ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 25ης Φεβρουαρίου 1964 περί της πραγματοποιήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τις διαμεσολαβητικές δραστηριότητες στο εμπόριο, τη βιομηχανία και τη βιοτεχνία

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 54 παράγραφοι 2 και 3 και το άρθρο 63 παράγραφοι 2 και 3,

το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στην ελευθερία εγκαταστάσεως (1), και ιδίως τον Τίτλο IV/A,

το γενικό πρόγραμμα για την κατάργηση των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (2)και ιδίως τον Τίτλο V/Γ,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Συνελεύσεως (3),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (4),

Εκτιμώντας:

ότι τα γενικά προγράμματα προβλέπουν την κατάργηση, προ του τέλους του δευτέρου έτους του δευτέρου σταδίου, κάθε διακριτικής μεταχειρίσεως που βασίζεται στην ιθαγένεια και αφορά την εγκατάσταση και την παροχή υπηρεσιών διαμεσολαβητών στο εμπόριο, τη βιομηχανία και τη βιοτεχνία- ότι ορισμένες δραστηριότητες των διαμεσολαβητών δεν καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, είτε διότι ανήκουν σε τομείς δραστηριότητας για τους οποίους θα θεσπισθούν ιδιαίτερες οδηγίες, είτε διότι, σύμφωνα με τα γενικά προγράμματα, θα πρέπει να ελευθερωθούν μεταγενέστερα- ότι η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δραστηριότητες των διαμεσολαβητών στον τομέα του χονδρικού εμπορίου, της βιομηχανίας ή της βιοτεχνίας τοξικών προϊόντων και παθογόνων ουσιών- ότι στα Κράτη μέλη για τις δραστηριότητες αυτές τίθενται ιδιαίτερα προβλήματα που αφορούν την προστασία της δημοσίας υγείας, λόγω των εν ισχύι νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων-

ότι πρέπει σύμφωνα με τις διατάξεις του γενικού προγράμματος για την κατάργηση των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως, οι περιορισμοί που αφορούν το δικαίωμα συμμετοχής σε επαγγελματικές οργανώσεις να καταργηθούν κατά το μέτρο που οι επαγγελματικές δραστηριότητες του ενδιαφερομένου συνεπάγονται άσκηση του δικαιώματος αυτού-

ότι το νομικό καθεστώς που εφαρμόζεται στους εργαζομένους μισθωτούς που συνοδεύουν τον παρέχοντα υπηρεσίες ή ενεργούν για λογαριασμό του διέπεται από τις διατάξεις, που θεσπίσθηκαν κατ' εφαρμογή των άρθρων 48 και 49 της συνθήκης- ότι πάντως για τους περιορισμούς στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών πρέπει να προβλεφθεί στα πλαίσια της παρούσης οδηγίας ή κατάργησή τους για τους μισθωτούς διαμεσολαβητές που εργάζονται για μία ή περισσότερες βιομηχανικές, εμπορικές η βιοτεχνικές επιχειρήσεις-

ότι πράγματι η δραστηριότητα των μισθωτών διαμεσολαβητών διαχωρίζεται μερικές φορές δυσχερώς από αυτή των μη μισθωτών αντιπροσώπων, διότι ο νομικός διαχωρισμός μεταξύ των δύο δεν είναι ο ίδιος στις έξη χώρες- ότι οι δραστηριότητες των μισθωτών διαμεσολαβητών εμπίπτουν στην ίδια οικονομική κατηγορία με εκείνη των μη μισθωτών αντιπροσώπων και δεν θα ήταν εύκολο ούτε χρήσιμο να διαχωρισθεί η ελευθέρωση αυτού του πολύ ειδικού τύπου παροχής υπηρεσιών σε σειρά μέτρων μερικής ελευθερώσεως, τα οποία θα ισχύσουν όταν και όποτε ελευθερωθούν οι δραστηριότητες των εργοδοτών-

