<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-97/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CJ0097</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:574">EU:C:2020:574</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>12</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">wyrok z dnia <DATE ISO="20200716">16.7.2020 r.</DATE> – sprawa C‑97/19</HT></P><P><HT TYPE="SC">Pfeifer &amp; Langen</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (druga izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20200716">16 lipca 2020 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: niemiecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Kodeks celny</KEYWORD><KEYWORD>Zgłoszenia celne</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 78 tego kodeksu</KEYWORD><KEYWORD>Kontrola zgłoszenia celnego</KEYWORD><KEYWORD>Nazwa zgłaszającego</KEYWORD><KEYWORD>Zmiana informacji dotyczących osoby zgłaszającego w celu wykazania istnienia stosunku przedstawicielstwa pośredniego</KEYWORD><KEYWORD>Pośrednie reprezentowanie osoby, która uzyskała świadectwo przywozowe</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑97/19</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (sąd ds. finansowych w Düsseldorfie, Niemcy) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20190109">9 stycznia 2019 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20190208">8 lutego 2019 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Pfeifer &amp; Langen GmbH &amp; Co. KG</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Hauptzollamt Köln,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (druga izba),</P><P>w składzie: A. Arabadjiev (sprawozdawca), prezes izby, P.G. Xuereb i T. von Danwitz, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: G. Hogan,</P><P>sekretarz: M. Krausenböck, administratorka,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu <DATE ISO="20191219">19 grudnia 2019 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi, które przedstawili:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu Pfeifer &amp; Langen GmbH &amp; Co. KG – D. Ehle, Rechtsanwalt,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Hauptzollamt Köln – W. Liebe i E. Schmidt, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu czeskiego – M. Smolek, J. Vláčil i O. Serdula, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu niderlandzkiego – M.K. Bulterman i C.S. Schillemans, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej – F. Clotuche-Duvieusart i B.-R. Killmann, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><?PAGE NO="2"?><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20200225">25 lutego 2020 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 78 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia <DATE ISO="19921012">12 października 1992 r.</DATE> ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="302" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 302, s. 1</REF.DOC.OJ>, zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>kodeksem celnym<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Pfeifer &amp; Langen GmbH &amp; Co. KG a Hauptzollamt Köln (głównym urzędem celnym w Kolonii, Niemcy, zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>głównym urzędem celnym<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>) w przedmiocie odmowy uwzględnienia przez główny urząd celny wniosku o sprostowanie informacji dotyczących osoby zgłaszającego zawartych w zgłoszeniu celnym.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Kodeks celny został uchylony i zastąpiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 450/2008 z dnia <DATE ISO="20080423">23 kwietnia 2008 r.</DATE> ustanawiającym Wspólnotowy kodeks celny (zmodernizowany kodeks celny) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="145" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2008">Dz.U. 2008, L 145, s. 1</REF.DOC.OJ>), które weszło w życie w dniu <DATE ISO="20080624">24 czerwca 2008 r.</DATE> Rozporządzenie to zostało zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2013 z dnia <DATE ISO="20130612">12 czerwca 2013 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="165" PAGE.FIRST="62" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 165, s. 62</REF.DOC.OJ>) (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>zmodernizowanym kodeksem celnym<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>). Jak wynika z art. 188 zmodernizowanego kodeksu celnego, niektóre jego przepisy miały zastosowanie od dnia <DATE ISO="20080624">24 czerwca 2008 r.</DATE>, natomiast pozostałe przepisy miały być stosowane nie później niż od dnia <DATE ISO="20131101">1 listopada 2013 r.</DATE> Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia <DATE ISO="20131009">9 października 2013 r.</DATE> ustanawiające unijny kodeks celny (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="269" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 269, s. 1</REF.DOC.OJ>; sprostowanie <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="287" PAGE.FIRST="90" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 287, s. 90</REF.DOC.OJ>), które weszło w życie w dniu <DATE ISO="20131030">30 października 2013 r.</DATE>, uchyliło zmodernizowany kodeks celny, ale także kodeks celny, ponieważ niektóre przepisy tego ostatniego miały nadal zastosowanie najpóźniej do dnia <DATE ISO="20131101">1 listopada 2013 r.</DATE> Otóż z art. 286 ust. 2 w związku z art. 288 ust. 2 rozporządzenia nr 952/2013 wynika, że kodeks celny został uchylony ze skutkiem od dnia <DATE ISO="20160501">1 maja 2016 r.