<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1988NLA.0700384501.case.xml"><NO.CASE>55/87</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61987C0055</NO.CELEX><NO.SEQ>0010.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST>3860</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>3864</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>5</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>CONCLUSIE VAN ADV.-GEN. MANCINI — ZAAK 55/87</LEFT><RIGHT>MOKSEL / BALM</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Conclusie van advocaat-generaal</HT></P><P><HT TYPE="UC">G. F. Mancini</HT></P><P>van <DATE ISO="19880601">1 juni 1988</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Vertaald uit het Italiaans.</P></NOTE></P></TI></TITLE><P><HT TYPE="ITALIC">Mijnheer de President,</HT></P><P><HT TYPE="ITALIC">mijne heren Rechters,</HT></P><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main verzoekt het Hof om uitlegging van twee verordeningen met betrekking tot de in- en uitvoer van rundvlees en om een uitspraak over de geldigheid van een derde verordening, waarbij de Commissie de vaststelling vooraf van de restituties bij de uitvoer van deze goederen tijdelijk had geschorst.</TXT><P>Op vrijdag <DATE ISO="19840210">10 februari 1984</DATE> vroeg de Duitse handelsonderneming Moksel bij de Bundesanstalt für landwirtschaftliche Marktordnung te Frankfurt am Main (hierna BALM) 155 uitvoercertificaten aan voor rundvlees, met vaststelling vooraf van de uitvoerrestitutie en van de monetair compenserende bedragen. Bij beschikking van <DATE ISO="19850514">14 mei 1985</DATE> wees de BALM de aanvragen af met een beroep op verordening nr. 387/84 van <DATE ISO="19840215">15 februari 1984</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="046" DATE.PUB="1984" PAGE.FIRST="39">PB 1984, L 46, blz. 39</REF.DOC.OJ>), die twee dagen later in werking was getreden. Krachtens deze verordening, die was vastgesteld via de spoedprocedure, had de Commissie de vaststelling vooraf van de restituties voor de periode van <DATE ISO="19840217">17</DATE> tot en met <DATE ISO="19840221">21 februari 1984</DATE> geschorst.</P><P>Volgens artikel 8 bis, lid 2, van verordening nr. 2377/80 van <DATE ISO="19800904">4 september 1980</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="241" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="5">PB 1980, L 241, blz. 5</REF.DOC.OJ>), ingevoegd bij verordening nr. 2798/81 van <DATE ISO="19810928">28 september 1981</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="275" DATE.PUB="1981" PAGE.FIRST="24">PB 1981, L 275, blz. 24</REF.DOC.OJ>), moeten de betrokken certificaten worden afgegeven <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>op de vijfde werkdag na de dag van de indiening van de aanvraag, voor zover (en daar gaat het hier om) tijdens deze termijn geen <HT TYPE="ITALIC">bijzondere maatregelen</HT> worden vastgesteld<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/> (cursivering van mij). Welnu, volgens de BALM moest verordening nr. 387/84 als een dergelijke maatregel worden beschouwd. Aangezien bij de berekening van de vijf werkdagen de zaterdag bovendien niet als werkdag kon worden meegerekend, was de laatste geldige dag voor de bedoelde afgifte vrijdag 17 februari, die dus in de in verordening nr. 387/84 voorziene schorsingsperiode viel. Bijgevolg werden de aanvragen van Moksel afgewezen. Moksel heeft deze beschikking vervolgens aangevochten voor het Verwaltungsgericht Frankfurt, dat het Hof krachtens artikel 177 EEG-Verdrag vier prejudiciële vragen heeft voorgelegd. Deze vragen kunnen worden samengevat als volgt:</P><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Kunnen aanvragen om vaststelling vooraf, die vóór de schorsingsperiode zijn ingediend, maar waarop tijdens die periode moet worden beslist, rechtsgeldig worden afgewezen ?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Zo ja, kan de zaterdag bij de berekening van de daarvoor in verordening nr. 2377/80 voorgeschreven vijf dagen worden uitgesloten ?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Kan, gezien de motiveringsplicht, verordening nr. 387/84 geldig worden geacht en zo ja, is deze verordening in casu juist<?PAGE NO="3861"?