Προσωρινό κείμενο
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο πενταμελές τμήμα)
της 24ης Ιουνίου 2026 (*)
« Περιβάλλον – Κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2023/2485 – Ταξινομία – Δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση – Εξαίρεση της δραστηριότητας κατασκευής επιχειρηματικών αεροσκαφών – Πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως »
Στην υπόθεση T‑77/24,
Dassault Aviation, με έδρα το Παρίσι (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από την E. Mignon και τους D. Zygas και M. Mossé, δικηγόρους,
προσφεύγουσα,
υποστηριζόμενη από
την European Business Aviation Association (EBAA), με έδρα τις Βρυξέλλες (Βέλγιο), εκπροσωπούμενη από τον J. Derenne, τον Δ. Βάλληνδα, την A. Álvarez Vidal και την C. Jadot, δικηγόρους,
και
την Compagnie Daher, με έδρα τη Μασσαλία (Γαλλία), εκπροσωπούμενη από τον B. Kanovitch, τον I. Simic, τον G. Léonard και την W. Hebert, δικηγόρους,
παρεμβαίνουσες,
κατά
Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπροσωπούμενης από τον G. von Rintelen, την B. Sasinowska και την C. Auvret,
καθής,
υποστηριζόμενης από
το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εκπροσωπούμενο από τον A. Tamás, τον J. Etienne και την L. Taïeb,
και
το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπούμενο από τον I. Gurov και την N. Rouam,
παρεμβαίνοντα,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο πενταμελές τμήμα),
συγκείμενο από τους Σ. Παπασάββα, πρόεδρο, E. Buttigieg, M. Kancheva (εισηγήτρια), E. Tichy-Fisslberger και F. Bestagno, δικαστές,
γραμματέας: H. Eriksson, διοικητική υπάλληλος,
έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία, και ιδίως:
– την ένσταση απαραδέκτου που προέβαλε η Επιτροπή με χωριστό δικόγραφο το οποίο κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 3 Μαΐου 2024,
– την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 11ης Σεπτεμβρίου 2024 περί εξετάσεως της ενστάσεως απαραδέκτου μαζί με την ουσία της υποθέσεως,
– τη διάταξη της 21ης Ιανουαρίου 2025, με την οποία επετράπη στην EBAA και στην Compagnie Daher να παρέμβουν υπέρ της προσφεύγουσας και με την οποία απορρίφθηκαν οι αιτήσεις παρεμβάσεως της Daher Aerospace SA και του Dainis Liepa,
– την απόφαση της 21ης Ιανουαρίου 2025, με την οποία επετράπη στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο να παρέμβουν υπέρ της Επιτροπής,
κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 10ης Φεβρουαρίου 2026,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1 Με την προσφυγή που άσκησε δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα Dassault Aviation ζητεί, κατ’ ουσίαν, την ακύρωση του σημείου 2 του παραρτήματος I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2023/2485 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2023, για την τροποποίηση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2021/2139 με τη θέσπιση τεχνικών κριτηρίων ελέγχου για τον προσδιορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες ορισμένες οικονομικές δραστηριότητες θεωρείται ότι συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και για τον προσδιορισμό του κατά πόσον αυτές οι οικονομικές δραστηριότητες δεν βλάπτουν σημαντικά οποιονδήποτε από τους άλλους περιβαλλοντικούς στόχους (ΕΕ L, 2023/2485), κατά το μέρος που προσθέτει το τμήμα 3.21, το οποίο φέρει τον τίτλο «Κατασκευή αεροσκαφών» (στο εξής: τμήμα 3.21), στο παράρτημα I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2021/2139 της Επιτροπής, της 4ης Ιουνίου 2021, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με τη θέσπιση τεχνικών κριτηρίων ελέγχου για τον προσδιορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες μια οικονομική δραστηριότητα θεωρείται ότι συμβάλλει σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και για τον προσδιορισμό του κατά πόσον αυτή η οικονομική δραστηριότητα δεν βλάπτει σημαντικά οποιονδήποτε από τους άλλους περιβαλλοντικούς στόχους (ΕΕ 2021, L 442, σ. 1, και διορθωτικό ΕΕ 2023, L 178, σ. 10) (στο εξής: προσβαλλόμενη διάταξη).
Ιστορικό της διαφοράς
2 Η προσφεύγουσα είναι γαλλικός όμιλος ο οποίος δραστηριοποιείται στον σχεδιασμό, την κατασκευή και την πώληση επιχειρηματικών αεροσκαφών, στρατιωτικών αεροσκαφών και διαστημικών συστημάτων. Καταλαμβάνει την τρίτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη του τομέα της επαγγελματικής αεροπορίας.
3 Στις 18 Ιουνίου 2020 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσαν τον κανονισμό (ΕΕ) 2020/852 σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για τη διευκόλυνση των βιώσιμων επενδύσεων και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2019/2088 (ΕΕ 2020, L 198, σ. 13, στο εξής: κανονισμός περί ταξινομίας).
4 Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού περί ταξινομίας, ο εν λόγω κανονισμός «θεσπίζει τα κριτήρια με τα οποία προσδιορίζεται αν μια οικονομική δραστηριότητα χαρακτηρίζεται περιβαλλοντικά βιώσιμη, προκειμένου να προσδιοριστεί ο βαθμός στον οποίο μία επένδυση είναι περιβαλλοντικά βιώσιμη». Κατά την αιτιολογική σκέψη 3 του κανονισμού περί ταξινομίας, ο κανονισμός αυτός αποτελεί ουσιώδες βήμα για τη διοχέτευση των χρηματοοικονομικών ροών προς βιώσιμες δραστηριότητες, ούτως ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να καταστεί κλιματικά ουδέτερη έως το 2050.
5 Όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 6 και 12 του κανονισμού περί ταξινομίας, ο εν λόγω κανονισμός θεσπίζει για τον ως άνω σκοπό ενιαίο σύστημα ταξινομήσεως των βιώσιμων δραστηριοτήτων (στο εξής: ταξινομία), το οποίο εναρμονίζει σε επίπεδο Ένωσης τα κριτήρια βάσει των οποίων προσδιορίζεται αν μια οικονομική δραστηριότητα είναι περιβαλλοντικά βιώσιμη, με αποτέλεσμα οι επενδυτές και οι λοιποί οικονομικοί φορείς να αντιλαμβάνονται με ενιαίο τρόπο τις δραστηριότητες αυτές.
6 Στις 4 Ιουνίου 2021 η Επιτροπή, στηριζόμενη μεταξύ άλλων στα άρθρα 10 και 11 του κανονισμού περί ταξινομίας, εξέδωσε τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2021/2139, ο οποίος περιλαμβάνει δύο παραρτήματα τα οποία καθορίζουν, βάσει ονοματολογίας διαρθρωμένης κατά οικονομικούς τομείς, τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να εκτιμηθεί αν μια οικονομική δραστηριότητα συμβάλλει σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής (παράρτημα Ι), σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού περί ταξινομίας, ή στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή (παράρτημα ΙΙ), σύμφωνα με το άρθρο 11 του ίδιου κανονισμού. Στην αρχική διατύπωση του τμήματος 3 αμφοτέρων των παραρτημάτων, το οποίο επιγράφεται «Μεταποίηση», δεν γινόταν μνεία του τομέα της αεροπορίας.
7 Στις 6 Ιουλίου 2021 η Επιτροπή, στηριζόμενη μεταξύ άλλων στο άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί ταξινομίας, εξέδωσε τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2021/2178 για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με τη διευκρίνιση του περιεχομένου και της παρουσίασης των πληροφοριών που πρέπει να δημοσιοποιούνται από τις επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο άρθρο 19α ή στο άρθρο 29α της οδηγίας 2013/34/ΕΕ όσον αφορά τις περιβαλλοντικά βιώσιμες οικονομικές δραστηριότητες, και τον καθορισμό της μεθοδολογίας για τη συμμόρφωση με την υποχρέωση γνωστοποίησης (ΕΕ 2021, L 443, σ. 9).
8 Στις 9 Μαρτίου 2022 η Επιτροπή εξέδωσε τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) 2022/1214 για την τροποποίηση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2021/2139 όσον αφορά οικονομικές δραστηριότητες σε ορισμένους τομείς ενέργειας και του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2021/2178 όσον αφορά ειδικές δημοσιοποιήσεις για τις εν λόγω οικονομικές δραστηριότητες (ΕΕ 2022, L 188, σ. 1).
9 Στις 14 Δεκεμβρίου 2022 το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξέδωσαν την οδηγία (ΕΕ) 2022/2464 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 537/2014, της οδηγίας 2004/109/ΕΚ, της οδηγίας 2006/43/ΕΚ και της οδηγίας 2013/34/ΕΕ, όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων βιωσιμότητας από τις εταιρείες (ΕΕ 2022, L 322, σ. 15). Η οδηγία 2022/2464 τροποποίησε, μεταξύ άλλων, τα άρθρα 19α και 21α της οδηγίας 2013/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις, τις ενοποιημένες οικονομικές καταστάσεις και συναφείς εκθέσεις επιχειρήσεων ορισμένων μορφών, την τροποποίηση της οδηγίας 2006/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση των οδηγιών 78/660/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2013, L 182, σ. 19). Τα εν λόγω άρθρα, όπως τροποποιήθηκαν με την οδηγία 2022/2464, προβλέπουν ότι στις εκθέσεις διαχείρισης και στις ενοποιημένες εκθέσεις διαχείρισης περιλαμβάνονται, αντιστοίχως, πληροφορίες σχετικές με τη βιωσιμότητα των δραστηριοτήτων των επιχειρήσεων.
10 Στις 27 Ιουνίου 2023 η Επιτροπή εξέδωσε τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/2485. Κατά το άρθρο 1, σημείο 1, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485, το σημείο 2 του παραρτήματος I του εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού προσθέτει στο παράρτημα I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2139, μεταξύ άλλων, το τμήμα 3.21.
11 Το τμήμα 3.21 έχει το εξής περιεχόμενο:
«Περιγραφή της δραστηριότητας
Κατασκευή, επισκευή, συντήρηση, γενική επισκευή, μετασκευή, σχεδίαση, αναπροσαρμογή της χρήσης και αναβάθμιση αεροσκαφών, καθώς και εξαρτημάτων και εξοπλισμού αεροσκαφών.
[…]
Όταν μια δραστηριότητα αυτής της κατηγορίας δεν πληροί το κριτήριο της σημαντικής συμβολής που προσδιορίζεται στο στοιχείο α) του παρόντος τμήματος, η δραστηριότητα είναι δραστηριότητα που συμβάλλει στη μετάβαση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 του κανονισμού […] 2020/852, εφόσον πληροί τα υπόλοιπα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που καθορίζονται στο παρόν τμήμα.
Τεχνικά κριτήρια ελέγχου
|
Σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής |
Στο πλαίσιο της δραστηριότητας, πραγματοποιούνται η κατασκευή, η επισκευή, η συντήρηση, η γενική επισκευή, η μετασκευή, η σχεδίαση, η αναπροσαρμογή της χρήσης ή η αναβάθμιση ενός από τα ακόλουθα:
α) αεροσκαφών με μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής)·
β) έως τις 31 Δεκεμβρίου 2027, αεροσκαφών, πλην εκείνων που παράγονται για ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία, τα οποία πληρούν τα περιθώρια που προσδιορίζονται κατωτέρω και περιορίζονται από την αναλογία αντικατάστασης, ώστε να εξασφαλίζεται ότι η παράδοση δεν αυξάνει τον παγκόσμιο στόλο:
i) με μέγιστη μάζα απογείωσης μεγαλύτερη από 5,7 t και μικρότερη ή ίση με 60 t και πιστοποιημένη τιμή μέτρησης εκπομπών CO2 τουλάχιστον 11 % χαμηλότερη από το όριο νέου τύπου του προτύπου του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) […]·
ii) με μέγιστη μάζα απογείωσης μεγαλύτερη από 60 t και μικρότερη ή ίση με 150 t και πιστοποιημένη τιμή μέτρησης εκπομπών CO2 τουλάχιστον 2 % χαμηλότερη από το όριο νέου τύπου του προτύπου του ICAO·
iii) με μέγιστη μάζα απογείωσης μεγαλύτερη από 150 t και πιστοποιημένη τιμή μέτρησης εκπομπών CO2 τουλάχιστον 1,5 % χαμηλότερη από το όριο νέου τύπου του προτύπου του ICAO.
[…]
γ) από την 1η Ιανουαρίου 2028 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2032, αεροσκαφών που πληρούν τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που ορίζονται στο στοιχείο β) του παρόντος υποτμήματος και πιστοποιείται ότι λειτουργούν με 100 % μείγμα βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων.
[…]»
Αιτήματα των διαδίκων
12 Η προσφεύγουσα, υποστηριζόμενη από την European Business Aviation Association (EBAA) και την Compagnie Daher, ζητεί, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο:
– να απορρίψει την ένσταση απαραδέκτου·
– να ακυρώσει την προσβαλλόμενη διάταξη·
– να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
13 Η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
– να απορρίψει την προσφυγή ως απαράδεκτη·
– επικουρικώς, να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη·
– να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Επί του παραδεκτού
14 Με ένσταση απαραδέκτου την οποία προέβαλε με χωριστό δικόγραφο, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η προσφεύγουσα, αφενός, δεν έχει έννομο συμφέρον να ζητήσει την ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης και, αφετέρου, δεν νομιμοποιείται ενεργητικώς βάσει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ.
15 Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, απαντώντας σε ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου, η Επιτροπή δήλωσε ότι παραιτείται από τον λόγο απαραδέκτου περί έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης της προσφεύγουσας, ενέμεινε ωστόσο στη θέση ότι η προσφεύγουσα δεν είχε αποδείξει το έννομο συμφέρον της εν προκειμένω.
16 Ειδικότερα, η Επιτροπή υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης δεν θα εξυπηρετούσε το συμφέρον που επικαλείται η προσφεύγουσα με το δικόγραφο της προσφυγής, ήτοι να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να μην μπορούν οι δραστηριότητές της να θεωρηθούν βιώσιμες κατά την έννοια της ταξινομίας.
17 Η προσφεύγουσα, η EBAA και η Compagnie Daher αμφισβητούν την επιχειρηματολογία της Επιτροπής.
18 Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, προσφυγή ακυρώσεως ασκούμενη από φυσικό ή νομικό πρόσωπο είναι παραδεκτή μόνο στον βαθμό κατά τον οποίο ο προσφεύγων έχει έννομο συμφέρον για την ακύρωση της προσβαλλομένης πράξεως. Ένα τέτοιο συμφέρον προϋποθέτει ότι η ακύρωση της προσβαλλομένης πράξεως δύναται, αυτή καθεαυτήν, να έχει έννομες συνέπειες και ότι, επομένως, η προσφυγή μπορεί, ως εκ του αποτελέσματός της, να ωφελήσει τον διάδικο που την άσκησε. Η απόδειξη ενός τέτοιου συμφέροντος, το οποίο εκτιμάται κατά την ημερομηνία ασκήσεως της προσφυγής και αποτελεί την πρώτη και βασική προϋπόθεση κάθε ένδικης προσφυγής, πρέπει να προσκομίζεται από τον προσφεύγοντα (απόφαση της 4ης Ιουνίου 2015, Andechser Molkerei Scheitz κατά Επιτροπής, C‑682/13 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2015:356, σκέψεις 25 έως 27· βλ., επίσης, απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 2015, Mory κ.λπ. κατά Επιτροπής, C‑33/14 P, EU:C:2015:609, σκέψη 55 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία· απόφαση της 18ης Οκτωβρίου 2018, Gul Ahmed Textile Mills κατά Συμβουλίου, C‑100/17 P, EU:C:2018:842, σκέψη 37).
19 Πρέπει, επομένως, να εξακριβωθεί αν η προσφεύγουσα βασίμως υποστηρίζει ότι η ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης δύναται να έχει έννομες συνέπειες και ότι, ως εκ τούτου, η προσφυγή μπορεί να την ωφελήσει.
20 Η Επιτροπή ισχυρίζεται, αντιθέτως, ότι η προσβαλλόμενη διάταξη δεν επηρεάζει δυσμενώς τη νομική κατάσταση της προσφεύγουσας, καθόσον δεν εισάγει καμία υποχρέωση και κανέναν περιορισμό όσον αφορά τις δραστηριότητες επαγγελματικής αεροπορίας και δεν καταργεί κανένα δικαίωμα το οποίο θα μπορούσε να επικαλεστεί η προσφεύγουσα πριν από την έκδοση της εν λόγω διάταξης. Η προσβαλλόμενη διάταξη παρέχει απλώς στους φορείς που ασκούν δραστηριότητες κατασκευής αεροσκαφών την ευχέρεια να χαρακτηρίζουν ορισμένες δραστηριότητες οι οποίες πληρούν τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου ως «δραστηριότητες που συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής» ή ως «δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση» κατά την έννοια του κανονισμού περί ταξινομίας και, ως εκ τούτου, να διευκολύνουν τον προσανατολισμό των επενδύσεων προς τις δραστηριότητες αυτές.
21 Συναφώς, όπως τόνισε και η προσφεύγουσα, επισημαίνεται ότι ο κανονισμός περί ταξινομίας επιβάλλει σε ορισμένες επιχειρήσεις υποχρέωση διαφάνειας στις μη χρηματοοικονομικές καταστάσεις τους.
