–

w imieniu KAHL GmbH & Co. KG – T. Peterka, Rechtsanwalt,

–

w imieniu C.E. Roeper GmbH – M. Hackert, Rechtsanwalt,

–

w imieniu Komisji Europejskiej – L. Mantl i M. Salyková, w charakterze pełnomocników,

1

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczą wykładni podpozycji 1521 90 91 i 1521 90 99 Nomenklatury scalonej (zwanej dalej „CN”) zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie wspólnej taryfy celnej (Dz.U. 1987, L 256, s. 1), w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. (Dz.U. 2014, L 312, s. 1) i z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. (Dz.U. 2015, L 285, s. 1).

2

Wnioski te złożono w ramach dwóch sporów – między KAHL GmbH & Co. KG (zwanym dalej „KAHL”) a Hauptzollamt Hannover (głównym urzędem celnym w Hanowerze, Niemcy) z jednej strony oraz między C.E. Roeper GmbH (zwanym dalej „Roeperem”) a Hauptzollamt Hamburg (głównym urzędem celnym w Hamburgu, Niemcy) z drugiej strony – w przedmiocie klasyfikacji taryfowej wytopionego i zestalonego wosku pszczelego przywożonego przez te spółki do Niemiec.

Ramy prawne

Prawo międzynarodowe

3

Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów (zwany dalej „HS”) ustanowiono na mocy Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, zawartej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. w ramach Światowej Organizacji Celnej (WCO) i zatwierdzonej – wraz z protokołem zmian do niej z dnia 24 czerwca 1986 r. – w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. 1987, L 198, s. 1).

4

Noty wyjaśniające do HS opracowane w ramach WCO zgodnie z postanowieniami tej konwencji, w ich brzmieniu mającym zastosowanie do okoliczności faktycznych w postępowaniach głównych, zawierają następujące wskazówki dotyczące „wosku pszczelego i innych wosków owadzich, nawet rafinowanych lub barwionych”, objętych podpozycją HS 1521 90:

Prawo Unii

CN

5

Jak wynika z art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 2658/87, zmienionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 254/2000 z dnia 31 stycznia 2000 r. (Dz.U. 2000, L 28, s. 16), ustanowiona przez Komisję Europejską CN reguluje klasyfikację taryfową towarów przywożonych do Unii Europejskiej. W nomenklaturze tej powtórzono pozycje i sześciocyfrowe podpozycje HS, a jedynie cyfry siódma i ósma tworzą podpozycje występujące tylko w CN.

6

Ogólne reguły interpretacji CN, zawarte w jej części pierwszej sekcja I część A, stanowią:

7

Zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 2658/87, zmienionego rozporządzeniem nr 254/2000, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję CN wraz ze stawkami celnymi, wynikającą ze środków przyjętych przez Radę Unii Europejskiej lub przez Komisję. Rozporządzenie to jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej nie później niż w dniu 31 października i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

8

Na podstawie tego przepisu przyjęto rozporządzenia wykonawcze nr 1101/2014 i 2015/1754. Każde z nich zmieniło CN, odpowiednio, od dnia 1 stycznia 2015 r. i od dnia 1 stycznia 2016 r. Te przepisy owej nomenklatury, które są istotne dla spraw w postępowaniach głównych, zachowały jednak swoją treść.

9

Część druga CN, w brzmieniu wynikającym z obu wspomnianych rozporządzeń wykonawczych, zatytułowana „Tabela stawek celnych”, zawiera sekcję III, zatytułowaną „Tłuszcze i oleje pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego oraz produkty ich rozkładu; gotowe tłuszcze jadalne; woski pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego”.

10

Sekcja ta zawiera dział 15 o takim samym tytule, obejmujący pozycję CN 1521, która ma następujące brzmienie:

Noty wyjaśniające do CN

11

Noty wyjaśniające do CN są przyjmowane przez Komisję na podstawie art. 9 ust. 1 lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia nr 2658/87, zmienionego rozporządzeniem nr 254/2000.

