<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.7-->
  <head>
    <title>2022-06-202206C130202006250-00-TRA-DOC-NL-CONCL-C-0625-20-202200981-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="nl-NL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="18/11/2022 16:12:52" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="nl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="gW/wAhTFBrdt9McWxHlM7tcKd2diUVVRwS9dYM7c8RFQ64iO59nAeIS6oGzh1ZQrpsmaYk813g1szjsZzQRWrIjA0Bmcj2keWG/Io6z19sq+wvEH8fuSnYWrEo37g3EVG1XbC8eIfHYv96OBZYU61toHhNiRHHfDYh8eDlFRTZ0=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="avr" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0625" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2020" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="NL" name="Langue"/>
    <meta content="avr" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 14/02/2022 12:29:51" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="bee73cb945f3455594b38082a9f05c44" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0625" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Conclusie van adv.-gen. Medina – Zaak C‑625/20</div>
      <div id="rId21" style="default">INSS (Combinatie van uitkeringen wegens volledige arbeidsongeschiktheid)</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      L. MEDINA
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      van 24 februari 2022  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Zaak C‑625/20
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      KM
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      tegen
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-8" title="page-1">
      [verzoek van de Juzgado de lo Social nº 26 de Barcelona (arbeidsrechtbank nr. 26, Barcelona, Spanje) om een prejudiciële beslissing]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-9" title="page-1">
      „Verzoek om een prejudiciële beslissing – Sociaal beleid – Gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid – Richtlijn 79/7/EEG – Artikel 4, lid 1 – Berekening van de prestaties – Weigering om twee uitkeringen wegens blijvende arbeidsongeschiktheid op basis van dezelfde socialezekerheidsregeling toe te kennen – Toekenning van twee of meer arbeidsongeschiktheidsuitkeringen op basis van verschillende socialezekerheidsregelingen – Relevante referentiegroep”
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aan Mark Twain is de beroemde uitspraak toegeschreven: „There are three kinds of lies: lies, damned lies, and statistics” (Er zijn drie soorten leugens: leugens, grote leugens en statistieken). (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>) Die uitspraak illustreert de overtuigingskracht van cijfers op het gebied van het Unierecht inzake antidiscriminatie, maar noopt ook tot voorzichtigheid wanneer een argument volledig daarop is gebaseerd. Enerzijds spelen cijfers en statistische gegevens een belangrijke rol bij de vaststelling of sprake is van indirecte discriminatie, aangezien iemand die stelt daarvan het slachtoffer te zijn moet kunnen aantonen dat de groep personen waartoe hij behoort bijzonder wordt benadeeld in vergelijking met een andere groep. Anderzijds kan het gebruik van cijfers en statistische gegevens problematisch zijn voor de vaststelling of sprake is van indirecte discriminatie, omdat de uitkomst kan verschillen afhankelijk van de referentiegroep die voor de vergelijking is gebruikt. Zoals een auteur dit treffend heeft verwoord: „discriminatie is geen statisch verschijnsel”, zij „is veranderlijk, past zich aan nieuwe omstandigheden aan; onder druk wordt zij subtiel en zelfs ongrijpbaar”. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>) Het is dan ook van het grootste belang om die groepen concreet en nauwkeurig te benoemen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het hoofdgeding betreft een geschil tussen KM, een werknemer, en het Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) (nationaal instituut voor de sociale zekerheid, Spanje) over de weigering om twee opeenvolgende uitkeringen wegens arbeidsongeschiktheid op basis van een en dezelfde socialezekerheidsregeling te erkennen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Meer bepaald verzoekt de verwijzende rechter – de Juzgado de lo Social nº 26 de Barcelona (arbeidsrechtbank nr. 26, Barcelona, Spanje) – met het onderhavige verzoek om een prejudiciële beslissing aan het Hof om een uitlegging over de vraag welk specifiek percentage personen in aanmerking moet worden genomen om te bepalen of de nationale regeling in kwestie indirect discrimineert op grond van geslacht en gender. De verwijzende rechter merkt op dat van de werknemers die zijn aangesloten bij de algemene socialezekerheidsregeling in Spanje (Régimen General de la Seguridad Social; hierna: „RGSS”) het aandeel vrouwen 48,09 % bedraagt en dat van de werkenden die zijn aangesloten bij de bijzondere regeling voor zelfstandigen (Régimen Especial de Trabajadores Autónomos; hierna: „RETA”) het aandeel vrouwen 36,15 % bedraagt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>) De verwijzende rechter meent dan ook dat vrouwen de uitkeringen op basis van die twee regelingen waarschijnlijk minder vaak combineren dan mannen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Derhalve is het Hof verzocht te bepalen of vrouwen indirect worden gediscrimineerd op grond van geslacht en gender door de Spaanse socialezekerheidsregeling, die wel toestaat dat twee uitkeringen op basis van verschillende socialezekerheidsregelingen worden toegekend, maar verbiedt dat twee uitkeringen op basis van een en dezelfde regeling worden ontvangen, zelfs als voor beide uitkeringen is voldaan aan de voorwaarden voor toekenning ervan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met name is het Hof gevraagd wat de juiste methode is voor de vaststelling van indirecte discriminatie in de zin van artikel 4 van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>) Op verzoek van het Hof zal ik mij in deze conclusie richten op de bovengenoemde methodologische aspecten in verband met aan werknemers toegekende uitkeringen wegens arbeidsongeschiktheid.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Toepasselijke bepalingen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Unierecht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Richtlijn 79/7</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 1 van richtlijn 79/7 luidt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-20" title="page-4">
      „Deze richtlijn beoogt de geleidelijke tenuitvoerlegging, voor wat betreft de in artikel 3 genoemde gebieden van de sociale zekerheid en van de andere factoren van sociale bescherming, van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid, hierna ‚beginsel van gelijke behandeling’ genoemd.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 3, lid 1, onder a), van deze richtlijn bepaalt dat deze van toepassing is op de wettelijke regelingen die bescherming bieden tegen met name de eventualiteiten „ziekte” en „invaliditeit”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 bepaalt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-23" title="page-4">
      „Het beginsel van gelijke behandeling houdt in dat iedere vorm van discriminatie op grond van geslacht, hetzij direct, hetzij indirect door verwijzing naar met name echtelijke staat of gezinssituatie, is uitgesloten in het bijzonder met betrekking tot:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de werkingssfeer van de regelingen alsmede de voorwaarden inzake toelating tot de regelingen,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-25" title="page-4">
      [...]