22 Ειδικότερα, κατά το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού περί ταξινομίας, «[κ]άθε επιχείρηση που υπόκειται σε υποχρέωση δημοσίευσης μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 19α ή με το άρθρο 29α της οδηγίας 2013/34 […] περιλαμβάνει στη μη χρηματοοικονομική κατάστασή της ή στην ενοποιημένη μη χρηματοοικονομική κατάσταση πληροφορίες για τον τρόπο και τον βαθμό στον οποίο οι δραστηριότητες της επιχείρησης συνδέονται με οικονομικές δραστηριότητες που χαρακτηρίζονται ως περιβαλλοντικά βιώσιμες, δυνάμει των άρθρων 3 και 9 του [εν λόγω] κανονισμού».
23 Κατά το άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχεία αʹ και βʹ, του κανονισμού περί ταξινομίας, οι μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις γνωστοποιούν προς εκπλήρωση της ως άνω υποχρέωσης το ποσοστό του κύκλου εργασιών τους που προέρχεται από προϊόντα ή υπηρεσίες που συνδέονται με οικονομικές δραστηριότητες οι οποίες χαρακτηρίζονται ως περιβαλλοντικά βιώσιμες βάσει των άρθρων 3 και 9 του ίδιου κανονισμού, καθώς και το ποσοστό των κεφαλαιουχικών και λειτουργικών δαπανών τους που σχετίζονται με περιουσιακά στοιχεία ή διαδικασίες οι οποίες συνδέονται με οικονομικές δραστηριότητες που χαρακτηρίζονται ως περιβαλλοντικά βιώσιμες βάσει των ίδιων διατάξεων.
24 Το άρθρο 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί ταξινομίας προβλέπει ότι η Επιτροπή εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, σύμφωνα με το άρθρο 23 του ίδιου κανονισμού, για να συμπληρώσει το άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, του εν λόγω κανονισμού, προκειμένου να διευκρινιστούν το περιεχόμενο και η παρουσίαση των πληροφοριών που πρέπει να δημοσιοποιούνται δυνάμει των παραγράφων αυτών, συμπεριλαμβανομένης της μεθοδολογίας που πρέπει να ακολουθείται για τη συμμόρφωση προς αυτές, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες τόσο των χρηματοπιστωτικών όσο και των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων, καθώς και τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που θεσπίζονται δυνάμει του κανονισμού αυτού.
25 Η αιτιολογική σκέψη 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178, ο οποίος εκδόθηκε βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 4, του κανονισμού περί ταξινομίας, διευκρινίζει συναφώς ότι, «[γ]ια να μπορούν οι επενδυτές και το κοινό να αξιολογούν ορθώς το ποσοστό των περιβαλλοντικά βιώσιμων οικονομικών δραστηριοτήτων (“ευθυγραμμισμένες με την ταξινομία”) των μη χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων, οι εν λόγω επιχειρήσεις θα πρέπει να υποχρεούνται να γνωστοποιούν ποιες από τις οικονομικές δραστηριότητές τους είναι ευθυγραμμισμένες με την ταξινομία[, ότι, ε]πιπροσθέτως, είναι αναγκαίο να γνωστοποιείται σε ποιους περιβαλλοντικούς στόχους συμβάλλουν ουσιαστικά οι εν λόγω δραστηριότητες [και ότι οι] μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις θα πρέπει συνεπώς να παρέχουν ανάλυση, στους βασικούς δείκτες επιδόσεων, του ποσοστού των ευθυγραμμισμένων με την ταξινομία δραστηριοτήτων με βάση τον εκάστοτε περιβαλλοντικό στόχο στον οποίο συμβάλλουν ουσιαστικά οι εν λόγω δραστηριότητες».
26 Κατά το άρθρο 2 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178, οι μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις δημοσιοποιούν τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 8, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού περί ταξινομίας όπως ορίζεται στο παράρτημα I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178.
27 Το σημείο 1 του παραρτήματος I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178 παρουσιάζει το περιεχόμενο των τριών βασικών δεικτών επιδόσεων (στο εξής: ΒΔΕ) που πρέπει να δημοσιοποιούνται από τις μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις και οι οποίοι σχετίζονται, αντιστοίχως, με τον κύκλο εργασιών, με τις κεφαλαιουχικές δαπάνες και με τις λειτουργικές δαπάνες. Από το εν λόγω σημείο συνάγεται ότι οι ως άνω ΒΔΕ προκύπτουν από τον υπολογισμό δεικτών, των οποίων ο αριθμητής αφορά, αφενός, τις «επιλέξιμες για την ταξινομία οικονομικές δραστηριότητες» και, αφετέρου, τις «ευθυγραμμισμένες με την ταξινομία οικονομικές δραστηριότητες».
28 Συναφώς, επισημαίνεται ότι το άρθρο 1, σημείο 5, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178 ορίζει την «επιλέξιμη για την ταξινομία οικονομική δραστηριότητα» ως οικονομική δραστηριότητα που περιγράφεται στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις οι οποίες εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 3, του άρθρου 11, παράγραφος 3, του άρθρου 12, παράγραφος 2, του άρθρου 13, παράγραφος 2, του άρθρου 14, παράγραφος 2, ή του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, ανεξαρτήτως του αν η δραστηριότητα αυτή πληροί μέρος ή το σύνολο των τεχνικών κριτηρίων ελέγχου που καθορίζονται στις εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις.
29 Το άρθρο 1, σημείο 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178 ορίζει την «ευθυγραμμισμένη με την ταξινομία οικονομική δραστηριότητα» ως δραστηριότητα η οποία συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 3 του κανονισμού περί ταξινομίας.
30 Πλην όμως, υπενθυμίζεται ότι, προκειμένου μια οικονομική δραστηριότητα να πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 3 του κανονισμού περί ταξινομίας, πρέπει, μεταξύ άλλων, κατά το άρθρο 3, στοιχείο δʹ, του εν λόγω κανονισμού, να συμμορφώνεται προς τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που θεσπίζει η Επιτροπή με τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις οι οποίες εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 3, το άρθρο 11, παράγραφος 3, το άρθρο 12, παράγραφος 2, το άρθρο 13, παράγραφος 2, το άρθρο 14, παράγραφος 2, ή το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας.
31 Επομένως, οι ευθυγραμμισμένες με την ταξινομία οικονομικές δραστηριότητες είναι κατ’ ανάγκην επιλέξιμες για την ταξινομία οικονομικές δραστηριότητες, ήτοι οικονομικές δραστηριότητες περιγραφόμενες στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, οι οποίες πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 3 του κανονισμού περί ταξινομίας, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών κριτηρίων ελέγχου που προβλέπονται στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 3, στοιχείο δʹ, του κανονισμού αυτού. Αντιστρόφως, οι επιλέξιμες για την ταξινομία οικονομικές δραστηριότητες ενδέχεται να μην αντιστοιχούν σε ευθυγραμμισμένες με την ταξινομία οικονομικές δραστηριότητες, στην περίπτωση κατά την οποία, μολονότι περιγράφονται στις εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, δεν πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 3 του κανονισμού περί ταξινομίας.
32 Επιπλέον, κατά το σημείο 2 του παραρτήματος I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178, κατά τη δημοσιοποίηση πληροφοριών βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, οι μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις προσδιορίζουν, πρώτον, κάθε οικονομική δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένου ενός υποσυνόλου οικονομικών δραστηριοτήτων μετάβασης και ευνοϊκών οικονομικών δραστηριοτήτων, δεύτερον, τους ΒΔΕ για κάθε οικονομική δραστηριότητα και τους συνολικούς ΒΔΕ για όλες τις οικονομικές δραστηριότητες στο επίπεδο της σχετικής επιχείρησης ή ομίλου, τρίτον, τους ΒΔΕ που σχετίζονται με τον κύκλο εργασιών, τις κεφαλαιουχικές δαπάνες και τις λειτουργικές δαπάνες για κάθε περιβαλλοντικό στόχο και τον συνολικό ΒΔΕ για όλους τους περιβαλλοντικούς στόχους σε επίπεδο επιχείρησης ή ομίλου, αποφεύγοντας τη διπλή προσμέτρηση, τέταρτον, το ποσοστό των ευθυγραμμισμένων με την ταξινομία οικονομικών δραστηριοτήτων καθώς και το ποσοστό των επιλέξιμων για την ταξινομία οικονομικών δραστηριοτήτων που δεν πληρούν τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου και το ποσοστό κάθε επιλέξιμης για την ταξινομία οικονομικής δραστηριότητας το οποίο είναι ευθυγραμμισμένο με την ταξινομία και, πέμπτον, τις μη επιλέξιμες για την ταξινομία οικονομικές δραστηριότητες και το ποσοστό το οποίο αντιστοιχεί στις δραστηριότητες αυτές στον παρονομαστή του ΒΔΕ κύκλου εργασιών, σε επίπεδο επιχείρησης ή ομίλου.
33 Όπως προκύπτει από τον συνδυασμό των σημείων 1 και 2 του παραρτήματος I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178, η υποχρέωση δημοσιοποίησης που βαρύνει τις μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις βάσει του άρθρου 8 του κανονισμού περί ταξινομίας ισχύει στο μέτρο που η οικονομική δραστηριότητά τους είναι επιλέξιμη για την ταξινομία οικονομική δραστηριότητα, ήτοι δραστηριότητα η οποία περιγράφεται σε μία από τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 3, στοιχείο δʹ, του εν λόγω κανονισμού.
34 Η εκτίμηση αυτή δεν αναιρείται από το επιχείρημα της Επιτροπής ότι, βάσει του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178, όταν η οικονομική δραστηριότητα επιχείρησης η οποία υπόκειται στην υποχρέωση δημοσίευσης μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών βάσει του άρθρου 19α ή του άρθρου 29α της οδηγίας 2013/34 δεν περιγράφεται σε μία από τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 3, στοιχείο δʹ, του κανονισμού περί ταξινομίας, η εν λόγω επιχείρηση εξακολουθεί να υποχρεούται να αναφέρει στην οικεία έκθεση διαχείρισης ή ενοποιημένη έκθεση διαχείρισης ότι η δραστηριότητά της δεν είναι επιλέξιμη για την ταξινομία. Πράγματι, τούτο ουδόλως αναιρεί το γεγονός ότι, όταν η οικονομική δραστηριότητα περιγράφεται σε μία από τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 3, στοιχείο δʹ, του κανονισμού περί ταξινομίας, η υποχρέωση δημοσίευσης πληροφοριών είναι, στην περίπτωση αυτή, εκείνη που απορρέει από το άρθρο 8 του εν λόγω κανονισμού, σε συνδυασμό με το σημείο 2 του παραρτήματος I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178, από τα οποία προκύπτει, μεταξύ άλλων, η υποχρέωση δημοσίευσης πληροφοριών σχετικά με το ποσοστό των ευθυγραμμισμένων με την ταξινομία οικονομικών δραστηριοτήτων και το ποσοστό των επιλέξιμων για την ταξινομία οικονομικών δραστηριοτήτων που δεν πληρούν τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου (βλ. σκέψη 32 ανωτέρω).
35 Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι η προσβαλλόμενη διάταξη προσθέτει στο παράρτημα I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2139, μεταξύ άλλων, το τμήμα 3.21. Η επίμαχη οικονομική δραστηριότητα περιγράφεται στο ως άνω τμήμα ως «[κ]ατασκευή, επισκευή, συντήρηση, γενική επισκευή, μετασκευή, σχεδίαση, αναπροσαρμογή της χρήσης και αναβάθμιση αεροσκαφών, καθώς και εξαρτημάτων και εξοπλισμού αεροσκαφών». Στο ίδιο τμήμα διευκρινίζεται επίσης ότι, όταν οικονομική δραστηριότητα η οποία εμπίπτει στην κατηγορία αυτή δεν πληροί το κριτήριο της σημαντικής συμβολής που προσδιορίζεται στο στοιχείο αʹ του τμήματος αυτού, συνιστά δραστηριότητα που συμβάλλει στη μετάβαση, κατά την έννοια του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, εφόσον πληροί τα λοιπά τεχνικά κριτήρια ελέγχου που προβλέπονται στο εν λόγω τμήμα.
36 Το τμήμα 3.21, στοιχείο αʹ, αφορά «αεροσκάφ[η] με μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2 (από τον αγωγό εξαγωγής)», ενώ το τμήμα 3.21, στοιχείο βʹ, αφορά, «έως τις 31 Δεκεμβρίου 2027, αεροσκάφ[η], πλην εκείνων που παράγονται για ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία», τα οποία πληρούν ορισμένα περιθώρια καθώς και την αναλογία αντικατάστασης που καθορίζονται σε αυτό. Τέλος, το τμήμα 3.21, στοιχείο γʹ, αφορά, «από την 1η Ιανουαρίου 2028 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2032, αεροσκάφ[η] που πληρούν τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που ορίζονται στο στοιχείο β) […] και πιστοποιείται ότι λειτουργούν με 100 % μείγμα βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων».
37 Επομένως, η προσβαλλόμενη διάταξη συνεπάγεται για την προσφεύγουσα, η οποία δεν παράγει αεροσκάφη με μηδενικές άμεσες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) (από τον αγωγό εξαγωγής), την υποχρέωση να δημοσιεύει στην έκθεση διαχείρισης ή στην ενοποιημένη έκθεση διαχείρισής της ότι η δραστηριότητα κατασκευής επιχειρηματικών αεροσκαφών που ασκεί, μολονότι επιλέξιμη για την ταξινομία, συνιστά δραστηριότητα μη ευθυγραμμισμένη με την ταξινομία, ήτοι οικονομική δραστηριότητα η οποία δεν είναι περιβαλλοντικά βιώσιμη κατά την έννοια του άρθρου 3 του κανονισμού περί ταξινομίας.
38 Η ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης θα είχε ως συνέπεια να καταστεί η δραστηριότητα κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την «ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία» μη επιλέξιμη για την ταξινομία οικονομική δραστηριότητα. Τούτο θα καθιστούσε ανεφάρμοστη έναντι της προσφεύγουσας την υποχρέωση περί της οποίας γίνεται λόγος στο άρθρο 8 του κανονισμού περί ταξινομίας, κατά τα ειδικότερα προβλεπόμενα στα σημεία 1 και 2 του παραρτήματος I του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2178. Επομένως, η προσφεύγουσα δεν θα ήταν πλέον υποχρεωμένη να αναφέρει στην έκθεση διαχείρισης ή στην ενοποιημένη έκθεση διαχείρισής της ότι η δραστηριότητα κατασκευής επιχειρηματικών αεροσκαφών την οποία ασκεί δεν είναι ευθυγραμμισμένη με την ταξινομία.
39 Επιβάλλεται, επομένως, η διαπίστωση ότι η ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης, μολονότι δεν θα είχε ως αποτέλεσμα την απαλλαγή της προσφεύγουσας από την υποχρέωση δημοσιοποίησης που προβλέπει ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός 2021/2178, θα της παρείχε εντούτοις και πάλι την ευχέρεια να εξηγεί, στην έκθεση διαχείρισης ή στην ενοποιημένη έκθεση διαχείρισής της, με ποιον τρόπο η δραστηριότητα κατασκευής επιχειρηματικών αεροσκαφών που ασκεί ανταποκρίνεται σε στόχους βιώσιμης ανάπτυξης.
40 Κατά συνέπεια, αντιθέτως προς όσα προβάλλει η Επιτροπή και όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα, η προσβαλλόμενη διάταξη επηρεάζει δυσμενώς τη νομική κατάσταση της προσφεύγουσας και, ως εκ τούτου, σύμφωνα με τη νομολογία που υπομνήσθηκε στη σκέψη 18 ανωτέρω, η προσφεύγουσα δικαιολογεί εν προκειμένω έννομο συμφέρον.
41 Η ως άνω διαπίστωση δεν αναιρείται από τα λοιπά επιχειρήματα που προβάλλει η Επιτροπή.
42 Ειδικότερα, πρώτον, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της Επιτροπής ότι η ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης δεν θα έχει ως αποτέλεσμα να καταστήσει ευνοϊκότερο το καθεστώς των δραστηριοτήτων κατασκευής αεροσκαφών της προσφεύγουσας, διά της υπαγωγής τους στο πεδίο των περιβαλλοντικά βιώσιμων δραστηριοτήτων κατά την έννοια της ταξινομίας, αλλά, αντιθέτως, να το καταστήσει δυσμενέστερο, στερώντας από την προσφεύγουσα τη δυνατότητα να επωφεληθεί, ως προς τις δραστηριότητες αυτές, από τα πλεονεκτήματα της ταξινομίας.
43 Πράγματι, καταρχάς, υπενθυμίζεται ότι η ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης θα είχε ως συνέπεια να αποκτήσει η προσφεύγουσα εκ νέου την ευχέρεια να εξηγεί, στην έκθεση διαχείρισης ή στην ενοποιημένη έκθεση διαχείρισής της, με ποιον τρόπο η δραστηριότητα κατασκευής επιχειρηματικών αεροσκαφών την οποία ασκεί ανταποκρίνεται σε στόχους βιώσιμης ανάπτυξης (βλ. σκέψεις 38 και 39 ανωτέρω), στοιχείο το οποίο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι διατηρεί ως έχει ή ότι επιδεινώνει το καθεστώς των δραστηριοτήτων της προσφεύγουσας σε σχέση με την ταξινομία.
44 Περαιτέρω, η Επιτροπή δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης θα στερούσε από την προσφεύγουσα τη δυνατότητα να δηλώνει ως βιώσιμες τις δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης που συνδέονται με τη σχεδίαση μελλοντικού επιχειρηματικού αεροσκάφους με μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2. Πράγματι, οι διάδικοι δεν αμφισβητούν ότι η δραστηριότητα της προσφεύγουσας στον τομέα της επαγγελματικής αεροπορίας αφορά κατά κύριο λόγο τη σχεδίαση, την παραγωγή και την πώληση αεροσκαφών των οποίων οι άμεσες εκπομπές CO2 δεν είναι μηδενικές.
