(1)

Η Επιτροπή ενημερώθηκε μέσω καταγγελίας για ορισμένα μέτρα στήριξης που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία υπέρ της εταιρείας Arbel Fauvet Rail («AFR»). Η Γαλλία υπέβαλε συμπληρωματικές παρατηρήσεις στις 28 Ιανουαρίου 2006, στις 25 Οκτωβρίου 2006, στις 30 Ιανουαρίου 2007 και στις 6 Ιουνίου 2007.

(2)

Με επιστολή της 12ης Σεπτεμβρίου 2007, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Γαλλία για την απόφασή της να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης όσον αφορά την προαναφερθείσα ενίσχυση.

(3)

Η Γαλλία υπέβαλε τις παρατηρήσεις της στις 12 Οκτωβρίου 2007, καθώς και στις 18 και 19 Δεκεμβρίου 2007.

(4)

Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με την εν λόγω ενίσχυση.

(5)

Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις από τους ενδιαφερόμενους.

(6)

Η AFR είναι κατασκευαστής σιδηροδρομικού υλικού ειδικευμένος στις φορτάμαξες και στα εμπορευματοκιβώτια-δεξαμενές. Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους παραγωγούς στην ευρωπαϊκή αγορά τροχαίου σιδηροδρομικού υλικού. Η εταιρεία είναι εγκατεστημένη στο Douai (Nord) και απασχολεί σήμερα περίπου 265 άτομα.

(7)

Το 2005, η εταιρεία Arbel SA κατείχε την AFR κατά 100 % (3). Η AFR απασχολούσε τότε περίπου 330 άτομα.

(8)

Η εκμετάλλευση της AFR υπήρξε ελλειμματική κατά τη διάρκεια πολλών ετών. Οι οικονομικές δυσκολίες της εταιρείας επιδεινώθηκαν από το 2001. Αυτή η τάση ενισχύθηκε μεταξύ του 2002 και του 2005. Στον ακόλουθο πίνακα αναγράφονται ορισμένοι δείκτες κλειδιά των επιδόσεων της AFR κατά την περίοδο που προηγήθηκε της χορήγησης της ενίσχυσης:

(9)

Στις 4 Ιουλίου 2005, η περιφέρεια Nord-Pas-de-Calais και ο δήμος της περιφέρειας του Douaisis χορήγησαν από κοινού στην AFR επιστρέψιμη προκαταβολή 1 εκατ. ευρώ ο καθένας, ήτοι 2 εκατ. ευρώ συνολικά.

(10)

Σύμφωνα με τις παρασχεθείσες από τις γαλλικές αρχές πληροφορίες, οι όροι των προκαταβολών ήταν οι ακόλουθοι:

(11)

Στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή εκτίμησε ότι οι επιστρέψιμες προκαταβολές συνιστούσαν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης. Γι’ αυτόν τον σκοπό, η Επιτροπή επισήμανε ιδίως ότι τα μέτρα παρείχαν πλεονέκτημα στην AFR στο μέτρο που η επιχείρηση, λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής της κατάστασης, δεν θα είχε μπορέσει να αντλήσει κεφάλαια από τη χρηματοπιστωτική αγορά υπό όρους τόσο ευνοϊκούς.

(12)

Η Επιτροπή έκρινε ότι η AFR ήταν προβληματική επιχείρηση κατά την έννοια των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (εφεξής «οι κατευθυντήριες γραμμές») (4) και ότι, συνεπώς, το συμβιβάσιμο της κρατικής ενίσχυσης που αυτή είχε λάβει έπρεπε να αξιολογηθεί σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές. Σύμφωνα με την Επιτροπή, υπήρχαν αμφιβολίες όσον αφορά το συμβιβάσιμο της εν λόγω ενίσχυσης με την κοινή αγορά κατά την έννοια των κατευθυντηρίων γραμμών.

(13)

Οι γαλλικές αρχές επισήμαναν ότι παρόλο που η AFR διένυε μια δύσκολη φάση κατά την περίοδο κατά την οποία χορηγήθηκαν και κατόπιν καταβλήθηκαν οι επιστρέψιμες προκαταβολές (τόσο τον Ιούλιο όσο και κατά το δεύτερο εξάμηνο 2005), η εταιρεία διατήρησε πάντοτε την εμπιστοσύνη των πελατών και των τραπεζών της.

