cliënt te beschermen – zich niet onder alle omstandigheden uitstrekt tot de briefwisseling tussen advocaten, tenzij deze communicatie deel uitmaakt van de communicatie tussen advocaat en cliënt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-43" href="#t-43">43</a>
</span>) De bescherming van de vertrouwelijkheid van de briefwisseling tussen advocaten wordt op nationaal niveau immers gewoonlijk gewaarborgd door de deontologische regels die door de bevoegde balies zijn vastgesteld, eventueel in opdracht van de wetgever, en is alleen bindend voor advocaten die aan deze regels zijn onderworpen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-44" href="#t-44">44</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Indien wordt aangenomen dat, zoals het Cedefop stelt, de deontologische regels van de balie te Brussel in casu zijn geschonden door rekwirantes voormalige advocaat (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-45" href="#t-45">45</a>
</span>), dan is alleen die advocaat verantwoordelijk voor de schending. Een dergelijke schending – gesteld dat zij is aangetoond – kan op zich niet leiden tot een verbod voor rekwirante om bewijsmateriaal over te leggen dat zij niet op onrechtmatige wijze heeft verkregen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-46" href="#t-46">46</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aan deze conclusie wordt niet afgedaan door het feit dat het in casu ging om briefwisseling waarin de mogelijkheid van een minnelijke regeling van het geschil werd overwogen, aangezien deze briefwisseling hoe dan ook geen betrekking had op een mogelijke uitwisseling van vertrouwelijke informatie over de inhoud van een eventuele minnelijke regeling van het geschil, maar enkel tot uitdrukking bracht dat het Cedefop in beginsel bereid was om dergelijke onderhandelingen aan te gaan. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-47" href="#t-47">47</a>
</span>) Bovendien betreft de door het Cedefop aangehaalde rechtspraak de toegang van derden tot bepaalde documenten die de Commissie heeft opgesteld in het kader van een beroep wegens niet-nakoming en is deze rechtspraak in casu niet relevant. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-48" href="#t-48">48</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In die omstandigheden geef ik in overweging om het verzoek van het Cedefop tot verwijdering van bijlage C.1 uit het dossier af te wijzen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-49" href="#t-49">49</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op het voorgaande geef ik het Hof in overweging om:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de hogere voorziening af te wijzen of, indien het Hof van oordeel zou zijn dat het eerste middel in hogere voorziening moet worden toegewezen, het arrest van het Gerecht van de Europese Unie van 7 februari 2024, VP/Cedefop (T‑563/22, EU:T:2024:72), te vernietigen en het tweede middel van het door VP bij het Gerecht ingestelde beroep af te wijzen;</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">het verzoek tot verwijdering van bijlage C.1 uit het dossier af te wijzen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Oorspronkelijke taal: Frans.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) Haar verzoek was gebaseerd op artikel 90, lid 1, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Unie (hierna: „Statuut”), dat op tijdelijke functionarissen van toepassing is krachtens artikel 46 van de Regeling welke van toepassing is op de andere personeelsleden van de Europese Unie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) In essentie heeft het Gerecht geoordeeld dat het besluit van 12 mei 2017 blijk gaf van een kennelijke beoordelingsfout, aangezien de niet-verlenging van rekwirantes overeenkomst daarin werd gerechtvaardigd door de voorgenomen afschaffing van de juridische dienst van het Cedefop, en voorts – voor zover niet kon worden uitgesloten dat dit besluit was gebaseerd op een andere grond, namelijk het verlies van vertrouwen van de directeur van het Cedefop in rekwirante – dat dit besluit was vastgesteld in strijd met het recht om te worden gehoord, de rechten van de verdediging en artikel 26 van het Statuut.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) Bij brief van 2 maart 2021 (hierna: „besluit van 2 maart 2021”) had de uitvoerend directeur aangevoerd dat ter uitvoering van genoemd arrest slechts de materiële en immateriële schade moest worden vergoed, aangezien de gevolgen van de door het Gerecht geconstateerde onrechtmatigheid werden gecompenseerd door de betaling van de schadevergoeding.