</DATE> W związku z tym, zważywszy na datę wystąpienia okoliczności faktycznych w postępowaniu głównym, kodeks celny ma nadal zastosowanie w niniejszej sprawie. Należy dodać, że żaden z przepisów zmodernizowanego kodeksu celnego mających zastosowanie od dnia <DATE ISO="20080624">24 czerwca 2008 r.</DATE> nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Motyw ósmy kodeksu celnego miał następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>wydając przepisy wykonawcze do niniejszego kodeksu, należy w miarę możliwości zwrócić uwagę na zapobieganie nadużyciom lub nieprawidłowościom mogącym przynieść uszczerbek budżetowi Wspólnot Europejskich<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 4 kodeksu celnego przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Użyte w niniejszym kodeksie określenia oznaczają:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>17)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>zgłoszenie celne<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00AB" ID="QE0006"/> oznacza czynność, poprzez którą osoba wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>18)</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>zgłaszający<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00AB" ID="QE0007"/> oznacza osobę, która dokonuje zgłoszenia celnego we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu dokonywane jest zgłoszenie celne;</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA><?PAGE NO="3"?><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 5 tego kodeksu stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="005.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Na warunkach określonych w art. 64 ust. 2 i z zastrzeżeniem przepisów przyjętych w ramach art. 243 ust. 2 lit. b) każda osoba ma prawo do działania przez przedstawiciela reprezentującego ją przed organami celnymi celem dokonania wszelkich czynności i formalności przewidzianych w przepisach prawa celnego.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="005.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Przedstawicielstwo może być:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>bezpośrednie, w tym przypadku przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz innej osoby, lub</P></ITEM></LIST><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>pośrednie, w tym przypadku przedstawiciel działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby.</P></ITEM></LIST><P>Państwa członkowskie mogą sobie zastrzec prawo do dokonywania, na swoim obszarze, zgłoszenia celnego przez:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>przedstawiciela bezpośredniego, lub</P></ITEM><ITEM><P>przedstawiciela pośredniego;</P></ITEM></LIST><P>tak aby przedstawicielem był agent celny wykonujący swój zawód na terytorium tego państwa członkowskiego.</P><P>[…]</P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="005.004"><NO.PARAG>4.</NO.PARAG><ALINEA>Przedstawiciel musi zgłosić fakt wykonywania działalności [zgłosić, że działa] na rzecz osoby reprezentowanej, sprecyzować, czy jest to przedstawicielstwo pośrednie, czy bezpośrednie, oraz być umocowany do reprezentowania.</ALINEA><ALINEA>Osoba, która nie zadeklaruje faktu wykonywania działalności [nie zgłosi, że działa] w imieniu lub na rzecz innej osoby, lub taka, która zadeklaruje, że działa w imieniu lub na rzecz innej osoby, nie będąc umocowana do reprezentowania, jest traktowana jako działająca we własnym imieniu i na własną rzecz.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="005.005"><NO.PARAG>5.</NO.PARAG><ALINEA>Organy celne mogą zażądać od każdej osoby oświadczającej, że działa w imieniu lub na rzecz innej osoby, przedstawienia dowodów potwierdzających jej prawo do występowania w charakterze przedstawiciela<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 64 wspomnianego kodeksu stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="064.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Z zastrzeżeniem art. 5 zgłoszenia celnego może dokonać każda osoba, która przedstawi lub doprowadzi do przedstawienia właściwym organom celnym towaru, którego dotyczy zgłoszenie, razem ze wszystkimi dokumentami, których przedłożenie jest niezbędne do zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której towar jest zgłaszany.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="064.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Jednakże:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>gdy przyjęcie zgłoszenia celnego nakłada na określoną osobę szczególne obowiązki, zgłoszenia dokonuje ta osoba lub dokonuje się go na jej rzecz;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 65 tego kodeksu:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>Po przyjęciu zgłoszenia przez organy celne zgłaszający może dokonać, na własną prośbę, sprostowania jednego lub kilku elementów zgłoszenia. Sprostowanie nie może spowodować, aby zgłoszenie dotyczyło towarów innych niż te, które początkowo były nim objęte.</P><P>Jednakże organy celne nie zezwalają na dokonanie jakiegokolwiek sprostowania, jeżeli odpowiedni wniosek został przedstawiony po tym, jak organy te:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>poinformowały zgłaszającego o zamiarze przeprowadzenia rewizji towarów, lub</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>stwierdziły nieprawidłowość danych zawartych w zgłoszeniu; lub</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>zwolniły towary<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Artykuł 66 kodeksu celnego przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="066.