19.12.2009   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 338/5


UITVOERINGSVERORDENING (EU) Nr. 1251/2009 VAN DE RAAD

van 18 december 2009

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1911/2006 tot instelling van een definitief antidumpingrecht op de invoer van oplossingen van ureum en ammoniumnitraat uit onder meer Rusland

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

Gelet op Verordening (EG) nr. 384/96 van de Raad van 22 december 1995 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Gemeenschap (1) („de basisverordening”), en met name op artikel 9, lid 4, en artikel 11, lid 4,

Gezien het voorstel dat de Commissie na overleg in het Raadgevend Comité heeft ingediend,

Overwegende hetgeen volgt:

A.   VOORAFGAANDE PROCEDURE

(1)

Bij Verordening (EG) nr. 1995/2000 (2) heeft de Raad een definitief antidumpingrecht op oplossingen van ureum en ammoniumnitraat („UAN”) van oorsprong uit onder meer Rusland ingesteld. Deze verordening wordt hierna „de oorspronkelijke verordening” genoemd en het onderzoek dat tot de bij de oorspronkelijke verordening ingestelde maatregelen heeft geleid, wordt hierna aangeduid als „het oorspronkelijke onderzoek”.

(2)

Naar aanleiding van een in september 2005 geopend nieuw onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen („het nieuwe onderzoek in verband met het vervallen van de maatregelen”) heeft de Raad deze bij Verordening (EG) nr. 1911/2006 (3) voor nog eens vijf jaar op hun huidige niveau gehandhaafd. De maatregelen bestaan in specifieke rechten.

B.   HUIDIGE PROCEDURE

1.   VERZOEK OM EEN NIEUW ONDERZOEK

(3)

Krachtens artikel 11, lid 4, van de basisverordening werd een verzoek om een nieuw onderzoek ten behoeve van een nieuwe exporteur („dit nieuwe onderzoek”) ingediend door Joint Stock Company Acron („de indiener van het verzoek”), een producent-exporteur in Rusland. Het verzoek bleef beperkt tot dumping door de indiener van het verzoek.

(4)

De indiener van het verzoek beweert dat hij geen UAN naar de Unie heeft uitgevoerd in het onderzoektijdvak waarop de thans geldende antidumpingmaatregelen zijn gebaseerd, dat wil zeggen de periode van 1 juni 1998 tot en met 31 mei 1999 („het tijdvak van het oorspronkelijke onderzoek”) en dat hij niet verbonden is met producenten-exporteurs van UAN die aan bovengenoemde antidumpingmaatregelen zijn onderworpen. De indiener van het verzoek voert voorts aan dat hij pas na het tijdvak van het oorspronkelijke onderzoek begonnen is met de uitvoer van UAN naar de Unie.

2.   OPENING VAN EEN NIEUW ONDERZOEK TEN BEHOEVE VAN EEN NIEUWE EXPORTEUR

(5)

De Commissie heeft het door de indiener van het verzoek overgelegde voorlopige bewijsmateriaal onderzocht en achtte dit toereikend om een nieuw onderzoek te openen overeenkomstig artikel 11, lid 4, van de basisverordening. Na raadpleging van het Raadgevend Comité en na de betrokken bedrijfstak van de Unie de gelegenheid te hebben gegeven opmerkingen te maken, heeft de Commissie bij Verordening (EG) nr. 241/2009 (4) een nieuw onderzoek geopend betreffende Verordening (EG) nr. 1911/2006 („de geldende maatregelen”) met betrekking tot de indiener van het verzoek.

(6)

Het antidumpingrecht van 20,11 EUR/ton dat bij Verordening (EG) nr. 1911/2006 was ingesteld op UAN dat door de indiener van het verzoek wordt vervaardigd en naar de Unie uitgevoerd, is krachtens artikel 2 van Verordening (EG) nr. 241/2009 ingetrokken. Tegelijkertijd werd de douaneautoriteiten overeenkomstig artikel 14, lid 5, van de basisverordening opdracht gegeven passende maatregelen te nemen om deze invoer te registreren.

3.   BETROKKEN PRODUCT

(7)

Het betrokken product is bij dit nieuwe onderzoek hetzelfde als bij het oorspronkelijke onderzoek, namelijk een oplossing van ureum en ammoniumnitraat, een vloeibare meststof die gewoonlijk in de landbouw wordt gebruikt, van oorsprong uit Rusland („het betrokken product”). Het bestaat uit een mengsel van ureum, ammoniumnitraat en water. Het betrokken product is momenteel ingedeeld onder GN-code 3102 80 00 .

