<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-656/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CC0656</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:599">EU:C:2020:599</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>14</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>14</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Opinia M. Camposa Sáncheza-Bordony – Sprawa C‑656/19</HT></P><P>BAKATI PLUS</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Manuela Camposa Sáncheza-Bordony</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20200716">16 lipca 2020 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: hiszpański.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑656/19</HT></P><P>BAKATI PLUS Kereskedelmi és Szolgáltató Kft.</P><P>przeciwko</P><P>Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága</P><P><HT TYPE="NORMAL">[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Szegedi Törvényszék (sąd w Segedynie), dawniej Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (sąd administracyjny i pracy w Segedynie), Węgry]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Podatki</KEYWORD><KEYWORD>Podatek od wartości dodanej (VAT)</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2006/112/WE</KEYWORD><KEYWORD>Zwolnienia związane z wywozem</KEYWORD><KEYWORD>Towary znajdujące się w bagażach podróżnych niemających siedziby w Unii</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie bagażu osobistego</KEYWORD><KEYWORD>Oszustwo</KEYWORD><KEYWORD>Odmowa prawa do odliczenia VAT</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Dyrektywa 2006/112/WE<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="20061128">28 listopada 2006 r.</DATE> w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="347" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2006">Dz.U. 2006, L 347, s. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> pod pewnymi warunkami zwalnia z podatku od wartości dodanej (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>VAT<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>) dostawy towarów przewożonych poza granice Unii Europejskiej w bagażu osobistym podróżnych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Sąd odsyłający zwraca się do Trybunału o dokonanie wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>bagażu osobistego podróżnych<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>. W szczególności sąd ten zwraca się z pytaniem, czy może w tym zakresie odwołać się do przepisów celnych, w których użyto tego samego lub podobnego wyrażenia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>We wcześniejszych sprawach kwestia ta była rozpatrywana z innych punktów widzenia. Wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19920609">9 czerwca 1992 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑96/91</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1992:253">EU:C:1992:253</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20080221">21 lutego 2008 r.</DATE>, <NAME.CASE>Netto Supermarkt</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑271/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:105">EU:C:2008:105</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20180228">28 lutego 2018 r.</DATE>, <NAME.CASE>Pieńkowski</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑307/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:124">EU:C:2018:124</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, czy też musi uwzględnić wyłącznie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>powszechnie przyjęte znaczenie wyrażeń<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">A.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Prawo Unii. Dyrektywa 2006/112</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Artykuł 146 ust. 1 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:</P><P>[…]</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych poza terytorium Wspólnoty przez nabywcę lub na rzecz nabywcy niemającego siedziby na terytorium danego państwa […];</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA><?PAGE NO="2"?><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Artykuł 147 przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="147.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>W przypadku gdy dostawa towarów, o której mowa w art. 146 ust. 1 lit. b), dotyczy towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych, zwolnienie to ma zastosowanie wyłącznie po spełnieniu następujących warunków:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>podróżny nie ma miejsca zamieszkania [siedziby] na terytorium Wspólnoty;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>towary zostaną przetransportowane poza terytorium Wspólnoty przed końcem trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dostawa została dokonana;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>całkowita wartość dostawy, z VAT, przekracza kwotę 175 EUR lub równowartość tej kwoty w walucie krajowej ustalaną raz w roku przy zastosowaniu kursu wymiany obowiązującego w pierwszym dniu roboczym października ze skutkiem od 1 stycznia roku następnego.