<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑163/14</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62014CC0163</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:441">EU:C:2015:441</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>19</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>19</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ CRUZ VILLALÓN — ΥΠΟΘΕΣΗ C‑163/14</P><P>ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΒΕΛΓΙΟΥ</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτασεισ του Γενικου Εισαγγελεα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Pedro Cruz Villalón</HT></P><P>της <DATE ISO="20150702">2ας Ιουλίου 2015</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑163/14</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Ευρωπαϊκή Επιτροπή</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">κατά</HT></P><P><HT TYPE="BOLD">Βασιλείου του Βελγίου</HT></P><P><HT TYPE="NORMAL">(προσφυγή της Επιτροπής λόγω παραβάσεως του Βασιλείου του Βελγίου)</HT></P></STI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Παράβαση κράτους μέλους</KEYWORD><KEYWORD>Πρωτόκολλο (αριθ. 7) περί προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 3</KEYWORD><KEYWORD>Φορολογική ασυλία της Ένωσης</KEYWORD><KEYWORD>Απαλλαγή</KEYWORD><KEYWORD>Περιφερειακές εισφορές αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια της ανταποδόσεως για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια των φόρων</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια των έμμεσων φόρων</KEYWORD><KEYWORD>Υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας</KEYWORD></INDEX><CONTENTS.CONCLUSION><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Στην κρινόμενη υπόθεση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή άσκησε προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου, βάσει του άρθρου 258, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, ζητώντας να διαπιστωθεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, αρνούμενο να απαλλάξει τα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης που εδρεύουν στις Βρυξέλλες από τις εισφορές για τη χρηματοδότηση αποστολών τις οποίες το Βασίλειο του Βελγίου χαρακτηρίζει ως αποστολές δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου (αριθ. 7) περί προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: πρωτόκολλο).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Κατ’ εφαρμογή του άρθρου 343 ΣΛΕΕ, σύμφωνα με το οποίο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>[η] Ένωση απολαύει, στην επικράτεια των κρατών μελών, των αναγκαίων προνομίων και ασυλιών για την εκπλήρωση της αποστολής της<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/>, το πρωτόκολλο προβλέπει ότι η Ένωση απολαύει φορολογικής ασυλίας. Αυτό οφείλεται στη δραστηριότητα δημόσιας υπηρεσίας που ασκεί η Ένωση, η οποία είναι κατ’ αρχήν μη κερδοσκοπική και για τον λόγο αυτόν δεν φορολογείται<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Mégret J., Waelbroeck M., Louis J.-V., Vignes D. και Dewost J.-L., <HT TYPE="ITALIC">Le droit de la Communauté économique européenne. Commentaire du traité et des textes pris pour son application</HT>, τόμος 15, <HT TYPE="ITALIC">Dispositions générales et finales</HT>, Éditions de l’Université de Bruxelles, 1987, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Άρθρο 218<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/>, σημείο 8.</P></NOTE>, καθώς και στην ανάγκη να εξασφαλιστεί η ανεξαρτησία της Ένωσης έναντι των κρατών μελών και στην αρχή της ισότητας μεταξύ των κρατών μελών, η οποία απαγορεύει να αντλεί οικονομικό όφελος ένα κράτος μέλος από την παρουσία των εν λόγω οργάνων και οργανισμών στο έδαφός του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>AGF Belgium</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑191/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:144">EU:C:1996:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0019">19</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>) και προτάσεις της γενικής εισαγγελέα Chr. Stix-Hackl στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Επιτροπή κατά Βελγίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑437/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:434">EU:C:2006:434</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Με την κρινόμενη υπόθεση, το Δικαστήριο θα μπορέσει να διευκρινίσει το πεδίο εφαρμογής και τις προϋποθέσεις της φορολογικής ασυλίας της Ένωσης, για την οποία έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα τρεις μόνον αποφάσεις<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Αποφάσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>AGF Belgium</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑191/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:144">EU:C:1996:144</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ευρωπαϊκή Κοινότητα</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑199/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:678">EU:C:2006:678</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), και <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Επιτροπή κατά Βελγίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑437/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:178">EU:C:2007:178</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Η απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>ΕΚΤ κατά Γερμανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑220/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:748">EU:C:2005:748</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) αφορά τη συμφωνία περί της έδρας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που συνήφθη μεταξύ της Γερμανικής Κυβερνήσεως και του εν λόγω θεσμικού οργάνου. Η διάταξη Ufficio imposte consumo κατά Επιτροπής (2/68‑IMM, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1968:50">EU:C:1968:50</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) αφορά κατά κύριο λόγο τη συμφωνία μεταξύ της Ιταλικής Κυβερνήσεως και της Επιτροπής για την ίδρυση κοινού κέντρου πυρηνικών ερευνών.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Το δίκαιο της Ένωσης</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Η φορολογική ασυλία της Ένωσης προβλέπεται από το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Το άρθρο αυτό προβλέπει τα εξής:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>Η Ένωση, τα στοιχεία ενεργητικού της, τα έσοδα και λοιπά περιουσιακά της στοιχεία απαλλάσσονται όλων των αμέσων φόρων.</P><P>Οι κυβερνήσεις των κρατών μελών λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα, όταν τους είναι δυνατό, για την έκπτωση ή επιστροφή του ποσού των εμμέσων φόρων και των τελών επί των πωλήσεων που περιλαμβάνονται στην τιμή των κινητών ή ακινήτων περιουσιακών στοιχείων, όταν η Ένωση πραγματοποιεί για υπηρεσιακή χρήση σημαντικές αγορές των οποίων η τιμή περιλαμβάνει φόρους και τέλη αυτής της φύσεως. Εντούτοις, η εφαρμογή των διατάξεων αυτών δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα τη νόθευση του ανταγωνισμού εντός της Ένωσης.</P><P>Δεν παρέχονται απαλλαγές όσον αφορά τους φόρους, τέλη και δικαιώματα που επιβάλλονται ως ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Το βελγικό δίκαιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Η χρηματοδότηση αποστολών δημόσιας υπηρεσίας στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Η υπουργική απόφαση της <DATE ISO="20010719">19ης Ιουλίου 2001</DATE> περί οργανώσεως της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην Περιφέρεια Βρυξελλών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P><HT TYPE="ITALIC">Moniteur</HT> <HT TYPE="ITALIC">Belge</HT> της <DATE ISO="20011117">17ης Νοεμβρίου 2001</DATE>, σ. 39135.</P></NOTE> (στο εξής: υπουργική απόφαση για την ηλεκτρική ενέργεια) προβλέπει την εκτέλεση αποστολών δημόσιας υπηρεσίας. Οι αποστολές αυτές χρηματοδοτούνται από επιβάρυνση που καταβάλλεται από τον προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Το άρθρο 24 της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης γνώμης<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Ήτοι στις <DATE ISO="20120227">27 Φεβρουαρίου 2012</DATE> (βλ. σημείο 25 των παρουσών προτάσεων).</P></NOTE>, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="024.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>§ 1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Ο διαχειριστής του δικτύου διανομής και οι προμηθευτές υπέχουν, κατά περίπτωση, τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας που καθορίζονται στα σημεία 1 και 2 κατωτέρω:</P><P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P>1°</NO.P><TXT>Διάθεση αδιαλείπτως ελάχιστης παροχής ηλεκτρικής ενέργειας για οικιακή κατανάλωση, υπό τους όρους που καθορίζονται στο κεφάλαιο IV bis·</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="3"?><ITEM><NP><NO.P>2°</NO.P><TXT>Παροχή ηλεκτρικής ενέργειας με ειδικό κοινωνικό τιμολόγιο στα πρόσωπα και υπό τους όρους που καθορίζονται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία και στο κεφάλαιο IV bis·</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="024.002"><NO.PARAG>§ 2.</NO.PARAG><ALINEA>Το Ινστιτούτο [των Βρυξελλών για τη διαχείριση του περιβάλλοντος] αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας που αφορούν την προώθηση της ορθολογικής χρήσεως της ηλεκτρικής ενέργειας μέσω ενημερώσεως, επιδείξεων και διαθέσεως εξοπλισμού, υπηρεσιών και οικονομικής βοήθειας προς τους τελικούς πελάτες […].<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Το άρθρο 24bis της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης γνώμης, προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>Ο διαχειριστής του δικτύου διανομής αναλαμβάνει επίσης τις ακόλουθες αποστολές δημόσιας υπηρεσίας:</P><P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P>1°</NO.P><TXT>την ανάκτηση της παραγόμενης πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας που δεν αυτοκαταναλώνεται ούτε παρέχεται σε τρίτους, εντός των ορίων των ίδιων αναγκών του·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2°</NO.P><TXT>αποκλειστική αποστολή σχετική με την κατασκευή, τη συντήρηση και την ανανέωση των εγκαταστάσεων δημόσιου φωτισμού του οδικού δικτύου και των κοινόχρηστων χώρων πρασίνου […], καθώς και την τροφοδότηση των εγκαταστάσεων αυτών με ηλεκτρική ενέργεια […]·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3°</NO.P><TXT>τον ρόλο του ύστατου προμηθευτή και την οργάνωση υπηρεσίας παρακολουθήσεως των πελατών που του μεταβιβάζονται στο πλαίσιο αυτού του ρόλου·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4°</NO.P><TXT>την ενημέρωση των οικιακών και επαγγελματικών πελατών που είναι συνδεδεμένοι σε χαμηλή τάση για τις τιμές και τους όρους συνδέσεως και παροχής […].<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Με το άρθρο 26 της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια θεσπίζεται επιβάρυνση για τη χρηματοδότηση της ασκήσεως των αποστολών δημόσιας υπηρεσίας των άρθρων 24 και 24 bis (στο εξής: περιφερειακή εισφορά ηλεκτρικής ενέργειας). Το εν λόγω άρθρο 26 όπως ίσχυε κατά τον χρόνο κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης γνώμης, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="026.