45 Τέλος, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της Επιτροπής ότι οι συνέπειες που θα είχε η ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης στις δυνατότητες χρηματοδότησης της προσφεύγουσας, τις οποίες η ίδια επικαλείται προς απόδειξη του εννόμου συμφέροντός της, είναι απλώς υποθετικές και εξαρτώνται από την τελική απόφαση των επενδυτών.
46 Συναφώς, επισημαίνεται ότι από την αιτιολογική σκέψη 6 του κανονισμού περί ταξινομίας προκύπτει ότι η καθιέρωση ενιαίου συστήματος ταξινόμησης των βιώσιμων δραστηριοτήτων αποτελεί τη σημαντικότερη και επιτακτικότερη ενέργεια που προβλέπεται στο σχέδιο δράσης της Επιτροπής για τη χρηματοδότηση της αειφόρου ανάπτυξης, ένας από τους στόχους του οποίου είναι ο αναπροσανατολισμός των ροών κεφαλαίων προς βιώσιμες επενδύσεις προκειμένου να επιτευχθεί βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Στην ίδια αιτιολογική σκέψη διευκρινίζεται ότι, σε πρώτο στάδιο, η σαφής καθοδήγηση όσον αφορά τις δραστηριότητες που θεωρείται ότι συμβάλλουν στην επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων θα συνεισέφερε στην ενημέρωση των επενδυτών σχετικά με τις επενδύσεις που χρηματοδοτούν περιβαλλοντικά βιώσιμες οικονομικές δραστηριότητες.
47 Ομοίως, κατά την αιτιολογική σκέψη 16 του κανονισμού περί ταξινομίας, «[η] ταξινόμηση των περιβαλλοντικά βιώσιμων οικονομικών δραστηριοτήτων σε ενωσιακό επίπεδο θα καθιστούσε εφικτή την ανάπτυξη μελλοντικών ενωσιακών πολιτικών που θα προάγουν τη βιώσιμη χρηματοδότηση, περιλαμβανομένων ενωσιακών προτύπων για περιβαλλοντικά βιώσιμα χρηματοπιστωτικά προϊόντα και την ενδεχόμενη καθιέρωση σημάτων με τα οποία θα αναγνωρίζεται επίσημα η συμμόρφωση προς τα εν λόγω πρότυπα σε ολόκληρη την Ένωση[, η ταξινόμηση αυτή] θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει βάση για άλλα οικονομικά και κανονιστικά μέτρα[, οι δε] ομοιόμορφες νομικές απαιτήσεις για τον καθορισμό του βαθμού περιβαλλοντικής βιωσιμότητας των επενδύσεων, με βάση ομοιόμορφα κριτήρια για τις περιβαλλοντικά βιώσιμες οικονομικές δραστηριότητες, είναι απαραίτητες ως σημείο αναφοράς για τη μελλοντική ενωσιακή νομοθεσία που θα διευκολύνει τη μετατόπιση των επενδύσεων προς περιβαλλοντικά βιώσιμες οικονομικές δραστηριότητες».
48 Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, λαμβανομένων υπόψη των σκοπών του κανονισμού περί ταξινομίας, υφίσταται αρκούντως άμεσος σύνδεσμος μεταξύ του χαρακτηρισμού των οικονομικών δραστηριοτήτων της προσφεύγουσας ως δραστηριοτήτων μη ευθυγραμμισμένων με την ταξινομία και των όρων υπό τους οποίους η προσφεύγουσα μπορεί να αντλεί χρηματοδότηση.
49 Δεύτερον, πρέπει επίσης να απορριφθεί το επιχείρημα της Επιτροπής ότι ο πρώτος λόγος της προσφυγής, ο οποίος στηρίζεται σε ένσταση με την οποία προβάλλεται, βάσει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, έλλειψη νομιμότητας του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας, το οποίο αποτελεί τη νομική βάση της προσβαλλόμενης διάταξης, θα οδηγούσε σε αμφισβήτηση του όλου συστήματος της ταξινομίας, όπερ θα ήταν αντίθετο προς το προβαλλόμενο συμφέρον της προσφεύγουσας. Συναφώς, επισημαίνεται ότι το γεγονός ότι με τον πρώτο λόγο της προσφυγής δύναται, παρεμπιπτόντως, να αμφισβητηθεί η νομιμότητα της εξουσιοδότησης που παρασχέθηκε στην Επιτροπή, μεταξύ άλλων, για τη θέσπιση των τεχνικών κριτηρίων ελέγχου βάσει των οποίων προσδιορίζεται πώς και σε ποιον βαθμό μια οικονομική δραστηριότητα συμβάλλει σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής δεν έρχεται σε αντίθεση με το συμφέρον της προσφεύγουσας να ενταχθεί η δραστηριότητα κατασκευής επιχειρηματικών αεροσκαφών στην ταξινομία. Πράγματι, η τυχόν διαπίστωση της έλλειψης νομιμότητας μιας τέτοιας εξουσιοδότησης θα είχε ως συνέπεια η θέσπιση των τεχνικών κριτηρίων ελέγχου για συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα να μην εμπίπτει πλέον στην αρμοδιότητα της Επιτροπής, αλλά σε εκείνη του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Η διαπίστωση όμως αυτή δεν προδικάζει, αφ’ εαυτής, την εκ μέρους των δύο αυτών θεσμικών οργάνων ένταξη ή μη της κατασκευής επιχειρηματικών αεροσκαφών στην ταξινομία.
50 Τρίτον, πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελές το επιχείρημα της Επιτροπής ότι η προσφεύγουσα δεν μπορεί να θεμελιώσει το έννομο συμφέρον της στο γεγονός ότι ο κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός 2023/2485 την περιάγει σε δυσμενή ανταγωνιστική θέση. Πράγματι, επισημαίνεται ότι, όπως υπογραμμίζει η ίδια η προσφεύγουσα, μόνο στο πλαίσιο του έκτου λόγου της προσφυγής, ο οποίος στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης μεταξύ των κατασκευαστών επιχειρηματικών αεροσκαφών και των λοιπών κατασκευαστών αεροσκαφών, προέβαλε επιχειρήματα σχετικά με την ανταγωνιστική της θέση, και όχι στο τμήμα του δικογράφου της προσφυγής που αφορά την απόδειξη του εννόμου συμφέροντός της.
51 Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, ο λόγος απαραδέκτου περί έλλειψης εννόμου συμφέροντος της προσφεύγουσας τον οποίο προέβαλε η Επιτροπή πρέπει να απορριφθεί.
Επί της ουσίας
52 Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει έξι λόγους ακυρώσεως. Ο πρώτος λόγος στηρίζεται σε ένσταση με την οποία προβάλλεται, βάσει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, έλλειψη νομιμότητας του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας, το οποίο αποτέλεσε τη βάση για την έκδοση της προσβαλλόμενης διάταξης. Ο δεύτερος λόγος στηρίζεται σε παράβαση ουσιώδους τύπου, καθόσον, αφενός, η Επιτροπή δεν συγκέντρωσε όλη την αναγκαία εμπειρογνωσία πριν από την έκδοση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 και, αφετέρου, ο εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός στερείται οποιασδήποτε αιτιολογίας όσον αφορά την εξαίρεση της επαγγελματικής αεροπορίας από την ταξινομία. Ο τρίτος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθόσον ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός 2023/2485 δεν περιέχει ορισμό της επαγγελματικής αεροπορίας. Ο τέταρτος λόγος στηρίζεται σε παράβαση του άρθρου 19, παράγραφος 1, στοιχεία δʹ, στʹ, ηʹ και ιʹ, και παράγραφος 4, του κανονισμού περί ταξινομίας και, κατά συνέπεια, του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού, το οποίο καθορίζει τα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκπόνηση των τεχνικών κριτηρίων. Με τον πέμπτο λόγο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως. Τέλος, ο έκτος λόγος στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, καθόσον ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός 2023/2485 επιφυλάσσει διαφορετική και άδικη μεταχείριση στους κατασκευαστές επιχειρηματικών αεροσκαφών σε σχέση με τους κατασκευαστές άλλων αεροσκαφών.
Επί του πρώτου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται έλλειψη νομιμότητας του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας
53 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, δεδομένου ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός εκδόθηκε από την Επιτροπή δυνάμει της εξουσιοδότησης που της παρέχεται με το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας, υφίσταται άμεσος και αναγκαίος νομικός σύνδεσμος μεταξύ της διάταξης αυτής και του προσβαλλόμενου κανονισμού. Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφεύγουσα προβάλλει, βάσει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας.
54 Η Επιτροπή αμφισβητεί τόσο το παραδεκτό όσο και το βάσιμο του πρώτου λόγου. Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο αμφισβητούν επίσης το βάσιμο του πρώτου λόγου.
Επί του παραδεκτού του πρώτου λόγου ακυρώσεως
55 Η Επιτροπή υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η προσφεύγουσα δεν προσδιόρισε με επαρκή ακρίβεια τη διάταξη του κανονισμού περί ταξινομίας την οποία αφορά η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που προβάλλει βάσει του άρθρου 277 ΣΛΕΕ, κατά παράβαση του άρθρου 76, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.
56 Υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 76, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας, το δικόγραφο της προσφυγής περιέχει το αντικείμενο της διαφοράς, τους ισχυρισμούς και τα επιχειρήματα που προβάλλονται καθώς και συνοπτική έκθεση των εν λόγω ισχυρισμών.
57 Από τη νομολογία προκύπτει ότι το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να διευκρινίζει σε τι συνίσταται ο ισχυρισμός στον οποίο στηρίζεται η προσφυγή. Ως εκ τούτου, τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία στα οποία στηρίζεται μια προσφυγή πρέπει να προκύπτουν κατά τρόπο τουλάχιστον συνοπτικό, αλλά πάντως εύλογο και κατανοητό, από το ίδιο το κείμενο του δικογράφου της προσφυγής. Το δικόγραφο πρέπει, επομένως, να διευκρινίζει σε τι συνίσταται ο ισχυρισμός στον οποίο στηρίζεται η προσφυγή, με αποτέλεσμα να μην ικανοποιεί τις επιταγές του Κανονισμού Διαδικασίας μια απλώς αφηρημένη επίκλησή του. Ειδικότερα, προς διασφάλιση της ασφάλειας δικαίου και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, η συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων ισχυρισμών πρέπει να είναι αρκούντως σαφής και ακριβής, ώστε να παρέχει τη δυνατότητα στον μεν καθού να προετοιμάσει την άμυνά του, στο δε Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί επί της προσφυγής (βλ. απόφαση της 21ης Ιουνίου 2023, Hangzhou Dingsheng Industrial Group κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑748/21, EU:T:2023:346, σκέψη 78 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
58 Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι από το σημείο 128 του δικογράφου της προσφυγής προκύπτει σαφώς ότι η προσφεύγουσα αμφισβητεί τη νομιμότητα του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας, στο μέτρο που, όπως διευκρινίζει στο σημείο 129 του εν λόγω δικογράφου, η προσβαλλόμενη διάταξη εκδόθηκε βάσει της διάταξης αυτής.
59 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η προσφεύγουσα αναφέρθηκε με το δικόγραφο της προσφυγής σε οικονομικές δραστηριότητες, όπως η χρήση των επιχειρηματικών αεροσκαφών στη διαχείριση φυσικών καταστροφών, οι οποίες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και οι οποίες εμπίπτουν στο άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας και όχι στο άρθρο 10, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού, με συνέπεια να δημιουργηθεί αβεβαιότητα όσον αφορά το περιεχόμενο του πρώτου λόγου. Ωστόσο, από το δικόγραφο της προσφυγής προκύπτει ότι η προσφεύγουσα δεν αναφέρθηκε σε τέτοιες δραστηριότητες στο πλαίσιο του πρώτου λόγου.
60 Η Επιτροπή υποστηρίζει επίσης ότι η αβεβαιότητα όσον αφορά το περιεχόμενο του πρώτου λόγου ενισχύθηκε από το γεγονός ότι η προσφεύγουσα δεν μνημόνευσε το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας στα αιτήματά της.
61 Ωστόσο, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 277 ΣΛΕΕ αποτελεί έκφραση γενικής αρχής δυνάμει της οποίας κάθε διάδικος έχει το δικαίωμα, προκειμένου να επιτύχει την ακύρωση πράξεως κατά της οποίας δύναται να ασκήσει προσφυγή, να αμφισβητήσει παρεμπιπτόντως το κύρος των πράξεων γενικής ισχύος οι οποίες αποτελούν τη νομική βάση μιας τέτοιας πράξεως, αν ο εν λόγω διάδικος δεν εδικαιούτο να ασκήσει, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, ευθεία προσφυγή κατά των πράξεων αυτών, των οποίων υφίσταται ως εκ τούτου τις συνέπειες χωρίς να έχει μπορέσει να ζητήσει την ακύρωσή τους [βλ. απόφαση της 17ης Φεβρουαρίου 2017, Islamic Republic of Iran Shipping Lines κ.λπ. κατά Συμβουλίου, T‑14/14 και T‑87/14, EU:T:2017:102, σκέψη 55 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία· πρβλ., επίσης, απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2020, Amisi Kumba κατά Συμβουλίου, T‑163/18, EU:T:2020:57, σκέψη 145 (μη δημοσιευθείσα) και εκεί μνημονευόμενη νομολογία]. Επομένως, η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας την οποία προέβαλε η προσφεύγουσα συνιστά λόγο προς στήριξη του αιτήματος με το οποίο ζητείται η ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης και δεν αποτελεί το αντικείμενο της υπό κρίση προσφυγής και, ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα δεν ήταν υποχρεωμένη να διευκρινίσει στα αιτήματά της ότι επικαλείται την έλλειψη νομιμότητας του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας.
62 Υπενθυμίζεται εξάλλου ότι, στο πλαίσιο του ελέγχου νομιμότητας βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, το Γενικό Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να εκδίδει αναγνωριστικές αποφάσεις (πρβλ. απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2005, Infront WM κατά Επιτροπής, T‑33/01, EU:T:2005:461, σκέψη 171).
63 Στο μέτρο που η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι δεν ήταν σε θέση να προετοιμάσει αποτελεσματικά την άμυνά της, αρκεί η διαπίστωση ότι ευχερώς αντέκρουσε καθένα από τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας και προσδιόρισε τη διάταξη του κανονισμού περί ταξινομίας την οποία αφορά η ένσταση ελλείψεως νομιμότητας που προβάλλεται στο πλαίσιο του πρώτου λόγου.
64 Κατά συνέπεια, ο λόγος απαραδέκτου περί παράβασης του άρθρου 76, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας τον οποίο προέβαλε η Επιτροπή πρέπει να απορριφθεί.
Επί του βασίμου του πρώτου λόγου ακυρώσεως
65 Η προσφεύγουσα, η Compagnie Daher και η EBAA υποστηρίζουν, κατ’ ουσίαν, ότι, δεδομένου ότι ο κανονισμός περί ταξινομίας δεν περιέχει κατάλογο των οικονομικών δραστηριοτήτων για τις οποίες έχουν θεσπιστεί τα κριτήρια βιωσιμότητας του άρθρου 3, η εξουσιοδότηση που παρέχεται στην Επιτροπή με το άρθρο 10, παράγραφος 3, του ίδιου κανονισμού έχει ως αποτέλεσμα να επιλέγει η ίδια η Επιτροπή τις οικονομικές δραστηριότητες για τις οποίες θεσπίζει τεχνικά κριτήρια ελέγχου προκειμένου να καθορίσει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι εν λόγω δραστηριότητες μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Επομένως, η Επιτροπή είναι εκείνη που αποφασίζει ποιες οικονομικές δραστηριότητες είναι επιλέξιμες για την ταξινομία και υπό ποιες προϋποθέσεις οι δραστηριότητες αυτές θα μπορέσουν να ωφεληθούν από τον αναπροσανατολισμό των χρηματοδοτήσεων σε μια απαλλαγμένη από ανθρακούχες εκπομπές Ευρώπη. Ωστόσο, η επιλογή των επίμαχων οικονομικών δραστηριοτήτων, η οποία συνεπάγεται πολιτικές σταθμίσεις μεταξύ αποκλινόντων συμφερόντων, εμπίπτει στην αποκλειστική ευθύνη του νομοθέτη της Ένωσης και δεν μπορεί, επομένως, να μεταβιβαστεί στην Επιτροπή, διότι άλλως παραβιάζεται το άρθρο 290, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ.
66 Η Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο αμφισβητούν τα ανωτέρω επιχειρήματα.
67 Υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 290, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, με νομοθετική πράξη μπορεί να ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης μη νομοθετικών πράξεων γενικής ισχύος που συμπληρώνουν ή τροποποιούν ορισμένα μη ουσιώδη στοιχεία της νομοθετικής πράξης.