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">de berekening van de prestaties, waaronder begrepen verhogingen verschuldigd uit hoofde van de echtgenoot en voor ten laste komende personen, alsmede de voorwaarden inzake duur en behoud van het recht op de prestaties.”</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Richtlijn 2006/54</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 1 van richtlijn 2006/54/EG (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>) luidt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-5">
      „Doel van deze richtlijn is het verzekeren van de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-5">
      Daartoe worden bepalingen vastgesteld betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling op:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-5">
      [...]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-32" title="page-5">
      b) arbeidsvoorwaarden, met inbegrip van beloning;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-33" title="page-5">
      c) ondernemings- en sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-5">
      [...]”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 2, lid 1, onder f), van deze richtlijn definieert „ondernemings- of sectoriële regelingen inzake sociale zekerheid” als „regelingen die niet vallen onder [richtlijn 79/7] en tot doel hebben aan de werknemers of zelfstandigen uit een onderneming, een groep ondernemingen, een tak van de economie of één of meer bedrijfstakken omvattende sector, prestaties te verstrekken in aanvulling op de prestaties uit hoofde van de wettelijke regelingen op het gebied van de sociale zekerheid of in de plaats daarvan, ongeacht of aansluiting bij deze regelingen verplicht is of vrijwillig”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Spaans recht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">LGSS</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 9, lid 1, van de Ley General de la Seguridad Social (algemene wet op de sociale zekerheid), in de versie die is goedgekeurd bij Real Decreto Legislativo 8/2015 por el que se aprueba el texto refundido de la Ley General de la Seguridad Social (koninklijk wetsbesluit 8/2015 tot goedkeuring van de geconsolideerde tekst van de algemene wet op de sociale zekerheid) van 30 oktober 2015 (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>) (hierna: „LGSS”), bepaalt dat het socialezekerheidsstelsel bestaat uit de algemene regeling die valt onder titel II van die wet, en de bijzondere regelingen waarnaar in artikel 10 van die wet wordt verwezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 10, lid 1, LGSS bepaalt dat bijzondere regelingen moeten worden ingesteld voor beroepsactiviteiten waarvoor dit vereist is vanwege hun aard, de bijzondere omstandigheden qua tijd en plaats waarin zij worden verricht of het type productieproces, teneinde ervoor te zorgen dat socialezekerheidsuitkeringen correct worden toegepast. Artikel 10, lid 2, onder a), LGSS bepaalt dat met name zelfstandigen aangesloten moeten zijn bij bijzondere regelingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 163 LGSS, met als opschrift „Onverenigbaarheid van uitkeringen”, bepaalt in lid 1 dat uitkeringen die op grond van de algemene socialezekerheidsregeling worden toegekend onverenigbaar met elkaar zijn, tenzij uitdrukkelijk anders is bepaald. Indien sprake is van onverenigbaarheid, dient de ontvanger voor een van de uitkeringen te kiezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Besluit nr. 2530/1970</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 34 van Decreto 2530/1970 por el que se regula el régimen especial de la Seguridad Social de los trabajadores por cuenta propia o autónomos (besluit 2530/1970 betreffende de bijzondere socialezekerheidsregeling voor zelfstandigen) van 20 augustus 1970 (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>) bepaalt dat de uitkeringen die op grond van die bijzondere regeling aan de gerechtigden worden toegekend, onverenigbaar met elkaar zijn, tenzij uitdrukkelijk anders is bepaald. Dat artikel bepaalt voorts dat eenieder die recht zou hebben op twee of meer uitkeringen, moet kiezen voor één daarvan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Koninklijk besluit 691/1991</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 4, lid 1, van Real Decreto 691/1991 sobre cómputo recíproco de cuotas entre regímenes de Seguridad Social (koninklijk besluit 691/1991 inzake de samentelling van bijdragen aan verschillende socialezekerheidsregelingen) van 12 april 1991 (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>) bepaalt dat indien de betrokkene blijvend invalide is en opeenvolgende of afwisselende tijdvakken van bijdragebetalingen op basis van meer dan één regeling – de algemene regeling en de bijzondere socialezekerheidsregelingen – heeft vervuld, die tijdvakken en de daarmee gelijkgestelde tijdvakken die overeenkomstig de toepasselijke regels zijn vervuld, voor zover zij elkaar niet overlappen, op verzoek van de betrokkene bij elkaar mogen worden opgeteld voor de verkrijging van het recht op een uitkering en, in voorkomend geval, voor de bepaling van het toepasselijke percentage voor bijdrage- of dienstjaren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Arrest nr. 3038/2013</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens arrest nr. 3038/2013 van 14 juli 2014 van de Sala de lo Social del Tribunal Supremo (kamer voor arbeids- en socialezekerheidszaken van de hoogste rechterlijke instantie, Spanje) zouden beide uitkeringen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid verenigbaar zijn indien zij op basis van verschillende regelingen waren toegekend.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Feiten van het hoofdgeding en prejudiciële vragen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">KM werkte als administratief medewerker en was in dat verband van mei 1989 tot en met april 1994 aangesloten bij de RGSS, de algemene socialezekerheidsregeling in Spanje.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij besluit van het INSS van 2 maart 1999 is KM als gevolg van een niet-beroepsgerelateerde ziekte blijvend en volledig arbeidsongeschikt verklaard, waardoor zij haar gewone beroep niet meer kon uitoefenen. Derhalve had zij vanaf 19 november 1998 recht op de desbetreffende uitkering. Deze uitkering werd berekend op basis van de bijdrage aan die regeling gedurende de bovengenoemde periode. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het huidige gewone beroep van KM is dagopvangmedewerker en in dat verband is zij sinds februari 2015 aangesloten bij de RGSS. Op 18 juli 2016 begon een periode waarin zij tijdelijk arbeidsongeschikt was.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 20 maart 2018 heeft het INSS KM bij besluit blijvend en volledig arbeidsongeschikt verklaard als gevolg van een niet-werkgerelateerd ongeval waarbij zij haar dijbeen had gebroken. Het INSS heeft haar de desbetreffende uitkering krachtens de RGSS toegekend op basis van de bijdragegrondslagen voor het tijdvak van februari 2015 tot januari 2017. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>) Het INSS was van mening dat de in 1999 en in 2018 toegekende uitkeringen onverenigbaar waren op grond van artikel 163, lid 1, LGSS en bepaalde dan ook dat verzoekster recht had op slechts één van die uitkeringen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij besluit van 23 januari 2019 heeft de Dirección Provincial del INSS de Barcelona (provinciale directie van het INSS in Barcelona, Spanje) het door verzoekster ingediende bezwaar afgewezen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Op 12 maart 2019 heeft KM bij de verwijzende rechter tegen dat besluit beroep ingesteld met als argument dat artikel 163, lid 1, LGSS in strijd is met artikel 4 van richtlijn 79/7 en met artikel 5 van richtlijn 2006/54. In haar optiek hadden haar beide uitkeringen wegens blijvende arbeidsongeschiktheid cumulatief moeten worden toegekend. Verzoekster betoogt dat, aangezien het percentage vrouwen in de bijzondere regelingen – en met name de RETA – veel lager is dan het percentage mannen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>), de regels inzake de onverenigbaarheid van uitkeringen tot indirecte discriminatie op grond van geslacht of gender leiden. Die regels maken het dan ook moeilijker voor vrouwen om uitkeringen te combineren, aangezien er verhoudingsgewijs minder vrouwen dan mannen zijn aangesloten bij de bijzondere regelingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De verwijzende rechter merkt op dat de afwijzing door het INSS van verzoeksters vorderingen in overeenstemming is met de recente rechtspraak van de Tribunal Supremo (hoogste rechterlijke instantie, Spanje) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>), volgens welke twee uitkeringen verenigbaar worden geacht wanneer zij worden toegekend op basis van verschillende regelingen (doorgaans de RGSS en de RETA, aangezien de meeste mensen daarbij zijn aangesloten) (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>) en op grond van dezelfde arbeidsongeschiktheid. Daarentegen zijn uitkeringen op basis van dezelfde regeling (doorgaans de RGSS, waarbij de meeste mensen zijn aangesloten) onverenigbaar, ook al is het recht op de uitkering opgebouwd op basis van afzonderlijke bijdragen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De verwijzende rechter twijfelt over de vraag of een dergelijke regeling indirecte discriminatie op grond van geslacht vormt, die verboden is krachtens artikel 4 van richtlijn 79/7 en artikel 5 van richtlijn 2006/54. Hij voegt hieraan toe dat verzoekster in het hoofdgeding heeft aangetoond dat zij voldoende afzonderlijke bijdragen heeft betaald om aanspraak te kunnen maken op beide uitkeringen, namelijk de in 1999 toegekende uitkering en de in 2018 toegekende uitkering. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De verwijzende rechter wijst erop dat de rechtspraak van de Tribunal Supremo over de regelgeving inzake de onverenigbaarheid van uitkeringen geslachtsneutraal lijkt, aangezien geen onderscheid wordt gemaakt naar geslacht, maar slechts een onderscheid wordt gemaakt op basis van het aantal socialezekerheidsregelingen waaraan de betrokkene een bijdrage heeft betaald. De verwijzende rechter heeft echter twijfels bij de toepassing van die rechtspraak, omdat zij grotere gevolgen heeft voor vrouwelijke werknemers. In het kader van de twee regelingen waarbij de meeste personen zijn aangesloten – de RGSS en de RETA – kunnen mannen veel vaker dan vrouwen profiteren van de mogelijkheid om verschillende regelingen te combineren, daar het aandeel mannen in de RETA veel hoger is dan het aandeel vrouwen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>) Aangezien twee uitkeringen slechts verenigbaar zijn indien zij worden betaald op basis van twee verschillende regelingen en er meer mannen dan vrouwen bij de RETA zijn aangesloten, lijkt het er dus op dat die verenigbaarheid veel gemakkelijker te erkennen is bij mannen dan bij vrouwen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voorts vormt volgens de verwijzende rechter het lagere percentage vrouwen in de RETA een weerspiegeling van het feit dat zij het van oudsher, vanwege de maatschappelijke rol van de vrouw als verzorgster en huisvrouw, moeilijker hebben om als zelfstandige werkzaamheden te verrichten. Derhalve vraagt de verwijzende rechter zich af of de in geding zijnde nationale regeling niet alleen tot indirecte discriminatie op grond van geslacht, maar ook op grond van gender kan leiden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tot slot heeft de verwijzende rechter verklaard dat twee uitkeringen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid niet op basis van dezelfde regeling voor een en dezelfde aandoening kunnen worden toegekend. Wel kan voor dezelfde ziekte of hetzelfde letsel aanspraak worden gemaakt op twee verenigbare uitkeringen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid wanneer deze worden toegekend krachtens twee verschillende regelingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tegen deze achtergrond heeft de Juzgado de lo Social n° 26 de Barcelona de behandeling van de zaak geschorst en het Hof de volgende prejudiciële vragen gesteld:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-60" title="page-10">
      „1) Is de Spaanse regeling inzake de verenigbaarheid van uitkeringen die is neergelegd in artikel 163, lid 1, [LGSS], zoals uitgelegd in de rechtspraak, volgens welke twee op basis van een en dezelfde socialezekerheidsregeling toegekende uitkeringen wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid niet kunnen worden gecombineerd, terwijl dit bij uitkeringen die worden toegekend op basis van verschillende socialezekerheidsregelingen wel mogelijk is, ook al zijn de uitkeringen in beide gevallen gebaseerd op afzonderlijke bijdragen, in strijd met de Europese regeling die is vastgesteld in artikel 4 van [richtlijn 79/7] en in artikel 5 van [richtlijn 2006/54], gelet op het feit dat de Spaanse regeling kan leiden tot indirecte discriminatie op grond van geslacht of gender, gezien de verhouding tussen mannen en vrouwen in de verschillende Spaanse socialezekerheidsregelingen?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-61" title="page-10">
      2) Voor het geval dat de eerste vraag ontkennend wordt beantwoord, is de Spaanse regeling dan in strijd met voormelde Europese regeling, indien aan beide uitkeringen verschillende letsels ten grondslag liggen?”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij het Hof zijn schriftelijke opmerkingen ingediend door KM, het INSS, de Spaanse regering en de Europese Commissie. Het Hof heeft het INSS en de Spaanse regering schriftelijk een aantal – eveneens schriftelijk te beantwoorden –vragen gesteld. Zij hebben hier op 6 december 2021 op geantwoord. Ter terechtzitting van 12 januari 2022 hebben alle bovengenoemde deelnemers aan de procedure pleidooi gehouden voor het Hof.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Analyse</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voorafgaande opmerkingen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voorafgaandelijk wil ik ten eerste opmerken dat de prejudiciële vragen verband houden met bepalingen van zowel richtlijn 79/7 als richtlijn 2006/54. De verwijzende rechter verklaart dat hij die laatste richtlijn in zijn verzoek om een prejudiciële beslissing heeft genoemd voor het geval dat die richtlijn van toepassing is. Het INSS, de Spaanse regering en de Commissie zijn van mening dat richtlijn 2006/54 niet van toepassing is op de arbeidsongeschiktheidsuitkering die in het hoofdgeding aan de orde is, aangezien de werkingssfeer ervan beperkt is tot ondernemings- en sectorspecifieke regelingen inzake sociale zekerheid.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In dat verband moet ik beklemtonen dat in het Unierecht onderscheid wordt gemaakt tussen bedrijfspensioenregelingen, die vallen onder het begrip „beloning” van artikel 157, leden 1 en 2, VWEU (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>), en wettelijke socialezekerheidsregelingen, die daar niet onder vallen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>) Volgens vaste rechtspraak valt een op bijdragebetaling berustende arbeidsongeschiktheidsuitkering zoals hier aan de orde is niet onder het begrip „beloning” in de zin van artikel 157, leden 1 en 2, VWEU of van richtlijn 2006/54. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De uitkeringen die in het hoofdgeding aan de orde zijn, maken in casu deel uit van een wettelijke regeling en bieden bescherming tegen ziekte en invaliditeit. Die uitkeringen worden niet zozeer bepaald door de arbeidsverhouding als wel door sociale overwegingen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>) Zoals de verwijzende rechter in het verzoek om een prejudiciële beslissing heeft verklaard, was voor de in 2018 aan KM toegekende uitkering geen voorafgaand tijdvak van bijdragebetaling vereist, aangezien de oorzaak van de arbeidsongeschiktheid een niet-werkgerelateerd ongeval was, waardoor inschrijving bij het socialezekerheidsstelsel volstond. In dit verband zij opgemerkt dat richtlijn 79/7 volgens artikel 1 ervan, voor wat betreft de in artikel 3 ervan genoemde gebieden van de sociale zekerheid en van de andere factoren van sociale bescherming, de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid beoogt. Ik ben dan ook van mening dat de uitkeringen die in het hoofdgeding aan de orde zijn, bescherming bieden tegen twee van de in artikel 3, lid 1, van richtlijn 79/7 genoemde eventualiteiten, te weten ziekte en invaliditeit, waarop alleen die richtlijn van toepassing is. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>) Die uitkeringen vallen niet onder richtlijn 2006/54.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Om die reden zal ik de vragen uitsluitend aan de hand van richtlijn 79/7 behandelen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten tweede zij er met betrekking tot de vraag of de uitlegging van een wettelijke bepaling door de hoogste rechter van een lidstaat moet worden geacht binnen de werkingssfeer van richtlijn 79/7 te vallen, aan herinnerd dat de strekking van nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen moet worden beoordeeld met inachtneming van de uitlegging die de nationale rechterlijke instanties, en met name de hoogste nationale rechter, daaraan geven. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>) Het feit dat de in geding zijnde nationale regeling bestaat in een rechterlijke uitlegging (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>) van de Tribunal Supremo betekent derhalve niet dat de bepalingen van die richtlijn niet van toepassing zijn op die nationale regeling of de nationale wettelijke regeling die daaraan ten grondslag ligt.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten derde moet erop worden gewezen dat het Hof, zoals de Commissie heeft opgemerkt, de tweede prejudiciële vraag niet afzonderlijk hoeft te behandelen, aangezien die vraag een deelvraag van de eerste vraag vormt. De tweede vraag is slechts een nadere toelichting bij de situatie in het hoofdgeding, te weten de situatie waarin twee opeenvolgende gevallen van arbeidsongeschiktheid zijn opgetreden door verschillende ziekten en gevallen van invaliditeit die reeds in de eerste vraag aan de orde komen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aangezien het onderzoek naar de mogelijkheid dat zich achtereenvolgens twee gevallen van arbeidsongeschiktheid voordoen ten gevolge van dezelfde ziekte of invaliditeit een hypothetische denkoefening zou zijn, is het naar mijn mening niet noodzakelijk die kwestie afzonderlijk te beoordelen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Beoordeling van de prejudiciële vragen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met zijn eerste en tweede vraag, die tezamen moeten worden onderzocht daar zij dezelfde kwestie betreffen, vraagt de verwijzende rechter in wezen of artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 aldus moet worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die wel toestaat dat twee of meer arbeidsongeschiktheidsuitkeringen vanwege twee of meer gevallen van arbeidsongeschiktheid worden toegekend op basis van verschillende socialezekerheidsregelingen, maar verbiedt dat twee of meer van dergelijke uitkeringen op basis van een en dezelfde regeling worden ontvangen, ondanks het feit dat voor al die uitkeringen is voldaan aan de voorwaarden voor toekenning ervan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Allereerst moet ik beklemtonen dat de lidstaten volgens vaste rechtspraak van het Hof vrij zijn om hun socialezekerheidsstelsels in te richten en, bij gebreke van harmonisatie op het niveau van de Unie, de voorwaarden vast te stellen voor de toekenning van verstrekkingen op het gebied van de sociale zekerheid. Daarbij dienen de lidstaten evenwel het Unierecht te eerbiedigen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 houdt het beginsel van gelijke behandeling in dat iedere vorm van discriminatie op grond van geslacht, hetzij direct, hetzij indirect door verwijzing, is uitgesloten, in het bijzonder met betrekking tot de werkingssfeer van de socialezekerheidsregelingen, de voorwaarden inzake toelating daartoe en de berekening van de prestaties. Bij de uitoefening van hun bevoegdheden op het gebied van de sociale zekerheid dienen de lidstaten te voldoen aan die bepaling, die het thans in artikel 21 van het Handvest verankerde algemene beginsel van non-discriminatie concretiseert. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens vaste rechtspraak van het Hof is er sprake van discriminatie wanneer verschillende regels worden toegepast op vergelijkbare situaties of wanneer dezelfde regel wordt toegepast op verschillende situaties, tenzij een dergelijke behandeling objectief gerechtvaardigd is. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de onderhavige zaak valt uit te sluiten dat de aan de orde zijnde nationale maatregel leidt tot directe discriminatie. Op grond van die maatregel kunnen niet op basis van een en dezelfde socialezekerheidsregeling twee uitkeringen worden ontvangen, zelfs niet als voor beide uitkeringen is voldaan aan de voorwaarden voor toekenning ervan. Aangezien die maatregel zonder onderscheid van toepassing is op mannelijke en vrouwelijke werknemers, is hij niet direct discriminerend op grond van geslacht. Er moet dus worden nagegaan of hij een vorm van indirecte discriminatie kan zijn. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Richtlijn 79/7 geeft geen definitie van indirecte discriminatie. Volgens vaste rechtspraak is er echter sprake van indirecte discriminatie op grond van geslacht wanneer een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze personen van het ene geslacht in vergelijking met personen van het andere geslacht bijzonder benadeelt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>) </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Uit die definitie volgt dat voor de vaststelling van indirecte discriminatie een analyse in drie stappen nodig is, waarbij ten eerste het neutrale karakter van de bepaling, maatstaf of handelwijze in kwestie wordt onderzocht, ten tweede wordt nagegaan om welke personen het gaat en wie zich in een vergelijkbare situatie bevindt, en ten derde wordt bepaald welk nadeel door die bepaling, maatstaf of handelwijze wordt toegebracht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voor mij is het duidelijk dat de eerste stap van de analyse in casu geen vragen opwerpt, aangezien vaststaat dat de betreffende nationale regeling, die zonder onderscheid voor beide seksen geldt, volledig neutraal is. Derhalve zal ik mij in deze conclusie richten op de overige twee stappen. Het Hof zou allereerst moeten vaststellen welke personen met elkaar moeten worden vergeleken. Vervolgens zou het Hof de vraag moeten onderzoeken of personen van een bepaald geslacht door de betreffende nationale regeling bijzonder worden benadeeld. Daar het Hof mij heeft verzocht om mij in deze conclusie uitsluitend op die twee vragen te concentreren, zal ik mij niet bezighouden met de kwestie of de vermeende benadeling eventueel te rechtvaardigen is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Welke personen kunnen worden geacht zich in een vergelijkbare situatie als die van verzoekster te bevinden?</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">KM voert in wezen aan dat het INSS het beginsel van non-discriminatie op grond van geslacht heeft geschonden, aangezien twee uitkeringen die op basis van verschillende socialezekerheidsregelingen worden toegekend voor identieke gevallen van arbeidsongeschiktheid verenigbaar zijn, terwijl de toekenning van diezelfde twee uitkeringen op basis van een en dezelfde regeling, zoals de RGSS, uitgesloten is. Het INSS en de Spaanse regering betogen in wezen dat personen die een bijdrage hebben betaald aan andere socialezekerheidsregelingen dan de RGSS zich in een andere situatie bevinden dan diegenen die uitsluitend aan de RGSS een bijdrage hebben betaald.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Om vast te stellen of twee situaties vergelijkbaar zijn, moeten het voorwerp en het doel van de betreffende wettelijke regeling in aanmerking worden genomen. Alleen dan kan het Hof de betreffende referentiepersonen in kaart brengen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">a)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voorwerp en doel van de betreffende nationale wettelijke regeling</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens vaste rechtspraak moet de vergelijkbaarheid van situaties niet algemeen en abstract worden beoordeeld, maar specifiek en concreet. Bij die beoordeling moet worden gekeken naar alle elementen waardoor die situaties worden gekenmerkt, met name in het licht van het voorwerp en het doel van de nationale regeling die het betrokken onderscheid maakt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>) Voorts verlangt het vereiste dat situaties vergelijkbaar zijn niet dat zij identiek zijn, maar alleen dat zij gelijkenis vertonen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de onderhavige zaak blijkt uit de stukken waarover het Hof beschikt dat het besluit in kwestie gaat over de toekenning aan KM van twee uitkeringen wegens blijvende arbeidsongeschiktheid. Derhalve betreft deze zaak de vraag of een persoon die twee of meer opeenvolgende keren arbeidsongeschikt is, recht heeft op een of meer socialezekerheidsuitkeringen. Onder voorbehoud van de door de verwijzende rechter te verrichten verificaties, waarbij wordt gekeken naar de doelstellingen van de nationale wettelijke regeling op grond waarvan die uitkeringen worden toegekend, lijkt het er op het eerste gezicht op dat die uitkeringen tot doel hebben om aan de persoon die bij een socialezekerheidsregeling is aangesloten sociale bescherming te bieden tegen ziekte en/of invaliditeit.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Vanuit het oogpunt van het voorwerp en het doel van de betreffende uitkeringen is er geen verschil tussen een persoon die twee of meer opeenvolgende keren arbeidsongeschikt is en slechts aan één socialezekerheidsregeling, zoals de RGSS, een bijdrage heeft betaald, en een persoon die door diezelfde arbeidsongeschiktheden wordt getroffen, maar aan meerdere regelingen een bijdrage heeft betaald. Beide categorieën personen hebben dezelfde sociale bescherming tegen ziekte en/of invaliditeit nodig.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het INSS heeft echter betoogd en ter terechtzitting sterk benadrukt dat degenen die een bijdrage aan de RGSS hebben betaald en degenen die een bijdrage aan de RETA hebben betaald, zich niet in dezelfde situatie bevinden, aangezien die regelingen andere risico’s dekken. Ik ben het daar niet mee eens. Ik ben veeleer van mening dat de vergelijkbaarheid van situaties met het oog op de toepassing van artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 niet moet worden beoordeeld op basis van die risico’s, maar op basis van het recht op sociale bescherming.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Derhalve stel ik mij op het standpunt dat degene die twee of meer opeenvolgende keren arbeidsongeschikt is en slechts aan één socialezekerheidsregeling, zoals de RGSS, een bijdrage heeft betaald, en degene die twee of meer opeenvolgende keren arbeidsongeschikt is, maar aan meerdere regelingen een bijdrage heeft betaald, zich wat betreft de sociale bescherming die zij nodig hebben, in een vergelijkbare situatie bevinden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">b)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">„Benadeelde groep” en referentiegroep</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het arrest Seymour-Smith (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>) heeft het Hof geoordeeld dat de beste methode om statistieken te vergelijken erin bestaat, het percentage mannelijke arbeidskrachten dat aan de voorwaarde in kwestie voldoet te vergelijken met het percentage vrouwelijke arbeidskrachten dat die voorwaarde vervult. Hieruit volgt dat de situatie van degenen die voor een bepaald recht in aanmerking kunnen komen, moet worden vergeleken met de situatie van degenen die dat niet kunnen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Hof heeft die methode recent toegepast in de zaak YS, waarin het in wezen werd gevraagd of mannen, als de primaire ontvangers van bijzonder grote pensioenen in vergelijking met vrouwen, die gemiddeld veel kleinere pensioenen ontvangen, indirect werden gediscrimineerd door de Oostenrijkse wettelijke regeling die onder andere een bijdrage uit bijzonder grote „buitengewone pensioenen” had ingevoerd om de pensioenen veilig te stellen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-33" href="#t-33">33</a>
</span>) Voor de beantwoording van die vraag heeft het Hof in de eerste plaats gepreciseerd wie de betreffende benadeelde personen waren. Die groep personen omvatte voormalige werknemers van onder zeggenschap van de overheid staande ondernemingen die een pensioen ontvingen in de vorm van een „directe prestatietoezegging” waarvan het bedrag bepaalde drempels overschreed. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-34" href="#t-34">34</a>
