<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.7-->
  <head>
    <title>2021-09-202109C102202003710-00-TRA-DOC-PL-ARRET-C-0371-20-202106536-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="pl-PL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="1/10/2021 16:53:09" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="pl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="eZXK4QBYusdHVmK9FcErSDJUCI817K9MMPAizp6VvhILQZYTE0frn0aTdQyvotyxqTnfq/wdjsz3JF57FYxVlGU8FTuMXJeXaF8abXep7p/5edc3EaR6UGHNscr1+32gTi7guWj8H+tQ7oMuuPgXOCS3xFhp1pP8DunIZ4c4GuQ=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="marical" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0371" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2020" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="PL" name="Langue"/>
    <meta content="marical" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 23/07/2021 15:36:48" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="6229de0fc51e48788e98b3da66b30e84" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0371" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId25" style="first"/>
      <div id="rId21" style="even">wyrok z dnia 2.9.2021 r. – sprawa C‑371/20</div>
      <div id="rId22" style="default">Peek &amp; Cloppenburg</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      WYROK TRYBUNAŁU (szósta izba)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      z dnia 2 września 2021 r. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      Odesłanie prejudycjalne – Ochrona konsumentów – Dyrektywa 2005/29/WE – Nieuczciwe praktyki handlowe – Praktyki handlowe, które uznaje się za nieuczciwe w każdych okolicznościach – Wprowadzające w błąd praktyki handlowe – Punkt 11 zdanie pierwsze załącznika I – Działania reklamowe – Wykorzystywanie treści publicystycznej w środkach masowego przekazu w celu promocji danego produktu – Promocja, za którą zapłacił sam przedsiębiorca – Pojęcie „zapłaty” – Promocja sprzedaży produktów reklamodawcy i przedsiębiorstwa wydawniczego z sektora medialnego – „Kryptoreklama”
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      W sprawie C‑371/20
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Bundesgerichtshof (federalny trybunał sprawiedliwości, Niemcy) postanowieniem z dnia 25 czerwca 2020 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 7 sierpnia 2020 r., w postępowaniu:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      Peek &amp; Cloppenburg KG, reprezentowana przez Peek &amp; Cloppenburg Düsseldorf Komplementär BV
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      przeciwko
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      Peek &amp; Cloppenburg KG, reprezentowanej przez Van Graaf Management GmbH,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-9" title="page-1">
      TRYBUNAŁ (szósta izba),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      w składzie: L. Bay Larsen, prezes izby, C. Toader (sprawozdawczyni) i M. Safjan, sędziowie,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      rzecznik generalny: M. Szpunar,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      sekretarz A. Calot Escobar,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      uwzględniając pisemny etap postępowania,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      rozważywszy uwagi, które przedstawili:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu Peek &amp; Cloppenburg KG, reprezentowanej przez Peek &amp; Cloppenburg Düsseldorf Komplementär BV – A. Auler, Rechtsanwalt,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu Peek &amp; Cloppenburg KG, reprezentowanej przez Van Graaf Management GmbH – A. Renck i M. Petersenn, Rechtsanwälte,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu rządu węgierskiego – M.Z. Fehér i Z. Biró-Tóth, w charakterze pełnomocników,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w imieniu Komisji Europejskiej – B.-R. Killmann oraz N. Ruiz García, w charakterze pełnomocników,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-1">
      po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2021 r.,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-20" title="page-1">
      wydaje następujący
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-21" title="page-1">
      Wyrok