68 Η προβλεπόμενη στο άρθρο 290 ΣΛΕΕ δυνατότητα μεταβίβασης εξουσιών έχει ως σκοπό να μπορεί ο νομοθέτης της Ένωσης να επικεντρώνεται στα ουσιώδη στοιχεία ενός νομοθετικού κειμένου καθώς και στα μη ουσιώδη στοιχεία ως προς τα οποία θεωρεί ότι είναι σκόπιμο να νομοθετήσει, αναθέτοντας ταυτόχρονα στην Επιτροπή το καθήκον να «συμπληρώσει» ορισμένα μη ουσιώδη στοιχεία της νομοθετικής πράξεως ή ακόμη και να «τροποποιήσει» τέτοιου είδους στοιχεία στο πλαίσιο της παρεχόμενης σε αυτήν εξουσιοδοτήσεως (βλ. απόφαση της 11ης Μαΐου 2017, Dyson κατά Επιτροπής, C‑44/16 P, EU:C:2017:357, σκέψη 58 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
69 Επομένως, οι ουσιώδεις κανόνες του ρυθμιζόμενου θέματος πρέπει να θεσπίζονται με τη βασική ρύθμιση και δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξουσιοδοτήσεως (βλ. απόφαση της 11ης Μαΐου 2017, Dyson κατά Επιτροπής, C‑44/16 P, EU:C:2017:357, σκέψη 59 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
70 Ουσιώδη στοιχεία μιας βασικής ρύθμισης είναι εκείνα των οποίων η έκδοση προϋποθέτει πολιτικές επιλογές εμπίπτουσες στην αποκλειστική ευθύνη του νομοθέτη της Ένωσης (πρβλ. απόφαση της 5ης Σεπτεμβρίου 2012, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, C‑355/10, EU:C:2012:516, σκέψη 65), καθόσον αυτές συνεπάγονται στάθμιση των υφιστάμενων εν προκειμένω αποκλινόντων συμφερόντων βάσει διαφόρων εκτιμήσεων, ή εκείνα των οποίων η έκδοση ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων των εμπλεκόμενων προσώπων σε βαθμό που να επιβάλλει την επέμβαση του νομοθέτη της Ένωσης (βλ. απόφαση της 26ης Ιουλίου 2017, Τσεχική Δημοκρατία κατά Επιτροπής, C‑696/15 P, EU:C:2017:595, σκέψη 78 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
71 Ο εντοπισμός των στοιχείων ενός συγκεκριμένου ρυθμιζόμενου ζητήματος που πρέπει να χαρακτηρίζονται ως ουσιώδη πρέπει να στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία δυνάμενα να αποτελέσουν αντικείμενο δικαστικού ελέγχου και επιβάλλει να λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά και οι ιδιαιτερότητες του σχετικού ζητήματος (βλ. απόφαση της 22ας Ιουνίου 2016, DK Recycling und Roheisen κατά Επιτροπής, C‑540/14 P, EU:C:2016:469, σκέψη 48 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
72 Συναφώς, πρώτον, από το άρθρο 1 του κανονισμού περί ταξινομίας προκύπτει ότι σκοπός του κανονισμού αυτού είναι να θεσπίσει τα κριτήρια βάσει των οποίων καθορίζεται αν μια οικονομική δραστηριότητα θεωρείται περιβαλλοντικά βιώσιμη, προκειμένου να προσδιοριστεί ο βαθμός περιβαλλοντικής βιωσιμότητας μιας επένδυσης (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 106).
73 Κατά το άρθρο 3 του κανονισμού περί ταξινομίας, μια οικονομική δραστηριότητα θεωρείται περιβαλλοντικά βιώσιμη, εάν πληροί τα «κριτήρια περιβαλλοντικής βιωσιμότητας» που προβλέπονται στο άρθρο 3, στοιχεία αʹ έως δʹ, του κανονισμού αυτού, ήτοι αν συμβάλλει σημαντικά στην επίτευξη ενός ή περισσοτέρων από τους περιβαλλοντικούς στόχους που καθορίζονται στο άρθρο 9 του εν λόγω κανονισμού, δεν βλάπτει σημαντικά κανέναν από τους στόχους αυτούς, ασκείται σύμφωνα με τις ελάχιστες διασφαλίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 18 του ίδιου κανονισμού και πληροί τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που θεσπίζει η Επιτροπή σύμφωνα, μεταξύ άλλων, με το άρθρο 10, παράγραφος 3, και το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού αυτού (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 107).
74 Δεύτερον, από το άρθρο 10, παράγραφος 3, στοιχείο αʹ, και το άρθρο 11, παράγραφος 3, στοιχείο αʹ, του κανονισμού περί ταξινομίας συνάγεται ότι οι διατάξεις αυτές αναθέτουν στην Επιτροπή το καθήκον να συμπληρώνει τις παραγράφους 1 και 2 των εν λόγω άρθρων θεσπίζοντας τεχνικά κριτήρια ελέγχου για τον καθορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες μια συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα θεωρείται ότι συμβάλλει σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 108).
75 Από το άρθρο 10, παράγραφος 3, στοιχείο βʹ, και το άρθρο 11, παράγραφος 3, στοιχείο βʹ, του κανονισμού περί ταξινομίας προκύπτει επίσης ότι οι διατάξεις αυτές αναθέτουν στην Επιτροπή το καθήκον να συμπληρώνει το άρθρο 17 του κανονισμού θεσπίζοντας, για κάθε σχετικό περιβαλλοντικό στόχο, τεχνικά κριτήρια ελέγχου προκειμένου να προσδιορίζεται κατά πόσον μια οικονομική δραστηριότητα, για την οποία έχουν θεσπιστεί τα προαναφερθέντα τεχνικά κριτήρια ελέγχου, βλάπτει σημαντικά έναν ή περισσότερους από τους εν λόγω περιβαλλοντικούς στόχους (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 109).
76 Επιπλέον, το άρθρο 10, παράγραφος 5, και το άρθρο 11, παράγραφος 5, του κανονισμού περί ταξινομίας επιβάλλουν στην Επιτροπή, κατά την άσκηση της κατ’ εξουσιοδότηση αυτής αρμοδιότητας, να λαμβάνει υπόψη τις απαιτήσεις του άρθρου 19 του εν λόγω κανονισμού (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 110).
77 Μεταξύ των απαιτήσεων που μνημονεύονται στη σκέψη 76 ανωτέρω, το άρθρο 19, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, ορίζει ότι τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου προσδιορίζουν τις πλέον συναφείς δυνητικές συνεισφορές στον δεδομένο περιβαλλοντικό στόχο, τηρώντας παράλληλα την αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις βραχυπρόθεσμες όσο και τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις μιας συγκεκριμένης οικονομικής δραστηριότητας (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 111).
78 Επιπλέον, κατά το άρθρο 19, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας, τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του άρθρου αυτού διασφαλίζουν ότι οι δραστηριότητες παραγωγής ενέργειας που χρησιμοποιούν στερεά ορυκτά καύσιμα δεν χαρακτηρίζονται ως περιβαλλοντικά βιώσιμες οικονομικές δραστηριότητες (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 112).
79 Εξάλλου, κατά τη νομολογία, η αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας συνεπάγεται ότι η οικεία ρύθμιση πρέπει να καθορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των προσώπων κατά τρόπο γενικό, ώστε να μην ευνοείται η χρήση μιας τεχνολογίας εις βάρος μιας άλλης (βλ. απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 113 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
80 Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι ο νομοθέτης της Ένωσης θέσπισε στο άρθρο 3 του κανονισμού περί ταξινομίας κριτήρια περιβαλλοντικής βιωσιμότητας βάσει των οποίων καθορίζεται αν μια οικονομική δραστηριότητα μπορεί να θεωρηθεί περιβαλλοντικά βιώσιμη, προκειμένου να προσδιοριστεί ο βαθμός περιβαλλοντικής βιωσιμότητας μιας επένδυσης, χωρίς να ευνοήσει μια τεχνολογία εις βάρος μιας άλλης και αποκλείοντας μόνον τις δραστηριότητες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιούν στερεά ορυκτά καύσιμα. Ειδικότερα, ο νομοθέτης της Ένωσης άφησε στην Επιτροπή τη δυνατότητα να συμπληρώσει τον κανονισμό περί ταξινομίας θεσπίζοντας τεχνικά κριτήρια ελέγχου για την προσαρμογή σε μελλοντικές καινοτομίες, ούτως ώστε το κανονιστικό πλαίσιο να μην είναι στατικό και να μπορεί να λαμβάνει υπόψη την περιβαλλοντική και οικονομική πρόοδο. Επισημαίνεται επίσης ότι ο κανονισμός περί ταξινομίας δεν εστιάζεται στα είδη δραστηριοτήτων, αλλά στους περιβαλλοντικούς στόχους και στα γενικά κριτήρια βάσει των οποίων καθορίζεται αν μια συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα πρέπει να θεωρηθεί βιώσιμη, με αποτέλεσμα, πλην των ορυκτών καυσίμων τα οποία εξαιρούνται ρητώς, κάθε δραστηριότητα να μπορεί δυνητικά να καλύπτεται από τον εν λόγω κανονισμό, σύμφωνα με την αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 114).
81 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα κριτήρια περιβαλλοντικής βιωσιμότητας των οικονομικών δραστηριοτήτων καθορίστηκαν από τον νομοθέτη της Ένωσης στο άρθρο 3 του κανονισμού περί ταξινομίας και ότι ο νομοθέτης της Ένωσης άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να οριστούν ως βιώσιμα όλα τα είδη δραστηριοτήτων που πληρούν τα εν λόγω κριτήρια, πλην των ορυκτών καυσίμων τα οποία εξαιρούνται ρητώς (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 115).
82 Πράγματι, δεδομένου του σκοπού και του περιεχομένου του κανονισμού περί ταξινομίας, τα ουσιώδη στοιχεία του συνίστανται, μεταξύ άλλων, στον καθορισμό των περιβαλλοντικών στόχων, των κριτηρίων περιβαλλοντικής βιωσιμότητας που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού αυτού και των απαιτήσεων που ισχύουν για τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου. Η Επιτροπή, όμως, καθόρισε με τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/2485 τεχνικά κριτήρια ελέγχου τα οποία δεν εμπίπτουν στα ουσιώδη στοιχεία του κανονισμού περί ταξινομίας (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 116).
83 Ομοίως, παρέχοντας στην Επιτροπή τη δυνατότητα να καθορίζει τεχνικά κριτήρια ελέγχου για όλα τα είδη δραστηριοτήτων που πληρούν τα κριτήρια βιωσιμότητας, με εξαίρεση τις δραστηριότητες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιούν στερεά ορυκτά καύσιμα, ο νομοθέτης της Ένωσης προέβη σε πολιτικές επιλογές που εμπίπτουν στη δική του ευθύνη όσον αφορά τα ουσιώδη στοιχεία του κανονισμού περί ταξινομίας (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 117).
84 Επομένως, ο καθορισμός των οικονομικών δραστηριοτήτων αυτών καθεαυτών, καθώς και η θέσπιση των τεχνικών κριτηρίων ελέγχου για κάθε οικονομική δραστηριότητα προκειμένου να τεθούν σε εφαρμογή τα κριτήρια βιωσιμότητας, δεν εμπίπτουν, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η προσφεύγουσα, στα ουσιώδη στοιχεία του κανονισμού περί ταξινομίας (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 118).
85 Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρείται από το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι η εξουσιοδότηση που παρέχεται στην Επιτροπή με το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας έχει ως αποτέλεσμα να καθορίζει η ίδια η Επιτροπή, εν τοις πράγμασι, το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού, επιλέγοντας τις δραστηριότητες για τις οποίες θεσπίζει τεχνικά κριτήρια ελέγχου. Πράγματι, όπως προκύπτει από τις εκτιμήσεις που εκτέθηκαν στις σκέψεις 70 έως 84 ανωτέρω, το γεγονός αυτό απορρέει από την ίδια την οικονομία του κανονισμού περί ταξινομίας καθώς και από τις πολιτικές επιλογές στις οποίες προέβη ο νομοθέτης της Ένωσης κατά τον καθορισμό του πεδίου εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού και των γενικών κριτηρίων περιβαλλοντικής βιωσιμότητας μιας οικονομικής δραστηριότητας, στο άρθρο 1 και στο άρθρο 3, αντιστοίχως, του ίδιου κανονισμού. Στο μέτρο που το ως άνω επιχείρημα μπορεί να θεωρηθεί ότι αφορά τον καθορισμό του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού περί ταξινομίας ή των γενικών κριτηρίων περιβαλλοντικής βιωσιμότητας μιας οικονομικής δραστηριότητας, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η προσφεύγουσα δεν προέβαλε ένσταση ελλείψεως νομιμότητας ούτε του άρθρου 1 ούτε του άρθρου 3 του εν λόγω κανονισμού.
86 Πρέπει επίσης να απορριφθεί το επιχείρημα της προσφεύγουσας περί παραβάσεως του άρθρου 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πράγματι, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το επιχείρημα αυτό δεν έχει σχέση με τη νομιμότητα του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας, αλλά αφορά, στην πραγματικότητα, το ζήτημα αν η διαλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη διάταξη εξαίρεση της δραστηριότητας κατασκευής αεροσκαφών που προορίζονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία από τις δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση θίγει την επιχειρηματική ελευθερία της προσφεύγουσας, την οποία κατοχυρώνει το άρθρο 16 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
87 Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι το άρθρο 10, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας, κατά το μέρος που αναθέτει στην Επιτροπή την αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού για τη συμπλήρωση του άρθρου 10, παράγραφοι 1 και 2, και του άρθρου 17 του κανονισμού αυτού, θεσπίστηκε κατά παράβαση του άρθρου 290 ΣΛΕΕ (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 126).
88 Κατά συνέπεια, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται παράβαση ουσιώδους τύπου
89 Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως αποτελείται από δύο σκέλη. Με το πρώτο σκέλος προβάλλεται παράβαση της διαδικασίας έκδοσης του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485, καθόσον η Επιτροπή δεν διαβουλεύθηκε δεόντως ούτε με την προσφεύγουσα ούτε με κάποιον αντιπροσωπευτικό φορέα του τομέα της επαγγελματικής αεροπορίας στο πλαίσιο της εκπόνησης του εν λόγω κανονισμού. Με το δεύτερο σκέλος προβάλλεται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, καθόσον ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός 2023/2485 δεν εκθέτει τους λόγους για τους οποίους η κατασκευή αεροσκαφών που προορίζονται για την επαγγελματική αεροπορία εξαιρείται από τις δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση.
Επί του πρώτου σκέλους του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, με το οποίο προβάλλεται μη διαβούλευση με την προσφεύγουσα ή με αντιπροσωπευτικό φορέα του τομέα της επαγγελματικής αεροπορίας
90 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, μολονότι η ίδια συγκαταλέγεται στα ενδιαφερόμενα και θιγόμενα μέρη του ιδιωτικού τομέα, η Επιτροπή ούτε διαβουλεύθηκε μαζί της ούτε την άκουσε στο πλαίσιο της εκπόνησης του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485, παρά τις υποχρεώσεις διαβούλευσης που υπέχει βάσει του άρθρου 23, παράγραφος 4, και του άρθρου 10, παράγραφος 4, του κανονισμού περί ταξινομίας. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι κανένας αντιπροσωπευτικός φορέας της επαγγελματικής αεροπορίας δεν μετέσχε στην πλατφόρμα για τη βιώσιμη χρηματοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 20 του κανονισμού περί ταξινομίας (στο εξής: πλατφόρμα). Η Επιτροπή, επιλέγοντας να μη διαβουλευθεί με την προσφεύγουσα ή με τους εκπροσώπους του κλάδου, οι οποίοι της είχαν απευθύνει πολυάριθμες παρατηρήσεις και επιστολές, συνημμένες στο δικόγραφο της προσφυγής, οι οποίες συνηγορούσαν υπέρ της ένταξης στην ταξινομία ολόκληρου του τομέα και δη της επαγγελματικής αεροπορίας, παρέβη τον ουσιώδη τύπο της διαδικασίας που προβλέπει ο κανονισμός περί ταξινομίας για την έκδοση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485. Κατά την προσφεύγουσα, αν είχε τηρηθεί ο ουσιώδης αυτός τύπος, το περιεχόμενο του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 θα μπορούσε να είναι ουσιωδώς διαφορετικό.
91 Η Επιτροπή αμφισβητεί τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
92 Συναφώς, επισημαίνεται ότι η προσβαλλόμενη διάταξη εντάσσεται στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/2485, τον οποίο εξέδωσε η Επιτροπή βάσει, μεταξύ άλλων, του άρθρου 10, παράγραφος 3, και του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας, ένας τέτοιος δε κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός εμπίπτει, κατά το άρθρο 290, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, στην κατηγορία των μη νομοθετικών πράξεων γενικής ισχύος που συμπληρώνουν ή τροποποιούν ορισμένα μη ουσιώδη στοιχεία της νομοθετικής πράξης.
93 Υπογραμμίζεται ότι, μολονότι η γενική αρχή του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης δεν έχει εφαρμογή στις πράξεις γενικής ισχύος, τούτο δεν ισχύει ωστόσο όταν ρητή διάταξη του νομικού πλαισίου που διέπει την έκδοση της επίμαχης πράξης παρέχει τέτοιο δικονομικό δικαίωμα σε θιγόμενο πρόσωπο. Πράγματι, αν και ούτε το άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ούτε η γενική αρχή του σεβασμού του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης τον υποχρεώνουν προς τούτο, ο νομοθέτης της Ένωσης εξακολουθεί να έχει την ευχέρεια να προβλέψει δικαίωμα των προσώπων που θεωρείται ότι θίγονται από πράξη γενικής ισχύος να ακουστούν, να ζητηθεί η γνώμη τους ή να ενημερωθούν και να ρυθμίσει την άσκηση του δικαιώματος αυτού (απόφαση της 29ης Ιανουαρίου 2026, Επιτροπή κατά Zippo Manufacturing και Zippo, C‑811/23 P, EU:C:2026:48, σκέψεις 59 και 60).
94 Επισημαίνεται ότι, βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 4, του κανονισμού περί ταξινομίας, πριν από την έκδοση της κατ’ εξουσιοδότηση πράξης που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, η Επιτροπή συμβουλεύεται την πλατφόρμα. Το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, του κανονισμού περί ταξινομίας προβλέπει ότι την πλατφόρμα απαρτίζουν, μεταξύ άλλων, εμπειρογνώμονες που εκπροσωπούν συναφείς ιδιώτες ενδιαφερομένους, συμπεριλαμβανομένων των συμμετεχόντων των χρηματοπιστωτικών και μη χρηματοπιστωτικών αγορών και των επιχειρηματικών τομέων, που εκπροσωπούν συναφείς κλάδους.
