<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-226/18</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62018CC0226</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:211">EU:C:2019:211</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>13</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Opinia G. Hogana – Sprawa C‑226/18</HT></P><P><HT TYPE="SC">Krohn &amp; Schröder</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Gerarda Hogana</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20190314">14 marca 2019 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: angielski.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑226/18</HT></P><P>Krohn &amp; Schröder GmbH</P><P>przeciwko</P><P>Hauptzollamt Hamburg-Hafen</P><P><HT TYPE="NORMAL">[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Hamburg (sąd finansowy w Hamburgu, Niemcy)]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym</KEYWORD><KEYWORD>Unia celna</KEYWORD><KEYWORD>Procedury przywozowe i wywozowe</KEYWORD><KEYWORD>Dług celny</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 212a</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1238/2013 nakładające ostateczne cło antydumpingowe</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1239/2013 nakładające ostateczne cło wyrównawcze</KEYWORD><KEYWORD>Zwolnienia</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wprowadzenie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Rozpatrywany wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 212a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia <DATE ISO="19921012">12 października 1992 r.</DATE> ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="302" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 302, s. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> w brzmieniu obowiązującym w chwili zaistnienia okoliczności faktycznych w postępowaniu głównym (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>kodeksem celnym<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>), art. 3 ust. 1 lit. a)–c) rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1238/2013 z dnia <DATE ISO="20131202">2 grudnia 2013 r.</DATE> nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="325" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 325, s. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> oraz art. 2 ust. 1 lit. a)–c) rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1239/2013 z dnia <DATE ISO="20131202">2 grudnia 2013 r.</DATE> nakładającego ostateczne cło wyrównawcze na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="325" PAGE.FIRST="66" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 325, s. 66</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Wniosek ów został złożony w postępowaniu dotyczącym sporu między Krohn &amp; Schröder GmbH a Hauptzollamt Hamburg-Hafen (głównym urzędem celnym portu w Hamburgu, Niemcy; zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Hauptzollamt<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>) w przedmiocie nałożenia ceł antydumpingowych i wyrównawczych ze względu na to, że towary nie otrzymały nowego przeznaczenia celnego po upływie okresu składowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Niniejsza sprawa daje Trybunałowi okazję do wyjaśnienia relacji między kodeksem celnym a rozporządzeniem wykonawczym nakładającym ostateczne cło antydumpingowe i ostateczne cło wyrównawcze, w szczególności w odniesieniu do warunków zwolnienia.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">A.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Kodeks celny</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Artykuł 4 pkt 7 kodeksu celnego definiuje <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>towary wspólnotowe<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/> jako towary <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>przywiezione z państw lub terytoriów niebędących częścią obszaru celnego [Unii] i dopuszczone do swobodnego obrotu<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Artykuł 4 pkt 20 kodeksu celnego definiuje <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>zwolnienie towarów<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/> jako <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>czynność podjętą przez organy celne umożliwiającą użycie towarów w celach określonych przez procedurę celną, jaką zostały objęte<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Artykuł 49 ust. 1 kodeksu celnego stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>Jeżeli towary objęte są deklaracją skróconą, to formalności niezbędne do nadania im przeznaczenia celnego muszą zostać dokonane w następujących terminach:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>45 dni od daty złożenia deklaracji skróconej – w przypadku towarów przewożonych drogą morską,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>20 dni od daty złożenia deklaracji skróconej – w przypadku towarów przewożonych drogą inną niż morska<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Artykuł 53 ust. 1 kodeksu celnego stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>Wobec towarów, dla których formalności niezbędne do nadania im przeznaczenia celnego nie zostały zapoczątkowane w terminie określonym zgodnie z art. 49, organy celne podejmują bezzwłocznie wszelkie niezbędne działania, łącznie ze sprzedażą towarów, w celu uregulowania ich sytuacji<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Artykuł 74 ust. 2 kodeksu celnego stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Jeżeli stosując przepisy właściwe dla procedury celnej, do której zostały zgłoszone towary, organy celne zażądają złożenia zabezpieczenia, zwolnienie wymienionych towarów do tej procedury celnej może zostać udzielone jedynie po złożeniu takiego zabezpieczenia<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Artykuł 204 ust. 1 lit. a) kodeksu celnego stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>Dług celny w przywozie powstaje w wyniku:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>niewykonania jednego z obowiązków wynikających z czasowego składowania towaru podlegającego należnościom przywozowym lub ze stosowania procedury celnej, którą towar ten został objęty<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Artykuł 212a kodeksu celnego stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>Jeżeli przepisy prawa celnego przewidują preferencje taryfowe [uprzywilejowane traktowanie taryfowe] dla towaru ze względu na jego rodzaj lub szczególne przeznaczenie, całkowite lub częściowe zwolnienie z należności przywozowych lub należności wywozowych na mocy art. 21, 82, 145 lub 184–187, takie preferencje [uprzywilejowane traktowanie] lub zwolnienia stosuje się również w przypadkach powstania długu celnego na mocy art. 202–205, 210 lub 211, jeżeli zachowanie osoby zainteresowanej nie nosi znamion oszustwa ani rażącego niedbalstwa i udowodni ona, że pozostałe warunki wymagane dla zastosowania preferencji [uprzywilejowanego traktowania] lub zwolnienia pozostają łącznie spełnione<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">B.