4.   BETROKKEN PARTIJEN

(8)

De Commissie heeft de indiener van het verzoek, de vertegenwoordigers van het land van uitvoer en de vereniging van producenten uit de Unie officieel van de opening van het nieuwe onderzoek in kennis gesteld. Belanghebbenden kregen de gelegenheid om binnen de in het bericht van opening genoemde termijn hun standpunt schriftelijk kenbaar te maken en te verzoeken te worden gehoord. Alle belanghebbenden die daar met opgave van redenen om hadden verzocht, werden gehoord.

(9)

De Commissie zond vragenlijsten naar de indiener van het verzoek en de met hem verbonden ondernemingen; zij ontving de antwoorden binnen de vastgestelde termijn. De Commissie heeft alle informatie ingewonnen en onderzocht die zij voor het vaststellen van dumping nodig achtte. De Commissie bracht een controlebezoek aan de indiener van het verzoek en de met hem verbonden onderneming:

—

JSC Acron, Novgorod, Rusland;

—

Agronova International Inc., Hallandale, Verenigde Staten („Agronova”).

5.   TIJDVAK VAN HET NIEUWE ONDERZOEK

(10)

Het nieuwe onderzoek ten behoeve van een nieuwe exporteur had betrekking op de periode van 1 januari 2008 tot en met 31 december 2008 („het tijdvak van het nieuwe onderzoek” of „TNO”).

C.   RESULTATEN VAN HET ONDERZOEK

1.   DE STATUS VAN NIEUWE EXPORTEUR

(11)

Het onderzoek heeft aangetoond dat de indiener van het verzoek het betrokken product tijdens het tijdvak van het oorspronkelijke onderzoek niet had uitgevoerd en dat hij na die periode naar de Unie is beginnen uit te voeren.

(12)

De indiener van het verzoek kon ook aantonen dat hij niet verbonden was met de exporteurs of producenten in Rusland die onderworpen waren aan de geldende antidumpingmaatregelen op de invoer van het betrokken product van oorsprong uit Rusland.

(13)

In dat verband is bevestigd dat de indiener van het verzoek op grond van artikel 11, lid 4, van de basisverordening als nieuwe exporteur moet worden beschouwd.

2.   DUMPING

2.1.   VASTSTELLING VAN DE NORMALE WAARDE

(14)

De indiener van het verzoek had voor het betrokken product geen binnenlandse verkoop in Rusland. Als de binnenlandse prijzen niet kunnen worden gebruikt om de normale waarde vast te stellen, moet een andere methode worden toegepast. Overeenkomstig artikel 2, lid 3, van de basisverordening berekende de Commissie dan een normale waarde.

(15)

De normale waarde werd in overeenstemming met artikel 2, leden 3 en 6, van de basisverordening berekend op basis van de fabricagekosten van de indiener van het verzoek, vermeerderd met een redelijk bedrag voor verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten („VAA-kosten”) en winst.

2.1.1.    Correctie van de aardgaskosten op de Russische binnenlandse markt

(16)

In dit verband wordt erop gewezen dat de gaskosten een groot deel van de fabricagekosten en een aanzienlijk percentage van de totale productiekosten uitmaken. Overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening werd onderzocht of de administratie van de indiener van het verzoek een redelijk beeld gaf van de aan de vervaardiging en de verkoop van het betrokken product verbonden kosten.

(17)

Er werd vastgesteld dat de door de indiener van het verzoek betaalde binnenlandse gasprijzen abnormaal laag waren. Deze bedroegen bijvoorbeeld tussen een kwart en een vijfde van de uitvoerprijs van aardgas uit Rusland. Alle beschikbare gegevens duiden erop dat de binnenlandse gasprijzen in Rusland gereguleerd waren en ver onder de marktprijzen lagen die op niet-gereguleerde markten voor aardgas werden betaald. Aangezien de administratie van de indiener van het verzoek geen redelijk beeld gaf van de gaskosten, moesten die dienovereenkomstig worden gecorrigeerd. Daar voor de Russische binnenlandse markt geen gasprijzen zonder prijsvertekening beschikbaar waren, moesten de gasprijzen overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening „op een andere redelijke basis, zoals aan de hand van gegevens over andere representatieve markten” worden vastgesteld.

