<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRT12002ELA.0200072301.case.xml"><NO.CASE>T-106/00</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62000A0106</NO.CELEX><NO.SEQ>0013.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>729</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>751</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>23</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ της <DATE ISO="20020227">27.2.2002</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ Τ-106/00</LEFT><RIGHT>STREAMSERVE κατά ΓΕΕΑ (STREAMSERVE)</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Απόφαση του Πρωτοδικείου</HT> (τέταρτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20020227">27ης Φεβρουαρίου 2002</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση Τ-106/00,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Streainserve Inc.,</HT> με έδρα το Raleigh, Βόρεια Καρολίνα (ΗΠΑ), εκπροσωπούμενη από τον Μ. Nedstrand, δικηγόρο,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγουσα,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ),</HT> εκπροσωπούμενου από τους Α. di Carlo και G. Humphreys,</P><PARTY.STATUS>καθού,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><?PAGE NO="II-730"?><P>που έχει ως αντικείμενο προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου εναρμονίσεως στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της <DATE ISO="20000228">28ης Φεβρουαρίου 2000</DATE> (υπόθεση R 423/1999-2), η οποία αφορά την καταχώριση της λέξεως STREAMSERVE ως κοινοτικού σήματος,</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (τέταρτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους P. Mengozzi, Πρόεδρο, την V. Tiili και τον R. Μ. Moura Ramos, δικαστές,</P><P>γραμματέας: D. Christensen, υπάλληλος διοικήσεως,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη το δικόγραφο της προσφυγής που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="20000427">27 Απριλίου 2000</DATE>,</VISA><VISA>έχοντας υπόψη το υπόμνημα αντικρούσεως που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="20000808">8 Αυγούστου 2000</DATE>,</VISA><VISA>έχοντας υπόψη το υπόμνημα απαντήσεως που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="20001027">27 Οκτωβρίου 2000</DATE>,</VISA><VISA>έχοντας υπόψη το υπόμνημα ανταπαντήσεως που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="20010109">9 Ιανουαρίου 2001</DATE>,</VISA><VISA>κατόπιν της επ' ακροατηρίου συζητήσεως της <DATE ISO="20010620">20ής Ιουνίου 2001</DATE>,</VISA></GR.VISA><?PAGE NO="II-731"?><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ακόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Απόφαση</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Τα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19970822">22 Αυγούστου 1997</DATE>, η Intelligent Document Systems Scandinavia AB υπέβαλε αίτηση καταχωρίσεως λεκτικού κοινοτικού σήματος στο Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (στο εξής: Γραφείο), δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19931220">20ής Δεκεμβρίου 1993</DATE>, για το κοινοτικό σήμα (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="011" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="1">ΕΕ 1994, L 11, σ. 1</REF.DOC.OJ>), όπως έχει τροποποιηθεί.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση είναι το λεκτικό σήμα STREAMSERVE.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Τα προϊόντα για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση του σήματος εμπίπτουν στις κλάσεις 9 και 16, υπό την έννοια του Διακανονισμού της Νίκαιας σχετικά με την κατάταξη των προϊόντων και των υπηρεσιών για την καταχώριση σημάτων, της <DATE ISO="19570615">15ης Ιουνίου 1957</DATE>, όπως έχει αναθεωρηθεί και τροποποιηθεί, και αντιστοιχούν, για εκάστη των κλάσεων αυτών, στην ακόλουθη περιγραφή:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>κλάση 9: Συσκευές για την εγγραφή, τη μετάδοση και την αναπαραγωγή ήχου και εικόνας· εξοπλισμός επεξεργασίας δεδομένων, που περιλαμβάνει ηλεκτρονικούς υπολογιστές, μνήμες ηλεκτρονικών υπολογιστών, οθόνες, πληκτρολόγια, επεξεργαστές, εκτυπωτές και σαρωτές· προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών αποθηκευμένα σε ταινίες, δίσκους, δισκέτες και άλλα αναγνώσιμα από τη μηχανή μέσα.</P></QUOT.S></P><?PAGE NO="II-732"?><P><QUOT.S LEVEL="1"><P>κλάση 16: Καταχωρισμένα προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών εγχειρίδια· εφημερίδες και εκδόσεις· παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό υλικό<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19990218">18 Φεβρουαρίου 1999</DATE> η μεταβίβαση της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος προς την προσφεύγουσα σημειώθηκε στον φάκελο της αιτήσεως δυνάμει των άρθρων 17 και 24 του κανονισμού 40/94 και του κανόνα 31, παράγραφος 8, του κανονισμού (ΕΚ) 2868/95 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19951213">13ης Δεκεμβρίου 1995</DATE>, περί της εφαρμογής του κανονισμού 40/94 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="303" DATE.PUB="1995" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 303, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Με απόφαση της <DATE ISO="19990521">21ης Μαΐου 1999</DATE>, ο εξεταστής απέρριψε την αίτηση βάσει του άρθρου 38 του κανονισμού 40/94, με το αιτιολογικό ότι το λεκτικό σήμα STREAMSERVE ήταν περιγραφικό των σχετικών προϊόντων και υπηρεσιών και εστερείτο παντελώς διακριτικού χαρακτήρα.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19990720">20 Ιουλίου 1999</DATE> η προσφεύγουσα άσκησε ενώπιον του Γραφείου προσφυγή βάσει του άρθρου 59 του κανονισμού 40/94, με αίτημα τη μερική ακύρωση της αποφάσεως του εξεταστή, καθόσον η απόφαση αυτή απέρριψε την αίτηση καταχωρίσεως για τα λοιπά προϊόντα πλην των <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>εφημερίδων<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/> και του <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>παιδαγωγικού και εκπαιδευτικού υλικού<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Την <DATE ISO="19991001">1η Οκτωβρίου 1999</DATE> η προσφυγή υποβλήθηκε στον εξεταστή για προδικαστική αναθεώρηση, σύμφωνα με το άρθρο 60 του κανονισμού 40/94.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Κατόπιν, η προσφυγή παραπέμφθηκε στο δεύτερο τμήμα προσφυγών.</TXT></NP><?PAGE NO="II-733"?