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>§ 1.</NO.PARAG><ALINEA>Η κατοχή άδειας παροχής εκδοθείσας βάσει του άρθρου 21 [<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Σύμφωνα με το άρθρο 21 της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης γνώμης, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>οι προμηθευτές διαθέτουν άδεια παροχής χορηγούμενη από την κυβέρνηση για την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας σε επιλέξιμους πελάτες σε χώρο καταναλώσεως ευρισκόμενο στην Περιφέρεια Βρυξελλών […]<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>.</P></NOTE>] γεννά δικαίωμα εισπράξεως μηνιαίου τέλους από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο υπέρ του οποίου εκδίδεται η άδεια, στο εξής αποκαλούμενο οφειλέτης.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="026.002"><NO.PARAG>§ 2.</NO.PARAG><ALINEA>Το τέλος οφείλεται την 1η ημέρα κάθε μήνα και είναι καταβλητέο τη 15η ημέρα του επόμενου μήνα.</ALINEA><ALINEA>Ο οφειλέτης απαλλάσσεται από το τέλος όσον αφορά την ισχύ που θέτει στη διάθεση των πελατών για το δίκτυο μεταφορών μέσω σιδηροδρόμου, τραμ ή υπόγειου σιδηροδρόμου.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="026.003"><NO.PARAG>§ 3.</NO.PARAG><ALINEA>Το τέλος υπολογίζεται επί τη βάσει της ισχύος που θέτει ο οφειλέτης στη διάθεση των επιλέξιμων τελικών πελατών, μέσω δικτύων, συνδέσεων και άμεσων γραμμών έως 70 kV, σε περιοχές καταναλώσεως ευρισκόμενες στην Περιφέρεια Βρυξελλών. […]</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="4"?><PARAG IDENTIFIER="026.007"><NO.PARAG>§ 7.</NO.PARAG><ALINEA>Το προϊόν του τέλους καταβάλλεται στα Ταμεία τα οποία αναφέρονται στα σημεία 15 και 16, αντιστοίχως, του άρθρου 2 της υπουργικής αποφάσεως της <DATE ISO="19911212">12ης Δεκεμβρίου 1991</DATE> περί των πόρων του προϋπολογισμού […] [<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Τα Ταμεία που αναφέρονται στα σημεία 15 και 16 του άρθρου 2 της υπουργικής αποφάσεως της <DATE ISO="19911212">12ης Δεκεμβρίου 1991</DATE> περί των πόρων του προϋπολογισμού (<HT TYPE="ITALIC">Moniteur</HT> <HT TYPE="ITALIC">belge</HT> της <DATE ISO="19920226">26ης Φεβρουαρίου 1992</DATE>, σ. 4066) είναι το ειδικό Ταμείο ενεργειακής καθοδηγήσεως και το Ταμείο για την πολιτική ενέργειας.</P></NOTE>].</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="026.008"><NO.PARAG>§ 8.</NO.PARAG><ALINEA>Το τέλος οφείλεται από τον Ιανουάριο 2004.<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Με το άρθρο 26, παράγραφος 4, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια καθορίζεται η κλίμακα της περιφερειακής εισφοράς ηλεκτρικής ενέργειας: σε κάθε κλιμάκιο διατιθέμενης ισχύος αντιστοιχεί ένα ποσό σε ευρώ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Μέχρι την τροποποίησή του το 2011<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Με την υπουργική απόφαση της <DATE ISO="20110720">20ής Ιουλίου 2011</DATE> για την τροποποίηση της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια και της υπουργικής αποφάσεως της <DATE ISO="19911212">12ης Δεκεμβρίου 1991</DATE> περί των πόρων του προϋπολογισμού (<HT TYPE="ITALIC">Moniteur Belge</HT> της <DATE ISO="20110810">10ης Αυγούστου 2011</DATE>, σ. 45558), καταργήθηκε το άρθρο 26, παράγραφος 9, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια.</P></NOTE>, το άρθρο 26 της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια περιλάμβανε παράγραφο 9 σύμφωνα με την οποία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>τα έξοδα που συνδέονται με τις αποστολές δημόσιας υπηρεσίας του άρθρου 24 και υπερβαίνουν το ποσό των τελών που εισπράττονται δυνάμει του παρόντος άρθρου βαρύνουν τον διαχειριστή του δικτύου διανομής, υπό μορφή εξόδων εκμεταλλεύσεως. Η μετακύλιση των εξόδων αυτών στα τιμολόγια διέπεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η χρηματοδότηση των αποστολών δημόσιας υπηρεσίας στην αγορά αερίου</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Η υπουργική απόφαση της <DATE ISO="20040401">1ης Απριλίου 2004</DATE> περί οργανώσεως της αγοράς αερίου στην Περιφέρεια Βρυξελλών όσον αφορά τα τέλη οδικού δικτύου στον τομέα του αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας και περί τροποποιήσεως της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P><HT TYPE="ITALIC">Moniteur belge</HT> της <DATE ISO="20040426">26ης Απριλίου 2004</DATE>, σ. 34281.</P></NOTE> (στο εξής: υπουργική απόφαση για το αέριο) προβλέπει, όπως και η υπουργική απόφαση για την ηλεκτρική ενέργεια, την εκτέλεση αποστολών δημόσιας υπηρεσίας. Οι αποστολές αυτές χρηματοδοτούνται από επιβάρυνση της οποίας οφειλέτης είναι ο διαχειριστής του δικτύου διανομής αερίου και στη συνέχεια ο προμηθευτής αερίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Το άρθρο 18 της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης γνώμης, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Ο διαχειριστής του δικτύου διανομής και οι προμηθευτές υπέχουν, κατά περίπτωση, τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας που καθορίζονται στα σημεία 1 έως 3 κατωτέρω:</P><P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P>1°</NO.P><TXT>Διάθεση αδιαλείπτως ελάχιστης παροχής αερίου για οικιακή κατανάλωση, υπό τους όρους που καθορίζονται στο κεφάλαιο V bis·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2°</NO.P><TXT>Παροχή αερίου με ειδικό κοινωνικό τιμολόγιο στα πρόσωπα και υπό τους όρους που καθορίζονται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία και στο κεφάλαιο V bis·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3°</NO.P><TXT>Δωρεάν υπηρεσία προλήψεως κινδύνων από τη χρήση φυσικού αερίου προς τα νοικοκυριά που υποβάλλουν σχετικό αίτημα […].<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Το 2006<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Το εν λόγω άρθρο 18 bis προστέθηκε στην υπουργική απόφαση για το αέριο με την υπουργική απόφαση της <DATE ISO="20061214">14ης Δεκεμβρίου 2006</DATE> για την τροποποίηση των υπουργικών αποφάσεων της <DATE ISO="20010719">19ης Ιουλίου 2001</DATE> και της <DATE ISO="20040401">1ης Απριλίου 2004</DATE> περί της οργανώσεως της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου στην Περιφέρεια Βρυξελλών και την κατάργηση της υπουργικής αποφάσεως της <DATE ISO="19910711">11ης Ιουλίου 1991</DATE> περί του δικαιώματος ελάχιστης παροχής ηλεκτρικής ενέργειας και της υπουργικής αποφάσεως της <DATE ISO="19990311">11ης Μαρτίου 1999</DATE> περί της λήψεως μέτρων προλήψεως των διακοπών αερίου οικιακής χρήσεως (<HT TYPE="ITALIC">Moniteur belge</HT> της <DATE ISO="20070109">9ης Ιανουαρίου 2007</DATE>, σ. 537).</P></NOTE> προστέθηκε στην υπουργική απόφαση για το αέριο νέο άρθρο 18 bis, το οποίο, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο κοινοποιήσεως της αιτιολογημένης γνώμης, ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="018A.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>§ 1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Ο διαχειριστής του δικτύου αναλαμβάνει επίσης τις ακόλουθες αποστολές δημόσιας υπηρεσίας:</P><P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P>1°</NO.P><TXT>την οργάνωση υπηρεσίας παρακολουθήσεως των σχέσεων με τους καταναλωτές και παροχής πληροφοριών σχετικά με τις τιμές και τους όρους συνδέσεως προς τους οικιακούς πελάτες […].<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Με το άρθρο 20 της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο θεσπίζεται επιβάρυνση για τη χρηματοδότηση της ασκήσεως των αποστολών δημόσιας υπηρεσίας των άρθρων 18 και 18 bis (στο εξής: περιφερειακή εισφορά αερίου). Για λόγους διευκολύνσεως, η περιφερειακή εισφορά ηλεκτρικής ενέργειας και η περιφερειακή εισφορά αερίου θα αναφέρονται στη συνέχεια από κοινού ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>περιφερειακές εισφορές<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 20 της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Όπως τροποποιήθηκε με την υπουργική απόφαση της <DATE ISO="20061214">14ης Δεκεμβρίου 2006</DATE> που παρατίθεται στην προηγούμενη υποσημείωση.</P></NOTE>, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>τα έξοδα που συνδέονται με τις αποστολές δημόσιας υπηρεσίας των άρθρων 18 και 18 bis βαρύνουν τον διαχειριστή του δικτύου διανομής, υπό μορφή εξόδων εκμεταλλεύσεως. Η μετακύλιση των εξόδων αυτών στα τιμολόγια διέπεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Το 2011, το άρθρο 20 της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο καταργήθηκε και θεσπίστηκε νέο άρθρο 20 septiesdecies<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Με την υπουργική απόφαση της <DATE ISO="20110720">20ής Ιουλίου 2011</DATE> για την τροποποίηση της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο (<HT TYPE="ITALIC">Moniteur</HT> <HT TYPE="ITALIC">Belge</HT> της <DATE ISO="20110810">10ης Αυγούστου 2011</DATE>, σ. 45586).</P></NOTE>. Το άρθρο 20 septiesdecies ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="020.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>§ 1.</NO.PARAG><ALINEA>Η κατοχή άδειας παροχής εκδοθείσας βάσει του άρθρου 15 [<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Σύμφωνα με το άρθρο 15 της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>οι προμηθευτές διαθέτουν άδεια προμήθειας για τον εφοδιασμό με αέριο των επιλέξιμων πελατών σε περιοχή καταναλώσεως ευρισκόμενη στην Περιφέρεια Βρυξελλών […]<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>.</P></NOTE>] γεννά δικαίωμα εισπράξεως μηνιαίου τέλους από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο υπέρ του οποίου εκδίδεται η άδεια, στο εξής αποκαλούμενο οφειλέτης.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="020.002"><NO.PARAG>§ 2.</NO.PARAG><ALINEA>Το τέλος οφείλεται την 1η ημέρα κάθε μήνα και είναι καταβλητέο τη 15η ημέρα του επόμενου μήνα.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="020.003"><NO.PARAG>§ 3.</NO.PARAG><ALINEA>Επιφυλασσομένης της παραγράφου 2, το τέλος υπολογίζεται επί τη βάσει του διαμετρήματος των μετρητών που εκμεταλλεύεται ο διαχειριστής του δικτύου, σε περιοχές καταναλώσεως ευρισκόμενες στην Περιφέρεια Βρυξελλών, στις εγκαταστάσεις των τελικών πελατών. Το διαμέτρημα του μετρητή προσδιορίζεται από τη μέγιστη παροχή αερίου σε κυβικά μέτρα ανά ώρα για την οποία έχει σχεδιαστεί ο μετρητής […].</ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="020.007"><NO.PARAG>§ 7.</NO.PARAG><ALINEA>Το προϊόν του τέλους καταβάλλεται στα ταμεία που αναφέρονται στα σημεία 15 και 16, αντιστοίχως, του άρθρου 2 της υπουργικής αποφάσεως της <DATE ISO="19911212">12ης Δεκεμβρίου 1991</DATE> περί των πόρων του προϋπολογισμού […]·</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="020.008"><NO.PARAG>§ 8.</NO.PARAG><ALINEA>Το τέλος οφείλεται από τον Ιανουάριο 2012.