(18)

De gecorrigeerde prijs werd gebaseerd op de gemiddelde uitvoerprijs van Russisch gas aan de Duits-Tsjechische grens (Waidhaus), exclusief transportkosten en gecorrigeerd om de plaatselijke distributiekosten weer te geven. Waidhaus is het voornaamste leveringspunt voor Russisch gas aan de Unie, die de grootste afnemer van Russisch gas is en waar de prijzen een redelijk beeld van de kosten geven; daarom kan deze markt als representatief in de zin van artikel 2, lid 5, van de basisverordening worden beschouwd.

(19)

Na de mededeling van feiten en overwegingen heeft de indiener van het verzoek diverse argumenten aangevoerd in verband met i) de rechtsgrondslag van de correctie van de gaskosten enerzijds en ii) de methode die voor de correctie van de gaskosten werd toegepast anderzijds.

2.1.1.1.   Rechtsgrondslag van de correctie van de gaskosten

(20)

De indiener van het verzoek argumenteerde dat een correctie van de door hem op de binnenlandse markt betaalde gasprijs ongegrond was, omdat zijn boekhouding een volledig beeld gaf van de kosten die verbonden waren aan de vervaardiging van het betrokken product in Rusland. De indiener van het verzoek voerde voorts aan dat de normale waarde overeenkomstig artikel 1 van de basisverordening steeds moet worden vastgesteld met betrekking tot het land van uitvoer en dat het bijgevolg strijdig is met dat artikel om de bevindingen op informatie van producenten in andere derde landen te baseren.

(21)

Met betrekking tot het argument van de indiener van het verzoek dat inbreuk op artikel 1 van de basisverordening zou zijn gepleegd, dient te worden opgemerkt dat in artikel 1 slechts de algemene beginselen van dumping worden uiteengezet, en dat de gedetailleerde regels voor de vaststelling van dumping in artikel 2 van de basisverordening zijn opgenomen. Overeenkomstig artikel 2, lid 5, van de basisverordening mogen gegevens over andere representatieve markten, inclusief een derde land, worden gebruikt indien de administratie van de betrokken partij geen redelijk beeld geeft van de kosten in verband met de productie en de verkoop van het onderzochte product. Daarom moest het argument ter zake van de indiener van het verzoek worden afgewezen.

(22)

De indiener van het verzoek beriep zich ook op natuurlijke concurrentievoordelen in Rusland zoals de ruime beschikbaarheid van aardgas en gunstige leveringsvoorwaarden, die het prijsverschil tussen het op de binnenlandse markt verkochte aardgas en die van het uitgevoerde aardgas zouden verklaren. Volgens de indiener van het verzoek dekken de gasprijzen op de Russische binnenlandse markt de kosten.

(23)

Wat de natuurlijke concurrentievoordelen betreft, vermeldde hij niet dat de binnenlandse aardgasprijzen in Rusland gereguleerd zijn en bijgevolg niet kunnen worden geacht een redelijk beeld te geven van een normale prijs op een niet-vertekende markt. De indiener van het verzoek heeft ook geen bewijsmateriaal ter staving van deze argumenten verstrekt. Voorts wat de kosten betreft: zelfs al dekken de door de indiener van het verzoek betaalde gasprijzen de eenheidskosten van zijn leverancier voor de productie en verkoop van gas, dan nog is dit argument niet ter zake dienend omdat de marktprijs van gas niet noodzakelijkerwijs gekoppeld is aan de kosten voor productie en verkoop. Bijgevolg moesten deze argumenten worden afgewezen.

(24)

De indiener van het verzoek voerde verder aan dat een onderzoek in het kader van de basisverordening geen betrekking hoort te hebben op subsidiëring van toegeleverde producten. Er zij op gewezen dat artikel 2, lid 5, van de basisverordening ertoe dient te bepalen of de administratie van de betrokken partij een redelijk beeld geeft van de kosten in verband met de productie en de verkoop van het soortgelijke product. Er is vastgesteld dat dit, om de in overweging 17 uiteengezette redenen, niet het geval was. Dat is niet hetzelfde als de vaststelling van subsidiëring, die tijdens dit onderzoek niet aan bod kwam. Het argument van de indiener van het verzoek moest bijgevolg worden afgewezen.