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Jeżeli zgłaszający przedstawi dowód, że towar został zgłoszony omyłkowo do procedury celnej właściwej temu zgłoszeniu lub że w wyniku zaistnienia szczególnych okoliczności objęcie towaru procedurą celną, do której został zgłoszony, nie jest już dalej uzasadnione, organy celne, na wniosek zgłaszającego, unieważniają już przyjęte zgłoszenie.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="066.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Z wyjątkiem przypadków określonych zgodnie z procedurą [k]omitetu zgłoszenie po zwolnieniu towarów nie może zostać unieważnione.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Artykuł 74 tego kodeksu stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="074.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Jeżeli przyjęcie zgłoszenia celnego powoduje powstanie długu celnego, towary, których dotyczy to zgłoszenie, mogą zostać zwolnione jedynie w przypadku, gdy kwota długu celnego została zapłacona lub zabezpieczona. […]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="074.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Jeżeli stosując przepisy właściwe dla procedury celnej, do której zostały zgłoszone towary, organy celne zażądają złożenia zabezpieczenia, zwolnienie wymienionych towarów do tej procedury celnej może zostać udzielone jedynie po złożeniu takiego zabezpieczenia<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Artykuł 78 wspomnianego kodeksu przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="078.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="078.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania.</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="5"?><PARAG IDENTIFIER="078.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 201 tego kodeksu:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="201.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Dług celny w przywozie powstaje w wyniku:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym, lub</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>objęcia takiego towaru procedurą odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="201.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="201.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na rzecz której składane jest zgłoszenie celne.</ALINEA><ALINEA>Jeżeli zgłoszenie celne o objęcie towaru jedną z procedur określon[ych] w ust. 1 zostało sporządzone na podstawie danych, co spowodowało [które spowodowały], że należności celne przywozowe nie zostały pobrane lub zostały pobrane w kwocie niższej niż prawnie należna, osoby, które dostarczyły tych danych, wymaganych do sporządzenia zgłoszenia, i które wiedziały lub powinny były wiedzieć, że dane te są nieprawdziwe, mogą również zostać uznane za dłużników zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Artykuł 236 kodeksu celnego przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="236.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Należności celne przywozowe lub wywozowe podlegają zwrotowi, gdy okaże się, że w chwili uiszczenia kwota tych należności nie była prawnie należna lub że kwota ta została zaksięgowana niezgodnie z art. 220 ust. 2.</ALINEA><ALINEA>Należności celne przywozowe lub wywozowe podlegają umorzeniu, gdy okaże się, że w chwili zaksięgowania kwota tych należności nie była prawnie należna lub że kwota ta została zaksięgowana niezgodnie z art. 220 ust. 2.</ALINEA><ALINEA>Należności nie podlegają zwrotowi ani umorzeniu, w przypadku gdy fakty, które doprowadziły do zapłacenia lub zaksięgowania kwoty prawnie nienależnej, są wynikiem świadomego działania [oszustwa] osoby zainteresowanej.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="236.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Należności celne przywozowe lub wywozowe są zwracane lub umarzane po złożeniu wniosku przed upływem trzech lat, licząc od dnia powiadomienia dłużnika o tych należnościach. Wniosek należy złożyć we właściwym urzędzie celnym.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA><ALINEA>Organy celne dokonują zwrotu lub umorzenia z urzędu, gdy same przed upływem tego terminu stwierdzą, że zaistniała jedna z okoliczności określonych w ust. 1 akapity pierwszy i drugi<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>SC Zahărul Oradea SA (zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>Zahărul Oradeą<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>) z siedzibą w Rumunii jest spółką zależną Pfeifer &amp; Langen. Nabyła ona <FT TYPE="NUMBER">45000</FT> ton pochodzącego z Brazylii cukru trzcinowego przeznaczonego do rafinacji w zakładzie Pfeifer &amp; Langen znajdującym się w Euskirchen (Niemcy) na podstawie porozumienia zawartego między Pfeifer &amp; Langen i Zahărul Oradeą. Rafinowany cukier miał zostać następnie sprzedany Pfeifer &amp; Langen.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20111213">13 grudnia 2011 r.</DATE> właściwe organy rumuńskie wydały Zahărul Oradei świadectwo na przywóz wspomnianej ilości cukru trzcinowego. Zgodnie z informacjami przekazanymi przez sąd odsyłający w dniu <DATE ISO="20120202">2 lutego 2012 r.</DATE> Zahărul Oradea udzieliła Pfeifer &amp; Langen umocowania do reprezentowania jej w zakresie zgłoszeń celnych dotyczących tego przywozu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20120224">24 lutego 2012 r.</DATE> Pfeifer &amp; Langen dokonała we własnym imieniu zgłoszenia w głównym urzędzie celnym w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu części towarów obejmującej <FT TYPE="NUMBER">499456</FT> kilogramów (kg) cukru trzcinowego przeznaczonego do rafinacji. W zgłoszeniu celnym powołała się ona na świadectwo przywozowe wydane Zahărul Oradei. Ponadto przekazała ona odpis umocowania udzielonego przez Zahărul Oradeę. Główny urząd celny przyjął zgłoszenie i po odpisaniu owej ilości cukru trzcinowego na przedłożonym przez Pfeifer &amp; Langen świadectwie przywozowym zażądał od niej, stosując obniżoną stawkę wynoszącą 252,50 EUR za tonę, zapłaty należności celnych w wysokości <FT TYPE="DECIMAL">126113,65</FT> EUR.