<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Το άρθρο 20 septiesdecies, παράγραφος 4, της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο καθορίζει κλίμακα για την περιφερειακή εισφορά αερίου, παρόμοια με την κλίμακα που προβλέπεται στο άρθρο 26, παράγραφος 4, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, που εδρεύουν στις Βρυξέλλες, προμηθεύονταν, μέχρι τις <DATE ISO="20090731">31 Ιουλίου 2009</DATE>, ηλεκτρική ενέργεια και αέριο από την εταιρεία Electrabel. Η σύμβαση που είχε συναφθεί με την Electrabel (στο εξής: σύμβαση Electrabel) προέβλεπε ότι το ποσό των περιφερειακών εισφορών, οφειλέτις των οποίων ήταν η Electrabel δυνάμει του άρθρου 26 της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια και των άρθρων 20, και στη συνέχεια 20 septiesdecies, της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο, βάρυνε την Ένωση. Η Ένωση έπρεπε να καταβάλλει τις περιφερειακές εισφορές στην Electrabel, η οποία τις κατέβαλλε στη συνέχεια στις αρχές της Περιφέρειας Βρυξελλών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Τον Ιούλιο 2005, η Επιτροπή, κρίνοντας ότι απαλλάσσεται από τις περιφερειακές εισφορές δυνάμει του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, έπαυσε να τις καταβάλλει στην Electrabel. Παράλληλα, ζήτησε από τις αρχές της Περιφέρειας Βρυξελλών, ατύπως, να την απαλλάξουν από την καταβολή των περιφερειακών εισφορών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Επειδή οι εν λόγω άτυπες επαφές αποδείχθηκαν άκαρπες, η Επιτροπή απέστειλε στο Βασίλειο του Βελγίου, στις <DATE ISO="20080627">27 Ιουνίου 2008</DATE>, έγγραφο οχλήσεως, με το οποίο του προσήπτε παράβαση του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου, λόγω της εφαρμογής στα θεσμικά όργανα της Ένωσης του άρθρου 26 της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια και του άρθρου 20 της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο. Το Βασίλειο του Βελγίου υπέβαλε τις παρατηρήσεις του σχετικά με το πρώτο έγγραφο οχλήσεως με επιστολή της <DATE ISO="20080909">9ης Σεπτεμβρίου 2008</DATE> που λήφθηκε στις <DATE ISO="20080915">15 Σεπτεμβρίου 2008</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20090415">15 Απριλίου 2009</DATE> η Επιτροπή απέστειλε στο Βασίλειο του Βελγίου δεύτερο έγγραφο οχλήσεως, το οποίο αντικατέστησε το πρώτο, λόγω παραβάσεως του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου. Το δεύτερο έγγραφο οχλήσεως είναι ουσιαστικά ταυτόσημο με το πρώτο, εκτός από το ότι η Επιτροπή φαίνεται να θεωρεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις του από το 2001 και όχι, όπως αναφέρεται στο πρώτο έγγραφο οχλήσεως, από το 2004<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Πράγματι, στο δεύτερο έγγραφο οχλήσεως γίνεται αναφορά σε επιστολή με την οποία η Επιτροπή ζητεί από τις αρχές της Περιφέρειας Βρυξελλών την επιστροφή των περιφερειακών εισφορών <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>από τη θέσπισή τους, το 2001<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>. Επισημαίνω, εντούτοις, ότι η Επιτροπή κλείνει το δεύτερο έγγραφο οχλήσεώς της (όπως και το πρώτο έγγραφο οχλήσεως, την αιτιολογημένη γνώμη και την προσφυγή) με τη διαπίστωση ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου παραλείποντας να απαλλάξει την Ένωση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>από τις εισφορές που επιβάλλει το άρθρο 26 της [υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια], καθώς και το άρθρο 20 της [υπουργικής αποφάσεως για το αέριο]<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/>. Όμως, σύμφωνα με το άρθρο 26, παράγραφος 8, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>το τέλος οφείλεται από τον Ιανουάριο 2004<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/>, ενώ η υπουργική απόφαση για το αέριο εκδόθηκε το 2004.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20110422">22 Απριλίου 2011</DATE> η Επιτροπή άσκησε προσφυγή ενώπιον του Tribunal de première instance των Βρυξελλών κατά του βελγικού κράτους, της Περιφέρειας Βρυξελλών, της Electrabel και της Sibelga, διαχειρίστριας του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου στην Περιφέρεια Βρυξελλών, ζητώντας την επιστροφή των περιφερειακών εισφορών που κατέβαλε από την <DATE ISO="20040701">1η Ιουλίου 2004</DATE> έως την <DATE ISO="20081231">31η Δεκεμβρίου 2008</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Τον Σεπτέμβριο 2008 η Επιτροπή άρχισε να καταβάλλει και πάλι περιφερειακές εισφορές στην Electrabel και της εξόφλησε το ποσό των περιφερειακών εισφορών που οφείλονταν από τον Ιούλιο 2005.</P></NOTE>, ήτοι ποσό <FT TYPE="DECIMAL">4036170,88</FT> ευρώ, επιφυλασσόμενη να ζητήσει τα ποσά που αντιστοιχούν σε μεταγενέστερες περιόδους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Η υπόθεση εκκρεμεί και επρόκειτο να συζητηθεί στις <DATE ISO="20150521">21 Μαΐου 2015</DATE>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Μετά τη λήξη της συμβάσεως Electrabel, τα θεσμικά όργανα και οι οργανισμοί της Ένωσης συνήψαν σύμβαση με άλλον προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, την εταιρεία Luminus (στο εξής: σύμβαση Luminus). Αντιθέτως προς τη σύμβαση Electrabel, η σύμβαση Luminus δεν προβλέπει καταβολή περιφερειακών εισφορών από τα θεσμικά όργανα και οργανισμούς της Ένωσης. Εντούτοις,<?PAGE NO="7"?> με τρεις επιστολές της <DATE ISO="20110513">13ης Μαΐου 2011</DATE>, της <DATE ISO="20111021">21ης Οκτωβρίου 2011</DATE> και της <DATE ISO="20130702">2ας Ιουλίου 2013</DATE>, η Luminus όχλησε την Ένωση για την απόδοση των περιφερειακών εισφορών που κατέβαλε και οι οποίες ανέρχονταν σε <FT TYPE="DECIMAL">2235404,51</FT> ευρώ μέχρι τις <DATE ISO="20140814">14 Αυγούστου 2014</DATE>, δηλώνοντας ότι μετά την πάροδο της προθεσμίας αυτής, η Ένωση θα καθίστατο υπερήμερη ως προς την εξόφληση του εν λόγω ποσού<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Δεν γνωρίζω αν η Ένωση συμμορφώθηκε και, αν όχι, κατά πόσον η Luminus άσκησε αγωγή εναντίον της, όπως είχε απειλήσει.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Με αιτιολογημένη γνώμη της <DATE ISO="20120227">27ης Φεβρουαρίου 2012</DATE>, η Επιτροπή δήλωσε στο Βασίλειο του Βελγίου ότι, παραλείποντας να χορηγήσει στα θεσμικά όργανα της Ένωσης απαλλαγή από τις περιφερειακές εισφορές τις οποίες προβλέπει το άρθρο 26 της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια και το άρθρο 20 της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο, παρέβη το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου. Με επιστολή της <DATE ISO="20120423">23ης Απριλίου 2012</DATE>, το Βασίλειο του Βελγίου υπέβαλε τις παρατηρήσεις του σχετικά με την αιτιολογημένη γνώμη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Μη θεωρώντας πειστικά τα επιχειρήματα του Βασιλείου του Βελγίου, το οποίο δεν μετέβαλε τη θέση του, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η προσφυγή της Επιτροπής</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή προσάπτει στο Βασίλειο του Βελγίου ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου, παραλείποντας να χορηγήσει στα θεσμικά όργανα και οργανισμούς της Ένωσης απαλλαγή από τις περιφερειακές εισφορές τις οποίες προβλέπει το άρθρο 26 της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια και το άρθρο 20 της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο και αρνούμενο να επιτρέψει την επιστροφή των εισφορών αυτών από την Περιφέρεια Βρυξελλών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή φρονεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις τις οποίες προβλέπει το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου για την απαλλαγή από τους έμμεσους φόρους: η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου συνιστά σημαντική αγορά που πραγματοποιείται από την Ένωση για υπηρεσιακή χρήση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι τα κριθέντα στην απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Επιτροπή κατά Βελγίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑437/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:178">EU:C:2007:178</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), με την οποία το Δικαστήριο είχε απορρίψει την ασυλία, λόγω του ότι οφειλέτις του επίδικου φόρου δεν ήταν η Ένωση, αλλά ο αντισυμβαλλόμενός της, δεν μπορούν να ισχύσουν και στην παρούσα υπόθεση. Πράγματι, η απόφαση εκείνη αφορούσε άμεσο φόρο, ενώ οι περιφερειακές εισφορές αποτελούν έμμεσο φόρο. Κατά την Επιτροπή, μολονότι η Ένωση δεν είναι οφειλέτις των περιφερειακών εισφορών, στην πράξη αυτές πάντοτε μετακυλίονται στην Ένωση, λόγω του χαρακτήρα τους ως έμμεσων φόρων και της βουλήσεως του Βέλγου νομοθέτη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Όσον αφορά το άρθρο 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου, σύμφωνα με το οποίο δεν παρέχονται απαλλαγές όσον αφορά τους φόρους που επιβάλλονται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>ως ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/>, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν είναι εφαρμοστέο στην κρινόμενη υπόθεση. Αφενός, οι δημόσιες υπηρεσίες που παρέχονται, ή που είναι δυνατόν να παρασχεθούν, στην Ένωση, δεν την αφορούν ειδικά, όπως απαιτεί η νομολογία του Δικαστηρίου. Αφετέρου, δεν υφίσταται άμεση σχέση αναλογίας μεταξύ του πραγματικού κόστους της υπηρεσίας και του ύψους των περιφερειακών εισφορών, όπως απαιτεί η νομολογία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου λόγω παραβάσεως των υποχρεώσεων που υπέχει δυνάμει του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου. Ζητεί επίσης να καταδικαστεί το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="8"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Με το υπόμνημα αντικρούσεώς του, το Βασίλειο του Βελγίου υποστηρίζει ότι τα θεσμικά όργανα και οι οργανισμοί της Ένωσης δεν μπορούν να απαλλαγούν από τις περιφερειακές εισφορές βάσει του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου. Υπογραμμίζει ότι τα κριθέντα από το Δικαστήριο στην απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Επιτροπή κατά Βελγίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑437/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:178">EU:C:2007:178</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) πρέπει να ισχύσουν και στην παρούσα υπόθεση, διότι η Ένωση δεν είναι οφειλέτις των περιφερειακών εισφορών, ενώ οι υπουργικές αποφάσεις για την ηλεκτρική ενέργεια και για το αέριο δεν επιβάλλουν στον οφειλέτη να τις μετακυλίσει στον τελικό πελάτη και συνεπώς η εν προκειμένω μετακύλιση στην Ένωση αποτελεί αποκλειστικώς όρο της συμβάσεως. Επικουρικώς, αν το Δικαστήριο κρίνει ότι το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου είναι εφαρμοστέο στις περιφερειακές εισφορές, το Βασίλειο του Βελγίου φρονεί ότι η απαλλαγή δεν πρέπει να γίνει δεκτή δυνάμει του τρίτου εδαφίου της εν λόγω διατάξεως. Το Βασίλειο του Βελγίου ζητεί από το Δικαστήριο να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη και να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Με το υπόμνημα απαντήσεώς της, η Επιτροπή επαναλαμβάνει ότι ο προμηθευτής ή ο διαχειριστής του δικτύου, μολονότι είναι ο οφειλέτης των περιφερειακών εισφορών, απλώς εξασφαλίζει την είσπραξή τους και τις μετακυλίει στον τελικό πελάτη. Σχετικά με το άρθρο 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου, η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η Ένωση δεν μπορεί να επωφεληθεί από καμία αποστολή δημόσιας υπηρεσίας χρηματοδοτούμενη από την περιφερειακή εισφορά αερίου, διότι οι αποστολές αυτές προορίζονται αποκλειστικά για τα νοικοκυριά, ενώ οι αποστολές δημόσιας υπηρεσίας που χρηματοδοτούνται από την περιφερειακή εισφορά ηλεκτρικής ενέργειας είτε δεν συνιστούν υπηρεσίες είτε δεν παρέχονται ειδικά στην Ένωση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Με το υπόμνημα ανταπαντήσεώς του, το Βασίλειο του Βελγίου υπογραμμίζει, ιδίως, ότι ελάχιστη σημασία έχει να προσδιοριστεί αν οι περιφερειακές εισφορές συνιστούν άμεσο ή έμμεσο φόρο, εφόσον, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η Επιτροπή, όλοι οι έμμεσοι φόροι δεν μετακυλίονται στον τελικό πελάτη.