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. 2005, L 149, s. 22).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Peek &amp; Cloppenburg KG, reprezentowaną przez Peek &amp; Cloppenburg Düsseldorf Komplementär BV (zwaną dalej „P&amp;C Düsseldorf”), a Peek &amp; Cloppenburg KG, reprezentowaną przez Van Graaf Management GmbH (zwaną dalej „P&amp;C Hambourg”), niezależnymi pod względem prawnym i ekonomicznym spółkami, w przedmiocie nieuczciwego charakteru akcji promocyjnej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ramy prawne</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Prawo Unii</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z motywami 6 i 17 dyrektywy 2005/29:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-27" title="page-1">
      „(6) Niniejsza dyrektywa zbliża […] przepisy prawne państw członkowskich w zakresie nieuczciwych praktyk handlowych, w tym nieuczciwej reklamy, które bezpośrednio wyrządzają szkodę interesom gospodarczym konsumentów, a tym samym szkodzą pośrednio interesom gospodarczym konkurentów działających zgodnie z prawem. Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsza dyrektywa chroni konsumentów przed konsekwencjami takich nieuczciwych praktyk handlowych w przypadku, gdy konsekwencje te są istotne, ale uznaje, że w niektórych przypadkach skutki dla konsumentów mogą być znikome. Niniejsza dyrektywa nie obejmuje przepisów prawa krajowego ani nie wpływa na nie w zakresie, w jakim odnoszą się one do nieuczciwych praktyk handlowych szkodzących jedynie interesom gospodarczym konkurentów lub dotyczących transakcji między przedsiębiorcami; uwzględniając w pełni zasadę pomocniczości, państwa członkowskie, jeżeli tak postanowią, nadal będą mogły regulować takie praktyki, w zgodzie z prawem [Unii]. […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-28" title="page-1">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-29" title="page-1">
      (17) W celu zapewnienia większej pewności prawnej wskazane jest zidentyfikowanie tych praktyk handlowych, które są nieuczciwe w każdych okolicznościach. W związku z tym załącznik I zawiera pełen wykaz tego typu praktyk. Są to jedyne praktyki handlowe, które można uznać za nieuczciwe bez konieczności oceny konkretnego przypadku w świetle przepisów art. 5–9. Wykaz ten może być zmodyfikowany wyłącznie poprzez poddanie dyrektywy przeglądowi”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 1 tej dyrektywy stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-1">
      „Celem niniejszej dyrektywy jest przyczynienie się do właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego i osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony konsumentów poprzez zbliżenie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do nieuczciwych praktyk handlowych szkodzących interesom gospodarczym konsumentów”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 2 lit. b) wspomnianej dyrektywy termin „przedsiębiorca” oznacza „każdą osobę fizyczną lub prawną, która w ramach praktyk handlowych objętych niniejszą dyrektywą działa w celu związanym z jej działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub wolnym zawodem, oraz każdą osobę działającą w imieniu lub na rzecz przedsiębiorcy”. Artykuł 2 lit. d) tejże dyrektywy określa jako „praktyki handlowe stosowane przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów” „każde działanie przedsiębiorcy, jego zaniechanie, sposób postępowania, oświadczenie lub komunikat handlowy, w tym reklamę i marketing, bezpośrednio związane z promocją, sprzedażą lub dostawą produktu do konsumentów”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 5 ust. 5 dyrektywy 2005/29 stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-1">
      „Załącznik I zawiera wykaz praktyk handlowych, które uznaje się za nieuczciwe w każdych okolicznościach. Wykaz ten obowiązuje jednolicie we wszystkich państwach członkowskich i może zostać zmodyfikowany wyłącznie poprzez zmianę niniejszej dyrektywy”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Załącznik I do tej dyrektywy, zatytułowany „Praktyki handlowe uznawane za nieuczciwe w każdych okolicznościach”, wśród „[p]raktyk handlowych wprowadzających w błąd” wymienia w pkt 11 zdanie pierwsze „[w]ykorzystywanie treści publicystycznej w środkach masowego przekazu w celu promocji produktu, w sytuacji gdy przedsiębiorca zapłacił za tę promocję, a nie wynika to wyraźnie z treści lub z obrazów, lub dźwięków łatwo rozpoznawalnych przez konsumenta (kryptoreklama). […]”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Prawo niemieckie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gesetz gegen den unlauteren Wettbewerb (ustawa zakazująca nieuczciwej konkurencji) z dnia 3 lipca 2004 r. (BGBl. 2004 I, s. 1414), w brzmieniu mającym zastosowanie do sporu w postępowaniu głównym (BGBl. 2010 I, s. 254) (zwana dalej „UWG”), ma na celu w szczególności transpozycję do prawa niemieckiego dyrektywy 2005/29. Paragraf 3 UWG i załącznik do tej ustawy zawierają wykaz praktyk handlowych, które uznaje się za nieuczciwe.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Paragraf 3 UWG, zatytułowany „Zakaz nieuczciwych praktyk handlowych”, stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-39" title="page-1">