95 Επισημαίνεται επίσης ότι, κατά το άρθρο 23, παράγραφος 4, του κανονισμού περί ταξινομίας, «[η] Επιτροπή συγκεντρώνει όλη την απαραίτητη εμπειρογνωσία, πριν από την έγκριση και κατά τη διάρκεια της κατάρτισης των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, μεταξύ άλλων μέσω της διαβούλευσης με τους εμπειρογνώμονες της ομάδας εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών για τη βιώσιμη χρηματοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 24 [του εν λόγω κανονισμού]. Πριν από την έκδοση μιας κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή ενεργεί σύμφωνα με τις αρχές και τις διαδικασίες της διοργανικής συμφωνίας της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου».
96 Το σημείο 28 της Διοργανικής Συμφωνίας μεταξύ του Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου, της 13ης Απριλίου 2016 (ΕΕ 2016, L 123, σ. 1), ορίζει ότι «η Επιτροπή δεσμεύεται να συγκεντρώνει, πριν από την έγκριση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, όλη την αναγκαία εμπειρογνωσία, μεταξύ άλλων μέσω της διαβούλευσης με εμπειρογνώμονες των κρατών μελών και μέσω διαβουλεύσεων με το κοινό».
97 Εν προκειμένω, όσον αφορά τη διαδικασία έκδοσης του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485, επισημαίνεται ότι η πλατφόρμα δημοσίευσε στις 3 Αυγούστου 2021 προτάσεις τεχνικών κριτηρίων ελέγχου οι οποίες αφορούσαν, μεταξύ άλλων, ορισμένες δραστηριότητες του τομέα των αεροπορικών μεταφορών, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής αεροσκαφών. Επί των εν λόγω τεχνικών κριτηρίων ελέγχου διεξήχθη δημόσια διαβούλευση έως τις 28 Σεπτεμβρίου 2021. Η πλατφόρμα δημοσίευσε τις τελικές συστάσεις της επί των εν λόγω κριτηρίων τον Μάρτιο του 2022. Οι τελικές συστάσεις της πλατφόρμας εξετάστηκαν από την ομάδα εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών για τη βιώσιμη χρηματοδότηση στις 6 Απριλίου, 8 Ιουλίου, 4 Οκτωβρίου και 15 Δεκεμβρίου 2022 και στις 24 Ιανουαρίου 2023. Η Επιτροπή έθεσε σε δημόσια διαβούλευση, από τις 5 Απριλίου έως τις 3 Μαΐου 2023, σχέδιο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού το οποίο περιλάμβανε τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που είχε προτείνει η πλατφόρμα, προκειμένου να ζητήσει τη γνώμη των ενδιαφερόμενων μερών, και εξέδωσε τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/2485 στις 27 Ιουνίου 2023.
98 Διαπιστώνεται ότι η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι, στο πλαίσιο της εκπόνησης των συστάσεών της για τις αεροπορικές δραστηριότητες, η πλατφόρμα στηρίχθηκε στη μελέτη Steer, επ’ αφορμή της οποίας διεξήχθησαν συζητήσεις με ενώσεις των οποίων η προσφεύγουσα είναι μέλος ή οι οποίες αριθμούν μεταξύ των μελών τους κατασκευαστές επιχειρηματικών αεροσκαφών, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας, Βιομηχανίας Ασφάλειας και Άμυνας (ASD) ή η ένωση αεροπορικών εταιριών της Ένωσης Airlines for Europe (A4E). Η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί περαιτέρω τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι στην ομάδα εργασίας της πλατφόρμας για τις αεροπορικές μεταφορές μετείχε εκπρόσωπος του τομέα των αεροπορικών μεταφορών. Η προσφεύγουσα δεν αμφισβητεί επίσης ότι πλείονες ενώσεις των οποίων είναι μέλος, όπως η Groupement des industries françaises aéronautiques et spatiales (GIFAS), η ASD και η Association des constructeurs de l'aviation générale (GAMA), μετείχαν στη δημόσια διαβούλευση επί των τεχνικών κριτηρίων ελέγχου που είχε προτείνει η πλατφόρμα. Επιπλέον, από τη δικογραφία προκύπτει ότι η ίδια η προσφεύγουσα (παράρτημα A.3 του δικογράφου της προσφυγής) καθώς και οι Compagnie Daher, EBAA, GAMA, GIFAS, ASD και Liebherr-Aerospace Toulouse SAS (παραρτήματα A.4 έως A.9 του δικογράφου της προσφυγής) μετείχαν στη δημόσια διαβούλευση που διοργάνωσε η Επιτροπή επί του σχεδίου κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού.
99 Υπό τις συνθήκες αυτές, η προσφεύγουσα δεν μπορεί βασίμως να υποστηρίξει ότι η Επιτροπή παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 10, παράγραφος 4, και το άρθρο 23, παράγραφος 4, του κανονισμού περί ταξινομίας.
100 Εξάλλου, υπογραμμίζεται ότι, στο μέτρο που η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι δεν έκανε δεκτές τις παρατηρήσεις της ή τις παρατηρήσεις των εκπροσώπων του τομέα της επαγγελματικής αεροπορίας στον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/2485, το επιχείρημα αυτό πρέπει να απορριφθεί, δεδομένου ότι δεν αφορά παράβαση διαδικαστικής υποχρέωσης, αλλά το βάσιμο της προσβαλλόμενης διάταξης.
101 Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, το πρώτο σκέλος του δευτέρου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο.
Επί του δευτέρου σκέλους του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, με το οποίο προβάλλεται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως
102 Η προσφεύγουσα προσάπτει στην Επιτροπή ότι παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει από το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ. Συναφώς, η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι ούτε το τμήμα 3.21 ούτε οι αιτιολογικές σκέψεις του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 αιτιολογούν την εξαίρεση της επαγγελματικής αεροπορίας από την ταξινομία.
103 Η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής με στοιχεία αναφοράς SWD(2023) 239 final/2, της 4ης Ιουλίου 2023 (στο εξής: έγγραφο εργασίας της Επιτροπής), εκθέτει βεβαίως τους λόγους που δικαιολογούν την εξαίρεση αυτή, υποστηρίζει όμως ότι οι λόγοι αυτοί δεν συνιστούν επαρκή αιτιολογία, δεδομένου ότι, πρώτον, το επίμαχο έγγραφο εργασίας είναι πράξη διακριτή από τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/2485, δεύτερον, το έγγραφο αυτό αποτελεί προπαρασκευαστική πράξη και δεν έχει την ίδια νομική ισχύ με τον εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό και, τρίτον, προκειμένου να αποκτήσει νόημα η εξαίρεση της επαγγελματικής αεροπορίας από την ταξινομία την οποία προβλέπει το τμήμα 3.21, το Γενικό Δικαστήριο θα έπρεπε να ερμηνεύσει την προσβαλλόμενη διάταξη αποκλειστικά υπό το πρίσμα του εγγράφου εργασίας, ερμηνεία η οποία θα ήταν αντίθετη προς τη νομολογία.
104 Κατά την προσφεύγουσα, εν πάση περιπτώσει, οι λόγοι που παρατίθενται στο έγγραφο εργασίας της Επιτροπής δεν εξηγούν γιατί η δραστηριότητα εκμετάλλευσης επιχειρηματικών αεροσκαφών θα μπορούσε να είναι ευθυγραμμισμένη με την ταξινομία, ενώ η κατασκευή των ίδιων αεροσκαφών ουδέποτε θα μπορούσε να ευθυγραμμιστεί, πλην των αεροσκαφών με ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα.
105 Η EBAA υπογραμμίζει ότι η επιλογή να εξαιρεθεί η ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία από την ταξινομία δεν μπορεί να εξομοιωθεί με επιλογή τεχνικού χαρακτήρα μη χρήζουσα περαιτέρω εξηγήσεων, ιδίως λαμβανομένων υπόψη των προτάσεων που είχαν υποβάλει η ίδια και η προσφεύγουσα κατά τη διαδικασία διαβούλευσης, να συμπεριληφθούν στην ταξινομία τα αεροσκάφη που μεταφέρουν τουλάχιστον 19 επιβάτες, ανεξαρτήτως της χρήσης τους, και να ακολουθηθούν τα πρότυπα του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) για τις εκπομπές CO2. Πράγματι, λαμβανομένων υπόψη του πλήθους των απόψεων οι οποίες διατυπώθηκαν κατά τη διαδικασία αυτή και οι οποίες αντιτίθεντο στην εξαίρεση της ιδιωτικής ή εμπορικής επαγγελματικής αεροπορίας από την ταξινομία, καθώς και του γεγονότος ότι η Mairead McGuinness, τότε μέλος της Επιτροπής αρμόδιο για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και την Ένωση Κεφαλαιαγορών, είχε αναφέρει, με επιστολή της 22ας Μαρτίου 2023, σε απάντηση στα σχετικά αιτήματα δεκατριών ενώσεων του αεροναυπηγικού κλάδου, ότι μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο ένταξης της επαγγελματικής αεροπορίας στην ταξινομία, την Επιτροπή βάρυνε συναφώς ενισχυμένη υποχρέωση αιτιολογήσεως.
106 Η Compagnie Daher προσθέτει ότι οι λόγοι εξαίρεσης της ιδιωτικής ή εμπορικής επαγγελματικής αεροπορίας από την ταξινομία, οι οποίοι εκτίθενται στο έγγραφο εργασίας της Επιτροπής, αφορούν τη δραστηριότητα εκμετάλλευσης αεροσκαφών και, ως εκ τούτου, δεν είναι ικανοί να εξηγήσουν την εξαίρεση της δραστηριότητας κατασκευής αεροσκαφών για την επαγγελματική αεροπορία. Κατά την Compagnie Daher, η απαίτηση αιτιολογήσεως που βαρύνει εν προκειμένω την Επιτροπή είναι έτι επιτακτικότερη, καθόσον η Επιτροπή εξέδωσε τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2023/2485 στο πλαίσιο εξουσιοδοτήσεως που της παρέχει ιδιαιτέρως ευρεία εξουσία εκτιμήσεως.
107 Η Επιτροπή αμφισβητεί τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας.
108 Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, «[ο]ι νομικές πράξεις αιτιολογούνται και αναφέρονται στις προτάσεις, πρωτοβουλίες, συστάσεις, αιτήσεις ή γνώμες που προβλέπονται από τις Συνθήκες».
109 Η επιβαλλόμενη από το άρθρο 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ αιτιολογία πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στη φύση της επίμαχης πράξης και να εκθέτει με σαφήνεια και χωρίς αμφισημία τη συλλογιστική του θεσμικού οργάνου που εξέδωσε την πράξη, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στους μεν ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους για τους οποίους ελήφθη το μέτρο, στο δε αρμόδιο δικαιοδοτικό όργανο να ασκήσει τον έλεγχό του. Η αιτιολογία δεν απαιτείται να παραθέτει εξαντλητικά όλα τα κρίσιμα πραγματικά και νομικά στοιχεία, καθόσον το ζήτημα αν η αιτιολογία μιας πράξης πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 296, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ πρέπει να εκτιμάται με γνώμονα όχι μόνον το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται καθώς και το σύνολο των κανόνων δικαίου που διέπουν τον σχετικό τομέα (βλ. απόφαση της 10ης Ιουλίου 2025, Ligue royale belge pour la protection des oiseaux, C‑287/24, EU:C:2025:550, σκέψη 24 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
110 Επομένως, μια βλαπτική πράξη είναι επαρκώς αιτιολογημένη εφόσον έχει εκδοθεί εντός πλαισίου γνωστού στον θιγόμενο, το οποίο του επιτρέπει να γνωρίζει το περιεχόμενο του ληφθέντος εις βάρος του μέτρου (βλ. απόφαση της 17ης Σεπτεμβρίου 2020, Rosneft κ.λπ. κατά Συμβουλίου, C‑732/18 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2020:727, σκέψη 78 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
111 Εν προκειμένω, από την αιτιολογική σκέψη 3 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 προκύπτει ότι ο τομέας των μεταφορών και η αλυσίδα αξίας του εμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό στις οικονομικές δραστηριότητες που δεν καλύπτονται από τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 2021/2139 και για τις οποίες είναι, ως εκ τούτου, αναγκαία η θέσπιση πρόσθετων τεχνικών κριτηρίων ελέγχου, προκειμένου να προωθηθούν ακόμη περισσότερο οι περιβαλλοντικά βιώσιμες επενδύσεις.
112 Επιπλέον, στην αιτιολογική σκέψη 11 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 επισημαίνεται ότι «όλοι οι τρόποι μεταφοράς είναι απαραίτητοι για το σύστημα μεταφορών και ότι οι αεροπορικές μεταφορές διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην προώθηση της συνοχής, της συνδεσιμότητας και της πρόσβασης όλων των περιφερειών [της Ένωσης] στην εσωτερική αγορά». Στην ίδια αιτιολογική σκέψη διευκρινίζεται ότι «[ο]ι αεροπορικές μεταφορές έχουν σημαντικές δυνατότητες να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, να συμβάλουν στην απανθρακοποίηση των μεταφορών και συνεπώς έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής» και ότι, ως εκ τούτου, είναι «αναγκαίο να καθοριστούν τεχνικά κριτήρια ελέγχου για την κατασκευή αεροσκαφών, τη μίσθωση, τις επιβατικές και εμπορευματικές αεροπορικές μεταφορές και τις υπηρεσίες επίγειας εξυπηρέτησης στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών». Όσον αφορά τον βιώσιμο ή μεταβατικό χαρακτήρα των αεροπορικών μεταφορών, στην αιτιολογική σκέψη 11 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 αναφέρεται ότι «[δ]εν υπάρχει ακόμα διαθέσιμη τεχνολογία για εμπορικές αεροπορικές μεταφορές μηδενικών εκπομπών που να εκτελούνται με μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2 ή εξολοκλήρου με βιώσιμα αεροπορικά καύσιμα[ και ότι, έ]ως ότου καταστεί διαθέσιμη η τεχνολογία για εμπορικές αεροπορικές μεταφορές μηδενικών εκπομπών, οι αεροπορικές μεταφορές θα πρέπει να θεωρούνται δραστηριότητα μετάβασης και τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου θα πρέπει να βασίζονται στις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνολογίες για την απόδοση της ατράκτου και των καυσίμων κινητήρα, καθώς και στη δυνατότητα σημαντικής μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των αεροσκαφών μέσω της σταδιακής υιοθέτησης βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων».
113 Επομένως, από την αιτιολογική σκέψη 11 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι οι αεροπορικές μεταφορές μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και ότι είναι, ως εκ τούτου, αναγκαίο να καθοριστούν τεχνικά κριτήρια ελέγχου για ορισμένες δραστηριότητες του τομέα αυτού, μεταξύ των οποίων η κατασκευή αεροσκαφών και οι επιβατικές και εμπορευματικές αεροπορικές μεταφορές. Από την ίδια αιτιολογική σκέψη προκύπτει επίσης ότι, στο μέτρο που οι εμπορικές αεροπορικές μεταφορές «μηδενικών εκπομπών» δεν είναι ακόμη τεχνολογικώς εφικτές, οι δραστηριότητες αεροπορικών μεταφορών πρέπει να θεωρούνται δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση και ότι τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που καθορίζονται προς τούτο πρέπει να βασίζονται στις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνολογίες όσον αφορά την αποδοτικότητα των ατράκτων και των κινητήρων ως προς την κατανάλωση καυσίμου, καθώς και στη δυνατότητα σημαντικής μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των αεροσκαφών μέσω της σταδιακής αύξησης της χρήσης βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων (στο εξής: ΒΑΚ).
114 Επισημαίνεται ότι η αιτιολογική έκθεση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 διευκρινίζει ότι, «[ό]ταν η [εν λόγω] κατ’ εξουσιοδότηση πράξη θεσπίζει τεχνικά κριτήρια ελέγχου για δραστηριότητες μετάβασης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 του κανονισμού [περί] ταξινομίας, τα εν λόγω κριτήρια καθορίζονται για οικονομικές δραστηριότητες για τις οποίες επί του παρόντος δεν υπάρχει τεχνολογικά και οικονομικά εφικτή εναλλακτική λύση χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και οι οποίες θα ήταν απαραίτητες για τη μετάβαση προς την κλιματική ουδετερότητα».
115 Στην αιτιολογική έκθεση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 επισημαίνεται ότι ο εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός «υποστηρίζεται από αναλυτικό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, στο οποίο[, μεταξύ άλλων,] εξηγείται η προσέγγιση που ακολουθείται για τον καθορισμό των ειδικών τεχνικών κριτηρίων ελέγχου, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο τα εν λόγω κριτήρια αναμένεται να λειτουργήσουν στην πράξη[, και] εξηγούνται τυχόν αποκλίσεις από ή προσθήκες στις συστάσεις της πλατφόρμας».
116 Το κεφάλαιο 4 του εγγράφου εργασίας της Επιτροπής, όπως είχε αρχικώς δημοσιευθεί στις 27 Ιουνίου 2023, ήτοι ταυτόχρονα με την έκδοση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485, περιλαμβάνει την ενότητα 4.5, η οποία επιγράφεται «Σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής» και περιέχει το σημείο 4.5.2, σχετικά με τις μεταφορές.