12

Noty opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 4 marca 2015 r. (Dz.U. 2015, C 76, s. 1) mają następujące brzmienie:

Rozporządzenie (UE) nr 142/2011

13

Artykuł 25 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. 2011, L 54, s. 1) obejmuje wosk pszczeli w postaci naturalnych plastrów miodu zakazem przywozu i tranzytu.

Postępowania główne i pytania prejudycjalne

Sprawa C‑197/20

14

W dniu 11 grudnia 2015 r. KAHL, który prowadzi działalność w zakresie przywozu do Unii i przetwarzania wosku, zwrócił się do głównego urzędu celnego w Hanowerze o wydanie wiążącej informacji taryfowej dotyczącej klasyfikacji towaru, który określił jako „wosk pszczeli, surowy”, proponując zaklasyfikowanie go do podpozycji CN 1521 90 91, która przewiduje zwolnienie z należności celnych.

15

Decyzją z dnia 10 lutego 2016 r. główny urząd celny w Hanowerze wydał KAHL wiążącą informację taryfową klasyfikującą rozpatrywany towar do podpozycji CN 1521 90 99, która obejmuje „pozostałe” woski pszczele i której odpowiada stawka celna wynosząca 2,5%.

16

W następstwie oddalenia odwołania od tej decyzji wniesionego w dniu 22 lutego 2016 r. KAHL wniósł w dniu 30 sierpnia 2017 r. do sądu odsyłającego skargę, podnosząc w uzasadnieniu swojego żądania zaklasyfikowania rozpatrywanego towaru do podpozycji CN 1521 90 91, że klasyfikacja wosku pszczelego do tej podpozycji nie może zależeć od stopnia zanieczyszczeń, jakie wosk ten zawiera, oraz że usunięcie kilku substancji obcych przy wytapianiu nie ma w tym względzie żadnego znaczenia.

17

Główny urząd celny w Hanowerze podtrzymuje swoje stanowisko, że rozpatrywany towar – ze względu na to, że nie ma postaci naturalnych plastrów i nie zawiera zanieczyszczeń typowych dla wosku w tej postaci – jest objęty nie podpozycją CN 1521 90 91, lecz podpozycją 1521 90 99 tej nomenklatury.

18

Sąd odsyłający opisuje rozpatrywany towar jako wosk pszczeli, który wytopiono i wstępnie przefiltrowano w państwie wywozu, a następnie zestalono przed wywozem, i który składa się z wytopionych kawałków o wymiarach około 15 x 5 centymetrów (cm) i fragmentów o wymiarach około 7 x 4 cm, nadających się do krojenia, o kolorze miodowożółtym i o zapachu wosku pszczelego, z pęknięciami i strukturami powstałymi w wyniku zestalenia wytopionego wosku, zawierających na zewnętrznej części niewielkie ciemne zanieczyszczenia. Zdaniem tego sądu nie jest możliwe ustalenie, czy chodzi o substancje obce, które znajdowały się w wosku przed jego wytopieniem, czy o zabrudzenia pochodzące z form, w których płynny wosk stygł, ponieważ żadne ciała obce nie są w wosku widoczne gołym okiem.

19

Ponadto sąd odsyłający zauważa, że istnieje rozbieżność pomiędzy wersjami językowymi not wyjaśniających do podpozycji CN 1521 90 99. O ile bowiem określenie „wytapiane” występuje obok określeń „wyciskane lub rafinowane” w niektórych wersjach tych not, takich jak wersje w językach hiszpańskim, niemieckim, francuskim, włoskim, niderlandzkim, portugalskim i rumuńskim, o tyle nie widnieje ono obok tych dwóch ostatnich określeń w innych wersjach owych not, takich jak wersje w językach czeskim, duńskim, angielskim, maltańskim, polskim i szwedzkim. Sąd ten uważa, że konieczne jest zwrócenie się do Trybunału z pytaniem, czy noty wyjaśniające do podpozycji CN 1521 90 99 powinny być stosowane w tej wersji językowej, w której znajduje się określenie „wytapiane”.