      „1. Nieuczciwe praktyki handlowe są niedozwolone.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-40" title="page-1">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-41" title="page-1">
      3. Praktyki handlowe stosowane wobec konsumentów wymienione w załączniku do niniejszej ustawy są w każdych okolicznościach niedozwolone. […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-1">
      […]”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Punkt 11 załącznika do UWG odnosi się do „wykorzystywania treści publicystycznej w celu promocji produktu, w sytuacji gdy przedsiębiorstwo zapłaciło za tę promocję, a związek z owym przedsiębiorstwem nie wynika wyraźnie z tej treści lub z odnośnych obrazów lub dźwięków (kryptoreklama)”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">P&amp;C Düsseldorf i P&amp;C Hambourg są dwiema niezależnymi od siebie pod względem prawnym i ekonomicznym spółkami, które prowadzą działalność w zakresie sprzedaży detalicznej odzieży pod nazwą handlową Peek &amp; Cloppenburg za pośrednictwem różnych spółek zależnych. Spółki te zawarły porozumienie, na mocy którego podzieliły one między sobą rynek niemiecki na dwa obszary gospodarcze, a w każdym z tych obszarów sklepy z odzieżą prowadzi tylko jedna z nich. Wspomniane spółki prowadzą odrębną i niezależną reklamę swoich firm odzieżowych.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W marcu 2011 r. P&amp;C Düsseldorf rozpoczęła za pośrednictwem czasopisma Grazia ogólnokrajową akcję promocyjną w formie opublikowanego w nim dwustronicowego artykułu, który w części zatytułowanej „Wydarzenie dla czytelników” zapraszał na noc zakupów pod hasłem „Grazia StyleNight by Peek&amp;Cloppenburg”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Na tle zdjęć witryn sklepowych, gdzie nad wejściem do sklepu można było odczytać podświetlony napis „Peek &amp; Cloppenburg”, widniał tekst „Noc dla wszystkich Grazia-Girls: W wolnym czasie po pracy »żegluj« z nami po świątyni mody! Z winem musującym i osobistym stylistą. Jak zostać V.I.S. (Very important Shopper)? Zapisując się już teraz!”. Ponadto w artykule tym wskazano, że istniały dwie niezależne spółki o nazwie Peek &amp; Cloppenburg i że źródłem informacji jest P&amp;C Düsseldorf. Ponadto zdjęcia przedstawiały produkty oferowane do sprzedaży przez tę spółkę w ramach rzeczonego wydarzenia.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">P&amp;C Hamburg wniosła do Landgericht Hamburg (sądu krajowego w Hamburgu, Niemcy) powództwo mające na celu zakazanie P&amp;C Düsseldorf, jako konkurentowi, zamieszczania reklam, które nie są wyraźnie określone jako takie, oraz o nakazanie tej ostatniej przekazania pewnych informacji oraz naprawienia powstałej w wyniku wspomnianej akcji promocyjnej szkody. Na poparcie swojego powództwa P&amp;C Hambourg twierdziła, że reklama taka jak opublikowana w czasopiśmie Grazia jest sprzeczna z zakazem wykorzystywania treści publicystycznych wynikającym z § 3 ust. 3 UWG w związku z pkt 11 załącznika do tej ustawy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Landgericht Hamburg (sąd krajowy w Hamburgu) uwzględnił rzeczone powództwo. Środek odwoławczy wniesiony przez P&amp;C Düsseldorf od orzeczenia Landgericht Hamburg (sądu krajowego w Hamburgu) do Oberlandesgericht Hamburg (wyższego sądu krajowego w Hamburgu, Niemcy) został oddalony.