<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.0-->
  <head>
    <title>2019-05-201905T123201702220-00-TRA-DOC-PL-ARRET_EXT-T-0222-17-201902918-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="pl-PL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="18/07/2019 15:01:23" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="Publication par extraits au Rec, version par extraits" name="Mention"/>
    <meta content="pl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="nFayeykIVqPkwunl/7GHQgpVlDeOiMctzuTVJMO78WBOg7D0h07Mb/dpID4I0v4hmJfAgQ5FIJmLg/MwCDNUFeQ/pu0ASXcwMyvEzVV+1lg1Fm+lqKK4wUZbLOtRLAS0EcMI21jOgsM13oqdu8p+rMxnTo151iyASgLjv1BEzmk=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GendocTemplateSubType"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="inp" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0222" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2017" name="Annee"/>
    <meta content="5,7-9,11-12,14-135,155-172" name="ParExtraits"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="PL" name="Langue"/>
    <meta content="inp" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_T" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 30/04/2019 15:05:42" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="Normal" name="Version"/>
    <meta content="T" name="Juridiction"/>
    <meta content="59bee5506684416bb1f2cbfd3bef7868" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0222" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RD" name="NatureAff"/>
    <meta content="RD" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="T" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId26" style="first"/>
      <div id="rId22" style="even">Wyrok z dnia 23.5.2019 r. – Sprawa T‑222/17 [Fragmenty]</div>
      <div id="rId23" style="default">Recylex i in./Komisja</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      WYROK SĄDU (ósma izba)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      z dnia 23 maja 2019 r. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      Konkurencja – Porozumienia, decyzje i uzgodnione praktyki – Rynek recyklingu akumulatorów samochodowych ołowiowo-kwasowych – Decyzja stwierdzająca naruszenie art. 101 TFUE – Uzgadnianie cen zakupu – Grzywny – Punkt 26 komunikatu w sprawie współpracy z 2006 r. – Punkt 37 wytycznych w sprawie metody ustalania grzywien – Nieograniczone prawo orzekania
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      W sprawie T‑222/17
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      Recylex SA, z siedzibą w Paryżu (Francja),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      Fonderie et Manufacture de Métaux SA, z siedzibą w Brukseli (Belgia),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      Harz-Metall GmbH, z siedzibą w Goslar (Niemcy),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      reprezentowane przez adwokatów M. Wellingera, S. Reinart i K. Bongs,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-9" title="page-1">
      strona skarżąca,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-10" title="page-1">
      przeciwko
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      Komisji Europejskiej, reprezentowanej przez I. Rogalskiego, J. Szczodrowskiego i F. van Schaik, działających w charakterze pełnomocników,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-12" title="page-1">
      strona pozwana,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      mającej za przedmiot żądanie na podstawie art. 263 TFUE mające na celu obniżenie kwoty grzywny nałożonej na skarżące w decyzji Komisji C(2017) 900 final z dnia 8 lutego 2017 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE (sprawa AT.40018 – Recykling akumulatorów samochodowych),
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-14" title="page-1">
      SĄD (ósma izba),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-15" title="page-1">
      w składzie: A.M. Collins (sprawozdawca), prezes, M. Kancheva i R. Barents, sędziowie,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-16" title="page-1">
      sekretarz: N. Schall, administratorka,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-17" title="page-1">
      uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 15 listopada 2018 r.,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-1">
      wydaje następujący
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-19" title="page-1">
