ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 565/80 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 4ης Μαρτίου 1980 περί της προπληρωμής των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα γεωργικά προϊόντα

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος,

τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2727/75 του Συμβουλίου της 29ης Οκτωβρίου 1975 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των σιτηρών(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1547/79(2), και ιδίως το άρθρο 16 παράγραφος 5 και τις αντίστοιχες διατάξεις των άλλων κανονισμών περί κοινής οργανώσεως αγοράς των γεωργικών προϊόντων,

την πρόταση της Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 441/69 του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1969 περί θεσπίσεως συμπληρωματικών γενικών κανόνων ως προς τη χορήγηση των επιστροφών κατά την εξαγωγή για τα υπαγόμενα σε καθεστώς ενιαίων τιμών προϊόντα, που εξάγονται στην κατάσταση που ευρίσκονται ή υπό τη μορφή ορισμένων εμπορευμάτων που δεν υπάγονται στο παράρτημα II της συνθήκης(3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 269/78(4), τροποποιήθηκε κατ' επανάληψη και ότι η πείρα απέδειξε ότι πρέπει να γίνουν και άλλες τροποποιήσεις- ότι, για λόγους σαφηνείας, πρέπει να γίνει αναθεώρηση της εφαρμοζομένης στο θέμα αυτό ρυθμίσεως-

ότι οι κανονισμοί που θεσπίζουν, για ορισμένα γεωργικά προϊόντα, τους γενικούς κανόνες χορηγήσεως των επιστροφών κατά την εξαγωγή και τα κριτήρια καθορισμού του ύψους αυτών, ορίζουν ότι η επιστροφή καταβάλλεται όταν προσκομίζεται η απόδειξη ότι τα προϊόντα αυτά έχουν εξαχθεί εκτός Κοινότητος-

ότι, ακολουθώντας την αρχή της εξασφαλίσεως ισορροπίας μεταξύ της χρησιμοποιήσεως των κοινοτικών προϊόντων βάσεως με σκοπό την εξαγωγή μεταποιημένων προϊόντων ή εμπορευμάτων που απαριθμούνται στα παραρτήματα Β και Γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2682/72(5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 707/78(6), προς τις τρίτες χώρες και της χρησιμοποιήσεως των προϊόντων βάσεως αυτών των χωρών που γίνονται δεκτά στο καθεστώς της τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή κατ' εφαρμογή της οδηγίας 69/73/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1969 περί της εναρμονίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων ως προς το καθεστώς της τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή(7), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 76/119/ΕΟΚ(8), πρέπει να καταβληθεί ποσό ίσο προς την επιστροφή κατά την εξαγωγή, αμέσως από της υπαγωγής στο καθεστώς τελωνειακού ελέγχου των κοινοτικών προϊόντων βάσεως από τα οποία λαμβάνονται τα μεταποιημένα προϊόντα ή τα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή-

ότι τα προϊόντα, που υπάγονται σε κοινή οργάνωση αγοράς και εισάγονται από τρίτες χώρες, δύνανται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να υπαχθούν στο καθεστώς της τελωνειακής αποταμιεύσεως ή των ελευθέρων ζωνών, ενώ αναστέλλεται η είσπραξη των εισαγωγικών δασμών- ότι πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότης πληρωμής ποσού ίσου με την επιστροφή κατά την εξαγωγή αμέσως από της υπαγωγής σε ένα τέτοιο καθεστώς ορισμένων προϊόντων ή κοινοτικών εμπορευμάτων που προορίζονται για εξαγωγή-

ότι η πληρωμή ποσού ίσου προς την επιστροφή κατά την εξαγωγή δεν τροποποιεί καθόλου τους όρους δημιουργίας του δικαιώματος για επιστροφή κατά την εξαγωγή- ότι πρέπει να εξασφαλίζεται, με την παροχή ασφαλείας, η απόδοση ποσού τουλάχιστον ίσου με το καταβληθέν ποσό, αν στη συνέχεια αποδειχθεί ότι δεν υπήρχε δικαίωμα για επιστροφή κατά την εξαγωγή ή ότι τα προϊόντα ή τα εμπορεύματα στα οποία εφαρμόζονται αυτά τα μέτρα δεν έχουν πράγματι εξαχθεί εκτός της Κοινότητος στις ταχθείσες προθεσμίες,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους γενικούς κανόνες όσον αφορά την πληρωμή, προ της εξαγωγής, ποσού ίσου προς τις επιστροφές κατά την εξαγωγή για τα προϊόντα που υπάγονται στους εξής κανονισμούς:

- κανονισμός αριθ. 136/66/ΕΟΚ (λιπαρές ουσίες),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 804/68 (γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 805/68 (βόειο κρέας),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 727/70 (ακατέργαστος καπνός),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 (οπωρολαχανικά),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3330/74 (ζάχαρη),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2727/75 (σιτηρά),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2759/75 (χοίρειο κρέας),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2777/75 (κρέας πουλερικών),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 100/76 (προϊόντα αλιείας),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1418/76 (όρυζα),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 516/77 (μεταποιημένα προϊόντα με βάση οπωροκηπευτικά),

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 337/79 (οίνος).