ότι εξ άλλου, θα θεσπισθούν ιδιαίτερες οδηγίες, που θα εφαρμόζονται γενικά σε όλες τις μη μισθωτές δραστηριότητες σ' ότι αφορά τα θέματα εισόδου και διαμονής δικαιούχων, καθώς και, όπου είναι απαραίτητο, οδηγίες για τον συντονισμό των εγγυήσεων, τις οποίες τα Κράτη μέλη απαιτούν από τις εταιρίες για την προστασία των συμφερόντων των εταίρων και των τρίτων-

ότι για την εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν το δικαίωμα εγκαταστάσεως και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, η εξομοίωση των εταιριών με φυσικά πρόσωπα υπηκόους των Κρατών μελών, υπόκειται μόνον στις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 58 και ενδεχομένως στην προϋπόθεση πραγματικού και συνεχούς δεσμού με την οικονομία ενός Κράτους μέλους και ότι κατά συνέπεια δεν πρέπει να απαιτείται για να μπορέσουν οι εταιρίες αυτές να υπαχθούν στις εν λόγω διατάξεις πρόσθετη προϋπόθεση ιδίως ειδική άδεια εφ'όσον τούτο δεν απαιτείται από τις εθνικές εταιρίες για την άσκηση οικονομικής δραστηριότητος- ότι η εξομοίωση αυτή πάντως δεν δημιουργεί κώλυμα στην ευχέρεια των Κρατών μελών να απαιτούν από τις κεφαλαιουχικές εταιρίες να εμφανίζονται στις χώρες τους υπό την επωνυμία που προβλέπεται στη νομοθεσία του Κράτους μέλους σύμφωνα με την οποία έχουν συσταθεί και να ορίζουν στα εμπορικά έγγραφα που χρησιμοποιούν στο Κράτος μέλος υποδοχής το ύψος του καλυφθέντος κεφαλαίου, ότι, επιπλέον, σε μερικά Κράτη μέλη οι δραστηριότητες των διαμεσολαβητών στο εμπόριο, τη βιομηχανία και τη βιοτεχνία διέπονται από διατάξεις σχετικές με την πρόσβαση στο επάγγελμα, ενώ άλλα Κράτη θα θέσουν σε ισχύ, όπου είναι απαραίτητο, παρόμοιες διατάξεις- ότι ως εκ τούτου, ορισμένα μεταβατικά μέτρα, που προορίζονται να διευκολύνουν την ανάληψη και άσκηση του επαγγέλματος από υπηκόους άλλων Κρατών μελών θα αποτελέσουν αντικείμενο ιδιαίτερης οδηγίας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Τα Κράτη μέλη καταργούν, όσον αφορά τα φυσικά πρόσωπα και τις εταιρίες, που προβλέπονται στον Τίτλο I των γενικών προγραμμάτων σχετικά με την κατάργηση των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (που στο εξής καλούνται "δικαιούχοι"), τους περιορισμούς που αναφέρονται στον Τίτλο III των εν λόγω γενικών προγραμμάτων όσον αφορά την ανάληψη και την άσκηση των δραστηριοτήτων που καθορίζονται στα άρθρα 2 και 3.

Άρθρο 2

Οι διατάξεις της παρούσης οδηγίας εφαρμόζονται:

1. Στις ακόλουθες μη μισθωτές δραστηριότητες:

α) Επαγγελματικές δραστηριότητες διαμεσολαβητού εξουσιοδοτημένου δυνάμει μιας ή περισσοτέρων εντολών να προετοιμάζει ή να προβαίνει σε εμπορικές συναλλαγές επ' ονόματι και για λογαριασμό τρίτου.

β) Επαγγελματικές δραστηριότητες διαμεσολαβητού, ο οποίος χωρίς να έχει διαρκή εξουσιοδότηση, φέρει σ' επαφή πρόσωπα, που επιθυμούν να συμβληθούν απ' ευθείας ή προετοιμάζει τις εμπορικές συναλλαγές τους ή υποβοηθεί τη σύναψή τους.