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>Państwa członkowskie mogą jednakże zwolnić dostawę, której całkowita wartość jest niższa od kwoty przewidzianej w akapicie pierwszym lit. c).</P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="147.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Do celów ust. 1 przez <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>podróżnego niemającego siedziby we Wspólnocie<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00AB" ID="QE0006"/> rozumie się podróżnego, którego stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu nie znajduje się na terytorium Wspólnoty. W takim przypadku przez <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00AB" ID="QE0007"/> rozumie się miejsce wskazane jako takie w paszporcie, dowodzie osobistym lub każdym innym dokumencie potwierdzającym tożsamość uznanym za ważny przez państwo członkowskie, na którego terytorium odbywa się dostawa.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">B.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Prawo krajowe. Az általános forgalmi adóról szóló 2007. évi CXXVII. törvény<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Ustawa CXXVII z 2007 r. o podatku od wartości dodanej (zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>ustawą o VAT<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>).</P></NOTE></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Paragraf 98 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="098.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>1)</NO.PARAG><ALINEA><P>Dostawy towarów wysyłanych drogą pocztową lub przewożonych z terytorium państwa do innego państwa poza Wspólnotą są zwolnione z podatku pod warunkiem, że przesyłka lub przewóz:</P><P>[…]</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>są dokonywane przez samego nabywcę lub osobę trzecią działającą w jego imieniu, jeżeli spełnione są dodatkowe warunki wskazane w ust. 3 i 4 niniejszego paragrafu lub w §§ 99 i 100 niniejszej ustawy.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA></PARAG><P>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="098.003"><NO.PARAG>3)</NO.PARAG><ALINEA>Ustęp 1) lit. b) może mieć zastosowanie, z zastrzeżeniem §§ 99 i 100, jeżeli w danym przypadku nabywca nie ma siedziby na Węgrzech lub w przypadku braku siedziby nie posiada na Węgrzech miejsca zamieszkania lub miejsca zwykłego pobytu.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Zgodnie z § 99:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="099.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>1)</NO.PARAG><ALINEA><P>Jeżeli nabywcą jest zagraniczny podróżny, a dostarczone towary […] stanowią część jego bagażu osobistego lub podróżnego, zastosowanie zwolnienia przewidzianego w § 98 ust. 1 może mieć miejsce, gdy:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>wartość dostawy wraz z podatkiem przewyższa kwotę stanowiącą równowartość 175 EUR;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>zagraniczny podróżny udowodni swój status w oparciu o służące identyfikacji jego osoby dokumenty podróży lub inne dokumenty wydane przez władze uznane na Węgrzech za właściwe;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>w miejscu opuszczenia Wspólnoty przez towary właściwy organ poświadczy, że opuściły one jej terytorium, poprzez umieszczenie wizy i pieczęci na formularzu wydanym w tym celu przez organy administracji skarbowej państwa […] przy czym wymaga się w tym celu jednoczesnego przedstawienia towarów i oryginału faktury potwierdzającej ich dostawę.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Zgodnie z § 259 ust. 10 zagraniczny podróżny to:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>[…] osoba fizyczna, która nie jest obywatelem państwa członkowskiego Wspólnoty ani nie posiada prawa stałego pobytu w państwie członkowskim Wspólnoty, oraz osoba, która jest obywatelem państwa członkowskiego Wspólnoty, lecz posiada miejsce zamieszkania poza terytorium Wspólnoty<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Okoliczności faktyczne (opisane przez sąd odsyłający)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Bakati Plus w swoich uwagach kwestionuje ten opis i przedstawia dane uzupełniające. Jednakże, jak przypomniał Trybunał w wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200402">2 kwietnia 2020 r.</DATE>, <NAME.CASE>Coty Germany</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑567/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:267">EU:C:2020:267</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>[p]onieważ sąd odsyłający jest wyłącznie właściwy do ustalenia i oceny stanu faktycznego w zawisłym przed nim sporze, Trybunał powinien co do zasady ograniczyć swoje badanie do tych elementów oceny, które sąd odsyłający postanowił mu przedstawić, a zatem kierować się sytuacją, którą sąd ten uważa za wykazaną<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>.