Voorlopige editie
ARREST VAN HET HOF (Zesde kamer)
2 juli 2026 (*)
„ Prejudiciële verwijzing – Milieu – Afvalstoffen – Verordening (EG) nr. 1013/2006 – Artikel 12, lid 1, onder a) – Richtlijn 2008/98/EG – Overbrenging – Bezwaren tegen overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen – Bevoegdheid van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming om bezwaar te maken tegen de overbrenging – Gronden – Niet-overeenstemming met de nationale afvalbeheerplannen ”
In zaak C‑447/25,
betreffende een verzoek om een prejudiciële beslissing krachtens artikel 267 VWEU, ingediend door de Fővárosi Törvényszék (rechter voor de stad Boedapest, Hongarije) bij beslissing van 24 juni 2025, ingekomen bij het Hof op 8 juli 2025, in de procedure
Surovina RECE d.o.o.
tegen
Pest Vármegyei Kormányhivatal,
wijst
HET HOF (Zesde kamer),
samengesteld als volgt: I. Ziemele, kamerpresident, S. Gervasoni (rapporteur) en M. Bošnjak, rechters,
advocaat-generaal: T. Ćapeta,
griffier: A. Calot Escobar,
gezien de stukken,
gelet op de opmerkingen van:
– Surovina RECE d.o.o., vertegenwoordigd door Z. Faludi, ügyvéd,
– Pest Vármegyei Kormányhivatal, vertegenwoordigd door A. Bartus, Z. Szurovecz en R. Tarnai als gemachtigden,
– de Hongaarse regering, vertegenwoordigd door Zs. Biró-Tóth en M. Z. Fehér als gemachtigden,
– de Oostenrijkse regering, vertegenwoordigd door J. Schmoll en P. Thalmann als gemachtigden,
– de Europese Commissie, vertegenwoordigd door I. Melo Sampaio, D. Milanowska en Zs. Teleki als gemachtigden,
gelet op de beslissing, de advocaat-generaal gehoord, om de zaak zonder conclusie te berechten,
het navolgende
Arrest
1 Het verzoek om een prejudiciële beslissing betreft de uitlegging van artikel 12, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen (PB 2006, L 190, blz. 1), gelezen in samenhang met overweging 39 en artikel 16, lid 1, van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB 2008, L 312, blz. 3).
2 Dit verzoek is ingediend in het kader van een geding tussen Surovina RECE d.o.o., een vennootschap naar Sloveens recht, en Pest Vármegyei Kormányhivatal (administratieve diensten van Pest, Hongarije; hierna: „Hongaarse autoriteit”) over een besluit waarbij Pest Vármegyei Kormányhivatal bezwaar heeft gemaakt tegen de door Surovina RECE geplande overbrenging van afvalstoffen van Slovenië naar Hongarije.
Toepasselijke bepalingen
Unierecht
Verordening nr. 1013/2006
3 Artikel 12 van verordening nr. 1013/2006, met als opschrift „Bezwaren tegen een transport van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen”, bepaalt in lid 1 het volgende:
„Wanneer een kennisgeving inzake een gepland transport van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen wordt gedaan, kunnen de bevoegde autoriteiten van verzending en van bestemming binnen 30 dagen na verzending van de ontvangstbevestiging door de bevoegde autoriteit van bestemming uit hoofde van artikel 8, met redenen omklede bezwaren indienen op een of meer van de volgende gronden en in overeenstemming met het Verdrag:
a) de geplande overbrenging of de geplande nuttige toepassing is niet in overeenstemming met richtlijn 2006/12/EG, inzonderheid niet met de artikelen 3, 4, 7 en 10 daarvan; of
b) de geplande overbrenging of de geplande nuttige toepassing is, wat handelingen in het bezwaren makende land betreft, niet in overeenstemming met nationale wetgeving inzake milieubescherming, openbare orde, openbare veiligheid of bescherming van de gezondheid; of
[...]”
