(1)

Artikel 11, lid 15, van Verordening nr. 648/2012 is gewijzigd bij artikel 42, lid 3, van Verordening (EU) 2017/2402 van het Europees Parlement en de Raad (2). Die wijziging moest ervoor zorgen dat derivaten in verband met gedekte obligaties en derivaten in verband met securitisaties op dezelfde wijze worden behandeld met betrekking tot de marginvereisten voor niet centraal geclearde otc-derivaten. Aangezien Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 van de Commissie (3) is gebaseerd op artikel 11, lid 15, van Verordening (EU) nr. 648/2012, moet die gedelegeerde verordening worden aangepast om rekening te houden met de in artikel 11, lid 15, van Verordening (EU) nr. 648/2012 aangebrachte wijziging en regels op te nemen inzake de risicolimiteringstechnieken voor niet door een centrale tegenpartij geclearde otc-derivatencontracten die door een special purpose entity voor securitisatiedoeleinden in verband met een securitisatie worden gesloten.

(2)

Overeenkomstig het gewijzigde artikel 11, lid 15, van Verordening (EU) nr. 648/2012 moeten dergelijke regels inzake de risicolimiteringstechnieken voor niet door een centrale tegenpartij geclearde otc-derivatencontracten die door een special purpose entity voor securitisatiedoeleinden in verband met een securitisatie worden gesloten, rekening houden met de belemmeringen die zulke special purpose entity’s voor securitisatiedoeleinden bij het verstrekken van zekerheden ondervinden. Omdat special purpose entity’s voor securitisatiedoeleinden doorgaans zo gestructureerd zijn dat zij weinig liquiditeitsoverschotten genereren, beschikken zij over minder activa om voor de uitwisseling van zekerheden te gebruiken. Door die belemmering kunnen special purpose entity’s voor securitisatiedoeleinden geen zekerheden uitwisselen op een wijze die volledig in overeenstemming is met de vereisten van Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251. Mits een specifieke reeks voorwaarden is vervuld, dienen special purpose entity’s voor securitisatiedoeleinden in verband met een eenvoudige, transparante en gestandaardiseerde (simple, transparent and standardised — “STS”) securitisatie derhalve te worden vrijgesteld van de verplichting zekerheden te stellen. Dit moet special purpose entity’s voor securitisatiedoeleinden in verband met een STS-securitisatie enige flexibiliteit bieden en er tegelijkertijd voor zorgen dat de risico’s voor hun tegenpartijen beperkt zijn. Er gelden echter voor special purpose entity’s voor securitisatiedoeleinden in verband met een STS-securitisatie geen beperkingen ten aanzien van het innen van zekerheden van hun tegenpartijen en het vervolgens retourneren ervan wanneer verschuldigd. Tegenpartijen van special purpose entity’s voor securitisatiedoeleinden in verband met een STS-securitisatie zijn er derhalve toe verplicht variatiemargin in contanten te storten. Zij moeten het recht hebben om deze geheel of gedeeltelijk teruggestort te krijgen, terwijl special purpose entity’s voor securitisatiedoeleinden er alleen toe moeten worden verplicht variatiemargin te storten voor het ontvangen bedrag aan contanten. Dit strookt met overweging 41 van Verordening (EU) 2017/2402, waarin wordt verwezen naar de noodzaak om te zorgen voor samenhang tussen de behandeling van derivaten in verband met gedekte obligaties en die van derivaten in verband met securitisaties, met betrekking tot de clearingverplichting en de marginvereisten voor niet centraal geclearde otc-derivaten.

(3)

Gedelegeerde Verordening (EU) 2016/2251 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(4)

Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische reguleringsnormen die door de Europese Bankautoriteit, de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Autoriteit voor effecten en markten aan de Commissie zijn voorgelegd.

(5)

De Europese Bankautoriteit, de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en de Europese Autoriteit voor effecten en markten hebben open publieke raadplegingen gehouden over de ontwerpen van technische reguleringsnormen waarop deze verordening is gebaseerd, de potentiële desbetreffende kosten en baten geanalyseerd en het advies ingewonnen van de Stakeholdergroep bankwezen die is opgericht overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 van het Europees Parlement en de Raad (4), van de Stakeholdergroep verzekeringen en herverzekeringen en de Stakeholdergroep bedrijfspensioenen die zijn opgericht overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad (5), en de Stakeholdergroep effecten en markten die is opgericht overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1095/2010 van het Europees Parlement en de Raad (6),