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Artykuł 866 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia <DATE ISO="19930702">2 lipca 1993 r.</DATE> ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="253" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1993">Dz.U. 1993, L 253, s. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>Bez uszczerbku dla ustanowionych przepisów dotyczących zakazów i ograniczeń, które mogą być stosowane w odniesieniu do danych towarów, jeżeli zgodnie z art. 202, 203, 204 lub 205 kodeksu powstał dług celny w przywozie i gdy należności celne przywozowe zostały uiszczone, towary te uważa się za towary wspólnotowe bez konieczności zgłoszenia dopuszczenia ich do swobodnego obrotu<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">C.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie wykonawcze Rady nr 1238/2013</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Artykuł 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1238/2013 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Artykuł 3 rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1238/2013 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Przywóz produktów zgłoszonych do dopuszczenia do swobodnego obrotu i objętych obecnie kodem CN <FT TYPE="CN">ex85414090</FT> (kody TARIC 8541409021, 8541409029, 8541409031 i 8541409039), które są fakturowane przez przedsiębiorstwa, od których Komisja przyjęła zobowiązania i których nazwy są wymienione w załączniku do [decyzji wykonawczej Komisji 2013/707/UE z dnia <DATE ISO="20131204">4 grudnia 2013 r.</DATE> potwierdzającej przyjęcie zobowiązania złożonego w związku z postępowaniem antydumpingowym i postępowaniem antysubsydyjnym dotyczącym przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej na okres obowiązywania środków ostatecznych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="325" PAGE.FIRST="214" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 325, s. 214</REF.DOC.OJ>)], jest zwolniony z cła antydumpingowego nałożonego art. 1, pod warunkiem że:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>przedsiębiorstwo wymienione w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/707/UE bezpośrednio wytworzyło, wysłało i zafakturowało określone powyżej produkty lub dokonało tego za pośrednictwem swojego przedsiębiorstwa powiązanego również wymienionego w złączniku do decyzji wykonawczej 2013/707/UE dla ich powiązanych przedsiębiorstw w Unii działających jako importerzy oraz odpowiedzialnych za dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii lub dla pierwszego niezależnego klienta działającego jako importer oraz odpowiedzialnego za dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>takiemu przywozowi towarzyszy faktura w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową, zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>takiemu przywozowi towarzyszy świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego zgodnie z załącznikiem IV do niniejszego rozporządzenia; oraz</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>zawsze, gdy w odniesieniu do przywozu określonego w ust. 1 zostanie ustalone, że nie jest spełniony co najmniej jeden warunek wymieniony w tym ustępie;</TXT></NP></ITEM></LIST><?PAGE NO="4"?><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">D.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie wykonawcze Rady nr 1239/2013</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Artykuł 1 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1239/2013 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Artykuł 2 rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1239/2013 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="002.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Przywóz produktów zgłoszonych do dopuszczenia do swobodnego obrotu i objętych obecnie kodem CN <FT TYPE="CN">ex85414090</FT> (kody TARIC 8541409021, 8541409029, 8541409031 i 8541409039), które są fakturowane przez przedsiębiorstwa, od których Komisja przyjęła zobowiązania i których nazwy są wymienione w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/707/UE, jest zwolniony z cła antysubsydyjnego nałożonego art. 1, pod warunkiem że:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>przedsiębiorstwo wymienione w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/707/UE bezpośrednio wytworzyło, wysłało i zafakturowało określone powyżej produkty lub dokonało tego za pośrednictwem swojego przedsiębiorstwa powiązanego również wymienionego w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/707/UE dla ich powiązanych przedsiębiorstw w Unii działających jako importerzy oraz odpowiedzialnych za dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii lub dla pierwszego niezależnego klienta działającego jako importer oraz odpowiedzialnego za dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>takiemu przywozowi towarzyszy faktura w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową, zawierającą co najmniej informacje i oświadczenie przewidziane w załączniku 2 do niniejszego rozporządzenia;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>takiemu przywozowi towarzyszy świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego zgodnie z załącznikiem 3 do niniejszego rozporządzenia; oraz</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="002.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>zawsze, gdy w odniesieniu do przywozu określonego w ust. 1 zostanie ustalone, że nie jest spełniony co najmniej jeden warunek wymieniony w tym ustępie;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Okoliczności faktyczne leżące u podstaw sporu w postępowaniu głównym</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Strona skarżąca prowadzi przedsiębiorstwo składowo-przeładunkowe w porcie w Hamburgu. W dniu <DATE ISO="20140821">21 sierpnia 2014 r.</DATE> przyjęła dwie dostawy modułów fotowoltaicznych (zwanych dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>towarami<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>) do swojego składu oraz złożyła deklarację do czasowego składowania tych towarów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Towary zostały wyprodukowane i wysłane przez Wuxi Suntech Power Co. Ltd. (zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>Wuxi<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>), a więc przedsiębiorstwo wymienione w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/707. Towary te były przeznaczone dla SF Suntech Deutschland GmbH, – przedsiębiorstwa powiązanego z Wuxi.