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Εκτίμηση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Κρίνω σκόπιμο, πριν από την εξέταση των επιχειρημάτων της Επιτροπής, να υπενθυμίσω συνοπτικά τη δομή του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, προκειμένου να διευκρινίσω ποια είναι τα συστατικά στοιχεία της παραβάσεως που προσάπτεται στο Βασίλειο του Βελγίου.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί της δομής του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου διακρίνει μεταξύ άμεσων και έμμεσων φόρων. Όπως έχει υπογραμμίσει το Δικαστήριο, για τους πρώτους προβλέπεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>εν γένει και χωρίς αιρέσεις<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/> απαλλαγή, ενώ η φορολογική ασυλία για τους δεύτερους <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>δεν είναι απεριόριστη<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ευρωπαϊκή Κοινότητα</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑199/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:678">EU:C:2006:678</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>[η] Ένωση, τα στοιχεία ενεργητικού της, τα έσοδα και λοιπά περιουσιακά της στοιχεία απαλλάσσονται όλων των αμέσων φόρων<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>: η απαλλαγή δεν υπόκειται σε καμία επιφύλαξη. Αντιθέτως, το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου προβλέπει <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>την έκπτωση ή επιστροφή του ποσού των εμμέσων φόρων και των τελών επί των πωλήσεων που περιλαμβάνονται στην τιμή των κινητών ή ακινήτων περιουσιακών στοιχείων, όταν η Ένωση πραγματοποιεί για υπηρεσιακή χρήση σημαντικές αγορές<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>. Η ίδια διάταξη διευκρινίζει επίσης ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>η εφαρμογή των διατάξεων αυτών δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα τη νόθευση του ανταγωνισμού<?PAGE NO="9"?> εντός της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/>. Κατά συνέπεια, για την απαλλαγή από τους έμμεσους φόρους πρέπει να πληρούνται τρεις προϋποθέσεις: πρώτον, οι έμμεσοι φόροι πρέπει να έχουν καταβληθεί για σημαντική αγορά· δεύτερον, η αγορά αυτή πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί από την Ένωση για υπηρεσιακή χρήση· τρίτον, η απαλλαγή δεν πρέπει να έχει επιπτώσεις στον ανταγωνισμό<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Διευκρινίζω ότι η προβλεπόμενη από το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου έκπτωση ή επιστροφή των έμμεσων φόρων και των τελών επί των πωλήσεων έχει εφαρμογή σε κάθε είδους αγορά, περιλαμβανομένης της παροχής υπηρεσιών (απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>AGF Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑191/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:144">EU:C:1996:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Τέλος, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>[δ]εν παρέχονται απαλλαγές<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/> όσον αφορά τις επιβαρύνσεις <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>που επιβάλλονται ως ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Όσο αφορά το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, το Δικαστήριο έχει κρίνει, με την απόφαση AGF Belgium, ότι, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>με μόνες τις εξαιρέσεις που προβλέπουν το δεύτερο και το τρίτο εδάφιο του άρθρου 3 […], η απαλλαγή αυτή καλύπτει όλα τα είδη φόρων, αμέσων ή εμμέσων<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑191/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:144">EU:C:1996:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Υπογραμμίζω ότι η έννοια της φορολογίας, όπως χρησιμοποιείται στο άρθρο 3 του πρωτοκόλλου, είτε πρόκειται για τους <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>άμεσους φόρους<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/>, τους οποίους αφορά το πρώτο εδάφιο, είτε για τους <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>έμμεσους φόρους και τα τέλη επί των πωλήσεων<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/>, τα οποία αφορά το δεύτερο εδάφιο, αποτελεί αντικείμενο αυτοτελούς ερμηνείας. Πράγματι, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο με την ίδια απόφαση AGF Belgium, το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου είναι εφαρμοστέο σε προσαυξήσεις ασφαλίστρων <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>ανεξαρτήτως του κατά το εθνικό δίκαιο νομικού χαρακτηρισμού τους<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> (στην υπόθεση εκείνη, το εθνικό δικαστήριο είχε υπογραμμίσει ότι οι επίδικες προσαυξήσεις ασφαλίστρων προσομοίαζαν, κατά την άποψή του, περισσότερο προς ασφαλιστικές εισφορές παρά προς φορολογικά μέτρα)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Όπ.π. (σκέψη 16): <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/><HT TYPE="ITALIC">ανεξαρτήτως</HT> <HT TYPE="ITALIC">του</HT> <HT TYPE="ITALIC">κατά</HT> <HT TYPE="ITALIC">το</HT> <HT TYPE="ITALIC">εθνικό</HT> <HT TYPE="ITALIC">δίκαιο</HT> <HT TYPE="ITALIC">νομικού</HT> <HT TYPE="ITALIC">χαρακτηρισμού</HT> <HT TYPE="ITALIC">τους</HT>, τα επίδικα τέλη δεν μπορούν να εξομοιωθούν με τις εισφορές που οφείλουν να καταβάλλουν οι ασφαλισμένοι στο πλαίσιο συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως ή άλλων κοινωνικών φορέων […]<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/> (η υπογράμμιση δική μου). Όπως υπογραμμίζει ο γενικός εισαγγελέας F. G. Jacobs, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>δεν ενδιαφέρει ο χαρακτηρισμός της επιβαρύνσεως κατά το εθνικό δίκαιο. Ο όρος <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>φόρος<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/> στο άρθρο 3 πρέπει να ερμηνεύεται με γνώμονα τη συνήθη έννοιά του και τον σκοπό της διατάξεως αυτής. Μόνο αυτή η προσέγγιση μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική και ομοιόμορφη εφαρμογή της διατάξεως<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/> (προτάσεις του γενικού εισαγγελέα F. G. Jacobs στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>AGF Belgium</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑191/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:53">EU:C:1996:53</NO.ECLI>, σημείο <REF.NP.ECR REF="NP0017">17</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Βλ. επίσης σε σχέση με το (ισχύον) άρθρο 13, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου, το οποίο προβλέπει τη φοροαπαλλαγή των υπαλλήλων, απόφαση Humblet κατά État belge (6/60‑IMM, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1960:48">EU:C:1960:48</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>): <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>έχοντας υπόψη ότι, όσον αφορά το εφαρμοστέο δίκαιο, το γενικό πρόβλημα πρέπει να επιλυθεί σύμφωνα με το δίκαιο της Κοινότητας […], και όχι σύμφωνα με το βελγικό δίκαιο<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/>. Επίσης, με την απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Επιτροπή κατά Βελγίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑437/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:178">EU:C:2007:178</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), το Δικαστήριο ερμήνευσε αυτοτελώς τον όρο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>άμεσος φόρος<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/> κατά την έννοια του άρθρου 3, πρώτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>επιφύλαξη<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/> όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, η οποία προβλέπεται στο τρίτο εδάφιό του, αφορά την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/>. Πράγματι, με το τρίτο εδάφιο προσδιορίζεται κατά τρόπο αρνητικό το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, αποκλείοντας από αυτό την ανταπόδοση για υπηρεσίες κοινής ωφελείας. Επισημαίνω συναφώς ότι ο λόγος για τον οποίο τα εν λόγω μέτρα αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3 είναι ότι η εν λόγω διάταξη προβλέπει φορολογική ασυλία, ενώ επιβαρύνσεις που χαρακτηρίζονται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/> δεν μπορούν να έχουν φορολογικό χαρακτήρα. Πράγματι, η έννοια του ανταλλάγματος —της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>ανταποδόσεως<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/>— είναι κατ’ αρχήν ξένη προς την έννοια του φόρου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Όπως επισημαίνει ο γενικός εισαγγελέας F. G. Jacobs στην υπόθεση AGF Belgium, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>το τέλος για κάποια υπηρεσία δημοσίας ωφελείας είναι το τίμημα που καταβάλλεται για μια συγκεκριμένη υπηρεσία. Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ του τέλους και του παρεχομένου οφέλους. […] Αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση του φόρου, όπου η σχέση μεταξύ του καταβαλλομένου ποσού και του παρεχομένου οφέλους είναι και έμμεση και απόμακρη<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/> (<REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑191/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:53">EU:C:1996:53</NO.ECLI>, σημεία <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Η διάκριση μεταξύ φόρων και επιβαρύνσεων για παρεχόμενες υπηρεσίες είναι, εξάλλου, γνωστή στο φορολογικό δίκαιο των κρατών μελών: βλ. συναφώς προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Κ. Roemer στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Van Leeuwen</NAME.CASE> (<NO.CASE>32/67</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1968:2">EU:C:1968:2</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), όπου υπογραμμίζεται ότι η διάκριση μεταξύ των φόρων και των επιβαρύνσεων που συνιστούν απλώς αντιπαροχή για υπηρεσίες που παρέχουν οι δημόσιοι φορείς είναι γνωστή στο ολλανδικό, στο γερμανικό, στο γαλλικό, στο ιταλικό και στο βελγικό δίκαιο. Βλ., για το γαλλικό δίκαιο, Lamarque J., Négrin O. και Ayrault L., <HT TYPE="ITALIC">Droit</HT> <HT TYPE="ITALIC">fiscal</HT> <HT TYPE="ITALIC">général</HT>, 3η έκδ., LexisNexis, 2014, παράγραφοι 94 επ.