</P></NOTE> i pytania prejudycjalne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Bakati Plus Kereskedelmi és Szolgáltató Kft (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>Bakati Plus<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>) jest spółką, która prowadzi handel hurtowy roślinami ozdobnymi oraz handel detaliczny innymi towarami, dokonując ich sprzedaży poza lokalem swego przedsiębiorstwa. Począwszy od 2015 r. jej obroty wzrosły z <FT TYPE="NUMBER">50000000</FT> do <FT TYPE="NUMBER">1000000000</FT> forintów węgierskich (HUF).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>W 2016 r., w którym miały miejsce okoliczności faktyczne niniejszej sprawy, praktycznie cała działalność Bakati Plus polegała na sprzedaży w dużych ilościach produktów spożywczych, kosmetyków i środków czystości, które dostarczała do Serbii dwudziestu osobom fizycznym będącym członkami trzech rodzin.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Towary te były przewożone przez przedstawiciela Bakati Plus z jej magazynu do innego magazynu wynajętego na Węgrzech przez serbskich nabywców w pobliżu granicy tego kraju z Serbią.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>W tym miejscu kierowca, który przewoził towary, dostarczał nabywcom, po zapłaceniu przez nich ceny gotówką, towary wraz z fakturami wystawionymi przez przedstawiciela Bakati Plus i formularzami wniosku o zwrot VAT. Towary były następnie przewożone do Serbii samochodami osobowymi jako bagaż podróżny.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Mechanizm uzyskania zwolnienia z VAT był następujący: a) Bakati Plus wypełniał formularz wniosku o zwrot VAT, który następnie był zatwierdzany i stemplowany przez urząd celny wyprowadzenia towarów; b) drugi egzemplarz wniosku był zwracany Bakati Plus; c) Bakati Plus zwracał podatek nabywcom zgodnie z przepisami ustawy o VAT oraz d) Bakati Plus wnosił o odliczenie zwróconej kwoty przy rozliczaniu VAT.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Bakati Plus wiedział, że jego klienci nabywali towary w celu ich odsprzedaży na rynku serbskim. Był również świadom tego, że udział w transakcji kilku członków tej samej rodziny miał na celu ograniczenie wartości każdej dostawy tak, aby nie przewyższała ona <FT TYPE="NUMBER">1000000</FT> HUF. W ten sposób, zgodnie z węgierskimi przepisami regulującymi postępowanie celne, transgraniczny przewóz towarów między Węgrami a Serbią przebiegał bez zakłóceń.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>W trakcie przeprowadzania kontroli podatkowej Nemzeti Adó- és Vámhivatal Csongrád Megyei Adó- és Vámigazgatósága [dyrekcja ds. podatków i ceł prowincji Csongrád (Węgry), zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>organem podatkowym pierwszej instancji<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>] stwierdziła, że zakupy towarów dokonane przez trzy serbskie rodziny od Bakati Plus wykraczają poza zakres potrzeb osobistych i użytku rodzinnego oraz że zostały one dokonane w celu odsprzedaży tychże towarów, co wykluczało uznanie ich za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>bagaż podróżnych<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>. Stwierdziła również, że spółka ta nie była uprawniona do zwolnienia z VAT z innego tytułu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>W wyniku przeprowadzonej kontroli organ podatkowy pierwszej instancji, decyzją z dnia <DATE ISO="20180627">27 czerwca 2018 r.</DATE>, zobowiązał Bakati Plus do zapłaty różnicy w VAT wraz z odsetkami za zwłokę oraz nałożył na niego grzywnę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Decyzją z dnia <DATE ISO="20181031">31 października 2018 r.</DATE> Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatósága (dyrekcja ds. odwołań krajowej administracji podatków i ceł, Węgry) utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji, od której odwołanie wniósł do niej Bakati Plus. Odwołanie zostało oddalone w oparciu o wyrok Kúria (sądu najwyższego, Węgry), zgodnie z którym:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>dla dokonania wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>bagażu podróżnych<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> znaczenie mają zarówno ilość towarów, jak i częstotliwość zakupów; wobec braku definicji tego pojęcia w ustawie o VAT oraz w dyrektywie 2006/112 w praktyce krajowej uznaje się za niego towary, które podróżny nabywa w celu zaspokojenia własnych, osobistych potrzeb lub jako prezent, lecz w żadnym przypadku nie mogą być one przeznaczone do celów handlowych;</P></ITEM><ITEM><P>Bakati Plus nie był również uprawniony do zwolnienia z tytułu dostawy towarów przeznaczonych do wywozu, ponieważ nie złożył wniosku o odprawę celną wywozu w związku z transakcjami ani nie wniósł o traktowanie tych transakcji jako wywozu: nabywcy wyraźnie wnioskowali o zastosowanie zwolnienia na rzecz zagranicznych podróżnych.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Bakati Plus zaskarżył decyzję organu drugiej instancji do Szegedi Törvényszék (sądu w Segedynie, dawniej Szegedi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság, Węgry)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Sąd administracyjny i pracy w Segedynie, Węgry.