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Ponieważ towary były przewożone drogą inną niż morską, strona skarżąca powinna była dokonać formalności niezbędnych do nadania im przeznaczenia celnego w terminie 20 dni od daty złożenia deklaracji skróconej, tj. przed dniem <DATE ISO="20140910">10 września 2014 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20140911">11 września 2014 r.</DATE> strona pozwana zawiadomiła stronę skarżącą o tym, że do chwili zakończenia okresu składowania w dniu <DATE ISO="20140910">10 września 2014 r.</DATE> towary nie otrzymały nowego przeznaczenia celnego oraz wezwała ją do przedstawienia dokumentów wymaganych dla przywozu. Wskazała na to, że do czasu odmiennego rozstrzygnięcia nie można rozporządzać towarami.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20140926">26 września 2014 r.</DATE> strona skarżąca przedstawiła dokumenty, z których wynikało, że towary zostały wyprodukowane przez Wuxi i wysłane do SF Suntech Deutschland GmbH – jednego z jej przedsiębiorstw powiązanych w Niemczech. Wśród tych dokumentów były faktura w ramach zobowiązania wystawiona przez Wuxi dla SF Suntech Deutschland GmbH, która to faktura zawierała odesłanie do decyzji Komisji 2013/423/UE z dnia <DATE ISO="20130802">2 sierpnia 2013 r.</DATE> przyjmującej zobowiązanie złożone w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw i płytek) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="209" PAGE.FIRST="26" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 209, s. 26</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, oraz świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego wystawione przez China Chamber of Commerce for Import &amp; Export of Machinery &amp; Electronic Products (CCCME). To świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego zawierało oświadczenie podobne do tego zawartego w fakturze w ramach zobowiązania, lecz powołujące się na decyzję wykonawczą 2013/707.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Decyzją z dnia <DATE ISO="20141124">24 listopada 2014 r.</DATE> strona pozwana ustaliła m.in. cło antydumpingowe i cło wyrównawcze, uznając, że powstał dług celny w przywozie na podstawie art. 204 ust. 1 lit. a) kodeksu celnego, ponieważ towary w chwili upływu okresu składowania określonego w art. 49 kodeksu celnego nie otrzymały nowego przeznaczenia celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20141128">28 listopada 2014 r.</DATE> strona skarżąca wniosła odwołanie od tej decyzji. Twierdziła, między innymi, że nawet jeśli w wyniku naruszenia zobowiązania w zakresie czasowego składowania powstał dług celny w przywozie, zgodnie z art. 212a kodeksu celnego należało zastosować zwolnienie z ceł antydumpingowych i wyrównawczych, o których mowa odpowiednio w art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1239/2013.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20150504">4 maja 2015 r.</DATE> Hauptzollamt obniżył stawki ceł antydumpingowych i wyrównawczych do stawek mających zastosowanie do modułów fotowoltaicznych produkowanych przez Wuxi zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Rady nr 1238/2013 i rozporządzeniem wykonawczym Rady nr 1239/2013. Odmówił natomiast zwolnienia z tych ceł ze względu na to, że nie spełniono warunków zwolnienia, ponieważ wystawiona przez stronę skarżącą faktura w ramach zobowiązania zawierała odniesienie do decyzji 2013/423/, a nie do decyzji wykonawczej 2013/707 wspomnianej na świadectwie dotyczącym zobowiązania eksportowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20150519">19 maja 2015 r.</DATE> strona skarżąca przedłożyła skorygowaną fakturę w ramach zobowiązania, zawierającą odniesienie do decyzji wykonawczej 2013/707. Kiedy strona skarżąca złożyła zażądane zabezpieczenie, Hauptzollamt zwolnił towary i zostały one dostarczone SF Suntech Deutschland GmbH.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20150707">7 lipca 2015 r.</DATE> Hauptzollamt oddalił odwołanie. Stwierdził, że nie można przyznać zwolnień przewidzianych w rozporządzeniu wykonawczym nr 1238/2013 oraz rozporządzeniu wykonawczym nr 1239/2013, jeżeli towary nie zostały dopuszczone do swobodnego obrotu. Ponadto wystawiona faktura nie spełniała formalnych wymogów określonych w tych rozporządzeniach.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Strona skarżąca wniosła następnie skargę do sądu odsyłającego. Twierdzi, że zwolnienie z ceł antydumpingowych i wyrównawczych stanowi uprzywilejowane traktowanie taryfowe lub przynajmniej zwolnienie z należności przywozowych lub należności wywozowych w świetle art. 212a kodeksu celnego. Podnosi także, że pierwsza wystawiona faktura spełniała warunki przewidziane w rozporządzeniach wykonawczych. Ponadto warunki formalne spełniała skorygowana faktura w ramach zobowiązania, przedstawiona w dniu <DATE ISO="20150519">19 maja 2015 r.</DATE> Zwraca ona uwagę, że w art. 212a kodeksu celnego nie ma mowy o dopuszczeniu do swobodnego obrotu, a tym samym nie można w tym momencie wymagać wystawienia faktury w ramach zobowiązania. Hauptzollamt odrzuca taką wykładnię właściwych przepisów.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym i postępowanie przed sądem</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>W tym kontekście Finanzgericht Hamburg (sąd finansowy w Hamburgu, Niemcy) miał wątpliwości co do relacji między kodeksem celnym a rozporządzeniem wykonawczym nr 1238/2013 i rozporządzeniem wykonawczym nr 1239/2013. Postanowił zawiesić postępowanie i skierować do Trybunału następujące pytania prejudycjalne:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>1)</NO.P><TXT>Czy art. 212a kodeksu celnego obejmuje także zwolnienie z cła antydumpingowego i wyrównawczego wynikające z art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013, względnie art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: Czy – przy stosowaniu art. 212a kodeksu celnego w przypadku powstania długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 kodeksu celnego z powodu przekroczenia terminu określonego w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego – warunki przewidziane w art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 oraz art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 są spełnione, gdy przedsiębiorstwo powiązane z przedsiębiorstwem, które wymienione jest w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/707 i które wyprodukowało, wysłało i zafakturowało dany towar, wprawdzie nie działało jako importer danego towaru i nie zapewniło dopuszczenia go do swobodnego obrotu, lecz posiadało taki zamiar i faktycznie otrzymało dany towar?