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Η <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>επιφύλαξη<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/> όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, η οποία προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιό του, οφείλεται, κατά τη γνώμη μου, στην απαίτηση οι έμμεσοι φόροι να <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>περιλαμβάνονται στην τιμή των κινητών ή ακινήτων περιουσιακών στοιχείων<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/> που αγοράζει η Ένωση: ο έμμεσος φόρος πρέπει να ενσωματώνεται στην τιμή του περιουσιακού στοιχείου. Πράγματι, οι προϋποθέσεις που αφορούν τη σημασία και τον σκοπό της αγοράς (υπηρεσιακή χρήση της Ένωσης) σχετίζονται προς τη <HT TYPE="ITALIC">συγκεκριμένη</HT> αγορά επ’ ευκαιρία της οποίας εισπράττεται ο έμμεσος φόρος και όχι με τη φύση της ίδιας της επιβαρύνσεως: πρόκειται συνεπώς για επί της ουσίας προϋποθέσεις της ασυλίας και όχι για προϋποθέσεις εφαρμογής της<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Αν πρόκειται για αγορά αμελητέας αξίας και η ασυλία δεν γίνεται δεκτή για τον λόγο αυτόν, η επίδικη επιβάρυνση δεν χάνει τον φορολογικό της χαρακτήρα: το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου είναι εφαρμοστέο. Απλώς η ασυλία απορρίπτεται, διότι η πράξη δεν πληροί μία από τις ουσιαστικές προϋποθέσεις του δευτέρου εδαφίου του εν λόγω άρθρου, και συγκεκριμένα η αγορά δεν είναι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>σημαντική<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/>.</P></NOTE>. Κατά την ίδια έννοια, η ανυπαρξία επιπτώσεων για τον ανταγωνισμό εντός της εσωτερικής αγοράς δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί επί της ουσίας προϋπόθεση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Υπογραμμίζω ότι δεν υφίστανται άλλες εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, εκτός αυτών που αναφέρθηκαν στις δύο προηγούμενες παραγράφους. Πράγματι, με την απόφαση AGF Belgium, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου καλύπτει <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>όλα τα είδη φόρων<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/>, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>με <HT TYPE="ITALIC">μόνες</HT> τις εξαιρέσεις<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="00BB" ID="QE0044"/> που προβλέπουν το δεύτερο και το τρίτο εδάφιο της εν λόγω διατάξεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑191/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:144">EU:C:1996:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>. Το Δικαστήριο αιτιολογεί τον αποκλειστικό χαρακτήρα των δύο αυτών επιφυλάξεων λόγω του γράμματος του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, βάσει του οποίου, κατά το Δικαστήριο, η ασυλία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>προσδιορίζεται […] με ευρύτατη διατύπωση<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Όπ.π. (σκέψη 19).</P></NOTE>. Εξάλλου, φρονώ ότι οι δύο εν λόγω επιφυλάξεις αποτελούν τις μόνες εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, διότι είναι ρητές. Πράγματι, αν η πρόθεση του νομοθέτη της Ένωσης ήταν να επιτρέψει και άλλες εξαιρέσεις από το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου, θα τις είχε προβλέψει ρητώς, όπως έπραξε για την ανταπόδοση της παροχής υπηρεσιών κοινής ωφελείας και για τους έμμεσους φόρους που δεν ενσωματώνονται στην τιμή του αγοραζόμενου περιουσιακού στοιχείου.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί των στοιχείων που απαρτίζουν την παράλειψη</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να χορηγήσει στην Ένωση απαλλαγή από τις περιφερειακές εισφορές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, εναπόκειται στην Επιτροπή να αποδείξει ότι οι περιφερειακές εισφορές πληρούν τους όρους του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου. Πρέπει, ειδικότερα, να αποδείξει ότι οι περιφερειακές εισφορές <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>περιλαμβάνονται στην τιμή<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/> που καταβάλλει η Ένωση για την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου και ότι η προμήθεια αυτή αποτελεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>σημαντική<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/> αγορά, την οποία η Ένωση πραγματοποιεί για <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>υπηρεσιακή χρήση<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/>, ενώ επίσης δεν έχει ως αποτέλεσμα τη νόθευση του ανταγωνισμού εντός της εσωτερικής αγοράς.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Το Βασίλειο του Βελγίου αντιτάσσει ότι το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου είναι εφαρμοστέο μόνο στους φόρους των οποίων η Ένωση είναι οφειλέτις, κατά το εθνικό δίκαιο. Κατά συνέπεια, όταν, όπως εν προκειμένω, η Ένωση επιβαρύνεται με τον φόρο δυνάμει συμβάσεως συναφθείσας με τον οφειλέτη, ο φόρος δεν εμπίπτει στην ασυλία την οποία προβλέπει το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου. Συνεπώς, εναπόκειται επίσης στην Επιτροπή να αποδείξει ότι το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου είναι εφαρμοστέο στους φόρους με τους οποίους βαρύνεται η Ένωση, χωρίς να έχει την ιδιότητα του οφειλέτη.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Επικουρικώς, το Βασίλειο του Βελγίου αντιτάσσει ότι οι περιφερειακές εισφορές αποτελούν ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας, κατά την έννοια του άρθρου 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου και συνεπώς δεν χαίρουν της ασυλίας την οποία προβλέπει το δεύτερο εδάφιο του ίδιου άρθρου. Εναπόκειται συνεπώς στην Επιτροπή να αποδείξει ότι οι περιφερειακές εισφορές δεν αποτελούν ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Συναφώς διευκρινίζω ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να επικαλεστεί τον χαρακτηρισμό των περιφερειακών εισφορών σύμφωνα με το βελγικό δίκαιο, καθόσον η φορολογία κατά την έννοια του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου αποτελεί, όπως προαναφέρθηκε, αντικείμενο αυτοτελούς ερμηνείας. Συνεπώς, ελάχιστη σημασία έχει το γεγονός ότι, κατά το βελγικό δίκαιο, η περιφερειακή εισφορά αερίου φαίνεται να θεωρείται μάλλον φόρος και όχι τέλος για την παροχή υπηρεσιών, διότι, για να μπορεί να χαρακτηριστεί τέλος για την παροχή υπηρεσιών, θα πρέπει κάθε υπόχρεος να μπορεί να επωφελείται της υπηρεσίας μεμονωμένα, πράγμα που δεν ισχύει. Βλ. γνωμοδότηση του Conseil d’État σχετικά με το προσχέδιο υπουργικής αποφάσεως περί της οργανώσεως της αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας στην Περιφέρεια Βρυξελλών, Κοινοβούλιο της Περιφέρειας Βρυξελλών, κοινοβουλευτικά έγγραφα, σύνοδος 2000/2001, έγγραφο αριθ. A-192/1-00/01, σ. 64.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να αμφισβητηθεί ότι εν προκειμένω πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις της ασυλίας από τους έμμεσους φόρους, πράγμα το οποίο δεν αμφισβητεί ούτε το Βασίλειο του Βελγίου. Κατά συνέπεια, θα εξετάσω συνοπτικά τις τρεις αυτές προϋποθέσεις, πριν στραφώ προς τα ζητήματα για τα οποία υπάρχει αντιπαράθεση μεταξύ των διαδίκων. Αυτά είναι, αφενός, η δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου στους φόρους με τους οποίους βαρύνεται η Επιτροπή χωρίς να είναι οφειλέτις τους, ζήτημα στο οποίο επικεντρώνονται οι γραπτές παρατηρήσεις τόσο της Επιτροπής όσο και του Βασιλείου του Βελγίου και, αφετέρου, σε αντίκρουση του επιχειρήματος που προβάλλει επικουρικώς το Βασίλειο του Βελγίου, ο χαρακτηρισμός των περιφερειακών εισφορών ως ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας κατά την έννοια του άρθρου 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Γ —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί των προϋποθέσεων της ασυλίας την οποία προβλέπει το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζεται ότι η ασυλία από τους έμμεσους φόρους αναγνωρίζεται μόνον εφόσον καταβάλλονται στο πλαίσιο σημαντικής αγοράς η οποία πραγματοποιείται από την Ένωση για υπηρεσιακή χρήση και εφόσον η ασυλία δεν έχει ως αποτέλεσμα τη νόθευση του ανταγωνισμού εντός της εσωτερικής αγοράς.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Δεν αμφιβάλλω ότι οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται εν προκειμένω.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Πράγματι, η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου σε τέσσερα θεσμικά όργανα και οργανισμούς της Ένωσης είναι αναμφισβήτητα σημαντική αγορά. Υπενθυμίζω ότι η διαφορά που εκκρεμεί ενώπιον του tribunal de première instance των Βρυξελλών σχετικά με τη σύμβαση Electrabel αφορά ποσό άνω των 4 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ το ποσό το οποίο διεκδικεί η Luminus από την Ένωση υπερβαίνει τα 2 εκατομμύρια ευρώ. Φρονώ επίσης ότι η αγορά αναμφίβολα πραγματοποιείται από την Ένωση για υπηρεσιακή χρήση: χωρίς ηλεκτρική ενέργεια και αέριο, οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό της Ένωσης δεν θα μπορούσαν να εργαστούν<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Βλ., όσον αφορά την <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>υπηρεσιακή χρήση<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/> των αγορών που πραγματοποιεί η Ένωση, Schmidt C., <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>Le protocole sur les privilèges et immunités des Communautés européennes – Commentaire de l’article 218 du Traité de Rome et de l’article 28, premier alinéa, du traité de fusion<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/>, <HT TYPE="ITALIC">Cahiers de droit européen</HT>, 1991, σ. 67 έως 100, σημείο 17, και Duffar J., <HT TYPE="ITALIC">Contribution à l’étude des privilèges et immunités des organisations internationales</HT>, LGDJ, Παρίσι, 1982, κεφάλαιο VII, σ. 291 και 292, σημείο 341.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Οι διάδικοι δεν σχολιάζουν καν την τρίτη προϋπόθεση, η οποία άπτεται των επιπτώσεων στον ανταγωνισμό. Φρονώ ότι η προϋπόθεση αυτή συγχέεται κατά πάσα πιθανότητα με τη δεύτερη, η οποία άπτεται της υπηρεσιακής χρήσεως της αγοράς: εφόσον η Ένωση αγοράζει κινητό ή ακίνητο περιουσιακό στοιχείο για υπηρεσιακή χρήση, ασκεί μη κερδοσκοπική δραστηριότητα η οποία δεν είναι δυνατόν να έχει επίπτωση στον ανταγωνισμό<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Βλ. Jean Duffar, όπ.π. στην προηγούμενη υποσημείωση, σημείο 339: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>η προσπάθεια να μην νοθευτεί ο ανταγωνισμός αναφέρεται ρητώς στο άρθρο 3, [δεύτερο] εδάφιο, του [πρωτοκόλλου]. Η απαλλαγή πρέπει να περιορίζεται στις δραστηριότητες που αποτελούν το αντικείμενο του οργανισμού: σε περίπτωση υπερβάσεως των ορίων αυτών, η απαλλαγή χάνει τη σημασία της<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Υπογραμμίζω, τέλος, ότι οι τρεις προϋποθέσεις που εξετάστηκαν ανωτέρω είναι οι μόνες τις οποίες προβλέπει το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου. Πράγματι, μολονότι το Δικαστήριο, με τις αποφάσεις Επιτροπή κατά Βελγίου και Ευρωπαϊκής Κοινότητας επισημαίνει ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η άρνηση αναγνωρίσεως της ασυλίας πλήττει την ανεξαρτησία και την άρτια λειτουργία της Ένωσης, εντούτοις, εξέτασε το στοιχείο αυτό επαλλήλως και επικουρικώς αφού απέκλεισε την ασυλία για άλλους λόγους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Με την απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου, το Δικαστήριο έκρινε ότι η απαλλαγή δεν έπρεπε να γίνει δεκτή διότι δεν ωφελεί τον αντισυμβαλλόμενο της Ένωσης και μόνο στη συνέχεια διευκρίνισε ότι το συμπέρασμα αυτό <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>δεν αναιρείται<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/> από τον σκοπό του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, ο οποίος έγκειται στη διασφάλιση της ανεξαρτησίας και της ορθής λειτουργίας της Ένωσης (<REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑437/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:178">EU:C:2007:178</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0055">55</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0056">56</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Με την απόφαση Ευρωπαϊκή Κοινότητα, το Δικαστήριο επισήμανε, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>εν πάση περιπτώσει<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/>, ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η πληρωμή των επίδικων τελών ήταν ικανή να θίξει την ανεξαρτησία της Ένωσης και να εμποδίσει την άρτια λειτουργία της (<REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑199/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:678">EU:C:2006:678</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Επομένως, κατά το Δικαστήριο η ανεξαρτησία ή η άρτια λειτουργία της Ένωσης δεν αποτελεί πρόσθετη προϋπόθεση για την ασυλία.