> toegepast, gelet op het vereiste van uiterste dringendheid ?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Kan bij ontkennende beantwoording van de vragen a tot en met c, het nationale orgaan een certificaat met vaststelling vooraf afgeven met terugwerkende kracht ?</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>In deze zaak hebben Moksel en de Commissie van de Europese Gemeenschappen schriftelijke opmerkingen ingediend en zijn ter terechtzitting gehoord.</P></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Een kort overzicht van de relevante gemeenschapsregeling. De rechtsbasis van verordening nr. 387/84 — waarbij, zoals gezegd, de Commissie de vaststelling vooraf van de restituties heeft geschorst — is artikel 5, lid 4, van verordening nr. 885/68 van <DATE ISO="19680628">28 juni 1968</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="156" DATE.PUB="1968" PAGE.FIRST="2">PB 1968, L 156, blz. 2</REF.DOC.OJ>), zoals gewijzigd bij verordening nr. 1504/76 van <DATE ISO="19760621">21 juni 1976</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="168" DATE.PUB="1976" PAGE.FIRST="7">PB 1976, L 168, blz. 7</REF.DOC.OJ>). Krachtens deze bepaling kan de Commissie <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>in uiterst dringende gevallen<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/> afwijken van de normale procedure, die voorziet in voorafgaande raadpleging van het beheerscomité [vgl. artikel 27 van verordening nr. 805/68 van <DATE ISO="19680527">27 mei 1968</DATE>, (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="148" DATE.PUB="1968" PAGE.FIRST="24">PB 1968, L 148, biz. 24</REF.DOC.OJ>)], en kan zij <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>na een onderzoek van de situatie aan de hand van alle gegevens waarover zij beschikt<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/> de vaststelling vooraf gedurende ten hoogste drie werkdagen schorsen.</TXT><P>Ik merk ten slotte nog op, dat aan het slot van deze bepaling wordt bepaald, dat de tijdens de schorsingsperiode ingediende aanvragen niet in behandeling worden genomen. Over het lot van nog lopende aanvragen wordt daarentegen niets gezegd.</P></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Met de eerste vraag verzoekt de Duitse rechter juist over dit laatste punt om opheldering: om precies te zijn, wenst hij te vernemen of aanvragen, die vóór de schorsingsperiode zijn ingediend, maar waarop door de administratie tijdens deze periode moet worden beslist, moeten worden ingewilligd of moeten worden afgewezen.</TXT><P>Ik herinner er in dit verband aan, dat in een feitelijk en rechtens identieke situatie in de sector zuivelprodukten het Hof besliste, dat <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>een maatregel tot schorsing van de vaststelling vooraf van exportrestituties die de Commissie onder de in het gemeenschapsrecht gestelde voorwaarden neemt, als een <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201A"/>bijzondere maatregel<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="2019"/> moet worden aangemerkt (in de zin van de geldende wetgeving). Bijgevolg is... (wanneer de maatregel eenmaal is genomen), een aanvraag om voorfixatie welke vóór deze schorsing is ingediend maar waarop gedurende de wachttijd moet worden beslist, evenzeer niet-ontvankelijk als de tijdens de schorsingsperiode ingediende aanvragen<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/> (arrest van <DATE ISO="19831027">27 oktober 1983</DATE> in zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="276/82" YEAR="1983" PAGE.ECR="3331">276/82, De Beste Boter, Jurispr. 1983, blz. 3331, r. o. 11 en 16</REF.DOC.ECR>).</P><P>Ondanks alle twijfel en voorbehoud van de verwijzende rechter met betrekking tot deze uitspraak, is er geen enkele reden om in casu voor een andere of een tegengestelde oplossing te kiezen. Zoals blijkt uit de motivering van het arrest en ook uit de conclusie van advocaatgeneraal VerLoren van Themaat, is in feite het stelsel <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>betreffende het schorsen van de toepassing van de bepalingen inzake de vaststelling vooraf van de heffingen en restituties in verschillende sectoren van de gemeenschappelijke ordening der markten... ingevoerd met <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201A"/>het oog op de stabiliteit van de handelstransacties<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="2019"/>. De mogelijkheid om bijzondere maatregelen te treffen dient om een verstoring van de betrokken<?PAGE NO="3862"?