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sprawa w postępowaniu głównym została zatem wniesiona przez P&amp;C Düsseldorf do Bundesgerichtshof (federalnego trybunału sprawiedliwości, Niemcy), tj. sądu odsyłającego, rozpatrującego skargę kasacyjną. Sąd ten podnosi, że rozstrzygnięcie tego sporu zależy od wykładni pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29, transponowanego do prawa niemieckiego przez § 3 ust. 3 UWG w związku z pkt 11 załącznika do tej ustawy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zdaniem rzeczonego sądu należy rozstrzygnąć, czy publikację treści publicystycznej zapowiadającej rozpoczęcie rozpatrywanej akcji promocyjnej można uznać za „kryptoreklamę” w rozumieniu § 3 ust. 3 UWG w zakresie, w jakim P&amp;C Düsseldorf i przedsiębiorstwo wydawnicze czasopisma Grazia podzielili koszty i wydatki związane z ową akcją promocyjną, a P&amp;C Düsseldorf nieodpłatnie udostępniła temu przedsiębiorstwu zdjęcia wykorzystane w artykule opublikowanym w odnośnym numerze tego czasopisma.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym względzie sąd odsyłający uważa, że zostały spełnione liczne przesłanki zastosowania pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do tej dyrektywy. Zgodnie z oceną tego sądu artykuł zapowiadający wieczór sprzedaży prywatnej, zwany „Grazia StylNight by Peek&amp;Cloppenburg”, stanowił w rzeczywistości „praktykę handlową” zastosowaną przez P&amp;C Düsseldorf. Zdaniem sądu odsyłającego rzeczony artykuł miał treść publicystyczną. Publikacja owej treści publicystycznej została wykorzystana do celów promocji sprzedaży produktów P&amp;C Düsseldorf. Wreszcie, związek przedsiębiorcy z promocją i zapłatą za nią nie wynikał w sposób wystarczająco jasny z lektury wspomnianego artykułu.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sąd odsyłający wyraża jednak wątpliwości co do tego, czy w niniejszym przypadku można było uznać, że P&amp;C Düsseldorf „zapłaciła” za wykorzystywanie treści publicystycznej w celu promocji sprzedaży w rozumieniu pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym względzie sąd ten zauważa, że P&amp;C Düsseldorf przyznała, iż zorganizowała wieczory sprzedaży prywatnej wspólnie z przedsiębiorstwem wydawniczym czasopisma Grazia oraz że koszty i opłaty zostały poniesione przez obie spółki. Ponadto P&amp;C Düsseldorf udostępniła swoje sklepy i pracowników w celu przeprowadzenia akcji promocyjnej oraz przeniosła nieodpłatnie na przedsiębiorstwo wydawnicze czasopisma Grazia prawa do korzystania z materiału zdjęciowego zawartego w artykule opublikowanym w odnośnym numerze tego czasopisma.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tych okolicznościach wspomniany sąd zastanawia się, po pierwsze, czy można uznać, że P&amp;C Düsseldorf „zapłaciła”, w rozumieniu pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29, za rzeczoną akcję promocyjną, czy też pojęcie to zakłada, że odnośny przedsiębiorca uiszcza kwotę pieniężną jako wynagrodzenie za wykorzystywanie treści publicystycznej w środkach masowego przekazu w celu promocji sprzedaży swoich produktów. Chociaż zdaniem tego sądu kilka elementów przemawia za ścisłą wykładnią terminu „zapłacił” w rozumieniu wspomnianego pkt 11 zdanie pierwsze, polegającą na objęciu tym terminem wyłącznie świadczeń o charakterze pieniężnym, to taka wykładnia nie jest jedyną możliwą do przyjęcia.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Porównanie różnych wersji językowych rzeczonego pkt 11 zdanie pierwsze nie pozwala wykluczyć, że wspomniany termin obejmuje również świadczenia inne niż o charakterze pieniężnym. Celem tego przepisu jest zapewnienie konsumentowi możliwości zidentyfikowania charakteru promocyjnego takiej treści, a zatem umożliwienie konsumentowi zrozumienia charakteru handlowego danego przekazu, tak aby móc zareagować na niego w odpowiedni sposób, i to niezależnie od tego, czy promocja została opłacona przez przedsiębiorcę w formie zapłaty kwoty pieniężnej czy też w inny sposób. Wykładnia ta znajduje również potwierdzenie w bardziej ogólnym celu dyrektywy 2005/29, wyrażonym w jej art. 1, który polega na zapewnieniu „wysokiego poziomu ochrony konsumentów”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sąd odsyłający zastanawia się również nad kwestią, czy pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29 wymaga, aby dany przedsiębiorca przyznawał przedsiębiorstwu wydawniczemu z sektora medialnego korzyść o charakterze majątkowym jako wynagrodzenie za wykorzystywanie treści publicystycznej, a jeśli tak, to czy warunek ten jest spełniony, w przypadku gdy tak jak w niniejszej sprawie dana publikacja dotyczy akcji promocyjnej zorganizowanej przez tego przedsiębiorcę wspólnie z owym przedsiębiorstwem wydawniczym z sektora medialnego, w celu promocji sprzedaży ich produktów.