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie: Czy – przy stosowaniu art. 212a kodeksu celnego w przypadku powstania długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 kodeksu celnego z powodu przekroczenia terminu określonego w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego – faktura w ramach zobowiązania i świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 oraz art. 2 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 mogą zostać przedstawione w terminie wyznaczonym przez organy celne na podstawie art. 53 ust. 1 kodeksu celnego?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie trzecie: Czy faktura w ramach zobowiązania zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 oraz art. 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013, która zamiast na decyzję wykonawczą 2013/707 wskazuje na decyzję 2013/423, spełnia – w okolicznościach sprawy postępowania głównego oraz uwzględniając ogólne zasady prawa – warunki wynikające z załącznika III, pkt 9 do rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i załącznika 2, pkt 9 do rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>5)</NO.P><TXT>W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytanie czwarte: Czy – przy stosowaniu art. 212a kodeksu celnego w przypadku powstania długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 kodeksu celnego z powodu przekroczenia terminu określonego w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego – faktura w ramach zobowiązania w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 oraz art. 2 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 może zostać wciąż przedstawiona w postępowaniu odwoławczym przeciwko ustaleniu długu celnego?<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Uwagi na piśmie zostały złożone przez stronę skarżącą w postępowaniu głównym oraz przez Komisję Europejską. Ponadto zarówno strona skarżąca, jak i Komisja Europejska przedstawiły argumenty ustnie na rozprawie w dniu <DATE ISO="20190131">31 stycznia 2019 r.</DATE></TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Analiza</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Zgodnie z żądaniem Trybunału ograniczę się w niniejszej opinii do trzech pierwszych pytań prejudycjalnych, będących przedmiotem wniosku złożonego przez Finanzgericht Hamburg (sąd finansowy w Hamburgu).</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">A.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie pytania pierwszego</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Poprzez pytanie pierwsze sąd odsyłający pyta Trybunał, czy art. 212a kodeksu celnego obejmuje zwolnienie z ceł antydumpingowych i wyrównawczych wynikające z art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Pierwszy element odpowiedzi znajduje się zarówno w rozporządzeniu wykonawczym nr 1238/2013, jak i rozporządzeniu wykonawczym nr 1239/2013. Otóż zgodnie z art. 1 ust. 3 tych rozporządzeń, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>o ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>. Ponieważ rozporządzenie wykonawcze nr 1238/2013 i rozporządzenie wykonawcze nr 1239/2013 nie wyłączają z zakresu ich stosowania art. 212a, <HT TYPE="ITALIC">może</HT> on znaleźć zastosowanie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Aby znaleźć zastosowanie, zwolnienia z ceł antydumpingowych i wyrównawczych dozwolone na mocy rozporządzeń wykonawczych muszą zostać uznane za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>uprzywilejowane traktowanie taryfowe dla towaru ze względu na jego rodzaj lub szczególne przeznaczenie, całkowite lub częściowe zwolnienie z należności przywozowych lub należności wywozowych na mocy art. 21, 82, 145 lub 184–187<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Artykuł 212a kodeksu celnego.</P></NOTE> kodeksu celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>W tym względzie uważam, że zwolnienia z ceł antydumpingowych i wyrównawczych są co do zasady objęte zakresem pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>uprzywilejowanego traktowania taryfowego<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>, nawet jeśli nie są one uzasadnione rodzajem ani szczególnym przeznaczeniem towarów. Taka wykładnia jest zgodna z celem art. 212a kodeksu celnego oraz celem ceł antydumpingowych i wyrównawczych. Dochodzę do tego wniosku z następujących powodów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Po pierwsze, jak podkreślono w motywie 12 rozporządzenia (WE) nr 82/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia <DATE ISO="19961219">19 grudnia 1996 r.</DATE> zmieniającego rozporządzenie nr 2913/92<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="017" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1997">Dz.U. 1997, L 17, s. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, które wprowadziło pierwotne brzmienie art. 212a kodeksu celnego, w przypadku gdy prawodawstwo Unii Europejskiej przewiduje częściowe lub całkowite zwolnienie z należności celnych przywozowych lub wywozowych, warunki, w których powstał dług celny, nie mają znaczenia. Istotnie, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>w przypadku gdy prawodawstwo wspólnotowe przewiduje częściowe lub całkowite zwolnienie z należności celnych przywozowych lub wywozowych, takie częściowe lub całkowite zwolnienie należy stosować we wszystkich wypadkach, niezależnie od warunków, w których powstał dług celny; […] w tych okolicznościach stosowanie zwykłych stawek celnych nie wydaje się być odpowiednią sankcją w przypadku uchybienia regułom procedur celnych<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Motyw 12 rozporządzenia (WE) nr 82/97.</P></NOTE>. Po drugie, jak przypomniała Komisja, celem ceł antydumpingowych i wyrównawczych jest uniknięcie szkody dla przemysłu Unii Europejskiej, nie zaś karanie za naruszenie przepisów celnych.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Z drugiej strony jest to również zgodne z brzmieniem art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 czy też art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013, w których posłużono się wyrażeniem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>jest <HT TYPE="ITALIC">zwolniony</HT><QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>, podczas gdy art. 212a kodeksu celnego dotyczy <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>całkowitego lub częściowego <HT TYPE="ITALIC">zwolnienia</HT><QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Wreszcie można również zauważyć, że w sprawie Isaac International<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100729">29 lipca 2010 r.