(14)

Προς επίρρωση των δηλώσεων τους, οι γαλλικές αρχές επικαλέσθηκαν τα ακόλουθα στοιχεία, που χαρακτηρίστηκαν ως «σήματα εμπιστοσύνης» των πελατών και των τραπεζών όσον αφορά την AFR:

(15)

Οι γαλλικές αρχές στήριξαν τις παρατηρήσεις τους με έγγραφα από τα οποία προκύπτουν ιδίως τα εξής:

(16)

Το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ορίζει ότι, εκτός αν άλλως ορίζει η ίδια συνθήκη, οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές.

(17)

Όσον αφορά τις επιστρέψιμες προκαταβολές, η Επιτροπή επισημαίνει τα ακόλουθα.

(18)

Το άρθρο 87 της συνθήκης δεν έχει ως στόχο αποκλειστικά τις ενισχύσεις που χορηγούνται από τις εθνικές κυβερνήσεις των κρατών μελών, αλλά και τις ενισχύσεις που χορηγούνται από τις τοπικές αρχές, όπως εκείνες της περιφέρειας Nord-Pas-de-Calais ή των κοινοτήτων του δήμου της περιφέρειας του Douaisis. Τα κεφάλαια αυτών των τοπικών αρχών συνιστούν κρατικούς πόρους και οι αποφάσεις τους να χορηγήσουν τις εν λόγω προκαταβολές στην AFR καταλογίζονται στο κράτος.

(19)

Οι προκαταβολές χορηγήθηκαν όταν η AFR βρισκόταν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση. Στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή έκρινε ότι η AFR, λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής της κατάστασης όπως προκύπτει από το σημείο 8, ήταν προβληματική επιχείρηση κατά την έννοια των κατευθυντηρίων γραμμών, τη στιγμή της χορήγησης της ενίσχυσης. Επίσης, η Επιτροπή επισήμανε ότι οι προκαταβολές είχαν χορηγηθεί χωρίς καμία ασφάλεια που να εγγυάτο την επιστροφή τους, ενώ τα εφαρμοζόμενα επιτόκια θεωρείται ότι αντιστοιχούν στα επιτόκια που εφαρμόζονται για δάνεια τα οποία «συνοδεύονται από κανονικές εγγυήσεις» (5). Η Επιτροπή θεωρεί ότι αποκλείεται η AFR, λαμβανομένης της οικονομικής της κατάστασης, να ήταν σε θέση να αντλήσει κεφάλαια από τη χρηματοπιστωτική αγορά σε άλλο τόσο ευνοϊκές συνθήκες. Κατά συνέπεια, οι εν λόγω προκαταβολές συνιστούν πλεονέκτημα υπέρ της AFR.

(20)

Γι’ αυτό, επισημαίνεται ότι οι γαλλικές αρχές δήλωσαν, στηριζόμενες στα παραδείγματα που αναφέρονται στο σημείο 14, ότι η AFR έχαιρε ακόμα της εμπιστοσύνης των τραπεζιτών και των πελατών της κατά τη στιγμή χορήγησης της ενίσχυσης. Η Επιτροπή εκλαμβάνει αυτές τις παρατηρήσεις ως η Γαλλία να αμφισβητεί ότι η AFR θα ήταν σε θέση να αντλήσει κεφάλαια υπό ίδιους όρους από τη χρηματοπιστωτική αγορά (πράγμα που ισοδυναμεί με αμφισβήτηση ότι οι επιστρέψιμες προκαταβολές χορήγησαν πλεονέκτημα στην AFR) και, κατά μείζονα λόγο, ότι η AFR ήταν προβληματική εταιρεία κατά την έννοια των κατευθυντηρίων γραμμών τη στιγμή της χορήγησης των επιστρέψιμων προκαταβολών.

(21)

Οι παρατηρήσεις της Γαλλίας δεν αλλάζουν κατά συνέπεια την ανάλυση που διατυπώθηκε στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, και τούτο για τους εξής λόγους.