Richtlijn 2006/12 en richtlijn 2008/98
4 Richtlijn 2006/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende afvalstoffen (PB 2006, L 114, blz. 9) is met ingang van 12 december 2010 ingetrokken bij richtlijn 2008/98, waarin is bepaald dat verwijzingen naar richtlijn 2006/12 gelden als verwijzingen naar richtlijn 2008/98.
5 Artikel 7, lid 4, van richtlijn 2006/12 bepaalde:
„De lidstaten mogen de nodige maatregelen nemen om vervoer van afvalstoffen dat niet in overeenstemming is met hun afvalbeheersplannen, te voorkomen. Zij stellen de [Europese] Commissie en de lidstaten in kennis van deze maatregelen.”
6 Overweging 39 van richtlijn 2008/98 luidt als volgt:
„Overeenkomstig verordening (EG) nr. 1013/2006 kunnen de lidstaten de nodige maatregelen treffen om overbrenging van afvalstoffen die niet in overeenstemming is met hun afvalbeheerplannen te verhinderen. In afwijking van die verordening dienen de lidstaten binnenkomende overbrengingen van afval, bestemd voor als nuttige toepassing ingedeelde verbranding, te kunnen beperken indien vaststaat dat die overbrengingen ertoe zouden leiden dat in het binnenland ontstaan afval moet worden verwijderd of dat afval moet worden verwerkt op een wijze die niet in overeenstemming is met hun afvalbeheerplannen. Erkend wordt dat sommige lidstaten mogelijk niet kunnen voorzien in een netwerk dat op hun grondgebied alle faciliteiten voor definitieve nuttige toepassing omvat.”
7 Artikel 16 van deze richtlijn, met als opschrift „Beginselen van zelfvoorziening en nabijheid”, bepaalt in lid 1, tweede alinea:
„In afwijking van verordening (EG) nr. 1013/2006 kunnen de lidstaten, om hun netwerk te beschermen, binnenkomende overbrengingen van afval, bestemd voor als nuttige toepassing ingedeelde afvalverbrandingsinstallaties, beperken indien vaststaat dat die overbrengingen ertoe zouden leiden dat in het eigen land ontstaan afval moet worden verwijderd of dat afval moet worden verwerkt op een wijze die niet consistent is met hun afvalbeheerplannen. De betrokken lidstaten stellen de Commissie in kennis van het desbetreffende besluit. [...]”
8 Artikel 28 van richtlijn 2008/98, met als opschrift „Afvalbeheerplannen”, bepaalt:
„1. De lidstaten zorgen ervoor dat hun bevoegde instanties overeenkomstig de artikelen 1, 4, 13 en 16, één of meer afvalbeheerplannen vaststellen.
Die plannen bestrijken, afzonderlijk of gezamenlijk, het hele geografische grondgebied van de betrokken lidstaat.
2. De afvalbeheerplannen bevatten een analyse van de bestaande situatie inzake afvalbeheer in het betrokken geografisch gebied, alsmede de maatregelen die moeten worden genomen om voorbereiding voor hergebruik, recycling, andere vormen van nuttige toepassing en verwijdering van afvalstoffen milieuvriendelijker te maken en een evaluatie van de wijze hoe het plan de uitvoering van de doelstellingen en de bepalingen van de richtlijn zal ondersteunen.
3. De afvalbeheerplannen bevatten [...]
[...]
4. De afvalbeheerplannen kunnen [...] bevatten [...]
[...]
5. De afvalbeheerplannen dienen in overeenstemming te zijn met [...]”.
9 Volgens de concordantietabel voor de bepalingen van richtlijn 2006/12 en richtlijn 2008/98 die is opgenomen in bijlage V bij richtlijn 2008/98 komt artikel 28 daarvan overeen met artikel 7 van richtlijn 2006/12.