> markt te voorkomen, <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201A"/>wanneer de betrokkenen in abnormale mate van dit stelsel gebruik maken<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/><QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="2019"/> (r. o. 7).</P><P>Dezelfde redenen van opportuniteit dienden in de sector rundvlees ter rechtvaardiging van de vaststelling van de verordeningen nrs. 1504/76 en 2798/81 en van de artikelen 5, lid 4, respectievelijk 8 bis, daarvan. Uit deze twee regelingen blijkt duidelijk, dat de mogelijkheid om onder bijzondere omstandigheden de vaststelling vooraf van heffingen en restituties te schorsen, hoofdzakelijk ten doel heeft <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>de werking van het stelsel... te beschermen tegen plotse massale en zeer vaak speculatieve exportoperaties<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/> (r. o. 14). Zeker, artikel 5, lid 4 bepaalt dat alleen de aanvragen die tijdens de schorsingsperiode worden ingediend, niet in behandeling kunnen worden genomen. Om de zojuist genoemde redenen is het echter duidelijk, dat <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>het nuttig effect van deze maatregel ernstig in gevaar zou worden gebracht<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>, indien de niet-ontvankelijkheid niet eveneens zou kunnen worden uitgebreid tot de vóór deze periode ingediende aanvragen om vaststelling vooraf. Zoals het Hof ook in het arrest De Beste Boter oordeelde, volgt hieruit dat <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>de afwijzing van dergelijke aanvragen niet in strijd is met artikel 5, lid 4<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/> (r. o. 19).</P><P>De eerste vraag moet dus bevestigend worden beantwoord.</P></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Na deze opmerkingen ga ik meteen over tot bespreking van de derde vraag, die betrekking heeft op de geldigheid van verordening nr. 387/84. Zoals we hebben gezien, betwijfelt de verwijzende rechter of deze verordening voldoende is gemotiveerd. Bovendien meent hij, dat de voor de rechtmatigheid van de vaststelling van een bijzondere maatregel zoals schorsing vereiste feitelijke voorwaarde — namelijk het bestaan van een uiterst dringend geval —, in casu ontbreekt.</TXT><P>Met deze kritiek kan ik mij niet verenigen. Wat het eerste punt betreft, lees ik in de eerste considerans van de verordening, dat tot de schorsing van de vaststelling vooraf werd besloten wegens <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>de onzekerheid omtrent het prijsniveau<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/> op de rundvleesmarkt. Onder die omstandigheden, zo heet het verder, kan <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>de per <DATE ISO="19840211">11 februari 1984</DATE> ingaande verlaging van de restituties... ertoe leiden dat de restituties met <HT TYPE="ITALIC">speculatieve bedoelingen</HT> (cursivering van mij) vooraf worden vastgesteld<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/>. Welnu, gelet op de aard en het doel van de betrokken verordening, lijkt mij, dat door deze verduidelijking <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>de redenering van de communautaire instantie... duidelijk en ondubbelzinnig<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/> tot uiting komt, <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201E"/>zodat de belanghebbenden de rechtvaardigingsgronden van de genomen maatregel kunnen kennen en het Hof zijn toezicht kan uitoefenen<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/> (arrest van <DATE ISO="19821028">28 oktober 1982</DATE>, gevoegde zaken <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="292/81+293/81" YEAR="1982" PAGE.ECR="3887">292 en 293/81, Lion en Loiret &amp; Haentjens, Jurispr. 