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>W dwóch pismach odpowiednio z dnia <DATE ISO="20130110">10</DATE> i <DATE ISO="20130111">11 stycznia 2013 r.</DATE> Pfeifer &amp; Langen zwróciła się do głównego urzędu celnego z wnioskiem o dokonanie kontroli zgłoszenia celnego złożonego w dniu <DATE ISO="20120224">24 lutego 2012 r.</DATE>, tak aby uznano, że dokonała rzeczonego zgłoszenia jako pośredni przedstawiciel zgłaszającego – Zahărul Oradei – ponieważ powzięła ona wątpliwości co do możliwości skorzystania z obniżonej stawki celnej na cukier trzcinowy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Decyzją z dnia <DATE ISO="20130124">24 stycznia 2013 r.</DATE> główny urząd celny zażądał od Pfeifer &amp; Langen retrospektywnego pokrycia należności celnych w wysokości <FT TYPE="DECIMAL">83158,41</FT> EUR. Kwotę tę obliczono poprzez zastosowanie stawki wynoszącej 41,90 EUR za 100 kg, przewidzianej dla cukru trzcinowego objętego podpozycją <FT TYPE="CN">17011490</FT> Nomenklatury scalonej. W uzasadnieniu tej decyzji główny urząd celny wskazał, że Pfeifer &amp; Langen nie powinna była skorzystać ze stawki obniżonej, ponieważ świadectwo przywozowe wydano Zahărul Oradei.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Pfeifer &amp; Langen wniosła od tej decyzji odwołanie, powołując się na swój wniosek o dokonanie kontroli zgłoszenia celnego z dnia <DATE ISO="20120224">24 lutego 2012 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Decyzją z dnia <DATE ISO="20180426">26 kwietnia 2018 r.</DATE> główny urząd celny oddalił wspomniane odwołanie na tej podstawie, że skoro Pfeifer &amp; Langen nie podała w zgłoszeniu celnym, że działa na rzecz Zahărul Oradei, miała ona status zgłaszającego i tym samym również była dłużnikiem długu celnego. Zgodnie z tą decyzją wskazanie osoby zgłaszającego w zgłoszeniu celnym nie może być nieprawidłowe lub niekompletne, ponieważ jest to dobrowolna czynność proceduralna, w związku z czym nie można go następnie zmienić. Nie ma w tym względzie znaczenia, że zgłoszenie celne złożone przez Pfeifer &amp; Langen było niespójne ze względu na udzielone przez Zahărul Oradeę umocowanie, którego odpis Pfeifer &amp; Langen przekazała głównemu urzędowi celnemu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Pfeifer &amp; Langen wniosła skargę na decyzję z dnia <DATE ISO="20180426">26 kwietnia 2018 r.</DATE> do sądu odsyłającego. W skardze podnosi ona, że należy dokonać sprostowania jej zgłoszenia celnego w taki sposób, aby uznano, że działała ona jako przedstawiciel pośredni Zahărul Oradei. Niewskazanie przez Pfeifer &amp; Langen w owym zgłoszeniu celnym, że działała ona jako przedstawiciel pośredni Zahărul Oradei, wbrew temu, co pierwotnie przyjęto, wynika wyłącznie z tego, że – zdaniem Pfeifer &amp; Langen – funkcjonariuszka głównego urzędu celnego udzieliła jej nieprawidłowych informacji. Ta ostatnia, w odpowiedzi na pytanie zadane przez Pfeifer &amp; Langen, miała stwierdzić, że Pfeifer &amp; Langen powinna sporządzić<?PAGE NO="7"?> zgłoszenia celne we własnym imieniu i na własną rzecz. Tymczasem, przedstawiając odpis umocowania udzielonego jej przez Zahărul Oradeę, Pfeifer &amp; Langen wykazała przysługujące jej upoważnienie do reprezentowania. Pfeifer &amp; Langen podnosi ponadto, że cele procedury celnej nie zostały zagrożone. Jej zdaniem przesłanki zwolnienia cukru trzcinowego przez główny urząd celny były spełnione, ponieważ złożyła ona gwarancję bankową w odniesieniu do należności przywozowych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Główny urząd celny podnosi, że Pfeifer &amp; Langen nie otrzymała od funkcjonariuszki celnej informacji, na które się powołuje. Ponadto, w jego ocenie, dane wskazane przez Pfeifer &amp; Langen w zgłoszeniu celnym nie były błędne. Ze względu na to, że Pfeifer &amp; Langen złożyła zgłoszenie celne we własnym imieniu, główny urząd celny jest zdania, że skutecznie uzyskała ona status zgłaszającego i zrezygnowała z zamiaru dokonania zgłoszenia celnego jako przedstawiciel pośredni mimo przysługującego jej upoważnienia do reprezentowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Zdaniem sądu odsyłającego z orzecznictwa Trybunału wynika, że art. 78 ust. 3 kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że pozwala on, z urzędu lub na wniosek zgłaszającego, na dokonanie kontroli i sprostowania zgłoszenia celnego takiego jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, tak że w zawisłej przed nim sprawie możliwe jest dokonanie zmiany informacji dotyczących osoby zgłaszającego w sposób pozwalający ujawnić stosunek przedstawicielstwa pośredniego istniejący między Zahărul Oradeą a Pfeifer &amp; Langen. W tym względzie sąd ten zauważa, że dane zawarte w zgłoszeniu celnym rozpatrywanym w postępowaniu głównym, na podstawie których Pfeifer &amp; Langen została uznana za zgłaszającego bez wzmianki o stosunku przedstawicielstwa pośredniego na rzecz Zahărul Oradei, są wynikiem błędu w wykładni właściwych przepisów. Ponadto wspomniany sąd uważa, że takie sprostowanie nie zagraża celom właściwej procedury celnej oraz że Pfeifer &amp; Langen przedstawiła wystarczające dowody pozwalające stwierdzić, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Sąd odsyłający zastanawia się jednak, czy taka wykładnia art. 78 ust. 3 kodeksu celnego jest możliwa w kontekście tego, że Hoge Raad der Nederlanden (sąd najwyższy Niderlandów) i Finanzgericht