Hongaars recht
10 Bij A hulladékról szóló 2012. évi CLXXXV. törvény (wet nr. CLXXXV van 2012 betreffende afvalstoffen) (Magyar Közlöny 2012/160) heeft de Hongaarse wetgever richtlijn 2008/98 in nationaal recht omgezet.
11 § 20, lid 1, van deze wet, in de versie die van toepassing is op het hoofdgeding, bepaalt:
„De autoriteit voor afvalbeheer maakt bezwaar tegen de invoer, de uitvoer en de doorvoer van voor nuttige toepassing of verwijdering bestemde afvalstoffen overeenkomstig het bepaalde in verordening (EG) nr. 1013/2006.”
12 § 21, lid 1, van deze wet, in de toepasselijke versie, bepaalt:
„Naast in de in artikel 20 van deze wet bedoelde gevallen maakt de autoriteit voor afvalbeheer ook bezwaar tegen de invoer, de uitvoer en de doorvoer van afvalstoffen in Hongarije indien
[...]
b) de geplande invoer van afvalstoffen ertoe zou leiden dat op Hongaars grondgebied ontstaan afval moet worden verwerkt op een wijze die onverenigbaar is met de afvalbeheerplannen.”
13 Bij 1704/2021. (X. 6.) Korm. határozat a 2021–2027 közötti időszakra szóló Országos Hulladékgazdálkodási Tervről (regeringsbesluit nr. 1704 betreffende het nationale afvalbeheerplan voor de periode 2021‑2027) van 6 oktober 2021 (Magyar Közlöny 2021/184) is een nationaal afvalbeheerplan vastgesteld. Volgens dat plan mag de invoer van brandstoffen uit afvalstoffen van buitenlandse oorsprong de nuttige toepassing van brandstoffen uit afvalstoffen van binnenlandse oorsprong niet in gevaar brengen.
Hoofdgeding en prejudiciële vraag
14 Surovina RECE heeft bij de Sloveense bevoegde autoriteit een verzoek ingediend om voorafgaande vergunning voor 1 100 overbrengingen van Slovenië (lidstaat van verzending) naar Hongarije (lidstaat van bestemming) van in totaal 25 000 ton afvalstoffen ingedeeld als „secundaire brandstoffen” (Refuse Derived Fuel). Zij heeft opgegeven dat deze afvalstoffen bestemd waren voor de productie door een in Hongarije gevestigde vennootschap van „teruggewonnen vaste brandstoffen” (Solid Recovered Fuel). Dit verzoek is toegezonden aan de Hongaarse autoriteit in haar hoedanigheid van bevoegde autoriteit van de lidstaat van bestemming.
15 Bij besluit van 15 juli 2024 heeft de Hongaarse autoriteit bezwaar gemaakt tegen de overbrenging van deze afvalstoffen. Zij heeft zich daarvoor gebaseerd op artikel 12, lid 1, onder a) en b), van verordening nr. 1013/2006 en op de richtlijnen 2006/12 en 2008/98. Volgens de Hongaarse autoriteit waren deze overbrengingen niet in overeenstemming met het nationale afvalbeheerplan voor de periode 2021‑2027, een planningsinstrument dat door richtlijn 2008/98 verplicht is gesteld, op grond waarvan de invoer van brandstoffen uit het buitenland de nuttige toepassing van brandstoffen van Hongaarse oorsprong niet in gevaar mag brengen. Volgens de informatie waarover de Hongaarse autoriteit beschikte, was de hoeveelheid brandstof uit afvalstoffen die in de daaraan voorafgaande jaren in Hongarije was ingevoerd, zodanig toegenomen dat de nuttige toepassing van de in Hongarije ontstane afvalstoffen daardoor in gevaar is gekomen.
16 Surovina RECE heeft bij de Fővárosi Törvényszék (rechter voor de stad Boedapest, Hongarije), de verwijzende rechter, beroep tot nietigverklaring van dat besluit ingesteld. Zij heeft aangevoerd dat de Hongaarse autoriteit geen bezwaar kon maken tegen de betrokken overbrengingen op grond van verordening nr. 1013/2006 en de richtlijnen 2006/12 en 2008/98, aangezien richtlijn 2008/98, die in de plaats is gekomen van richtlijn 2006/12, dergelijke bezwaren enkel toestaat voor de overbrenging van afvalstoffen bestemd voor verbrandingsinstallaties, hetgeen niet het geval is voor de in het hoofdgeding aan de orde zijnde afvalstoffen.
17 De Hongaarse autoriteit heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep op grond dat zij haar bezwaar niet had gebaseerd op richtlijn 2008/98 maar enkel op verordening nr. 1013/2006 en op de Hongaarse wetgeving ter uitvoering daarvan.
18 De verwijzende rechter vraagt zich af hoe artikel 12, lid 1, onder a), van verordening nr. 1013/2006 moet worden uitgelegd, aangezien deze bepaling nog steeds verwijst naar richtlijn 2006/12 en met name naar de artikelen 3, 4, 7 en 10 ervan. Op grond van artikel 7, lid 4, van deze richtlijn konden overbrengingen van afvalstoffen die niet in overeenstemming waren met de nationale afvalbeheerplannen worden voorkomen, zodat de autoriteiten van de lidstaat van bestemming door de gezamenlijke toepassing van artikel 12, lid 1, onder a), van deze verordening en artikel 7, lid 4, van deze richtlijn met een beroep op deze afvalbeheerplannen bezwaar konden maken tegen overbrenging van afvalstoffen. De verwijzende rechter merkt op dat richtlijn 2008/98, waarbij richtlijn 2006/12 is vervangen, echter geen bepaling bevat die gelijkwaardig is aan dat artikel 7, lid 4. Hij vraagt zich dan ook af of een autoriteit van de lidstaat van bestemming door de gezamenlijke toepassing van artikel 12, lid 1, onder a), en richtlijn 2008/98 de mogelijkheid heeft om bezwaar te maken tegen overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen die niet in overeenstemming is met haar afvalbeheerplan. Hij benadrukt in dit verband dat artikel 16, lid 1, van richtlijn 2008/98, dat dergelijke autoriteiten toestaat om ter bescherming van hun netwerk binnenkomende overbrengingen van afval, bestemd voor als nuttige toepassing ingedeelde afvalverbrandingsinstallaties, te beperken, betrekking heeft op een ander geval dan in het hoofdgeding aan de orde, waarin de betrokken afvalstoffen niet bestemd zijn om te worden verbrand. Ten slotte vraagt hij zich af of een recht om bezwaar te maken tegen overbrenging van afvalstoffen die niet in overeenstemming is met een nationaal afvalbeheerplan voortvloeit uit overweging 39 van deze richtlijn, waarin in algemene bewoordingen wordt verklaard dat de lidstaten „de nodige maatregelen [kunnen] treffen” om een dergelijke overbrenging te verhinderen. De verwijzende rechter merkt op dat de overwegingen van een handeling weliswaar niet bindend zijn, maar de handeling in het licht daarvan kan worden uitgelegd. Hij vermeldt daarnaast dat zijn vragen geen betrekking hebben op de uitlegging van artikel 12, lid 1, onder b), van verordening nr. 1013/2006.
19 Daarop heeft de Fővárosi Törvényszék de behandeling van de zaak geschorst en het Hof verzocht om een prejudiciële beslissing over de volgende vraag:
„Moet artikel 12, lid 1, onder a), van verordening [nr. 1013/2006], gelezen in samenhang met overweging 39 en artikel 16, lid 1, van richtlijn [2008/98], aldus worden uitgelegd dat een lidstaat van bestemming bezwaar kan maken tegen de overbrenging vanuit een andere lidstaat – de lidstaat van verzending – van afvalstoffen die niet bestemd zijn voor een afvalverbrandingsinstallatie maar voor nuttige toepassing, op grond dat de geplande overbrenging niet in overeenstemming is met het afvalbeheerplan van het land van bestemming?”
Beantwoording van de prejudiciële vraag
20 In herinnering moet worden gebracht dat het in het kader van de bij artikel 267 VWEU ingestelde procedure van samenwerking tussen de nationale rechterlijke instanties en het Hof de taak is van het Hof om de nationale rechter een nuttig antwoord te geven aan de hand waarvan deze het bij hem aanhangige geding kan beslechten. Met het oog hierop is het aan het Hof om de voorgelegde vragen in voorkomend geval te herformuleren [arrest van 30 april 2026, Lidl Italia (Oneerlijke handelspraktijken inzake levensmiddelen), C‑301/25, EU:C:2026:357, punt 25].
21 Daarnaast behoort elke beoordeling van de feiten van de zaak in het kader van deze procedure, die is gebaseerd op een duidelijke afbakening van taken tussen de nationale rechterlijke instanties en het Hof, tot de bevoegdheid van de nationale rechter, die – gelet op de bijzonderheden van het geval – zowel de noodzaak van een prejudiciële beslissing voor het wijzen van zijn vonnis als de relevantie van de aan het Hof voorgelegde vragen dient te beoordelen, terwijl het Hof uitsluitend bevoegd is om zich op basis van de door de nationale rechter vermelde feiten uit te spreken over de uitlegging of de geldigheid van een Uniebepaling. Bijgevolg is het aan de nationale rechter om in voorkomend geval de juistheid na te gaan van de feiten die relevant zijn om het voor hem aanhangige geding te beslechten (arrest van 30 mei 2018, Dell'Acqua, C‑370/16, EU:C:2018:344, punten 31 en 32).
22 In casu moet worden opgemerkt dat artikel 16, lid 1, van richtlijn 2008/98, waarnaar de verwijzende rechter in zijn vraag verwijst, de lidstaten weliswaar toestaat om binnenkomende overbrengingen van afvalstoffen op basis van hun nationale afvalbeheerplannen te beperken om hun afvalverwerkingsnetwerk te beschermen, maar enkel ziet op „afval, bestemd voor als nuttige toepassing ingedeelde afvalverbrandingsinstallaties”.
23 De Commissie betoogt in haar opmerkingen dat de in het hoofdgeding aan de orde zijnde afvalstoffen, dat wil zeggen „secundaire brandstoffen”, bestemd zijn om door verbranding te worden omgezet in „teruggewonnen vaste brandstoffen” en dat die verbranding een nuttige toepassing vormt. De beoordeling van de feiten, in casu de bestemming van de afvalstoffen, behoort evenwel tot de uitsluitende bevoegdheid van de nationale rechter, zoals blijkt uit punt 21 van het onderhavige arrest. De vraag van de verwijzende rechter heeft betrekking op voor nuttige toepassing, zonder verbranding, bestemde afvalstoffen. De Hongaarse autoriteit verklaart eveneens zich te hebben verzet tegen de overbrenging van de betrokken afvalstoffen maar baseert zich niet op artikel 16, lid 1, van richtlijn 2008/98. Bijgevolg is de uitlegging van die bepaling niet relevant voor de beslechting van het hoofdgeding.
24 Derhalve moet ervan uit worden gegaan dat de verwijzende rechter met zijn vraag wenst te vernemen of artikel 12, lid 1, onder a), van verordening nr. 1013/2006, gelezen in het licht van overweging 39 van richtlijn 2008/98, aldus moet worden uitgelegd dat een lidstaat van bestemming bezwaar kan maken tegen de overbrenging van voor nuttige toepassing, zonder verbranding, bestemde afvalstoffen uit een andere lidstaat op grond dat deze overbrenging niet in overeenstemming is met het afvalbeheerplan van de lidstaat van bestemming.
25 Volgens vaste rechtspraak moet bij de uitlegging van een Unierechtelijke bepaling niet enkel rekening worden gehouden met de bewoordingen ervan, maar ook met de context ervan en met de doelstellingen van de regeling waarvan zij deel uitmaakt (arresten van 17 november 1983, Merck, 292/82, EU:C:1983:335, punt 12, en 29 juli 2024, Belgian Association of Tax Lawyers e.a., C‑623/22, EU:C:2024:639, punt 94). De ontstaansgeschiedenis van een bepaling van het Unierecht kan eveneens relevante gegevens voor de uitlegging van die bepaling bevatten (arrest van 8 mei 2025, Provincie Oost-Vlaanderen en Sogent, C‑236/24, EU:C:2025:321, punt 21 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
26 Ten eerste blijkt uit de bewoordingen van artikel 12, lid 1, onder a), van verordening nr. 1013/2006 dat de lidstaten met redenen omklede bezwaren tegen een gepland transport van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen kunnen indienen wanneer de geplande overbrenging of de geplande nuttige toepassing niet in overeenstemming is met richtlijn 2006/12. Zoals blijkt uit het gebruik van het woord „inzonderheid” is de opsomming van artikelen uit de richtlijn in deze bepaling niet-limitatief. Richtlijn 2006/12 is met ingang van 12 december 2010 vervangen door richtlijn 2008/98 en verwijzingen naar richtlijn 2006/12 gelden sindsdien als verwijzingen naar richtlijn 2008/98. Zij worden gelezen overeenkomstig de in bijlage V bij richtlijn 2008/98 opgenomen concordantietabel. Volgens deze concordantietabel moet de verwijzing in artikel 12, lid 1, onder a), van verordening nr. 1013/2006 naar artikel 7 van richtlijn 2006/12 inmiddels worden opgevat als een verwijzing naar artikel 28 van richtlijn 2008/98, dat de vaststelling van afvalbeheerplannen door de lidstaten regelt.
27 Uit de bewoordingen van artikel 12, lid 1, onder a), van verordening nr. 1013/2006 volgt dus dat de bevoegde autoriteiten van bestemming en van verzending zich kunnen verzetten tegen transport van afvalstoffen dat niet in overeenstemming is met richtlijn 2008/98, en met name met artikel 28 ervan. Dat is het geval wanneer het betrokken transport niet in overeenstemming is met een of meer overeenkomstig die bepaling vastgestelde afvalbeheerplannen.
28 Ten tweede vindt die uitlegging steun in de context van artikel 12, lid 1, onder a), van verordening nr. 1013/2006, met name in overweging 39 van richtlijn 2008/98, waarnaar de verwijzende rechter in zijn vraag eveneens verwijst. Daarin staat: „Overeenkomstig verordening [nr. 1013/2006] kunnen de lidstaten de nodige maatregelen treffen om overbrenging van afvalstoffen die niet in overeenstemming is met hun afvalbeheerplannen te verhinderen.” Hoewel deze overweging geen bindende rechtskracht heeft, kan zij wel richtsnoeren voor de uitlegging verschaffen die licht kunnen werpen op de wil van de opstellers van deze richtlijn [zie in die zin arrest van 11 november 2021, Regione Veneto (Overbrenging van gemengd stedelijk afval), C‑315/20, EU:C:2021:912, punt 28 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
29 Ook kan worden opgemerkt dat voorafgaand aan richtlijn 2008/98 artikel 7, lid 4, van richtlijn 2006/12 maar ook artikel 7, lid 3, van richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (PB 1975, L 194, blz. 47), zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 (PB 1991, L 78, blz. 32), in soortgelijke bewoordingen bepaalden dat „[d]e lidstaten [...] de nodige maatregelen [mogen] nemen om vervoer van afvalstoffen dat niet in overeenstemming is met hun afvalbeheersplannen, te voorkomen”.
30 De analyse van de ontstaansgeschiedenis van richtlijn 2008/98 bevat geen enkele aanwijzing dat de Uniewetgever de bedoeling had om in deze richtlijn de bezwaargrond voor de overbrenging van afvalstoffen weg te nemen die was gebaseerd op het ontbreken van overeenstemming met de nationale afvalbeheerplannen.
31 Voorts bepaalt artikel 12, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2024/1157 van het Europees Parlement en de Raad van 11 april 2024 betreffende de overbrenging van afvalstoffen, tot wijziging van de verordeningen (EU) nr. 1257/2013 en (EU) 2020/1056 en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1013/2006 (PB L, 2024/1157), die sinds 21 mei 2026 van toepassing is, uitdrukkelijk dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten bezwaar kunnen maken tegen de overbrenging van voor nuttige toepassing bestemde afvalstoffen wanneer „de betrokken afvalstoffen [...] niet [worden] verwerkt overeenkomstig afvalbeheerplannen of afvalpreventieprogramma’s die door de landen van verzending of van bestemming zijn opgezet op grond van de artikelen 28 en 29 van richtlijn 2008/98/EG”.
32 Hieruit volgt dat artikel 12, lid 1, onder a), van verordening nr. 1013/2006, gelezen in samenhang met artikel 28 van richtlijn 2008/98, slechts aldus kan worden uitgelegd dat het de lidstaten toestaat de nodige maatregelen te nemen ter voorkoming van transport van afvalstoffen dat niet in overeenstemming is met hun beheerplannen.
33 Ten derde wordt de uitlegging in punt 27 van het onderhavige arrest ook ondersteund door de doelstellingen van artikel 12, lid 1, onder a), van verordening nr. 1013/2006 en de verordening betreffende afvalstoffen waar deze bepaling deel van uitmaakt.
34 Met deze verordening wordt namelijk beoogd een geharmoniseerd stelsel van procedures in te voeren waarmee het verkeer van afvalstoffen kan worden beperkt om het milieu te beschermen (arresten van 16 december 2004, EU-Wood-Trading, C‑277/02, EU:C:2004:810, punt 34, en 12 december 2013, Ragn-Sells, C‑292/12, EU:C:2013:820, punt 49).
35 Tevens zij eraan herinnerd dat de in artikel 28 van richtlijn 2008/98 bedoelde nationale afvalbeheerplannen een analyse bevatten van de situatie op het gebied van afvalbeheer in het betrokken geografische gebied, met name van het ontstaan en de stromen van afvalstoffen en van de bestaande installaties voor verwijdering en nuttige toepassing. Deze plannen moeten ook de maatregelen bevatten die noodzakelijk zijn om hergebruik, recycling, andere vormen van nuttige toepassing en verwijdering van afvalstoffen onder milieuvriendelijke omstandigheden voor te bereiden, en een evaluatie hoe het plan de uitvoering van de bepalingen van de richtlijn en de verwezenlijking van de doelstellingen ervan zal ondersteunen. Volgens artikel 28, lid 1, van deze richtlijn moeten deze plannen bovendien in overeenstemming zijn met de in artikel 4 ervan vastgestelde afvalhiërarchie, op grond waarvan nuttige toepassing voorrang heeft op verwijdering, en de bescherming van het milieu waarborgen, zoals in artikel 13 van deze richtlijn in herinnering wordt gebracht.
36 In casu vermeldt het Hongaarse afvalbeheerplan voor de periode 2021‑2027 de in Hongarije beschikbare afvalverwerkingscapaciteit, met name de capaciteit voor de nuttige toepassing van de secundaire brandstoffen die in het hoofdgeding aan de orde zijn. Gelet op deze capaciteit en de toename van de invoer van deze secundaire brandstoffen, die ertoe geleid kan hebben dat nationale afvalstoffen van dezelfde aard gestort zijn, bepaalt dat plan dat deze invoer de nuttige toepassing van nationale afvalstoffen niet in gevaar mag brengen. Volgens de Hongaarse autoriteit, die zich tegen de overbrenging van de betrokken afvalstoffen heeft verzet, is dit plan aan de Commissie meegedeeld.
37 Indien de in het Hongaarse plan in het vooruitzicht gestelde maatregelen niet ten uitvoer worden gelegd, wordt afbreuk gedaan aan de doelstelling om de voorkeur te geven aan de nuttige toepassing van nationale afvalstoffen boven de verwijdering ervan, overeenkomstig de afvalhiërarchie in artikel 4 van richtlijn 2008/98. Daardoor zou de nationale afvalbeheerplannen ook hun nuttig effect worden ontnomen, terwijl die plannen het belangrijkste instrument vormen voor de uitvoering van de regelgeving van de Unie inzake afvalstoffen in de lidstaten.
38 Aangezien de lidstaten uit hoofde van artikel 33, lid 1, van richtlijn 2008/98 verplicht zijn om de Commissie in kennis te stellen van hun nationale afvalbeheerplan, kan de Commissie bovendien nagaan of het plan in overeenstemming is met de doelstellingen en de bepalingen van de regelgeving van de Unie inzake afvalstoffen (zie in die zin arrest van 23 mei 2000, Sydhavnens Sten & Grus, C‑209/98, EU:C:2000:279, punt 99), een verplichting die overigens is neergelegd in artikel 28 van deze richtlijn. Het is hoe dan ook aan de nationale rechterlijke instanties om na te gaan of deze plannen in overeenstemming zijn met het Unierecht, eventueel na een prejudiciële verwijzing. Voorts moet met het oog op een nuttig antwoord aan de verwijzende rechter worden gepreciseerd dat het ook aan de verwijzende rechter is om overeenkomstig de rechtspraak (zie in die zin arrest van 12 december 2013, Ragn-Sells, C‑292/12, EU:C:2013:820, punt 64) na te gaan of de op het nationale afvalbeheerplan gebaseerde bezwaren berusten op precieze gronden die eigen zijn aan elke voorgenomen overbrenging of elk geheel van overbrengingen met dezelfde kenmerken.
39 Gelet op een en ander moet op de prejudiciële vraag worden geantwoord dat artikel 12, lid 1, onder a), van verordening nr. 1013/2006, gelezen in het licht van overweging 39 van richtlijn 2008/98, aldus moet worden uitgelegd dat een lidstaat van bestemming bezwaar kan maken tegen de overbrenging van voor nuttige toepassing, zonder verbranding, bestemde afvalstoffen uit een andere lidstaat op grond dat deze overbrenging niet in overeenstemming is met het afvalbeheerplan van de lidstaat van bestemming indien dat plan in overeenstemming met artikel 28 van deze richtlijn is vastgesteld.
Kosten
40 Ten aanzien van de partijen in het hoofdgeding is de procedure als een aldaar gerezen incident te beschouwen, zodat de verwijzende rechter over de kosten heeft te beslissen. De door anderen wegens indiening van hun opmerkingen bij het Hof gemaakte kosten komen niet voor vergoeding in aanmerking.
Het Hof (Zesde kamer) verklaart voor recht:
Artikel 12, lid 1, onder a), van verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen, gelezen in het licht van overweging 39 van richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen,
moet aldus worden uitgelegd dat
een lidstaat van bestemming bezwaar kan maken tegen de overbrenging van voor nuttige toepassing, zonder verbranding, bestemde afvalstoffen uit een andere lidstaat op grond dat deze overbrenging niet in overeenstemming is met het afvalbeheerplan van de lidstaat van bestemming indien dat plan in overeenstemming met artikel 28 van deze richtlijn is vastgesteld.
ondertekeningen
* Procestaal: Hongaars.