117 Στο σημείο 4.5.2 του εγγράφου εργασίας της Επιτροπής, όσον αφορά το είδος της σημαντικής συμβολής που είχε επιλεγεί για τις αεροπορικές μεταφορές, διευκρινίζονται τα εξής:
«Όσον αφορά την κατασκευή και την εκμίσθωση αεροσκαφών καθώς και τις επιβατικές και εμπορευματικές αεροπορικές μεταφορές, η [π]λατφόρμα πρότεινε κριτήρια σημαντικής συμβολής στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής τα οποία περιλαμβάνουν: i) τα αεροσκάφη μηδενικών άμεσων εκπομπών CO2, ως δραστηριότητες χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, καθώς και ii) την τεχνολογία των αεροσκαφών τελευταίας γενιάς, η οποία προσφέρει σημαντική βελτίωση των επιδόσεων από πλευράς ενεργειακής απόδοσης και μείωσης των συναφών εκπομπών [αερίων του θερμοκηπίου] σε σχέση με την προηγούμενη γενιά αεροσκαφών, και iii) την εκμετάλλευση αεροσκαφών που χρησιμοποιούν [ΒΑΚ], ως δραστηριότητες μετάβασης. Τα κριτήρια που αφορούν τις αεροπορικές μεταφορές […] αποσκοπούν, πρώτον, στην επιτάχυνση της δημιουργίας και της διάθεσης στην αγορά αεροσκαφών μηδενικών άμεσων εκπομπών CO2. Δεύτερον, αποσκοπούν στην προώθηση της αποδοχής, από την αγορά, αεροσκαφών τελευταίας γενιάς και της αντικατάστασης των αεροσκαφών της προηγούμενης γενιάς, τα οποία καταναλώνουν περισσότερο καύσιμο, από εκείνα της τελευταίας γενιάς, τα οποία καταναλώνουν λιγότερο καύσιμο, χωρίς να συμβάλλουν στην επέκταση του στόλου. Τρίτον, αποσκοπούν στην προώθηση της αντικατάστασης της ορυκτής κηροζίνης από [ΒΑΚ]. Τα κριτήρια προωθούν επίσης την τεχνική προετοιμασία του στόλου αεροσκαφών ώστε να μπορεί να λειτουργεί με 100 % [ΒΑΚ].
[…] Τα αεροσκάφη τελευταίας γενιάς κατατάσσονται με βάση την ενεργειακή τους απόδοση και τις επιδόσεις τους ως προς τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με τα περιθώρια που καθορίζει το νέο πρότυπο CO2 του [ICAO] για τους νέους τύπους αεροσκαφών (NT) και κατανέμονται σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με τη μέγιστη μάζα απογείωσής τους. Τα αεροσκάφη που δεν πληρούν τα περιθώρια αυτά αντιστοιχούν στην προηγούμενη γενιά, της οποίας η ενεργειακή απόδοση είναι σαφώς χαμηλότερη. […]
Τα αεροσκάφη τελευταίας γενιάς που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία εξαιρούνται, λαμβανομένου υπόψη του αποτυπώματος CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο που εμφανίζουν σε σχέση με τα λοιπά διαθέσιμα μέσα μεταφοράς. Θα απαιτούνταν περαιτέρω εργασίες προκειμένου να αποδειχθεί με ποιον τρόπο η κατασκευή των αεροσκαφών αυτών θα μπορούσε να συμβάλει στην επίτευξη των σκοπών της ταξινομίας. Εντούτοις, η κατασκευή αεροσκαφών μηδενικών άμεσων εκπομπών CO2 είναι απολύτως συμβατή προς τους σκοπούς της ταξινομίας, ανεξαρτήτως της τελικής χρήσης τους.
[…]»
118 Επομένως, από την αιτιολογική έκθεση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 και από το σημείο 4.5.2 του εγγράφου εργασίας της Επιτροπής προκύπτει ότι το εν λόγω θεσμικό όργανο έκρινε ότι η δραστηριότητα κατασκευής αεροσκαφών «που παράγονται για ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία» δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις τις οποίες θέτει το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας για τη θέσπιση τεχνικών κριτηρίων ελέγχου, λαμβανομένου υπόψη του αποτυπώματος CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο των αεροσκαφών τελευταίας γενιάς που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία σε σχέση με το αντίστοιχο αποτύπωμα των λοιπών διαθέσιμων μέσων μεταφοράς.
119 Συναφώς, υπογραμμίζεται ότι η προσφεύγουσα τελούσε οπωσδήποτε εν γνώσει του πλαισίου εντός του οποίου είχε εκδοθεί ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός 2023/2485, δεδομένης της συμμετοχής της στη διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης επί των προτάσεων τεχνικών κριτηρίων ελέγχου που είχε διατυπώσει η πλατφόρμα (βλ. σκέψη 98 ανωτέρω).
120 Επομένως, η προσφεύγουσα ήταν σε θέση να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους το τμήμα 3.21 δεν περιλάμβανε την κατασκευή αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία μεταξύ των δραστηριοτήτων για τις οποίες προβλέπονταν τεχνικά κριτήρια ελέγχου στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στη μετάβαση κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας. Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται εξάλλου από τα επιχειρήματα που προβάλλει η προσφεύγουσα προς στήριξη του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, τα οποία αφορούν ειδικώς τις εξηγήσεις που παρέσχε η Επιτροπή στο έγγραφο εργασίας της.
121 Εξάλλου, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, η υποχρέωση αιτιολογήσεως αποτελεί ουσιώδη τύπο που πρέπει να διακρίνεται από το ζήτημα του βασίμου της αιτιολογίας, το οποίο αφορά την ουσιαστική νομιμότητα της επίδικης πράξεως (απόφαση της 22ας Μαρτίου 2001, Γαλλία κατά Επιτροπής, C‑17/99, EU:C:2001:178, σκέψη 35· βλ. απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2024, Επιτροπή κατά Ιρλανδίας κ.λπ., C‑465/20 P, EU:C:2024:724, σκέψη 389 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
122 Συγκεκριμένα, η αιτιολογία μιας αποφάσεως συνίσταται στην επίσημη έκφραση των λόγων στους οποίους στηρίζεται η απόφαση αυτή. Εάν η αιτιολογία εμπεριέχει σφάλματα, αυτά πλήττουν την ουσιαστική νομιμότητα της αποφάσεως, αλλά όχι την αιτιολογία της, η οποία μπορεί να είναι επαρκής έστω και αν προβάλλει εσφαλμένους λόγους. Συνεπώς, οι αιτιάσεις και τα επιχειρήματα με τα οποία σκοπείται να αμφισβητηθεί το βάσιμο πράξεως είναι αλυσιτελή στο πλαίσιο προβολής λόγου αντλούμενου από έλλειψη ή ανεπάρκεια της αιτιολογίας (βλ. απόφαση της 18ης Ιουνίου 2015, Ipatau κατά Συμβουλίου, C‑535/14 P, EU:C:2015:407, σκέψη 37 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
123 Ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα της Compagnie Daher ότι η εξήγηση που περιέχεται στο έγγραφο εργασίας της Επιτροπής αφορά την εκμετάλλευση των αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία και όχι την κατασκευή τους, στο μέτρο που, με το επιχείρημα αυτό, επιδιώκει, κατ᾽ ουσίαν, να αμφισβητήσει το βάσιμο της εξηγήσεως αυτής, πράγμα που συνιστά ζήτημα διαφορετικό από εκείνο της παραβάσεως της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
124 Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, η Επιτροπή δεν παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως που υπέχει κατά τη νομολογία που υπομνήσθηκε στις σκέψεις 109 και 110 ανωτέρω.
125 Κατά συνέπεια, το δεύτερο σκέλος του δευτέρου λόγου ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο και, ως εκ τούτου, πρέπει να απορριφθεί και ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως στο σύνολό του.
Επί του πέμπτου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως
126 Με τον πέμπτο λόγο ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον εξαίρεσε τη δραστηριότητα κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία από τις δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπονταν τεχνικά κριτήρια ελέγχου στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στη μετάβαση, με την αιτιολογία ότι τα αεροσκάφη αυτά έχουν αποτύπωμα εκπομπών CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο μεγαλύτερο από εκείνο των λοιπών διαθέσιμων μέσων μεταφοράς.
127 Η Επιτροπή αμφισβητεί τόσο το παραδεκτό όσο και το βάσιμο του υπό κρίση λόγου ακυρώσεως.
Επί του παραδεκτού του πέμπτου λόγου ακυρώσεως
128 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι, στο μέτρο που το δικόγραφο της προσφυγής δεν μνημονεύει τη διάταξη κατά την εφαρμογή της οποίας προσάπτεται στην ίδια ότι υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, ο λόγος είναι απαράδεκτος διότι δεν πληροί τις απαιτήσεις σαφήνειας και ακρίβειας που απορρέουν από τη νομολογία η οποία υπομνήσθηκε στη σκέψη 57 ανωτέρω. Ειδικότερα, η Επιτροπή προσάπτει στην προσφεύγουσα ότι δεν διευκρίνισε αν της καταλογίζει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως σε σχέση με το άρθρο 10 του κανονισμού περί ταξινομίας ή σε σχέση με το άρθρο 19 του ίδιου κανονισμού.
129 Η προσφεύγουσα αμφισβητεί την επιχειρηματολογία της Επιτροπής.
130 Συναφώς, επισημαίνεται ότι ο Οργανισμός του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο Κανονισμός Διαδικασίας δεν υποχρεώνουν τον προσφεύγοντα να αναφέρει τα άρθρα που επικαλείται (απόφαση της 6ης Μαΐου 2009, Outokumpu και Luvata κατά Επιτροπής, T‑122/04, EU:T:2009:141, σκέψη 53). Αρκεί τα πραγματικά περιστατικά, οι ισχυρισμοί και τα αιτήματα του προσφεύγοντος να εκτίθενται στο δικόγραφο της προσφυγής. Αντιστρόφως, η απλή μνεία διατάξεως της Συνθήκης ή του δικαίου της Ένωσης δεν αρκεί για να είναι παραδεκτός ένας ισχυρισμός. Πράγματι, δυνάμει του άρθρου 76, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας, το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει, μεταξύ άλλων, να περιέχει συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων ισχυρισμών. Επιπλέον, η έκθεση αυτή πρέπει να είναι αρκούντως σαφής και ακριβής, ώστε να παρέχει τη δυνατότητα στον μεν καθού να προετοιμάσει την άμυνά του, στο δε Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί επί της προσφυγής, χωρίς, ενδεχομένως, να χρειάζεται περαιτέρω στοιχεία. Προς διασφάλιση της ασφάλειας δικαίου και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, για να είναι παραδεκτός ένας ισχυρισμός, πρέπει τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία στα οποία στηρίζεται ο ισχυρισμός αυτός να προκύπτουν κατά τρόπο τουλάχιστον συνοπτικό, αλλά πάντως εύλογο και κατανοητό, από το ίδιο το κείμενο του δικογράφου της προσφυγής, τούτο δε προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο είτε να αποφανθεί το Γενικό Δικαστήριο ultra petita είτε να παραλείψει να αποφανθεί επί αιτιάσεως κρίσιμης για την επίλυση της διαφοράς. Κάθε ισχυρισμός που δεν αναπτύσσεται επαρκώς στο εισαγωγικό δικόγραφο της δίκης πρέπει να θεωρείται απαράδεκτος (βλ. απόφαση της 12ης Φεβρουαρίου 2020, Kampete κατά Συμβουλίου, T‑164/18, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2020:542, σκέψη 112 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
131 Εν προκειμένω, δεν αμφισβητείται ότι η προσφεύγουσα δεν ανέφερε ρητώς στο δικόγραφο της προσφυγής τη διάταξη όσον αφορά την οποία προσάπτει στην Επιτροπή πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.
132 Εντούτοις, επισημαίνεται ότι από το δικόγραφο της προσφυγής προκύπτει με επαρκή σαφήνεια ότι η προσφεύγουσα αμφισβητεί το βάσιμο των λόγων που εκτίθενται στο έγγραφο εργασίας της Επιτροπής σχετικά με την εξαίρεση της δραστηριότητας κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία από τις δραστηριότητες για τις οποίες θεσπίστηκαν τεχνικά κριτήρια ελέγχου βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας.
133 Επιπλέον, υπογραμμίζεται ότι η Επιτροπή υποστήριξε με το υπόμνημα αντικρούσεως ότι τα επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα προς στήριξη του τετάρτου λόγου της προσφυγής, ο οποίος αφορά παράβαση του άρθρου 19, παράγραφος 1, στοιχεία δʹ, στʹ, ηʹ και ιʹ, και παράγραφος 4, του κανονισμού περί ταξινομίας, σκοπούσαν να καταδείξουν την ύπαρξη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή των διατάξεων αυτών.
134 Επισημαίνεται επίσης ότι, με την απάντησή της στον πέμπτο λόγο (σημεία 142 έως 146 και 153 του υπομνήματος αντικρούσεως), η Επιτροπή δήλωσε σαφώς την πρόθεσή της να αμφισβητήσει την ύπαρξη πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας.
135 Επομένως, παρά τη σχετική έλλειψη ακρίβειας του δικογράφου της προσφυγής, η Επιτροπή αντιλήφθηκε ότι ο μεν τέταρτος λόγος αφορούσε, κατ᾽ ουσίαν, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του άρθρου 19, παράγραφος 1, στοιχεία δʹ, στʹ, ηʹ και ιʹ, και παράγραφος 4, του κανονισμού περί ταξινομίας, ο δε πέμπτος λόγος αφορούσε, κατ᾽ ουσίαν, πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή του άρθρου 10, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού.
136 Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η ένσταση απαραδέκτου της Επιτροπής περί ελλείψεως σαφήνειας και ακρίβειας του πέμπτου λόγου ακυρώσεως.
Επί του βασίμου του πέμπτου λόγου ακυρώσεως
137 Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η εξαίρεση της κατασκευής επιχειρηματικών αεροσκαφών από τις δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση δεν μπορούσε να στηριχθεί, υπό το πρίσμα του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, αποκλειστικώς στο κριτήριο των εκπομπών CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο. Υποστηρίζει συναφώς ότι η Επιτροπή όφειλε να λάβει υπόψη, μεταξύ άλλων, τις διαφορετικές χρήσεις των επιχειρηματικών αεροσκαφών, τον ηγετικό ρόλο της επαγγελματικής αεροπορίας στην καινοτομία, ιδίως μέσω της χρήσης υψηλού ποσοστού ΒΑΚ, η οποία καθιστά δυνατή την απανθρακοποίηση του συνόλου του αεροπορικού τομέα, το χαμηλό ποσοστό εκπομπών CO2 της ευρωπαϊκής επαγγελματικής αεροπορίας σε σύγκριση με το σύνολο του τομέα των αεροπορικών μεταφορών, καθώς και τα πλεονεκτήματα που παρέχει η επαγγελματική αεροπορία από απόψεως συνδεσιμότητας σε σύγκριση με τις αεροπορικές εταιρίες που εκτελούν τακτικά δρομολόγια. Το γεγονός ότι η ίδια η Επιτροπή παραδέχεται ότι θα απαιτούνταν περαιτέρω εργασίες προκειμένου να αποδειχθεί με ποιον τρόπο η κατασκευή των επιχειρηματικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς θα μπορούσε να συμβάλει στην επίτευξη των σκοπών της ταξινομίας επιβεβαιώνει, κατά την προσφεύγουσα, ότι δεν ελήφθησαν υπόψη όλα τα κρίσιμα στοιχεία όταν εξαιρέθηκε η δραστηριότητα κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία από τις δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπονταν τεχνικά κριτήρια ελέγχου στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στη μετάβαση κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας.
138 Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι έλαβε υπόψη τις εκπομπές CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο της επαγγελματικής αεροπορίας, οι οποίες είναι σαφώς υψηλότερες από τις εκπομπές άλλων μέσων μεταφοράς τα οποία μπορούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, να αποτελέσουν εναλλακτική λύση προς αντικατάσταση της επαγγελματικής αεροπορίας. Υποστηρίζει ότι τα στοιχεία που μνημονεύει η προσφεύγουσα προς στήριξη του υπό κρίση λόγου ακυρώσεως δεν ασκούν επιρροή επί του ζητήματος αν η δραστηριότητα κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία εμπίπτει στις δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, ήτοι στις δραστηριότητες που συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής.