Hamburg (sąd ds. finansowych w Hamburgu, Niemcy) w niedawnych wyrokach orzekły, że zastosowanie tego przepisu nie może prowadzić do uznania za zgłaszającego osoby innej niż wskazana w zgłoszeniu celnym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>W tym stanie rzeczy Finanzgericht Düsseldorf (sąd ds. finansowych w Düsseldorfie, Niemcy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>Czy art. 78 ust. 3 [kodeksu celnego] należy interpretować w ten sposób, że zgodnie z nim w sytuacji takiej jak ta będąca przedmiotem sporu w postępowaniu głównym zgłoszenie celne należy skontrolować i skorygować w taki sposób, że dane zgłaszającej zostaną zastąpione oznaczeniem osoby, której udzielono pozwolenia na przywóz przywiezionego towaru, a osoba ta będzie reprezentowana przez osobę, którą podano w zgłoszeniu celnym jako zgłaszającą i która przedstawiła urzędowi celnemu pełnomocnictwo udzielone przez posiadaczkę pozwolenia na przywóz?<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytania prejudycjalnego</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Na wstępie należy zauważyć, że – zgodnie z informacjami zawartymi w postanowieniu odsyłającym – chociaż Pfeifer &amp; Langen otrzymała umocowanie do reprezentowania Zahărul Oradei w zakresie przeprowadzenia procedury celnej i przedłożyła rzeczone umocowanie organom celnym przy dokonywaniu zgłoszenia celnego, nie wskazała ona w tym zgłoszeniu, że reprezentuje Zahărul Oradeę. W ramach sporu w postępowaniu głównym Pfeifer &amp; Langen wnosi o dokonanie kontroli wspomnianego zgłoszenia w taki sposób, by wykazano w nim stosunek przedstawicielstwa pośredniego między nią a Zahărul Oradeą.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Tak więc poprzez swoje pytanie sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 78 ust. 3 kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że organy celne mogą uwzględnić wniosek o dokonanie kontroli zgłoszenia celnego mający na celu ujawnienie istnienia stosunku przedstawicielstwa pośredniego między, z jednej strony, umocowanym, który omyłkowo wskazał, że działa wyłącznie we własnym imieniu i na własną rzecz, mimo że posiadał umocowanie od posiadacza świadectwa przywozowego, a, z drugiej strony, mocodawcą, na rzecz którego zgłoszenie zostało dokonane.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>W tym względzie należy przypomnieć, że art. 78 kodeksu celnego ustanawia procedurę umożliwiającą organom celnym z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonanie kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów objętych tym zgłoszeniem, czyli po jego dokonaniu (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171012">12 października 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tigers</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑156/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:754">EU:C:2017:754</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Trybunał orzekł już, że jeżeli zgłaszający zwraca się o dokonanie kontroli swego zgłoszenia, organy celne są zobowiązane rozpatrzyć jego wniosek co najmniej w celu ustalenia, czy należy przeprowadzić tę kontrolę, i że przeprowadzenie kontroli wnioskowanej przez zgłaszającego podlega tym samym ocenie tych organów zarówno co do zasady, jak i wyniku. Organy te dysponują w tym celu szerokim zakresem uznania (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120712">12 lipca 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Südzucker i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑608/10, C‑10/11 i C‑23/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:444">EU:C:2012:444</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W tym względzie organy celne biorą pod uwagę w szczególności to, czy możliwe jest przeprowadzenie kontroli danych zawartych w zgłoszeniu, które ma być poddane kontroli, oraz we wniosku o jej dokonanie. Jeśli kontrola jest co do zasady możliwa, organy celne są zobowiązane albo oddalić wniosek zgłaszającego w drodze decyzji z uzasadnieniem, albo dokonać wnioskowanej kontroli (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120712">12 lipca 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Südzucker i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑608/10, C‑10/11 i C‑23/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:444">EU:C:2012:444</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli dokumentów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z art. 78 ust. 3, działania niezbędne w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171012">12 października 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tigers</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑156/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:754">EU:C:2017:754</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Tak oto z całości art. 78 kodeksu celnego wynika, że możliwe jest przedstawianie nowych dokumentów, które mogą zostać uwzględnione przez organy celne, i to po dokonaniu zgłoszenia celnego. Logika wspomnianego artykułu opiera się bowiem na dostosowaniu procedury celnej do rzeczywistej sytuacji (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20171012">12 października 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Tigers</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑156/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:754">EU:C:2017:754</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>W niniejszym przypadku należy ustalić, czy w okolicznościach postępowania głównego art. 78 tego kodeksu pozwala organom celnym na dokonanie zmiany informacji dotyczących osoby zgłaszającego, a w szczególności na wskazanie istnienia stosunku