><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Με απόφαση της <DATE ISO="20000228">28ης Φεβρουαρίου 2000</DATE> (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση), το τμήμα προσφυγών απέρριψε την προσφυγή.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Το τμήμα προσφυγών θεώρησε κατ' ουσίαν ότι ήταν βάσιμος ο τρόπος κατά τον οποίο ο εξεταστής εφάρμοσε το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχεία β' και γ', του κανονισμού 40/94, όσον αφορά τα προϊόντα για τα οποία ασκήθηκε η προσφυγή.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Αιτήματα των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, όπου η προσφεύγουσα δεν παρέστη, το Γραφείο επισήμανε ότι έχει όντως γίνει χρήση του λεκτικού σήματος STREAMSERVE.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·</P></ITEM><ITEM><P>να αναπέμψει την υπόθεση στον εξεταστή·</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικάσει το Γραφείο στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP><?PAGE NO="II-734"?><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Με το υπόμνημά της απαντήσεως η προσφεύγουσα ζητεί, επικουρικώς, από το Πρωτοδικείο να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση όσον αφορά τα λοιπά προϊόντα πλην των <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>συσκευών για την εγγραφή, τη μετάδοση και την αναπαραγωγή ήχου και εικόνας<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/> και να αναπέμψει την υπόθεση στον εξεταστή.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Το Γραφείο ζητεί από το Πρωτοδικείο:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>να ακυρώσει την προσφυγή·</P></ITEM><ITEM><P>να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.</P></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί του παραδεκτού του αιτήματος αναπομπής της υποθέσεως στον εξεταστή</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Επιχειρήματα των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Το Γραφείο θεωρεί ότι το αίτημα αυτό είναι απαράδεκτο. Εκθέτει ότι το Πρωτοδικείο, δυνάμει του άρθρου 63, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94, μπορεί μόνον να ακυρώνει και να μεταρρυθμίζει τις αποφάσεις του τμήματος προσφυγών και ότι στο ίδιο απόκειται, δυνάμει του άρθρου 63, παράγραφος 6, του κανονισμού 40/94, να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου. Το Γραφείο φρονεί ότι, δεδομένου ότι η προσβαλλομένη απόφαση εκδόθηκε από τμήμα προσφυγών, το τμήμα προσφυγών είναι αρμόδιο, στο πλαίσιο του Γραφείου,<?PAGE NO="II-735"?> να εκτελέσει την απόφαση του Πριοτοδικείου. Επόμενους, κατά το Γραφείο, το Πρωτοδικείο θα σφετεριζόταν τις προνομίες του Γραφείου αν διέτασσε την αναπομπή της υποθέσεως στον εξεταστή.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα δεν αναπτύσσει ειδική επιχειρηματολογία προς τούτο.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση τον Πρωτοδικείου</P></TI></TITLE><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Υπενθυμίζεται κατ' αρχάς ότι, κατά το άρθρο 63, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94, το Πρωτοδικείο μπορεί, όχι μόνο να ακυρώσει, αλλά και να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση και ότι, κατά το άρθρο 63, παράγραφος 6, του κανονισμού 40/94, το Γραφείο υποχρεούται να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Κατά τη νομολογία του Πρωτοδικείου, από το άρθρο 63, παράγραφος 6, του κανονισμού 40/94 προκύπτει ότι το Πρωτοδικείο δεν μπορεί να απευθύνει διαταγές στο Γραφείο [απόφαση του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="20010131">31ης Ιανουαρίου 2001</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-331/99" YEAR="2001" PAGE.ECR="II-433">Τ-331/99, Mitsubishi HiTec Paper Bielefeld κατά ΓΕΕΑ (Giroform), Συλλογή 2001, ΙΙ-433, σκέψη 33</REF.DOC.ECR>]. Αναπέμποντας την υπόθεση στον εξεταστή, το Πρωτοδικείο δεν επιβάλλει στο Γραφείο υποχρέωση να προβεί σε πράξη ή σε παράλειψη και, συνεπώς, δεν απευθύνει διαταγή στο Γραφείο. Επομένως, το αίτημα αναπομπής της υποθέσεως στον εξεταστή δεν είναι απαράδεκτο από πλευράς του άρθρου 63, παράγραφος 6, του κανονισμού 40/94.</TXT></NP><?PAGE NO="II-736"?><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Επιπλέον, το τμήμα προσφυγών μπορεί να διατάξει την αναπομπή της υποθέσεως στον εξεταστή, δυνάμει του άρθρου 62, παράγραφος 1, του κανονισμού 40/94, και, επομένως, η αναπομπή περιλαμβάνεται μεταξύ των μέτρων που μπορεί να λαμβάνει το Πρωτοδικείο στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του μεταρρυθμίσεως, την οποία θεσπίζει το άρθρο 63, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το αίτημα αναπομπής της υποθέσεως στον εξεταστή είναι παραδεκτό.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί της ουσίας</P></TI></TITLE><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα επικαλείται τρεις λόγους ακυρώσεως, αντλούμενους από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', και του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 και από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Επί τον λόγου ακυρώσεως που αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Επιχειρήματα των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η άρνηση καταχωρίσεως σημείου ως κοινοτικού σήματος, η οποία βασίζεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, δικαιολογείται μόνον οσάκις το περιγραφικό περιεχόμενο του σήματος είναι αμέσως, σαφώς και αναμφισβήτητα εμφανές για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που αφορά η αίτηση. Πράγματι, κατά την προσφεύγουσα, από την πείρα προκύπτει ότι οι καταναλωτές δεν αντιλαμβάνονται τις περιγραφικού χαρακτήρα σημασίες ενός σήματος. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, κατά συνέπεια, δεν πρέπει να αποκλείεται η καταχώριση των λεκτικών σημείων των οποίων οι περιγραφικές σημασίες αποκαλύπτονται μόνον κατόπιν μιας διαδικασίας διανοητικών συμπερασμάτων.</TXT></NP><?PAGE NO="II-737"?><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Κατά την προσφεύγουσα, εν προκειμένου, οι δύο λέξεις <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>stream<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>serve<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/> δεν φαίνονται ικανές να αποδίδουν αμέσως και ευθέως τις αφηρημένες έννοιες του τομέα της πληροφορικής τις οποίες το τμήμα προσφυγών θεώρησε ότι αποδίδουν.