</span>) Vervolgens heeft het Hof de referentiegroep omschreven, die bestond uit de personen die een bedrijfspensioen van de federale staat of de deelstaat in kwestie ontvingen. Daarbij heeft het Hof voormalige werknemers van ondernemingen die niet onder zeggenschap van de overheid stonden en personen die een bedrijfspensioen ontvingen in een andere vorm dan een „directe prestatietoezegging”, zoals uitkeringen van een pensioenfonds of een levensverzekering, uitdrukkelijk uitgesloten. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-35" href="#t-35">35</a>
</span>) Aangezien het Hof diegenen uitsluit die niet direct door de betreffende regeling worden geraakt, hanteert het mijns inziens een tamelijk strikte methode voor de definitie van de groepen die moeten worden vergeleken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In deze zaak staat vast dat KM een werknemer is die uitsluitend aan de RGSS een bijdrage heeft betaald. Uit het verzoek om een prejudiciële beslissing blijkt dus dat degenen die door de nationale regeling in kwestie mogelijkerwijs worden benadeeld de werknemers zijn die zijn aangesloten bij de RGSS en die twee of meer opeenvolgende keren arbeidsongeschikt zijn in het kader van die regeling. Rekening houdend, ten eerste, met het bovengenoemde vereiste dat de vergelijkbaarheid van situaties specifiek en concreet wordt onderzocht (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-36" href="#t-36">36</a>
</span>), en, ten tweede, met het feit dat het relevante criterium de sociale bescherming is van degenen die twee of meer opeenvolgende keren arbeidsongeschikt zijn (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-37" href="#t-37">37</a>
</span>), ben ik dan ook van mening dat de benadeelde groep in casu slechts wordt gevormd door personen die twee of meer opeenvolgende keren arbeidsongeschikt zijn en die uitsluitend aan de RGSS een bijdrage hebben betaald.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volledigheidshalve wil ik benadrukken dat het Hof werknemers die uitsluitend een bijdrage hebben betaald aan andere regelingen dan de RGSS buiten beschouwing zou moeten laten, aangezien het hoofdgeding een werknemer betreft die heeft verzocht om haar op basis van de RGSS cumulatief twee arbeidsongeschiktheidsuitkeringen toe te kennen. De groep die in casu wordt benadeeld, wordt gevormd door de werknemers die bij de RGSS – en alleen bij de RGSS – zijn aangesloten en die de uitkeringen voor twee of meer gevallen van arbeidsongeschiktheid niet kunnen combineren, omdat zij uitsluitend zijn aangesloten bij die regeling. De Spaanse onverenigbaarheidsregel is weliswaar van toepassing op alle verschillende socialezekerheidsregelingen in Spanje, maar de situatie van personen die zijn aangesloten bij slechts één van die andere regelingen en die uitsluitend aan die regeling een bijdrage hebben betaald, is niet relevant voor de onderhavige zaak. Anders dan de Commissie ben ik van mening dat het Hof de verwijzende rechter slechts een nuttig antwoord kan geven en hem aldus in staat kan stellen uitspraak te doen in het bij hem aanhangige geding, dat specifiek gaat over de toekenning van uitkeringen aan een persoon die gedurende twee tijdvakken bij de RGSS was aangesloten, indien het kijkt naar de situatie van personen die een bijdrage hebben betaald aan een specifieke socialezekerheidsregeling, in casu de RGSS.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Thans zal ik mij bezighouden met de vraag wie de referentiegroep is om te bepalen of de vastgestelde benadeelde groep indirect wordt gediscrimineerd op grond van geslacht. Mijns inziens wordt de referentiegroep gevormd door personen die ook twee of meer opeenvolgende keren arbeidsongeschikt zijn, maar die wel twee of meer uitkeringen op basis van verschillende socialezekerheidsregelingen kunnen combineren, aangezien zij in het kader van die regelingen een bijdrage hebben betaald.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat betreft de toekenning van socialezekerheidsuitkeringen aan personen die twee of meer opeenvolgende keren arbeidsongeschikt zijn, bevindt een persoon die uitsluitend aan de RGSS een bijdrage heeft betaald, zoals KM, zich dus in een vergelijkbare situatie als degene die een bijdrage heeft betaald aan twee of meer socialezekerheidsregelingen, zoals de RGSS en de RETA. Nu ik heb bepaald wie de benadeelde groep en de referentiegroep zijn, ga ik over tot de analyse van de vraag of er sprake is van een verschil in behandeling tussen mannen en vrouwen die tot die twee groepen behoren. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-38" href="#t-38">38</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Verschil in behandeling tussen mannen en vrouwen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">a)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Vergelijking van percentages vrouwen en mannen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens vaste rechtspraak kan het bestaan van een specifiek nadeel met name worden vastgesteld wanneer wordt bewezen dat een regeling als aan de orde in het hoofdgeding een aanzienlijk groter percentage personen van het ene dan van het andere geslacht treft. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-39" href="#t-39">39</a>
</span>) Dat betekent dat indirecte discriminatie met alle middelen, met inbegrip van statistische gegevens, kan worden aangetoond. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-40" href="#t-40">40</a>
</span>) Het staat in beginsel aan de nationale rechterlijke instantie om te beoordelen of het bestaan van een dergelijk specifiek nadeel kan worden vastgesteld, aangezien het aan die instantie is om de feiten vast te stellen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-41" href="#t-41">41</a>
</span>) Zoals in punt 52 van deze conclusie is vermeld, heeft het Hof met name in het kader van discriminatie op grond van geslacht reeds geoordeeld dat de beste vergelijkingsmethode erin bestaat het aandeel mannelijke werknemers dat wel of juist niet door de betrokken regeling wordt geraakt te vergelijken met hetzelfde aandeel vrouwelijke werknemers. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-42" href="#t-42">42</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de zaak YS bijvoorbeeld heeft het Hof ten eerste geoordeeld dat de verwijzende rechter rekening dient te houden met alle werknemers die onderworpen zijn aan de nationale regeling die ten grondslag ligt aan het verschil in behandeling. Ten tweede heeft het Hof herhaald dat de beste vergelijkingsmethode erin bestaat een vergelijking te maken tussen enerzijds het aandeel van binnen de werkingssfeer van de betreffende regeling vallende mannelijke arbeidskrachten die respectievelijk wel en niet door het vermeende verschil in behandeling worden geraakt, en anderzijds het overeenkomstige aandeel van vrouwelijke arbeidskrachten die binnen de werkingssfeer van die regeling vallen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-43" href="#t-43">43</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De term „aandeel” impliceert dus mijns inziens dat het onmogelijk is een vergelijking te maken tussen gehele getallen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-44" href="#t-44">44</a>
</span>), maar wel tussen decimale getallen, breuken of percentages die het aandeel van een bepaalde groep in de gehele groep weergeven. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-45" href="#t-45">45</a>
</span>) In de onderhavige zaak moet de verwijzende rechter voor de beoordeling of er een verschil in behandeling tussen mannen en vrouwen bestaat, de situatie van vrouwen ten opzichte van die van mannen bekijken. Hij moet meer in het bijzonder een vergelijking maken tussen de volgende twee specifieke verhoudingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten eerste moet hij kijken naar de verhouding tussen het aantal vrouwen in de benadeelde groep, dat wil zeggen de groep van vrouwen die uitsluitend zijn aangesloten bij de RGSS en die twee of meer keren arbeidsongeschikt zijn in het kader van die regeling, en het aantal vrouwen in de bevoordeelde groep, dat wil zeggen de groep van vrouwen die zijn aangesloten bij twee of meer sociale regelingen en die twee of meer keren arbeidsongeschikt zijn in het kader van die regelingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten tweede moet de nationale rechterlijke instantie vaststellen wat de verhouding is tussen het aantal mannen dat twee of meer keren arbeidsongeschikt is en niet twee of meer socialezekerheidsuitkeringen kan combineren, en het aantal mannen dat ook twee of meer keren arbeidsongeschikt is, maar wel twee of meer socialezekerheidsuitkeringen kan combineren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">b)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Specifieke verhoudingen in de onderhavige zaak</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Uit de antwoorden op de schriftelijke vragen van het Hof en uit de terechtzitting is gebleken dat er geen tekort aan gegevens is. Zo hebben het INSS en de Spaanse regering in hun antwoorden op die vragen verklaard dat het aantal vrouwen dat meerdere keren arbeidsongeschikt was en uitsluitend een bijdrage aan de RGSS had betaald op 10 november 2021 3 388 was, terwijl het aantal vrouwen dat meerdere keren arbeidsongeschikt was en een bijdrage aan diverse socialezekerheidsregelingen had betaald 3 460 was. De verhouding tussen het aantal vrouwen in de benadeelde groep en in de bevoordeelde groep is derhalve ongeveer een op een. De cijfers voor mannen zijn respectievelijk 4 047 en 7 723, hetgeen betekent dat die verhouding voor mannen ongeveer een op twee is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of deze gegevens geldig, representatief en relevant zijn. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-46" href="#t-46">46</a>