      Wyrok (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Okoliczności powstania sporu</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Recylex SA, Fonderie et Manufacture de Métaux SA i Harz-Metall GmbH (zwane dalej łącznie „skarżącymi” lub „Recylexem”) są spółkami z siedzibą, odpowiednio, we Francji, w Belgii i w Niemczech, prowadzącymi działalność związaną z produkcją ołowiu pochodzącego z recyklingu i innych produktów (polipropylenu, cynku i metali specjalnych).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W drodze decyzji C(2017) 900 final z dnia 8 lutego 2017 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 TFUE (sprawa AT.40018 – Recykling akumulatorów samochodowych) (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) Komisja Europejska stwierdziła istnienie naruszenia art. 101 TFUE w sektorze zakupu zużytych akumulatorów samochodowych ołowiowo-kwasowych wykorzystywanych do produkcji ołowiu pochodzącego z recyklingu. Naruszenie to, w którym brały udział cztery przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw, a mianowicie, po pierwsze, Campine NV i Campine Recycling NV (zwane dalej łącznie „Campine”), po drugie, Eco-Bat Technologies Ltd, Berzelius Metall GmbH i Société de traitement chimique des métaux SAS (zwane dalej łącznie „Eco-Bat”), po trzecie, Johnson Controls, Inc., Johnson Controls Tolling GmbH &amp; Co. KG i Johnson Controls Recycling GmbH (zwane dalej łącznie „JCI”) i po czwarte, Recylex, zostało popełnione w okresie od dnia 23 września 2009 r. do dnia 26 września 2012 r. (motywy 1 i 2 oraz art. 1 ust. 1 zaskarżonej decyzji).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zdaniem Komisji rozpatrywane naruszenie stanowiące jednolite i ciągłe naruszenie przybrało postać porozumień i uzgodnionych praktyk mających miejsce na terytoriach Belgii, Niemiec, Francji i Niderlandów. Polegało ono w odniesieniu do czterech przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw, o których mowa w pkt 2 powyżej, na koordynowaniu swojego zachowania w przedmiocie cen zakupu zużytych akumulatorów samochodowych ołowiowo-kwasowych wykorzystywanych do produkcji ołowiu pochodzącego z recyklingu (motywy 1 i 2 oraz art. 1 ust. 1 zaskarżonej decyzji).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postępowanie administracyjne zostało wszczęte po złożeniu przez JCI w dniu 22 czerwca 2012 r. wniosku o zwolnienie z grzywny w rozumieniu obwieszczenia [komunikatu] Komisji w sprawie zwalniania z grzywien i zmniejszania grzywien w sprawach kartelowych (Dz.U. 2006, C 298, s. 17; zwanego dalej „komunikatem w sprawie współpracy z 2006 r.”). W dniu 13 września 2012 r. Komisja przyznała temu przedsiębiorstwu warunkowe zwolnienie z grzywny zgodnie z pkt 18 tego komunikatu (motyw 29 zaskarżonej decyzji).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-26" title="page-2">
      […]
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Eco-Bat w dniu 27 września 2012 r., a Recylex w dniu 23 października 2012 r., złożyły wniosek o zwolnienie z grzywny lub, w razie jego negatywnego rozpatrzenia, wniosek o obniżenie kwoty grzywny na podstawie komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy. W dniu 4 grudnia 2012 r. Campine złożyła wniosek o obniżenie kwoty grzywny na podstawie tego komunikatu (motyw 31 zaskarżonej decyzji).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-2">
      […]
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Pismem z dnia 24 czerwca 2015 r. Komisja poinformowała Eco-Bat i Recylex o wstępnym wniosku, że dowody przekazane przez Eco-Bat i Recylex były dowodami istotnie zwiększającymi wartość dowodów będących już w posiadaniu Komisji w rozumieniu pkt 24 i 25 komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy, a w konsekwencji o zamiarze obniżenia kwoty grzywny, jaka zostanie na nie nałożona. Pismem z tego samego dnia Komisja poinformowała także Campine o wstępnym wniosku, że nie spełnia ona przesłanek pozwalających na skorzystanie z obniżenia kwoty grzywny na podstawie komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy (motyw 33 zaskarżonej decyzji).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-2">
      […]
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W dniu 8 lutego 2017 r. Komisja wydała zaskarżoną decyzję, w której w szczególności zarzuca grupie Recylex, że uczestniczyła ona w naruszeniu, o którym mowa w pkt 3 powyżej, od dnia 23 września 2009 r. do dnia 26 września 2012 r. i nakłada na nią solidarnie grzywnę w wysokości 26 739 000 EUR.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Co do prawa</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-33" title="page-2">
      […]