20

Zdaniem tego sądu – na wypadek gdyby Trybunał udzielił na to pytanie odpowiedzi przeczącej – wykładnia zawartego w podpozycji CN 1521 90 91 określenia „surowe” staje się decydująca dla klasyfikacji taryfowej wosku pszczelego, z którego częściowo usunięto substancje obce. Mając na uwadze zwykłe znaczenie tego określenia, jak również jego definicje właściwe dla odnośnej dziedziny, wspomniany sąd jest skłonny zaklasyfikować rozpatrywany towar do podpozycji CN 1521 90 91, tym bardziej że w jego ocenie klasyfikacja ta odpowiada również sposobowi jego postrzegania przez odbiorców.

21

W tych okolicznościach Finanzgericht Hamburg (sąd ds. finansowych w Hamburgu, Niemcy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:

Sprawa C‑216/20

22

Roeper dokonuje przywozu do Unii wosku pszczelego w celu jego odsprzedaży przedsiębiorstwom, które dokonują jego dalszego przetwarzania na potrzeby przemysłu kosmetycznego, farmaceutycznego i spożywczego. W dniu 7 stycznia 2015 r. zgłosił on w głównym urzędzie celnym w Hamburgu – w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu – 800 worków wosku pszczelego.

23

Po zbadaniu próbki główny urząd celny w Hamburgu uznał, że rozpatrywany towar należy zaklasyfikować jako „pozostałe” woski pszczele w ramach podpozycji CN 1521 90 99. W tych okolicznościach decyzją z dnia 4 listopada 2015 r. wspomniany urząd celny obciążył Roeper kwotą 2614 EUR, odpowiadającą zastosowanej do tego towaru stawce celnej wynoszącej 2,5%.

24

W następstwie oddalenia wniesionego od tej decyzji w dniu 1 grudnia 2015 r. odwołania Roeper w dniu 25 września 2017 r. wniósł skargę do sądu odsyłającego. W uzasadnieniu swojego stanowiska, zgodnie z którym rozpatrywany towar stanowi „surowy” wosk pszczeli objęty podpozycją CN 1521 90 91, podniósł on, że określenie „wytapiane” w rozumieniu not wyjaśniających do podpozycji CN 1521 90 99 nie oznacza zwykłej obróbki termicznej i zwykłego filtrowania mechanicznego wosku pszczelego, lecz również dalsze przetwarzanie obejmujące oczyszczanie i oddzielanie składników wosku, a te ostatnie etapy mają miejsce dopiero po przywozie. Ponadto Roeper podał w wątpliwość zastosowanie stopnia zanieczyszczenia wosku jako kryterium rozgraniczenia między „surowymi” woskami pszczelimi a „pozostałymi woskami pszczelimi.

25

Główny urząd celny w Hamburgu podtrzymuje swoje stanowisko, że rozpatrywany towar jest objęty podpozycją CN 1521 90 99, która dotyczy „pozostałych” wosków pszczelich, a nie podpozycją CN 1521 90 91, która dotyczy „surowych” wosków pszczelich.

26

Uzasadnienie wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie C‑216/20 odpowiada uzasadnieniu wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie C‑197/20, streszczonemu w pkt 18–20 niniejszego wyroku.

27

W tych okolicznościach Finanzgericht Hamburg (sąd ds. finansowych w Hamburgu) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z pytaniami prejudycjalnymi, których treść jest identyczna z treścią pytań przedłożonych w sprawie C‑197/20, przedstawionych w pkt 21 niniejszego wyroku.

28

Postanowieniem prezesa Trybunału z dnia 29 czerwca 2020 r. sprawy C‑197/20 i C‑216/20 połączono zarówno do celów pisemnego i ustnego etapu postępowania, jak i wydania wyroku.