(25)

In dat verband voerde de indiener van het verzoek ook aan dat zelfs wanneer er in de zin van artikel 2, lid 3, van de basisverordening bijzondere marktsituaties bestaan, deze alleen betrekking hebben op het betrokken product, met name UAN, en niet kunnen worden uitgebreid tot de marktvoorwaarden van het toegeleverde product. Zoals blijkt uit overweging 24 werden de aardgasprijzen echter gecorrigeerd op basis van artikel 2, lid 5, van de basisverordening dat de instellingen, zoals vermeld in overweging 21, uitdrukkelijk de toestemming verleent om de productiekosten van een andere representatieve markt te gebruiken. Het argument van de indiener van het verzoek moest bijgevolg worden afgewezen.

(26)

Tot slot voerde de indiener van het verzoek aan dat artikel 2, lid 5, van de basisverordening beperkt is tot het onderzoek of de administratie van de onderneming wordt gevoerd overeenkomstig de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen van het betrokken derde land en niet vereist dat de kosten overeenstemmen met de kosten op niet-gereguleerde markten.

(27)

Er moet op worden gewezen dat krachtens artikel 2, lid 5, van de basisverordening aan twee voorwaarden moet worden voldaan alvorens de kosten op basis van de administratie van de exporteur kunnen worden berekend: i) de administratie moet worden gevoerd overeenkomstig de algemeen aanvaarde boekhoudkundige beginselen van het betrokken land en ii) de administratie moet een redelijk beeld geven van de aan de vervaardiging en de verkoop van het betrokken product verbonden kosten. Indien, zoals hier het geval is, niet aan de tweede voorwaarde is voldaan omdat de administratie geen redelijk beeld geeft van de kosten, moeten de kosten worden gecorrigeerd. Het argument van de indiener van het verzoek moest bijgevolg worden afgewezen.

2.1.1.2.   De methode die voor de correctie van de gasprijs werd toegepast

(28)

De indiener van het verzoek argumenteerde dat de gasprijzen tijdens het TNO van dit onderzoek aanzienlijk schommelden en dat de normale waarde op maandbasis (of ten minste op kwartaalbasis) moest worden vastgesteld in plaats van op jaarbasis.

(29)

Er zij opgemerkt dat hoewel de gasprijzen tijdens het TNO schommelden, deze schommelingen niet als uitzonderlijk of zeer significant werden beschouwd. De aardgasmarkt wordt inderdaad algemeen genomen door vrij grote prijsschommelingen gekenmerkt. De indiener van het verzoek kon niet aantonen dat zich specifieke omstandigheden hadden voorgedaan, noch dat de prijsschommelingen tijdens het TNO de gewone schommelingen aanzienlijk overtroffen. Er was dan ook geen reden om af te wijken van de methode die werd gebruikt tijdens het onderzoek dat tot de geldende maatregelen heeft geleid. In de tweede plaats was de informatie waarop de normale waarden volgens de indiener van het verzoek moesten worden gebaseerd slechts gedeeltelijk beschikbaar, aangezien de noodzakelijke informatie van de ondernemingen in de Verenigde Staten, namelijk de VAA-kosten en de winst, slechts op jaarbasis beschikbaar was. Zelfs indien gevolg werd gegeven aan het argument van de indiener van het verzoek, was het nog niet mogelijk geweest waarden op maand- of kwartaalbasis op een zinvolle manier te berekenen. Het argument van de indiener van het verzoek moest bijgevolg worden afgewezen.

(30)

De indiener van het verzoek voerde ook aan dat Waidhaus geen geschikte referentiemarkt is omdat de gasprijzen in Duitsland volgens hem niet-concurrerend zijn en er tussen partijen betrekkingen bestaan die gevolgen hebben voor de prijsformules in de contracten voor de uitvoer van gas uit Rusland.

(31)

Er zij op gewezen dat de gasprijzen in Duitsland, die volgens de indiener van het verzoek niet-concurrerend zijn, in ieder geval irrelevant zijn omdat deze uitsluitend de gasprijzen betreffen die Duitse gasdistributeurs op de binnenlandse markt aanrekenen, en dus helemaal geen verband houden met de prijs waartegen Russisch uitgevoerd gas in Waidhaus wordt verkocht. Het argument van de indiener van het verzoek dat de Duitse gasdistributiebedrijven geen reden hebben over lage prijzen voor via Waidhaus ingevoerd gas uit Rusland te onderhandelen, is niet meer dan een veronderstelling waaraan geen concrete gegevens of bewijzen ten grondslag liggen. Deze argumenten werden derhalve afgewezen.