139 Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, όταν θεσμικό όργανο της Ένωσης διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, ιδίως στο πλαίσιο σύνθετων εκτιμήσεων, ο δικαστικός έλεγχος τον οποίο ο δικαστής της Ένωσης οφείλει να ασκεί ως προς το βάσιμο πράξεως εκδοθείσας κατά την άσκηση της εξουσίας αυτής δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την υποκατάσταση της εκτιμήσεως του οικείου θεσμικού οργάνου από τη δική του, αλλά έχει ως αντικείμενο να βεβαιωθεί ότι η πράξη αυτή δεν στηρίζεται σε αναληθή πραγματικά περιστατικά και ότι δεν ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως ή κατάχρηση εξουσίας (πρβλ. απόφαση της 4ης Μαΐου 2023, ΕΚΤ κατά Crédit lyonnais, C‑389/21 P, EU:C:2023:368, σκέψη 55 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
140 Επιπλέον, στο πλαίσιο κατ᾽ εξουσιοδότηση αρμοδιότητας, κατά την έννοια του άρθρου 290 ΣΛΕΕ, η Επιτροπή διαθέτει, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων που της έχουν ανατεθεί, ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όταν καλείται, ιδίως, να προβεί σε σύνθετες εκτιμήσεις (πρβλ. απόφαση της 11ης Μαΐου 2017, Dyson κατά Επιτροπής, C‑44/16 P, EU:C:2017:357, σκέψη 53 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
141 Συναφώς, κατά πάγια νομολογία, ο δικαστής της Ένωσης οφείλει, μεταξύ άλλων, να ελέγχει όχι μόνον την ακρίβεια, την αξιοπιστία και τη συνοχή των προβαλλομένων αποδεικτικών στοιχείων, αλλά και το ζήτημα αν τα στοιχεία αυτά αποτελούν το σύνολο κρίσιμων στοιχείων που πρέπει να ληφθούν υπόψη για την εκτίμηση σύνθετης καταστάσεως και αν δύνανται να τεκμηριώσουν τα εξ αυτών συναγόμενα συμπεράσματα (βλ. απόφαση της 4ης Μαΐου 2023, ΕΚΤ κατά Crédit lyonnais, C‑389/21 P, EU:C:2023:368, σκέψη 56 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
142 Πράγματι, όταν ένα θεσμικό όργανο διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, έχει θεμελιώδη σημασία η τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων, μεταξύ των οποίων καταλέγεται η υποχρέωσή του να εξετάζει, με επιμέλεια και αμεροληψία, όλα τα στοιχεία που ασκούν επιρροή στη συγκεκριμένη περίπτωση (βλ. απόφαση της 4ης Μαΐου 2023, ΕΚΤ κατά Crédit lyonnais, C‑389/21 P, EU:C:2023:368, σκέψη 57 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
143 Εν προκειμένω, υπενθυμίζεται ότι, όπως διαπιστώθηκε στη σκέψη 117 ανωτέρω, η Επιτροπή έκρινε ότι η δραστηριότητα κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις τις οποίες θέτει το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας για τη θέσπιση τεχνικών κριτηρίων ελέγχου, λαμβανομένου υπόψη του αποτυπώματος CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο των αεροσκαφών τελευταίας γενιάς που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία σε σχέση με το αντίστοιχο αποτύπωμα των λοιπών διαθέσιμων μέσων μεταφοράς.
144 Το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας ορίζει τα εξής:
«[Μ]ια οικονομική δραστηριότητα για την οποία δεν υπάρχει τεχνολογικά και οικονομικά εφικτή εναλλακτική λύση χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, χαρακτηρίζεται ως συμβάλλουσα σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, όπου στηρίζει τη μετάβαση σε μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία που συνάδει με την πορεία για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας σε 1,5°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, συμπεριλαμβανομένης της σταδιακής εξάλειψης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ιδίως των εκπομπών από στερεά ορυκτά καύσιμα, και εφόσον η εν λόγω δραστηριότητα:
α) διαθέτει επίπεδα εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που αντιστοιχούν στις καλύτερες επιδόσεις στον τομέα ή στον κλάδο·
β) δεν παρεμποδίζει την εξέλιξη και την ανάπτυξη εναλλακτικών λύσεων χαμηλών εκπομπών άνθρακα[·] [...]
γ) δεν οδηγεί σε εγκλωβισμό περιουσιακών στοιχείων υψηλής έντασης άνθρακα, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική ζωή των στοιχείων αυτών.
Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου και για τη θέσπιση τεχνικών κριτηρίων ελέγχου σύμφωνα με το άρθρο 19, η Επιτροπή αξιολογεί τη δυνητική συμβολή και σκοπιμότητα όλων των σχετικών υφιστάμενων τεχνολογιών.»
145 Επισημαίνεται ότι, με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Επιτροπή δηλώνει ότι, κατά το στάδιο της εκπόνησης των τεχνικών κριτηρίων ελέγχου για την κατασκευή των αεροσκαφών που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων, επέλεξε ως κρίσιμο κριτήριο το αποτύπωμα CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο για να εκτιμήσει αν μια οικονομική δραστηριότητα συμβάλλει σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, όπως απαιτεί το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας.
146 Εντούτοις, υπογραμμίζεται ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης διάταξης, όπως προκύπτει από το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής και από την αιτιολογική έκθεση του κατ᾽ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485, αναφέρεται, όσον αφορά τη δραστηριότητα κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία, στην τήρηση, αφενός, της προϋποθέσεως που θέτει η εισαγωγική φράση του πρώτου εδαφίου του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, το οποίο προβλέπει ότι οι δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση μπορούν να περιλαμβάνουν δραστηριότητες για τις οποίες δεν υπάρχουν τεχνολογικά και οικονομικά εφικτές εναλλακτικές λύσεις χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και, αφετέρου, της προϋποθέσεως του άρθρου 10, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του ίδιου κανονισμού, το οποίο διευκρινίζει ότι οι δραστηριότητες αυτές πρέπει να διαθέτουν «επίπεδα εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που αντιστοιχούν στις καλύτερες επιδόσεις στον τομέα ή στον κλάδο».
147 Πρέπει, επομένως, να εξεταστεί αν η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή των δύο προϋποθέσεων που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 146 ανωτέρω.
148 Κατά πρώτον, όσον αφορά τον ισχυρισμό που περιέχεται στο έγγραφο εργασίας της Επιτροπής κατά τον οποίο, κατ᾽ ουσίαν, τα «λοιπά διαθέσιμα μέσα μεταφοράς» συνιστούν εναλλακτικές λύσεις προς αντικατάσταση των επιχειρηματικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς, επισημαίνεται ότι, με το υπόμνημα αντικρούσεως, η Επιτροπή ανέφερε ότι στήριξε την εκτίμηση αυτή στην έκθεση της ένωσης Transport & Environment (T & E) με τίτλο «Private jets: can the super rich supercharge zero-emission aviation?» (στο εξής: έκθεση T & E), από την οποία προέκυπτε ότι υπήρχαν, για ορισμένες διαδρομές κάτω των 500 χιλιομέτρων, ήτοι για το 50 % του συνόλου των ιδιωτικών πτήσεων εντός της Ένωσης, εναλλακτικές λύσεις με σαφώς χαμηλότερες εκπομπές CO2 ανά επιβάτη, μεταξύ των οποίων καταλέγονταν κυρίως τα τρένα και τα εμπορικά αεροσκάφη, με επιμήκυνση της διάρκειας της μετακίνησης κατά τρεις ώρες κατ᾽ ανώτατο όριο σε σύγκριση με τη μετακίνηση με επιχειρηματικό αεροσκάφος, καθώς και τα λεωφορεία και τα ιδιωτικά αυτοκίνητα. Η Επιτροπή επισημαίνει συναφώς ότι, κατά την έκθεση T & E, για το 72 % των ιδιωτικών αεροπορικών πτήσεων υπάρχει απευθείας εμπορική πτήση. Ομοίως, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι σιδηροδρομικές συνδέσεις υψηλής ταχύτητας υπάρχουν στο 70 έως 80 % των δέκα δημοφιλέστερων διαδρομών ιδιωτικών αεροσκαφών εντός της Ένωσης.
149 Συναφώς, επισημαίνεται κατ᾽ αρχάς ότι από την εισαγωγική φράση του πρώτου εδαφίου του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας προκύπτει ότι δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση μπορούν να είναι δραστηριότητες οι οποίες δεν είναι οι ίδιες χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών ή δραστηριότητες χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών οι οποίες δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού περί ταξινομίας (απόφαση της 10ης Σεπτεμβρίου 2025, Αυστρία κατά Επιτροπής, T‑625/22, κατά της οποίας εκκρεμεί αίτηση αναιρέσεως, EU:T:2025:869, σκέψη 159).
150 Εν συνεχεία, επισημαίνεται ότι από την εισαγωγική φράση του πρώτου εδαφίου του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας προκύπτει ότι οι δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση είναι, επιπλέον, οικονομικές δραστηριότητες για τις οποίες δεν υπάρχουν τεχνολογικά και οικονομικά εφικτές εναλλακτικές λύσεις χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών.
151 Συναφώς, υπογραμμίζεται ότι το γεγονός και μόνον ότι μια οικονομική δραστηριότητα εκπέμπει λιγότερο CO2 από άλλη οικονομική δραστηριότητα δεν σημαίνει κατ᾽ ανάγκην ότι πρόκειται για δραστηριότητα χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών.
152 Επομένως, ακόμη και αν θεωρηθεί αποδεδειγμένο ότι τα αεροσκάφη τακτικών εμπορικών αερογραμμών εκπέμπουν σαφώς λιγότερο CO2 ανά επιβάτη από τα επιχειρηματικά αεροσκάφη τελευταίας γενιάς, από το γεγονός αυτό και μόνο δεν μπορεί να συναχθεί ότι η αεροπορική μεταφορά επιβατών με τέτοια αεροσκάφη συνιστά δραστηριότητα χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών.
153 Αντιθέτως, από την αιτιολογική σκέψη 11 του προσβαλλόμενου κανονισμού προκύπτει ότι οι αεροπορικές μεταφορές στο σύνολό τους «έχουν σημαντικές δυνατότητες να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου» και, ως εκ τούτου, δεν συνιστούν, επί του παρόντος, δραστηριότητα χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, όπως παραδέχθηκε εξάλλου η ίδια η Επιτροπή απαντώντας σε ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου κατά την επ᾽ ακροατηρίου συζήτηση. Επομένως, τα αεροσκάφη που παράγονται για τις τακτικές εμπορικές αερογραμμές δεν μπορούν να θεωρηθούν «εναλλακτική λύση χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών», κατά την έννοια της εισαγωγικής φράσεως του πρώτου εδαφίου του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, προς αντικατάσταση των επιχειρηματικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς.
154 Επιπλέον, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, επισημαίνεται ότι, για να διαπιστωθεί αν για συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα υπάρχει τεχνολογικά και οικονομικά εφικτή εναλλακτική λύση χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών, απαιτείται να λαμβάνονται υπόψη η φύση και τα χαρακτηριστικά της επίμαχης οικονομικής δραστηριότητας.
155 Εν προκειμένω, όπως ορθώς υποστηρίζει η προσφεύγουσα, μολονότι από την έκθεση T & E προκύπτει ότι υπάρχουν σιδηροδρομικές συνδέσεις για ορισμένες διαδρομές κάτω των 500 χιλιομέτρων οι οποίες αντιστοιχούν στις διαδρομές στις οποίες σημαντικό μέρος των αεροπορικών συνδέσεων εντός της Ένωσης πραγματοποιείται με επιχειρηματικά αεροσκάφη, εξ αυτού δεν συνάγεται ότι το τρένο συνιστά κατ᾽ ανάγκην εναλλακτική λύση προς αντικατάσταση των επιχειρηματικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς.
156 Πράγματι, αφενός, επισημαίνεται ότι οι διάδικοι δεν αμφισβητούν ότι δεν υπάρχει σιδηροδρομική σύνδεση για καθεμία από τις διαδρομές τις οποίες ενδέχεται να ακολουθούν επιχειρηματικά αεροσκάφη μεταξύ δύο σημείων του εδάφους της Ένωσης ή μεταξύ του εδάφους της Ένωσης και τρίτων κρατών, ιδίως όσον αφορά τα νησιωτικά τμήματα του εδάφους της Ένωσης, όπως παραδέχθηκε η Επιτροπή κατά την επ᾽ ακροατηρίου συζήτηση απαντώντας σε ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου. Εξάλλου, η ίδια η Επιτροπή διευκρίνισε, στην αιτιολογική σκέψη 11 του κατ᾽ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485, ότι «οι αεροπορικές μεταφορές διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην προώθηση της συνοχής, της συνδεσιμότητας και της πρόσβασης όλων των περιφερειών [της Ένωσης] στην εσωτερική αγορά».
157 Αφετέρου, επισημαίνεται επίσης ότι, όπως υποστήριξε η προσφεύγουσα χωρίς να την αντικρούσει η Επιτροπή, τα επιχειρηματικά αεροσκάφη παρέχουν στους χρήστες τους σημαντική ευελιξία ως προς τις διαδρομές και τα προγράμματα πτήσεων καθώς και, εν γένει, μεγαλύτερη ταχύτητα από τις σιδηροδρομικές μεταφορές. Επιπλέον, σε αντίθεση με τις σιδηροδρομικές μεταφορές, τα επιχειρηματικά αεροσκάφη τελευταίας γενιάς καθιστούν δυνατή την πρόσβαση στα νησιωτικά τμήματα της Ένωσης.
158 Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι τα τρένα συνιστούν «εναλλακτική λύση χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών», κατά την έννοια της εισαγωγικής φράσεως του πρώτου εδαφίου του άρθρου 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, προς αντικατάσταση των επιχειρηματικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς.
159 Οι εκτιμήσεις αυτές ισχύουν επίσης για τα λεωφορεία και για τα αυτοκίνητα ιδιωτικής χρήσης τα οποία, ακόμη και αν υποτεθεί ότι είναι «χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών», στερούνται, αντιστοίχως, της ευελιξίας και της ταχύτητας των επιχειρηματικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς.
160 Κατά συνέπεια, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να στηρίξει την εξαίρεση της δραστηριότητας κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία από τις δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπονταν τεχνικά κριτήρια ελέγχου στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στη μετάβαση, κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, στην ύπαρξη τεχνολογικά και οικονομικά εφικτών εναλλακτικών λύσεων.
161 Κατά δεύτερον, όσον αφορά τον ισχυρισμό που περιλαμβάνεται στο έγγραφο εργασίας της Επιτροπής κατά τον οποίο, κατ᾽ ουσίαν, τα επιχειρηματικά αεροσκάφη τελευταίας γενιάς έχουν αποτύπωμα CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο σαφώς μεγαλύτερο από εκείνο των λοιπών διαθέσιμων μέσων μεταφοράς, επισημαίνεται ότι η Επιτροπή διευκρίνισε με το υπόμνημα αντικρούσεως ότι το αποτύπωμα CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο αποτελεί καθιερωμένο κριτήριο για την αξιολόγηση των επιπτώσεων των αεροπορικών μεταφορών στην κλιματική αλλαγή. Η Επιτροπή υπογραμμίζει συναφώς ότι ο υπολογιστής εκπομπών άνθρακα του ICAO, ο οποίος αποτελεί το επίσημο εργαλείο των Ηνωμένων Εθνών για την ποσοτικοποίηση του αποτυπώματος CO2 των αεροπορικών μεταφορών, χρησιμοποιεί τη μέθοδο που στηρίζεται στον συντελεστή πληρότητας επιβατών και στον συντελεστή επιβατών/εμπορευμάτων προκειμένου να προσδιορίζεται το μερίδιο του συνολικού χρησιμοποιούμενου καυσίμου που μπορεί να αποδοθεί στους μεταφερόμενους επιβάτες. Ομοίως, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι ο κανονισμός (ΕΕ) 2023/2405 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Οκτωβρίου 2023, σχετικά με τη διασφάλιση ισότιμων όρων ανταγωνισμού για βιώσιμες αεροπορικές μεταφορές (ReFuelEU aviation) (ΕΕ L, 2023/2405), ο οποίος καθιερώνει προαιρετική περιβαλλοντική επισήμανση για τις πτήσεις, απαιτεί μέθοδο στηριζόμενη στο αναμενόμενο αποτύπωμα άνθρακα ανά επιβάτη και στην προσδοκώμενη απόδοση μιας πτήσεως όσον αφορά τις εκπομπές CO2 ανά χιλιόμετρο.
162 Επιπλέον, η Επιτροπή αμφισβητεί τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η συμβολή του τομέα της επαγγελματικής αεροπορίας στις εκπομπές CO2 σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ελάχιστη. Κατά την Επιτροπή, είναι σημαντικό το σχετικά μικρό μέγεθος του πληθυσμού που επωφελείται από τη χρήση επιχειρηματικών αεροσκαφών (ήτοι 256 000 άτομα, δηλαδή 0,003 % του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού) να συσχετιστεί με τη σημαντική συμβολή της επαγγελματικής αεροπορίας στις παγκόσμιες εκπομπές CO2 (ήτοι 1,7 % έως 1,8 % των εκπομπών CO2 της εμπορικής αεροπορίας). Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η επαγγελματική αεροπορία αποτελεί την πλέον ενεργοβόρα μορφή αεροπορικών μεταφορών, με συμβολή τουλάχιστον 15,6 εκατομμυρίων τόνων CO2 στις άμεσες εκπομπές, ήτοι περίπου 3,6 τόνων CO2 ανά πτήση. Εξάλλου, κατά την Επιτροπή, οι εκπομπές αερίων από τις πτήσεις επιχειρηματικών αεροσκαφών αυξήθηκαν κατά 46 % μεταξύ 2019 και 2023 και ενδέχεται να αυξηθούν περαιτέρω, δεδομένου ότι προβλέπεται σημαντική ανάπτυξη του τομέα κατά τα προσεχή έτη.
163 Η Επιτροπή αμφισβητεί επίσης το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι τα αεροσκάφη της έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν ΒΑΚ. Υποστηρίζει συναφώς ότι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι τα αεροσκάφη που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία είναι πιο προηγμένα από τα αεροσκάφη που παράγονται για τις τακτικές εμπορικές αερογραμμές ως προς τη χρήση ΒΑΚ, δεν θα ήταν δικαιολογημένο να συμπεριληφθεί στις δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση, κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, η κατασκευή αεροσκαφών, έστω και ικανών να λειτουργούν με 100 % μείγμα ΒΑΚ, διότι οι κατασκευαστές αεροσκαφών δεν επηρεάζουν την πραγματική εκμετάλλευση των αεροσκαφών αυτών, η οποία ασκείται από φορείς εκμετάλλευσης που αποτελούν χωριστές οικονομικές οντότητες. Κατά συνέπεια, οι κατασκευαστές αεροσκαφών δεν είναι σε θέση να επηρεάσουν τον υπερβολικό κίνδυνο υψηλών εκπομπών CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο, ο οποίος ενδέχεται να συνδέεται με τη χρήση ή μη ΒΑΚ από τον φορέα εκμετάλλευσης των αεροσκαφών.