</P></NOTE>, który przedstawił Trybunałowi następujące pytania prejudycjalne:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>1) Czy praktyka państwa członkowskiego, która utożsamia pojęcie <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>bagażu osobistego<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00AB" ID="QE0018"/> wprowadzone jako element pojęcia dostaw towarów na rzecz zagranicznych podróżnych, zwolnionych z podatku od wartości dodanej, z pojęciem rzeczy osobistych użytym w Konwencji dotyczącej ułatwień celnych dla turystyki sporządzonej w Nowym Jorku w dniu <DATE ISO="19540604">4 czerwca 1954 r.</DATE>, wraz z protokołem dodatkowym,<?PAGE NO="5"?> oraz z pojęciem <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>bagażu<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00AB" ID="QE0019"/> zdefiniowanym w art. 1 pkt 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia <DATE ISO="20150728">28 lipca 2015 r.</DATE> uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego<HT TYPE="SUP">[</HT><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="343" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2015">Dz.U. 2015, L 343, s. 1</REF.DOC.OJ>, zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>rozporządzeniem delegowanym<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>.</P></NOTE><HT TYPE="SUP">]</HT>, jest zgodna z art. 147 dyrektywy Rady 2006/112/WE […]?</P><P>2) Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na powyższe pytanie, w jaki sposób należy zdefiniować pojęcie <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>bagażu osobistego<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00AB" ID="QE0021"/> zawarte w art. 147 dyrektywy VAT, biorąc pod uwagę, że wspomniana dyrektywa nie definiuje go? Czy praktyka krajowa, zgodnie z którą organy podatkowe państwa członkowskiego uwzględniają wyłącznie <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>powszechnie przyjęte znaczenie wyrażeń<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00AB" ID="QE0022"/>, jest zgodna z przepisami prawa wspólnotowego?</P><P>3) Czy art. 146 i 147 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że jeżeli podatnik nie jest uprawniony do zwolnienia dostaw towarów na rzecz zagranicznych podróżnych na podstawie art. 147 tej dyrektywy, należy ocenić, w stosownych przypadkach, czy zastosowanie ma zwolnienie z dostaw towarów przeznaczonych na wywóz zgodnie z art. 146 tejże dyrektywy, nawet jeśli nie dopełniono formalności celnych ustanowionych w unijnym kodeksie celnym i w przepisach delegowanych?</P><P>4) W przypadku udzielenia na powyższe pytanie odpowiedzi takiej, że w sytuacji, gdy zwolnienie na rzecz zagranicznych podróżnych nie ma zastosowania, transakcja może być objęta zwolnieniem z VAT tytułem wywozu, to czy transakcję prawną można zakwalifikować jako zwolnioną z VAT dostawę towarów przeznaczonych na wywóz wbrew woli wyrażonej przez klienta w chwili składania zamówienia?</P><P>5) W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytania prejudycjalne trzecie i czwarte, w sytuacji takiej jak w niniejszej sprawie, w której wystawca faktury wiedział w chwili dostawy towarów, że towary te zostały nabyte w celu ich odsprzedaży, lecz zagraniczny nabywca zamierzał jednak wyprowadzić je z terytorium w ramach systemu dotyczącego podróżnych zagranicznych, w związku z czym wystawca faktury działał w złej wierze, wystawiając formularz wniosku o zwrot podatku przewidziany w tym celu w ramach wspomnianego systemu i dokonując zwrotu należnego podatku od wartości dodanej tytułem zwolnienia na rzecz podróżnych zagranicznych, czy praktyka państwa członkowskiego polegająca na tym, że organ podatkowy odmawia zwrotu podatku nieprawidłowo zadeklarowanego i zapłaconego tytułem dostawy towarów na rzecz zagranicznych podróżnych, nie uznając takich transakcji za dostawy towarów przeznaczonych na wywóz i nie dokonując odpowiedniej korekty, mimo iż bezsporne jest, że towary opuściły Węgry jako bagaż podróżnych, jest zgodna z art. 146 i 147 dyrektywy VAT oraz z zasadami neutralności podatkowej i proporcjonalności przewidzianymi w prawie Unii?<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Postępowanie przed Trybunałem</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wpłynął do sekretariatu Trybunału w dniu <DATE ISO="20190904">4 września 2019 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Uwagi na piśmie przedstawiły Bakati Plus, rząd węgierski i Komisja Europejska.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ocena</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Zgodnie ze wskazaniem Trybunału w niniejszej opinii zostanie przedstawiona odpowiedź jedynie na pytania prejudycjalne pierwsze i drugie, które dotyczą użytego w art. 147 dyrektywy 2006/112 pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>bagażu osobistego podróżnych<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Uważam jednak, iż należy zaznaczyć, że niezależnie od wykładni pojęcia użytego w art. 147 dyrektywy 2006/112 rozstrzygnięcie sporu może być uzależnione od innych okoliczności sprawy, jeżeli – jak wydaje się sugerować sąd odsyłający – okoliczności faktyczne wskażą na istnienie zmowy pomiędzy sprzedawcą towarów a ich serbskimi nabywcami, której celem było obejście węgierskich przepisów podatkowych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Zgodnie z art. 131 dyrektywy 2006/112 <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>[z]wolnienia przewidziane w rozdziałach 2–9 [tytułu IX] stosuje się bez uszczerbku dla innych przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz <HT TYPE="ITALIC">zapobieżenia wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania opodatkowania i nadużyć</HT><QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>. Wyróżnienie własne.