γ) Επαγγελματικές δραστηριότητες διαμεσολαβητού, ο οποίος προβαίνει επ' ονόματί του σ' εμπορικές συναλλαγές για λογαριασμό τρίτου.

δ) Επαγγελματικές δραστηριότητες διαμεσολαβητού, ο οποίος πραγματοποιεί χονδρικές πωλήσεις με πλειστηριασμό για λαγαριασμό τρίτου.

2. Στις δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών που πραγματοποιούνται κατ' επάγγελμα από μισθωτό διαμεσολαβητή στην υπηρεσία μιας ή περισσοτέρων εμπορικών, βιομηχανικών ή βιοτεχνικών επιχειρήσεων. Ο μισθωτός αυτός διαμεσολαβητής καθώς και οι επιχειρήσεις, για τις οποίες εργάζεται, πρέπει να διαμένουν ή να είναι εγκατεστημένοι σε άλλο Κράτος μέλος από το Κράτος στο οποίο παρέχονται οι υπηρεσίες.

Μεταξύ των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 συμπεριλαμβάνεται εκείνη των διαμεσολαβητών που ζητούν παραγγελίες μεταβαίνοντες από οικία σε οικία.

Άρθρο 3

Οι περιορισμοί των δραστηριοτήτων, που απαριθμούνται στο άρθρο 2, καταργούνται οποιαδήποτε κι αν είναι η ονομασία των προσώπων που ασκούν τέτοια δραστηριότητα.

Επί του παρόντος οι συνήθεις χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιούνται στα Κράτη μέλη είναι οι ακόλουθοι:

"" ID="1" ASSV="10">Στο Βέλγιο:> ID="2">Agent Commercial> ID="3">Commis-voyageur"> ID="2">Representant autonome> ID="3">Voyageur de commerce"> ID="2">Courtier> ID="3">Representant de commerce"> ID="1">Commissionaire"> ID="2">Organisateur de ventes aux encheres en gros"> ID="2">Handelsagent> ID="3">Handelsreiziger"> ID="2">Handelsvertegenwoordiger> ID="3">Handelsvertegenwoordiger"> ID="2">Makelaar"> ID="2">Commissionair"> ID="2">Veilinghouder-groothandel"> ID="1" ASSV="4">Στη Γερμανία:> ID="2">Handelsvertreter> ID="3">Handlungsgehilfe"> ID="2">Handelsmakler> ID="3">(Handelsreisender)"> ID="2">Kommissionaer"> ID="2">Grosshandelsversteigerer"> ID="1" ASSV="4">Στην Γαλλία:> ID="2">Agent commercial (ou representant mandataire)> ID="3">Representant de commerce

Voyageur de commerce (ou commis-voyageur)"> ID="2">Courtier libre> ID="3">Placier"> ID="2">Courtier inscrit et assermente"> ID="2">Commissionnaire"> ID="1" ASSV="5">Στην Ιταλία:> ID="2">Agente di commercio> ID="3">Agente"> ID="2">Rappresentante> ID="3">Viaggiatore di commercio"> ID="2">Mediatore> ID="3">Piazzista"> ID="2">Commissionario"> ID="2">Astatore"> ID="1" ASSV="3">Στο Λουξεμβούργο:> ID="2">Representant de commerce autonome> ID="3">Commis-voyageur

Representant de commerce"> ID="2">Courtier"> ID="2">Commisionnaire"> ID="1" ASSV="4">Στις Κάτω Χώρες:> ID="2">Handelsagent> ID="3">Handelsreiziger"> ID="2">Makelaar in roerende goederen"> ID="2">Commissionair"> ID="2">Veilinghouder-groothandel">

Άρθρο 4

1. Εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσης οδηγίας σ' όλα τα Κράτη μέλη οι δραστηριότητες των διαμεσολαβητών στα θέματα:

- ασφαλειών παντός είδους (ιδίως ασφαλιστικοί πράκτορες, μεσίτες και εμπειρογνώμονες ασφαλίσεως)-