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) Naar aanleiding van een klacht die rekwirante op grond van artikel 90, lid 2, van het Statuut had ingediend, heeft de voorzitter van de beroepscommissie haar op 29 juli 2021 een brief gezonden waarin hij heeft aangegeven dat deze commissie tijdens haar vergadering van 16 juli 2021 had besloten om gevolg te geven aan haar klacht van 28 april 2021 en het besluit van 2 maart 2021 „nietig te verklaren”, aangezien rekwirante niet in de gelegenheid was gesteld om opmerkingen over dat besluit te maken. Ondertussen heeft het Gerecht het beroep van rekwirante tegen het besluit van 2 maart 2021 bij beschikking van 20 mei 2022, VP/Cedefop (T‑534/21, EU:T:2022:327), verworpen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) De nieuwe directeur heeft rekwirante op 7 september 2021 een brief gezonden. Daarin heeft hij haar meegedeeld dat hij niet voornemens was de door rekwirante in haar verzoek gevraagde aanvullende maatregelen te nemen, op grond dat het arrest houdende nietigverklaring reeds volledig was uitgevoerd, en heeft hij haar verzocht haar opmerkingen over het beoogde besluit in te dienen, wat zij op 15 oktober 2021 heeft gedaan.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) Deze middelen waren ontleend aan onbevoegdheid van de beroepscommissie (eerste middel), schending van artikel 266 VWEU en een kennelijke beoordelingsfout (tweede middel), niet-nakoming van de zorgplicht (derde middel), schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen, het gelijkheidsbeginsel en het beginsel van non-discriminatie (vierde middel) en misbruik van bevoegdheid (vijfde middel).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Opgemerkt zij dat de formulering van punt 38 van het bestreden arrest tot verwarring kan leiden. Het Gerecht heeft er namelijk eerst op gewezen dat „[rekwirante] [heeft aangevoerd] dat het aan het Cedefop stond om, ter uitvoering van het [arrest houdende nietigverklaring], de procedure [...] te hervatten en een nieuw besluit vast te stellen”, zonder zich uitdrukkelijk uit te spreken over het bestaan van een dergelijke verplichting, en heeft vervolgens op dit argument geantwoord door erop te wijzen dat „echter [moest] worden opgemerkt dat het Cedefop in casu aan deze verplichting [had] voldaan” (cursivering van mij).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) De andere middelen van rekwirante zijn ontleend aan niet-nakoming van de verplichting om ambtshalve te onderzoeken of de beroepscommissie bevoegd was om een besluit te nemen over de uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring, en vast te stellen dat de beroepscommissie daartoe niet bevoegd was (tweede en derde middel), schending van het beginsel van een „bij wet ingesteld gerecht”, zoals neergelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (hierna: „Handvest”), en onbevoegdheid van het Gerecht om het arrest houdende nietigverklaring te vernietigen (vierde en vijfde middel), schending van artikel 266 VWEU (zesde middel), schending van het rechtsbeginsel dat voortvloeit uit de arresten van 25 oktober 2013, Commissie/Moschonaki (T‑476/11 P, EU:T:2013:557, punten 71 en 73); en 16 oktober 2019, ZV/Commissie (T‑684/18, EU:T:2019:748, punt 20) (zevende middel), ontoereikende motivering (achtste middel), en ten slotte schending van het in artikel 47 van het Handvest neergelegde recht om te worden gehoord (negende middel). Al deze middelen zijn uitsluitend gericht tegen de motivering van het bestreden arrest waarop het Gerecht zich heeft gebaseerd om het tweede middel van het beroep in eerste aanleg af te wijzen, dat was ontleend aan schending van artikel 266 VWEU en een kennelijke beoordelingsfout (zie in dit verband punt 9 van de onderhavige conclusie).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Met dat middel had rekwirante in de eerste plaats aangevoerd dat het Cedefop met het oog op de uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring de onderzoeksprocedure met betrekking tot het verzoek tot verlenging van haar overeenkomst diende te hervatten en een nieuw besluit diende te nemen ter vervanging van het litigieuze besluit, en in de tweede plaats dat de verlenging van haar overeenkomst de enige mogelijke maatregel was om de in het arrest houdende nietigverklaring geconstateerde onrechtmatigheid op te heffen. Opgemerkt zij dat rekwirante in het opschrift van punt VII.1 en in punt 52 van haar hogere voorziening weliswaar betoogt dat het Gerecht het tweede middel in eerste aanleg heeft „toegewezen”, maar mijns inziens verwijst zij naar het feit dat het Gerecht – volgens haar – niettegenstaande de afwijzing van dit middel „de verplichting [van het Cedefop] om een vervangingsbesluit te nemen” heeft erkend.