(22)

Τα παραδείγματα πιστώσεων που επικαλέσθηκαν οι γαλλικές αρχές (ιδίως η εξουσιοδότηση του ακάλυπτου χρέους του τρεχούμενου λογαριασμού και των προκαταβολών πελατών) δεν είναι συγκρίσιμα με τις εν λόγω επιστρέψιμες προκαταβολές. Το ακάλυπτο χρέος ενός τρεχούμενου λογαριασμού είναι μία πολύ βραχυπρόθεσμη πίστωση, αντίθετα με τις επιστρέψιμες προκαταβολές που είναι τριετείς. Αυτές οι διαφορετικές μορφές πίστωσης δεν αποτελούν κατά συνέπεια αντικείμενο των ίδιων αναλύσεων κινδύνου από μέρους των πιστωτών, και το γεγονός ότι ένας οφειλέτης μπορεί να λάβει βραχυπρόθεσμη πίστωση επαρκεί για να εκτιμηθεί κατά πόσο αυτός θα μπορούσε να λάβει ένα πιο μακροπρόθεσμο δάνειο, του οποίου η επιστροφή θα εξαρτηθεί από την ικανότητα επιβίωσης του οφειλέτη.

(23)

Όσον αφορά τις προκαταβολές πελατών, η Επιτροπή επισημαίνει ότι αυτές ήταν αντεγγυημένες από την […] (*1), έναν ανεξάρτητο φορέα, γεγονός που σημαίνει ότι οι πελάτες και οι προμηθευτές δεν διέτρεχαν κινδύνους σχετικά με την οικονομική κατάσταση της AFR και, κατά συνέπεια, δεν είχαν λόγους να υποβάλουν την καταβολή των προκαταβολών σε ανάλυση της οικονομικής ευρωστίας μιας επιχείρησης παρόμοιας με εκείνη στην οποία θα είχε προβεί ένας πιστωτής που προέβλεπε να χορηγήσει ένα δάνειο χωρίς ασφάλεια.

(24)

Εν κατακλείδι, οι παρατηρήσεις της Γαλλίας δεν επιτρέπουν να διαπιστωθεί εάν η AFR θα ήταν σε θέση να αντλήσει κεφάλαια από τη χρηματοπιστωτική αγορά υπό τους ιδίους όρους.

(25)

Όσον αφορά τον χαρακτηρισμό της AFR ως προβληματικής επιχείρησης κατά την έννοια των κατευθυντηρίων γραμμών, η Επιτροπή διαπιστώνει τα ακόλουθα.

(26)

Από το σημείο 10 στοιχείο α) των κατευθυντηρίων γραμμών προκύπτει ότι μια επιχείρηση είναι προβληματική εφόσον έχει απωλεσθεί πάνω από το μισό του εγγεγραμμένου κεφαλαίου της, και άνω του ενός τετάρτου του κεφαλαίου αυτού έχει απωλεσθεί κατά τη διάρκεια των δώδεκα τελευταίων μηνών. Αυτή η διάταξη οδηγεί στην υπόθεση ότι μια εταιρεία που αντιμετωπίζει σημαντική απώλεια του εγγεγραμμένου της κεφαλαίου δεν θα είναι σε θέση να εξαλείψει τις ζημίες της που θα την οδηγήσουν βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα σε σχεδόν βέβαιο οικονομικό θάνατο. Η Επιτροπή εκτιμά ότι αυτή η υπόθεση, λογικά, εφαρμόζεται κατά μείζονα λόγο σε μια εταιρεία που απώλεσε ολόκληρο το εγγεγραμμένο κεφάλαιό της και παρουσιάζει αρνητικά ίδια κεφάλαια.

(27)

Όπως προκύπτει από τα οικονομικά στοιχεία που αναφέρονται στο σημείο 8 (τα οποία δεν αμφισβήτησε η Γαλλία στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας έρευνας), η AFR παρουσίαζε αρνητικά ίδια κεφάλαια ήδη από το 2001 και δεν ήταν, κατά τη στιγμή της χορήγησης της ενίσχυσης, σε θέση να αντιστρέψει αυτή την τάση και να επιστρέψει σε θετικά ίδια κεφάλαια. Υπό αυτές τις συνθήκες, η Επιτροπή θεωρεί ότι η AFR ήταν, κατά τη στιγμή της χορήγησης της ενίσχυσης, προβληματική επιχείρηση κατά την έννοια του σημείου 10 των κατευθυντηρίων γραμμών.