przedstawicielstwa pośredniego między zgłaszającym a osobą, która udzieliła mu umocowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Należy przypomnieć, że przy dokonywaniu wykładni przepisu prawa Unii trzeba brać pod uwagę nie tylko jego brzmienie, lecz także jego kontekst oraz cele regulacji, której część stanowi (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160622">22 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Thomas Philipps</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑419/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:468">EU:C:2016:468</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0018">18</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191121">21 listopada 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>Procureur-Generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑678/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:998">EU:C:2019:998</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Co się tyczy, po pierwsze, brzmienia art. 78 kodeksu celnego, należy przypomnieć, że nie stoi ono na przeszkodzie uprawnieniu organów celnych do dokonania kontroli zgłoszenia celnego w rozumieniu ust. 1 wspomnianego artykułu lub następczej kontroli w rozumieniu jego ust. 2, ani uprawnieniu do podjęcia niezbędnych działań w celu uregulowania sytuacji w rozumieniu ust. 3 tego artykułu (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151210">10 grudnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Veloserviss</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑427/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:803">EU:C:2015:803</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Trybunał stwierdził również, że artykuł ten nie rozróżnia błędów lub braków możliwych do skorygowania od tych, których skorygować nie można. Pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>nieprawidłowych lub niekompletnych danych<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/> należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono zarówno błędy lub braki rzeczowe, jak i dotyczące interpretacji stosownych przepisów (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141016">16 października 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>VAEX Varkens- en Veehandel</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑387/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2296">EU:C:2014:2296</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Co się tyczy, po drugie, kontekstu, w jaki wpisuje się ów przepis, należy stwierdzić, że żaden przepis tego kodeksu nie zabrania dokonania na podstawie jego art. 78 ust. 3 zmiany elementów zawartych w zgłoszeniu celnym, takich jak informacje dotyczące osoby zgłaszającego, a w szczególności istnienie stosunku przedstawicielstwa pośredniego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Ponadto należy oddalić argument podniesiony przez główny urząd celny i rząd niderlandzki związany z tym, że art. 78 kodeksu celnego stanowi część tytułu IV tego kodeksu, który dotyczy przeznaczenia celnego, podczas gdy przepisy odnoszące się do osoby zgłaszającego są objęte tytułem I tego kodeksu, zawierającym przepisy ogólne. Okoliczność ta nie wyklucza bowiem możliwości dokonania przez organy celne kontroli informacji dotyczących osoby zgłaszającego, które wskazano w zgłoszeniach celnych, poprzez wykazanie istnienia stosunku przedstawicielstwa pośredniego w celu uregulowania, w stosownym przypadku, sytuacji. Trybunał orzekł w tym względzie, że dokonanie zmiany zgłoszeń dotyczących wartości towarów jest w pewnych okolicznościach możliwe, mimo że przepisy odnoszące się do tej wartości są objęte tytułem II kodeksu celnego, nie zaś jego tytułem IV (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051020">20 października 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Overland Footwear</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑468/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:624">EU:C:2005:624</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0070">70</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Ponadto, wbrew argumentowi podniesionemu przez główny urząd celny i rząd niderlandzki, art. 66 kodeksu celnego dotyczący unieważnienia zgłoszenia celnego nie stanowi przeszkody dla dokonania takiej kontroli. Procedura unieważnienia zgłoszenia celnego, której warunki są określone w tym artykule, ma bowiem zastosowanie tylko w dwóch sytuacjach, a mianowicie gdy zgłaszający przedstawi dowód, że towar został zgłoszony omyłkowo do procedury celnej właściwej temu zgłoszeniu lub gdy w wyniku szczególnych okoliczności objęcie towaru procedurą celną, do której został on zgłoszony, nie jest już uzasadnione. W razie unieważnienia dług celny wynikający z unieważnionego zgłoszenia wygasa. Ustęp 2 wspomnianego art. 66 uściśla dodatkowo, że zgłoszenie nie może co do zasady zostać unieważnione po zwolnieniu towarów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>W odróżnieniu od owego art. 66, art. 78 kodeksu celnego przewiduje jedynie kontrolę istniejącego zgłoszenia i nie prowadzi do nieważności tego zgłoszenia ani wygaśnięcia wynikającego z niego długu. Ponadto ów art. 78 ma zastosowanie wyłącznie do wniosków o dokonanie kontroli złożonych po zwolnieniu towarów, to znaczy na etapie, na którym sprawdzenie prawidłowości informacji dotyczących danych towarów nie jest już możliwe.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>W tym względzie Trybunał orzekł w wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120712">12 lipca 2012 r.