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Po pierwsze, można by uznać, że ewentualne usługi świadczone przez odnośnego przedsiębiorcę dotyczyły wyłącznie organizacji akcji promocyjnej jako takiej, a nie reklamy opublikowanej w czasopiśmie, która dotyczy tego wydarzenia. Po drugie, można by uznać istnienie takiego związku pomiędzy owymi usługami a wspomnianą reklamą, biorąc pod uwagę, że rzeczona akcja promocyjna i reklama tworzą nierozerwalną całość.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W każdym wypadku zdaniem sądu odsyłającego nieodpłatne udostępnienie przez P&amp;C Düsseldorf przedsiębiorstwu wydawniczemu z sektora medialnego praw do wykorzystywania materiału zdjęciowego zawartego w odnośnej treści publicystycznej mogłoby stanowić świadczenie o charakterze majątkowym spełnione jako wynagrodzenie za tę reklamę.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tych okolicznościach Bundesgerichtshof (federalny trybunał sprawiedliwości) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-61" title="page-1">
      „1) Czy za promocję produktu »zapłacono« w rozumieniu pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy [2005/29] tylko wtedy, gdy świadczenie wzajemne za wykorzystywanie treści publicystycznej w środkach masowego przekazu w celu promocji produktu jest spełniane w formie wynagrodzenia pieniężnego, czy też pojęcie »zapłaty« obejmuje każdą formę wynagrodzenia, niezależnie od tego, czy przyjmuje formę zapłaty kwoty pieniężnej, dostawy towaru lub świadczenia usług czy innych przedmiotów o wartości majątkowej?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-62" title="page-1">
      2) Czy pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy [2005/29] wymaga, aby dany przedsiębiorca przyznawał przedsiębiorstwu wydawniczemu z sektora medialnego korzyść o wartości majątkowej jako wynagrodzenie za wykorzystywanie treści publicystycznej, a jeśli tak, to czy należy przyjąć, że takie wynagrodzenie jest przyznawane również w takim wypadku, gdy przedsiębiorstwo wydawnicze z sektora medialnego publikuje reklamę dotyczącą akcji promocyjnej zorganizowanej wspólnie z tym przedsiębiorcą, w sytuacji gdy przedsiębiorca ten udostępnił nieodpłatnie owemu przedsiębiorstwu wydawniczemu z sektora medialnego prawa do wykorzystania materiału zdjęciowego zawartego w rzeczonej treści publicystycznej do celów takiej publikacji, oba przedsiębiorstwa uczestniczyły w kosztach i wydatkach związanych z rzeczoną akcją promocyjną, a akcja ta ma na celu promocję sprzedaży produktów obu przedsiębiorstw?”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie pytań prejudycjalnych</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Poprzez swoje dwa pytania, które należy zbadać łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29 należy interpretować w ten sposób, że przesłanka zapłaty przewidziana w tym przepisie obejmuje każdą formę usługi świadczenia spełnianego przez danego przedsiębiorcę i każdą przyznaną przez niego korzyść gospodarczą w celu opublikowania artykułu, a jeśli tak, to czy tego rodzaju świadczenie powinno być spełnione tytułem bezpośredniego wynagrodzenia za tę publikację.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W pierwszej kolejności należy wskazać, że okoliczność, iż strony postępowania głównego, P&amp;C Düsseldorf i P&amp;C Hambourg, dwie spółki zajmujące się sprzedażą odzieży, są przedsiębiorcami, nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu w niniejszym przypadku dyrektywy 2005/29. Z zakresu zastosowania tej dyrektywy wykluczone są bowiem, jak wynika z jej motywu 6, wyłącznie uregulowania krajowe dotyczące nieuczciwych praktyk handlowych szkodzących jedynie interesom gospodarczym konkurentów lub dotyczących transakcji między przedsiębiorcami (wyrok z dnia 17 stycznia 2013 r., Köck, C‑206/11, EU:C:2013:14, pkt 30 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tymczasem w niniejszym przypadku zakaz „kryptoreklamy”, przewidziany w dyrektywie 2005/29 i transponowany do ustawodawstwa niemieckiego, ma na celu ochronę zaufania konsumenta do neutralności treści publicystycznych i uniknięcie ukrytej reklamy zarówno w interesie konsumenta, jak i ewentualnych konkurentów reklamodawcy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W konsekwencji, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 32 i 33 opinii, dyrektywa ta nie wyklucza możliwości zakwestionowania przez konkurencyjnego przedsiębiorcę reklamodawcy takiej praktyki przed sądem krajowym, gdy spełnione są przesłanki uznania jej za nieuczciwą praktykę handlową.