(1)

Το άρθρο 193 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ προβλέπει ότι υπόχρεος για την καταβολή φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) στις φορολογικές αρχές είναι, κατά γενικό κανόνα, ο υποκείμενος στον φόρο ο οποίος πραγματοποιεί παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών.

(2)

Με επιστολή που πρωτοκολλήθηκε στην Επιτροπή στις 15 Μαρτίου 2021, η Ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας («Γερμανία») υπέβαλε αίτημα στην Επιτροπή ζητώντας την άδεια να εφαρμόσει ειδικό μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 193 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τον υπόχρεο του ΦΠΑ στην περίπτωση της μεταβίβασης δικαιωμάτων εκπομπής που αποτελούν αντικείμενο εμπορίας στο πλαίσιο εθνικού συστήματος εμπορίας δυνάμει του νόμου περί εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής καυσίμων (Gesetz über einen nationalen Zertifikatehandel für Brennstoffemissionen — «BEHG») της 12ης Δεκεμβρίου 2019 («το αίτημα»).

(3)

Δυνάμει του άρθρου 395 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, η Επιτροπή, με επιστολές τής 7ης Απριλίου 2021, διαβίβασε το αίτημα στα λοιπά κράτη μέλη και, με επιστολή τής 8ης Απριλίου 2021, γνωστοποίησε στη Γερμανία ότι διέθετε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την εξέταση του αιτήματος.

(4)

Το άρθρο 199α παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ επιτρέπει στα κράτη μέλη να ορίζουν ως υπόχρεους του ΦΠΑ τους υποκείμενους στον φόρο οι οποίοι λαμβάνουν μεταβιβάσεις δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), και μεταβιβάσεις άλλων μονάδων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους φορείς εκμετάλλευσης προκειμένου να συμμορφωθούν με την εν λόγω οδηγία («μηχανισμός αντιστροφής της επιβάρυνσης»). Οι εν λόγω διατάξεις συμπεριλήφθηκαν στην οδηγία 2006/112/ΕΚ με την οδηγία 2010/23/ΕΕ του Συμβουλίου (3) με σκοπό τη συμβολή στην καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ. Η εφαρμογή του μηχανισμού αντιστροφής της επιβάρυνσης στην εμπορία δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου σύμφωνα με το άρθρο 199α παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιορίζεται στα δικαιώματα που αποτελούν αντικείμενο εμπορίας στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ («ΣΕΔΕ της ΕΕ»).

(5)

Δυνάμει του νόμου BEHG, η Γερμανία θέσπισε νομικό πλαίσιο για ένα εθνικό σύστημα εμπορίας εκπομπών, το οποίο καλύπτει εκπομπές που δεν εμπίπτουν στο ΣΕΔΕ της ΕΕ. Ως εκ τούτου, το άρθρο 199α παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν παρέχει νομική βάση για την εφαρμογή του μηχανισμού αντιστροφής της επιβάρυνσης στην εμπορία δυνάμει του νόμου BEHG.

(6)

Σύμφωνα με τη Γερμανία, ο τομέας εμπορίας δικαιωμάτων είναι ιδιαίτερα ευάλωτος στην απάτη στον τομέα του ΦΠΑ. Η εμπορία δικαιωμάτων εκπομπών καυσίμων δυνάμει του νόμου BEHG θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης για δόλιους σκοπούς κατά τον ίδιο τρόπο όπως στο πλαίσιο του ΣΕΔΕ της ΕΕ. Τα δικαιώματα εκπομπών μπορούν να ανταλλάσσονται γρήγορα, εύκολα και κατ’ επανάληψη. Κατά συνέπεια, καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολο για τις αρχές να εντοπίσουν τέτοιες αλλαγές στην ιδιοκτησία και να διασφαλίσουν την είσπραξη του σωστού ποσού του φόρου. Ο αποκτών τα δικαιώματα, ο οποίος είναι υποκείμενος στον φόρο με δικαίωμα έκπτωσης, μπορεί να εκπίπτει το ποσό του ΦΠΑ, χωρίς ο προμηθευτής να έχει καταβάλει στις φορολογικές αρχές τον φόρο κύκλου εργασιών που έχει τιμολογηθεί. Ειδικότερα, η εμπλοκή «αφανών εμπόρων» στην εφοδιαστική αλυσίδα, οι οποίοι εξαφανίζονται ταχέως ή δεν διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία, παρεμποδίζει την είσπραξη του διαφυγόντος φόρου από τις αρχές, γεγονός που έχει αρνητικό αντίκτυπο στον προϋπολογισμό. Για την αντιμετώπιση των απωλειών δημόσιων εσόδων, η Γερμανία ζήτησε να της επιτραπεί να παρεκκλίνει από το άρθρο 193 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, προκειμένου να εισαγάγει τον μηχανισμό αντιστροφής της επιβάρυνσης για τη μεταβίβαση δικαιωμάτων εκπομπής.

(7)

Ο ορισμός του αποκτώντος τα αγαθά ή του λήπτη των υπηρεσιών, ο οποίος είναι υποκείμενος στον φόρο, ως υπόχρεου του ΦΠΑ σε αυτές τις συγκεκριμένες περιπτώσεις θα μπορούσε να απλουστεύσει τη διαδικασία για την είσπραξη του ΦΠΑ και να αποτρέψει τη φοροδιαφυγή και τη φοροαποφυγή. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να επιτραπεί στη Γερμανία να εφαρμόσει τον μηχανισμό αντιστροφής της επιβάρυνσης στη μεταβίβαση δικαιωμάτων εκπομπής που αποτελούν αντικείμενο εμπορίας στο πλαίσιο εθνικού συστήματος εμπορίας δυνάμει του νόμου BEHG («το ειδικό μέτρο»).

(8)

Το ειδικό μέτρο θα πρέπει να ισχύει για περιορισμένη χρονική περίοδο. Θα πρέπει, συνεπώς, να επιτραπεί στη Γερμανία να εφαρμόσει το ειδικό μέτρο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2024.

(9)

Λαμβανομένων υπόψη του πεδίου εφαρμογής και του καινοτόμου χαρακτήρα του ειδικού μέτρου, είναι σημαντικό να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις του. Ως εκ τούτου, σε περίπτωση που η Γερμανία θελήσει να παρατείνει το ειδικό μέτρο πέραν του 2024, θα πρέπει να υποβάλει στην Επιτροπή έκθεση η οποία θα περιλαμβάνει επανεξέταση του ειδικού μέτρου, μαζί με το αίτημα παράτασης, το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου 2024. Η εν λόγω έκθεση θα πρέπει να περιλαμβάνει εκτίμηση των επιπτώσεων του ειδικού μέτρου όσον αφορά την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ και τον αριθμό των εμπόρων και των πράξεων που επηρεάζονται από το ειδικό μέτρο.

(10)

Το ειδικό μέτρο δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στους ιδίους πόρους της Ένωσης που προέρχονται από τον ΦΠΑ,