(32)

Als toch de Waidhausprijs moest worden gebruikt, dan zouden de Russische rechten die op alle uitvoer moeten worden betaald, volgens de indiener van het verzoek van die prijs moeten worden afgetrokken omdat deze rechten op binnenlands niveau niet betaald hoeven te worden.

(33)

De marktprijs in Waidhaus, dat als representatieve markt in de zin van artikel 2, lid 5, van de basisverordening werd beschouwd, is inderdaad de prijs na en niet vóór heffing van uitvoerrechten. Vanuit het oogpunt van de koper is de prijs die hij in Waidhaus moet betalen relevant, waarbij het er niet toe doet welk percentage van die prijs uitvoerrechten zijn en welk percentage aan de gasleverancier wordt betaald. Laatstgenoemde zal echter altijd proberen zoveel mogelijk te verdienen en zal zijn afnemers dus de hoogste prijs in rekening brengen die zij bereid zijn te betalen. Daar die prijs altijd een flink stuk boven de productiekosten ligt, zodat de gasleverancier grote winsten kan maken, wordt de marktprijs niet hoofdzakelijk beïnvloed door de hoogte van de uitvoerrechten maar door de prijs die de markt bereid is te betalen. Derhalve luidde de conclusie dat de prijs inclusief uitvoerrechten en niet de prijs exclusief die rechten de prijs op een niet-vertekende markt is. De desbetreffende argumenten van de indiener van het verzoek werden bijgevolg afgewezen.

(34)

In dit verband heeft de indiener van het verzoek ook aangevoerd dat de marge van de plaatselijke distributeur niet bij de uitvoerprijs in Waidhaus moest worden opgeteld, zonder evenwel uit te leggen of aan te tonen waarom de correctie voor de plaatselijke distributeur volgens hem niet geschikt was. Aangezien binnenlandse afnemers hun gas bij plaatselijke leveranciers kopen, moest worden aangenomen dat zij plaatselijke distributiekosten betalen die als zodanig niet in de niet-gecorrigeerde Waidhausprijs zijn inbegrepen. Derhalve moest ervan worden uitgegaan dat deze correctie gegrond was en daarom werd het argument van de indiener van het verzoek afgewezen.

2.1.2.    Verkoopkosten, algemene kosten en administratiekosten („VAA-kosten”)

(35)

Aangezien de indiener van het verzoek in Rusland geen binnenlandse verkoop van het soortgelijke product had, konden de VAA-kosten en de winst niet op grond van de eerste zin van de aanhef van artikel 2, lid 6, van de basisverordening worden berekend. Artikel 2, lid 6, onder a), van de basisverordening kon niet worden toegepast omdat alleen de indiener van het verzoek bij het onderzoek betrokken is. Artikel 2, lid 6, onder b), kon evenmin worden toegepast omdat aardgas ook voor andere producten van dezelfde algemene categorie verreweg de belangrijkste grondstof is, zodat ook de fabricagekosten voor deze producten om de in overweging 17 vermelde redenen zouden moeten worden gecorrigeerd. Bij dit nieuwe onderzoek was geen informatie beschikbaar om een dergelijke correctie goed te kwantificeren en om de VAA-kosten en de winst bij verkoop van deze producten na die correctie vast te stellen. Daarom werden de VAA-kosten en de winst overeenkomstig artikel 2, lid 6, onder c), van de basisverordening op basis van een redelijke methode vastgesteld.

(36)

Aangezien de Russische binnenlandse markt van producten van dezelfde algemene categorie bijzonder klein is, moest op andere representatieve markten informatie worden ingewonnen. In dit verband werd gekeken naar voor het publiek toegankelijke informatie over grote ondernemingen in de sector stikstofhoudende meststoffen. Overeenkomstige gegevens van Noord-Amerikaanse producenten (uit de Verenigde Staten) bleken voor dit onderzoek het meest geschikt, aangezien over beursgenoteerde ondernemingen in dit deel van de wereld veel betrouwbare, volledige en openbaar toegankelijke financiële informatie beschikbaar is. Bovendien was de omvang van de binnenlandse verkoop op de Noord-Amerikaanse markt aanzienlijk en was er sprake van een krachtige concurrentie van zowel binnenlandse als buitenlandse ondernemingen. Daarom werden de VAA-kosten en de winst aan de hand van het gewogen gemiddelde van de VAA-kosten en de winst van drie Noord-Amerikaanse producenten die tot de grootste ondernemingen in de sector meststoffen behoorden, vastgesteld met betrekking tot hun verkoop in Noord-Amerika van producten in dezelfde algemene categorie (stikstofhoudende meststoffen). Deze drie producenten werden representatief geacht voor de stikstofmeststoffensector, en hun VAA-kosten en winst werden representatief geacht voor de normale VAA-kosten en winst van ondernemingen die met succes in deze sector actief zijn. Er zijn voorts geen aanwijzingen dat het aldus berekende winstbedrag hoger was dan de gebruikelijke winst van de Russische producenten op de verkoop van producten van dezelfde algemene categorie op hun binnenlandse markt.