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W drugiej kolejności, aby rozpatrywane zachowania wchodziły w zakres stosowania dyrektywy 2005/29, muszą one stanowić praktyki handlowe w rozumieniu art. 2 lit. d) tej dyrektywy. Tak jest, w przypadku gdy omawiane praktyki są stosowane przez przedsiębiorcę, wpisują się w ramy jego strategii handlowej, a ich bezpośrednim celem jest promocja, sprzedaż lub dostawa jego produktów lub usług konsumentom (wyrok z dnia 17 października 2013 r., RLvS, C‑391/12, EU:C:2013:669, pkt 35, 36).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W niniejszej sprawie z postanowienia odsyłającego wynika, że publikacja omawianego artykułu dotyczyła ogłoszenia odnoszącego się do akcji promocyjnej, która wpisywała się w ramy strategii sprzedaży odzieży oraz zdobywania lojalności klientów P&amp;C Düsseldorf. W tych okolicznościach, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 23 i 24 opinii, fakt, że rzeczona publikacja dotyczyła akcji promocyjnej zorganizowanej we współpracy z odnośnym przedsiębiorstwem wydawniczym z sektora medialnego, które również miało na celu promocję sprzedaży jego produktów, nie może podważyć charakteru „praktyki handlowej” owej akcji promocyjnej w rozumieniu art. 2 lit. d) wspomnianej dyrektywy, którą można przypisać wspomnianej P&amp;C Düsseldorf.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sąd odsyłający ma jednak wątpliwości co do uznania za „kryptoreklamę” w rozumieniu pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29 publikacji dotyczącej tego rodzaju akcji promocyjnej w poświęconym modzie czasopiśmie partnerskiego przedsiębiorstwa wydawniczego z sektora medialnego, zważywszy, że bezsporne jest, iż P&amp;C Düsseldorf nie wypłaciła na rzecz owego przedsiębiorstwa wydawniczego z sektora medialnego kwoty pieniężnej jako wynagrodzenie za wspomnianą publikację. W szczególności sąd ten zastanawia się, czy pojęcie „zapłaty” w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć jako obejmujące wyłącznie zapłatę kwoty pieniężnej, czy też obejmuje ono każdą korzyść o charakterze majątkowym przyznaną przez przedsiębiorcę będącego reklamodawcą na rzecz odnośnego przedsiębiorstwa wydawniczego z sektora medialnego.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym względzie należy przypomnieć, że dyrektywa 2005/29 dokonuje pełnej harmonizacji na poziomie Unii zasad dotyczących nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów i zawiera w załączniku I wyczerpujące wyliczenie 31 praktyk handlowych, które zgodnie z art. 5 ust. 5 tej dyrektywy są uznane za nieuczciwe „w każdych okolicznościach”. W konsekwencji, jak wyjaśnia w sposób wyraźny motyw 17 wspomnianej dyrektywy, chodzi jedynie o te praktyki handlowe, które mogą być uznane za nieuczciwe jako takie, bez poddania ich ocenie w ramach konkretnego przypadku na podstawie art. 5–9 tejże dyrektywy (zob. podobnie wyrok z dnia 10 lipca 2014 r., Komisja/Belgia, C‑421/12, EU:C:2014:2064, pkt 55, 56 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tym samym na podstawie pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29 praktyką handlową uznaną za nieuczciwą w każdych okolicznościach jest działanie przedsiębiorcy obejmujące wykorzystywanie treści publicystycznej w środkach masowego przekazu w celu promocji produktu, w sytuacji gdy przedsiębiorca zapłacił za tę promocję, a nie wynika to wyraźnie z treści lub z obrazów, lub z dźwięków łatwo rozpoznawalnych przez konsumenta. Praktyka ta jest zwana powszechnie „kryptoreklamą”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tymczasem w odniesieniu do brzmienia rzeczonego przepisu należy zauważyć, że o ile niektóre wersje językowe tej dyrektywy takie jak: hiszpańska („pagando”), niemiecka („bezahlt”), angielska („paid for”), niderlandzka („betaald”), czy też polska („zapłacił”) używają pojęć sugerujących „płatności” w znaczeniu zapłaty kwot pieniężnych, o tyle francuska wersja językowa („financer”) lub włoska wersja językowa („i costi di tale promozione siano stati sostenuti”) posługują się bardziej ogólnymi terminami, umożliwiając włączenie do pojęcia „zapłaty” w rozumieniu wspomnianego przepisu każdej formy wynagrodzenia o wartości majątkowej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Niemniej jednak zgodnie z utrwalonym orzecznictwem konieczność jednolitego stosowania i jednolitej wykładni aktu prawa Unii wyklucza rozpatrywanie tego aktu w jednej, w oderwaniu od innych, wersji językowej (zob. podobnie