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Δ —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί της δυνατότητας εφαρμογής του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου στους φόρους με τους οποίους βαρύνεται η Ένωση χωρίς να είναι οφειλέτις, κατά το εθνικό δίκαιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Το Βασίλειο του Βελγίου ισχυρίζεται ότι δεν παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου, διότι η εν λόγω διάταξη είναι εφαρμοστέα μόνο στους φόρους των οποίων είναι οφειλέτις η Ένωση κατά το εθνικό δίκαιο, πράγμα που δεν ισχύει για τις περιφερειακές εισφορές. Κατά το Βασίλειο του Βελγίου, η Ένωση βαρύνεται με τις εισφορές αυτές δυνάμει της συμβάσεως που τη συνδέει με τον οφειλέτη, δηλαδή διότι δέχθηκε τη μετακύλιση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Συναφώς, το Βασίλειο του Βελγίου θεμελιώνει τον ισχυρισμό του στην απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑437/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:178">EU:C:2007:178</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0051">51</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, με την οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου δεν προβλέπει απαλλαγή υπέρ των αντισυμβαλλομένων της Ένωσης. Εξ αυτού, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Βασίλειο του Βελγίου, αρνούμενο να απαλλάξει την Ένωση από περιφερειακό φόρο ακινήτων, οφειλέτης του οποίου ήταν ο κύριος του ακινήτου και ο οποίος βάρυνε την Ένωση βάσει της συμβάσεως μισθώσεως, δεν παρέβη τις υποχρεώσεις που υπείχε από το άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου. Η μετακύλιση του φόρου στην Ένωση είχε πραγματοποιηθεί δυνάμει συμβάσεως και κατά συνέπεια έγινε δεκτή από την Επιτροπή στο πλαίσιο της συμβατικής ελευθερίας που διαθέτει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, οφειλέτης της περιφερειακής εισφοράς ηλεκτρικής ενέργειας είναι, σύμφωνα με το άρθρο 26, παράγραφος 1, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια, ο προμηθευτής ηλεκτρικής ενέργειας, ο οποίος την αγοράζει από τον παραγωγό και τη μεταπωλεί. Οφειλέτης της περιφερειακής εισφοράς αερίου είναι, σύμφωνα με το άρθρο 20 της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο, ο διαχειριστής του δικτύου διανομής και στη συνέχεια, από το 2011, σύμφωνα με το άρθρο 20 septiesdecies, παράγραφος 1, ο προμηθευτής αερίου, ο οποίος το αγοράζει από τους εισαγωγείς και το μεταπωλεί. Κατά συνέπεια, η Ένωση καταβάλλει τις περιφερειακές εισφορές βάσει της συμβάσεως που τη συνδέει με τους οφειλέτες. Η Electrabel, η οποία προμήθευε ηλεκτρική ενέργεια στην Επιτροπή, το Συμβούλιο, το Κοινοβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή<?PAGE NO="13"?> έως τις <DATE ISO="20090731">31 Ιουλίου 2009</DATE> και συνεχίζει μέχρι σήμερα να τους προμηθεύει αέριο, μετακύλισε στην Ένωση το ποσό των περιφερειακών εισφορών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Κατά τη ρήτρα 4.2 των γενικών όρων της συμβάσεως που συνήψε η Επιτροπή με την Electrabel για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας υψηλής τάσης, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας προσαυξάνονται κατά […] τους φόρους, επιβαρύνσεις, τέλη, ασφαλιστικές και άλλες εισφορές, προσαυξήσεις και έξοδα που μας επιβάλλονται από αρμόδια αρχή, τα οποία μπορούμε ή υποχρεούμεθα να μετακυλίσουμε στους πελάτες μας και αφορούν ή απορρέουν από την εμπορική μας δραστηριότητα, κατά την ευρύτερη δυνατή έννοια του όρου όσον αφορά την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο ή απορρέουν από αυτή, όπως το τέλος για τη χρηματοδότηση της ρυθμιστικής επιτροπής ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, η ομοσπονδιακή εισφορά για τη χρηματοδότηση ορισμένων υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας και η εισφορά για την ενέργεια<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/>.</P></NOTE>. Αντιθέτως, η Luminus, η οποία ήταν ο προμηθευτής ηλεκτρικής ενέργειας από την <DATE ISO="20090801">1η Αυγούστου 2009</DATE> έως τις <DATE ISO="20120731">31 Ιουλίου 2012</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Αποκλειστικά για την υψηλή τάση: για τη χαμηλή τάση (και, όσον αφορά το Κοινοβούλιο, τη μεσαία τάση), η Electrabel παραμένει ο προμηθευτής της Επιτροπής, του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου μέχρι σήμερα (δεν προκύπτει από τον φάκελο αν η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έχει συνάψει σύμβαση για τη χαμηλή τάση).</P></NOTE>, δεν μετακύλισε στην Ένωση τις περιφερειακές εισφορές<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Σύμφωνα με το άρθρο 3.2 των ειδικών όρων της συμβάσεως που συνήφθη με την Επιτροπή για την προμήθεια ηλεκτρικής ενέργειας υψηλής τάσης, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>οι φόροι, τέλη και λοιπές περιφερειακές και ομοσπονδιακές εισφορές δεν τιμολογούνται<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="00BB" ID="QE0055"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει συναφώς ότι η λύση την οποία ακολούθησε το Δικαστήριο με την απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου δεν μπορεί να ισχύσει και στην κρινόμενη υπόθεση. Δεν αμφισβητεί ότι οφειλέτης των περιφερειακών εισφορών είναι, κατά το βελγικό δίκαιο, ο προμηθευτής ή ο διαχειριστής του δικτύου διανομής και όχι η Ένωση. Εντούτοις, υποστηρίζει, ουσιαστικά, ότι η μετακύλιση των περιφερειακών εισφορών δεν απορρέει αποκλειστικά από τη συμβατική ελευθερία των συμβαλλομένων, διότι, αφενός, η μετακύλιση των περιφερειακών εισφορών αντιστοιχεί στην πρόθεση του Βέλγου νομοθέτη, ενώ, αφετέρου, οι περιφερειακές εισφορές, ως έμμεσος φόρος, μετακυλίονται στον καταναλωτή. Η κατάσταση στην κρινόμενη υπόθεση, η οποία αφορά έμμεσο φόρο, διαφέρει από την κατάσταση που έκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου, η οποία αφορούσε άμεσο φόρο. Η απόρριψη της ασυλίας από έμμεσους φόρους με την αιτιολογία ότι η Ένωση δεν είναι οφειλέτις θα ισοδυναμούσε, πρακτικά, με απόρριψη σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις της ασυλίας από έμμεσους φόρους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Κατ’ αρχάς, ομολογώ ότι δεν θεωρώ πειστικό το επιχείρημα της Επιτροπής ότι η μετακύλιση αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικό των έμμεσων φόρων. Το ζήτημα δεν είναι αν οι έμμεσοι φόροι μετακυλίονται εκ φύσεως, αλλά αν μετακυλίεται ο επίδικος στην κρινόμενη υπόθεση έμμεσος φόρος, δηλαδή οι περιφερειακές εισφορές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Εντούτοις, η άποψη της Επιτροπής ότι η ασυλία δεν μπορεί να απορριφθεί για τον μόνο λόγο ότι η Ένωση δεν είναι οφειλέτις των περιφερειακών εισφορών πρέπει, κατά την άποψή μου, να γίνει δεκτή για τους λόγους που θα εκθέσω στη συνέχεια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Πρώτον, από το γράμμα του άρθρου 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου δεν προκύπτει ότι, για να υπαχθούν στην ασυλία, οι εμπίπτοντες σ’ αυτό έμμεσοι φόροι και τα τέλη επί των πωλήσεων πρέπει να οφείλονται απευθείας από την Ένωση. Πράγματι, ο νομοθέτης της Ένωσης θα μπορούσε να προβλέψει, για παράδειγμα, ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>οι κυβερνήσεις των κρατών μελών λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα, όταν τους είναι δυνατό, για την έκπτωση ή επιστροφή του ποσού των εμμέσων φόρων και των τελών επί των πωλήσεων <HT TYPE="ITALIC">που επιβάλλονται στην Ένωση</HT> όταν πραγματοποιεί για υπηρεσιακή χρήση σημαντικές αγορές ακινήτων ή κινητών περιουσιακών στοιχείων<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/>. Όμως, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει. Η διάταξη απαιτεί απλώς, όπως προανέφερα, οι έμμεσοι φόροι να <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>περιλαμβάνονται στην τιμή<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/> που καταβάλλει η Ένωση. Κατά συνέπεια, θα αρκούσε απλώς η Ένωση να καταβάλει στην πράξη το ποσό των έμμεσων φόρων, ώστε να υπαχθούν στο άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου, χωρίς να απαιτείται η Ένωση να είναι οφειλέτις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Δεύτερον, η ασυλία δεν μπορεί να απορριφθεί για τον μόνο λόγο ότι το εθνικό δίκαιο δεν ορίζει ότι οφειλέτις είναι η Ένωση.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Πράγματι, το βελγικό δίκαιο είναι εκείνο που ορίζει τον οφειλέτη των περιφερειακών εισφορών (ο προμηθευτής ηλεκτρικής ενέργειας, ο διαχειριστής του δικτύου διανομής και, στη συνέχεια, ο προμηθευτής αερίου), όπως και τη βάση επιβολής τους (η διάθεση ηλεκτρικής ενέργειας, το διαμέτρημα των μετρητών αερίου), τον συντελεστή τους (αξία σε ευρώ που αντιστοιχεί σε κάθε κλιμάκιο διατιθέμενης ισχύος ή στο διαμέτρημα του μετρητή αερίου) και τις απαλλαγές (απαλλαγή της ισχύος που τίθεται στη διάθεση των πελατών για το δίκτυο σιδηροδρομικών μεταφορών τους).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, η απόρριψη της ασυλίας για τον λόγο ότι η Ένωση δεν είναι οφειλέτις του φόρου, είτε πρόκειται για άμεσο είτε για έμμεσο φόρο, ισοδυναμεί με το να επιτραπεί στο κράτος της έδρας να προσδιορίσει την κατά το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου έννοια της φορολογίας. Όπως όμως προανέφερα, το Δικαστήριο έχει κρίνει, με την απόφαση AGF Belgium, ότι η έννοια της φορολογίας αποτελεί αντικείμενο αυτοτελούς ερμηνείας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P><REF.DOC.ECR><NO.CASE>C‑191/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:144">EU:C:1996:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0016">16</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Βλ. σημείο 39 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Μένει να εξεταστεί το επιχείρημα του Βασιλείου του Βελγίου σχετικά με τον συμβατικό χαρακτήρα της μετακυλίσεως των περιφερειακών εισφορών στον τελικό πελάτη. Συναφώς, φρονώ ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι αμφιβολίας όσον αφορά τον αυστηρά συμβατικό χαρακτήρα της μετακυλίσεώς τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Κατ’ αρχάς, η δυνατότητα μετακυλίσεως των περιφερειακών εισφορών προβλέπεται ρητώς από την υπουργική απόφαση για την ηλεκτρική ενέργεια και από την υπουργική απόφαση για το αέριο. Κατά το άρθρο 20 της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Έως την κατάργησή της με την υπουργική απόφαση της <DATE ISO="20110720">20ής Ιουλίου 2011</DATE> για την τροποποίηση της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο, βλ. υποσημείωση 13.