</DATE>, <NAME.CASE>Südzucker i in</NAME.CASE>. (<NO.CASE>C‑608/10, C‑10/11 i C‑23/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:444">EU:C:2012:444</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), że sam fakt, iż bezpośrednia kontrola towarów przed wywozem stała się niemożliwa ze względu na to, że towary te w dniu złożenia wniosku o dokonanie kontroli zgłoszenia wywozowego opuściły już terytorium Unii Europejskiej, nie oznacza, że dokonanie takiej kontroli jest niemożliwe.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Należy również stwierdzić, że zmiana informacji dotyczących osoby zgłaszającego w sposób pozwalający ujawnić istnienie stosunku przedstawicielstwa pośredniego nie jest porównywalna ze zmianą informacji dotyczących charakteru lub cech towarów, w odniesieniu do których Trybunał w wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20051020">20 października 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Overland Footwear</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑468/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:624">EU:C:2005:624</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>) uznał, że organy celne mogą odmówić dokonania kontroli, jeżeli weryfikowane elementy zgłoszenia wymagają przeprowadzenia kontroli fizycznej, a w związku ze zwolnieniem towarów niemożliwe jest ich ponowne przedstawienie organom celnym.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>W związku z tym art. 78 kodeksu celnego może znaleźć zastosowanie w sytuacji, w której umocowany jest w stanie, również po zwolnieniu towarów, przedstawić umocowanie, w którym zlecono mu dokonanie zgłoszenia celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Co się tyczy, po trzecie, celu art. 78 kodeksu celnego, należy przypomnieć, jak podkreślono w pkt 32 niniejszego wyroku, że polega on na dostosowaniu procedury celnej do rzeczywistej sytuacji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>W tym względzie należy jednak upewnić się, że wnioskowana kontrola nie zagrozi pozostałym celom przepisów celnych, w tym celowi zwalczania oszustw, wynikającemu z motywu ósmego kodeksu celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Trybunał orzekł bowiem, że w przypadku gdy z kontroli wynika, że cele omawianych przepisów pozostały niezagrożone, w szczególności ponieważ towary objęte zgłoszeniem wywozowym zostały rzeczywiście wywiezione, a wystarczające dowody, którymi dysponują właściwe organy, pozwalają na wykazanie związku między wywiezionymi ilościami a pozwoleniem obejmującym faktycznie wywóz, organy celne muszą podjąć, zgodnie z art. 78 ust. 3 kodeksu celnego, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę dane, którymi dysponują (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141016">16 października 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>VAEX Varkens- en Veehandel</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑387/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2296">EU:C:2014:2296</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0054">54</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>W niniejszym przypadku sąd odsyłający wydaje się wykluczać możliwość nadużycia prawa. Z postanowienia odsyłającego wynika bowiem, że informacje podane w zgłoszeniu celnym są niezgodne z informacjami wynikającymi z umocowania przedłożonego przez zgłaszającego przy składaniu zgłoszenia celnego oraz że upoważnienie do reprezentowania przysługujące temu ostatniemu na podstawie rzeczonego umocowania zostało przedstawione w odpowiednim czasie w rozumieniu art. 5 ust. 4 kodeksu celnego. Co więcej, z informacji przekazanych przez sąd odsyłający wynika również, że towary zostały rzeczywiście przywiezione dla posiadacza świadectwa przywozowego, czyli dla Zahărul Oradei, oraz że w rzeczywistości Pfeifer &amp; Langen złożyła zgłoszenie celne wyłącznie na rzecz Zahărul Oradei, przedstawiając udzielone już umocowanie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o ryzyko oszustwa, należy zauważyć, podobnie jak uczynił to rzecznik generalny w pkt 65 opinii, że zmiana zgłoszenia mająca wykazać istnienie stosunku przedstawicielstwa pośredniego polegającego na reprezentowaniu Zahărul Oradei przez Pfeifer &amp; Langen w celu umożliwienia Zahărul Oradei skorzystania z preferencyjnej taryfy przywozowej lub z refundacji wywozowej nie przyznaje tej osobie żadnej nienależnej korzyści, a jedynie umożliwia jej otrzymanie korzyści, do której byłaby uprawniona, gdyby od samego początku w owym zgłoszeniu wskazano, że Pfeifer &amp; Langen działała na jej rzecz.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Ponadto, jak rzecznik generalny zauważył w pkt 66 i nast. opinii, inne przepisy kodeksu celnego znacznie ograniczają ryzyko oszustwa, jakie mogłoby wynikać ze zmiany informacji dotyczących osoby zgłaszającego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Przede wszystkim, art. 74 ust. 1 kodeksu celnego stanowi, że dług celny musi zostać zapłacony lub zabezpieczony, zanim będzie możliwe zwolnienie danych towarów. Ze względu na to, że art. 78 tego kodeksu znajduje zastosowanie po zwolnieniu towarów, a tym samym po zapłaceniu lub zabezpieczeniu długu celnego, zmiana informacji dotyczących osoby zgłaszającego nie wiąże się z ryzykiem braku zapłaty długu celnego. Jest tak tym bardziej z tego względu, że – jak wynika z art. 4 pkt 18 i art. 5 ust. 2 w związku z art. 201 ust. 3 akapit pierwszy tego kodeksu – wskutek zmiany owych informacji w celu wykazania istnienia stosunku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem owego długu byłaby nie tylko osoba, która pierwotnie dokonała zgłoszenia celnego we własnym imieniu i na własną rzecz, lecz również osoba pośrednio reprezentowana.