<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑153/13</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62013CO0153</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:1854">EU:C:2014:1854</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>5</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>5</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>POSTANOWIENIE Z DNIA <DATE ISO="20140403">3.4.2014</DATE> R. – SPRAWA C‑153/13</P><P>POHOTOVOSŤ</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Postanowienie Trybunału</HT> (ósma izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20140403">3 kwietnia 2014 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: słowacki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 93/13/EWG</KEYWORD><KEYWORD>Stosowanie ratione temporis</KEYWORD><KEYWORD>Okoliczności faktyczne, które miały miejsce przed przystąpieniem Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej</KEYWORD><KEYWORD>Oczywisty brak właściwości Trybunału</KEYWORD></INDEX><ORDER.INIT><P>W sprawie C‑153/13</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Okresný súd Bardejov (Słowacja) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20130215">15 lutego 2013 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20130326">26 marca 2013 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Pohotovosť s. r. o.</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Jánowi Soroce</HT>,</P></DEFENDANTS><PRESENCE><PRESENCE.INIT>przy udziale:</PRESENCE.INIT><P><HT TYPE="BOLD">Združenie na ochranu občana spotrebiteľa HOOS</HT>,</P></PRESENCE></PARTIES><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (ósma izba),</P><P>w składzie: C.G. Fernlund, prezes izby, A. Ó Caoimh i C. Toader (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: N. Wahl,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>w imieniu Republiki Słowackiej przez B. Ricziovą, działającą w charakterze pełnomocnika,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez A. Tokára i M. van Beeka, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o orzekaniu w drodze postanowienia z uzasadnieniem na podstawie art. 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujące</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postanowienie</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 6 i 7 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia <DATE ISO="19930405">5 kwietnia 1993 r.</DATE> w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="095" PAGE.FIRST="29" DATE.PUB="1993">Dz.U. L 95, s. 29</REF.DOC.OJ>) w związku z art. 38 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>kartą<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>).</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Pohotovosť s. r. o. (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>spółką Pohotovosť<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>) a J. Soroką dotyczącego przymusowego odzyskania kwoty należnej od J. Soroki z tytułu umowy kredytu konsumenckiego udzielonego mu przez spółkę Pohotovosť.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy 93/13 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>Warunki umowy, które nie były indywidualnie negocjowane, mogą być uznane za nieuczciwe, jeśli stoją w sprzeczności z wymogami dobrej wiary, powodują znaczącą nierównowagę wynikających z umowy, praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 tej dyrektywy:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Państwa członkowskie stanowią, że na mocy prawa krajowego nieuczciwe warunki w umowach zawieranych przez sprzedawców lub dostawców z konsumentami nie będą wiążące dla konsumenta, a umowa w pozostałej części będzie nadal obowiązywała strony, jeżeli jest to możliwe po wyłączeniu z niej nieuczciwych warunków<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 7 wskazanej dyrektywy ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="007.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Zarówno w interesie konsumentów, jak i konkurentów państwa członkowskie zapewnią stosowne i skuteczne środki mające na celu zapobieganie stałemu stosowaniu nieuczciwych warunków w umowach zawieranych przez sprzedawców i dostawców z konsumentami.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="007.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Środki określone w ust. 1 obejmują postanowienia, według których osoby i organizacje mające uzasadniony interes na mocy prawa krajowego, związany z ochroną konsumentów, będą mogły wszcząć postępowanie zgodnie z właściwym prawem krajowym przed sądami lub przed organami administracyjnymi mającymi odpowiednie kwalifikacje do decydowania, czy warunki umowy sporządzone do celów ogólnego wykorzystania są nieuczciwe, co umożliwi powyższym osobom i organizacjom podjęcie stosownych i skutecznych środków w celu zapobieżenia stałemu stosowaniu takich warunków.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="007.