W przedmiocie pytań prejudycjalnych

29

Poprzez swoje pytania, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy CN należy interpretować w ten sposób, że wosk pszczeli, który wytopiono i z którego przy wytapianiu mechanicznie usunięto część ciał obcych, a następnie zestalono w celu uformowania bloków lub arkuszy, jest objęty podpozycją 1521 90 91 tej nomenklatury, dotyczącą wosków „surowych”, czy też jej podpozycją 1521 90 99, dotyczącą wosków „pozostałych”.

30

Na wstępie należy wyjaśnić, że z uwagi na to, iż w sprawie C‑197/20 spór powstał w związku z wiążącą informacją taryfową wydaną przez główny urząd celny w Hanowerze w dniu 10 lutego 2016 r., a w sprawie C‑216/20 okoliczności faktyczne w postępowaniu głównym miały miejsce w 2015 r., wersje CN mające zastosowanie ratione temporis do sporów w postępowaniach głównych wynikają, odpowiednio, z rozporządzenia wykonawczego 2015/1754, które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2016 r., i z rozporządzenia wykonawczego nr 1101/2014, które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2015 r. (zob. podobnie wyroki: z dnia 8 września 2016 r., Schenker, C‑409/14, EU:C:2016:643, pkt 10; z dnia 2 maja 2019 r., Onlineshop, C‑268/18, EU:C:2019:353, pkt 22–24). Te przepisy owej nomenklatury, które są istotne dla spraw w postępowaniach głównych, zachowały jednak swoją treść, jak zauważono w pkt 8 niniejszego wyroku.

31

Co się tyczy wykładni CN, o której dokonanie wniesiono, należy przypomnieć, że zgodnie z ogólnymi regułami interpretacji CN klasyfikacja towarów jest dokonywana zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów tej nomenklatury. W interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w treści pozycji wspomnianej nomenklatury oraz uwag do sekcji lub działów. Przeznaczenie produktu również może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co należy oceniać na podstawie obiektywnych cech i właściwości owego produktu (wyrok z dnia 3 czerwca 2021 r., Flavourstream, C‑822/19, EU:C:2021:444, pkt 34 i przytoczone tam orzecznictwo).

32

Ponadto Trybunał wielokrotnie orzekał, że pomimo iż noty wyjaśniające do CN i HS nie mają mocy wiążącej, to jednak stanowią one ważne instrumenty służące zapewnieniu jednolitego stosowania wspólnej taryfy celnej oraz, jako takie, stanowią pomocne wskazówki dla jej interpretacji (wyrok z dnia 18 czerwca 2020 r., Hydro Energo, C‑340/19, EU:C:2020:488, pkt 36 i przytoczone tam orzecznictwo).

33

Z utrwalonego orzecznictwa wynika również, że sformułowania użytego w jednej z wersji językowych przepisu prawa Unii nie można traktować jako jedynej podstawy jego wykładni lub przyznawać mu w tym zakresie pierwszeństwa względem innych wersji językowych, ponieważ przepisy prawa Unii należy interpretować i stosować w sposób jednolity w świetle wersji sporządzonych we wszystkich językach Unii (zob. w szczególności wyrok z dnia 24 marca 2021 r., A, C‑950/19, EU:C:2021:230, pkt 37 i przytoczone tam orzecznictwo).

34

Co się tyczy przepisów CN istotnych dla spraw w postępowaniach głównych, pozycja 1521, która obejmuje „[w]oski roślinne (inne niż triglicerydy), wosk pszczeli, pozostałe woski owadzie i spermacet, nawet rafinowane lub barwione”, dzieli się na dwie podpozycje, a mianowicie podpozycję 1521 10 00 o tytule „Woski roślinne” oraz podpozycję 1521 90 o tytule „Pozostałe”. Wśród produktów objętych tą ostatnią podpozycją znajdują się między innymi „wosk pszczeli i pozostałe woski owadzie, nawet rafinowane lub barwione”. Objęte są one dwiema podpozycjami CN, a mianowicie podpozycją 1521 90 91 o tytule „Surowe” oraz podpozycją 1521 90 99 o tytule „Pozostałe”. Ta ostatnia, jak wskazuje jej treść, jest podpozycją dopełniającą, obejmującą te woski pszczele i pozostałe woski owadzie, które nie wchodzą w zakres podpozycji CN 1521 90 91.