- τραπεζών και άλλων χρηματοδοτικών ιδρυμάτων (ειδικότερα πράκτορες συναλλάγματος, χρηματομεσίτες, μεσίτες ενυποθήκων δανείων και άλλοι)-

- συναλλαγών επί ακινήτων (πράκτορες και μεσίτες, κτηματομεσίτες ακινήτων)-

- μεταφορών (ιδίως ναυλομεσίτες - μεσίτες διερμηνέων και οδηγών σκαφών, πράκτορες μεταφορών, εκτελωνιστές και ταξιδιωτικά πρακτορεία)-

- τοξικών προϊόντων και παθογόνων ουσιών-

- ιατρικών και φαρμακευτικών προϊόντων-

- άνθρακος.

2. Εξαιρούνται της εφαρμογής των διατάξεων της παρούσης οδηγίας όσον αφορά το ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος οι δραστηριότητες που στο Κράτος αυτό συνεπάγονται άσκηση δημοσίας εξουσίας.

Πρόκειται:

στην Γαλλία: για την πώληση με πλειστηριασμό αγαθών και άλλων κινητών από μέρους δημοσίων λειτουργών (Officiers publics ή officiers ministeriels)-

στην Ιταλία: για την πώληση με πλειστηριασμό εμπορευμάτων από publici mediatori;

στη Γερμανία, στο Βέλγιο, στο Λουξεμβούργο και στις Κάτω Χώρες: για την συμμετοχή δικαστικού υπαλλήλου και συμβολαιογράφου σε δημοπρασίες - court bailiffs και notaries-

στο Λουξεμβούργο: για τη δραστηριότητα διαμεσολαβητού στο εμπόριο ζώων προς σφαγή.

Άρθρο 5

1. Τα Κράτη μέλη καταργούν εκείνους ιδίως τους περιορισμούς οι οποίοι:

α) παρακωλύουν την εγκατάσταση δικαιούχων ή την παροχή υπ' αυτών υπηρεσιών στην χώρα υποδοχής υπό τους αυτούς όρους και τα δικαιώματα αυτά όπως και οι ημεδαποί-

β) απορρέουν από διοικητική πρακτική, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την διακριτική σε σχέση με τους ημεδαπούς μεταχείριση των δικαιούχων.

2. Μεταξύ των περιορισμών που πρέπει να καταργηθούν συμπεριλαμβάνονται ειδικότερα εκείνοι που αποτελούν αντικείμενο διατάξεων που εμποδίζουν ή περιορίζουν την εγκατάσταση των δικαιούχων ή την υπ' αυτών παροχή υπηρεσιών, όπως:

α) στη Γερμανία:

- η υποχρέωση κατοχής επαγγελματικής ταυτότητος (Reisegewerbekarte) περιοδεύοντος εμπόρου, προς τον σκοπόν αναζητήσεως δια προσωπικής επαφής πελατείας, στο πλαίσιο της εμπορικής δραστηριότητος της πελατείας αυτής (Gewerbeordnung, παράγραφος 55δ, έκδοση της 7ης Φεβρουαρίου 1960, Νόμος 30 Νοεμβρίου 1960)-

- η υποχρέωση εξετάσεως των οικονομικών αναγκών κατά την έκδοση της αδείας περιοδεύοντος εμπόρου, που επιτρέπει την αναζήτηση πελατείας σε ιδιώτες (Beduerfnispruefung), με σκοπό την λήψη παραγγελιών και ο περιορισμός της εκτάσεως ισχύος (Gewerbeordnung) της εν λόγω αδείας παράγραφος 55δ, έκδοση της 5 Φεβρουαρίου 1960, Bundesgesetzblatt I, σ. 61, παροράματα σ. 92, Νόμος 30 Νοεμβρίου 1960)-