(37)

Na de mededeling van feiten en overwegingen betwistte de indiener van het verzoek de hierboven beschreven methode en argumenteerde dat de gebruikte winstmarge onredelijk is en veel te hoog, in het bijzonder in vergelijking met de winstmarge die in vorige antidumpingonderzoeken betreffende hetzelfde product werd gebruikt. De indiener van het verzoek voerde aan dat 2008, het jaar waarop de VAA-kosten en de winst waren gebaseerd, een uitzonderlijk jaar was op de VS-markt aangezien de gasprijzen aanzienlijk schommelden en de meststofprijzen uitzonderlijk hoog waren, zodat de producenten in de Verenigde Staten uitzonderlijk hoge winstmarges behaalden.

(38)

Dit nieuwe onderzoek bevestigde over het algemeen dat er in de zin van artikel 11, lid 9, van de basisverordening geen gewijzigde omstandigheden waren die een afwijking rechtvaardigen van de methode die werd gebruikt bij het onderzoek dat tot de instelling van de geldende maatregelen heeft geleid. In de eerste plaats werd vastgesteld dat de winstmarges die dezelfde producenten in de Verenigde Staten vóór 2008 behaalden vergelijkbaar waren met die in 2008. In de tweede plaats: zelfs al verschilden de winstmarges in 2008 van die van de voorgaande jaren, dan nog is dat normaal in een markteconomie waar kosten, prijzen en winsten in de tijd variëren. In de derde plaats wordt de aardgasmarkt algemeen genomen als volatiel gekenmerkt. Uit de vergelijking van de gasprijzen op de VS-markten en in Waidhaus in 2008 en tijdens voorgaande jaren bleek geen afwijkende trend die aanleiding zou hebben gegeven tot abnormaal hoge winsten op de VS-markt. In het licht van het bovenstaande wordt geoordeeld dat er geen reden is om van de in overweging 36 beschreven methode af te wijken.

(39)

De indiener van het verzoek voerde voorts aan dat de test van artikel 2, lid 6, onder c), inzake de redelijkheid van de gebruikte winstmarge niet werd toegepast aangezien de winstmarge groter is dan de winst die normaal wordt geboekt door andere exporteurs of producenten op producten van dezelfde algemene categorie op de binnenlandse markt van het land van oorsprong in de zin van artikel 2, lid 6, onder c), van de basisverordening.

(40)

De indiener van het verzoek heeft geen bewijzen ingediend ter staving van dit argument. Aangezien dit nieuwe onderzoek beperkt was tot de vaststelling van dumping door de indiener van het verzoek, was er geen informatie beschikbaar betreffende andere producenten in Rusland. Hoewel de door de indiener van het verzoek betaalde gaskosten om de hierboven omschreven redenen moesten worden afgewezen, had de door de indiener van het verzoek zelf gerapporteerde winstmarge op het niveau van de onderneming voor producten die op de binnenlandse markt werden verkocht, na correcties voor buitengewone winsten en verliezen van financiële activiteiten, dezelfde orde van grootte als de winstmarge van de producenten in de Verenigde Staten. In deze omstandigheden wijst niets erop dat de gebruikte winstmarge hoger zou zijn dan de winst die andere exporteurs of producenten gewoonlijk maken bij de verkoop van producten van dezelfde algemene categorie op de binnenlandse markt van het land van oorsprong in de zin van artikel 2, lid 6, onder c), van de basisverordening.

(41)

De bedrijfstak van de Unie had bezwaren bij deze methode om de VAA-kosten en de winst vast te stellen en vond dat de VAA-kosten van de indiener van het verzoek zelf moesten worden gebruikt. Artikel 2, lid 6, van de basisverordening bepaalt evenwel dat de VAA-kosten en de winst uitsluitend gebaseerd worden op feitelijke gegevens over de productie en de verkoop van de betrokken producent-exporteur wanneer deze in het kader van normale handelstransacties hebben plaatsgevonden. Zoals uiteengezet in de overwegingen 35 en 36 was dit niet het geval omdat de indiener van het verzoek geen binnenlandse verkoop van het soortgelijke product in Rusland had. Dit argument moest bijgevolg worden afgewezen.