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie zarzutu czwartego, opartego na błędnym zastosowaniu pkt 26 komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy w odniesieniu do współpracy Eco-Bat</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">136</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Poprzez zarzut czwarty Recylex utrzymuje, że Eco-Bat nie dopełnił obowiązku współpracy w rozumieniu pkt 12 lit. a) i c) komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy, zgodnie z wymogami pkt 24 tego komunikatu. Recylex twierdzi, że ze względu na to, iż, by móc ubiegać się o obniżenie kwoty grzywny, powinny być spełnione łączne przesłanki wskazane w pkt 12 lit. a)–c) tego komunikatu, Eco-Bat nie mógł skorzystać z obniżenia grzywny. Komisja powinna zatem stwierdzić, że Recylex był pierwszym przedsiębiorstwem, które przedstawiło dowody istotnie zwiększające wartość dowodów już będących w jej posiadaniu, a nie, iż był drugim przedsiębiorstwem, które przedstawiło takie dowody. W konsekwencji Komisja dopuściła się błędu w ocenie w ramach zastosowania pkt 26 akapit pierwszy komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy, przyznając na rzecz grupy Recylex obniżenie kwoty grzywny w przedziale od 20 do 30%, zamiast w przedziale od 30 do 50%.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">137</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Recylex podniósł, że Eco-Bat nie spełnił swego obowiązku współpracy pod wieloma względami. Po pierwsze, przed złożeniem przez Recylex wniosku o złagodzenie sankcji Eco-Bat przedstawił niezupełne i wprowadzające w błąd informacje w odniesieniu do terytoriów, których dotyczy naruszenie. Eco-Bat twierdził bowiem, że naruszenie ograniczało się do Niemiec, Niderlandów i sporadycznie do Belgii. Eco-Bat odpowiedział również w wymijający sposób na pytania Komisji dotyczące naruszenia odnoszącego się do Francji. Po drugie, Eco-Bat nie ujawnił całego zakresu udziału jego przedstawicieli w naruszeniu, co wskazuje, że nie przeprowadził on szczegółowych badań w celu przedstawienia Komisji pełnego opisu swego udziału w naruszeniu. Po trzecie, Eco-Bat przedstawił wprowadzające w błąd informacje w odniesieniu do roli odgrywanej przez jednego ze swych przedstawicieli. Bardziej ogólnie, odpowiedzi Eco-Bat na wysunięte przez Komisję żądania informacji nie wykazują rzeczywistej współpracy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">138</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W konsekwencji ze względu na wykluczenie Eco-Bat, Recylex uważa, że miał on prawo do maksymalnego obniżenia kwoty grzywny o 50% w pierwszym przedziale przewidzianym w pkt 26 akapit pierwszy komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy. W odniesieniu do przedstawionych przez Recylex dowodów przyczyniających się do znacznego zwiększenia wartości dowodów już znajdujących się w posiadaniu Komisji, Recylex opiera się w istocie na takich samych argumentach, jak podniesione przez niego w uzasadnieniu zarzutów pierwszego i drugiego.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">139</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na rozprawie Recylex potwierdził, że poprzez ten zarzut nie zamierzał on uniemożliwić grupie Eco-Bat obniżenia kwoty grzywny o 50%, z którego korzystała.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">140</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Komisja twierdzi, że jest bezsporne między stronami, iż Eco-Bat w dniu 27 września 2012 r. był pierwszym przedsiębiorstwem, które przedstawiło dowody istotnie zwiększające wartość dowodów już będących w posiadaniu Komisji. Recylex był w dniu 23 października 2012 r. drugim przedsiębiorstwem, które przedstawiło takie dowody. Ze względu na porządek chronologiczny przedstawienia dowodów istotnie zwiększających wartość dowodów będących już w posiadaniu Komisji Recylex nie może w każdym wypadku zostać uznany za pierwsze przedsiębiorstwo, które przedstawiło dowody istotnie zwiększające wartość dowodów będących już w posiadaniu Komisji, mimo iż Eco-Bat został wykluczony z jakiegokolwiek obniżenia kwoty grzywny ze względu na uchybienie obowiązkowi współpracy zgodnemu z wymogami pkt 12 komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy. W konsekwencji podniesione przez Recylex zastrzeżenia dotyczące uchybienia obowiązkowi współpracy przez grupę Eco-Bat i twierdzenia co do istotnie zwiększonej wartości dowodów, które przedstawił, są bezprzedmiotowe.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">141</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Pierwszą kwestią, którą należy rozstrzygnąć, jest to, czy w przypadku gdy dwa przedsiębiorstwa przedstawiły dowody istotnie zwiększające wartość dowodów będących już w posiadaniu Komisji, przedsiębiorstwo, które przedstawiło je w drugiej kolejności, może zająć miejsce pierwszego przedsiębiorstwa, jeśli współpraca z tym pierwszym przedsiębiorstwem okazała się niezgodna z wymogami przewidzianymi w pkt 12 komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">142</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na wstępie należy zauważyć, że wydając komunikat o współpracy z 2006 r., Komisja dała podstawy do pewnych uzasadnionych oczekiwań, co zresztą sama przyznała w pkt 38 tego komunikatu. Komisja jest zatem zobowiązana przestrzegać tego komunikatu