(1)

Załącznik I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) zawierał wykaz substancji czynnych dopuszczonych na poziomie Unii do stosowania w produktach biobójczych. Dyrektywą Komisji 2008/79/WE (3) dodano substancję czynną IPBC do stosowania w produktach należących do produktów typu 8, środki konserwacji drewna, jak określono w załączniku V do dyrektywy 98/8/WE. Na mocy art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 substancja ta jest zatem zatwierdzoną substancją czynną włączoną do wykazu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia.

(2)

Zgodnie z art. 8 dyrektywy 98/8/WE spółka ISP Cologne Holding GmbH złożyła w dniu 22 grudnia 2010 r. wniosek w Danii o udzielenie zezwolenia na produkt biobójczy do konserwacji drewna zawierający IPBC („kwestionowany produkt”). Dania udzieliła pozwolenia na kwestionowany produkt w dniu 19 grudnia 2011 r. w ramach klas użytkowania 2 i 3 drewna poddanego działaniu produktu, zgodnie z opisem w „Uwagach technicznych do wytycznych dotyczących oceny produktów” (4). Pozwolenie na produkt obejmuje różne metody zastosowania, w tym zautomatyzowane zanurzanie do użytku zawodowego. Następnie dwa państwa członkowskie udzieliły pozwolenia na kwestionowany produkt w drodze wzajemnego uznania.

(3)

Spółka ISP Cologne Holding GmbH („wnioskodawca”) złożyła w dniu 20 lutego 2012 r. w Niemczech kompletny wniosek o wzajemne uznanie pozwolenia na kwestionowany produkt, udzielonego przez Danię.

(4)

W dniu 30 sierpnia 2013 r. Niemcy powiadomiły Komisję, pozostałe państwa członkowskie i wnioskodawcę o swoim wniosku dotyczącym ograniczenia pozwolenia zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 98/8/WE. Niemcy uznały, że kwestionowany produkt nie spełnia wymogów art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do zdrowia ludzkiego i środowiska.

(5)

Zdaniem Niemiec ocena produktu przeprowadzona przez Danię nie uwzględniła należycie obaw dotyczących środowiska, jakie budzi kwestionowany produkt. Z przeprowadzonej przez Niemcy oceny ryzyka środowiskowego dotyczącej okresu użytkowania drewna poddanego działaniu tego produktu w ramach klasy użytkowania 3 wynika, że bez względu na metodę stosowania, 30 dni po zastosowaniu produktu („czas 1”) ryzyko dla gleby jest niedopuszczalne. W rezultacie Niemcy wnioskują o nieudzielenie pozwolenia na wykorzystywanie drewna poddanego działaniu kwestionowanego produktu w ramach klasy użytkowania 3.

(6)

Niemcy uważają również, że metoda stosowania poprzez zautomatyzowane zanurzanie powinna być ograniczona do systemów o wystarczająco wysokim poziomie automatyzacji z powodu niedopuszczalnego ryzyka dla zdrowia użytkowników profesjonalnych.

(7)

Komisja zwróciła się do pozostałych państw członkowskich i wnioskodawcy o przedłożenie pisemnych uwag dotyczących powiadomienia w terminie 90 dni zgodnie z art. 27 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE. W tym terminie uwagi przedstawiły Niemcy, Dania i wnioskodawca. Powiadomienie zostało również omówione przez przedstawicieli Komisji i właściwych organów państw członkowskich ds. produktów biobójczych w dniu 24 września 2013 r. podczas spotkania grupy koordynacyjnej ustanowionej na podstawie art. 35 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

(8)

Z rozmów i uwag dotyczących zagrożeń dla środowiska wynika, że ocena przeprowadzona przez Danię jest zgodna z obecnymi wytycznymi (5). W przypadku gdy ryzyko zostanie stwierdzone w czasie 1 w wyniku założenia najgorszego scenariusza, można założyć, że użytkowanie drewna poddanego działaniu tego produktu w ramach klas użytkowania 2 i 3 jest bezpieczne, jeżeli ryzyko dla środowiska pod koniec okresu użytkowania uznaje się za dopuszczalne.

(9)

Komisja zauważa również, że przypadki, w których zidentyfikowano niedopuszczalne ryzyko w czasie 1, są obecnie przedmiotem dyskusji na poziomie Unii w celu ustanowienia zharmonizowanego podejścia. W związku z tym Komisja uważa, że do czasu oficjalnego przyjęcia takiego podejścia wnioski z oceny kwestionowanego produktu przeprowadzonej przez Danię należy uznać za obowiązujące do czasu odnowienia pozwolenia na produkt.

(10)

W świetle powyższych argumentów Komisja popiera wnioski z oceny przeprowadzonej przez Danię oraz decyzje innych państw członkowskich, które zatwierdziły produkt w drodze wzajemnego uznania, biorąc pod uwagę fakt, że kwestionowany produkt spełnia wymogi określone w art. 5 ust. 1 dyrektywy 98/8/WE w odniesieniu do środowiska. Komisja uznaje zatem, że wniosek Niemiec dotyczący ograniczenia pozwolenia nie może być uzasadniony na podstawie wysuniętych argumentów.

(11)

W odniesieniu do zautomatyzowanej metody zanurzania Komisja uważa, że kwestionowany produkt powinien podlegać przepisom ustanowionym w poprzedniej decyzji (6) Komisji dotyczącym ochrony zdrowia użytkowników profesjonalnych podczas stosowania tej metody użytkowania produktów zawierających IPBC. Należy zatem udzielić pozwolenia na kwestionowany produkt z zastrzeżeniem instrukcji na etykiecie ograniczającej jego stosowanie do w pełni zautomatyzowanej metody zanurzania, a pozwolenie na produkt powinno zostać odpowiednio zmienione.

(12)

Rozporządzenie (UE) nr 528/2012 ma zastosowanie do kwestionowanego produktu zgodnie z przepisami art. 92 ust. 2 tego rozporządzenia. Ponieważ podstawę prawną niniejszej decyzji stanowi art. 36 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, niniejsza decyzja powinna być skierowana do wszystkich państw członkowskich na mocy art. 36 ust. 4 tego rozporządzenia.

(13)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,