</P></NOTE>, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>η μετακύλιση των εξόδων [που συνδέονται με τις αποστολές δημόσιας υπηρεσίας] στα τιμολόγια διέπεται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/>. Παρόμοια διάταξη περιέχει και το άρθρο 26, παράγραφος 9, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Έως την κατάργησή της με την υπουργική απόφαση της <DATE ISO="20110720">20ής Ιουλίου 2011</DATE> για την τροποποίηση της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια, βλ. υποσημείωση 9.</P></NOTE>. Στον κατ’ άρθρο σχολιασμό του σχεδίου υπουργικής αποφάσεως για το αέριο αναφέρεται, σε σχέση με το άρθρο 20, ότι η εν λόγω διάταξη <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>απλώς ορίζει ότι το κόστος της εκτελέσεως [αποστολών δημόσιας υπηρεσίας] βαρύνει τον διαχειριστή του δικτύου, ο οποίος μπορεί να το <HT TYPE="ITALIC">ενσωματώσει</HT>, όπως και τους λοιπούς παράγοντες κόστους, στην τιμολογιακή πρόταση που υποβάλλει στη [ρυθμιστική επιτροπή ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου], επιφυλασσομένου του βασιλικού διατάγματος για την οργάνωση της γενικής τιμολογιακής δομής των δικτύων διανομής<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="00BB" ID="QE0059"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Κοινοβούλιο της Περιφέρειας Βρυξελλών, κοινοβουλευτικά έγγραφα, σύνοδος 2003/2004, έγγραφο A-506/1-03/04, σχολιασμός κατ’ άρθρο, άρθρο 20 (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>. Το βασιλικό διάταγμα της <DATE ISO="20040229">29ης Φεβρουαρίου 2004</DATE> περί της γενικής τιμολογιακής δομής και των βασικών αρχών και διαδικασιών των τιμολογίων και της λογιστικής των διαχειριστών των δικτύων διανομής φυσικού αερίου που δραστηριοποιούνται στη βελγική επικράτεια<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P><HT TYPE="ITALIC">Moniteur</HT> <HT TYPE="ITALIC">belge</HT> της <DATE ISO="20040311">11ης Μαρτίου 2004</DATE>, σ. 13656.</P></NOTE> ορίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>στην τιμολόγηση <HT TYPE="ITALIC">ενσωματώνονται</HT> τα κονδύλια που σχετίζονται με τους φόρους, επιβαρύνσεις, προσαυξήσεις, εισφορές και αμοιβές […]. <HT TYPE="ITALIC">Περιλαμβάνουν, κατά περίπτωση</HT>: 1° τις προσαυξήσεις, επιβαρύνσεις ή αμοιβές για τη χρηματοδότηση των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας […]<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="00BB" ID="QE0060"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Άρθρο 9 (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Στη συνέχεια, επισημαίνω ότι, δυνάμει του άρθρου 26, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια, ο οφειλέτης απαλλάσσεται από την περιφερειακή εισφορά ηλεκτρικής ενέργειας <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>για την ισχύ που θέτει στη διάθεση των πελατών για το δίκτυο μεταφορών μέσω σιδηροδρόμου<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="00BB" ID="QE0061"/>. Με άλλα λόγια, η εισφορά δεν οφείλεται εφόσον ο τελικός πελάτης διαχειρίζεται δίκτυο μεταφορών μέσω σιδηροδρόμου: ο Βέλγος νομοθέτης έλαβε συνεπώς υπόψη την κατανάλωση, ή έστω μια συγκεκριμένη κατανάλωση (τους σιδηροδρόμους). Από το άρθρο 26, παράγραφος 2, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια προκύπτει ότι η περιφερειακή εισφορά ηλεκτρικής ενέργειας αποσκοπεί στην επιβάρυνση της καταναλώσεως, δηλαδή προορίζεται να μετακυλιστεί στον τελικό καταναλωτή.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Τέλος, είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι, εξ όσων γνωρίζει το Δικαστήριο, <HT TYPE="ITALIC">ένας μόνον</HT> οφειλέτης περιφερειακών εισφορών, η Luminus, δέχθηκε να μη μετακυλίσει τις περιφερειακές εισφορές στην Ένωση. Η Επιτροπή ανέφερε ότι αναγκάστηκε να σταματήσει να περιλαμβάνει στις προσκλήσεις υποβολής προσφορών ρήτρα προβλέπουσα τη μη μετακύλιση των περιφερειακών εισφορών στην Ένωση, διότι κανείς προσφέρων δεν ήταν διατεθειμένος να δεχθεί μια τέτοια ρήτρα. Εξάλλου, κατά την Επιτροπή, η Luminus δέχθηκε τη μη μετακύλιση των περιφερειακών εισφορών διότι ήταν πεπεισμένη, εσφαλμένως, ότι δεν θα χρειαζόταν να τις καταβάλει η ίδια. Επιπλέον, στη συνέχεια η Luminus ζήτησε από την Ένωση την απόδοση των περιφερειακών εισφορών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Μολονότι είναι ακριβές ότι, όπως επισημαίνει το Βασίλειο του Βελγίου, ο οφειλέτης δεν υποχρεούται να μετακυλίει τις περιφερειακές εισφορές στον τελικό πελάτη, εντούτοις, χωρίς μετακύλιση, ο οφειλέτης συνεχίζει να υποχρεούται να καταβάλει τις περιφερειακές εισφορές στις δημόσιες αρχές της Περιφέρειας Βρυξελλών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Συναφώς, η Επιτροπή επισημαίνει ότι o οφειλέτης ο οποίος δεν μετακυλίει τις περιφερειακές εισφορές στους πελάτες του λόγω ανυπαρξίας σχετικής συμβατικής ρήτρας θα δυσκολευθεί να φέρει το σχετικό οικονομικό βάρος, με συνέπεια να βρεθεί σε δυσχερή κατάσταση. Το Βασίλειο του Βελγίου αντιτείνει ότι, αν ίσχυε κάτι τέτοιο, η Επιτροπή θα είχε αναθέσει στη Luminus <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>δημόσια σύμβαση αποκαλούμενη ζημιογόνο<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="00BB" ID="QE0062"/> και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να επικαλεστεί αντίθεση προς τον νόμο που οφείλεται στην ίδια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Συναφώς, θεωρώ σαφές ότι ο οφειλέτης που δεν μετακυλίει τις περιφερειακές εισφορές στους πελάτες του βρίσκεται σε δυσχερή κατάσταση. Είναι προς το συμφέρον του να τις μετακυλίσει, διότι, ακόμη και σε εναντία περίπτωση, υποχρεούται να τις καταβάλει στις δημόσιες αρχές. Φαίνεται ότι είναι αναγκασμένος να τις μετακυλίσει, αν επιθυμεί να μην βρεθεί σε δυσχερή οικονομική κατάσταση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Τέλος, διευκρινίζω ότι η κατάσταση στην κρινόμενη υπόθεση διακρίνεται από την κατάσταση που έκρινε το Δικαστήριο με την απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Με την απόφαση εκείνη, το Δικαστήριο έκρινε δικαιολογημένη την απόρριψη της απαλλαγής από τον επίδικο περιφερειακό φόρο ακινήτων λόγω του συμβατικού χαρακτήρα της μετακυλίσεως στην Ένωση, ο οποίος σήμαινε ότι η Ένωση ήταν ελεύθερη να αρνηθεί τη μετακύλιση. Αντιθέτως, στην κρινόμενη υπόθεση, φρονώ ότι η Ένωση δεν διαθέτει ελευθερία να αρνηθεί τη μετακύλιση των περιφερειακών εισφορών ανάλογη με εκείνη που διέθετε για να αρνηθεί τη μετακύλιση του περιφερειακού φόρου ακινήτων. Πράγματι, αν ο κύριος του ακινήτου είχε θέσει ως προϋπόθεση για την υπογραφή της συμβάσεως μισθώσεως τη μετακύλιση αυτού του φόρου, η Ένωση θα μπορούσε να στραφεί προς άλλους εκμισθωτές. Θα ήταν δυσκολότερο να στραφεί προς άλλους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας ή αερίου, διότι οι αγορές της ηλεκτρικής ενέργειας και του αερίου, μολονότι ασφαλώς είναι ανοικτές στον ανταγωνισμό, δεν περιλαμβάνουν απεριόριστο αριθμό επιχειρήσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο μπορεί να δεχθεί το αίτημα της Επιτροπής στην κρινόμενη υπόθεση, χωρίς να έλθει σε αντίφαση προς την απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου. Είναι αληθές ότι, με την απόφαση εκείνη, το Δικαστήριο έκρινε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>η οποιαδήποτε κατάσταση της οικείας αγοράς δεν μπορεί να δημιουργήσει φορολογική ασυλία<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="00BB" ID="QE0063"/>. Φρονώ, εντούτοις, ότι η ελευθερία επιλογής προμηθευτή δεν περιορίζεται από την οικονομική κατάσταση στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου, αλλά από τον ανοικτό, ασφαλώς, αλλά ρυθμιζόμενο χαρακτήρα της εν λόγω αγοράς. Η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου δεν μπορεί να συγκριθεί με την αγορά ακινήτων την οποία αφορούσε η απόφαση Επιτροπή κατά Βελγίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Ως ενδιάμεσο συμπέρασμα, φρονώ ότι η Επιτροπή απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις ασυλίας τις οποίες προβλέπει το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="16"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ε —</NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του χαρακτηρισμού</HT> <HT TYPE="ITALIC"><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας</HT><HT TYPE="ITALIC"><QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="00BB" ID="QE0064"/> κατά την έννοια του άρθρου 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>Επικουρικώς, το Βασίλειο του Βελγίου ισχυρίζεται ότι, ακόμα και αν υποτεθεί ότι η Ένωση οφείλει περιφερειακές εισφορές, οι εισφορές αυτές θα πρέπει να χαρακτηριστούν ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας. Υπό την ιδιότητά τους αυτή, δεν υπάγονται στην ασυλία, σύμφωνα με το άρθρο 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου. Κατά συνέπεια, το επιχείρημα αυτό πρέπει να εξεταστεί πριν μπορέσει να διατυπωθεί τελική πρόταση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι μια επιβάρυνση συνιστά <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>ανταπόδοση για παροχή υπηρεσιών κοινής ωφελείας<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="00BB" ID="QE0065"/> κατά την έννοια του άρθρου 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου, εφόσον πληροί δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η υπηρεσία κοινής ωφελείας πρέπει να παρέχεται, ή τουλάχιστον να μπορεί να παρασχεθεί, σ’ αυτούς που καταβάλλουν το τέλος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Αποφάσεις <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>AGF Belgium</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑191/94</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:144">EU:C:1996:144</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>) και <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ευρωπαϊκή Κοινότητα</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑199/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:678">EU:C:2006:678</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Δεύτερον, πρέπει να υφίσταται άμεση σχέση αναλογίας μεταξύ του πραγματικού κόστους της υπηρεσίας και του καταβληθέντος από τον δικαιούχο τέλους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Ευρωπαϊκή Κοινότητα</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑199/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:678">EU:C:2006:678</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Θα εξετάσω διαδοχικά κατά πόσον οι περιφερειακές εισφορές πληρούν τις δύο αυτές προϋποθέσεις.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Επί της έννοιας της παρεχόμενης σε όσους καταβάλλουν το τέλος υπηρεσίας</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι υπηρεσίες για τις οποίες οι περιφερειακές εισφορές συνιστούν ανταπόδοση είτε δεν μπορούν να παρασχεθούν στην Ένωση είτε δεν μπορούν να της παρασχεθούν ειδικά.