ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 4ης Νοεμβρίου 1993 όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/670/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την αμοιβαία αποδοχή των αδειών άσκησης επαγγέλματος του προσωπικού της πολιτικής αεροπορίας Ισοτιμία πτυχίου CPL (Β3) Κάτω Χωρών και γερμανικού πτυχίου ATPL (Α2). (Το κείμενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(93/565/ΕΚ)Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

την οδηγία 91/670/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1991 σχετικά με την αμοιβαία αποδοχή των αδειών άσκησης επαγγέλματος του προσωπικού πολιτικής αεροπορίας (1), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 2,

την αίτηση της κυβέρνησης των Κάτω Χωρών,

Έχοντας ζητήσει από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να γνωστοποιήσουν τα συστήματα και προγράμματα που εφαρμόζουν για την κατάρτιση των χειριστών,

Εκτιμώντας ότι:

(1) Με την υπ' αριθ. 630086 επιστολή της 15ης Απριλίου 1993 που καταχωρήθηκε από την Επιτροπή στις 20 Απριλίου 1993, η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών ζητεί από την Επιτροπή, με βάση το άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/670/ΕΟΚ, να γνωμοδοτήσει σχετικά με την ισοτιμία του πτυχίου CPL (Β3) Κάτω Χωρών και του γερμανικού πτυχίου ATPL (Α2), απονεμόμενων από τις αντίστοιχες υπηρεσίες πολιτικής αεροπορίας.

(2) Η οδηγία 91/670/ΕΟΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να αποδέχονται χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση και χωρίς επιπρόσθετες δοκιμασίες κάθε πτυχίο που έχει χορηγηθεί από άλλο κράτος μέλος, καθώς και όλα τα δικαιώματα που το πτυχίο συνεπάγεται και όλες τις βεβαιώσεις που είναι προσαρμοσμένες σε αυτό. Πτυχία που έχουν χορηγηθεί από κάποιο άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας είναι δυνατό να γίνονται αποδεκτά με βάση είτε την ισοτιμία (άρθρο 4 παράγραφοι 1 έως 4) είτε την προϋπηρεσία (άρθρο 4 παράγραφος 5). Το άρθρο 4 παράγραφος 1 προβλέπει ότι η απαίτηση αποδοχής τίθεται εφόσον κάποιο πτυχίο που έχει εκδοθεί από το κράτος μέλος προέλευσης βασίζεται σε απαιτήσεις ισοδύναμες προς εκείνες του κράτους μέλους αποδοχής. Σύμφωνα προς το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας, κάθε κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει από την Επιτροπή γνωμοδότηση σχετικά με την ισοτιμία πτυχίου που έχει υποβληθεί προς αποδοχή εντός προθεσμίας τριών εβδομάδων από την παραλαβή της αίτησης.

(3) Μετά την υποβολή της αίτησης των Κάτω Χωρών, η Επιτροπή απηύθυνε επιστολές προς τις κυβερνήσεις της Γερμανίας και των Κάτω Χωρών στις 13 και 17 Μαΐου αντιστοίχως, με τις οποίες ζητούσε πλήρεις και λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις προϋποθέσεις που ισχύουν σε καθεμιά από τις χώρες αυτές για την απονομή πτυχίων επαγγελματία χειριστή και πτυχίων χειριστή αεροπλάνων τακτικών γραμμών. Η αποστολή από τη γερμανική κυβέρνηση των πληροφοριών που ζητήθηκαν καταχωρήθηκε από την Επιτροπή στις 24 Ιουνίου 1993 ενώ η απάντηση της κυβέρνησης των Κάτω Χωρών δίδεται σε επιστολή της 26ης Ιουλίου 1993 που καταχωρήθηκε από την Επιτροπή στις 30 Ιουλίου 1993. Λόγω των καθυστερήσεων που σημειώθηκαν για τη συγκέντρωση των απαιτούμενων στοιχείων, η Επιτροπή, με την υπ' αριθ. 72321 επιστολή της 28ης Ιουνίου 1993, ενημέρωσε την κυβέρνηση των Κάτω Χωρών ότι η προβλεπόμενη στην οδηγία δίμηνη προθεσμία θα μπορούσε να αρχίσει υπολογίζεται αμέσως μετά τη λήψη από την Επιτροπή όλων των πληροφοριών των αναγκαίων για τη διενέργεια της εξέτασης. Με επιστολή της 23ης Σεπτεμβρίου 1993 προς τις αρχές των Κάτω Χωρών, η Επιτροπή ζήτησε την κατά ένα μήνα παράταση της διαδικασίας διαβούλευσης, ήτοι μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 1993.