164 Συναφώς, πρώτον, υπενθυμίζεται ότι οι δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση, κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, ενδέχεται και να μην είναι οι ίδιες χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών (βλ. σκέψη 149 ανωτέρω). Ειδικότερα, υπογραμμίζεται ότι από το άρθρο 19, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας προκύπτει ότι μόνον οι δραστηριότητες παραγωγής ενέργειας που χρησιμοποιούν στερεά ορυκτά καύσιμα εξαιρούνται, κατ᾽ αρχήν, από τις οικονομικές δραστηριότητες που μπορούν να χαρακτηριστούν περιβαλλοντικά βιώσιμες. Επομένως, το γεγονός ότι η επαγγελματική αεροπορία δεν συνιστά δραστηριότητα χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών δεν είναι, αυτό καθεαυτό, ικανό να την εξαιρέσει από τις δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση για τις οποίες πρέπει να θεσπιστούν τεχνικά κριτήρια ελέγχου.
165 Δεύτερον, επισημαίνεται ότι η δραστηριότητα κατασκευής αεροσκαφών περιγράφεται στο τμήμα 3.21 ως οικονομική δραστηριότητα που συνίσταται σε «[κ]ατασκευή, επισκευή, συντήρηση, γενική επισκευή, μετασκευή, σχεδίαση, αναπροσαρμογή της χρήσης και αναβάθμιση αεροσκαφών, καθώς και εξαρτημάτων και εξοπλισμού αεροσκαφών».
166 Ωστόσο, το αποτύπωμα CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο υπολογίζεται λαμβανομένων υπόψη του αριθμού των μεταφερόμενων επιβατών και του αριθμού των χιλιομέτρων που διανύονται ανά πτήση. Επομένως, το κριτήριο αυτό αφορά την εκμετάλλευση των αεροσκαφών, η οποία εμπίπτει στο τμήμα 6.19 του παραρτήματος Ι του κατ᾽ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2139, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αεροπορικές μεταφορές επιβατών και εμπορευμάτων» (στο εξής: τμήμα 6.19), και όχι την κατασκευή τους.
167 Επιπλέον, όσον αφορά τον φερόμενο ως καθοριστικό ρόλο του κριτηρίου του αποτυπώματος CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο στην εκτίμηση της Επιτροπής σχετικά με τον χαρακτηρισμό των οικονομικών δραστηριοτήτων του τομέα των αεροπορικών μεταφορών ως δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στη μετάβαση, επισημαίνεται ότι από το τμήμα 6.19, στοιχείο εʹ, προκύπτει ότι η δραστηριότητα αεροπορικής μεταφοράς επιβατών μπορεί να θεωρηθεί δραστηριότητα που συμβάλλει στη μετάβαση όταν ασκείται με αεροσκάφος το οποίο λειτουργεί με ελάχιστο μερίδιο ΒΑΚ αντίστοιχο προς 5 % το 2022, το δε ποσοστό των εν λόγω καυσίμων αυξάνεται εν συνεχεία κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες ετησίως. Επισημαίνεται επίσης ότι, σε αντίθεση με τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου που καθορίζονται στο τμήμα 6.19, στοιχεία βʹ έως δʹ, το τεχνικό κριτήριο ελέγχου του στοιχείου εʹ του ίδιου τμήματος δεν απαιτεί την τήρηση του τεχνικού κριτηρίου ελέγχου που καθορίζεται στο τμήμα 3.21, στοιχείο βʹ. Επομένως, από το τμήμα 6.19, στοιχείο εʹ, προκύπτει ότι η δραστηριότητα αεροπορικής μεταφοράς επιβατών μπορεί να θεωρηθεί δραστηριότητα που συμβάλλει στη μετάβαση ακόμη και όταν ασκείται με αεροσκάφος που παράγεται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία, υπό την προϋπόθεση ότι το αεροσκάφος αυτό λειτουργεί με συγκεκριμένο ποσοστό ΒΑΚ, και, ως εκ τούτου, ανεξαρτήτως του αποτυπώματός του CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο.
168 Τρίτον, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 10, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του κανονισμού περί ταξινομίας αναφέρεται στα «επίπεδα εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που αντιστοιχούν στις καλύτερες επιδόσεις στον τομέα ή στον κλάδο» και, ως εκ τούτου, η Επιτροπή όφειλε να λάβει υπόψη, βάσει της διατάξεως αυτής, τις εκπομπές CO2 των αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία σε σχέση με τις καλύτερες συναφείς επιδόσεις του τομέα της αεροπορικής μεταφοράς επιβατών και όχι του σιδηροδρομικού ή του οδικού τομέα.
169 Κατά συνέπεια, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν μπορούσε να στηρίξει την εξαίρεση της δραστηριότητας κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία από τις δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπονταν τεχνικά κριτήρια ελέγχου στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στη μετάβαση, κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας, στο αποτύπωμα CO2 ανά επιβατοχιλιόμετρο των εν λόγω αεροσκαφών.
170 Κατά τρίτον, επισημαίνεται ότι το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας προβλέπει ότι η Επιτροπή αξιολογεί τη δυνητική συμβολή και τη σκοπιμότητα όλων των σχετικών υφιστάμενων τεχνολογιών όχι μόνο για τη θέσπιση των τεχνικών κριτηρίων ελέγχου αλλά και για τους σκοπούς της ίδιας της εν λόγω παραγράφου.
171 Εν προκειμένω, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι δεν έλαβε υπόψη τη δυνατότητα των επιχειρηματικών αεροσκαφών να λειτουργούν με φερόμενο ως υψηλό ποσοστό ΒΑΚ, με την αιτιολογία ότι οι κατασκευαστές επιχειρηματικών αεροσκαφών δεν επηρεάζουν τη χρήση ΒΑΚ από τους φορείς εκμετάλλευσης επιχειρηματικών αεροσκαφών. Εντούτοις, η Επιτροπή ανέφερε με το υπόμνημα αντικρούσεως ότι κατά την προσεχή επανεξέταση των τεχνικών κριτηρίων ελέγχου θα αξιολογήσει την ανάγκη πρόβλεψης τεχνικών κριτηρίων ελέγχου για τα επιχειρηματικά αεροσκάφη που χρησιμοποιούν ΒΑΚ, λαμβανομένης υπόψη της εξέλιξης της πρακτικής των φορέων εκμετάλλευσης επιχειρηματικών αεροσκαφών όσον αφορά τον ανεφοδιασμό με ΒΑΚ.
172 Ωστόσο, επισημαίνεται ότι από το τμήμα 3.21, στοιχείο γʹ, προκύπτει ότι από την 1η Ιανουαρίου 2028 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2032 η κατασκευή αεροσκαφών τα οποία πληρούν τα τεχνικά κριτήρια ελέγχου του τμήματος 3.21, στοιχείο βʹ, και είναι πιστοποιημένα για λειτουργία με 100 % μείγμα ΒΑΚ θα θεωρείται δραστηριότητα που συμβάλλει στη μετάβαση.
173 Επομένως, η επιλογή της Επιτροπής να μη λάβει υπόψη ότι τα επιχειρηματικά αεροσκάφη μπορούν να λειτουργούν με υψηλό ποσοστό ΒΑΚ, ενώ έλαβε υπόψη τη δυνατότητα αυτή για τα λοιπά αεροσκάφη με μάζα απογείωσης άνω των 5,7 τόνων, είναι προδήλως αυθαίρετη.
174 Κατά τέταρτον, επισημαίνεται ότι από το έγγραφο εργασίας της Επιτροπής προκύπτει ότι η ίδια η Επιτροπή εκτιμά ότι θα απαιτούνταν περαιτέρω εργασίες προκειμένου να αποδειχθεί αν, και υπό ποιες προϋποθέσεις, η κατασκευή των επιχειρηματικών αεροσκαφών τελευταίας γενιάς θα μπορούσε να συμβάλει στην επίτευξη των σκοπών της ταξινομίας.
175 Το επιχείρημα που προβάλλει συναφώς η Επιτροπή, ότι το χωρίο αυτό του εγγράφου εργασίας απλώς καταδεικνύει τη σταδιακή προσέγγιση που η ίδια ακολούθησε για τη θέσπιση των τεχνικών κριτηρίων ελέγχου, μάλλον επιβεβαιώνει ότι κατά τον χρόνο έκδοσης του προσβαλλόμενου κανονισμού η Επιτροπή δεν είχε αναλύσει όλα τα κρίσιμα στοιχεία προκειμένου να εκτιμήσει αν η δραστηριότητα κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία εμπίπτει στις δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας.
176 Λαμβανομένων υπόψη των εκτιμήσεων που εκτέθηκαν στις σκέψεις 148 έως 175 ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, κατά την έννοια της νομολογίας που υπομνήσθηκε στη σκέψη 141 ανωτέρω, καθόσον εξαίρεσε τη δραστηριότητα κατασκευής αεροσκαφών που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία από τις δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπονταν τεχνικά κριτήρια ελέγχου στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στη μετάβαση κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας.
177 Επομένως, ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως είναι βάσιμος.
178 Πρέπει να κριθεί αν η διαπιστωθείσα έλλειψη νομιμότητας δύναται να επιφέρει την ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης, όπως ζητεί η προσφεύγουσα.
179 Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης διάταξης, ήτοι του σημείου 2 του παραρτήματος Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485, κατά το μέρος που το σημείο αυτό εισήγαγε το τμήμα 3.21 στο παράρτημα Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2139.
180 Κατά πάγια νομολογία, η μερική ακύρωση πράξεως της Ένωσης είναι δυνατή μόνον εφόσον τα στοιχεία των οποίων ζητείται η ακύρωση δύνανται να διαχωριστούν από την υπόλοιπη πράξη. Η απαίτηση αυτή περί δυνατότητας διαχωρισμού δεν πληρούται όταν η μερική ακύρωση πράξεως θα είχε ως αποτέλεσμα τη μεταβολή της ουσίας της [βλ. απόφαση της 10ης Μαΐου 2023, Ryanair κατά Επιτροπής (SAS II· COVID‑19), T‑238/21, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2023:247, σκέψη 84 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
181 Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι το πρώτο εδάφιο, στοιχείο βʹ, του πίνακα του τμήματος 3.21, το οποίο εξαιρεί την κατασκευή των «αεροσκαφών […] που παράγονται για ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία», περιλαμβάνεται στην υποδιαίρεση που επιγράφεται «Τεχνικά κριτήρια ελέγχου», αντικείμενο της οποίας είναι η απαρίθμηση των τεχνικών κριτηρίων για κάθε τύπο αεροσκάφους του οποίου η κατασκευή, η επισκευή, η συντήρηση, η γενική επισκευή, η μετασκευή, η σχεδίαση, η αναπροσαρμογή της χρήσης ή η αναβάθμιση εμπίπτουν στο πεδίο της ταξινομίας.
182 Το σύνολο, όμως, των τεχνικών κριτηρίων που πρέπει να πληρούν τα αεροσκάφη που παράγονται για την ιδιωτική ή εμπορική επαγγελματική αεροπορία περιλαμβάνεται στο τμήμα 3.21, στοιχείο βʹ. Πράγματι, το τμήμα 3.21, στοιχείο αʹ, απλώς αναφέρεται στα αεροσκάφη με μηδενικές άμεσες εκπομπές CO2, το δε τμήμα 3.21, στοιχείο γʹ, αφορά, για το διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 2028 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2032, τα αεροσκάφη που είναι πιστοποιημένα για λειτουργία με 100 % μείγμα ΒΑΚ και παραπέμπει ευθέως στο τμήμα 3.21, στοιχείο βʹ, όσον αφορά τα τεχνικά κριτήρια. Επομένως, η ακύρωση του τμήματος 3.21, στοιχείο βʹ, θα μετέβαλλε την ουσία του τμήματος 3.21 στο σύνολό του, καθόσον θα είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση των τεχνικών κριτηρίων που πρέπει να πληρούν ορισμένοι τύποι αεροσκαφών προκειμένου οι σχετικές με αυτά δραστηριότητες να μπορούν να χαρακτηριστούν ως δραστηριότητες που συμβάλλουν στη μετάβαση κατά το άρθρο 10, παράγραφος 2, του κανονισμού περί ταξινομίας. Επομένως, το τμήμα 3.21, στοιχείο βʹ, δεν δύναται να διαχωριστεί από το υπόλοιπο τμήμα.
183 Επιπλέον, επισημαίνεται ότι το σημείο 2 του παραρτήματος Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485 εισήγαγε στο παράρτημα Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2139, πέραν του τμήματος 3.21, το τμήμα 3.18, το οποίο επιγράφεται «Παραγωγή κατασκευαστικών στοιχείων αυτοκινήτων και κινητικότητας», το τμήμα 3.19, το οποίο επιγράφεται «Κατασκευή στοιχείων σιδηροδρομικού τροχαίου υλικού», και το τμήμα 3.20, το οποίο επιγράφεται «Κατασκευή, εγκατάσταση και συντήρηση ηλεκτρολογικού εξοπλισμού υψηλής, μέσης και χαμηλής τάσης για μεταφορά και διανομή ηλεκτρικού ρεύματος που έχει ως αποτέλεσμα ή καθιστά δυνατή τη σημαντική συμβολή στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής», τα οποία θεσπίζουν τεχνικά κριτήρια ελέγχου για τις δραστηριότητες αυτές βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 3, και του άρθρου 11, παράγραφος 3, του κανονισμού περί ταξινομίας.
184 Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, καθόσον τα τμήματα που μνημονεύθηκαν στη σκέψη 183 ανωτέρω διαφέρουν τόσο ως προς το αντικείμενό τους όσο και ως προς τα κριτήρια που θεσπίζουν, το τμήμα 3.21 του παραρτήματος Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2139 δύναται να διαχωριστεί από τα τμήματα 3.18 έως 3.20 του κανονισμού αυτού.
185 Ομοίως, μολονότι το πρώτο εδάφιο, στοιχεία βʹ και γʹ, του πίνακα του τμήματος 6.18 του παραρτήματος Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2139, το οποίο επιγράφεται «Εκμίσθωση αεροσκαφών», και το πρώτο εδάφιο, στοιχεία βʹ και γʹ, του τμήματος 6.19 του παραρτήματος Ι του ίδιου κανονισμού, το οποίο επιγράφεται «Αεροπορικές μεταφορές επιβατών και εμπορευμάτων», τμήματα τα οποία εισήχθησαν αμφότερα στο παράρτημα Ι του εν λόγω κανονισμού με το σημείο 22 του παραρτήματος Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485, παραπέμπουν στα τεχνικά κριτήρια ελέγχου του τμήματος 3.21, στοιχεία βʹ και γʹ, εντούτοις τα τμήματα αυτά έχουν διαφορετικό αντικείμενο, καθόσον αποσκοπούν στη θέσπιση τεχνικών κριτηρίων ελέγχου για οικονομικές δραστηριότητες διαφορετικές από εκείνη του τμήματος 3.21. Επομένως, το τμήμα 3.21 δύναται να διαχωριστεί από τα τμήματα 6.18 και 6.19 του παραρτήματος Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2139, όπως επιβεβαίωσε άλλωστε η Επιτροπή απαντώντας σε ερώτηση του Γενικού Δικαστηρίου κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση.
186 Επομένως, εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει στο σύνολό του το τμήμα 3.21, το οποίο εισήχθη στο παράρτημα Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2139 με το σημείο 2 του παραρτήματος Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2023/2485.
187 Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, η υπό κρίση προσφυγή πρέπει να γίνει δεκτή, χωρίς να απαιτείται να εξεταστούν ο τρίτος, ο τέταρτος και ο έκτος λόγος ακυρώσεως, και η προσβαλλόμενη διάταξη πρέπει να ακυρωθεί.
Επί των δικαστικών εξόδων
188 Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της προσφεύγουσας, της EBAA και της Compagnie Daher.
189 Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. Επομένως, το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο πενταμελές τμήμα)
αποφασίζει:
1) Ακυρώνει το τμήμα 3.21, το οποίο φέρει τον τίτλο «Κατασκευή αεροσκαφών» και εισήχθη με το σημείο 2 του παραρτήματος Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2023/2485 της Επιτροπής, της 27ης Ιουνίου 2023, για την τροποποίηση του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2021/2139 με τη θέσπιση τεχνικών κριτηρίων ελέγχου για τον προσδιορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες ορισμένες οικονομικές δραστηριότητες θεωρείται ότι συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και για τον προσδιορισμό του κατά πόσον αυτές οι οικονομικές δραστηριότητες δεν βλάπτουν σημαντικά οποιονδήποτε από τους άλλους περιβαλλοντικούς στόχους, στο παράρτημα Ι του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 2021/2139 της Επιτροπής, της 4ης Ιουνίου 2021, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) 2020/852 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με τη θέσπιση τεχνικών κριτηρίων ελέγχου για τον προσδιορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες μια οικονομική δραστηριότητα θεωρείται ότι συμβάλλει σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή στην προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή και για τον προσδιορισμό του κατά πόσον αυτή η οικονομική δραστηριότητα δεν βλάπτει σημαντικά οποιονδήποτε από τους άλλους περιβαλλοντικούς στόχους.
2) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της, καθώς και τα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν οι Dassault Aviation, European Business Aviation Association (EBAA) και Compagnie Daher.
3) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους.
|
Παπασάββας |
Buttigieg |
Kancheva |
|
Tichy-Fisslberger |
Bestagno |
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 24 Ιουνίου 2026.
(υπογραφές)
* Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.