<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-388/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CJ0388</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2021:212">EU:C:2021:212</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>8</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>8</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">wyrok z dnia <DATE ISO="20210318">18.3.2021 r.</DATE> – sprawa C‑388/19</HT></P><P><HT TYPE="SC">Autoridade Tributária e Aduaneira (podatek od zysków kapitałowych z nieruchomości)</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20210318">18 marca 2021 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: portugalski.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Podatki bezpośrednie</KEYWORD><KEYWORD>Opodatkowanie zysków kapitałowych z nieruchomości</KEYWORD><KEYWORD>Swobodny przepływ kapitału</KEYWORD><KEYWORD>Podstawa opodatkowania</KEYWORD><KEYWORD>Dyskryminacja</KEYWORD><KEYWORD>Wybór opodatkowania na takich samych zasadach jak opodatkowanie rezydentów</KEYWORD><KEYWORD>Zgodność z prawem Unii</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑388/19</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) [sąd arbitrażowy ds. podatkowych (centrum arbitrażu administracyjnego – CAAD), Portugalia] postanowieniem z dnia <DATE ISO="20190430">30 kwietnia 2019 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20190517">17 maja 2019 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">MK</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Autoridade Tributária e Aduaneira,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: J.-C. Bonichot, prezes izby, L. Bay Larsen, C. Toader, M. Safjan i N. Jääskinen (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: G. Hogan,</P><P>sekretarz: M. Longar, administrator,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu <DATE ISO="20201001">1 października 2020 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi, które przedstawili:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu MK – A. Gaspar Schwalbach, advogado,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu portugalskiego – L. Inez Fernandes, S. Jaulino, H. Gomes Magno i P. Barros da Costa, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej – M. Afonso, N. Gossement i W. Roels, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><?PAGE NO="2"?><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20201119">19 listopada 2020 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 18 i 63–65 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten złożono w ramach sporu pomiędzy MK a Autoridade Tributária e Aduaneira (organem podatkowym i celnym, Portugalia) (zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>AT<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>) w przedmiocie wydanej przez ten organ decyzji w sprawie wymiaru zobowiązania podatkowego dotyczącej dochodów MK za rok 2017.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>Zyski kapitałowe<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/> artykuł 43 Código do Imposto sobre o Rendimento das Pessoas Singulares (kodeksu podatku dochodowego od osób fizycznych) w brzmieniu mającym zastosowanie do okoliczności faktycznych w postępowaniu głównym (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>CIRS<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>) stanowił w ust. 1 i 2:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="043.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>1</NO.PARAG><ALINEA>– Wysokość dochodów zaklasyfikowanych jako zyski kapitałowe odpowiada rozliczonemu saldu wynikającemu z różnicy między osiągniętymi w danym roku zyskami kapitałowymi a poniesionymi w tym samym roku stratami, obliczonymi zgodnie z kolejnymi artykułami.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="043.002"><NO.PARAG>2</NO.PARAG><ALINEA>– Saldo, o którym mowa w poprzednim ustępie, w odniesieniu do określonych w art. 10 ust. 1 lit. a), c) i d) przeniesień dokonanych przez rezydentów uwzględnia się jedynie w wysokości 50% jego wartości, bez względu na to, czy saldo to jest dodatnie, czy ujemne<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 68 ust. 1 owego kodeksu określa progresywną skalę progów podatkowych. W 2017 r. maksymalna stawka opodatkowania wynosząca 48% miała zastosowanie do podlegających opodatkowaniu dochodów, które przekraczały <FT TYPE="NUMBER">80640</FT> EUR.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 68a wspomnianego kodeksu do podlegających opodatkowaniu dochodów mieszczących się w przedziale od <FT TYPE="NUMBER">80000</FT> EUR do <FT TYPE="NUMBER">250000</FT> EUR miała zastosowanie dodatkowa danina solidarnościowa wynosząca 2,5%, a w odniesieniu do dochodów przekraczających wspomnianą kwotę wynosiła ona 5%.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 72 CIRS, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Stawki szczególne<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>, zawierał między innymi następujące przepisy:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="072.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>1</NO.PARAG><ALINEA><P>– Opodatkowaniu stawką autonomiczną wynoszącą 28% podlegają:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>zyski kapitałowe, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. a) i d), osiągnięte przez osoby niebędące rezydentami na terytorium Portugalii, niewygenerowane przez stały zakład położony na tym terytorium;</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="072.009"><NO.PARAG>9</NO.PARAG><ALINEA>– Rezydenci innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego [(EOG)] – pod warunkiem, że w tym ostatnim przypadku istnieje wymiana informacji w sprawach podatkowych – mogą, w odniesieniu do dochodów, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b) oraz w ust. 2, wybrać opodatkowanie tych dochodów według stawki podatkowej, która zgodnie z tabelą przewidzianą w art. 68 ust. 1 miałaby zastosowanie, gdyby owe dochody zostały uzyskane przez rezydentów na terytorium Portugalii.</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="3"?><PARAG IDENTIFIER="072.010"><NO.PARAG>10</NO.PARAG><ALINEA>– W celu określenia stawki, o której mowa w poprzednim ustępie, uwzględnia się wszystkie dochody, w tym dochody uzyskane poza wspomnianym terytorium, na takich samych warunkach, jakie mają zastosowanie do rezydentów.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>MK jest rezydentem podatkowym Francji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20020117">17 stycznia 2002 r.</DATE> MK nabył położoną w Portugalii nieruchomość za cenę <FT TYPE="DECIMAL">79807,66</FT> EUR.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20170717">17 lipca 2017 r.</DATE> MK sprzedał tę nieruchomość za cenę <FT TYPE="NUMBER">180000</FT> EUR.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20180531">31 maja 2018 r.</DATE> MK złożył okresowe zeznanie podatkowe, w którym poza dochodami z nieruchomości wynoszącymi 8800 EUR zadeklarował zbycie wspomnianej w poprzednim punkcie nieruchomości, a także poniesione wydatki oraz koszty jej zakupu i sprzedaży.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Na przedniej stronie owego zeznania, w tabeli 8B, MK zaznaczył pole 4 (odpowiadające <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>nierezydentowi<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>), pole 6 (odpowiadające <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>rezydentowi państwa Unii Europejskiej<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>), pole 7 (umożliwiające mu wybór opodatkowania mającego zastosowanie do nierezydentów) oraz wykluczył wybór pola 9 (odpowiadającego opodatkowaniu według stawek ogólnych przewidzianych w art. 68 CIRS), a także wybór pola 10 (wybór uregulowania mającego zastosowanie do rezydentów).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20180705">5 lipca 2018 r.</DATE> AT wydał decyzję, w której dokonał wymiaru zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego za rok 2017 na kwotę <FT TYPE="DECIMAL">24654,22</FT> EUR, stosując do całego dodatniego salda osiągniętych zysków kapitałowych z nieruchomości jednolitą stawkę wynoszącą 28%, mającą zastosowanie do nierezydentów na podstawie art. 72 ust. 1 CIRS, zgodnie z wyborem dokonanym przez MK w jego zeznaniu podatkowym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20181130">30 listopada 2018 r.</DATE> MK zaskarżył tę decyzję w sprawie wymiaru zobowiązania podatkowego przed sądem odsyłającym, którym jest Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) [sąd arbitrażowy ds. podatkowych (centrum arbitrażu administracyjnego – CAAD), Portugalia], podnosząc, że owa decyzja jest niezgodna z prawem ze względu na to, iż opiera się na uregulowaniu, które dyskryminuje podatników będących rezydentami na terytorium państwa członkowskiego innego niż Republika Portugalska (zwanych dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>nierezydentami<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>) względem podatników będących rezydentami Portugalii, oraz że zgodnie z wyrokiem Trybunału z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) owe ramy prawne stanowią ograniczenie swobodnego przepływu kapitału ustanowionego w art. 63 ust. 1 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>AT podnosi przed sądem odsyłającym, że ramy prawne mające zastosowanie do okoliczności faktycznych w postępowaniu głównym różnią się od ram prawnych, które miały zastosowanie do okoliczności faktycznych leżących u podstaw wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Z jednej strony przypomina on, że w owym wyroku Trybunał orzekł, iż art. 43 ust. 2 CIRS, który przewidywał, że jedynie zyski kapitałowe osiągnięte przez podatników będących rezydentami Portugalii są uwzględniane w wysokości 50% ich wartości, skutkował większym obciążeniem podatkowym nierezydentów i z tego względu stanowił ograniczenie przepływu kapitału zakazane przez art. 63 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Z drugiej jednak strony AT uściśla, że w następstwie wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) ustawodawca portugalski zmienił mające zastosowanie ramy prawne, wprowadzając w art. 72 ust. 9 i 10 CIRS możliwość wybrania przez nierezydentów systemu opodatkowania analogicznego do systemu znajdującego zastosowanie do rezydentów portugalskich,<?PAGE NO="4"?> a tym samym skorzystania przez nierezydentów z przewidzianej w art. 43 ust. 2 CIRS ulgi podatkowej w wysokości 50% oraz ze stawek progresywnych, pod warunkiem złożenia w Portugalii zeznania podatkowego w odniesieniu do całości ich dochodów uzyskanych na całym świecie. Otóż w niniejszej sprawie MK wybrał system opodatkowania przewidziany w art. 72 ust. 1 CIRS, nie zaś system przewidziany w art. 72 ust. 9 i 10 CIRS.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>MK przypomina jednak, że Trybunał orzekł w sprawie dotyczącej swobody przedsiębiorczości, że wybór pomiędzy dyskryminującym systemem podatkowym a innym systemem podatkowym, który nie byłby dyskryminujący, nie eliminuje dyskryminujących skutków pierwszego z tych dwóch systemów podatkowych (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100318">18 marca 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Gielen</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑440/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:148">EU:C:2010:148</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0051">51</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Sąd odsyłający zastanawia się zatem, czy zmiany wprowadzone w portugalskim prawie podatkowym w następstwie wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), a mianowicie wprowadzenie możliwości wybrania przez nierezydentów na podstawie art. 72 ust. 9 i 10 CIRS systemu opodatkowania analogicznego do systemu znajdującego zastosowanie do rezydentów, a tym samym skorzystania przez nierezydentów z przewidzianej w art. 43 ust. 2 CIRS ulgi podatkowej w wysokości 50%, są wystarczające do wyeliminowania stwierdzonego przez Trybunał we wspomnianym wyroku ograniczenia przepływu kapitału.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Tribunal Arbitral Tributário (Centro de Arbitragem Administrativa – CAAD) [sąd arbitrażowy ds. podatkowych (centrum arbitrażu administracyjnego – CAAD)] postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>Czy postanowienia [art. 18 i 63–65 TFUE], rozpatrywane łącznie, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym takim jak przepis będący przedmiotem niniejszej sprawy (art. 43 ust. 2 [CIRS]), który został zmieniony [poprzez wprowadzenie ust. 9 i 10 do art. 72 owego kodeksu] w celu umożliwienia tego, by zyski kapitałowe wynikające ze sprzedaży nieruchomości położonych w jednym z państw członkowskich (w Portugalii) przez rezydenta innego państwa członkowskiego Unii […] (Francji) nie podlegały na podstawie wyboru podatnika obciążeniu podatkowemu wyższemu niż obciążenie podatkowe, które miałoby zastosowanie w transakcjach tego samego rodzaju do zysków kapitałowych uzyskanych przez rezydenta państwa, w którym znajdują się nieruchomości?<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytania prejudycjalnego</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy art. 18 i 63–65 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które w celu umożliwienia tego, aby zyski kapitałowe pochodzące ze zbycia położonych w tym państwie członkowskim nieruchomości przez podatnika będącego rezydentem innego państwa członkowskiego nie podlegały obciążeniu podatkowemu większemu niż to, które znalazłoby zastosowanie, w odniesieniu do tego samego rodzaju transakcji, do zysków kapitałowych osiągniętych przez rezydenta tego pierwszego państwa członkowskiego, uzależnia mający zastosowanie system opodatkowania od wyboru owego podatnika.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie mających zastosowanie zasad i swobód</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem art. 18 TFUE może być stosowany samodzielnie wyłącznie w sytuacjach podlegających prawu Unii, w odniesieniu do których traktat FUE nie zawiera szczególnych postanowień o zakazie dyskryminacji (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Tymczasem traktat FUE zawiera w szczególności w art. 63 szczególne postanowienie o zakazie dyskryminacji w dziedzinie swobodnego przepływu kapitału (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Co więcej, z orzecznictwa Trybunału wynika, że transakcja polegająca na rozliczeniu inwestycji w nieruchomość, taka jak ta będąca przedmiotem postępowania głównego, stanowi przepływ kapitału (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0031">31</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Wynika stąd, że zbycie nieruchomości położonej na terytorium jednego z państw członkowskich dokonywane odpłatnie przez niebędące rezydentami osoby fizyczne wchodzi w zakres stosowania art. 63 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Ponadto z uwagi na to, że w postanowieniu odsyłającym nie wskazano żadnego elementu, którego wystąpienie mogłoby spowodować objęcie takiej transakcji zakresem stosowania art. 64 TFUE, w niniejszej sprawie nie ma potrzeby badania tej kwestii w świetle postanowień tego artykułu.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie swobodnego przepływu kapitału</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Należy przypomnieć, że art. 63 TFUE zakazuje wszelkich ograniczeń w przepływie kapitału między państwami członkowskimi, z zastrzeżeniem względów uzasadniających, o których mowa w art. 65 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie z wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wynika, że art. 43 ust. 2 i art. 72 ust. 1 CIRS przewidywały – w odniesieniu do zysków kapitałowych osiągniętych przy odpłatnym zbyciu nieruchomości położonej w Portugalii – odmienne zasady opodatkowania w zależności od tego, czy podatnicy podatku dochodowego byli rezydentami na terytorium tego państwa członkowskiego, czy też nie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>W szczególności zgodnie z art. 43 ust. 2 CIRS zyski kapitałowe osiągnięte przez rezydentów przy zbyciu nieruchomości położonych w Portugalii były uwzględniane jedynie w wysokości 50% ich wartości. Natomiast w odniesieniu do nierezydentów art. 72 ust. 1 CIRS przewidywał opodatkowanie tych samych zysków kapitałowych w zakresie całej ich kwoty według stawki autonomicznej wynoszącej 28%.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Wynika stąd, że zgodnie z owymi przepisami podstawa opodatkowania tego rodzaju zysków kapitałowych nie była taka sama dla rezydentów i nierezydentów. Z tego względu w przypadku osiągnięcia zysków kapitałowych w sytuacji sprzedaży takiej samej nieruchomości położonej w Portugalii nierezydenci podlegali obciążeniu podatkowemu większemu niż to, które było stosowane wobec rezydentów, a zatem znajdowali się w mniej korzystnej sytuacji niż rezydenci (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>O ile bowiem na podstawie z art. 72 ust. 1 CIRS nierezydent podlegał opodatkowaniu stawką wynoszącą 28% stosowaną do podstawy opodatkowania, którą stanowiła całość osiągniętych zysków kapitałowych, o tyle uwzględnienie jedynie połowy podstawy, na którą składają się zyski kapitałowe osiągnięte przez rezydenta, sprawiało, że rezydent podlegał w każdym wypadku mniejszemu obciążeniu podatkowemu z tego tytułu, niezależnie od stawki podatkowej stosowanej do całości jego dochodów, ponieważ zgodnie z uwagami przedstawionymi przez rząd portugalski dochody rezydentów były opodatkowane według skali progresywnej, w ramach której najwyższa stawka wynosiła 48%, i to mimo tego, że do podlegających opodatkowaniu dochodów mieszczących się w przedziale od <FT TYPE="NUMBER">80000</FT> EUR do <FT TYPE="NUMBER">250000</FT> EUR mogła mieć zastosowanie dodatkowa danina solidarnościowa wynosząca 2,5%, zaś w odniesieniu do dochodów przekraczających wspomnianą kwotę – 5%.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Otóż Trybunał miał już sposobność orzec w wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), że określenie w art. 43 ust. 2 CIRS podstawy opodatkowania w wysokości 50% osiągniętych zysków kapitałowych wyłącznie w odniesieniu do podatników będących rezydentami Portugalii, z pominięciem podatników niebędących rezydentami, stanowi ograniczenie przepływu kapitału zakazane przez art. 63 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Stwierdzenia tego nie podważa pkt 44 wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151119">19 listopada 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hirvonen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑632/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:765">EU:C:2015:765</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), w którym Trybunał orzekł, że różnica w traktowaniu pomiędzy podatnikami niebędącymi rezydentami a podatnikami będącymi rezydentami, polegająca na tym, że dochody brutto podatników niebędących rezydentami są opodatkowane ostatecznie stawką jednolitą poprzez podatek u źródła, podczas gdy dochody netto podatników będących rezydentami są opodatkowane według skali progresywnej, przy zastosowaniu podstawowej ulgi podatkowej, jest zgodna z prawem Unii, ze względu na to, że temu ustaleniu Trybunału towarzyszy wszakże warunek, że stawka jednolita nie może być wyższa od stawki wynikającej z rzeczywistego zastosowania względem zainteresowanego progresywnej skali podatkowej do dochodów netto powyżej podstawowej ulgi podatkowej. Tymczasem w niniejszej sprawie, jak wynika z pkt 29 niniejszego wyroku, rozpatrywany zróżnicowany system opodatkowania prowadzi do tego, że w przypadku osiągnięcia zysków kapitałowych ze sprzedaży nieruchomości nierezydenci podlegają w każdym wypadku obciążeniu podatkowemu większemu niż to, które jest stosowane wobec rezydentów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>W tych okolicznościach określenie podstawy opodatkowania w wysokości 50% osiągniętych zysków kapitałowych w odniesieniu do podatników będących rezydentami Portugalii, z pominięciem niebędących rezydentami podatników, którzy wybrali system opodatkowania przewidziany w art. 72 ust. 1 CIRS, stanowi ograniczenie przepływu kapitału zakazane przez art. 63 ust. 1 TFUE.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Należy zatem zbadać, czy takie ograniczenie może zostać uznane za obiektywnie uzasadnione w świetle art. 65 ust. 1 i 3 TFUE.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie istnienia uzasadnienia ograniczeń swobodnego przepływu kapitału w świetle art. 65 ust. 1 i 3 TFUE</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Z art. 65 ust. 1 TFUE w związku z ust. 3 tego samego artykułu wynika, że państwa członkowskie mogą wprowadzić w swoich uregulowaniach krajowych rozróżnienie pomiędzy podatnikami będącymi rezydentami a podatnikami niebędącymi rezydentami, o ile rozróżnienie to nie będzie stanowiło arbitralnej dyskryminacji ani ukrytego ograniczenia w swobodnym przepływie kapitału.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Należy zatem dokonać rozróżnienia między nierównym traktowaniem dozwolonym na podstawie art. 65 ust. 1 lit. a) TFUE a arbitralną dyskryminacją zabronioną w ust. 3 tego samego artykułu. W tym względzie z orzecznictwa Trybunału wynika, że aby krajowe przepisy podatkowe, takie jak art. 43 ust. 2 i art. 72 ust. 1 CIRS, mogły zostać uznane za zgodne z postanowieniami traktatu dotyczącymi swobodnego przepływu kapitału, odmienne traktowanie winno dotyczyć sytuacji, które nie są obiektywnie porównywalne, bądź winno być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Tymczasem w niniejszej sprawie przewidziane w uregulowaniu portugalskim odmienne traktowanie podatników będących rezydentami i podatników niebędących rezydentami dotyczy sytuacji, które są obiektywnie porównywalne. Ponadto owo odmienne traktowanie nie jest uzasadnione nadrzędnym względem interesu ogólnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności, jeżeli chodzi o porównywalność sytuacji, należy przypomnieć, że Trybunał orzekł już w pkt 50 wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), po pierwsze, że opodatkowanie zysków kapitałowych wynikających ze zbycia nieruchomości dotyczy,<?PAGE NO="7"?> zgodnie z art. 43 ust. 2 i art. 72 ust. 1 CIRS, tylko jednej kategorii dochodów podatników, niezależnie od tego, czy są oni rezydentami, czy nierezydentami, po drugie, że opodatkowanie to dotyczy obu tych kategorii podatników, a po trzecie, że państwem członkowskim źródła dochodu podlegającego opodatkowaniu jest w każdym wypadku Republika Portugalska.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Z rozważań przedstawionych powyżej, a w szczególności z pkt 29 niniejszego wyroku wynika, że między sytuacją podatników będących rezydentami a sytuacją podatników niebędących rezydentami nie istnieje żadna obiektywna różnica, która mogłaby uzasadniać nierówne traktowanie tych podatników pod względem podatkowym na podstawie art. 43 ust. 2 i art. 72 ust. 1 CIRS w odniesieniu do opodatkowania dodatniego salda zysków kapitałowych osiągniętych w wyniku zbycia nieruchomości położonych w Portugalii. W związku z tym sytuacja, w jakiej znajduje się podatnik niebędący rezydentem, taki jak MK, jest porównywalna z sytuacją podatnika będącego rezydentem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Stwierdzenia tego nie podważa ratio legis art. 43 ust. 2 CIRS, przewidującego ulgę podatkową w wysokości 50% mającą zastosowanie do zysków kapitałowych osiągniętych przez rezydentów, którym zdaniem rządu portugalskiego jest uniknięcie nadmiernego opodatkowania tych dochodów, uznawanych za nietypowe i niezamierzone, gdyż nie można stwierdzić, że uwagi tej nie można w żadnym wypadku odnieść do podatników niebędących rezydentami.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>W drugiej kolejności, jeżeli chodzi o istnienie uzasadnienia opartego na nadrzędnych względach interesu ogólnego, należy zauważyć, że rząd portugalski nie wskazuje na istnienie takich względów. Niemniej podnosi on, że w ramach opodatkowania dodatniego salda osiągniętych w Portugalii zysków kapitałowych z nieruchomości art. 43 ust. 2 CIRS ma na celu uniknięcie postawienia w niekorzystnej sytuacji podatników będących rezydentami Portugalii lub podatników niebędących rezydentami, którzy wybierają opodatkowanie na zasadach mających zastosowanie do rezydentów na podstawie art. 72 ust. 9 i 10 CIRS, ze względu na zastosowanie wobec nich stawki progresywnej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Tymczasem w pkt 58–60 wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071011">11 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hollmann</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑443/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:600">EU:C:2007:600</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>) Trybunał stwierdził, że korzyść podatkowa przyznawana rezydentom, polegająca na zmniejszeniu o połowę podstawy opodatkowania osiągniętych zysków kapitałowych, przekracza w każdym wypadku jej odpowiednik w postaci stosowania progresywnej stawki podatkowej do ich dochodów. W konsekwencji w sprawie, w której zapadł ów wyrok, Trybunał uznał, że nie został wykazany bezpośredni związek pomiędzy daną korzyścią podatkową a wyrównaniem tej korzyści przez określone obciążenie podatkowe i że w związku z tym ograniczenie wynikające z rozpatrywanego uregulowania krajowego nie może być uzasadnione koniecznością zagwarantowania spójności systemu podatkowego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie wyboru opodatkowania na takich samych zasadach jak opodatkowanie rezydentów</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Na wstępie należy zauważyć, że możliwość wybrania przez osoby będące rezydentami w Unii lub w EOG, na podstawie art. 72 ust. 9 i 10 CIRS, systemu opodatkowania analogicznego do systemu znajdującego zastosowanie do rezydentów portugalskich, a tym samym skorzystania przez nie z przewidzianej w art. 43 ust. 2 tego kodeksu ulgi podatkowej w wysokości 50%, pozwala podatnikowi niebędącemu rezydentem, takiemu jak MK, na dokonanie wyboru pomiędzy dyskryminującym systemem podatkowym, a mianowicie systemem przewidzianym w art. 72 ust. 1 CIRS, a innym systemem podatkowym, który nie byłby dyskryminujący.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Otóż należy w tym względzie podkreślić, że tego rodzaju wybór nie eliminuje w niniejszej sprawie dyskryminujących skutków pierwszego z tych dwóch systemów podatkowych.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Gdyby bowiem uznać tego rodzaju skutki w ramach wspomnianego wyboru, prowadziłoby to do stwierdzenia zgodności z prawem systemu podatkowego, który sam w sobie pozostaje w sprzeczności z art. 63 TFUE ze względu na jego dyskryminujący charakter (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100318">18 marca 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Gielen</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑440/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:148">EU:C:2010:148</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0052">52</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Ponadto, jak Trybunał miał już sposobność wyjaśnić, krajowy system ograniczający jedną z podstawowych swobód zagwarantowanych w traktacie FUE – w niniejszej sprawie swobodny przepływ kapitału – jest niezgodny z prawem Unii, nawet gdy jego stosowanie ma charakter fakultatywny (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100318">18 marca 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Gielen</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑440/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:148">EU:C:2010:148</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0053">53</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Wynika stąd, że w sporze w postępowaniu głównym pozostawiony podatnikowi niebędącemu rezydentem wybór opodatkowania na takich samych zasadach jak te, które mają zastosowanie do podatników będących rezydentami, nie czyni stwierdzonego w pkt 32 niniejszego wyroku ograniczenia zgodnym z traktatem.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Zważywszy na ogół powyższych rozważań na zadane pytanie trzeba odpowiedzieć, że art. 63 TFUE w związku z art. 65 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które w celu umożliwienia tego, aby zyski kapitałowe pochodzące ze zbycia położonych w tym państwie członkowskim nieruchomości przez podatnika będącego rezydentem innego państwa członkowskiego nie podlegały obciążeniu podatkowemu większemu niż to, które znalazłoby zastosowanie, w odniesieniu do tego samego rodzaju transakcji, do zysków kapitałowych osiągniętych przez rezydenta tego pierwszego państwa członkowskiego, uzależnia mający zastosowanie system opodatkowania od wyboru owego podatnika.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 63 TFUE w związku z art. 65 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które w celu umożliwienia tego, aby zyski kapitałowe pochodzące ze zbycia położonych w tym państwie członkowskim nieruchomości przez podatnika będącego rezydentem innego państwa członkowskiego nie podlegały obciążeniu podatkowemu większemu niż to, które znalazłoby zastosowanie, w odniesieniu do tego samego rodzaju transakcji, do zysków kapitałowych osiągniętych przez rezydenta tego pierwszego państwa członkowskiego, uzależnia mający zastosowanie system opodatkowania od wyboru owego podatnika.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>