- η υποχρέωση κατοχής αδείας για κάθε αλλοδαπό νομικό πρόσωπο που επιθυμεί να ασκήσει επαγγελματική δραστηριότητα στην επικράτεια της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας (Gewerbeordnung, παράγραφος 12 και Aktiengesetz, παράγραφος 292)-

β) Στο Βέλγιο:

- η υποχρέωση κατοχής δελτίου επαγγελματικής ταυτότητος (carte professionelle) (Arrete royal No 62 της 16 Νοεμβρίου 1939, Arrete ministeriel της 17 Δεκεμβρίου 1945 και Arrete ministeriel της 11 Μαρτίου 1954)-

γ) Στη Γαλλία:

- η υποχρέωση κατοχής δελτίου ταυτότητος αλλοδαπού εμπόρου (carte d' identite d'etranger commercant) (Decret-loi της 12 Νοεμβρίου 1938, Decret της 2 Φεβρουαρίου 1939, Νόμος της 8 Οκτωβρίου 1940, Νόμος της 10 Απριλίου 1954, Decret αριθ. 59-852 της 9 Ιουλίου 1959)-

- η υποχρέωση κατοχής γαλλικής ιθαγένειας για κάθε πρόσωπο, που επιθυμεί να ασκήσει το επάγγελμα του Mandataire et Approvisionneur aux Halles de Paris (Decret της 30 Σεπτεμβρίου 1960, Άρθρο 9)-

δ) Στην Ιταλία:

- η υποχρέωση κατοχής αδείας, που χορηγείται από τους questore στους agenti, rappresentati, commessi viaggiatori και piazzisti (Άρθρο 127 του κωδικοποιημένου κειμένου των Leggi di Publica Sicurezza, που ενεκρίθη υπό του Regio Decreto, αριθ. 773 της 18 Ιουνίου 1931 και άρθρο 243 του Regolamento, που συμπληρώνει το κωδικοποιημένο κείμενο που ενεκρίθη με το Regio Decreto αριθ. 635 της 6 Μαΐου 1940)-

- η υποχρέωση κατοχής της ιταλικής υπηκοότητας ως προϋπόθεση δυνατότητας εγγραφής στο Ruolo dei mediatori (Nόμος αριθ. 253 της 21 Μαρτίου 1959)-

ε) Στο Λουξεμβούργο:

- η υποχρέωση κατοχής αδείας περιορισμένης χρονικής ισχύος που χορηγείται σε αλλοδαπούς σύμφωνα με το άρθρο 21 του Νόμου του Λουξεμβούργου της 2 Ιουνίου 1962 (Memorial A αριθ. 31 της 19 Ιουνίου 1962)-

Άρθρο 6

1. Τα Κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι δικαιούχοι της παρούσης οδηγίας να έχουν το δικαίωμα συμμετοχής σε επαγγελματικές οργανώσεις υπό τους αυτούς όρους και με τα αυτά δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως και οι ημεδαποί.

2. Σε περίπτωση εγκαταστάσεως, το δικαίωμα συμμετοχής στις οργανώσεις αυτές συνεπάγεται το δικαίωμα εκλογής ή το δικαίωμα διορισμού σε διοικητικές θέσεις των οργανώσεων αυτών.

Οι διοικητικές αυτές θέσεις πάντως είναι δυνατόν να προορίζονται για τους ημεδαπούς, εφ' όσον η οργάνωση αυτή μετέχει δυνάμει διατάξεως νομοθετικού ή κανονιστικού χαρακτήρα στην άσκηση δημοσίας εξουσίας.

3. Στο Μέγα Δουκάτο του Λουξεμβούργου η ιδιότης του μέλους του Εμπορικού Επιμελητηρίου και του Επιμελητηρίου Ιδιωτικών Υπαλλήλων δεν δίνει στους δικαιούχους βάσει της παρούσης οδηγίας το δικαίωμα συμμετοχής στην ανάδειξη των διοικητικών οργάνων των Επιμελητηρίων αυτών.