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>W pierwszej kolejności przeanalizuję drugą część drugiego pytania prejudycjalnego, na którą można moim zdaniem znaleźć odpowiedź w orzecznictwie Trybunału. Przejdę następnie do wyjaśnienia, jak należy według mnie rozumieć pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>bagażu osobistego podróżnych<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>, o którym mowa w art. 147 dyrektywy 2006/112.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>W orzecznictwie Trybunału dotyczącym zwolnień z VAT podkreśla się, że stanowią one autonomiczne pojęcia prawa Unii<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071018">18 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Navicom</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑97/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:609">EU:C:2007:609</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Analizowano w nim szóstą dyrektywę Rady 77/388/EWG z dnia <DATE ISO="19770517">17 maja 1977 r.</DATE> w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="145" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1977">Dz.U. 1977, L 145, s. 1</REF.DOC.OJ>, <HT TYPE="ITALIC">wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 9, t. 1, s. 23</HT>, zwaną dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>szóstą dyrektywą<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>), która bezpośrednio poprzedzała obecną dyrektywę i której wykładnię należy przejąć w niniejszej sprawie (z pewnymi wyjątkami, które nie mają dla niej znaczenia). W przedmiocie związku pomiędzy tymi dwiema dyrektywami zob. motywy 1 i 3 dyrektywy 2006/112.</P></NOTE>, które należy interpretować (ściśle)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Ibidem, pkt 22 i przytoczone tam orzecznictwo.</P></NOTE> w świetle ich brzmienia, kontekstu i zamierzonego celu aktu prawnego, którego część stanowią<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160526">26 maja 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Envirotec Denmark</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑550/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:354">EU:C:2016:354</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">A.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wykładnia językowa. Powszechnie przyjęte znaczenie pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>bagażu osobistego podróżnych<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/> jako punkt wyjścia (druga część drugiego pytania prejudycjalnego)</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>W zakresie wykładni językowej przepisów dotyczących zwolnienia z VAT Trybunał wskazał, iż ustalenia znaczenia i zakresu pojęć, których definicji prawo Unii nie zawiera, należy dokonywać zgodnie z ich zwyczajowym znaczeniem w języku potocznym. Natychmiast jednak zaznaczył, że należy uwzględnić <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>kontekst[…], w którym [pojęcia te] są […] użyte, oraz cel[e] danego uregulowania<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Ibidem.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Należy zatem udzielić sądowi odsyłającemu odpowiedzi, iż praktyka krajowa, zgodnie z którą pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>bagażu osobistego podróżnych<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/> użyte w art. 147 dyrektywy 2006/112 interpretuje się <HT TYPE="ITALIC">wyłącznie</HT> na podstawie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>powszechnie przyjętego znaczenia wyrażeń<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/>, nie jest zgodna z przywołanym orzecznictwem. To <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>powszechnie przyjęte znaczenie<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/> nie może być oderwane od konkretnego kontekstu danego przepisu prawa ani od jego celu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Dokonywanie wykładni przepisu prawa zgodnie z jego kontekstem i celem jest konieczne w sytuacji, gdy nie ma jednego <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>powszechnie przyjętego znaczenia<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/> zawartych w nim wyrażeń. Ma to miejsce w przypadku pojęcia spornego w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Na pierwszy rzut oka (oraz intuicyjnie) <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>bagaż osobisty<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/> podróżnego stanowią co do zasady rzeczy, które nosi on przy sobie dla własnego użytku, oraz inne drobne przedmioty, które można dać komuś w prezencie lub zachować na pamiątkę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Wykładnia taka wyłączyłaby z zakresu zastosowania art. 147 dyrektywy 2006/112 towary o przeznaczeniu handlowym, które podróżny zabiera ze sobą, opuszczając terytorium Unii Europejskiej. Nie jest to jednak jedyna możliwa wykładnia.