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Zie voetnoot 8 van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Deze motivering staat op de bladzijden 16 en 17 van het besluit tot afwijzing van de klacht.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) In punt 44 van dat arrest is verduidelijkt dat „deze motivering, die in het besluit tot afwijzing van de klacht is ontwikkeld, op zich volstond als rechtvaardiging voor het besluit om de overeenkomst van rekwirante niet te verlengen”.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Het Gerecht heeft met andere woorden rekwirantes argument dat het Cedefop artikel 266 VWEU had geschonden en een kennelijke beoordelingsfout had gemaakt, afgewezen op grond dat dit agentschap, los van de vraag of er maatregelen moesten worden genomen, hoe dan ook een besluit ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring had vastgesteld.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>)  Tegelijkertijd – en op enigszins tegenstrijdige wijze – betoogt rekwirante dat de uitvoerend directeur van het Cedefop haar verzoek om herstel in haar functie had afgewezen, ondanks de uitspraak van het arrest houdende nietigverklaring.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Het Hof heeft geoordeeld dat overeenkomstig deze bepaling de instellingen die de nietigverklaarde handeling hebben vastgesteld, enkel gehouden zijn de maatregelen te nemen die nodig zijn ter uitvoering van dat arrest. De instellingen beschikken bijgevolg over een ruime beoordelingsbevoegdheid bij de keuze van de middelen die moeten worden aangewend om de vastgestelde onrechtmatigheid te verhelpen, voor zover die middelen verenigbaar zijn met het dictum van het betrokken arrest en met de rechtsoverwegingen die er de noodzakelijke steun aan bieden (zie met name arrest van 29 november 2018, Bank Tejarat/Raad, C‑248/17 P, EU:C:2018:967, punt 68 en aldaar aangehaalde rechtspraak). Het Gerecht heeft gepreciseerd dat de administratie bij de uitoefening van de haar door artikel 266 VWEU verleende beoordelingsbevoegdheid een keuze dient te maken tussen de verschillende mogelijke maatregelen, die in overeenstemming zijn met de rechtsoverwegingen van het arrest houdende nietigverklaring en met de beginselen en de regels van het Unierecht, teneinde de belangen van de dienst en de noodzaak om de rechten van de verzoekende partij adequaat te beschermen met elkaar in overeenstemming te brengen, en dat de betrokken instelling of instantie bij het onderzoek naar de uitvoeringsmaatregel met name moet vermijden dat de vastgestelde maatregelen dezelfde onregelmatigheden bevatten als die welke in het arrest houdende nietigverklaring zijn vastgesteld, teneinde de beginselen en de regels van het Unierecht in acht te nemen (zie met name het arrest van 23 oktober 2024, ZR/EUIPO, T‑634/22, EU:T:2024:746, punten 42 en 45 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Zie arrest van 12 december 2024, DD/FRA (C‑130/22 P, EU:C:2024:1018, punt 26 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Zie arrest van 12 december 2024, DD/FRA (C‑130/22 P, EU:C:2024:1018, punt 27 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Deze passages vormen het laatste deel van punt C van dit besluit.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) De beroepscommissie wijst erop dat rekwirante zelf de vergoeding heeft gevorderd van de materiële schade die zij had geleden vanwege de niet-verlenging van haar overeenkomst.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>) De beroepscommissie herinnert eraan dat volgens vaste rechtspraak het Gerecht in de uitoefening van zijn bevoegdheden geen bevelen tot de instellingen van de Unie kan richten en zich evenmin in hun plaats kan stellen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>) Dit besluit bleek uit de conclusies van het uitvoerend comité van 3 maart 2021, waarnaar rekwirante in haar klacht heeft verwezen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>) De beroepscommissie geeft aan dat het voorgestelde tijdschema voor de start van de betrokken aanwervingsprocedure nauw samenhing met het resultaat van de aanwervingsprocedure voor een directeur personeelszaken.