(28)

Δευτερευόντως, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η AFR ανταποκρινόταν επίσης, κατά τη στιγμή χορήγησης της ενίσχυσης, στον ορισμό προβληματικής επιχείρησης που αναφέρεται στο σημείο 11 των κατευθυντηρίων γραμμών, ο οποίος προβλέπει ότι ακόμα και στην περίπτωση που δεν συντρέχει καμία από τις περιστάσεις που αναφέρονται στο σημείο 10, μια εταιρεία μπορεί να συνεχίσει να θεωρείται προβληματική, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν οι συνήθεις ενδείξεις μιας προβληματικής επιχείρησης όπως αύξηση των ζημιών, μείωση του κύκλου εργασιών. Ωστόσο, το σημείο 11 προβλέπει ότι μια προβληματική επιχείρηση είναι επιλέξιμη μόνο εφόσον αποδεδειγμένα αδυνατεί να εξασφαλίσει την ανάκαμψή της με δικούς της πόρους ή με τη λήψη κεφαλαίων από τους ιδιοκτήτες/μετόχους ή από πηγές της αγοράς. Αυτή η διάταξη υπενθυμίζει, κατά συνέπεια, ότι ο χαρακτηρισμός μιας επιχείρησης ως προβληματικής πρέπει να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο όλων των σχετικών ενδείξεων, ωστόσο δίδεται ιδιαίτερο βάρος στην ικανότητα της επιχείρησης να ανακάμψει χωρίς την παρέμβαση των δημοσίων αρχών.

(29)

Σχετικά, η Επιτροπή επισημαίνει (όπως προκύπτει από τον πίνακα στο σημείο 8) ότι η AFR παρουσιάζει ήδη από το 2001 συνεχή μείωση του κύκλου εργασιών της, καθώς και συνεχιζόμενες επίπεδο ζημίες. Πρόκειται για χαρακτηριστικές για μια προβληματική επιχείρηση ενδείξεις κατά την έννοια του σημείου 11 των κατευθυντηρίων γραμμών. Στην απόφασή της για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας, η Επιτροπή είχε ήδη επισημάνει αυτές τις ενδείξεις προς επίρρωση του προκαταρκτικού της συμπεράσματος ότι η AFR ήταν προβληματική επιχείρηση. Επιπλέον, η αρνητική τάση της οικονομικής κατάστασης της AFR προκύπτει από το γεγονός ότι, ήδη από τον Ιανουάριο 2004, η επιχείρηση περιήλθε σε αδυναμία να πληρώσει εγκαίρως τις κοινωνικές εισφορές και τους φόρους ύψους 4,3 εκατ. ευρώ και κατά συνέπεια είχε υποχρεωθεί να ζητήσει από τις αρμόδιες αρχές αναστολή πληρωμών και καθορισμό προγράμματος εξόφλησης του χρέους.

(30)

Τα μόνα από τα στοιχεία που επικαλέσθηκε η Γαλλία τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν ενδείξεις προς την αντίθετη κατεύθυνση είναι οι πιστώσεις που χορηγηθήκαν στην AFR (ακάλυπτο χρέος του τρεχούμενου λογαριασμού και των προκαταβολών), καθώς και το γεγονός ότι η AFR ετύγχανε ορισμένων εγγυήσεων από μέρους της […] (*1). Η Επιτροπή εκτιμά ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη αυτές οι ενδείξεις στο πλαίσιο της εξέτασης, όπως απαιτεί το σημείο 11 των κατευθυντηρίων γραμμών, της ικανότητας της επιχείρησης να ανακάμψει με τη βοήθεια κεφαλαίων που αυτή θα μπορούσε να αντλήσει στη χρηματοπιστωτική αγορά. Σχετικά, η Επιτροπή διαπιστώνει τα ακόλουθα:

(31)

Μπορεί λοιπόν να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι, τη στιγμή της χορήγησης της ενίσχυσης, η AFR αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές δυσχέρειες που απειλούσαν την ύπαρξή της βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα και δεν ήταν σε θέση να τις ελέγξει χωρίς την παρέμβαση των δημοσίων αρχών.