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>W poszanowaniu przepisów prawa krajowego prawne środki zabezpieczające określone w ust. 2 można skierować oddzielnie lub łącznie przeciwko kilku sprzedawcom lub dostawcom z tego samego sektora gospodarki lub przeciwko ich stowarzyszeniom, które stosują lub zalecają stosowanie tych samych lub podobnych ogólnych warunków umowy<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 8 dyrektywy 93/13 przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>W celu zapewnienia wyższego stopnia ochrony konsumenta państwa członkowskie mogą przyjąć lub utrzymać bardziej rygorystyczne przepisy prawne zgodne z traktatem w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo słowackie</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Paragraf 93 ust. 2 Občiansky súdny poriadok (kodeksu postępowania cywilnego) stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Do postępowania może również przystąpić jako interwenient popierający żądania strony powodowej lub pozwanej osoba prawna, której działalność ma za przedmiot ochronę praw na mocy przepisu szczególnego […]<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Zgodnie z § 251 ust. 4 tego kodeksu:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Powyższe przepisy mają zastosowanie do wykonania orzeczeń i do postępowania egzekucyjnego w rozumieniu przepisów szczególnych […], o ile te przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Orzeczenie wydaje się jednak zawsze w drodze postanowienia<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Paragraf 37 ust. 1 kodeksu postępowania egzekucyjnego stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Stronami w postępowaniu są wierzyciel i dłużnik; inne podmioty mogą przystąpić do postępowania jedynie w takim zakresie, w jakim niniejsza ustawa przyznaje im status strony. Gdy sąd wydaje postanowienie o kosztach egzekucji, status strony przysługuje również komornikowi<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20021210">10 grudnia 2002 r.</DATE> spółka Pohotovosť udzieliła J. Soroce kredytu konsumenckiego w kwocie <FT TYPE="NUMBER">10000</FT> koron słowackich (SKK) (332 EUR). Umowa ta obejmowała również standardowe pełnomocnictwo udzielone przez dłużnika adwokatowi spółki Pohotovosť T. Kušnírowi.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Z postanowienia odsyłającego wynika, że ta umowa kredytu nie określała rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (TAEG) oraz zawierała klauzulę ustanawiającą dzienną karę umowną w wysokości 0,25%, co w skali roku stanowiło karę w wynoszącą 91,25%.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20030327">27 marca 2003 r.</DATE> notariusz uwierzytelnił oświadczenie o uznaniu długu wynikającego z tej umowy, dokonane w imieniu konsumenta przez M. Paičeka, upoważnionego z kolei przez adwokata T. Kušníra.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Na podstawie tego aktu notarialnego, który zgodnie z prawem słowackim stanowi tytuł egzekucyjny, spółka Pohotovosť złożyła w dniu <DATE ISO="20030526">26 maja 2003 r.</DATE> wniosek w celu umożliwienia dokonania przymusowego odzyskania przysługującej jej wierzytelności. W dniu <DATE ISO="20030624">24 czerwca 2003 r.</DATE> Okresný súd Bardejov (sąd rejonowy w Bardejowie) upoważnił bezwarunkowo komornika sądowego do przeprowadzenia egzekucji w celu odzyskania kwoty w wysokości 474,01 EUR.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20110819">19 sierpnia 2011 r.</DATE> stowarzyszenie ochrony konsumentów Združenie na ochranu občana spotrebiteľa HOOS (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>Združenie HOOS<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>) złożyło wniosek o przystąpienie w charakterze interwenienta do postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko J. Soroce. W dniu <DATE ISO="20120403">3 kwietnia 2012 r.</DATE> sąd odsyłający oddalił wniosek o interwencję tego stowarzyszenia z uwagi na fakt, że interwencja osoby trzeciej jest możliwa wyłącznie w ramach postępowania spornego, lecz nie jest dopuszczalna w ramach postępowania egzekucyjnego.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20120416">16 kwietnia 2012 r.</DATE> Združenie HOOS wniosło odwołanie od tego orzeczenia, podnosząc, że wykluczenie interwencji osoby trzeciej w postępowaniach, w których podstawą wniosku o przeprowadzenie egzekucji jest orzeczenie sądu polubownego lub akt notarialny, nie było zgodne z prawem.</TXT></NP><?PAGE NO="4"?><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20120419">19 kwietnia 2012 r.</DATE> sąd odsyłający wydał postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z uwagi na fakt, że akt notarialny był niewykonalny, gdyż został podpisany tylko przez jedną osobę, będącą przedstawicielem zarówno wierzyciela, jak i dłużnika, co zdaniem tego sądu jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa słowackiego, a w szczególności z § 22 ust. 2 kodeksu cywilnego.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Sąd odsyłający, do którego spółka Pohotovosť w dniu <DATE ISO="20120607">7 czerwca 2012 r.</DATE> wniosła skargę na to postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, zauważa w swym postanowieniu, po pierwsze, że w sprawie, w której pozwany nie ma stałego miejsca zamieszkania, co wydaje się zachodzić w przypadku J. Soroki, wskazane jest, aby Združenie HOOS mogło być dopuszczone jako interwenient, tym bardziej że stowarzyszenie to w niniejszym przypadku bierze udział w postępowaniu w celu ochrony interesów zainteresowanego. Po drugie, sąd ten zauważa, że w dniu <DATE ISO="20121010">10 października 2012 r.</DATE> Najvyšší súd Slovenskej republiky (sąd najwyższy Republiki Słowackiej) orzekł w ramach orzeczenia wydanego w innej sprawie, że interwencja osoby trzeciej jest dopuszczalna wyłącznie w postępowaniach spornych i nie jest ona możliwa w postępowaniach egzekucyjnych, gdyż ze swej natury nie stanowią one postępowania spornego. Członek składu orzekającego Najvyšší súd Slovenskej republiky wyraził jednak w tym postanowieniu odrębne stanowisko, zgodnie z którym interwencja osoby trzeciej nie jest możliwa w odniesieniu do całego postępowania egzekucyjnego, lecz powinna być jednak dopuszczona w odniesieniu do niektórych stron tego postępowania.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Sąd odsyłający wywodzi z tego, że zgodnie z orzecznictwem Najvyšší súd Slovenskej republiky wniosek o dopuszczenie interwencji Združenie HOOS powinien być oddalony. Rozważa on jednak kwestię zgodności tego orzecznictwa w świetle przepisów dyrektywy 93/13.