ze względu na uzasadnione oczekiwania, jakie mogą żywić na jego podstawie przedsiębiorstwa noszące się z zamiarem współpracy z tą instytucją (zob. wyrok z dnia 29 lutego 2016 r., Schenker/Komisja, T‑265/12, EU:T:2016:111, pkt 361 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">143</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Następnie należy przypomnieć, że z uwagi na to, iż postępowanie w sprawie złagodzenia sankcji stanowi wyjątek od reguły, zgodnie z którą przedsiębiorstwo musi zostać ukarane za każde naruszenie reguł prawa konkurencji, reguły odnoszące się do tego postępowania muszą być ściśle interpretowane (zob. podobnie i analogicznie wyrok z dnia 27 lutego 2014 r., LG Display i LG Display Taiwan/Komisja, T‑128/11, EU:T:2014:88, pkt 167).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">144</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z brzmieniem pkt 26 akapit pierwszy komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-44" title="page-4">
      „Komisja ustali w decyzji przyjętej na końcu procedury administracyjnej poziom [obniżenia kwot] zmniejszenia grzywien, z którego skorzysta przedsiębiorstwo, w odniesieniu do grzywien, które w przeciwnym przypadku zostałyby nałożone. Dla:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">pierwszego przedsiębiorstwa spełniającego warunki pkt 24: zmniejszenie o 30–50%,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">drugiego przedsiębiorstwa spełniającego warunki pkt 24: zmniejszenie o 20–30%,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">kolejnych przedsiębiorstw spełniających warunki pkt 24: zmniejszenie o wartość do 20%”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">145</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Punkt 24 komunikatu w sprawie współpracy z 2006 r. stanowi, że, aby móc ubiegać się o obniżenie kwoty grzywny, przedsiębiorstwo musi spełnić łącznie warunki określone w pkt 12 lit. a)–c) wspomnianego komunikatu. W pkt 12 przedstawiono wymogi dotyczące obowiązku współpracy. Punkt ten stanowi zasadniczo, że przedsiębiorstwo powinno, po pierwsze, współpracować w sposób prawdziwy, pełny i ciągły, natychmiast od momentu złożenia wniosku w ramach procedury administracyjnej prowadzonej przez Komisję, co wymaga, by przedsiębiorstwo udzieliło ścisłych, niewprowadzających w błąd i zupełnych informacji. Po drugie, powinno ono zakończyć udział w domniemanym kartelu i, po trzecie, nie jest dopuszczalne, aby przedsiębiorstwo zniszczyło, sfałszowało lub ukryło dowody istnienia domniemanego kartelu. W niniejszym przypadku skarżące nie kwestionują, że Eco-Bat spełnił drugi warunek.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">146</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Punkt 30 akapit drugi komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy stanowi, że, jeżeli Komisja uzna, iż przedsiębiorstwo nie spełnia warunków określonych w pkt 12, nie będzie mu przysługiwać żadne preferencyjne traktowanie w ramach tego komunikatu. W związku z tym, co do czego zresztą strony się zgadzają, wymóg współpracy w rozumieniu pkt 12 omawianego komunikatu stanowi podstawowe kryterium w celu określenia, czy przedsiębiorstwo ma prawo do całkowitego lub częściowego zwolnienia z grzywny, lub do jakiegokolwiek obniżenia jej kwoty. W sytuacji gdy nie spełniło ono swego obowiązku współpracy, nie może skorzystać ze złagodzenia sankcji.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">147</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Należy natomiast stwierdzić, że z komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy nie wynika, by uchybienie obowiązkowi współpracy miało wpływ na zmianę miejsca przyznanego w kolejce wniosków o złagodzenie sankcji.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">148</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Należy również stwierdzić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem z samej logiki komunikatu z 2002 r. w sprawie współpracy, jak również komunikatu z 2006 r., wynika, iż zamierzonym celem jest stworzenie klimatu niepewności wewnątrz karteli, który ma zachęcać do jego ujawnienia Komisji. Ta niepewność wynika zaś właśnie z faktu, że uczestnicy kartelu wiedzą, że tylko jeden spośród nich będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z grzywny, ujawniając pozostałych uczestników naruszenia i narażając ich w ten sposób na grzywny. W ramach tego systemu i zgodnie z tą samą logiką przedsiębiorstwa, które najszybciej zaproponują współpracę, mają gwarancję otrzymania większej obniżki grzywny, którą w innym przypadku musiałyby zapłacić, w porównaniu z obniżką przyznaną przedsiębiorstwom, które tę współpracę nawiązały później (zob. wyroki: z dnia 16 września 2013 r.: Wabco Europe i in./Komisja, T‑380/10, EU:T:2013:449, pkt 147 i przytoczone tam