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>) Het Gerecht beroept zich op het derde argument waarnaar wordt verwezen in punt 31 van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>) Opgemerkt zij dat deze passage van het besluit tot afwijzing van de klacht, in de originele Engelse tekst, als volgt luidt: „[b]ased on a thourough and transparent assessment of the status quo performed in 2021 on the basis of 2020 data, Cedefop intends to reorganise the way the legal function works to mitigate the identified risks without intending to reinstate persons or past working organisations” („[o]p basis van een grondige en transparante beoordeling van de status quo in 2021, aan de hand van gegevens van 2020, is het Cedefop voornemens om de werkingswijze van de juridische functie te reorganiseren teneinde de in kaart gebrachte risico’s te beperken, zonder de intentie om personen in hun functie te herstellen of voormalige werkorganisaties weer in te voeren”).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>) Anders gezegd, met dit argument lijkt de beroepscommissie zich er in wezen toe te beperken rekwirantes bewering te weerleggen, volgens welke in essentie het – door het uitvoerend comité gesteunde – besluit van de uitvoerend directeur van het Cedefop om binnen het Cedefop de functie van intern juridisch adviseur te herstellen, noodzakelijkerwijs de verlenging van haar overeenkomst inhield, zonder dat de beroepscommissie zich uitspreekt over de noodzaak of wenselijkheid van die verlenging.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>) Het valt moeilijk te begrijpen waarom het Gerecht zich uitsluitend heeft uitgesproken over een van de twee motiveringen die het had gevonden in het litigieuze besluit, zoals aangevuld bij het besluit tot afwijzing van de klacht, zonder het noodzakelijk te hebben geacht om zich uit te spreken over de naar de opvatting van het Cedefop primaire grond voor afwijzing van rekwirantes verzoek, namelijk dat geen verdere maatregelen ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring moesten worden genomen, welk argument het Gerecht slechts als niet ter zake dienend heeft beschouwd.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>) Aangezien deze conclusie slechts op het eerste middel in hogere voorziening betrekking heeft, laat deze analyse het onderzoek van de andere middelen in hogere voorziening onverlet.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>) Zie punt 17 van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>) Het Gerecht heeft zich in die zin uitgesproken in punt 18 van het bestreden arrest.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>) Zie in die zin met name arrest van 12 december 2024, DD/FRA (C‑130/22 P, EU:C:2024:1018, punt 39).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>) Dit wordt bevestigd door vaste rechtspraak van het Gerecht (zie arrest van 9 november 2022, QM/Europol, T‑164/21, EU:T:2022:695, punt 83 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-33" href="#c-33">33</a>
</span>) In dit verband lijkt rekwirante enerzijds de verplichting van het Cedefop om naar aanleiding van het arrest houdende nietigverklaring een nieuw besluit te nemen op het verzoek tot verlenging van haar overeenkomst, en anderzijds de gronden waarop het nieuwe besluit is gebaseerd (het litigieuze besluit, zoals bevestigd door het besluit tot afwijzing van de klacht), door elkaar te halen. De vraag of de in die besluiten opgegeven motivering gegrond is, houdt met andere woorden nauw verband met de gegrondheid van die besluiten, los van de vraag of het Cedefop een besluit ter uitvoering van het arrest houdende nietigverklaring heeft genomen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-34" href="#c-34">34</a>
</span>) Zie voetnoot 9 van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-35" href="#c-35">35</a>
</span>) Deze e-mail volgde op het verzoek van rekwirante aan het Cedefop om uitvoering aan het arrest houdende nietigverklaring te geven door haar overeenkomst te verlengen, waartegen het Cedefop bezwaar heeft gemaakt.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-36" href="#c-36">36</a>