2.2.   UITVOERPRIJS

(42)

De uitvoerprijs werd overeenkomstig artikel 2, lid 8, van de basisverordening vastgesteld, dit wil zeggen op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijs van het product bij uitvoer vanuit het land van uitvoer naar de Unie.

2.3.   VERGELIJKING

(43)

De normale waarde en de uitvoerprijs werden vergeleken af fabriek. Om een billijke vergelijking tussen de normale waarde en de uitvoerprijs mogelijk te maken, werden overeenkomstig artikel 2, lid 10, van de basisverordening correcties toegepast in verband met verschillen die van invloed zijn op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen. Dienovereenkomstig werden er in voorkomend geval correcties toegepast voor verschillen in de kosten van vervoer, op- en overslag, laden en lossen en aanverwante kosten en indirecte belastingen, waar die met gecontroleerd bewijsmateriaal waren gestaafd.

(44)

De verkoop voor uitvoer door de indiener van het verzoek tijdens het TNO verliep via Agronova, de in de Verenigde Staten gevestigde verbonden handelaar. Uit het onderzoek is gebleken dat de functies van de verbonden onderneming uitsluitend beperkt waren tot het vinden van klanten en het onderhandelen over verkoopovereenkomsten. De controle heeft aan het licht gebracht dat de rekeningen van Agronova niet alle transacties weerspiegelden. Er waren ook aanwijzingen dat hoewel er aan de onderneming geen transactiegebonden commissies werden betaald, er andere vormen van compensatie werden gegeven voor haar activiteiten. Om die redenen werden de functies van Agronova als vergelijkbaar beschouwd met die van een op commissiebasis werkende agent. De uitvoerprijs werd dan ook overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder i), van de basisverordening gecorrigeerd met een fictieve commissie die overeenstemt met de gebruikelijke marge van een handelaar.

(45)

De indiener van het verzoek argumenteerde dat de uitvoerprijs niet overeenkomstig artikel 2, lid 10, onder i), mocht worden gecorrigeerd met een fictieve commissie voor de verkoop via zijn verbonden onderneming in de Verenigde Staten aangezien deze onderneming volgens hem dezelfde functies uitoefende als een volledig geïntegreerde verkoopafdeling voor de export en bijgevolg niet als een op commissiebasis werkende agent mag worden beschouwd.

(46)

Dat kan niet worden bevestigd door dit onderzoek, waaruit bleek dat de verbonden onderneming wat haar functies en de manier waarop zij door de indiener van het verzoek voor haar activiteiten wordt gecompenseerd, eerder als een op commissiebasis werkende agent moet worden beschouwd.

2.4.   DUMPINGMARGE

(47)

Overeenkomstig artikel 2, lid 11, van de basisverordening werd de dumpingmarge vastgesteld door vergelijking van een gewogen gemiddelde normale waarde met een gewogen gemiddelde uitvoerprijs.

(48)

Deze vergelijking leverde een dumpingmarge op van 22,9 % van de cif-prijs grens Unie, vóór inklaring.

D.   ANTIDUMPINGMAATREGELEN

(49)

Overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening en zoals uiteengezet in overweging 49 van Verordening (EG) nr. 1995/2000, werd het definitieve recht bij het oorspronkelijke onderzoek vastgesteld op het niveau van de schademarge, die lager was dan de dumpingmarge, aangezien dat lagere recht toereikend werd geacht om de schade voor de bedrijfstak van de Unie op te heffen. Gelet op het voorgaande mag dit nieuwe onderzoek niet leiden tot de instelling van een recht dat hoger is dan de schademarge.

(50)

Bij dit gedeeltelijke tussentijdse nieuwe onderzoek kan geen individuele schademarge worden vastgesteld, aangezien alleen de dumping door de indiener van het verzoek werd onderzocht. Daarom werd de in dit nieuwe onderzoek vastgestelde dumpingmarge vergeleken met de schademarge die bij het oorspronkelijke onderzoek was vastgesteld. Aangezien deze laatste lager was dan de tijdens dit onderzoek vastgestelde dumpingmarge, moet voor de indiener van het verzoek een definitief antidumpingrecht worden ingesteld op het niveau van de tijdens het oorspronkelijke onderzoek vastgestelde schademarge.