</span>) Hij zou moeten nagaan of bovengenoemde specifieke cijfers in aanmerking kunnen worden genomen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-47" href="#t-47">47</a>
</span>), vooral gelet op de datum van de aan het geding ten grondslag liggende feiten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voorts wil ik benadrukken dat het door KM aangevoerde en door de verwijzende rechter benadrukte argument inzake het aantal mannelijke en vrouwelijke aangeslotenen bij de RGSS en de RETA in casu niet relevant is. In zijn verzoek om een prejudiciële beslissing heeft de nationale rechterlijke instantie met name beklemtoond dat op 31 januari 2020 48,09 % van diegenen die bij de RGSS waren aangesloten vrouw was, terwijl zij slechts 36,15 % uitmaakten van diegenen die bij de RETA waren aangesloten. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-48" href="#t-48">48</a>
</span>) Die cijfers zijn in casu niet relevant, aangezien zij slechts aangeven hoeveel vrouwen er zijn onder diegenen die zijn aangesloten bij de RGSS en de RETA, maar niet het aandeel benadeelde vrouwen of mannen weergeven. Ook kan met die cijfers geen causaal verband worden gelegd tussen het gestelde nadeel, namelijk de onmogelijkheid om twee of meer uitkeringen krachtens een en dezelfde regeling te combineren, en het geslacht van de betreffende werknemers.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Om dezelfde redenen ben ik van mening dat het Hof geen rekening zou moeten houden met de cijfers die het INSS en de Spaanse regering in hun schriftelijke antwoorden hebben genoemd en die betrekking hebben op de participatiegraad van mannen en vrouwen in één of meerdere socialezekerheidsregelingen in oktober 2021 (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-49" href="#t-49">49</a>
</span>). Zoals de Commissie ter terechtzitting heeft betoogd, gaan die cijfers alleen over personen die zijn aangesloten bij één of meerdere sociale regelingen op het moment waarop die cijfers bekend werden gemaakt, terwijl bij de hierboven in punt 63 voorgestelde methode cijfers in aanmerking worden genomen die noodzakelijkerwijs een beter historisch perspectief bieden, aangezien zij rekening houden met opeenvolgende gevallen van arbeidsongeschiktheid gedurende een bepaalde periode, waardoor die cijfers minder afhankelijk zijn van louter toevallige gebeurtenissen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-50" href="#t-50">50</a>
</span>) Die methode heeft bovendien als belangrijk voordeel dat de in aanmerking genomen verhoudingen irrelevant zijn voor activiteiten die gepaard gaan met grotere risico’s, zoals bepaalde activiteiten die worden verricht door zelfstandigen die zijn aangesloten bij de RETA, zoals het INSS en de Spaanse regering ter terechtzitting hebben verklaard. Wanneer een vergelijking wordt gemaakt tussen enerzijds de percentages vrouwen en mannen die meerdere keren arbeidsongeschikt zijn en die uitsluitend aan de RGSS een bijdrage hebben betaald, en anderzijds diegenen die aan meerdere socialezekerheidsregelingen een bijdrage hebben betaald, zijn de betreffende groepen al gereduceerd tot groepen personen die meerdere keren arbeidsongeschikt zijn. Een dergelijke vergelijking is dan ook gebaseerd op percentages van personen die reeds meerdere keren arbeidsongeschikt zijn verklaard en niet op absolute cijfers.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Mocht de nationale rechterlijke instantie besluiten om rekening te houden met de hierboven in punt 63 genoemde cijfers, dan dient hij te beoordelen of de verhouding tussen vrouwen die twee of meer keren arbeidsongeschikt zijn en uitsluitend aan de RGSS een bijdrage hebben betaald en vrouwen die meerdere keren arbeidsongeschikt zijn en aan twee of meer socialezekerheidsregelingen een bijdrage hebben betaald, een aanzienlijk groter percentage oplevert dan het geval is bij mannen, en wel in die mate dat sprake is van een „bijzondere benadeling” in de zin van de rechtspraak van het Hof. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-51" href="#t-51">51</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">c)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wat is een „aanzienlijk of aanmerkelijk groter percentage” personen?</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals ik hierboven al heb aangegeven (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-52" href="#t-52">52</a>
</span>), moet in overeenstemming met de door het Hof geformuleerde criteria voor de vaststelling van indirecte discriminatie worden bepaald of de betreffende nationale regeling vrouwen bijzonder benadeelt ten opzichte van mannen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-53" href="#t-53">53</a>
</span>) In dit verband heeft het Hof geoordeeld dat het bestaan van een dergelijk bijzonder nadeel met name kan worden vastgesteld wanneer wordt bewezen dat de nationale regeling in kwestie een aanzienlijk groter percentage personen van het ene dan van het andere geslacht treft. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-54" href="#t-54">54</a>
</span>) Het is belangrijk dat percentage vast te stellen teneinde te bepalen of de gegevens in kwestie niet zuiver toevallige of conjuncturele verschijnselen weerspiegelen, en of zij in het algemeen relevant kunnen worden geacht. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-55" href="#t-55">55</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het arrest Villar Láiz bijvoorbeeld heeft het Hof het weliswaar aan de nationale rechterlijke instantie overgelaten om vast te stellen of de betreffende nationale regeling een aanzienlijk groter percentage vrouwen dan mannen trof, maar tegelijkertijd overwogen dat ongeveer 75 % van alle deeltijdwerkers vrouw was. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-56" href="#t-56">56</a>
</span>) Voorts heeft het Hof opgemerkt dat 65 % van de deeltijdwerkers nadeel leed door de toepassing van de verlagingscoëfficiënt die in het hoofdgeding aan de orde was. Daarmee lijkt het Hof, weliswaar impliciet, te suggereren dat wanneer bijna twee derde van alle deeltijdwerkers specifiek door de bestreden wetgeving wordt getroffen en drie vierde van de deeltijdwerkers vrouw is, vrouwen mogelijkerwijs bijzonder worden benadeeld ten opzichte van mannen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Voor het geval dat de verwijzende rechter besluit om rekening te houden met de hierboven in punt 63 vermelde cijfers die het INSS en de Spaanse regering in hun schriftelijke antwoorden hebben genoemd (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-57" href="#t-57">57</a>
</span>), merk ik op dat die cijfers er in casu op lijken te wijzen dat ongeveer twee op de drie mannen die meerdere keren arbeidsongeschikt zijn, de uitkeringen van twee of meer regelingen kunnen combineren (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-58" href="#t-58">58</a>
</span>), terwijl dat voor ongeveer slechts één op de twee vrouwen die meerdere keren arbeidsongeschikt zijn mogelijk is. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-59" href="#t-59">59</a>
</span>) Omgekeerd benadeelt de nationale regeling in kwestie ongeveer de helft van het aantal vrouwen dat meerdere keren arbeidsongeschikt is, terwijl dat percentage slechts een derde bedraagt voor mannen die meerdere keren arbeidsongeschikt zijn. Hoewel het geheel aan de nationale rechterlijke instantie staat om de betreffende gegevens te interpreteren, wil ik opmerken dat die cijfers mijns inziens aantonen dat verhoudingsgewijs meer vrouwen dan mannen worden geraakt door de nationale regeling die hier aan de orde is, aangezien een aanzienlijk groter percentage vrouwen dan mannen door die regeling wordt benadeeld. Derhalve kan worden geconcludeerd dat de betreffende nationale regeling tot gevolg heeft dat vrouwen indirect worden gediscrimineerd. Indien echter de aan de nationale rechter voorgelegde en door hem in aanmerking genomen cijfers zouden afwijken van die welke aan het Hof zijn voorgelegd, zou het eindresultaat anders kunnen zijn.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Concluderend ben ik van mening dat op de vragen moet worden geantwoord dat artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7 aldus moet worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die in feite een aanzienlijk groter percentage vrouwen dan mannen benadeelt door toe te staan dat twee of meer arbeidsongeschiktheidsuitkeringen vanwege twee of meer gevallen van arbeidsongeschiktheid worden toegekend op basis van verschillende socialezekerheidsregelingen, maar te verbieden dat twee of meer van dergelijke uitkeringen op basis van een en dezelfde regeling worden ontvangen, ook al is voor al die uitkeringen voldaan aan de voorwaarden voor toekenning ervan, hetgeen de verwijzende rechter dient vast te stellen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op het voorgaande geef ik het Hof in overweging de door de Juzgado de lo Social n.º 26 de Barcelona gestelde prejudiciële vragen als volgt te beantwoorden:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-117" title="page-23">
      „Artikel 4, lid 1, van richtlijn 79/7/EEG van de Raad van 19 december 1978 betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid moet aldus worden uitgelegd dat het zich verzet tegen een nationale regeling die in feite een aanzienlijk groter percentage vrouwen dan mannen benadeelt door toe te staan dat twee of meer arbeidsongeschiktheidsuitkeringen vanwege twee of meer gevallen van arbeidsongeschiktheid worden toegekend op basis van verschillende socialezekerheidsregelingen, maar te verbieden dat twee of meer van dergelijke uitkeringen op basis van een en dezelfde regeling worden ontvangen, ook al is voor al die uitkeringen voldaan aan de voorwaarden voor toekenning ervan, hetgeen de verwijzende rechter dient vast te stellen.”