35

Przepisy CN nie zawierają żadnego elementu precyzującego, do jakiego stopnia przetworzenia wosk pszczeli i pozostałe woski owadzie zachowują swój „surowy” charakter do celów klasyfikacji do podpozycji CN 1521 90 91 ani powyżej jakiego stopnia przetworzenia owe woski należy zaklasyfikować do podpozycji CN 1521 90 99 jako woski „pozostałe”. W braku takiego doprecyzowania w CN należy odnieść się do zwykłego znaczenia określenia „surowy” w języku potocznym, które oznacza to, co jest w stanie naturalnym, co nie zostało jeszcze obrobione lub przetworzone.

36

W tym względzie interpretowanie podpozycji CN 1521 90 91 w ten sposób, że wosk poddany obróbce termicznej, przy okazji której usuwana jest część substancji obcych i która stanowi pierwszy etap procesu przetwarzania i rafinacji tego wosku, nie wchodzi w zakres pojęcia wosku „surowego”, a tym samym – w zakres owej podpozycji, jest konieczne ze względu na zwykłe znaczenie określenia „surowy” w języku potocznym, do którego zgodnie z orzecznictwem przywołanym w pkt 31 niniejszego wyroku należy się odnieść w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli celnych.

37

Taka wykładnia podpozycji CN 1521 90 91 znajduje potwierdzenie w notach wyjaśniających do HS dotyczących podpozycji HS 1521 90, które w ich oficjalnej wersji w języku francuskim – a także, w szczególności, w niemieckiej wersji językowej – precyzują, że „[l]es cires d’abeilles ou d’autres insectes peuvent être présentées soit à l’état brut, même sous forme de rayons, soit fondues, pressées ou raffinées, même blanchies ou colorées” [„wosk pszczeli i inne woski owadzie mogą być albo w stanie surowym, także w plastrach naturalnych, albo wytapiane, wytłaczane lub rafinowane, nawet bielone lub barwione”, tłum. własne]. Wyliczenie wosku występującego w postaci wytopionej wśród innych wosków poddanych obróbce metodą wytłaczania lub rafinacji wskazuje, że wosku wytopionego nie uznaje się za wosk „w stanie surowym”.

38

O ile prawdą jest, że określenie „wytapiane” („melted”) nie występuje w wersji oficjalnej w języku angielskim not wyjaśniających do HS dotyczących podpozycji HS 1521 90, gdzie widnieją jedynie określenia „pressed or refined”, o tyle z dokonanego w tej wersji oraz w wersji oficjalnej tych not w języku francuskim rozróżnienia między woskiem „w stanie surowym” z jednej strony a woskiem „wytłaczanym lub rafinowanym, nawet bielonym lub barwionym” z drugiej strony wynika jednak, że wosk nieobrobiony lub nieprzetworzony uznaje się za różny od wosku poddanego chemicznej lub niechemicznej obróbce w celu jego przetworzenia.

39

Wykładnię dokonaną w pkt 36 niniejszego wyroku potwierdzają ponadto noty wyjaśniające do CN. Precyzują one, po pierwsze, że podpozycja 1521 90 91 obejmuje w szczególności „woski w naturalnych plastrach”, a po drugie, że podpozycja 1521 90 99 „obejmuje woski wyciskane lub rafinowane, nawet bielone lub barwione”. Z samej treści owych not wyjaśniających w wersjach językowych, w których występuje określenie „wytapiane” – a mianowicie przynajmniej w wersjach w językach hiszpańskim, niemieckim, francuskim, włoskim, niderlandzkim, portugalskim i rumuńskim – wynika, że wosk poddany obróbce metodą wytapiania jest objęty podpozycją CN 1521 90 99.