orzecznictwo; Repsol Lubricantes y Especialidades i in./Komisja, T‑496/07, niepublikowany, EU:T:2013:464, pkt 334 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">149</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Porządek chronologiczny i szybkość współpracy zaoferowanej przez członków kartelu stanowią więc podstawowe elementy systemu wprowadzonego w życie przez komunikat w sprawie współpracy z 2006 r. (wyrok z dnia 5 października 2011 r., Transcatab/Komisja, T‑39/06, EU:T:2011:562, pkt 380; zob. podobnie wyrok z dnia 16 września 2013 r., Wabco Europe i in./Komisja, T‑380/10, EU:T:2013:449, pkt 148 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">150</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z powyższego wynika, że ani brzmienie komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy, ani jego logika nie przemawiają za wykładnią, zgodnie z którą w przypadku, gdy dwa przedsiębiorstwa przedstawiły dowody istotnie zwiększające wartość dowodów będących w posiadaniu Komisji, przedsiębiorstwo, które przedstawiło je w drugiej kolejności zajmuje miejsce pierwszego przedsiębiorstwa, jeśli współpraca z tym pierwszym przedsiębiorstwem okazuje się niezgodna z wymogami przewidzianymi w pkt 12 komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">151</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Przeciwny wniosek mógłby prowadzić do sytuacji hipotetycznej, w której dwa przedsiębiorstwa korzystałyby z obniżenia grzywny, o których mowa w poszczególnych tiret zawartych w pkt 26 komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy. Mogłoby to osłabić zachętę dla każdego przedsiębiorstwa uczestniczącego w kartelu antykonkurencyjnym do współpracy z Komisją tak szybko, jak to możliwe, jednak bez zwiększenia zachęty do współpracy z nią w pełni, ponieważ zachęta do prawdziwej współpracy jest już w pełni chroniona za pomocą groźby zastosowania przez Komisję pkt 24 i 30 komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">152</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wreszcie należy również zauważyć, że ani w pismach procesowych, ani w odpowiedzi na pytanie przedstawione w ramach środków organizacji postępowania przewidzianych w art. 89 regulaminu postępowania Recylex nie powołał się na istotne argumenty, które mogłyby podważyć ten wniosek.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">153</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W konsekwencji należy stwierdzić, że Komisja nie popełniła błędu, nie przyznając grupie Recylex obniżenia kwoty grzywny w przedziale od 30 do 50% na podstawie pkt 26 tiret pierwsze komunikatu z 2006 r. w sprawie współpracy. Nawet gdyby Eco-Bat uchybił swemu obowiązkowi pełnej współpracy z Komisją, nie zmienia to okoliczności, że Recylex był drugim przedsiębiorstwem, które przedstawiło dowody istotnie zwiększające wartość dowodów już będących w posiadaniu Komisji.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">154</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z powyższego wynika, że pozostałe argumenty są nieistotne dla sprawy i że zarzut czwarty należy oddalić jako bezzasadny.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-58" title="page-6">
      […]
    </p>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-59" title="page-7">
      Z powyższych względów
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-60" title="page-7">
      SĄD (ósma izba)
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-61" title="page-7">
      orzeka, co następuje:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Skarga zostaje oddalona.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Recylex SA, Fonderie et Manufacture de Métaux SA i Harz-Metall GmbH zostają obciążone kosztami postępowania.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div class="signatures">
<p class="C77SignaturesComposition" id="para-64" title="page-7">
<span class="signatory">Collins</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Kancheva</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Barents</span>
</p>
<p class="C77SignaturesAlinea" id="para-65" title="page-7">
<span class="signatory">Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym</span>
<span class="signatory"> w </span>
<span class="signatory">Luksemburgu</span>
<span class="signatory"> w </span>
<span class="signatory">dniu</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">23 maja 2019 r.</span>
</p>
<p class="C77Signatures" id="para-66" title="page-7">
<span class="signatory">Podpisy</span>
</p>
</div>
    
    
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Język postępowania: angielski.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">1</a>
</span>) Poniżej zostały odtworzone jedynie te punkty wyroku, których publikację Sąd uznał za wskazaną.</p>
</body>
</html>