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Όσον αφορά την περιφερειακή εισφορά ηλεκτρικής ενέργειας, ορισμένες από τις αποστολές δημόσιας υπηρεσίας που προβλέπονται στα άρθρα 24 και 24 bis της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια απευθύνονται, όπως υπογραμμίζει η Επιτροπή, αποκλειστικά στους οικιακούς πελάτες: κατά συνέπεια, η Ένωση δεν μπορεί να επωφεληθεί από αυτές. Αυτό ισχύει για την ελάχιστη αδιάλειπτη παροχή ηλεκτρικής ενέργειας για οικιακή κατανάλωση και για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας με ειδικό κοινωνικό τιμολόγιο, τις οποίες προβλέπει το άρθρο 24, παράγραφος 1, σημεία 1 και 2. Ελάχιστη σημασία έχει, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει το Βασίλειο του Βελγίου, το ότι το προσωπικό της Ένωσης μπορεί να επωφεληθεί από αυτές τις αποστολές δημόσιας υπηρεσίας: το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου προβλέπει ασυλία υπέρ της Ένωσης και όχι υπέρ των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της. Κατά συνέπεια, οι υπηρεσίες κοινής ωφελείας πρέπει να παρέχονται στην Ένωση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Συνεπώς, ούτε η ελάχιστη αδιάλειπτη παροχή ηλεκτρικής ενέργειας για οικιακή κατανάλωση ούτε η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας με ειδικό κοινωνικό τιμολόγιο συνιστούν υπηρεσίες κοινής ωφελείας κατά την έννοια του άρθρου 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Αντιθέτως, φρονώ ότι η Ένωση μπορεί να επωφεληθεί, ή επωφελείται πράγματι, από άλλες αποστολές δημόσιας υπηρεσίας που προβλέπονται επίσης από την υπουργική απόφαση για την ηλεκτρική ενέργεια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Ένωση να επωφελείται από την ανάκτηση της ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από μονάδα συμπαραγωγής ηλεκτρισμού, την οποία προβλέπει το άρθρο 24 bis, σημείο 1, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια. Πράγματι, η Επιτροπή αναφέρει ότι τα θεσμικά όργανα της Ένωσης διαθέτουν συστήματα τέτοιας συμπαραγωγής. Ελάχιστη σημασία έχει, κατά τη γνώμη μου, το ότι η παραγωγή των θεσμικών οργάνων είναι μικρότερη από την κατανάλωσή τους, με αποτέλεσμα να μην πωλούν την ηλεκτρική ενέργεια που προέρχεται από συμπαραγωγή: αρκεί η Ένωση να μπορεί να επωφεληθεί από την<?PAGE NO="17"?> ανάκτηση της παραγόμενης κατ’ αυτόν τον τρόπο ενέργειας. Ελάχιστη σημασία έχει επίσης το ότι η ανάκτηση της προερχόμενης από συμπαραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας εντάσσεται στο πλαίσιο περιβαλλοντικής πολιτικής της Περιφέρειας Βρυξελλών: αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η Επιτροπή, η ανάκτηση δεν παύει να συνιστά υπηρεσία παρεχόμενη στην Ένωση. Επίσης, δεν αποκλείεται ορισμένες ώρες της ημέρας η Ένωση να παράγει περισσότερη ενέργεια από όση καταναλώνει. Τέλος, η πώληση ηλεκτρικής ενέργειας δεν μπορεί, λόγω των μικρών ποσοτήτων που αφορά, να εξομοιωθεί με εμπορική δραστηριότητα την οποία δεν μπορεί να ασκεί η Ένωση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Επιπλέον, η Ένωση επωφελείται από την κατασκευή, τη συντήρηση και την ανανέωση των εγκαταστάσεων δημόσιου φωτισμού, την οποία προβλέπει το άρθρο 24 bis, σημείο 2, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια, όσον αφορά τον φωτισμό των περιοχών στις οποίες εδρεύουν τα θεσμικά όργανα και οι οργανισμοί της Ένωσης. Ασφαλώς, από τον δημόσιο φωτισμό επωφελούνται όλοι οι περαστικοί των Βρυξελλών και όχι μόνον η Ένωση. Εντούτοις, αντιθέτως προς ό,τι υποστηρίζει η Επιτροπή, η έννοια της ανταποδόσεως για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας δεν σημαίνει, κατά τη γνώμη μου, ότι η υπηρεσία πρέπει να παρέχεται ειδικά σε αυτόν που την πληρώνει: το άρθρο 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου αφορά υπηρεσίες <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>κοινής ωφελείας<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="00BB" ID="QE0066"/> και όχι παρεχόμενες υπηρεσίες που θα ήταν αντίστοιχες συμβατικής παροχής του ιδιωτικού δικαίου. Κατά συνέπεια, ο δημόσιος φωτισμός καθεαυτός μπορεί κατ’ αρχήν να συνιστά υπηρεσία κοινής ωφελείας από την οποία επωφελείται η Ένωση κατά την έννοια του άρθρου 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82.</NO.P><TXT>Κυρίως, η Ένωση επωφελήθηκε πράγματι από το πρόγραμμα ορθολογικής χρήσεως της ηλεκτρικής ενέργειας, το οποίο προβλέπει το άρθρο 24, παράγραφος 2, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια. Η Επιτροπή δεν αμφισβητεί ότι τα θεσμικά όργανα και οι οργανισμοί της Ένωσης επωφελήθηκαν από <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>ενεργειακές πριμοδοτήσεις<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="00BB" ID="QE0067"/> που απέβλεπαν, για παράδειγμα, στη βελτίωση του φωτισμού κτιρίου από την άποψη της ενεργειακής αποδόσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, η Ένωση μπορεί να επωφελείται από ορισμένες αποστολές δημόσιας υπηρεσίας που χρηματοδοτούνται από την περιφερειακή εισφορά ηλεκτρικής ενέργειας (ανάκτηση της ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από συμπαραγωγή) ή επωφελείται πράγματι από αυτές (δημόσιος φωτισμός, πρόγραμμα ορθολογικής χρήσεως της ενέργειας).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84.</NO.P><TXT>Όσον αφορά την περιφερειακή εισφορά αερίου, υπενθυμίζω απλώς ότι η Ένωση μπορεί να επωφεληθεί από μία από τις αποστολές δημόσιας υπηρεσίας τις οποίες προβλέπουν τα άρθρα 18 και 18 bis της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο: το πρόγραμμα ορθολογικής χρήσεως του αερίου, το οποίο προβλέπει το άρθρο 18 bis, παράγραφος 2, της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο. Διευκρινίζω ότι το άρθρο 18 bis, παράγραφος 2, της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο παραμένει σε ισχύ, κατά συνέπεια γεννά αμφιβολίες η δήλωση της Επιτροπής ότι, από τον Αύγουστο 2011, όλες οι αποστολές δημόσιας υπηρεσίας που χρηματοδοτούνται από την περιφερειακή εισφορά αερίου απευθύνονται αποκλειστικά στα νοικοκυριά.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85.</NO.P><TXT>Εντούτοις, προκειμένου οι περιφερειακές εισφορές να χαρακτηριστούν ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας και να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου, δεν αρκεί να συνιστούν αμοιβή για υπηρεσίες κοινής ωφελείας που παρέχονται στην Ένωση. Πρέπει επίσης να υφίσταται άμεση σχέση αναλογίας μεταξύ του πραγματικού κόστους των εν λόγω υπηρεσιών και του ύψους των περιφερειακών εισφορών, πράγμα που δεν νομίζω να ισχύει εν προκειμένω.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="18"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Επί της άμεσης σχέσεως αναλογίας μεταξύ του πραγματικού κόστους της υπηρεσίας και του τέλους που καταβάλλει ο δικαιούχος</TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0086"><NO.P>86.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι περιφερειακές εισφορές υπολογίζονται βάσει της ισχύος που τίθεται στη διάθεση του τελικού πελάτη<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Με την επιφύλαξη, για την περιφερειακή εισφορά αερίου και τους τελικούς πελάτες με μετρητή διαμετρήματος 6 έως 10 m<HT TYPE="SUP">3</HT>/h (ήτοι το μικρότερο που υπάρχει) της τελευταίας ετήσιας καταναλώσεως.</P></NOTE>, πράγμα που την οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι περιφερειακές εισφορές δεν υπολογίζονται σε συνάρτηση με το κόστος των αποστολών δημόσιας υπηρεσίας τις οποίες χρηματοδοτούν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0087"><NO.P>87.</NO.P><TXT>Η επιχειρηματολογία της Επιτροπής πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να γίνει δεκτή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0088"><NO.P>88.</NO.P><TXT>Πράγματι, το άρθρο 26, παράγραφος 3, της υπουργικής αποφάσεως για την ηλεκτρική ενέργεια ορίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>το τέλος υπολογίζεται επί τη βάσει της ισχύος που θέτει ο οφειλέτης στη διάθεση των επιλέξιμων τελικών πελατών<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="00BB" ID="QE0068"/>, ενώ το άρθρο 20 septiesdecies, παράγραφος 3, της υπουργικής αποφάσεως για το αέριο, το οποίο θεσπίστηκε το 2011<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0044"><P>Βλ. σημείο 17 των παρουσών προτάσεων.</P></NOTE>, ορίζει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0069" REF.END="QE0069"/>το τέλος υπολογίζεται επί τη βάσει του διαμετρήματος των μετρητών που εκμεταλλεύεται ο διαχειριστής του δικτύου, σε περιοχές καταναλώσεως ευρισκόμενες στην Περιφέρεια Βρυξελλών, στις εγκαταστάσεις των τελικών πελατών. Το διαμέτρημα του μετρητή προσδιορίζεται από τη μέγιστη παροχή αερίου σε κυβικά μέτρα ανά ώρα για την οποία έχει σχεδιαστεί ο μετρητής<QUOT.END REF.START="QS0069" CODE="00BB" ID="QE0069"/>. Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, το ύψος των περιφερειακών εισφορών αυξάνεται ανάλογα με την ισχύ που τίθεται στη διάθεση των πελατών. Το κόστος όμως των υπηρεσιών που παρέχονται στον δικαιούχο δεν αυξάνει ανάλογα με τη διατιθέμενη ισχύ. Πελάτης στη διάθεση του οποίου τίθεται σημαντική ισχύς δεν επωφελείται από τις αποστολές δημόσιας υπηρεσίας περισσότερο από ό,τι πελάτης στη διάθεση του οποίου τίθεται μικρότερη ισχύς: το όφελος από τις αποστολές δημόσιας υπηρεσίας, και συνεπώς το κόστος τους, δεν σχετίζεται με τη διατιθέμενη ισχύ. Κατά συνέπεια, το ύψος των περιφερειακών εισφορών δεν σχετίζεται με το κόστος των αποστολών δημόσιας υπηρεσίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0089"><NO.P>89.</NO.P><TXT>Συνεπώς, οι περιφερειακές εισφορές δεν μπορούν να θεωρηθούν ανταπόδοση για παροχές υπηρεσιών κοινής ωφελείας, κατά την έννοια του άρθρου 3, τρίτο εδάφιο, του πρωτοκόλλου. Πράγματι, μολονότι ορισμένες από τις αποστολές δημόσιας υπηρεσίας τις οποίες χρηματοδοτούν συνιστούν υπηρεσίες που παρέχονται ή μπορούν να παρασχεθούν στην Ένωση, το ύψος τους δεν συναρτάται προς το κόστος των υπηρεσιών αυτών. Κατόπιν τούτου, η Επιτροπή απέδειξε ότι οι περιφερειακές εισφορές συνιστούν φορολογία κατά την έννοια του άρθρου 3 του πρωτοκόλλου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0090"><NO.P>90.</NO.P><TXT>Πρέπει συνεπώς να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής. Σύμφωνα με το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, το Βασίλειο του Βελγίου πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">VI –</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0091"><NO.P>91.</NO.P><TXT>Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να χορηγήσει στα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης που εδρεύουν στις Βρυξέλλες ασυλία από τις περιφερειακές εισφορές οι οποίες προορίζονται για τη χρηματοδότηση υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου και οι οποίες προβλέπονται από το άρθρο 26 της υπουργικής αποφάσεως της <DATE ISO="20010719">19ης Ιουλίου 2001</DATE> περί οργανώσεως της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην Περιφέρεια Βρυξελλών και από το άρθρο 20 της υπουργικής αποφάσεως της <DATE ISO="20040401">1ης Απριλίου 2004</DATE> περί οργανώσεως της αγοράς αερίου στην Περιφέρεια Βρυξελλών όσον αφορά τα τέλη οδικού δικτύου στον τομέα του αερίου και της ηλεκτρικής<?PAGE NO="19"?> ενέργειας και περί τροποποιήσεως της υπουργικής αποφάσεως της <DATE ISO="20010719">19ης Ιουλίου 2001</DATE> περί οργανώσεως της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην Περιφέρεια Βρυξελλών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου (αριθ. 7) περί προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>