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Oorspronkelijke taal: Engels.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) Twain, M., „Chapters from My Autobiography – XX”, North American Review, nr. 618, 5 juli 1907. Het lijkt er echter op dat deze uitspraak in werkelijkheid kan worden toegeschreven aan vele andere personen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) Khaitan, T., „Indirect discrimination”, in: Lippert-Rasmussen, K. (red.), The Routledge Handbook of the Ethics of Discrimination, Abingdon, 2017. Geraadpleegd op 1 februari 2022, Routledge Handbooks Online. </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) Volgens het verzoek om een prejudiciële beslissing dateren die gegevens van 31 januari 2020.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) PB 1979, L 6, blz. 24.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) Richtlijn van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in arbeid en beroep (herschikking) (PB 2006, L 204, blz. 23).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) BOE nr. 261 van 31 oktober 2015.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) BOE nr. 221 van 15 september 1970.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) BOE nr. 104 van 1 mei 1991.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Ter terechtzitting heeft het INSS uitgelegd dat het voor de berekening van die uitkering in het kader van de RGSS de laatste acht jaar van het bijdragetijdvak in aanmerking dient te nemen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Ter terechtzitting heeft het INSS uitgelegd dat het voor de berekening van die uitkering de bijdrage van de laatste 24 maanden in aanmerking dient te nemen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Op 31 januari 2020 was 36,15 % van degenen die bij de RETA waren aangesloten vrouw.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Zie punt 16 hierboven.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Volgens de verwijzende rechter vallen werknemers in loondienst in het merendeel van de sectoren onder de RGSS en telde deze regeling op 31 januari 2020 meer dan 14,5 miljoen aangeslotenen. Met 48,09 % vrouwen is de verhouding tussen mannen en vrouwen binnen deze regeling nagenoeg in evenwicht. In de RETA, waaronder zelfstandigen uit het merendeel van de sectoren vallen en die eveneens een groot aantal aangeslotenen (meer dan 3 miljoen) telt, is het aandeel vrouwen echter slechts 36,15 %, wat niet overeenkomt met het aandeel vrouwen in de totale nationale bevolking, noch met hun aandeel in de beroepsbevolking.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) In dat verband merkt de verwijzende rechter op dat de in 1999 toegekende uitkering wegens volledige en blijvende arbeidsongeschiktheid was gebaseerd op eerdere bijdragen, terwijl voor de in 2018 toegekende uitkering geen voorafgaand tijdvak van bijdragebetaling vereist was, aangezien de oorzaak van de arbeidsongeschiktheid een niet-werkgerelateerd ongeval was, wat betekent dat inschrijving bij het socialezekerheidsstelsel volstond. De verwijzende rechter wijst er ook op dat de situatie anders zou liggen indien de tweede uitkering was toegekend wegens blijvende en absolute arbeidsongeschiktheid, aangezien de uitkering in dat geval een compensatie zou vormen voor de ongeschiktheid voor elke vorm van arbeid, waaronder ook de arbeidsongeschiktheid voor een bepaald beroep valt.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Zie voetnoot 14 hierboven.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Het Hof heeft geoordeeld dat het begrip „beloning” in de zin van artikel 157 VWEU de pensioenen omvat die worden bepaald door de arbeidsverhouding die de werknemer verbindt met zijn werkgever, maar niet die welke worden verleend krachtens een wettelijke regeling die wordt gefinancierd door werknemers, werkgevers en eventueel door de overheid, wier bijdragen niet zozeer worden bepaald door de arbeidsverhouding als wel door overwegingen van sociaal beleid. Onder dit begrip kan men dus niet socialezekerheidsregelingen of -uitkeringen, zoals ouderdomspensioenen, brengen, die zonder enig overleg binnen de betrokken onderneming of bedrijfstak rechtstreeks bij wet worden vastgesteld en verplicht van toepassing zijn op algemene categorieën van werknemers (zie arrest van 22 november 2012, Elbal Moreno, C‑385/11, EU:C:2012:746, punt 20 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Zie in die zin conclusie van advocaat-generaal Bobek in de zaak Instituto Nacional de la Seguridad Social (Pensioentoeslag voor moeders) (C‑450/18, EU:C:2019:696, punten 24 en 25).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Zie in die zin arresten van 13 februari 1996, Gillespie e.a. (C‑342/93, EU:C:1996:46, punt 14); 22 november 2012, Elbal Moreno (C‑385/11, EU:C:2012:746, punt 25), en 14 juli 2016, Ornano (C‑335/15, EU:C:2016:564, punt 38).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) Zie naar analogie arrest van 12 december 2019, Instituto Nacional de la Seguridad Social (Pensioentoeslag voor moeders) (C‑450/18, EU:C:2019:1075, punt 29).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>) Bovendien blijkt uit artikel 1, tweede alinea, onder c), van richtlijn 2006/54, gelezen in samenhang met artikel 2, lid 1, onder f), van die richtlijn, dat deze richtlijn niet van toepassing is op wettelijke regelingen die onder richtlijn 79/7 vallen.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>) Zie onder meer arresten van 8 juni 1994, Commissie/Verenigd Koninkrijk (C‑382/92, EU:C:1994:233, punt 36), en 15 maart 2018, Blanco Marqués (C‑431/16, EU:C:2018:189, punt 46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>) Zie punt 16 hierboven.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>) Zie onder meer arresten van 4 december 2003, Kristiansen (C‑92/02, EU:C:2003:652, punt 31); 4 februari 2015, Melchior (C‑647/13, EU:C:2015:54, punt 21), en 10 september 2015, Wojciechowski (C‑408/14, EU:C:2015:591, punt 35).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 23 april 2020, Associazione Avvocatura per i diritti LGBTI (C‑507/18, EU:C:2020:289, punt 38 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>) Zie onder meer arresten van 13 februari 1996, Gillespie e.a. (C‑342/93, EU:C:1996:46, punt 16), en 8 mei 2019, Praxair MRC (C‑486/18, EU:C:2019:379, punt 73).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>) Zie onder meer arresten van 27 oktober 1998, Boyle e.a. (C‑411/96, EU:C:1998:506, punt 39), en 16 juli 2009, Gómez-Limón Sánchez-Camacho (C‑537/07, EU:C:2009:462, punt 53).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 8 mei 2019, Villar Láiz (C‑161/18, EU:C:2019:382, punt 37 en aldaar aangehaalde rechtspraak). In de vroegere rechtspraak definieerde het Hof „indirecte discriminatie” als een situatie waarin „de toepassing van een nationale maatregel, al is deze op neutrale wijze geformuleerd, in feite een veel groter aantal vrouwen dan mannen benadeelt” (cursivering van mij) (zie met name arresten van 20 oktober 2011, Brachner, C‑123/10, EU:C:2011:675, punt 56 en aldaar aangehaalde rechtspraak, en 22 november 2012, Elbal Moreno, C‑385/11, EU:C:2012:746, punt 29). In de huidige rechtspraak is de definitie identiek aan die van artikel 2, lid 1, onder b), van richtlijn 2006/54. Zie wat betreft de gewijzigde formulering de conclusie van advocaat-generaal Szpunar in de zaak TGSS (Werkloosheid van huishoudelijk personeel) (C‑389/20, EU:C:2021:777, voetnoot 28).