Άρθρο 2

Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού νοούνται ως:

α) "προϊόντα": τα προϊόντα που προβλέπονται στο άρθρο 1- "προϊόντα βάσεως": τα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή μετά από μεταποίηση σε μεταποιημένα προϊόντα ή σε εμπορεύματα-

β) "μεταποιημένα προϊόντα":

- τα προϊόντα που λαμβάνονται κατόπιν μεταποιήσεως των προϊόντων βάσεως, και

- τα προϊόντα στα οποία εφαρμόζεται επιστροφή κατά την εξαγωγή-

γ) "εμπορεύματα": εμπορεύματα που προβλέπονται στα παραρτήματα Β και Γ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2682/72.

Άρθρο 3

Δύνανται να τύχουν του ευεργετήματος του παρόντος κανονισμού τα προϊόντα για τα οποία έχει καθορισθεί επιστροφή ίση ή ανώτερη από το μηδέν.

Άρθρο 4

1. Κατ' αίτηση του ενδιαφερομένου καταβάλλεται ποσό ίσο προς την επιστροφή κατά την εξαγωγή αμέσως από της υπαγωγής των προϊόντων βάσεως υπό τελωνειακό έλεγχο που εξασφαλίζει την εξαγωγή των μεταποιημένων προϊόντων ή εμπορευμάτων εντός καθορισμένης προθεσμίας.

2. Το προβλεπόμενο στο παρόν άρθρο καθεστώς εφαρμόζεται στα μεταποιημένα προϊόντα και στα εμπορεύματα που λαμβάνονται από τα προϊόντα βάσεως, με την προϋπόθεση ότι οι εργασίες της τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή δεν θα απαγορεύονται για τα συγκρίσιμα προϊόντα.

Εν τούτοις, το καθεστώς δεν εφαρμόζεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις, στις οποίες τα μεταποιημένα προϊόντα ή τα εμπορεύματα λαμβάνονται από προϊόντα βάσεως για τα οποία δεν προκύπτει καμία δυσκολία διαθέσεως.

3. Όσον αφορά τις διαδικασίες ελέγχου και το ύψος αποδόσεως, τα προϊόντα βάσεως υπόκεινται στους ίδιους κανόνες με αυτούς που εφαρμόζονται, στο πλαίσιο της τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή, στα προϊόντα της ίδιας φύσεως.

4. Η αναφερομένη στην παράγραφο 1 επιστροφή κατά την εξαγωγή είναι:

α) στην περίπτωση των μεταποιημένων προϊόντων, αυτή που εφαρμόζεται στο σχετικό μεταποιημένο προϊόν,

β) στην περίπτωση των εμπορευμάτων, αυτή που καθορίζεται ειδικά για τα προϊόντα βάσεως:

- που χρησιμοποιούνται, ή

- που θεωρούνται, βάσει των κοινοτικών διατάξεων, ότι έχουν χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή αυτών των εμπορευμάτων.

5. Το ύψος της επιστροφής κατά την εξαγωγή, αν δεν έχει καθορισθεί εκ των προτέρων, είναι αυτό που εφαρμόζεται κατά την ημέρα που τα προϊόντα βάσεως έχουν τεθεί υπό τελωνειακό έλεγχο.

6. Αν η επιστροφή κατά την εξαγωγή καθορίζεται εκ των προτέρων, η ημέρα, κατά την οποία τα προϊόντα βάσεως ετέθησαν υπό τελωνειακό έλεγχο, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό των προσαρμογών που πρέπει να γίνουν στο ύψος της εφαρμοζομένης επιστροφής.

7. Αν η επιστροφή κατά την εξαγωγή διαφέρει ανάλογα με τη χρήση ή τον προορισμό, το προς εφαρμογή ποσό είναι το πλέον χαμηλό. Εν τούτοις, αν έχουν δηλωθεί η χρήση ή ο προορισμός, το προς εφαρμογή ποσό είναι εκείνο που καθορίζεται για τη χρήση ή τον προορισμό για τον οποιό προορίζονται τα μεταποιημένα προϊόντα ή τα εμπορεύματα.