</DATE> (<NO.CASE>C‑371/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:458">EU:C:2010:458</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, jak przypomniał Trybunał w wydanym w tej sprawie wyroku, sąd krajowy przyjął założenie, że zwolnienie z cła antydumpingowego należy uznać za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>uprzywilejowane traktowanie<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/> w rozumieniu art. 212a tego kodeksu<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Zobacz podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100729">29 lipca 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Isaac International</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑371/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:458">EU:C:2010:458</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Trybunał tego nie zakwestionował. Przeciwnie, odpowiedział na zadane pytanie, które dotyczyło spełnienia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>pozostałych warunków wymaganych dla zastosowania<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/> w rozumieniu art. 212a kodeksu celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań oczywiste jest, że art. 212a kodeksu celnego obejmuje zwolnienie z ceł antydumpingowych i wyrównawczych wynikające z art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 pod warunkiem spełnienia warunków przewidzianych w tych rozporządzeniach.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">B.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie pytania drugiego</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Poprzez pytanie drugie sąd odsyłający pyta Trybunał, czy – przy stosowaniu art. 212a kodeksu celnego w przypadku powstania długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 kodeksu celnego z powodu przekroczenia terminu określonego w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego – warunki przewidziane w art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 oraz art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 są spełnione, gdy przedsiębiorstwo powiązane z przedsiębiorstwem wymienionym w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/707 (które wyprodukowało, wysłało i zafakturowało dany towar) wprawdzie nie działało jako importer danego towaru i nie zapewniło dopuszczenia go do swobodnego obrotu, ale posiadało taki zamiar i faktycznie otrzymało ów towar.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Na wstępie należy przypomnieć, że strona skarżąca jest <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>osobą zainteresowaną<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/> w rozumieniu art. 212a kodeksu celnego. Otóż Trybunał orzekł, że pojęcie to <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>powinno być rozumiane, z uwzględnieniem brzmienia tego przepisu, jako odwołujące się do każdej osoby, fizycznej lub prawnej, która uznana jest za dłużnika długu celnego na podstawie jednego z art. 202–205 tego kodeksu<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170125">25 stycznia 2017 r.</DATE>., <NAME.CASE>Ultra-Brag</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑679/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:40">EU:C:2017:40</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, co ma miejsce w wypadku Krohn &amp; Schröder GmbH w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Nie sądzę jednak, że Trybunał może udzielić na pytanie drugie odpowiedzi twierdzącej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Istotnie, kiedy poprzednio zwrócono się do Trybunału z prośbą o dokonanie wykładni przepisu podobnego do art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013, Trybunał orzekł, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>zwolnienie z ceł antydumpingowych może być przyznane wyłącznie po spełnieniu określonych przesłanek, w szczególnych przewidzianych przypadkach i stanowi w związku z tym wyjątek w stosunku do ogólnego reżimu ceł antydumpingowych. <HT TYPE="ITALIC">Przepisy przewidujące takie zwolnienie podlegają zatem ścisłej wykładni</HT><QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140917">17 września 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Baltic Agro</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑3/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2227">EU:C:2014:2227</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, wyróżnienie moje). Ta sama zasada wykładni ma zastosowanie do samego art. 212a kodeksu celnego (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100729">29 lipca 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Isaac International</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑371/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:458">EU:C:2010:458</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>W myśl pierwszego zdania art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i pierwszego zdania art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 warunkiem wstępnym zastosowania zwolnienia z cła antydumpingowego lub wyrównawczego jest zgłoszenie danych towarów do dopuszczenia do swobodnego obrotu. W niniejszej sprawie jasne jest, że ten warunek wstępny nie został spełniony, ponieważ sporny dług celny wynika z faktu, że formalności niezbędne do przypisania towarom przeznaczenia celnego – takie jak dopuszczenie do swobodnego obrotu – nie zostały spełnione w terminie określonym w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach, nawet gdyby można było założyć, że art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 mogłyby mieć zastosowanie na podstawie art. 212a kodeksu celnego bez spełnienia warunku wstępnego jedynie ze względu na fakt, że dług celny powstał na podstawie art. 204 kodeksu celnego, pozostałe warunki przewidziane w art. 3 ust. 1 lit. a)–d) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 lit. a)–d) rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 również muszą zostać spełnione.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Pierwszy z tych warunków wymaga, aby przedsiębiorstwo wymienione w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/707 bezpośrednio wytworzyło, wysłało i zafakturowało określone powyżej produkty albo dla jego powiązanych przedsiębiorstw w Unii działających jako importerzy oraz odpowiedzialnych za dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii, albo dla pierwszego niezależnego klienta działającego jako importer oraz odpowiedzialnego za dopuszczenie do swobodnego obrotu w Unii. Mówiąc prościej, odbiorca musi działać jako importer <HT TYPE="ITALIC">oraz</HT> być odpowiedzialny za dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>W niniejszym przypadku przedsiębiorstwo, które przyjęło towary, nie jest importerem i nie było odpowiedzialne za ich dopuszczenie do swobodnego obrotu. Nawet gdyby można było założyć, że strona skarżąca przyjęła towary w imieniu importera – jak stwierdziła na rozprawie w dniu <DATE ISO="20190131">31 stycznia 2019 r.</DATE> – nadal mamy do czynienia z obowiązkiem bycia odpowiedzialnym za dopuszczenie towarów do swobodnego obrotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Tymczasem towary nie tylko nie zostały zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu, ale wydaje się, że nie zostały również dopuszczone do swobodnego obrotu<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Zgodnie z wyjaśnieniami przedstawionymi przez Komisję na rozprawie w dniu <DATE ISO="20190131">31 stycznia 2019 r.