wyrok z dnia 3 kwietnia 2014 r., 4finance, C‑515/12, EU:C:2014:211, pkt 19). Wykładni przepisu należy bowiem dokonywać z uwzględnieniem nie tylko jego brzmienia, lecz także jego kontekstu oraz celów przyświecających regulacji, której część on stanowi (wyrok z dnia 10 czerwca 2021 r., KRONE – Verlag, C‑65/20, EU:C:2021:471, pkt 25 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Co się tyczy dyrektywy 2005/29, Trybunał orzekł już, że charakteryzuje się ona szczególnie szerokim zakresem przedmiotowym, obejmującym wszystkie praktyki handlowe mające bezpośredni związek z promocją, sprzedażą lub dostawą produktu konsumentom i wpisuje się w ramy strategii handlowej podmiotu gospodarczego (wyrok z dnia 14 stycznia 2010 r., Plus Warenhandelsgesellschaft, C‑304/08, EU:C:2010:12, pkt 39).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tym samym cel realizowany przez tę dyrektywę polega w szczególności na zapewnieniu wysokiego poziomu ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami handlowymi i opiera się na okoliczności, że w stosunku do przedsiębiorcy konsument znajduje się na słabszej pozycji, w szczególności w odniesieniu do poziomu informacji, biorąc pod uwagę, że bezsprzecznie istnieje znaczna asymetria informacji i kompetencji technicznych między tymi stronami (zob. podobnie wyroki: z dnia 18 października 2012 r., Purely Creative i in., C‑428/11, EU:C:2012:651, pkt 48; a także z dnia 12 czerwca 2019 r., Orange Polska, C‑628/17, EU:C:2019:480, pkt 36 i przytoczone tam orzecznictwo).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W ramach pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do wspomnianej dyrektywy ochrona ta konkretyzuje się w dziedzinie mediów drukowanych i innych środków masowego przekazu, ponieważ punkt ten nakłada na przedsiębiorstwa będące reklamodawcami obowiązek wyraźnego wskazania, że zapłaciły one za treść publicystyczną w środkach masowego przekazu, jeżeli treść ta ma w założeniu promować produkt lub usługę tych przedsiębiorców (zob. podobnie wyrok z dnia 17 października 2013 r., RLvS, C‑391/12, EU:C:2013:669, pkt 48).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wynika z tego, że pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29 został przyjęty w szczególności w celu zapewnienia, aby każda publikacja, na którą dany przedsiębiorca wywierał wpływ w swoim interesie handlowym, była wyraźnie zasygnalizowana i znana konsumentowi jako taka. W tym kontekście konkretna forma zapłaty, czy to w postaci zapłaty kwoty pieniężnej, czy to w postaci każdego innego rodzaju wynagrodzenia o charakterze majątkowym, nie ma znaczenia z punktu widzenia ochrony konsumenta i zaufania czytelników do neutralności prasy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jak bowiem zauważył rzecznik generalny w pkt 60 opinii, dokonywanie wykładni pojęcia „zapłaty” w rozumieniu tego przepisu w ten sposób, że miałoby ono wymagać zapłaty kwoty pieniężnej, nie odpowiadałoby realiom praktyki dziennikarskiej i reklamowej oraz pozbawiałoby w znacznej mierze wspomniany przepis jego skuteczności (effet utile).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Takie podejście potwierdza sprawozdanie Parlamentu Europejskiego z dnia 19 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania dyrektywy 2005/29 [2013/2116(INI] (A 7‑0474/2014). W pkt 16 tego sprawozdania Parlament zwrócił się w istocie do Komisji Europejskiej i państw członkowskich o zapewnienie prawidłowego stosowania dyrektywy 2005/29, w szczególności w odniesieniu do „ukrytej” reklamy internetowej za pośrednictwem komentarzy zamieszczanych na portalach społecznościowych, forach czy blogach, które rzekomo mają być zamieszczane przez samych konsumentów, a w rzeczywistości są wiadomościami o charakterze handlowym lub reklamowym wygenerowanymi lub finansowanymi bezpośrednio lub pośrednio przez podmioty gospodarcze, oraz podkreślił szkodliwy wpływ takich praktyk na zaufanie konsumentów oraz zasady konkurencji.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Co się tyczy publikacji w czasopiśmie dotyczącym akcji promocyjnej zorganizowanej przez przedsiębiorcę we współpracy z odnośnym przedsiębiorstwem wydawniczym z sektora medialnego, do sądu odsyłającego należy zbadanie, czy przedsiębiorca we współpracy z przedsiębiorstwem wydawniczym z sektora medialnego zapłacił, przynajmniej w części, za rzeczoną akcję promocyjną w tym znaczeniu, że ów przedsiębiorca przyznał korzyść w formie zapłaty kwoty pieniężnej, dostawy towaru, usług lub każdej innej korzyści o wartości majątkowej w związku ze wspomnianą akcją promocyjną, mogąc tym samym wywierać wpływ na treść tej publikacji.