88/244/ΕΟΚ: Απόφαση της Επιτροπής της 23ης Μαρτίου 1988 που εξουσιοδοτεί την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο να επιτρέψουν προσωρινά την εμπορία σπόρων σκληρού σίτου προς σπορά που δεν πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 66/402/ΕΟΚ του Συμβουλίου
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 105 της 26/04/1988 σ. 0033 - 0033
***** ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 23ης Μαρτίου 1988 που εξουσιοδοτεί την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο να επιτρέψουν προσωρινά την εμπορία σπόρων σκληρού σίτου προς σπορά που δεν πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας 66/402/ΕΟΚ του Συμβουλίου (88/244/ΕΟΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, την οδηγία 66/402/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1966 περί εμπορίας σπόρων σιτηρών προς σπορά (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 87/120/ΕΟΚ της Επιτροπής (2), και ιδίως το άρθρο 17, τις αιτήσεις που υπέβαλαν η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο, Εκτιμώντας: ότι το 1987 στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν ανεπαρκής η παραγωγή σπόρων σκληρού σίτου προς σπορά που πληρούν τις απαιτήσεις της ανωτέρω οδηγίας και συνεπώς δεν επαρκεί για να καλυφθούν οι ανάγκες των χωρών αυτών · ότι δεν είναι δυνατόν να καλυφθεί αυτή η ζήτηση ικανοποιητικά με σπόρους προς σπορά από άλλα κράτη μέλη ή τρίτες χώρες που πληρούν όλους τους όρους που καθορίζει η εν λόγω οδηγία· ότι πρέπει συνεπώς να εξουσιοδοτηθούν η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο να επιτρέψουν, για μια περίοδο που λήγει στις 30 Απριλίου 1988, την εμπορία σπόρων προς σπορά του προαναφερομένου είδους που υπόκεινται σε λιγότερο αυστηρές απαιτήσεις· ότι, επιπλέον, άλλα κράτη μέλη τα οποία είναι σε θέση να προμηθεύσουν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο που δεν πληρούν τις απαιτήσεις της ανωτέρω οδηγίας πρέπει να εξουσιοδοτηθούν να επιτρέψουν την εμπορία αυτών των σπόρων προς σπορά υπό τον όρο ότι προορίζονται για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο· ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Σπόρων προς Σπορά και Γεωργικών, Δενδροκηπευτικών και Δασικών Φυτών προς Φύτευση, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Εξουσιοδοτείται η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Ηνωμένο Βασίλειο να επιτρέψουν στην επικράτειά τους, για περίοδο που λήγει στις 30 Απριλίου 1988, την εμπορία, όσον αφορά τη Γερμανία, 1 400 τόνων κατ' ανώτατο όριο σπόρων εαρινού σκληρού σίτου προς σπορά (Triticum durum desf.) της κατηγορίας « πιστοποιημένοι σπόροι της πρώτης αναπαραγωγής» και, όσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο, 66 τόνων κατ' ανώτατο όριο σπόρων εαρινού σκληρού σίτου προς σπορά της κατηγορίας «πιστοποιημένοι σπόροι της δεύτερης αναπαραγωγής» που δεν πληρούν τους όρους του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 66/402/ΕΟΚ, όσον αφορά την ελάχιστη βλαστική ικανότητα, υπό τον όρο ότι: α) η βλαστική ικανότητα ανέρχεται σε ποσοστό τουλάχιστον 80 % των καθαρών σπόρων προς σπορά· β) η επίσημη ετικέτα φέρει τις ακόλουθες ενδείξεις: - «ελάχιστη βλαστική ικανότητα: 80 %», - «προορίζεται αποκλειστικά για τη Γερμανία» ή «προορίζεται αποκλειστικά για το Ηνωμένο Βασίλειο» ανάλογα με την περίπτωση. Άρθρο 2 Τα υπόλοιπα κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται να επιτρέψουν στην επικράτειά τους, σύμφωνα με τους όρους που ορίζονται στο άρθρο 1, την εμπορία 1 466 τόνων κατ' ανώτατο όριο σπόρων εαρινού σκληρού σίτου προς σπορά, υπό τον όρο ότι προορίζονται αποκλειστικά για τη Γερμανία ή το Ηνωμένο Βασίλειο. Η επίσημη ετικέτα πρέπει να φέρει τις ενδείξεις που αναφέρονται στο άρθρο 1 στοιχείο β). Άρθρο 3 Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, πριν από τις 30 Ιουνίου 1988, τις ποσότητες σπόρων προς σπορά που διατέθηκαν στο εμπόριο στην επικράτειά τους σύμφωνα με την παρούσα απόφαση. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα κράτη μέλη. Άρθρο 4 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 23 Μαρτίου 1988. Για την Επιτροπή Frans ANDRIESSEN Αντιπρόεδρος (1) ΕΕ αριθ. 125 της 11. 7. 1966, σ. 2309/66. (2) ΕΕ αριθ. L 49 της 18. 2. 1987, σ. 39.