(32)

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εκτιμά ότι, λαμβανομένων υπόψη των όσων προηγούνται και ιδίως των οικονομικών αποτελεσμάτων που αναφέρονται στο σημείο 8, η AFR ήταν προβληματική επιχείρηση κατά την έννοια του σημείου 10 των κατευθυντηρίων γραμμών και, δευτερευόντως του σημείου 11 κατά τη στιγμή της χορήγησης των επιστρέψιμων προκαταβολών. Δεδομένων των δυσχερειών που αντιμετώπιζε η AFR, η Επιτροπή εκτιμά ότι η AFR δεν ήταν σε θέση να αντλήσει πιστώσεις από τη χρηματοπιστωτική αγορά υπό τόσο ευνοϊκούς όρους. Οι εν λόγω προκαταβολές χορήγησαν κατά συνέπεια πλεονέκτημα στην AFR επιτρέποντάς της να χρηματοδοτηθεί υπό όρους περισσότερο ευνοϊκούς από εκείνους που θα είχε μπορέσει να επιτύχει στη χρηματοπιστωτική αγορά.

(33)

Οι επιστρεπτέες προκαταβολές ευνοούν την AFR σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση, στο βαθμό που αυτές προορίζονται αποκλειστικά μόνο γι’ αυτήν.

(34)

Ο τομέας κατασκευών σιδηροδρομικού τροχαίου υλικού χαρακτηρίζεται από την παρουσία πολλών ευρωπαίων παραγωγών και ενδοκοινοτικών συναλλαγών. Το πλεονέκτημα που χορηγήθηκε στην AFR δύναται κατά συνέπεια να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.

(35)

Δεδομένων των ανωτέρω, η Επιτροπή εκτιμά ότι οι επιστρέψιμες προκαταβολές που χορηγήθηκαν στην AFR συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.

(36)

Στην περίπτωση ενισχύσεων που χορηγήθηκαν υπό μορφή δανείων σε προβληματικές επιχειρήσεις, το στοιχείο ενίσχυσης συνίσταται στη διαφορά μεταξύ του επιτοκίου που πραγματικά εφαρμόζεται και του επιτοκίου που η δικαιούχος επιχείρηση θα μπορούσε να επιτύχει για την ίδια πίστωση στην ιδιωτική αγορά (6).

(37)

Στην ανακοίνωσή της σχετικά με τη μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης (5), η Επιτροπή διευκρινίζει ότι το επιτόκιο αναφοράς είναι ένα κατώτατο επιτόκιο που δύναται να αυξηθεί σε περιστάσεις ιδιαιτέρου κινδύνου, δίνοντας ως παράδειγμα αυτών των κινδύνων δανείων σε προβληματικές επιχειρήσεις ή ελλείψει ασφαλειών που συνήθως απαιτούν οι τράπεζες, και διασαφηνίζοντας ότι σ’ αυτή την περίπτωση η προσαύξηση μπορεί να ανέλθει σε 400 σημεία βάσης και ακόμα περισσότερο.

(38)

Έτσι, στην υπόθεση Chemische Werke Piesteritz (6), η Επιτροπή έκρινε ότι ένα δάνειο σε μια προβληματική επιχείρηση δικαιολογούσε μια προσαύξηση 400 σημείων βάσης. Η Επιτροπή επιβεβαίωσε αυτή την εκτίμηση στην υπόθεση Biria (7), διευκρινίζοντας ότι ο κίνδυνος που αποτελεί η απουσία ασφαλειών δικαιολογούσε τη συμπληρωματική προσαύξηση 400 σημείων βάσης, δηλαδή ένα σύνολο αύξησης 800 σημείων βάσης. Η Επιτροπή εκτιμά ότι οι περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης είναι σε μεγάλο βαθμό παρόμοιες με εκείνες των προπαρατεθεισών υποθέσεων, ιδίως σε ό,τι αφορά την απουσία ασφαλειών και το εύρος των δυσχερειών που αντιμετωπίζονται. Κατά συνέπεια, οι κίνδυνοι που συνδέονται με τις επιστρέψιμες προκαταβολές που χορηγήθηκαν στην AFR μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο της ίδιας αξιολόγησης.