</span>) Duidelijkheidshalve merk ik op dat rekwirante als inleidend punt tevens een exceptie van niet-ontvankelijkheid ten aanzien van dit verzoek opwerpt, aangezien het niet bij afzonderlijke akte is gedaan. Mijns inziens kan deze exceptie echter niet worden aanvaard. Zoals het Cedefop betoogt, diende dit verzoek overeenkomstig artikel 151, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Hof slechts bij afzonderlijke akte te worden gedaan indien dit agentschap had verzocht dat het Hof uitspraak zou doen op dat verzoek zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan, hetgeen in casu niet het geval is.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-37" href="#c-37">37</a>
</span>) Zie met name arrest van 12 juli 2022, Nord Stream 2/Parlement en Raad (C‑348/20 P, EU:C:2022:548, punt 129 en aldaar aangehaalde rechtspraak). Zie in de rechtsleer ook Lenaerts, K., et al., EU Procedural Law, 2e druk, Oxford University Press, 2023, blz. 790. In dit verband heeft het Hof beslist om een document uit het dossier te verwijderen in een zaak waarin sprake was van, onder andere, voor intern gebruik bestemde juridische adviezen die waren uitgebracht door de juridische diensten van de instellingen (beschikkingen van 23 oktober 2002, Oostenrijk/Raad, C‑445/00, EU:C:2002:607, punt 12, en 14 mei 2019, Hongarije/Parlement, C‑650/18, EU:C:2019:438, punten 8‑19) of door een nationale overheid (beschikking van 23 maart 2007, Stadtgemeinde Frohnleiten en Gemeindebetriebe Frohnleiten, C‑221/06, EU:C:2007:185, punten 19‑23).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-38" href="#c-38">38</a>
</span>) Zie naar analogie arrest van 12 juli 2022, Nord Stream 2/Parlement en Raad (C‑348/20 P, EU:C:2022:548, punt 130). In die zaak ging het om interne documenten die vallen onder verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43), waarvan de overlegging noch door de betrokken instelling was toegestaan, noch door de Unierechter was gelast.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-39" href="#c-39">39</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 12 juli 2022, Nord Stream 2/Parlement en Raad (C‑348/20 P, EU:C:2022:548, punt 131).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-40" href="#c-40">40</a>
</span>) Zie arrest van 18 mei 1982, AM &amp; S Europe/Commissie (155/79, EU:C:1982:157, punten 18‑27).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-41" href="#c-41">41</a>
</span>) Zie in dit verband, wat meer in het algemeen de grondslagen voor de bescherming van het beroepsgeheim van advocaten betreft, de conclusie van advocaat-generaal Poiares Maduro in de zaak Orde van Franstalige en Duitstalige balies e.a. (C‑305/05, EU:C:2006:788, punten 36‑46 en aldaar aangehaalde rechtspraak). Zie in de rechtsleer ook Van Gerven, D., „Professional Secrecy in Europe”, in Professional Secrecy of Lawyers in Europe, Cambridge University Press, 2013, blz. 6‑8.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-42" href="#c-42">42</a>
</span>) Zoals ik heb opgemerkt in mijn conclusie in de zaak Orde van Vlaamse Balies e.a. (C‑694/20, EU:C:2022:259, punt 49), die het Hof op dit punt in zijn arrest van 8 december 2022, Orde van Vlaamse Balies e.a. (C‑694/20, EU:C:2022:963, punt 27), heeft bevestigd, volgt uit de rechtspraak van het EHRM dat artikel 8, lid 1, EVRM de vertrouwelijkheid van elke briefwisseling tussen particulieren beschermt en een versterkte bescherming toekent aan uitwisselingen van informatie tussen advocaten en hun cliënten (zie in die zin EHRM, 6 december 2012, Michaud tegen Frankrijk, CE:ECHR:2012:1206JUD001232311, §§ 117 en 118). Net als deze bepaling, waarvan de bescherming niet alleen betrekking heeft op activiteiten die verband houden met de verdediging maar ook op juridisch advies, waarborgt artikel 7 van het Handvest noodzakelijkerwijs de geheimhouding van juridisch advies, zowel wat de inhoud als het bestaan ervan betreft. Zoals het EHRM heeft opgemerkt, mogen personen die een advocaat raadplegen namelijk redelijkerwijs verwachten dat hun communicatie privé en vertrouwelijk blijft [EHRM, 9 april 2019, Altay tegen Turkije (nr. 2), CE:ECHR:2019:0409JUD001123609, § 49]. Behalve in uitzonderlijke situaties moeten deze personen derhalve een gewettigd vertrouwen kunnen hebben in het feit dat hun advocaat zonder hun toestemming aan niemand zal bekendmaken dat zij hem raadplegen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-43" href="#c-43">43</a>
</span>) Zie in die zin met name Van Gerven, D., „Professional Secrecy in Europe”, in Professional Secrecy of Lawyers in Europe, Cambridge University Press, 2013, blz. 17 en 18.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-44" href="#c-44">44</a>
