<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1996ELA.1000514301.case.xml"><NO.CASE>C-312/95</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61995C0312</NO.CELEX><NO.SEQ>0012.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>5144</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>5144</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>1</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ LA PERGOLA — ΥΠΟΘΕΣΗ C-312/95</LEFT><RIGHT>ΕΠΙΤΡΟΠΙΙ κατά ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Antonio La Pergola</HT></P><P>της <DATE ISO="19960704">4ης Ιουλίου 1996</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ιταλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Με προσφυγή που άσκησε στις <DATE ISO="19951004">4 Οκτωβρίου 1995</DATE>, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός των ταχθεισών προθεσμιών τα αναγκαία μέτρα προκείμενου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19900423">23ης Απριλίου 1990</DATE>, για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών<NOTE NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="117" DATE.PUB="1990" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 117, σ. 1</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, και προς την οδηγία 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19900423">23ης Απριλίου 1990</DATE>, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον<NOTE NOTE.ID="E0003"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="117" DATE.PUB="1990" PAGE.FIRST="15">ΕΕ L 117, σ. 15</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Συναφώς, αρκεί να παρατηρηθεί ότι η Κυβέρνηση του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου δεν αμφισβητεί την παράβαση που της καταλογίζεται. Με τις παρατηρήσεις της, περιορίστηκε να αναφέρει ότι οι οδηγίες αυτές βρίσκονται στο στάδιο της μεταφοράς τους στο εσωτερικό δίκαιο, γεγονός το οποίο, ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου<NOTE NOTE.ID="E0004"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση της <DATE ISO="19950406">6ης Απριλίου 1995</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-147/94" YEAR="1995" PAGE.ECR="I-1015">C-147/94, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή 1995, σ. I-1015</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, δεν εξαλείφει την παράβαση του κράτους μέλους.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Πρόταση</P></TI></TITLE><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο να δεχθεί την προσφυγή και να καταδικάσει το καθού κράτος στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.</TXT></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>