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>W powyższych okolicznościach Okresný súd Bardejov postanowił zawiesić postępowanie i przedłożyć Trybunałowi następujące pytania prejudycjalne:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>1)</NO.P><TXT>Czy dyrektywę [93/13] w związku z art. 47 i 38 [karty] należy interpretować w ten sposób, iż stoi ona na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego takim jak rozważane w niniejszym przypadku, wykluczającym, aby osoba prawna, której celem działalności jest ochrona praw konsumentów, uczestniczyła w postępowaniu egzekucyjnym w charakterze interwenienta po stronie konsumenta, wobec którego prowadzona jest egzekucja w celu zwrotu wierzytelności wynikającej z umowy konsumenckiej, przy czym konsument nie jest reprezentowany przez adwokata?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Czy przepisy Unii Europejskiej cytowane w pierwszym pytaniu powinny być interpretowane w ten sposób, że zostaje naruszone podstawowe prawo do ochrony sądowej konsumenta i interwenienta w postępowaniu w rozumieniu art. 47 [karty], jeżeli w postępowaniu egzekucyjnym nie została dopuszczona do udziału w charakterze interwenienta osoba prawna, której celem działalności jest ochrona praw konsumentów, a konsument nie jest reprezentowany przez adwokata?<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie przed Trybunałem</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20130704">4 lipca 2013 r.</DATE> spółka Pohotovosť poinformowała Trybunał, że w dniu <DATE ISO="20130326">26 marca 2013 r.</DATE> wycofała ona odwołanie, a zgodnie z prawem krajowym sąd odsyłający zobowiązany był zakończyć postępowanie. W rezultacie postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wydane przez ten sąd w dniu <DATE ISO="20120419">19 kwietnia 2012 r.</DATE> stało się ostateczne.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Sąd odsyłający, do którego Trybunał zwrócił się o potwierdzenie, że wciąż rozstrzyga spór w postępowaniu głównym, oraz o poinformowanie go, czy w tym kontekście podtrzymuje ów wniosek, w piśmie z dnia <DATE ISO="20131203">3 grudnia 2013 r.</DATE> stwierdził, że Krajský súd v Prešove (sąd okręgowy w Preszowie) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20131031">31 października 2013 r.</DATE>, po pierwsze, uchylił postanowienie z dnia <DATE ISO="20120403">3 kwietnia 2012 r.</DATE> oddalające interwencję Združenie HOOS i przekazał mu sprawę, oraz po drugie, orzekł, że<?PAGE NO="5"?> należy umorzyć postępowanie ze skargi wniesionej przez spółkę Pohotovosť na postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z dnia <DATE ISO="20120419">19 kwietnia 2012 r.</DATE> W tych okolicznościach sąd odsyłający stwierdził, że uznaje, iż odpowiedź na pytania prejudycjalne jest konieczna do rozstrzygnięcia kwestii dotyczącej interwencji w postępowaniu egzekucyjnym, i wskazał, że w rezultacie podtrzymuje swój wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie właściwości Trybunału</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 53 § 2 regulaminu postępowania, jeżeli Trybunał jest oczywiście niewłaściwy do rozpoznania sprawy, może w każdej chwili, po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, wydać postanowienie z uzasadnieniem, bez dalszych czynności procesowych. Przepis ów należy zastosować w niniejszej sprawie.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>W niniejszym przypadku z postanowienia odsyłającego wynika, że jedyna umowa kredytu będąca przedmiotem postępowania głównego została zawarta w dniu <DATE ISO="20021210">10 grudnia 2002 r.</DATE>, czyli przed dniem <DATE ISO="20040501">1 maja 2004 r.</DATE>, stanowiącym datę przystąpienia Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Tymczasem jak zauważyła Komisja Europejska w uwagach na piśmie, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału jest on właściwy do dokonywania wykładni prawa Unii jedynie w zakresie dotyczącym jego stosowania w państwie członkowskim od momentu przystąpienia tego państwa do Unii (zob. wyroki: Ynos, C‑302/04, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:9">EU:C:2006:9</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 36; Telefónica O2 Czech Republic, C‑64/06, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:348">EU:C:2007:348</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 22, 23; CIBA, C‑96/08, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:185">EU:C:2010:185</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 14; a także postanowienie Semerdżiew, C‑32/10, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:288">EU:C:2011:288</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 25). Trybunał miał już ponadto okazję zastosować to orzecznictwo w ramach o wniosku o wykładnię dyrektywy 93/13 w związku z umową kredytu konsumenckiego zawartą przed przystąpieniem Republiki Słowackiej (postanowienie SKP, C‑433/11, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:702">EU:C:2012:702</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 36).</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Wynika stąd, że na podstawie art. 53 § 2 regulaminu postępowania Trybunał jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania przedłożone przez Okresný súd Bardejov.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (ósma izba) postanawia, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy do udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne przedłożone przez Okresný súd Bardejov (Słowacja).</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>