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>) Zie in die zin arresten van 16 december 2008, Arcelor Atlantique en Lorraine e.a. (C‑127/07, EU:C:2008:728, punten 25 en 26); 16 juli 2015, CHEZ Razpredelenie Bulgaria (C‑83/14, EU:C:2015:480, punten 89 en 90), en 9 maart 2017, Milkova (C‑406/15, EU:C:2017:198, punten 56 en 57 en aldaar aangehaalde rechtspraak). Zie ook arresten van 1 maart 2011, Belgische Verbruikersunie Test-Aankoop e.a. (C‑236/09, EU:C:2011:100, punt 29); 26 juni 2018, MB (Geslachtsverandering en ouderdomspensioen) (C‑451/16, EU:C:2018:492, punt 42), en 22 januari 2019, Cresco Investigation (C‑193/17, EU:C:2019:43, punt 42).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>) Zie in die zin arresten van 10 mei 2011, Römer (C‑147/08, EU:C:2011:286, punt 42), en 19 juli 2017, Abercrombie &amp; Fitch Italia (C‑143/16, EU:C:2017:566, punt 25 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>) Arrest van 9 februari 1999 (C‑167/97, EU:C:1999:60).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>) Tobler, C., Limits and potential of the concept of indirect discrimination, directoraat-generaal Werkgelegenheid, Sociale Zaken en Inclusie (Europese Commissie), 2009, blz. 41. De twee groepen zijn aangeduid als de „qualifiers” en de „non qualifiers”.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-33" href="#c-33">33</a>
</span>) Arrest van 24 september 2020, YS (Bedrijfspensioenen van kaderpersoneel) (C‑223/19, EU:C:2020:753, punt 40).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-34" href="#c-34">34</a>
</span>) Arrest van 24 september 2020, YS (Bedrijfspensioenen van kaderpersoneel) (C‑223/19, EU:C:2020:753, punt 44).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-35" href="#c-35">35</a>
</span>) Ibidem, punt 45.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-36" href="#c-36">36</a>
</span>) Zie punt 47 hierboven.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-37" href="#c-37">37</a>
</span>) Zie punt 48 hierboven.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-38" href="#c-38">38</a>
</span>) Zie punt 49 hierboven.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-39" href="#c-39">39</a>
</span>) Zie onder meer arresten van 14 april 2015, Cachaldora Fernández (C‑527/13, EU:C:2015:215, punt 28 en aldaar aangehaalde rechtspraak), en 8 mei 2019, Villar Láiz (C‑161/18, EU:C:2019:382, punten 37 en 38 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-40" href="#c-40">40</a>
</span>) Zie onder meer arresten van 8 mei 2019, Villar Láiz (C‑161/18, EU:C:2019:382, punt 46), en 3 oktober 2019, Schuch-Ghannadan (C‑274/18, EU:C:2019:828, punt 46).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-41" href="#c-41">41</a>
</span>) Zie onder meer arrest van 8 mei 2019, Villar Láiz (C‑161/18, EU:C:2019:382, punten 37 en 38 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-42" href="#c-42">42</a>
</span>) Zie onder meer arresten van 9 februari 1999, Seymour-Smith en Perez (C‑167/97, EU:C:1999:60, punt 59); 6 december 2007, Voß (C‑300/06, EU:C:2007:757, punt 40), en 3 oktober 2019, Schuch-Ghannadan (C‑274/18, EU:C:2019:828, punt 47). </p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-43" href="#c-43">43</a>
</span>) Arrest van 24 september 2020, YS (Bedrijfspensioenen van kaderpersoneel) (C‑223/19, EU:C:2020:753, punt 52).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-44" href="#c-44">44</a>
</span>) Een „aandeel” geeft een onderlinge verhouding weer waarbij de teller deel uitmaakt van de noemer, en kan als een decimaal getal, een breuk of een percentage worden uitgedrukt.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-45" href="#c-45">45</a>
</span>) Zo heeft het Hof verklaard dat het niet volstaat het aantal getroffen personen in de beschouwing te betrekken, aangezien dat aantal afhangt van het aantal werknemers dat in de lidstaat aan het arbeidsproces deelneemt en van de verdeling van de mannelijke en de vrouwelijke werknemers in die staat (zie in die zin arrest van 9 februari 1999, Seymour-Smith en Perez, C‑167/97, EU:C:1999:60, punt 59).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-46" href="#c-46">46</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 8 mei 2019, Villar Láiz (C‑161/18, EU:C:2019:382, punt 45).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-47" href="#c-47">47</a>
</span>) Zie arrest van 21 januari 2021, INSS (C‑843/19, EU:C:2021:55, punt 27 en aldaar aangehaalde rechtspraak), en de conclusie van advocaat-generaal Szpunar in de zaak TGSS (Werkloosheid van huishoudelijk personeel) (C‑389/20, EU:C:2021:777, punt 56).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-48" href="#c-48">48</a>
</span>) Zie voor specifieke cijfers punt 24 en voetnoot 14 hierboven.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-49" href="#c-49">49</a>
</span>) Het INSS en de Spaanse regering hebben het Hof cijfers uit oktober 2021 voorgelegd, waaruit blijkt dat 10 295 048 mannen slechts één activiteit verrichten, terwijl 198 558 mannen aan meer dan één regeling een bijdrage hebben betaald. Voor vrouwen zijn de cijfers respectievelijk 8 917 750 en 185 116.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-50" href="#c-50">50</a>
</span>) Wat de statistieken van oktober 2021 betreft, hebben partijen het belang betwist van de coronacrisis voor de verdeling van het aantal mannen en vrouwen dat bij de socialezekerheidsregelingen is aangesloten.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-51" href="#c-51">51</a>
</span>) Zie arrest van 21 januari 2021, INSS (C‑843/19, EU:C:2021:55, punt 31).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-52" href="#c-52">52</a>
</span>) Punt 42 hierboven.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-53" href="#c-53">53</a>
</span>) Zie arresten van 27 oktober 1998, Boyle e.a. (C‑411/96, EU:C:1998:506, punt 76); 20 oktober 2011, Brachner (C‑123/10, EU:C:2011:675, punt 56), en 8 mei 2019, Villar Láiz (C‑161/18, EU:C:2019:382, punt 37).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-54" href="#c-54">54</a>
</span>) Zie arrest van 3 oktober 2019, Schuch-Ghannadan (C‑274/18, EU:C:2019:828, punt 45 en aldaar aangehaalde rechtspraak).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-55" href="#c-55">55</a>
</span>) Zie in die zin arresten van 9 februari 1999, Seymour-Smith en Perez (C‑167/97, EU:C:1999:60, punt 62 en aldaar aangehaalde rechtspraak), en 8 mei 2019, Villar Láiz (C‑161/18, EU:C:2019:382, punt 40).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-56" href="#c-56">56</a>
</span>) Arrest van 8 mei 2019, Villar Láiz (C‑161/18, EU:C:2019:382, punt 42). Zie ook De la Corte Rodríguez, M., „Recent cases and the future of Directive 79/7 on equal treatment for men and women in social security: How to realise its full potential”, European Journal of Social Security, deel 23(1), 2021, blz. 44‑61.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-57" href="#c-57">57</a>
</span>) Zie punt 63 hierboven.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-58" href="#c-58">58</a>
</span>) Zoals hierboven in punt 63 is aangegeven, zijn er 7 723 mannen die meerdere keren door een arbeidsongeschiktheid zijn getroffen en aan meerdere socialezekerheidsregelingen een bijdrage hebben betaald, terwijl 4 047 mannen meerdere keren door een arbeidsongeschiktheid zijn getroffen en uitsluitend aan de RGSS een bijdrage hebben betaald.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-59" href="#c-59">59</a>
</span>) Zoals hierboven in punt 63 is toegelicht, zijn er 3 460 vrouwen die meerdere keren door een arbeidsongeschiktheid zijn getroffen en aan meerdere socialezekerheidsregelingen een bijdrage hebben betaald, terwijl 3 388 vrouwen meerdere keren door een arbeidsongeschiktheid zijn getroffen en uitsluitend aan de RGSS een bijdrage hebben betaald.</p>
</body>
</html>