</span>) Bovendien bestaat er in dit opzicht geen uniformiteit in de nationale rechtsstelsels. In sommige stelsels geniet deze briefwisseling weliswaar een bijna absolute bescherming (zie bijvoorbeeld, naast het door het Cedefop aangehaalde artikel 6, § 1, van de Belgische Codex Deontologie voor Advocaten, ook artikel 3.1 van het Franse interne reglement van het beroep van advocaat en artikel 48 van de Italiaanse codex deontologie voor advocaten), maar zelfs in die gevallen rust de uit deze bescherming voortvloeiende verplichting op de betrokken advocaten. Op Europees niveau schrijft artikel 5.3.1 van de gedragscode voor Europese advocaten van de Raad van de balies van Europa (CCBE) (editie 2019), waarvan de Franse taalversie kan worden geraadpleegd op het volgende adres: https://www.ccbe.eu/fileadmin/speciality_distribution/public/documents/DEONTOLOGY/DEON_CoC/FR_DEON_CoC.pdf, het volgende voor: „L’avocat qui entend adresser à un confrère d’un autre État membre des communications dont il souhaite qu’elles aient un caractère confidentiel ou ‚without prejudice’ doit clairement exprimer cette volonté avant l’envoi de la première de ces communications.” („Een advocaat, die aan een advocaat van een andere lidstaat mededelingen wenst te doen, die hij als ‚vertrouwelijk’ of als ‚without prejudice/sans préjudice’ beschouwd wil zien, dient dit voornemen duidelijk kenbaar te maken vóór het verzenden van de eerste van deze documenten.”). In artikel 5.3.2 van deze gedragscode wordt verduidelijkt: „Si le futur destinataire des communications n’est pas en mesure de leur donner un caractère confidentiel ou ‚without prejudice’, il doit en informer l’expéditeur sans délai.” („Indien de toekomstige geadresseerde aan deze mededelingen geen ‚vertrouwelijk’ of ‚without prejudice/sans préjudice’ karakter kan verlenen, dient hij de afzender daarover onverwijld te informeren.”). De opmerking bij artikel 5.3 in de toelichting bij dit document verwijst overigens naar verschillende benaderingen in de lidstaten.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-45" href="#c-45">45</a>
</span>) In dit verband merk ik op dat de door rekwirante aangevoerde omstandigheid dat de vertegenwoordiger van het Cedefop zelf de voormalige vertegenwoordiger van rekwirante heeft verzocht om de inhoud van zijn mededeling aan rekwirante bekend te maken, weliswaar niet door enig bewijs wordt gestaafd, maar dat de inhoud zelf van die mededeling naar mijn mening vereiste dat de voormalige vertegenwoordiger van rekwirante aan haar cliënt meedeelde dat het Cedefop bereid was besprekingen aan te knopen. Ik zal echter geen standpunt innemen over de vraag of de volledige uitwisselingen tussen de twee betrokken confraters woordelijk kunnen worden weergegeven in plaats van een samenvatting. Deze kwestie blijft hoe dan ook onderworpen aan de regels van de desbetreffende balie en is in casu niet relevant.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-46" href="#c-46">46</a>
</span>) Met name in de zin van de rechtspraak waarnaar in punt 49 van deze conclusie wordt verwezen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-47" href="#c-47">47</a>
</span>) In dit verband heeft het Gerecht in een soortgelijke situatie in essentie erkend dat het mogelijk is zich te beroepen op het bestaan van een dialoog tussen de partijen met het oog op een eventuele minnelijke regeling van het geschil (arrest van 18 oktober 2023, BZ/ECB, T‑162/21, EU:T:2023:647, punt 133).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-48" href="#c-48">48</a>
</span>) In het kader van die rechtspraak heeft het Gerecht immers in wezen geoordeeld dat het ter bereiking van het doel in kwestie, namelijk een minnelijke regeling voor het geschil tussen de Commissie en de betrokken lidstaat voordat het Hof uitspraak doet, gerechtvaardigd was de toegang te weigeren tot documenten die waren opgesteld in het kader van de betrokken procedure (zie arrest van 12 september 2007, API/Commissie, T‑36/04, EU:T:2007:258, punt 121 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-49" href="#c-49">49</a>
</span>) Deze slotsom doet uiteraard geen afbreuk aan de kwestie van de bewijskracht van dit document, die door het Hof zal worden beoordeeld overeenkomstig het in punt 49 van deze conclusie genoemde beginsel van de vrije beoordeling van het bewijs.</p>
</body>
</html>