</DATE> towary zostaną dopuszczone do swobodnego obrotu z mocą wsteczną po zakończeniu postępowania sądowego, kiedy zostaną zapłacone odpowiednie należności przywozowe.</P></NOTE>. Jeżeli omawiane towary zostają uznane za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>towary wspólnotowe<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/> i dostarczone, wynika to wyłącznie z zastosowania art. 866 rozporządzenia nr 2454/93.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Ponadto, co do zasady, aby skorzystać z tego przepisu, dany dług celny w przywozie musi powstać zgodnie z art. 204 kodeksu celnego, <HT TYPE="ITALIC">a</HT> <HT TYPE="ITALIC">należności przywozowe muszą zostać zapłacone</HT>. W niniejszej sprawie te należności przywozowe w rzeczywistości nie zostały jednak zapłacone. Jeżeli towary zostały dostarczone do zamierzonego odbiorcy, stało się tak tylko dlatego, że złożono wymagane zabezpieczenie. Gdy członkowie Trybunału zapytali o tę kwestię na rozprawie w dniu <DATE ISO="20190131">31 stycznia 2019 r.</DATE>, strony zgodziły się, że złożenia zabezpieczenia nie można uznać za ekwiwalent zapłacenia należności przywozowych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Podsumowując, w niniejszej sprawie nie są spełnione ani warunek wstępny, ani pierwszy warunek przewidziany w art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 – przywóz nie został zgłoszony do dopuszczenia do swobodnego obrotu, przedsiębiorstwo, które przyjęło towary, nie jest importerem, a towary nie zostały formalnie dopuszczone do swobodnego obrotu.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Innymi słowy, zwolnienia przewidziane w art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 miałyby zastosowanie tylko wtedy, gdyby zastosowanie miał szereg innych przepisów przy jednoczesnym przyjęciu kilku fikcji prawnych – takich jak na przykład uznanie strony skarżącej za importera i potraktowanie wpłacenia zabezpieczenia tak, jakby stanowiło ono należność przywozową płatną zgodnie z art. 866 rozporządzenia nr 2454/93.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Zastosowanie tych przepisów w taki sposób doprowadziłoby w efekcie do wypaczenia art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 oraz stanowiło obrazę przypomnianej wcześniej zasady wykładni, zgodnie z którą przepis, który przewiduje zwolnienie z cła antydumpingowego, musi być interpretowany w sposób ścisły<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Zobacz podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140917">17 września 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Baltic Agro</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑3/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2227">EU:C:2014:2227</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Ponadto należy zauważyć, że warunki takie jak te przewidziane w art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 określono, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>tak aby umożliwić Komisji i organom celnym nadzorowanie, że spółki wywiązują się ze swych zobowiązań, w chwili gdy właściwym organom celnym składany jest wniosek o dopuszczenie do swobodnego obrotu. W przypadku gdy te przesłanki nie są spełnione, odpowiednie cło antydumpingowe jest należne w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140917">17 września 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Baltic Agro</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑3/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2227">EU:C:2014:2227</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Chociaż rozporządzenie nr 1238/2013 i rozporządzenie nr 1239/2013 nie zawierają tego samego motywu, na którym Trybunał opiera swoją wykładnię w wyroku w sprawie Baltic Agro, warunki uzyskania zwolnienia są podobne.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Jak już Trybunał zauważył w wyroku w sprawie Isaac International<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100729">29 lipca 2010 r.</DATE> (<NO.CASE>C‑371/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:458">EU:C:2010:458</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, warunek, który pozwala władzom celnym na weryfikację w chwili wystąpienia okoliczności faktycznych, czy spełnione zostały wszystkie wymogi w zakresie zwolnienia z ceł antydumpingowych, jest szczególnie ważny<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Zobacz podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100729">29 lipca 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Isaac International</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑371/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:458">EU:C:2010:458</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Stosowanie art. 212a kodeksu celnego nie może zatem prowadzić do sytuacji, w której takie zwolnienie z cła antydumpingowego mogłoby zostać przyznane nawet w przypadku, gdy warunek tego rodzaju nie został spełniony<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Zobacz podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100729">29 lipca 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Isaac International</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑371/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:458">EU:C:2010:458</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>W kontekście takim jak niniejsza sprawa uważam, że warunki ustanowione w art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 mają szczególne znaczenie. Brak zapewnienia spełnienia tych warunków również potwierdza wniosek, że zwolnienie z cła antydumpingowego nie ma po prostu zastosowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Istotnie, jak sugeruje Komisja w swoich uwagach na piśmie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Zobacz podobnie pkt 45 i 49 uwag na piśmie Komisji.</P></NOTE>, nie można wykluczyć, że interwencja osoby trzeciej w postępowaniu – takiej jak strona skarżąca w niniejszej sprawie – oraz uzyskanie statusu <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>towarów wspólnotowych<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/> po operacji innej niż dopuszczenie towarów <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>do swobodnego obrotu<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> – na przykład zgodnie z art. 866 rozporządzenia nr 2454/93 – ograniczają możliwość weryfikacji spełnienia innych warunków określonych w art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013, a tym samym potencjalnie zagrażają interesom finansowym Unii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań muszę dojść do wniosku, iż – przy stosowaniu art. 212a kodeksu celnego w przypadku powstania długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 kodeksu celnego z powodu przekroczenia terminu określonego w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego – warunki przewidziane w art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 oraz art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia<?PAGE NO="11"?