1982, blz. 3387, r. o.18</REF.DOC.ECR>). Ik voeg hieraan toe, dat het Hof ook met betrekking tot verordening nr. 2993/80 tot een soortgelijke conclusie is gekomen en dat deze rechtshandeling mutatis mutandis met dezelfde motivering en basisinhoud is vastgesteld als de onderhavige (arrest De Beste Boter, r. o. 10).</P><P>Wat de tweede opmerking van het Verwaltungsgericht betreft, blijkt uit de processtukken, dat de gemiddelde prijs van rundvlees op de wereldmarkt (op grond waarvan het bedrag van de uitvoerrestitutie moet worden vastgesteld) begin 1984 plotseling sterk steeg, namelijk met meer dan 4%. Dit bracht uiteraard een verlaging van dit bedrag<?PAGE NO="3863"?> mee, wat prompt geschiedde bij verordening nr. 355/84 van <DATE ISO="19840210">10 februari 1984</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="040" DATE.PUB="1984" PAGE.FIRST="18">PB 1984, L 40, blz. 18</REF.DOC.OJ>), die de volgende dag in werking trad.</P><P>Uit de door de Commissie verstrekte gegevens blijkt bovendien dat, ondanks dit snelle ingrijpen, alleen al op 10 februari — de laatste geldige dag waarop nog certificaten met de <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="201E"/>oude<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="201D"/> (gunstiger) restitutie verkrijgbaar waren — voor in totaal <FT TYPE="NUMBER">15880</FT> ton vlees uitvoercertificaten met vaststelling vooraf waren aangevraagd, wat tien tot twintig maal meer was dan normaal. De Commissie kreeg van deze aanvragen en van die welke tussen vrijdag <DATE ISO="19840210">10 februari</DATE> en maandag <DATE ISO="19840213">13 februari 1984</DATE> waren ingediend, pas kennis op laatstgenoemde dag om 16.00 uur. Onder die omstandigheden is een schorsing het enige hanteerbare middel dat het gemeenschapsrecht de Commissie biedt om het stelsel van voorfixatie te beschermen tegen <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="201E"/>plotse massale en... speculatieve uitvoeroperaties<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="201D"/>, waartoe marktsituaties als deze aanleiding geven. Deze maatregel was dus volkomen terecht.</P></NP><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Met zijn tweede vraag wenst de verwijzende rechter te vernemen, of aan de term <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="201E"/>Werktag<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="201D"/> (artikel 8 bis) dezelfde betekenis moet worden toegekend als aan de term <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="201E"/>Arbeitstag<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="201D"/> in verordening nr. 1182/71 van <DATE ISO="19710603">3 juni 1971</DATE> houdende vaststelling van de regels die van toepassing zijn op termijnen, data en aanvangs- en vervaltijden (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="124" DATE.PUB="1971" PAGE.FIRST="1">PB 1971, L 124, blz. 1</REF.DOC.OJ>). Wanneer dit het geval is, dan zou bij de berekening van de in de eerste bepaling voorgeschreven periode van vijf dagen de zaterdag inderdaad moeten worden uitgesloten.</TXT><P>Ook hier moet het antwoord bevestigend luiden. Ik herinner eraan, dat volgens artikel 2, lid 2, van verordening nr. 1182/71 worden beschouwd als <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="201E"/>werkdagen... alle dagen die niet feestdagen, zondagen of zaterdagen zijn<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="201D"/>, en dat volgens artikel 8 bis de afgifte van de uitvoercertificaten moet plaatsvinden uiterlijk <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="201E"/>op de vijfde werkdag na de dag van de indiening van de aanvraag<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="201D"/>. Ook al is het juist, dat in de Duitse en Spaanse versie van deze verordeningen voor de omstreden term twee verschillende woorden zijn gebruikt (<QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="201E"/>Arbeitstage<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="201D"/> en <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="201E"/>Werktag<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="201D"/>, <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="201E"/>días hábiles<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="201D"/> en <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="201E"/>día laborable<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="201D"/>), worden toch in de Deense, Engelse, Franse, Italiaanse, Nederlandse en Portugese tekst wel steeds dezelfde termen gebruikt: arbejdsdage/arbejdsdag; working days/working day; jours ouvrables/jour ouvrable; giorni lavorativi/giorno lavorativo; werkdagen/werkdag; dias úteis/dias útil.