(4) Όσον αφορά τους χειριστές, με βάση το άρθρο 3 παράγραφος 1 της οδηγίας (2) πρέπει να εφαρμόζονται οι θεμελιώδεις αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων και της ελευθερίας εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών, όπως ορίζουν τα άρθρα 48, 52 και 59 της συνθήκης. Το εν λόγω άρθρο της οδηγίας προβλέπει την αμοιβαία αποδοχή των πτυχίων χειριστών.

Πάντως το άρθρο 4 της οδηγίας εξαρτά την αμοιβαία αποδοχή των πτυχίων αυτών από ενδεχόμενη διαδικασία ελέγχου ισοτιμίας μεταξύ των απαιτήσεων του κράτους αποδοχής και του κράτους έκδοσης, εφόσον υπάρχουν βάσιμες αμφιβολίες όσον αφορά την ισοτιμία των υπόψη πτυχίων. Με τον τρόπο αυτό, το άρθρο 4 αποβλέπει στην επίτευξη ασφάλειας των αεροπορικών μεταφορών για την οποία γίνεται ρητή μνεία στο έκτο σημείο αιτιολογικού της οδηγίας. Όμως, η χρήση της διαδικασίας αυτής δεν πρέπει να υπερβαίνει τα όρια του αυστηρά αναγκαίου για την επίτευξη του γενικού στόχου της ασφάλειας των αεροπορικών μεταφορών και, κατά συνέπεια, δεν πρέπει να αποτελεί κώλυμα στην πραγματική άσκηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις αναφερόμενες ανωτέρω θεμελιώδεις ελευθερίες της συνθήκης.

(5) Όσον αφορά τα αντίστοιχα πτυχία, η Επιτροπή εξέτασε τις σχετικές απαιτήσεις και σημειώνει:

- Το πτυχίο ATPL (πτυχίο χειριστή αεροπλάνων τακτικών γραμμών) επιτρέπει στον κάτοχό του να ασκεί καθήκοντα κυβερνήτη σε οποιοδήποτε αεροπλάνο ενώ το πτυχίο επαγγελματία χειριστή (CPL + IR) δίδει στον κάτοχό του τη δυνατότητα να ασκεί καθήκοντα συγκυβερνήτη σε οποιοδήποτε αεροπλάνο και καθήκοντα κυβερνήτη σε αεροπλάνα για τα οποία προβλέπεται χειρισμός από ένα μόνο χειριστή,

- η Γερμανία απονέμει δύο τύπους πτυχίου χειριστή αεροπλάνων τακτικών γραμμών. Το πτυχίο τύπου ATPL (Α2) περιορίζεται σε αεροπλάνα με μέγιστο βάρος 5 700 χιλιόγραμμα ή 20 τόνους,

- τόσο η Γερμανία όσο και οι Κάτω Χώρες συνδέουν την ειδικότητα πτήσης με όργανα προς τον τύπο αεροσκάφους στο οποίο έχουν επιδειχθεί οι δεξιότητες πτήσης με όργανα.

- το γερμανικό πτυχίο ATPL (2) είναι ευρύτερο από το πτυχίο CPL (3) των Κάτω Χωρών και έτσι, στην πράξη, μπορεί να θεωρηθεί ως ισότιμο. Το αντίστροφο δεν ισχύει.

(6) Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία και λαμβανομένου υπόψη των αρχών που εκτίθενται ανωτέρω καθώς και των διεθνώς αποδεκτών προτύπων του Διεθνούς οργανισμού πολιτικής αεροπορίας (ICAO) όσον αφορά την αεροπορική ασφάλεια,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΗ:

Άρθρο 1

Οι αναγκαίες δεξιότητες και τεχνικές γνώσεις οι απαιτούμενες γαι την απονομή πτυχίου CPL (Β3) Κάτω Χωρών καλύπτονται από απαιτήσεις της Γερμανίας για την απονομή πτυχίου ATPL (Α2) το οποίο, κατόπιν τούτου, πρέπει να θεωρηθεί αποδεκτό.

Άρθρο 2

Η παρούσα γνώμη απευθύνεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών.

Βρυξέλλες, 4 Νοεμβρίου 1993.

Για την Επιτροπή

Abel MATUTES

Μέλος της Επιτροπής

(1) ΕΕ αριθ. L 373 της 31.12.1991, σ. 12.

(2) Βλέπε και αποφάσεις του Δικαστηρίου στις υποθέσεις Heylens της 15ης Οκτωβρίου 1987, υπόθεση 222/86- Βλασσοπούλου της 7ης Μαΐου 1991, υπόθεση C-340/89- Kraus της 31ης Μαρτίου 1993, υπόθεση C-19/92.