> wykonawczego nr 1239/2013 nie są spełnione, gdy przedsiębiorstwo powiązane z przedsiębiorstwem wymienionym w załączniku do decyzji wykonawczej 2013/707 (które wyprodukowało, wysłało i zafakturowało dany towar) nie działało jako importer danego towaru ani nie zapewniło dopuszczenia tego towaru do swobodnego obrotu, nawet jeśli posiadało taki zamiar i faktycznie otrzymało ten towar.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">C.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie pytania trzeciego</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Pytanie trzecie przedstawione przez sąd odsyłający zadano wyłącznie na wypadek udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie drugie. Ponieważ tak się nie stało, uważam, że nie ma potrzeby, aby odpowiadać na to pytanie. Proponuję mimo wszystko przeanalizować je dla kompletności wywodu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Poprzez pytanie trzecie sąd odsyłający pyta Trybunał, czy – przy stosowaniu art. 212a kodeksu celnego w przypadku powstania długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 kodeksu celnego z powodu przekroczenia terminu określonego w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego – faktura w ramach zobowiązania i świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 oraz art. 2 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 mogą być przedstawione w terminie wyznaczonym przez organy celne na podstawie art. 53 ust. 1 kodeksu celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Jak już przypomniano w pkt 41 niniejszej opinii, przepisy przewidujące zwolnienie z ceł antydumpingowych należy interpretować w sposób ścisły.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Jednakże, jak wspomniał sąd odsyłający, w wyroku w sprawie Tigers Trybunał orzekł, że z art. 78 kodeksu celnego wynika, iż możliwe jest przedstawianie nowych dokumentów, które mogą zostać uwzględnione przez organy celne, i to po dokonaniu zgłoszenia celnego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171012">12 października 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tigers</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑156/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:754">EU:C:2017:754</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Moim zdaniem to rozwiązanie ma zastosowanie w drodze analogii również w sprawach objętych art. 53 kodeksu celnego. Uważam tak z następujących powodów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Po pierwsze, z brzmienia art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 i art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 wynika, że aby przywóz zgłoszony do dopuszczenia do swobodnego obrotu był zwolniony z ceł antydumpingowych i wyrównawczych przewidzianych w tych rozporządzeniach, <HT TYPE="ITALIC">muszą mu towarzyszyć</HT> faktura w ramach zobowiązania oraz świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego. Brzmienie tych przepisów nie wskazuje jednak w żaden sposób, kiedy ta faktura musi zostać przedstawiona.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Istotnie, gdyby brzmienie to miało sugerować, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>właściwym<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/> momentem jest moment dokonania zgłoszenia celnego, należy zauważyć, że – tak samo, jak Trybunał i rzecznik generalny podkreślili w sprawie Tigers<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Zobacz podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171012">12 października 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tigers</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑156/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:754">EU:C:2017:754</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>) i opinia rzecznika generalnego P. Mengozziego w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Tigers</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑156/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:474">EU:C:2017:474</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0060">60</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 412/2013 z dnia <DATE ISO="20130513">13 maja 2013 r.</DATE> nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz ceramicznych zastaw stołowych i naczyń kuchennych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="131" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 131, s. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> – żaden inny przepis rozporządzenia<?PAGE NO="12"?> wykonawczego nr 1238/2013 ani rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013, w przeciwieństwie do innych rozporządzeń antydumpingowych, nie określa momentu, w którym należy przedstawić organom celnym fakturę w ramach zobowiązania oraz świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>W rozporządzeniu przywołanym przez rzecznika generalnego P. Mengozziego w opinii w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Tigers</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑156/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:474">EU:C:2017:474</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) właściwy przepis stanowi, że „w przypadku gdy zostanie przedstawione zgłoszenie o dopuszczeniu do swobodnego obrotu, zwolnienie z cła jest uwarunkowane przedstawieniem właściwym organom celnym państw członkowskich ważnego oryginału świadectwa produkcji wystawionego przez jedno z przedsiębiorstw wymienionych w ust. 4 (wyróżnienie moje) [art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2320/97 z dnia <DATE ISO="19971117">17 listopada 1997 r.</DATE> nakładającego ostateczne cła antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali niestopowej pochodzących z Węgier, Polski, Rosji, Republiki Czeskiej, Rumunii oraz Republiki Słowackiej, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 1189/93 oraz kończącego postępowanie w odniesieniu do takiego przywozu z Republiki Chorwacji, <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="322" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1997">Dz.U. 1997, L 322, s. 1</REF.DOC.OJ>].