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Następnie, w odniesieniu do przywozów takich jak ten rozpatrywany w postępowaniu głównym, art. 201 ust. 3 akapit drugi kodeksu celnego przewiduje, że jeżeli zgłoszenie celne zostało sporządzone na podstawie nieprawidłowych danych, <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>osoby, które dostarczyły tych danych, wymaganych do sporządzenia zgłoszenia, i które wiedziały lub powinny były wiedzieć, że dane te są nieprawdziwe, mogą również zostać uznane za dłużników zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>. Ze względu na to, że osoba, która pierwotnie dokonała zgłoszenia celnego we własnym imieniu i na własną rzecz, siłą rzeczy dostarczyła pewnych danych wskazanych w zgłoszeniu, może ona również zostać uznana za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>dłużnika<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> długu celnego w rozumieniu tego przepisu, jeżeli dane te okażą się nieprawidłowe.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>Wreszcie należy podkreślić, że umorzenie lub zwrot należności celnych przywozowych lub wywozowych na rzecz nowego zgłaszającego są uzależnione od spełnienia przesłanek przewidzianych w art. 236 kodeksu celnego, obejmujących w szczególności brak oszustwa ze strony zgłaszającego oraz dochowanie trzyletniego terminu na złożenie wniosku o umorzenie lub zwrot.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Ponadto należy wziąć pod uwagę okoliczność, że skarżąca w postępowaniu głównym wskazała przy składaniu zgłoszenia celnego, że działała we własnym imieniu i na własną rzecz, przedstawiając jednocześnie umocowanie, na podstawie którego, jej zdaniem, należało uznać ją za przedstawiciela pośredniego Zahărul Oradei, w wyniku błędu w wykładni przepisów mających zastosowanie do wypełniania formalności celnych, nie zaś wskutek świadomego wyboru.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Jak wskazano już w pkt 36 niniejszego wyroku, pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>błędu<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/> obejmuje nie tylko błędy rzeczowe, ale również niezamierzone braki oraz wszelkie zgłoszenia, których dokonano z naruszeniem przepisu celnego (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190710">10 lipca 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>CEVA Freight Holland</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑249/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:587">EU:C:2019:587</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>W tym względzie należy przypomnieć, że art. 5 ust. 4 kodeksu celnego wymaga, aby upoważnienie do reprezentowania było już ustanowione w chwili składania zgłoszenia celnego. Ponadto przepis ten przewiduje, że osoby, które nie ujawnią przysługującego im upoważnienia, uznaje się za działające we własnym imieniu i na własną rzecz. Reprezentacja musi być zatem wyraźna, a nie dorozumiana [wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110407">7 kwietnia 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Sony Supply Chain Solutions (Europe)</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑153/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:224">EU:C:2011:224</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>].</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Jak zauważyła Komisja Europejska, art. 78 kodeksu celnego nie może być interpretowany w ten sposób, że narusza on przepisy art. 5 ust. 4 tego kodeksu, a w szczególności przewidziany w nim obowiązek wyraźnego ujawnienia upoważnienia do reprezentowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>Sąd odsyłający wyjaśnia w tym względzie, że Pfeifer &amp; Langen otrzymała od Zahărul Oradei umocowanie, które przedłożyła w odpowiednim czasie w rozumieniu art. 5 ust. 4 kodeksu celnego, to znaczy przy składaniu zgłoszenia celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>Ponadto z postanowienia odsyłającego wynika, że towary zostały rzeczywiście przywiezione dla posiadacza świadectwa przywozowego, Zahărul Oradei, oraz że organy celne odpisały przywiezioną ilość na tym świadectwie przywozowym. W rzeczywistości skarżąca w postępowaniu głównym złożyła zatem zgłoszenie celne wyłącznie na rzecz owej spółki.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>W świetle powyższego na zadane pytanie trzeba odpowiedzieć, że art. 78 ust. 3 kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że organy celne mogą uwzględnić wniosek o dokonanie kontroli zgłoszenia celnego mający na celu ujawnienie istnienia stosunku przedstawicielstwa pośredniego między, z jednej strony, umocowanym, który omyłkowo wskazał, że działa wyłącznie we własnym imieniu i na własną rzecz, mimo że posiadał umocowanie od posiadacza świadectwa przywozowego, a, z drugiej strony, mocodawcą, na rzecz którego zgłoszenie zostało dokonane.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="12"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (druga izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 78 ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia <DATE ISO="19921012">12 października 1992 r.</DATE> ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny należy interpretować w ten sposób, że organy celne mogą uwzględnić wniosek o dokonanie kontroli zgłoszenia celnego mający na celu ujawnienie istnienia stosunku przedstawicielstwa pośredniego między, z jednej strony, umocowanym, który omyłkowo wskazał, że działa wyłącznie we własnym imieniu i na własną rzecz, mimo że posiadał umocowanie od posiadacza świadectwa przywozowego, a, z drugiej strony, mocodawcą, na rzecz którego zgłoszenie zostało dokonane.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>