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα εκθέτει ότι, μεταξύ άλλων, το τμήμα προσφυγών δεν απέδειξε ότι η λέξη <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>serve<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/> αποτελεί συντομογραφία του τεχνικού όρου <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>server<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/> (εξυπηρετητής). Η προσφεύγουσα υπενθυμίζει την απόφαση του τρίτου τμήματος προσφυγών στην υπόθεση R 26/1998-3, NETMEETING, και υποστηρίζει ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, σε ορισμένο μέτρο, οι γενικότερες σημασίες της λέξεως <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>serve<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/>, όπως είναι οι εξής: <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>be a servant to somebody<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/> (υπηρετώ κάποιον), <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>work for somebody<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/> (εργάζομαι για κάποιον), <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>supply with goods and services<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/> (προμηθεύω προϊόντα και υπηρεσίες), <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>be satisfactory for a need or purpose<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/> (ικανοποιώ ανάγκη ή εκπληρώνω σκοπό). Αν γίνει δεκτή η προσέγγιση αυτή προκύπτει, κατά την προσφεύγουσα, ότι η λέξη <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="00AB"/>serve<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="00BB"/> δεν έχει μία μόνο σημασία ή μια σημασία συνδεόμενη ειδικώς προς τα επίμαχα προϊόντα και ότι, κατά συνέπεια, το σημείο STREAMSERVE δεν παρουσιάζει άμεσο σύνδεσμο με τα προϊόντα αυτά.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, εν πάση περιππώσει, η σημασία του σημείου STREAMSERVE, νοούμενη στο σύνολο της, διαφέρει από τη σημασία των δύο λέξεων από τις οποίες αποτελείται.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Κατά την προσφεύγουσα, στη χειρότερη των περιπτώσεων το σημείο STREAMSERVE μπορεί να θεωρηθεί υποδηλωτικό αλλά όχι περιγραφικό.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι, επιπλέον, η καταχώριση του σημείου STREAMSERVE δεν θα είχε ως συνέπεια τη δημιουργία εμποδίου στους ανταγωνιστές<?PAGE NO="II-738"?> της, δεδομένου ότι αυτοί έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν, ως σήμα, μεγάλο αριθμό άλλων συνθέτων σημείων που περιέχουν είτε τη λέξη <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>stream<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/> είτε τη λέξη <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>serve<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Εξάλλου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, σε περίπτωση αμφιβολίας, οι καταχωρίσεις του ίδιου σημείου που πραγματοποιήθηκαν εντός των κρατών μελών δημιουργούν τεκμήριο στη διαδικασία καταχωρίσεως ενώπιον του Γραφείου.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το σημείο STREAMSERVE καταχωρίσθηκε, πριν από την έκδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, στη Σουηδία και στη Νορβηγία, δεδομένου ότι το δίκαιο των σημάτων των κρατών αυτών έχει εναρμονισθεί με την πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19881221">21ης Δεκεμβρίου 1988</DATE>, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="040" DATE.PUB="1989" PAGE.FIRST="1">ΕΕ 1989, L 40, σ. 1</REF.DOC.OJ>). Κατά την προσφεύγουσα, η πραγματοποιηθείσα στη Σουηδία καταχώριση καλύπτει τα ίδια προϊόντα με τα επίμαχα στην υπό κρίση υπόθεση. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η σουηδική υπηρεσία διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας εξετάζει τα λεκτικά σημεία που προέρχονται από την αγγλική γλώσσα κατά τον ίδιο τρόπο με τα προερχόμενα από τα σουηδικά.</TXT></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Ομοίως, η προσφεύγουσα επισημαίνει ότι υπέβαλε στις <DATE ISO="20000328">28 Μαρτίου 2000</DATE>, ενώπιον του Patent Office (υπηρεσίας διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και μητρώου σημάτων του Ηνωμένου Βασιλείου), αίτηση καταχωρίσεως του σήματος STREAMSERVE για προϊόντα της κλάσεως 9, μεταξύ των οποίων τα προϊόντα που χαρακτηρίζονται ως <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>εξοπλισμός επεξεργασίας δεδομένων, που περιλαμβάνει ηλεκτρονικούς υπολογιστές, μνήμες ηλεκτρονικών υπολογιστών, οθόνες, πληκτρολόγια, επεξεργαστές, εκτυπωτές και σαρωτές· προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών αποθηκευμένα σε ταινίες, δίσκους, δισκέτες και άλλα αναγνώσιμα από τη μηχανή μέσα<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/>, καθώς και ορισμένες υπηρεσίες στον τομέα της πληροφορικής, εμπίπτουσες στην κλάση 21. Κατά την προσφεύγουσα, η αίτηση αυτή δημοσιεύθηκε ώστε να καταστεί ενδεχομένως δυνατή η άσκηση ανακοπής, χωρίς το Patent Office να προβάλλει αντιρρήσεις βασιζόμενες σε απολύτους λόγους απαραδέκτου.</TXT></NP><?PAGE NO="II-739"?><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα παρατηρεί ότι, όσον αφορά την καταχώριση σημάτων, η σουηδική υπηρεσία διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και το Patent Office εφαρμόζουν αυστηρότερα κριτήρια απ' ό,τι το Γραφείο, καθόσον προβαίνουν αυτεπαγγέλτως σε εξέταση και των σχετικών λόγων απαραδέκτου.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Εξάλλου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι στις <DATE ISO="20000330">30 Μαρτίου 2000</DATE> υπέβαλε ενώπιον του Deutsches Patent- und Markenamt (γερμανικής υπηρεσίας διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και σημάτων) αίτηση καταχωρίσεως του σημείου STREAMSERVE για τα ίδια προϊόντα και για τις ίδιες υπηρεσίες με αυτά που αφορά η κινηθείσα στο Ηνωμένο Βασίλειο διαδικασία καταχωρίσεως και ότι η αίτηση αυτή δημοσιεύθηκε στις <DATE ISO="20000831">31 Αυγούστου 2000</DATE>, ώστε να καταστεί ενδεχομένως δυνατή η άσκηση ανακοπής, χωρίς το Deutsches Patent- und Markenamt να προβάλλει αντιρρήσεις βασιζόμενες σε απολύτους λόγους απαραδέκτου. Κατά την προσφεύγουσα, το Deutsches Patent- und Markenamt εφαρμόζει, όσον αφορά την καταχώριση σημάτων, τα ίδια ή παρεμφερή κριτήρια με αυτά που εφαρμόζει το Γραφείο. Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι τα λεκτικά σημεία που προέρχονται από τα αγγλικά εξετάζονται κατά τον ίδιο τρόπο με τα προερχόμενα από τα γερμανικά.</TXT></NP><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι το σημείο STREAMSERVE έχει καταχωρισθεί, για τα ίδια προϊόντα και για τις ίδιες υπηρεσίες με αυτά που αφορά η υποβληθείσα στο Ηνωμένο Βασίλειο αίτηση, στις χώρες της Benelux στις <DATE ISO="20000329">29 Μαρτίου 2000</DATE> και στη Γαλλία στις <DATE ISO="20000420">20 Απριλίου 2000</DATE>. Εξάλλου, κατά την προσφεύγουσα, άλλες αιτήσεις καταχωρίσεως έχουν δημοσιευθεί ώστε να καταστεί ενδεχομένως δυνατή η άσκηση ανακοπής (στην Ισπανία στις <DATE ISO="20000702">2 Ιουλίου 2000</DATE> και στις Ηνωμένες Πολιτείες στις <DATE ISO="20001031">31 Οκτωβρίου 2000</DATE>) ή έχουν υποβληθεί (στη Δανία στις <DATE ISO="20000328">28 Μαρτίου 2000</DATE> και στην Ιταλία στις <DATE ISO="20000404">4 Απριλίου 2000</DATE>).</TXT></NP><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Το Γραφείο αντικρούει την επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας και φρονεί ότι η προσβαλλομένη απόφαση δεν πάσχει νομικό σφάλμα. Διευκρινίζει ότι η εκτίμηση αυτή ισχύει κατά τον ίδιο τρόπο για όλα τα προϊόντα τα οποία αφορά η αίτηση. Ειδικότερα, ως προς τις κατηγορίες προϊόντων με την ονομασία <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>εγχειρίδια<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>εκδόσεις<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>, το Γραφείο υποστηρίζει ότι το σημείο STREAMSERVE είναι περιγραφικό και των προϊόντων αυτών, δεδομένου ότι η τεχνολογία διαχειρίσεως και αυτοματοποιήσεως συνεχών ροών δεδομένων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διαβίβαση κειμένων.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="II-740"?><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση του Πρωτοδικείου</P></TI></TITLE><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, δεν γίνονται δεκτά για καταχώριση <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>τα σήματα που αποτελούνται αποκλειστικώς από σημεία ή ενδείξεις που μπορούν να χρησιμεύσουν στις συναλλαγές για τη δήλωση του είδους, της ποιότητας, της ποσότητας, του προορισμού, της αξίας, της γεωγραφικής προέλευσης ή του χρόνου παραγωγής του προϊόντος ή της παροχής της υπηρεσίας ή άλλων χαρακτηριστικών αυτών<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/>. Επιπλέον, κατά το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94, η <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>παράγραφος 1 εφαρμόζεται ακόμη και αν οι λόγοι απαραδέκτου υφίστανται μόνο σε τμήμα της Κοινότητας<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>Το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 δεν επιτρέπει να εξασφαλίζεται αποκλειστικά υπέρ μιας επιχειρήσεως η χρήση των σημείων ή ενδείξεων στα οποία αναφέρεται η εν λόγω διάταξη λόγω της καταχωρίσεως τους ως σημάτων. Με τη διάταξη αυτή επιδιώκεται επομένως στόχος γενικού συμφέροντος, ο οποίος επιβάλλει να μπορούν να χρησιμοποιούνται ελεύθερα από όλους τέτοια σημεία ή ενδείξεις (απόφαση του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19990504">4ης Μαΐου 1999</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-108/97+C-109/97" YEAR="1999" PAGE.ECR="I-2779">C-108/97 και C-109/97, Windsurfing Chiemsee, Συλλογή 1999, σ. I-2779, σκέψη 25</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>Όσον αφορά την εκτίμηση του περιγραφικού χαρακτήρα ενός σημείου, επισημαίνεται κατ' αρχάς ότι η εκτίμηση αυτή πρέπει να γίνεται μόνο σε σχέση με τον τρόπο κατανοήσεως του σημείου αυτού από συγκεκριμένο κοινό προς το οποίο απευθύνεται το εν λόγω σημείο.</TXT></NP><NP><NO.P>38</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, το Γραφείο δήλωσε ορθώς κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση ότι το κοινό προς το οποίο απευθύνεται το επίδικο σημείο αποτελείται από τους μέσους αγγλόφωνους καταναλωτές, χρήστες του διαδικτύου και ενδιαφερομένους για τις οπτικοακουστικές εφαρμογές αυτού. Εξάλλου, το κοινό αυτό θεωρείται ότι έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικό και ενημερωμένο [βλ., κατ' αναλογίαν, την απόφαση του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19990622">22ας Ιουνίου 1999</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-342/97" YEAR="1999" PAGE.ECR="I-3819">C-342/97, Lloyd Schuhfabrik Meyer, Συλλογή 1999, σ. I-3819, σκέψη 26</REF.DOC.ECR>, βλ. επίσης, υπό την έννοια αυτή, την απόφαση του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="20010607">7ης Ιουνίου 2001</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-359/99" YEAR="2001" PAGE.ECR="II-1645">Τ-359/99, DKV κατά ΓΕΕΑ (EuroHealth), Συλλογή 2001, σ. II-1645, σκέψη 27</REF.DOC.ECR>].</TXT></NP><?PAGE NO="II-741"?><NP><NO.P>39</NO.P><TXT>Όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι τρίτοι, και ειδικότερα οι ανταγωνιστές της, δεν έχουν ανάγκη να χρησιμοποιούν το επίμαχο σήμα για να προσδιορίζουν τα προϊόντα που αφορά η αίτηση, επισημαίνεται ότι στη σκέψη 35 της προπαρατεθείσας αποφάσεως Windsurfing Chiemsee το Δικαστήριο έκρινε ότι η εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ', της οδηγίας 89/104, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, δεν εξαρτάται από την ύπαρξη συγκεκριμένης, πραγματικής ή σοβαρής ανάγκης διατηρήσεως μιας ονομασίας στη διάθεση όλων.</TXT></NP><NP><NO.P>40</NO.P><TXT>Επομένως, όπως ορθώς επισήμανε το Γραφείο, στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, πρέπει να εξεταστεί αποκλειστικώς, βάσει της ασκούσας επιρροή εν προκειμένω σημασίας του επίμαχου λεκτικού σημείου, αν υφίσταται, κατά την άποψη του κοινού προς το οποίο απευθύνεται το σημείο αυτό, μια αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη σχέση μεταξύ του σημείου και των προϊόντων για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση.</TXT></NP><NP><NO.P>41</NO.P><TXT>Συναφώς, υπενθυμίζεται κατ' αρχάς ότι το λεκτικό σήμα STREAMSERVE αποτελεί λέξη αποτελούμενη από ένα βασικό ρήμα (serve) και από ένα ουσιαστικό (stream). Ένα λεκτικό σήμα που έχει δημιουργηθεί κατά τον τρόπο αυτό δεν φαίνεται ασυνήθιστο στους ενδιαφερομένους καταναλωτές.</TXT></NP><NP><NO.P>42</NO.P><TXT>Όσον αφορά την έννοια του λεκτικού σήματος STREAMSERVE, από τα σημεία 12 και 13 της προσβαλλομένης αποφάσεως και από τις εξηγήσεις που παρέσχε το Γραφείο κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση προκύπτει ότι το λεκτικό αυτό σήμα αναφέρεται σε μια τεχνική διαβιβάσεως, από έναν εξυπηρετητή, ψηφιακών δεδομένων, ώστε να είναι δυνατή η επεξεργασία τους σε διαρκή και συνεχή ροή. Συναφώς, δεν ασκούν επιρροή τα επιχειρήματα που αντλεί η προσφεύγουσα από τις διάφορες δυνατές σημασίες του στοιχείου <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>serve<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/>. Πράγματι, βάσει των προϊόντων για τα οποία ζητήθηκε η καταχώριση, είναι ορθή η έννοια των όρων <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>stream<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>serve<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/> την οποία έλαβε υπόψη το Γραφείο. Υπενθυμίζεται ότι, προκειμένου ένα λεκτικό σημείο να εμπίπτει στο άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, αρκεί το σημείο αυτό, σε μία τουλάχιστον από τις ενδεχόμενες έννοιές του, να δηλώνει ένα χαρακτηριστικό των οικείων προϊόντων ή υπηρεσιών.</TXT></NP><?PAGE NO="II-742"?><NP><NO.P>43</NO.P><TXT>Όσον αφορά τη φύση της σχέσεως μεταξύ του λεκτικού σήματος STREAMSERVE και των οικείων προϊόντων, το τμήμα προσφυγών διαπίστωσε, στο σημείο 12 της προσβαλλομένης αποφάσεως, ότι το σημείο αυτό δηλώνει ευθέως τον προορισμό των προϊόντων αυτών.</TXT></NP><NP><NO.P>44</NO.P><TXT>Όσον αφορά τα προϊόντα που εμπίπτουν στις κατηγορίες <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="00AB"/>συσκευές για την εγγραφή, τη μετάδοση και την αναπαραγωγή ήχου και εικόνας<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="00BB"/>, <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="00AB"/>εξοπλισμός επεξεργασίας δεδομένων, που περιλαμβάνει ηλεκτρονικούς υπολογιστές, μνήμες ηλεκτρονικών υπολογιστών, οθόνες, πληκτρολόγια, επεξεργαστές, εκτυπωτές και σαρωτές<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="00BB"/>, <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="00AB"/>προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών αποθηκευμένα σε ταινίες, δίσκους, δισκέτες και άλλα αναγνώσιμα από τη μηχανή μέσα<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="00AB"/>καταχωρισμένα προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="00BB"/>, το Γραφείο, με τα υπομνήματα αντικρούσεως και ανταπαντήσεως και με τις εξηγήσεις του κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, προέβη στην ουσιώδη επισήμανση ότι η τεχνική διαβιβάσεως, από έναν εξυπηρετητή, ψηφιακών δεδομένων, ώστε να είναι δυνατή η επεξεργασία τους σε διαρκή και συνεχή ροή, προϋποθέτει και μάλιστα απαιτεί τη χρήση των προϊόντων αυτών. Πράγματι, η προαναφερθείσα τεχνική δεν αποτελεί μόνον τομέα εφαρμογής των εν λόγω προϊόντων, αλλά και μια από τις χαρακτηριστικές τους λειτουργίες. Συνεπώς, υφίσταται, κατά την άποψη του κοινού προς το οποίο απευθύνεται το σήμα αυτό, μια αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη σχέση μεταξύ του λεκτικού σήματος STREAMSERVE και των εν λόγω προϊόντων.</TXT></NP><NP><NO.P>45</NO.P><TXT>Όσον αφορά, ειδικότερα, τις οθόνες, τα πληκτρολόγια, τους επεξεργαστές, τους εκτυπωτές και τους σαρωτές, επισημαίνεται ότι τα προϊόντα αυτά δεν περιλαμβάνονται καθαυτά στην αίτηση καταχωρίσεως, αλλά αποκλειστικώς ως παραδείγματα προϊόντων που εμπίπτουν στην κατηγορία προϊόντων με την ονομασία <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="00AB"/>εξοπλισμός επεξεργασίας δεδομένων<QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="00BB"/>. Συνεπώς, τα προαναφερθέντα προϊόντα δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την εκτίμηση του περιγραφικού χαρακτήρα του επιμάχου λεκτικού σήματος. Επομένως, ακόμη και αν υποτεθεί ότι δεν υπάρχει αρκούντως άμεσος και συγκεκριμένος σύνδεσμος μεταξύ του λεκτικού σήματος STREAMSERVE και των προϊόντων αυτών, δεν μεταβάλλεται η ανωτέρω εκτίμηση.</TXT></NP><NP><NO.P>46</NO.P><TXT>Εξάλλου, ακόμη και αν υποτεθεί ότι το λεκτικό σήμα STREAMSERVE δεν είναι περιγραφικό για όλα τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στην κατηγορία με την ονομασία <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="00AB"/>εξοπλισμός επεξεργασίας δεδομένων<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="00BB"/>, επισημαίνεται ότι η προσφεύγουσα<?PAGE NO="II-743"?> ζήτησε την καταχώριση του εν λόγω σημείου για το σύνολο των προϊόντων της κατηγορίας αυτής, χωρίς να διακρίνει μεταξύ τους. Συνεπώς, πρέπει να επιβεβαιωθεί η εκτίμηση του τμήματος προσφυγών σχετικά με το σύνολο των προϊόντων αυτών (βλ., υπό την έννοια αυτή, προπαρατεθείσα απόφαση EuroHealth, σκέψη 33).</TXT></NP><NP><NO.P>47</NO.P><TXT>Όσον αφορά τις εθνικές αποφάσεις τις οποίες επικαλέστηκε η προσφεύγουσα, υπενθυμίζεται ότι, όπως προκύπτει από τη νομολογία, το κοινοτικό καθεστώς σημάτων συνιστά σύστημα αυτόνομο, το οποίο αποτελείται από σύνολο κανόνων και επιδιώκει σκοπούς που προσιδιάζουν σ' αυτό, δεδομένου ότι η εφαρμογή του είναι ανεξάρτητη από κάθε εθνικό σύστημα [απόφαση του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="20001205">5ης Δεκεμβρίου 2000</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-32/00" YEAR="2000" PAGE.ECR="II-3289">Τ-32/00, Messe München κατά ΓΕΕΑ (electronica), Συλλογή 2000, σ. ΙΙ-3829, σκέψη 47</REF.DOC.ECR>]. Κατά συνέπεια, η δυνατότητα καταχωρίσεως ενός σημείου ως κοινοτικού σήματος πρέπει να εκτιμάται μόνο βάσει της σχετικής κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως. Επομένως, το Γραφείο και, ενδεχομένως, ο κοινοτικός δικαστής δεν δεσμεύονται από απόφαση εκδοθείσα εντός κράτους μέλους, και μάλιστα εντός τρίτης χώρας, δεχόμενη ότι το ίδιο αυτό σημείο μπορεί να καταχωρισθεί ως εθνικό σήμα. Τούτο ισχύει ακόμη και αν η απόφαση αυτή ελήφθη κατ' εφαρμογήν εθνικής νομοθεσίας εναρμονισμένης με την οδηγία 89/104 ή ακόμη εντός χώρας ανήκουσας στη γλωσσική ζώνη από την οποία προέρχεται το επίμαχο λεκτικό σημείο.</TXT></NP><NP><NO.P>48</NO.P><TXT>Επομένως, το επιχείρημα της προσφεύγουσας που αντλείται απλώς και μόνον από την ύπαρξη εθνικών αποφάσεων οι οποίες δέχονται ότι η λέξη STREAMSERVE μπορεί να καταχωρισθεί ως εθνικό σήμα, ιδίως δε από την απόφαση που εκδόθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, δεν ασκεί επιρροή. Επιπλέον, η προσφεύγουσα δεν προέβαλε ουσιώδη επιχειρήματα δυνάμενα να αντληθούν από τις αποφάσεις αυτές.</TXT></NP><NP><NO.P>49</NO.P><TXT>Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει ότι το λεκτικό σήμα STREAMSERVE μπορεί να χρησιμεύσει, υπό την έννοια του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94, για να δηλώσει ένα χαρακτηριστικό των προϊόντων που απαριθμούνται στη σκέψη 44.</TXT></NP><?PAGE NO="II-744"?><NP><NO.P>50</NO.P><TXT>Όσον αφορά τα προϊόντα που εμπίπτουν στις κατηγορίες <QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="00AB"/>εγχειρίδια<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="00AB"/>εκδόσεις<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="00BB"/>, το Γραφείο δεν απέδειξε επαρκώς κατά νόμον ότι το λεκτικό σήμα STREAMSERVE δηλώνει τον προορισμό ή άλλο χαρακτηριστικό των προϊόντων αυτών. Πράγματι, η τεχνική διαβιβάσεως, από έναν εξυπηρετητή, ψηφιακών δεδομένων, ώστε να είναι δυνατή η επεξεργασία τους σε διαρκή και συνεχή ροή, δεν απαιτεί ούτε προϋποθέτει τη χρήση των προϊόντων αυτών. Ωσαύτως δεν μπορεί να προβληθεί ο ισχυρισμός τον οποίο προβάλλει το Γραφείο με το υπόμνημα ανταπαντήσεως του, ότι το επίμαχο λεκτικό σήμα είναι περιγραφικό των προϊόντων αυτών, διότι η τεχνική στην οποία αναφέρεται το σήμα αυτό μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την ηλεκτρονική διαβίβαση κειμένων. Πράγματι, η ηλεκτρονική διαβίβαση κειμένων αποτελεί, στην καλύτερη περίπτωση, έναν τομέα εφαρμογής της τεχνικής αυτής και όχι μια τεχνική λειτουργία των επίμαχων προϊόντων. Εξάλλου, ομοίως δεν προκύπτει ότι το λεκτικό σήμα STREAMSERVE δηλώνει ένα άλλο χαρακτηριστικό των προαναφερθέντων προϊόντων. Συνεπώς, υφίσταται, κατά την άποψη του κοινού προς το οποίο απευθύνεται το σήμα αυτό, μια αρκούντως άμεση και συγκεκριμένη σχέση μεταξύ του λεκτικού σήματος STREAMSERVE και των εν λόγω προϊόντων.</TXT></NP><NP><NO.P>51</NO.P><TXT>Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει ότι ο λόγος ακυρώσεως που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94 πρέπει να γίνει δεκτός όσον αφορά τα προϊόντα που εμπίπτουν στις κατηγορίες <QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="00AB"/>εγχειρίδια<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="00AB"/>εκδόσεις<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="00BB"/> και να απορριφθεί όσον αφορά όλα τα λοιπά προϊόντα.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται από παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Επιχειρήματα των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>52</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το σήμα έχει αρκούντως ευρηματικό χαρακτήρα και έχει τον ελάχιστο διακριτικό χαρακτήρα που απαιτείται για να μπορεί να καταχωρισθεί.</TXT></NP><?PAGE NO="II-745"?><NP><NO.P>53</NO.P><TXT>Το Γραφείο διαπιστώνει ότι τα σημεία που περιγράφουν το είδος, την ποιότητα, την ποσότητα ή άλλα χαρακτηριστικά των οικείων προϊόντων ή υπηρεσιών εμπίπτουν ωσαύτως συχνά στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94. Συνεπώς, το Γραφείο φρονεί ότι τα επιχειρήματα που ανέπτυξε ως προς τον περιγραφικό χαρακτήρα του σήματος του οποίου η καταχώριση ζητείται ασκούν επιρροή και ως προς την έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα.</TXT></NP><NP><NO.P>54</NO.P><TXT>Όσον αφορά το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι το σημείο STREAMSERVE έχει ευρηματικό χαρακτήρα, το Γραφείο φρονεί ότι η χρήση, για τα επίδικα προϊόντα, του συνδυασμού των δύο λέξεων <QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="00AB"/>stream<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0036" REF.END="QE0036" CODE="00AB"/>serve<QUOT.END ID="QE0036" REF.START="QS0036" CODE="00BB"/> δεν είναι ούτε ασυνήθιστη ούτε ευρηματική. Κατά το Γραφείο, ο όρος STREAMSERVE δεν μεταφέρει κανένα επιπλέον μήνυμα πλην της εννοίας που έχουν οι δύο αυτές λέξεις αν τεθούν μαζί. Κατά συνέπεια, το Γραφείο ισχυρίζεται ότι ο όρος STREAMSERVE στερείται του ελάχιστου απαιτούμενου διακριτικού χαρακτήρα.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση του Πρωτοδικείου</P></TI></TITLE><NP><NO.P>55</NO.P><TXT>Σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94, δεν γίνονται δεκτά για καταχώριση <QUOT.START ID="QS0037" REF.END="QE0037" CODE="00AB"/>τα σήματα που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα<QUOT.END ID="QE0037" REF.START="QS0037" CODE="00BB"/>. Επιπλέον, το άρθρο 7, παράγραφος 2, του κανονισμού 40/94 αναφέρει ότι <QUOT.START ID="QS0038" REF.END="QE0038" CODE="00AB"/>η παράγραφος 1 εφαρμόζεται ακόμη και αν οι λόγοι απαραδέκτου υφίστανται μόνο σε τμήμα της Κοινότητας<QUOT.END ID="QE0038" REF.START="QS0038" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>56</NO.P><TXT>Εξάλλου, ο διακριτικός χαρακτήρας ενός σημείου πρέπει να εκτιμάται μόνο σε σχέση με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τις οποίες ζητείται η καταχώριση του.</TXT></NP><?PAGE NO="II-746"?><NP><NO.P>57</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, καθόσον η προσβαλλομένη απόφαση αφορά χα προϊόντα για τα οποία κρίθηκε ανωτέρω ότι το λεκτικό σήμα STREAMSĖRVE είναι περιγραφικό, υπενθυμίζεται ότι, κατά παγία νομολογία, αρκεί να έχει εφαρμογή ένας από τους απόλυτους λόγους απαραδέκτου ώστε το σημείο να μην μπορεί να καταχωρισθεί ως κοινοτικό σήμα [αποφάσεις του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="20001026">26ης Οκτωβρίου 2000</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-345/99" YEAR="2000" PAGE.ECR="II-3525">Τ-345/99, Harbinger κατά ΓΕΕΑ (TRUSTEDLINK), Συλλογή 2000, σ. ΙΙ-3525, σκέψη 31</REF.DOC.ECR>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-360/99" YEAR="2000" PAGE.ECR="II-3545">Τ-360/99, Community Concepts κατά ΓΕΕΑ (Investorworld), Συλλογή 2000, σ. ΙΙ-3545, σκέψη 26</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="20010131">31ης Ιανουαρίου 2001</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-24/00" YEAR="2001" PAGE.ECR="II-449">Τ-24/00, Sunrider κατά ΓΕΕΑ (VITALITE), Συλλογή 2001, σ. ΙΙ-449, σκέψη 28</REF.DOC.ECR>). Συνεπώς, κατά το μέτρο αυτό, ο ως άνω λόγος ακυρώσεως είναι αβάσιμος.</TXT></NP><NP><NO.P>58</NO.P><TXT>Αντιθέτως, ο λόγος ακυρώσεως πρέπει να εξεταστεί επί της ουσίας, κατά το μέτρο που η προσβαλλομένη απόφαση αφορά το προϊόντα τα οποία εμπίπτουν στις κατηγορίες <QUOT.START ID="QS0039" REF.END="QE0039" CODE="00AB"/>εγχειρίδια<QUOT.END ID="QE0039" REF.START="QS0039" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0040" REF.END="QE0040" CODE="00AB"/>εκδόσεις<QUOT.END ID="QE0040" REF.START="QS0040" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>59</NO.P><TXT>Όπως προκύπτει από το σημείο 15 της προσβαλλομένης αποφάσεως, το τμήμα προσφυγών θεώρησε ότι το επίμαχο λεκτικό σήμα είναι <QUOT.START ID="QS0041" REF.END="QE0041" CODE="00AB"/>ευθέως περιγραφικό των προϊόντων που αφορά η αίτηση<QUOT.END ID="QE0041" REF.START="QS0041" CODE="00BB"/> και, επομένως, ότι δεν έχει διακριτικό χαρακτήρα. Συνεπώς, το τμήμα προσφυγών συνήγαγε κατ' ουσίαν την έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα του επιμάχου λεκτικού σήματος από τον περιγραφικό του χαρακτήρα. Ανωτέρω όμως κρίθηκε ότι, όσον αφορά τα προαναφερθέντα προϊόντα, το τμήμα προσφυγών δεν μπορούσε να αρνηθεί την καταχώριση του λεκτικού σήματος STREAMSĖRVE βάσει του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του κανονισμού 40/94. Κατά συνέπεια, η συλλογιστική του τμήματος προσφυγών όσον αφορά το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 πρέπει να απορριφθεί καθόσον στηρίζεται στο ανωτέρω διαπιστωθέν σφάλμα.</TXT></NP><NP><NO.P>60</NO.P><TXT>Εξάλλου, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ούτε η προσβαλλομένη απόφαση ούτε τα υπομνήματα του Γραφείου ούτε οι εξηγήσεις που αυτό παρέσχε κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση περιέχουν στοιχεία αποδεικνύοντα την έλλειψη διακριτικού χαρακτήρα του λεκτικού σήματος STREAMSĖRVE για τα προϊόντα που εμπίπτουν στις κατηγορίες <QUOT.START ID="QS0042" REF.END="QE0042" CODE="00AB"/>εγχειρίδια<QUOT.END ID="QE0042" REF.START="QS0042" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0043" REF.END="QE0043" CODE="00AB"/>εκδόσεις<QUOT.END ID="QE0043" REF.START="QS0043" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="II-747"?><NP><NO.P>61</NO.P><TXT>Επομένως, και ο λόγος ακυρώσεως που αντλείται από την παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 40/94 πρέπει να γίνει δεκτός όσον αφορά τα προϊόντα που εμπίπτουν στις κατηγορίες <QUOT.START ID="QS0044" REF.END="QE0044" CODE="00AB"/>εγχειρίδια<QUOT.END ID="QE0044" REF.START="QS0044" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0045" REF.END="QE0045" CODE="00AB"/>εκδόσεις<QUOT.END ID="QE0045" REF.START="QS0045" CODE="00BB"/> και να απορριφθεί όσον αφορά όλα τα λοιπά προϊόντα.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Επί του λόγου ακυρώσεως που αντλείται από παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Επιχειρήματα των διαδίκων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>62</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το τμήμα προσφυγών παραβίασε την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων απορρίπτοντας την προσφυγή της, ενώ στην υπόθεση R 55/1999-1, το πρώτο τμήμα προσφυγών επέτρεψε την καταχώριση του σημείου IMAGESTREAM για τα ίδια προϊόντα, πλην των <QUOT.START ID="QS0046" REF.END="QE0046" CODE="00AB"/>συσκευών για την εγγραφή, τη μετάδοση και την αναπαραγωγή ήχου και εικόνας<QUOT.END ID="QE0046" REF.START="QS0046" CODE="00BB"/>. Κατά την προσφεύγουσα, οι δύο υποθέσεις είναι αρκούντως όμοιες ώστε να τύχουν της ίδιας μεταχειρίσεως. Συναφώς, η προσφεύγουσα παρατηρεί, μεταξύ άλλων, ότι ο κατάλογος των προϊόντων των οποίων ζητείται η καταχώριση είναι ο ίδιος και στις δύο υποθέσεις, αν εξαιρεθούν οι <QUOT.START ID="QS0047" REF.END="QE0047" CODE="00AB"/>συσκευές για την εγγραφή, τη μετάδοση και την αναπαραγωγή ήχου και εικόνας<QUOT.END ID="QE0047" REF.START="QS0047" CODE="00BB"/>, σύμφωνα με το επικουρικό αίτημα που αυτή υπέβαλε με το υπόμνημα απαντήσεως. Κατά την προσφεύγουσα, στην υπόθεση R 55/1999-1 το πρώτο τμήμα προσφυγών θεώρησε ότι το σημείο IMAGESTREAM ήταν απλώς υποδηλωτικό. Ωστόσο, στη χειρότερη των περιπτώσεων, η λέξη <QUOT.START ID="QS0048" REF.END="QE0048" CODE="00AB"/>serve<QUOT.END ID="QE0048" REF.START="QS0048" CODE="00BB"/> δεν είναι περισσότερο περιγραφική των προϊόντων που αφορά η αίτηση απ' ό,τι η λέξη <QUOT.START ID="QS0049" REF.END="QE0049" CODE="00AB"/>image<QUOT.END ID="QE0049" REF.START="QS0049" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>63</NO.P><TXT>Το Γραφείο, μολονότι δέχεται την αρχή κατά την οποία πρέπει να αποφεύγεται η διαφορετική αντιμετώπιση ίδιων ή παρεμφερών υποθέσεων, αντιτείνει ότι η δυνατότητα καταχωρίσεως εκάστου σημείου ως κοινοτικού σήματος πρέπει να εκτιμάται επί της ουσίας βάσει των ιδιοτήτων που χαρακτηρίζουν το σημείο αυτό.</TXT></NP><?PAGE NO="II-748"?><NP><NO.P>64</NO.P><TXT>Το Γραφείο ισχυρίζεται ότι τα σημεία IMAGESTREAM και STREAMSERVE διαφέρουν και ότι καμία απόδειξη δεν προσκομίστηκε ως προς την καθημερινή χρήση των λέξεων <QUOT.START ID="QS0050" REF.END="QE0050" CODE="00AB"/>image<QUOT.END ID="QE0050" REF.START="QS0050" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0051" REF.END="QE0051" CODE="00AB"/>stream<QUOT.END ID="QE0051" REF.START="QS0051" CODE="00BB"/> για την περιγραφή των προϊόντων που αφορά η αίτηση καταχωρίσεως ούτε ως προς τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι η λέξη <QUOT.START ID="QS0052" REF.END="QE0052" CODE="00AB"/>image<QUOT.END ID="QE0052" REF.START="QS0052" CODE="00BB"/> δεν είναι λιγότερο περιγραφική από τη λέξη <QUOT.START ID="QS0053" REF.END="QE0053" CODE="00AB"/>serve<QUOT.END ID="QE0053" REF.START="QS0053" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>65</NO.P><TXT>Επιπλέον, κατά το Γραφείο, η ενδεχόμενη τροποποίηση του καταλόγου των προϊόντων των οποίων ζητείται η καταχώριση ουδόλως ασκεί επιρροή στη νομιμότητα της προσβαλλομένης αποφάσεως.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση του Πρωτοδικείου</P></TI></TITLE><NP><NO.P>66</NO.P><TXT>Επισημαίνεται, κατ' αρχάς, ότι οι αποφάσεις σχετικά με την καταχώριση ενός σημείου ως κοινοτικού σήματος, τις οποίες καλούνται να λαμβάνουν τα τμήματα προσφυγών δυνάμει του κανονισμού 40/94, εμπίπτουν στη δέσμια αρμοδιότητα και όχι στη διακριτική τους ευχέρεια. Επομένως, η νομιμότητα των αποφάσεων των τμημάτων προσφυγών πρέπει να εκτιμάται αποκλειστικώς βάσει του κανονισμού αυτού, όπως έχει ερμηνευθεί από τον κοινοτικό δικαστή, και όχι βάσει μιας προηγούμενης πρακτικής των τμημάτων αυτών ως προς τη λήψη αποφάσεων.</TXT></NP><NP><NO.P>67</NO.P><TXT>Συνεπώς, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Αν το τμήμα προσφυγών, δεχόμενο σε προγενέστερη υπόθεση ότι ένα σημείο μπορεί να καταχωρισθεί ως κοινοτικό σήμα, εφάρμοσε ορθώς τις σχετικές διατάξεις του κανονισμού 40/94 και αν σε μεταγενέστερη υπόθεση, παρεμφερή προς την πρώτη, το τμήμα προσφυγών έλαβε αντίθετη απόφαση, ο κοινοτικός δικαστής θα ακυρώσει την απόφαση αυτή λόγω παραβάσεως των σχετικών διατάξεων του κανονισμού 40/94. Επομένως, στην πρώτη αυτή περίπτωση, ο λόγος ακυρώσεως που αντλείται από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων είναι αβάσιμος. Αντιθέτως, αν το τμήμα προσφυγών, δεχόμενο σε προγενέστερη υπόθεση ότι ένα σημείο μπορεί να καταχωρισθεί ως κοινοτικό σήμα, υπέπεσε σε νομικό σφάλμα και αν σε μεταγενέστερη υπόθεση,<?PAGE NO="II-749"?> παρεμφερή προς την πρώτη, το τμήμα προσφυγών έλαβε αντίθετη απόφαση, δεν μπορεί να γίνει λυσιτελώς επίκληση της πρώτης αποφάσεως προς στήριξη αιτήματος ακυρώσεως της δεύτερης αυτής αποφάσεως. Πράγματι, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η τήρηση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως πρέπει να συνδυάζεται με την τήρηση της αρχής της νομιμότητας, σύμφωνα με την οποία κανείς δεν μπορεί να επικαλείται υπέρ αυτού παρανομία που διαπράχθηκε προς όφελος τρίτου (βλ., υπό αυτή την έννοια, αποφάσεις του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19850704">4ης Ιουλίου 1985</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="134/84" YEAR="1985" PAGE.ECR="2225">134/84, Williams κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου, Συλλογή 1985, σ. 2225, σκέψη 14</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19841009">9ης Οκτωβρίου 1984</DATE>, υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="188/83" YEAR="1984" PAGE.ECR="3465">188/83, Witte κατά Κοινοβουλίου, Συλλογή 1984, σ. 3465, σκέψη 15</REF.DOC.ECR>). Επομένως, και στη δεύτερη αυτή περίπτωση, ο λόγος ακυρώσεως που αντλείται από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων είναι αβάσιμος.</TXT></NP><NP><NO.P>68</NO.P><TXT>Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως που αντλείται από την παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.</TXT></NP><NP><NO.P>69</NO.P><TXT>Ως εκ περισσού, παρατηρείται ότι, μολονότι γίνεται δεκτό ότι οι πραγματικοί ή νομικοί λόγοι που εκτίθενται στην αιτιολογία προγενέστερης αποφάσεως μπορούν να αποτελέσουν επιχειρήματα προς στήριξη λόγου ακυρώσεως αντλούμενου από την παράβαση διατάξεως του κανονισμού 40/94, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, εν προκειμένω, η προσφεύγουσα δεν επικαλέστηκε την ύπαρξη, στην απόφαση περί του σήματος IMAGESTREAM, λόγων ικανών να θέσουν υπό αμφισβήτηση των ορθότητα της προεκτεθείσας εκτιμήσεως των λόγων ακυρώσεως που αντλούνται από την παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 1, στοιχεία γ' και β', του κανονισμού 40/94. Εξάλλου, παρατηρείται ότι η ίδια η προσφεύγουσα επισημαίνει με το δικόγραφο της προσφυγής της, ως προς τη σημασιολογική ανάλυση της λέξεως <QUOT.START ID="QS0054" REF.END="QE0054" CODE="00AB"/>stream<QUOT.END ID="QE0054" REF.START="QS0054" CODE="00BB"/>, η οποία αποτελεί κοινό στοιχείο των επίμαχων σημείων, ότι τα τμήματα προσφυγών έλαβαν υπόψη την ίδια έννοια και στις δύο υποθέσεις.</TXT></NP><NP><NO.P>70</NO.P><TXT>Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει ότι πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή όσον αφορά τα προϊόντα που εμπίπτουν στις κατηγορίες <QUOT.START ID="QS0055" REF.END="QE0055" CODE="00AB"/>εγχειρίδια<QUOT.END ID="QE0055" REF.START="QS0055" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0056" REF.END="QE0056" CODE="00AB"/>εκδόσεις<QUOT.END ID="QE0056" REF.START="QS0056" CODE="00BB"/> και να απορριφθεί η προσφυγή κατά τα λοιπά.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="II-750"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Επί του επικουρικού αιτήματος της προσφεύγουσας και επί του αιτήματος αναπομπής της υποθέσεως στον εξεταστή.</P></TI></TITLE><NP><NO.P>71</NO.P><TXT>Όσον αφορά το επικουρικό αίτημα της προσφεύγουσας περί ακυρώσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως και αναπομπής της υποθέσεως στον εξεταστή ως προς τα λοιπά προϊόντα πλην των <QUOT.START ID="QS0057" REF.END="QE0057" CODE="00AB"/>συσκευών για την εγγραφή, τη μετάδοση και την αναπαραγωγή ήχου και εικόνας<QUOT.END ID="QE0057" REF.START="QS0057" CODE="00BB"/>, διαπιστώνεται ότι το επικουρικό αυτό αίτημα εμπεριέχεται στο κύριο αίτημα και ότι, επομένως, πρέπει να απορριφθεί κατά το μέτρο που απορρίφθηκε και το κύριο αίτημα.</TXT></NP><NP><NO.P>72</NO.P><TXT>Δυνάμει του άρθρου 63, παράγραφος 3, του κανονισμού 40/94, το Πρωτοδικείο, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 17 ανωτέρω, μπορεί όχι μόνο να ακυρώσει, αλλά και να μεταρρυθμίσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Κατά το μέτρο που πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση προσφυγή, κρίνεται ότι τα συμφέροντα της προσφεύγουσας διασφαλίζονται αρκούντως με την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως, χωρίς να είναι αναγκαία η αναπομπή της υποθέσεως στον εξεταστή.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί των δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>73</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 87, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Πρωτοδικείο μπορεί να κατανείμει τα δικαστικά έξοδα σε περίπτωση μερικής ήττας των διαδίκων. Εν προκειμένω, δεδομένου ότι η προσφυγή γίνεται δεκτή μόνο για ορισμένο αριθμό κατηγοριών προϊόντων, η προσφεύγουσα πρέπει να φέρει τα έξοδα της και τα δύο τρίτα των εξόδων του καθού.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="II-751"?><JURISDICTION><INTRO><P>Για τους λόγους αυτούς,</P><P>ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (τέταρτο τμήμα)</P><P>αποφασίζει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Ακυρώνει την απόφαση του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) της <DATE ISO="20000228">28ης Φεβρουαρίου 2000</DATE> (υπόθεση R 423/1999-2) όσον αφορά τα προϊόντα που εμπίπτουν στις κατηγορίες <QUOT.START ID="QS0058" REF.END="QE0058" CODE="00AB"/>εγχειρίδια<QUOT.END ID="QE0058" REF.START="QS0058" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0059" REF.END="QE0059" CODE="00AB"/>εκδόσεις<QUOT.END ID="QE0059" REF.START="QS0059" CODE="00BB"/>.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά της έξοδα και τα δύο τρίτα των εξόδων του καθού. Το καθού φέρει το ένα τρίτο των εξόδων του.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Mengozzi</P><P>Tiili</P><P>Moura Ramos</P><P>Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις <DATE ISO="20020227">27 Φεβρουαρίου 2002</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ο Γραμματέας</P><P>Η. Jung</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ο Πρόεδρος</P><P>Ρ. Mengozzi</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>