</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Ponadto, chociaż art. 62 kodeksu celnego przewiduje podobną zasadę, zgodnie z którą <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>do zgłoszenia <HT TYPE="ITALIC">dołącza się</HT> wszystkie dokumenty, których przedłożenie jest wymagane dla zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/>, Trybunał stwierdził, że <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>przepis ten nie wyjaśnia, jakie konsekwencje wiążą się z brakiem zgodności z tym zgłoszeniem dołączonych dokumentów<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171012">12 października 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tigers</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑156/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:754">EU:C:2017:754</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Po drugie, moment dokonania zgłoszenia celnego jest istotny tylko dla hipotezy, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 oraz w art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013, czyli gdy dług celny powstaje po dokonaniu zgłoszenia o dopuszczeniu do swobodnego obrotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie tak nie jest. Jeżeli Trybunał zgodzi się, że art. 212a kodeksu celnego ma zastosowanie w przypadku powstania długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 kodeksu celnego z powodu przekroczenia terminu określonego w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego, należy uznać, że momentem, w którym należy przedstawić fakturę w ramach zobowiązania i świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego, nie może być moment dokonania zgłoszenia. Jak już wspomniałem, w niniejszej sprawie tak się nie stało.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>W związku z tym, ponieważ art. 53 ust. 1 kodeksu celnego pozwala organom celnym – a nawet zobowiązuje je – podejmować <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/><HT TYPE="ITALIC">wszelkie</HT> niezbędne <HT TYPE="ITALIC">działania</HT> […] w celu uregulowania […] sytuacji<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/> <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>towarów, dla których formalności niezbędne do nadania im przeznaczenia celnego nie zostały zapoczątkowane w terminie określonym zgodnie z art. 49<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Wyróżnienie moje.</P></NOTE>, powinno się pozwolić na przedstawienie faktury w ramach zobowiązania i świadectwa dotyczącego zobowiązania eksportowego w ramach tej procedury w terminie określonym przez organy celne lub najpóźniej przed zwolnieniem towarów, aby uniknąć ryzyka obchodzenia przepisów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Rozumowanie to jest zgodne z celem ceł antydumpingowych i wyrównawczych, który, jak już wskazano w pkt 34 niniejszej opinii, polega na uniknięciu szkody dla przemysłu Unii Europejskiej, a nie na karaniu za naruszenia przepisów celnych. Patrząc szerzej, jest ono również zgodne z celem kodeksu celnego, którym, zgodnie z jego motywem 5, jest w szczególności zapewnienie prawidłowego stosowania przewidzianych w nim należności<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Zobacz podobnie opinia rzecznika generalnego P. Mengozziego w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Tigers</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑156/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:474">EU:C:2017:474</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań wydaje mi się, że – przy stosowaniu art. 212a kodeksu celnego w przypadku powstania długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 kodeksu celnego z powodu przekroczenia terminu określonego w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego – faktura w ramach zobowiązania i świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 oraz art. 2 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 mogą zostać przedstawione w terminie wyznaczonym przez organy celne lub najpóźniej przed zwolnieniem towarów.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="13"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">VI.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>W związku z tym proponuję, aby Trybunał odpowiedział na dwa pierwsze pytania przedstawione przez Finanzgericht Hamburg (sąd finansowy w Hamburgu, Niemcy) w następujący sposób:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Artykuł 212a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia <DATE ISO="19921012">12 października 1992 r.</DATE> ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny obejmuje zwolnienie z cła antydumpingowego i wyrównawczego wynikające z art. 3 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1238/2013 z dnia <DATE ISO="20131202">2 grudnia 2013 r.</DATE> nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej oraz art. 2 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1239/2013 z dnia <DATE ISO="20131202">2 grudnia 2013 r.</DATE> nakładającego ostateczne cło wyrównawcze na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej pod warunkiem spełnienia warunków przewidzianych w tych rozporządzeniach.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Przy stosowaniu art. 212a kodeksu celnego w przypadku powstania długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 kodeksu celnego z powodu przekroczenia terminu określonego w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego warunki przewidziane w art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1238/2013 oraz art. 2 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego Rady nr 1239/2013 nie są spełnione, gdy przedsiębiorstwo powiązane z przedsiębiorstwem wymienionym w załączniku do decyzji wykonawczej Komisji 2013/707/UE z dnia <DATE ISO="20131204">4 grudnia 2013 r.</DATE> potwierdzającej przyjęcie zobowiązania złożonego w związku z postępowaniem antydumpingowym i postępowaniem antysubsydyjnym dotyczącym przywozu modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej na okres obowiązywania środków ostatecznych (które wyprodukowało, wysłało i zafakturowało dany towar) nie działało jako importer danego towaru ani nie zapewniło dopuszczenia tego towaru do swobodnego obrotu, nawet jeśli posiadało taki zamiar i faktycznie otrzymało ten towar.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Gdyby Trybunał nie podzielił mojego stanowiska w przedmiocie pytania drugiego, proponuję, aby odpowiedział na pytanie trzecie przedstawione przez Finanzgericht Hamburg (sąd finansowy w Hamburgu) w następujący sposób:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Przy stosowaniu art. 212a kodeksu celnego w przypadku powstania długu celnego na podstawie art. 204 ust. 1 kodeksu celnego z powodu przekroczenia terminu określonego w art. 49 ust. 1 kodeksu celnego faktura w ramach zobowiązania i świadectwo dotyczące zobowiązania eksportowego w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego nr 1238/2013 oraz art. 2 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia wykonawczego nr 1239/2013 mogą zostać przedstawione w terminie wyznaczonym przez organy celne lub najpóźniej przed zwolnieniem towarów.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>