(51)

Wat de vorm van de maatregel betreft, werd geoordeeld dat het gewijzigde antidumpingrecht dezelfde vorm moet krijgen als de bij Verordening (EG) nr. 1995/2000 ingestelde rechten. Om de doeltreffendheid van de maatregelen te garanderen en prijsmanipulatie te ontmoedigen, was het passend rechten in de vorm van een specifiek bedrag per ton in te stellen. Het antidumpingrecht dat moet worden ingesteld op het betrokken product dat de indiener van het verzoek voor uitvoer naar de Unie produceert en verkoopt, berekend op basis van de in het oorspronkelijke onderzoek vastgestelde schademarge, uitgedrukt als een specifiek bedrag per ton, moet bijgevolg 20,11 EUR per ton bedragen.

E.   HEFFING VAN HET ANTIDUMPINGRECHT MET TERUGWERKENDE KRACHT

(52)

Gezien bovenstaande bevindingen, dient het antidumpingrecht dat op de indiener van het verzoek van toepassing is, met terugwerkende kracht vanaf de datum van opening van het nieuwe onderzoek te worden geheven op het betrokken product, waarvan de invoer overeenkomstig artikel 3 van Verordening (EG) nr. 241/2009 moet worden geregistreerd.

F.   MEDEDELING VAN FEITEN EN OVERWEGINGEN EN DUUR VAN DE MAATREGELEN

(53)

De indiener van het verzoek en andere partijen werden in kennis gesteld van de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan het voornemen bestond om opnieuw een definitief antidumpingrecht in te stellen op UAN van oorsprong uit onder meer Rusland dat door de indiener van het verzoek voor uitvoer naar de Unie wordt geproduceerd en verkocht, en om dit recht met terugwerkende kracht te heffen op aan registratie onderworpen invoer. Alle partijen werden in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken.

(54)

Dit nieuwe onderzoek is niet van invloed op de datum waarop de maatregelen die zijn ingesteld bij Verordening (EG) nr. 1911/2006 verstrijken overeenkomstig artikel 11, lid 2, van de basisverordening.

G.   VERBINTENIS

(55)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen bood de indiener van het verzoek in overeenstemming met artikel 8 van de basisverordening een verbintenis aan. De indiener van het verzoek verklaarde dat het aanbod gebaseerd zou zijn op de redelijke verwachting dat een aantal van de argumenten die hij na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft aangevoerd, zouden worden aanvaard en zouden resulteren in een voor de indiener van het verzoek werkbare minimuminvoerprijs. Aangezien evenwel geen van de opmerkingen van de indiener van het verzoek gegrond werd geacht en aangezien het de indiener van het verzoek niet blijkt te interesseren een minimuminvoerprijs aan te bieden die gebaseerd is op de tijdens het oorspronkelijke onderzoek vastgestelde schademarge, werd het onnodig geacht de verbintenis met het oog op de aanvaarding ervan verder in detail te analyseren,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

1.   De tabel in artikel 1, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1911/2006 wordt gewijzigd door hieraan toe te voegen:

„Land

Onderneming

Recht

(per ton)

Aanvullende Taric-code

Rusland

Joint Stock Company Acron

20,11 EUR

A932 ”

2.   Het ingestelde recht wordt ook met terugwerkende kracht geheven op mengsels van ureum en ammoniumnitraat, opgelost in water of ammoniakwater, die krachtens artikel 3 van Verordening (EG) nr. 241/2009 zijn geregistreerd.

3.   De douaneautoriteiten wordt opgedragen de registratie van de invoer van mengsels van ureum en ammoniumnitraat, opgelost in water of ammoniakwater, van oorsprong uit Rusland, die door Joint Stock Company Acron voor uitvoer naar de Unie worden geproduceerd en verkocht, te beëindigen.

4.   Tenzij anders vermeld, zijn de geldende bepalingen betreffende douanerechten van toepassing.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 18 december 2009.

Voor de Raad

De voorzitster

Å. TORSTENSSON


(1)   PB L 56 van 6.3.1996, blz. 1.

(2)   PB L 238 van 22.9.2000, blz. 15.

(3)   PB L 365 van 21.12.2006, blz. 26.

(4)   PB L 75 van 21.3.2009, blz. 5.