(39)

Η κρατική ενίσχυση που συνιστούν οι επιστρεπτέες προκαταβολές αποτελείται κατά συνέπεια από τη διαφορά μεταξύ του επιτοκίου που πραγματικά οφείλεται βάσει των όρων των επιστρεπτέων προκαταβολών και του επιτοκίου που θα οφείλετο κατ’ εφαρμογή του επιτοκίου αναφοράς που ίσχυε τη στιγμή της χορήγησης της ενίσχυσης προσαυξημένου κατά 800 σημεία βάσης.

(40)

Λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής κατάστασης της AFR τη στιγμή κατά την οποία χορηγήθηκε η ενίσχυση, όπως προκύπτει από το σημείο 8 (ελλειμματική εκμετάλλευση επί σειρά ετών, αρνητικά ίδια κεφάλαια, κύκλος εργασιών σε ύφεση), η Επιτροπή εκτιμά ότι η AFR ήταν προβληματική επιχείρηση κατά την έννοια των κατευθυντηρίων γραμμών τη στιγμή της χορήγησης των επιστρέψιμων προκαταβολών. Για τους λόγους που επικαλούνται στα σημεία 22 και 23, οι παρατηρήσεις της Γαλλίας δεν επιτρέπουν την τροποποίηση αυτής της ανάλυσης.

(41)

Πράγματι η AFR, το 2005, αποτελούσε μέρος του ομίλου που ελεγχόταν από την εταιρεία χαρτοφυλακίου Arbel SA. Πέραν του σιδηροδρομικού του πόλου (αποτελούμενο από την AFR και την Lormafer), ο όμιλος περιελάμβανε έναν πόλο «κατασκευών για οικοδομές» που συμπεριλάμβανε τις επιχειρήσεις που ήταν εξειδικευμένες στην κατασκευή παραθύρων για τον κλάδο οικοδομής. Ωστόσο, όπως προκύπτει από πληροφορίες που χορηγήθηκαν από τις γαλλικές αρχές στην αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μετά την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας οι δυσχέρειες που αντιμετώπιζε η AFR ήταν συγκεκριμένες στα πλαίσια του ομίλου, αφού η δραστηριότητα της δεν είχε καμία σχέση με τον πόλο «κατασκευών για οικοδομές». Επιπλέον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι δυσχέρειες της AFR φαίνεται να ήταν πολύ σοβαρές για να μπορούν να επιλυθούν από τον όμιλο, δεδομένων των μετρίων οικονομικών αποτελεσμάτων του τελευταίου. Η Επιτροπή εκτιμά κατά συνέπεια ότι το σημείο 13 των κατευθυντηρίων γραμμών δεν αντίκειται ώστε η AFR να θεωρηθεί ως επιλέξιμη για ενισχύσεις διάσωσης ή αναδιάρθρωσης, παρόλο που ανήκει σε έναν όμιλο.

(42)

Συνεπώς, το συμβιβάσιμο της ενίσχυσης πρέπει να εκτιμηθεί στα πλαίσια των κατευθυντηρίων γραμμών.

(43)

Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι όροι συμβιβασιμότητας των ενισχύσεων στην αναδιάρθρωση που προβλέπονται από τις κατευθυντήριες γραμμές δεν πληρούνται. Έτσι, η Επιτροπή επισημαίνει τα ακόλουθα:

(44)

Η ενίσχυση δεν φαίνεται να τηρεί τους όρους της συμβιβασιμότητας των ενισχύσεων στη διάσωση που προβλέπονται από τις κατευθυντήριες γραμμές, δεδομένου ότι οι επιστρέψιμες προκαταβολές χορηγήθηκαν για περίοδο που υπερβαίνει τους έξι μήνες (βλέπε σημείο 25 των κατευθυντηρίων γραμμών).

(45)

Αυτές οι παρατηρήσεις είναι αρκετές ώστε να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η ενίσχυση δεν είναι συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά.