<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRT11992ELA.0200023301.case.xml"><NO.CASE>T-39/91</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61991B0039</NO.CELEX><NO.SEQ>0009.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>234</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>242</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19920225">25. 2. 1992</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-39/91</LEFT><RIGHT>HERRMANN KATA CEDEFOP</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Διάταξη του Πρωτοδικείου</HT> (τέταρτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="19920225">25ης Φεβρουαρίου 1992</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>Στην υπόθεση T-39/91,</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Doris Herrmann,</HT> υπάλληλος του Cedefop, κάτοικος D-1000 Βερολίνο 30, εκπροσωπούμενη από τον Jean-Noël Louis, δικηγόρο Βρυξελλών με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο τα γραφεία της SARL fiduciaire Myson, 1, rue Glesener,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγουσα,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Centre européen pour le développement de la formation professionnelle (Cedefop),</HT> εκπροσωπούμενου από τον Marino Riva, επικουρούμενο από τον D. Waelbroeck, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Roberto Hayder, εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας της Επιτροπής, Centre Wagner, Kirchberg,</P><PARTY.STATUS>καθού,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><SUBJECT><P>που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της αποφάσεως του διευθυντή του Centre européen pour le développement de la formation professionnelle της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE> περί ανακατατάξεως της προσφεύγουσας στον βαθμό Β 5/1 και, εφόσον κριθεί αναγκαίο, της ρητής απορριπτικής αποφάσεως που διατυπώθηκε με υπηρεσιακό σημείωμα της <DATE ISO="19910221">21ης Φεβρουαρίου 1991</DATE> κατά της διοικητικής ενστάσεως που άσκησε η προσφεύγουσα στις <DATE ISO="19910130">30 Ιανουαρίου 1991</DATE>,</P></SUBJECT><?PAGE NO="II-235"?><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>TO ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους R. García-Valdecasas, Πρόεδρο, D. Α. Ο. Edward και C Ρ. Briet, δικαστές,</P><P>γραμματέας: Η. Jung</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ακόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Διάταξη</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα, Herrmann, εισήλθε στην υπηρεσία του Centre européen pour le développement de la formation professionnelle ( στο εξής: Cedefop ) με τον βαθμό C 1/2, το 1977. Από το 1984 έως το 1989 ήταν γραμματέας του διευθυντή. Στις <DATE ISO="19890904">4 Σεπτεμβρίου 1989</DATE> τοποθετήθηκε στη διεύθυνση <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/> Συνέδρια <QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/> της νέας υπηρεσίας <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/> Συνέδρια και διερμηνείες <QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/> που ιδρύθηκε το 1988. Στις <DATE ISO="19890310">10 Μαρτίου 1989</DATE>, στην προσωρινή κατάσταση εσόδων και εξόδων του Cedefop για το δημοσιονομικό έτος 1990, ο διευθυντής του Cedefop ζήτησε μια νέα θέση Β 3 επ' ανταλλαγή μιας θέσεως C 3. Το αίτημα αυτό δεν έγινε δεκτό από τις δημοσιονομικές αρχές. Αντιθέτως, έγινε δεκτό το μεταγενέστερο αίτημα μιας θέσεως Β 3 επ' ανταλλαγή μιας θέσεως C 1 για το δημοσιονομικό έτος 1991. Σε χειρόγραφο υπηρεσιακό σημείωμα της <DATE ISO="19901221">21ης Δεκεμβρίου 1990</DATE>, με το οποίο συνεχάρη την προσφεύγουσα για μια έκθεση που αυτή είχε κάνει, ο διευθυντής του Cedefop προσέθεσε τις εξής λέξεις:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/> Η ανακατάταξη σας στον βαθμό Β 3 αποφασίστηκε οριστικά στον προϋπολογισμό 1991 που μόλις εγκρίθηκε. <QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Η Γενική Διεύθυνση <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/> Προσωπικό και Διοίκηση <QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/> της Επιτροπής πληροφόρησε τον διευθυντή του Cedefop με έγγραφο της <DATE ISO="19910103">3ης Ιανουαρίου 1991</DATE> ότι <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/> δεν είναι δυνατή η τοποθέτηση στον βαθμό Β 3 <QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/>. Αργότερα, με έγγραφο της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE>, ο διευθυντής γνωστοποίησε στην προσφεύγουσα τα εξής:</TXT><?PAGE NO="II-236"?><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/> Έχω την τιμή να σας γνωστοποιήσω ότι η δημοσιονομική αρχή. ενέκρινε τη μετατροπή της θέσεως σας από C σε Β.</P><P>Σύμφωνα με τις διατάξεις της Επιτροπής, καθώς και με την πρακτική που ισχύει μέχρι σήμερα στο Cedefop, θα καταταγείτε στον βασικό βαθμό της σταδιοδρομίας Β, δηλαδή στον βαθμό Β 5.</P><P>Θα συνεχιστεί να σας καταβάλλεται μισθός C 1 δεν θα δικαιούστε όμως επίδομα γραμματείας. <QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα απάντησε ως εξής με επιστολή της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE> :</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>Το έγγραφο σας της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE> (471/98208) μου επιφύλαξε μεγάλη έκπληξη. Δεν μπορώ να δεχθώ την απόφαση σας. Ζητώ την αναστολή της αντίστοιχης διοικητικής πράξεως.</P><P>Προτίθεμαι να απευθυνθώ στο συνδικάτο μου στις Βρυξέλλες για να λάβω νομική επικουρία και για να ασκήσω προσφυγή σύμφωνα με το άρθρο 43, παράγραφος 2, και το άρθρο 44, παράγραφος 4. <QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Την <DATE ISO="19910201">1η Φεβρουαρίου 1991</DATE> απηύθυνε η προσφεύγουσα και πάλι νέο έγγραφο στον διευθυντή με την εξής διατύπωση:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>Αναφερόμενη:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>στο έγγραφο XIV-8 επί της προσωρινής καταστάσεως των εσόδων και εξόδων 1991 ( συνημμένο απόσπασμα ),</P></ITEM><?PAGE NO="II-237"?><ITEM><P>στο χειρόγραφο σημείωμά σας της <DATE ISO="19901221">21ης Δεκεμβρίου 1990</DATE> ( συνημμένο αντίγραφο ),</P></ITEM><ITEM><P>και στο έγγραφό σας της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE> ( συνημμένο αντίγραφο ),</P></ITEM></LIST><P>παρακαλώ να αιτιολογείσετε ακριβώς τους λόγους που σας οδήγησαν στην τροποποίηση της αποφάσεως σας για να μπορέσω να συμπληρώσω τον φάκελό μου. <QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Με χειρόγραφο υπηρεσιακό σημείωμα της <DATE ISO="19910221">21ης Φεβρουαρίου 1991</DATE> ο διευθυντής έστειλε στην προσφεύγουσα ένα αντίγραφο του εγγράφου που απηύθυνε την ίδια μέρα στον πρόεδρο της επιτροπής προσωπικού, πληροφορώντας τον για την αδυναμία κατατάξεως της προσφεύγουσας στον βαθμό Β 3.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19910528">28 Μαΐου 1991</DATE>, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή ζητώντας την ακύρωση της αποφάσεως του Cedefop της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE> περί ανακατατάξεώς της στον βαθμό Β 5 και, εφόσον κριθεί αναγκαίο, του υπηρεσιακού σημειώματος της <DATE ISO="19910221">21ης Φεβρουαρίου 1991</DATE> ως ρητής αποφάσεως απορρίψεως της από <DATE ISO="19910130">30 Ιανουαρίου 1991</DATE> διοικητικής ενστάσεώς της.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Για να στηρίξει την προσφυγή της η προσφεύγουσα επικαλείται ότι από τις <DATE ISO="19890904">4 Σεπτεμβρίου 1989</DATE> εκτελούσε καθήκοντα αντιστοιχούντα σε θέση βαθμού Β 3. Κατ' αυτήν, το Cedefop είχε από τότε την υποχρέωση ανακατατάξεώς της στον βαθμό αυτό. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>ανάκληση<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/> της <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>αποφάσεως<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/> της <DATE ISO="19901221">21ης Δεκεμβρίου 1990</DATE> ήταν παράνομη ή, τουλάχιστον, ότι συνιστούσε παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>To Cedefop προβάλλει το απαράδεκτο της προσφυγής για τον λόγο ότι δεν υπάρχει ούτε προηγούμενη διοικητική ένσταση ούτε βλαπτική απόφαση. Επί της ουσίας το Cedefop ισχυρίζεται ότι του ήταν αδύνατο να κατατάξει την προσφεύγουσα στον βαθμό Β 3.</TXT></NP><?PAGE NO="II-238"?><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Πρέπει καταρχάς να σημειωθεί ότι για τους υπαλλήλους που υπάγονται στο καθεστώς που εφαρμόζεται στο προσωπικό του Cedefop [κανονισμός (ΕΟΚ) 1859/76 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19760629">29ης Ιουνίου 1976</DATE>, <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="214" DATE.PUB="1976">JO L 214</REF.DOC.OJ>, στο εξής: καθεστώς Cedefop ], στους οποίους συμπεριλαμβάνεται και η προσφεύγουσα, τα άρθρα 43 και 44 ορίζουν τα ένδικα μέσα που ισχύουν εν προκειμένω.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Το άρθρο 43 του καθεστώτος Cedefop ορίζει ότι</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>2.</NO.P><TXT>Τα πρόσωπα που υπάγονται στο παρόν καθεστώς μπορούν να υποβάλουν διοικητική ένσταση ενώπιον του διοικητικού συμβουλίου η οποία να στρέφεται κατά της βλαπτικής γι' αυτά πράξεως, είτε όταν ο διευθυντής έλαβε απόφαση είτε όταν παρέλειψε να λάβει απόφαση που επιβάλλεται από το καθεστώς. Η ένσταση πρέπει να ασκηθεί εντός προθεσμίας τριών μηνών (... )</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Η αίτηση και η ένσταση πρέπει, όσον αφορά τους υπαλλήλους, να υποβάλονται ιεραρχικώς, εκτός αν αφορούν τον άμεσο ιεραρχικό προϊστάμενο του υπαλλήλου στην περίπτωση αυτή πρέπει να υποβάλονται ευθέως στην αμέσως προϊσταμένη αρχή. <QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/></TXT></NP></QUOT.S></P><P>Το άρθρο 44 του καθεστώτος Cedefop ορίζει ότι</P><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>1.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να κρίνει επί πάσης διαφοράς μεταξύ του Centre και των προσώπων που υπάγονται στο παρόν καθεστώς και η οποία αφορά τη νομιμότητα πράξεως που προκαλεί βλάβη στα πρόσωπα αυτά κατά την έννοια του άρθρου 43, παράγραφος 2. Στις χρηματικές διαφορές το Δικαστήριο είναι αρμόδιο κατά πλήρη δικαιοδοσία.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι παραδεκτή εφόσον:</TXT><?PAGE NO="II-239"?><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>υποβλήθηκε προηγουμένως στο διοικητικό συμβούλιο ένσταση κατά την έννοια του άρθρου 43, παράγραφος 2, και εντός της προβλεπομένης προθεσμίας και</P></ITEM><ITEM><P>η ένσταση αυτή αποτέλεσε αντικείμενο ρητής ή σιωπηρής απορριπτικής αποφάσεως. <QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/></P></ITEM></LIST></P></NP></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Το καθού θεωρεί ότι οι δύο επιστολές της προσφεύγουσας δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ένσταση κατά την έννοια του άρθρου 43, παράγραφος 2. Η πρώτη της επιστολή της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE> αναγγέλλει την πρόθεση της προσφεύγουσας να συμβουλευθεί τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους της και να καταθέσει στο μέλλον ένσταση. ( <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/> Ich beabsichtige, den in Artikel 43 Abs. 2 bzw. Artikel 44 Abs. 4 vorgesehenen Beschwerdeweg zu gehen <QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/> ). Η επιστολή αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένσταση. Το καθού προσθέτει ότι η επιστολή αυτή δεν περιλαμβάνει κανένα λόγο κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως. Η δεύτερη επιστολή της <DATE ISO="19910201">1ης Φεβρουαρίου 1991</DATE> ζητεί από τον διευθυντή του Cedefop να προσδιορίσει τους λόγους της αποφάσεως του, τούτο δε <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/> για να συμπληρωθεί ο φάκελος <QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/> της προσφεύγουσας. Η προσφεύγουσα δεν προσδιόρισε τις αιτιάσεις της κατά της διοικήσεως σε καμιά από τις προαναφερθείσες επιστολές.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Επομένως, κατά το καθού, επειδή καμιά από τις προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 44, παράγραφος 2, δεν πληρούται στην προκειμένη περίπτωση, το Πρωτοδικείο πρέπει να κηρύξει απαράδεκτη την προσφυγή.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το έγγραφο του διευθυντή της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE> περί ανακατατάξεώς της αποτελεί τη βλαπτική γι' αυτήν πράξη κατά το γράμμα του άρθρου 43, παράγραφος 2, του καθεστώτος του Cedefop. Χαρακτηρίζει δε την επιστολή που απέστειλε στον διευθυντή στις <DATE ISO="19910130">30 Ιανουαρίου 1991</DATE> ως διοικητική ένσταση κατά της πράξεως αυτής. Η επιστολή της <DATE ISO="19910201">1ης Φεβρουαρίου 1991</DATE> με την οποία εστάλησαν τα έγγραφα που επισυνάπτονται σ' αυτή συμπλήρωσε αυτή την ένσταση. Η προσφεύγουσα θεωρεί το σημείωμα του διευθυντή που της εστάλη στις <DATE ISO="19910221">21 Φεβρουαρίου 1991</DATE> ως ρητή απορριπτική απάντηση.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 111 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, όταν η προσφυγή που ασκήθηκε ενώπιόν του είναι προδήλως απαράδεκτη, το Πρωτοδικείο<?PAGE NO="II-240"?> μπορεί, χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία, να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη. Στην προκειμένη περίπτωση το Πρωτοδικείο εκτιμά ότι έχει επαρκώς διαφωτιστεί από τα στοιχεία του φακέλου και κρίνει ότι δεν χρειάζεται να συνεχιστεί η διαδικασία.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Τα άρθρα 43 και 44 του καθεστώτος Cedefop έχουν διατυπωθεί, κατά τις ουσιώδεις διατάξεις τους, όπως και τα άρθρα 90 και 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ( ΚΥΚ ). Κατά συνέπεια, στην προκειμένη περίπτωση έχει εφαρμογή η νομολογία του Δικαστηρίου επί των προαναφερθέντων άρθρων 90 και 91. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η εν λόγω νομολογία εφαρμόζεται, στην προκειμένη περίπτωση, υπό την έννοια ότι, όταν υφίσταται απόφαση εκδοθείσα από το διοικητικό συμβούλιο του Cedefop και αποτελούσα βλαπτική πράξη για τον υπάλληλο, αυτός είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει τη διαδικασία της διοικητικής ενστάσεως που προβλέπει η παράγραφος 2 του άρθρου 43, εφόσον σκοπεύει να ζητήσει την ακύρωση, τη μεταρρύθμιση ή την ανάκληση της αποφάσεως αυτής που του προξενεί βλάβη ( βλ. την ανάλογη νομολογία επί των άρθρων 90 και 91 του ΚΥΚ, υπό την έννοια αυτή, τη Διάταξη του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19870604">4ης Ιουνίου 1987</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="16/86" YEAR="1987" PAGE.ECR="2409">16/86, GP κατά ΟΚΕ, Συλλογή 1987, σ. 2409</REF.DOC.ECR>, και την απόφαση του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19770203">3ης Φεβρουαρίου 1977</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="91/76" YEAR="1977" PAGE.ECR="225">91/76, Lacroix κατά Δικαστηρίου, Rec. 1977, σ. 225, σκέψη 10</REF.DOC.ECR>, τις Διατάξεις του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19910607">7ης Ιουνίου 1991</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-14/91" YEAR="1991" PAGE.ECR="II-235">T-14/91, Weyrich κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ. II-235</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19911001">1ης Οκτωβρίου 1991</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-38/91" YEAR="1991" PAGE.ECR="II-763">T-38/91, Κούσιος κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ. II-763</REF.DOC.ECR>, και τις αποφάσεις του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19910207">7ης Φεβρουαρίου 1991</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-588/89" YEAR="1991" PAGE.ECR="II-77">T-58/89, Williams κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1991, σ. II-77</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19900222">22ας Φεβρουαρίου 1990</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="72/89" YEAR="1990" PAGE.ECR="II-58">72/89, Bocos Viciano κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. II-58</REF.DOC.ECR> ).</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Επομένως, ο νομικός χαρακτηρισμός των εν λόγω επιστολών της προσφεύγουσας ανήκει στην αρμοδιότητα του Πρωτοδικείου, διότι ο χαρακτηρισμός μιας επιστολής ως διοικητικής ενστάσεως απόκειται, κατά την πάγια νομολογία ( βλ. μεταξύ άλλων την προαναφερθείσα Διάταξη του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19910607">7ης Ιουνίου 1991</DATE>, Τ-14/91, Weyrich κατά Επιτροπής, και την απόφαση της <DATE ISO="19910320">20ής Μαρτίου 1991</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-1/90" YEAR="1991" PAGE.ECR="II-143">T-1/90, Perez-Minguez Casariego κατά Επιτροπή, Συλλογή 1991, σ. II-143</REF.DOC.ECR>), στην εκτίμηση και μόνο του δικαστή και όχι στη βούληση των διαδίκων.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Πρέπει να υπομνηστεί ότι η επιστολή που απηύθυνε η προσφεύγουσα στον διευθυντή του Cedefop στις <DATE ISO="19910130">30 Ιανουαρίου 1991</DATE> και την οποία χαρακτηρίζει ως ένσταση στρέφεται κατά του εγγράφου του διευθυντή της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE>, με το οποίο ο τελευταίος πληροφόρησε την προσφεύγουσα ότι η δημοσιονομική αρχή δεν ενέκρινε τη μετατροπή της θέσεώς της από C σε Β, ότι θα κατατασσόταν στον βαθμό Β 5 και ότι θα συνεχιζόταν να της καταβάλλεται ο μισθός του βαθμού C 1 χωρίς επίδομα γραμματείας.</TXT></NP><?PAGE NO="II-241"?><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Η πρώτη αυτή επιστολή της προσφεύγουσας της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE> αναγγέλλει ρητά την πρόθεση της να απευθυνθεί στο συνδικάτο της για να λάβει νομική επικουρία <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/> και για να ασκήσει προσφυγή σύμφωνα με το άρθρο 43, παράγραφος 2, και το άρθρο 44, παράγραφος 4 <QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/>, δηλαδή να ακολουθήσει τη διαδικασία της ενστάσεως και όχι της προσφυγής, υπό τυπική έννοια, ενώπιον του κοινοτικού δικαστή. Αυτή η ερμηνεία της επιστολής της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE> επιβεβαιώνεται από τη μεταγενέστερη επιστολή της <DATE ISO="19910201">1ης Φεβρουαρίου 1991</DATE>, με την οποία παρακαλείται ο διευθυντής του Cedefop <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/> να αιτιολογήσετε ρητά τους λόγους που σας οδήγησαν στην τροποποίηση της αποφάσεως σας για να μπορέσω να συμπληρώσω τον φάκελο μου <QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/>. Πράγματι, οι επιστολές της <DATE ISO="19910130">30ής Ιανουαρίου 1991</DATE> και της <DATE ISO="19910201">1ης Φεβρουαρίου 1991</DATE> αποτελούν προηγούμενη αίτηση παροχής πληροφοριών για να μπορέσει η προσφεύγουσα να συμπληρώσει τον φάκελό της και να ασκήσει ένσταση. Τέτοιες επιστολές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ένσταση.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Θα πρέπει εξάλλου να υπογραμμιστεί ότι το χειρόγραφο σημείωμα συγχαρητηρίων της <DATE ISO="19901221">21ης Δεκεμβρίου 1990</DATE> δεν αποτελούσε, ούτε από το ουσιαστικό περιεχόμενο του ούτε από την εμφάνιση του, απόφαση ικανή να δημιουργήσει δικαιώματα υπέρ της προσφεύγουσας.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Από το σύνολο των προηγουμένων σκέψεων έπεται ότι η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί των δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Κατά το άρθρο όμως 88 του ίδιου κανονισμού, στις διαφορές μεταξύ των Κοινοτήτων και των υπαλλήλων τους, τα όργανα φέρουν τα έξοδά τους.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="II-242"?><JURISDICTION><INTRO><P>Για τους λόγους αυτούς,</P><P>ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ( τέταρτο τμήμα )</P><P>διατάσσει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Κάθε διάδικος φέρει τα δικά του δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Λουξεμβούργο, <DATE ISO="19920225">25 Φεβρουαρίου 1992</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ο Γραμματέας</P><P>Η. Jung</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ο Πρόεδρος</P><P>R. García-Valdecasas</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>