Άρθρο 7

Ουδέν Κράτος μέλος παρέχει στους υπηκόους του που μεταβαίνουν σε άλλο Κράτος μέλος με σκοπό την άσκηση μιας από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2, οποιαδήποτε βοήθεια που μπορεί να νοθεύσει τους όρους εγκαταστάσεως.

Άρθρο 8

1. Αν Κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί από τους υπηκόους του, για την πρόσβαση σε μία από τις δραστηριότητες που αναφέρεται στο άρθρο 2, απόδεικη εντιμότητος καθώς και απόδειξη μη κηρύξεως σε πτώχευση ή μία από τις αποδείξεις αυτές, το Κράτος αυτό δέχεται ως επαρκή απόδειξη προκειμένου για υπηκόους άλλων Κρατών μελών την προσαγωγή αποσπάσματος ποινικού μητρώου ελλείψει δε τούτου, ενός ισοδυνάμου εγγράφου, που έχει εκδοθεί από αρμόδια δικαστική ή διοικητική αρχή της χώρας καταγωγής ή προελεύσεως από το οποίο προκύπτει, ότι οι απαιτήσεις αυτές ικανοποιούνται.

Εν τούτοις στην περίπτωση των διαμεσολαβητών, που μεταβαίνουν από οικία σε οικία προς αναζήτηση παραγγελιών δύνανται επίσης να ληφθούν υπ' όψη γεγονότα διαφορετικά από αυτά που δύνανται να αναφέρονται στο έγγραφο της προηγουμένης παραγράφου αν τα γεγονότα αυτά έχουν επισήμως πιστοποιηθεί και αποδεικνύουν, ότι ο ενδιαφερόμενος δεν πληροί όλους τους όρους εντιμότητος για να ασκήσει την δραστηριότητα αυτή. Πάντως ο έλεγχος αυτός δεν διεξάγεται κατά τρόπο συστηματικό.

2. Αν η χώρα καταγωγής ή προελεύσεως δεν χορηγεί τέτοιο έγγραφο όσον αφορά την μη πτώχευση, τούτο είναι δυνατόν να αντικατασταθεί από ένορκη δήλωση του ενδιαφερομένου ενώπιον αρμοδίας δικαστικής ή διοικητικής αρχής, συμβολαιογράφου ή αρμοδίου επαγγελματικού ή εμπορικού οργανισμού της χώρας κατατωγής ή προελεύσεως.

3. Τα έγγραφα που εκδίδονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή την παράγραφο 2 δεν είναι δυνατόν να υποβληθούν μετά την πάροδο τριών μηνών από την ημερομηνία εκδόσεώς τους.

4. Τα Κράτη μέλη ορίζουν εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 10 τις αρχές και οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για την έκδοση των εγγράφων αυτών ενημερώνουν δε αμέσως περί αυτού τα άλλα Κράτη μέλη και την Επιτροπή.

Άρθρο 9

Εκείνα τα Κράτη μέλη, όπου η ανάληψη των δραστηριοτήτων εξαρτάται από ορκοδοσία, μεριμνούν ώστε ο συνήθης τύπος του όρκου να είναι τέτοιος ώστε να δύναται επίσης να δοθεί και από αλλοδαπούς υπηκόους. Στην αντίθετη περίπτωση, τα Κράτη μέλη καθιερώνουν έναν κατάλληλο και ισότιμο τύπο όρκου.

Άρθρο 10

Τα Κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εντός έξη μηνών από της κοινοποιήσεώς της και ενημερώνουν αμέσως περί αυτού την Επιτροπή.

Άρθρο 11

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα Κράτη μέλη.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 25 Φεβρουαρίου 1964.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

H. FAYAT

(1) ΕΕ αριθ. 2 της 15.1.1962, σ. 36/52.

(2) ΕΕ αριθ. 2 της 15.1.1962, σ. 32/62.

(3) EE αριθ. 33 της 4.3.1963, σ. 466/63.

(4) ΕΕ αριθ. 56 της 4.4.1964, σ. 876/64.