</P><P>Dit neemt niet weg dat, zoals bekend, in geval van afwijkingen tussen de verschillende taalversies van een gemeenschapsnorm, het &#x201E;met het oog op de eenvormige toepassing van het gemeenschapsrecht en het beginsel van gelijke behandeling... als algemene regel noodzakelijk (is) dat... een... bepaling die voor de vaststelling van haar betekenis en draagwijdte niet uitdrukkelijk naar het recht van de Lid-Staten verwijst, in de gehele Gemeenschap autonoom en op eenvormige wijze (wordt) uitgelegd, waarbij rekening moet worden gehouden met de context van de bepaling en met het doel van de betrokken regeling (arrest van <DATE ISO="19840118">18 januari 1984</DATE>, zaak <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="327/82" YEAR="1984" PAGE.ECR="107">327/82, Ekro, Jurispr. 1984, blz. 107, r. o. 11</REF.DOC.ECR>).</P><P>Het staat vast dat, door de afgifte van de betrokken certificaten aan een peremptoire termijn van vijf dagen te binden, artikel<?PAGE NO="3864"?> 8 bis beoogde om voor alle nationale rechtsordes dezelfde wachttijd in te stellen. De genoemde vereisten van eenvormige toepassing en gelijke behandeling dwingen er dus toe om aan de term <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="201E"/>Werktag<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="201D"/> in de Duitse versie van de bepaling de betekenis te geven van <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="201E"/>Arbeitstag<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="201D"/>, die in de andere taalversies overweegt. Dit is overigens de enige oplossing die in overeenstemming is met de regels van verordening nr. 1182/71 betreffende de tijdberekening in communautaire rechtshandelingen.</P></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Gezien de door mij in de punten 3 tot en met 5 bereikte conclusies, is de laatste vraag van de verwijzende rechter zonder voorwerp.</TXT></NP><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Op grond van een en ander geef ik U in overweging om op de door het Verwaltungsgericht Frankfurt am Main bij beschikking van <DATE ISO="19870122">22 januari 1987</DATE> gestelde vragen in het aldaar aanhangig geding tussen de handelsonderneming Moksel en de Bundesanstalt für Landwirtschafliche Marktordnung te Frankfurt am Main, te antwoorden als volgt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="201E"/>a)</NO.P><TXT>Artikel 5, lid 4, van verordening nr. 885/68, zoals gewijzigd bij artikel 1 van verordening nr. 1504/76, moet aldus worden uitgelegd, dat aanvragen om vaststelling vooraf van de uitvoerrestituties voor rundvlees, die zijn ingediend vóór de door de Commissie krachtens de toepasselijke gemeenschapsbepalingen vastgestelde schorsingsperiode, maar waarop tijdens die periode moet worden beslist, dienen te worden afgewezen.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>De term <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="201A"/>Werktag<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="2019"/> in de Duitse versie van artikel 8 bis, lid 2, van verordening nr. 2377/80 moet aldus worden uitgelegd, dat de zaterdag er niet onder is begrepen, zoals ook is bepaald in artikel 2, lid 2, van verordening nr. 1182/71 betreffende de berekening van termijnen, data en aanvangs- en vervaltijden in rechtshandelingen van de Raad en de Commissie.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>Bij onderzoek van de gestelde vragen is niet gebleken van feiten of omstandigheden die de geldigheid van verordening nr. 387/84 van de Commissie van <DATE ISO="19840215">15 februari 1984</DATE> kunnen aantasten.<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="201D"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>