Άρθρο 5

1. Κατ' αίτηση του ενδιαφερομένου καταβάλλεται ένα ποσό ίσο προς την επιστροφή κατά την εξαγωγή, μόλις τα προϊόντα ή τα εμπορεύματα τεθούν υπό το τελωνειακό καθεστώς της αποταμιεύσεως ή της ελευθέρας ζώνης για να εξαχθούν εντός καθορισμένης προθεσμίας.

2. Το προβλεπόμενο στο παρόν άρθρο καθεστώς εφαρμόζεται στα προϊόντα και στα εμπορεύματα που προορίζονται για εξαγωγή σ' αυτό το στάδιο, αν τα προϊόντα ή τα εμπορεύματα είναι τέτοιας φύσεως ώστε να δύνανται να αποθηκευθούν.

Το καθεστώς δεν ισχύει σ' αυτές τις εξαιρετικές περιπτώσεις όταν δεν προκύπτει καμία δυσκολία διαθέσεως για τα αναφερόμενα προϊόντα και εμπορεύματα.

3. Αν η επιστροφή κατά την εξαγωγή διαφέρει ανάλογα με τη χρήση ή τον προορισμό, το ποσό το οποίο θα εφαρμοσθεί είναι το πλέον χαμηλό ποσό. Εν τούτοις, αν η χρήση ή ο προορισμός έχουν δηλωθεί, το προς εφαρμογή ποσό είναι εκείνο που έχει καθορισθεί για τη χρήση ή τον προορισμό για τον οποίο προορίζονται τα προϊόντα ή τα εμπορεύματα.

Άρθρο 6

Η επίκληση των καθεστώτων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό εξαρτάται από την παροχή ασφαλείας που εξασφαλίζει την απόδοση ενός ποσού ίσου προς εκείνο που έχει καταβληθεί, αυξημένο κατά ένα συμπληρωματικό ποσό.

Με την επιφύλαξη περιπτώσεων ανωτέρας βίας η ασφάλεια αυτή καταπίπτει ολικώς ή μερικώς:

- στις περιπτώσεις που δεν έλαβε χώρα η απόδοση για εξαγωγή, που δεν πραγματοποιήθηκε εντός της προβλεπομένης στο άρθρο 4 παράγραφος 1 και στο άρθρο 5 παράγραφος 1 προθεσμίας, ή

- αν αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει κανένα δικαίωμα για επιστροφή ή υπήρχε δικαίωμα για επιστροφή ενός κατωτέρου ποσού.

Άρθρο 7

Οι αρμόδιες αρχές των Κρατών Μελών δύνανται να αρνηθούν τη χορήγηση του ευεργετήματος των καθεστώτων που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό αν ο αιτών δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσει την πραγματοποίηση του συνόλου των ενεργειών κατά τρόπο σύμφωνο με τις ισχύουσες διατάξεις.

Σε κάθε Κράτος Μέλος, αυτή η ευχέρεια ασκείται σύμφωνα με τις ισχύουσες αρχές σ' αυτό το κράτος που διέπουν τη μη διάκριση μεταξύ των αιτούντων και την ελευθερία του εμπορίου και της βιομηχανίας.

Άρθρο 8

Αν υφίσταται ανάγκη, τα προϊόντα βάσεως, τα προϊόντα και τα εμπορεύματα που δεν τυγχάνουν του καθεστώτος που προβλέπεται απο τον παρόντα κανονισμό περιλαμβάνονται σε πίνακα που θα καταρτισθεί.

Άρθρο 9

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 441/69 καταργείται την 1η Απριλίου 1980. Εν τούτοις, εξακολουθεί να ισχύει για τις ενέργειες που άρχισαν υπό το καθεστώς του κανονισμού αυτού.

Άρθρο 10

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από 1ης Απριλίου 1980 για τα προϊόντα βάσεως, για τα προϊόντα και τα εμπορεύματα που υπόκεινται σε έλεγχο από της ημερομηνίας αυτής.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε Κράτος Μέλος.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 4 Μαρτίου 1980.

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

G. MARCORA

(1) ΕΕ αριθ. Ν 281 της 1.11.1975, σ. 1.

(2) EΕ αριθ. Ν 188 της 26.7.1979, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. Ν 59 της 10.3.1969, σ. 1.

(4) EΕ αριθ. Ν 40 της 10.2.1978, σ. 7.

(5) ΕΕ αριθ. Ν 289 της 27.12.1972, σ. 13.

(6) ΕΕ αριθ. Ν 94 της 8.4.1978, σ. 7.

(7) EΕ αριθ. Ν 58 της 8.3.1969, σ. 1.

(8) EΕ αριθ. Ν 24 της 30.1.1976, σ. 58.