40

O ile określenie „wytapiane” nie występuje w innych wersjach językowych not wyjaśniających do CN, takich jak wersje w językach czeskim, duńskim, angielskim, maltańskim, polskim i szwedzkim, o tyle – nawet przy istnieniu takiej rozbieżności między wersjami językowymi tych not – podpozycji 1521 90 91 nie można interpretować w ten sposób, że jest nią objęty wosk pszczeli poddany procesom wskazanym w pytaniach zadanych przez sąd odsyłający.

41

Przede wszystkim wosk pszczeli poddany takim procesom nie jest – w odróżnieniu od wosku „w naturalnych plastrach”, o którym mowa w notach wyjaśniających do podpozycji CN 1521 90 91 – woskiem w stanie naturalnym, jak wymaga tego treść tej podpozycji, odczytywana w świetle celu wskazanego w pkt 31 niniejszego wyroku.

42

Następnie treść not wyjaśniających do podpozycji CN 1521 90 99, która dotyczy wosków „pozostałych”, obejmuje – we wszystkich wersjach językowych tych not – woski „wyciskane lub rafinowane, nawet bielone lub barwione” i odnosi się w ten sposób do produktów, które poddano obróbce w celu ich przetworzenia. W związku z tym podpozycji tej – wbrew temu, co twierdzą skarżący w postępowaniach głównych – nie można interpretować w sposób zawężający jako dotyczącej jedynie obróbki zmieniającej substancję lub skład materialny wosku, którą należy odróżnić od zwykłej obróbki termicznej, pozostawiającej tę substancję lub skład materialny w stanie nienaruszonym.

43

Wreszcie w notach wyjaśniających do podpozycji CN 1521 90 91 i CN 1521 90 99 nie ma żadnej wskazówki sugerującej, że do celów klasyfikacji do jednej lub drugiej z tych podpozycji należy dokonać rozróżnienia pomiędzy procesami, które zmieniają substancję lub skład materialny wosku, prowadzącymi do uzyskania produktu objętego drugą z tych podpozycji, a procesami, które nie wiążą się z taką zmianą, prowadzącymi do uzyskania produktu objętego pierwszą ze wspomnianych podpozycji. Wręcz przeciwnie, treść not wyjaśniających do podpozycji CN 1521 90 91 sugeruje, że należy rozumieć ją w sposób ścisły, w ten sposób, że woski poddane jakiejkolwiek obróbce w celu ich przetworzenia lub rafinacji są z owej podpozycji wyłączone i w związku z tym należy zaklasyfikować je do podpozycji CN 1521 90 99 jako woski „pozostałe”.

44

W niniejszym wypadku z postanowień odsyłających wynika, że produkty rozpatrywane w postępowaniach głównych są woskami pszczelimi, które wytopiono i z których przy wytapianiu mechanicznie usunięto ciała obce, a następnie ponownie podgrzano do maksymalnej temperatury 120 stopni Celsjusza przed przelaniem przez sita, moskitiery lub zwykłe tkaniny bawełniane do form i zestalono w celu uformowania bloków lub arkuszy. Otóż takie woski, które poddano różnym procesom w celu ich przetworzenia, w tym procesom wytapiania i filtrowania, nie są woskami w stanie naturalnym, wobec czego wykluczone jest zaklasyfikowanie ich do podpozycji CN 1521 90 91 jako wosków „surowych”. W konsekwencji takie woski objęte są podpozycją 1521 90 99 owej nomenklatury.

45

W świetle powyższych rozważań na zadane pytania należy odpowiedzieć, iż CN należy interpretować w ten sposób, że wosk pszczeli, który wytopiono i z którego przy wytapianiu mechanicznie usunięto część ciał obcych, a następnie zestalono w celu uformowania bloków lub arkuszy, jest objęty podpozycją CN 1521 90 99, dotyczącą wosków „pozostałych”, nie zaś podpozycją CN 1521 90 91, dotyczącą wosków „surowych”.

W przedmiocie kosztów

46

Dla stron w postępowaniach głównych niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniach głównych, nie podlegają zwrotowi.