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jak bowiem zauważył w istocie rzecznik generalny w pkt 72 opinii, z brzmienia pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29 wynika, że zapłata w rozumieniu tego przepisu powinna dotyczyć promocji produktu za pomocą treści publicystycznej w środkach masowego przekazu, co oznacza istnienie niewątpliwego związku, w rozumieniu wynagrodzenia, między korzyścią majątkową przyznaną przez danego przedsiębiorcę a rzeczoną treścią publicystyczną. Taką wykładnię potwierdza cel wspomnianego przepisu, którym jest – jak wynika z pkt 40 i 41 niniejszego wyroku – ochrona konsumenta przed ukrytą reklamą, to znaczy przed treścią publicystyczną, celów związku z którą przedsiębiorca będący reklamodawcą przyznał korzyść, przy czym jej nie zasygnalizował, oraz ochrona zaufania czytelników do neutralności prasy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W tym kontekście nieodpłatne udostępnienie przez odnośnego przedsiębiorcę zdjęć objętych prawem autorskim na rzecz przedsiębiorstwa wydawniczego z sektora medialnego może stanowić bezpośrednią zapłatę za tę publikację, ponieważ zdjęcia te zawierają ujęcia lokali i produktów oferowanych do sprzedaży przez tego przedsiębiorcę w ramach rozpatrywanej akcji promocyjnej. Udostępnienie to ma bowiem wartość majątkową i ma na celu promocję sprzedaży produktów odnośnego przedsiębiorcy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponadto pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29 nie zawiera żadnego przepisu dotyczącego minimalnej kwoty wartości zapłaty lub udziału tej zapłaty w kosztach całkowitych rozpatrywanej akcji promocyjnej, ani nie sprzeciwia się temu, by przedsiębiorstwo wydawnicze z sektora medialnego ponosiło część kosztów publikacji we własnym interesie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ponadto do sądu odsyłającego należy zbadanie, czy spełnione zostały pozostałe przesłanki określone w pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z całości powyższych rozważań na przedstawione pytania należy odpowiedzieć, że pkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29 należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorca „zapłacił” w rozumieniu tego przepisu za promocję produktu za pomocą publikacji treści publicystycznej, w przypadku gdy przedsiębiorca ten przyznał wynagrodzenie o wartości majątkowej w związku z tą publikacją, czy to w formie zapłaty kwoty pieniężnej, czy to w każdej innej formie, jeżeli istnieje niewątpliwy związek między przyznaną w ten sposób zapłatą przez wspomnianego przedsiębiorcę a ową publikacją. Ma to miejsce w szczególności w sytuacji bezpłatnego udostępnienia przez tego przedsiębiorcę zdjęć objętych prawem autorskim, na których widoczne są lokale handlowe przedsiębiorcy i produkty oferowane przez niego do sprzedaży.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przedmiocie kosztów</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-89" title="page-1">
      Z powyższych względów Trybunał (szósta izba) orzeka, co następuje:
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-90" title="page-1">
      Punkt 11 zdanie pierwsze załącznika I do dyrektywy 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącej nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym oraz zmieniającej dyrektywę Rady 84/450/EWG, dyrektywy 97/7/WE, 98/27/WE i 2002/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorca „zapłacił” w rozumieniu tego przepisu za promocję produktu za pomocą publikacji treści publicystycznej, w przypadku gdy przedsiębiorca ten przyznał wynagrodzenie o wartości majątkowej w związku z tą publikacją, czy to w formie zapłaty kwoty pieniężnej, czy to w każdej innej formie, jeżeli istnieje niewątpliwy związek między przyznaną w ten sposób zapłatą przez wspomnianego przedsiębiorcę a ową publikacją. Ma to miejsce w szczególności w sytuacji bezpłatnego udostępnienia przez tego przedsiębiorcę zdjęć objętych prawem autorskim, na których widoczne są lokale handlowe przedsiębiorcy i produkty oferowane przez niego do sprzedaży.
    </p>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-91" title="page-1">
<span class="signatory">Podpisy</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Język postępowania: niemiecki.</p>
</body>
</html>