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Można by twierdzić, że wyrażenie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>bagaż osobisty<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> dotyczy raczej sposobu przemieszczania rzeczy podróżnego. Z tego punktu widzenia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>bagaż osobisty podróżnego<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/> jest bagażem, który podróżny przemieszcza razem ze sobą z jednego miejsca w drugie, niezależnie od jego zawartości<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Jest to w istocie wykładnia proponowana przez Komisję, w przedmiocie której sąd odsyłający powziął wątpliwości.</P></NOTE>. Należałoby przez niego rozumieć zarówno <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>bagaż podręczny<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/>, jak i <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>towarzyszący<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>W przedmiocie pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>bagażu towarzyszącego<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/> zob. przypis 22 poniżej.</P></NOTE>, to jest każdy bagaż, który odbywa podróż tym samym środkiem transportu, co jego posiadacz, po umieszczeniu go w przewidzianym do tego miejscu (luk bagażowy samolotu, bagażnik). Z tego punktu widzenia nie ma znaczenia, czy wywóz ma charakter handlowy, czy też nie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Wykładnia językowa tego wyrażenia nie daje zatem jednoznacznej odpowiedzi. Jak już wyjaśniłem, należy odwołać się do zasad wykładni systemowej i celowościowej.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">B.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Kontekst i cele zwolnienia z VAT w przypadku wywozu towarów w bagażu osobistym podróżnego</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Wykładnia kontekstualna</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Artykuł 147 dyrektywy 2006/112 jest drugim z dwóch artykułów zawartych w rozdziale 6 (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>Zwolnienia w eksporcie<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/>) tytułu IX (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>Zwolnienia<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/>). W rzeczywistości art. 147 stanowi rozwinięcie zwłaszcza art. 146 ust. 1 lit. b).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Dyrektywa 2006/112, w szczególności jej tytuł IX, rozdział 6, a przede wszystkim art. 146 i 147, tworzą moim zdaniem koło hermeneutyczne pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>bagaż osobisty<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/> podróżnego, o którym mowa w ostatnim przywołanym przepisie. Koło to może obejmować również inne przepisy regulujące system VAT.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Sąd odsyłający oraz, częściowo, Komisja<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Punkt 45 i następne przedstawionych przez tę instytucję uwag. Rząd węgierski również podziela to stanowisko, aczkolwiek z pewnymi zastrzeżeniami.</P></NOTE> umieściły jednak na pierwszym planie przepisy prawa celnego. Rozpocznę zatem od nich i ich roli jako <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>kontekstu<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/>.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">a)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">System VAT i system celny</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Praktyka krajowa, której zgodność z dyrektywą 2006/112 jest przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, odwołuje się do dwóch pojęć właściwych dla prawa celnego:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>rzeczy osobistych<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/> zawartego w konwencji dotyczącej ułatwień celnych dla turystyki sporządzonej w Nowym Jorku w dniu <DATE ISO="19540604">4 czerwca 1954 r.</DATE> wraz z protokołem dodatkowym<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>konwencją nowojorską z 1954 r.<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/>. Konwencja ta wiąże Węgry. Zgodnie z art. 2 tej konwencji pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>rzeczy osobistych<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/> oznacza <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>wszelkiego rodzaju odzież i inne artykuły, zarówno nowe, jak i używane, których turysta może osobiście potrzebować w rozsądnych granicach, biorąc pod uwagę wszelkie okoliczności jego przyjazdu, lecz wykluczając wszelkie towary przywożone dla celów handlowych<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="201D" ID="QE0046"/>.</P></NOTE>;</P></ITEM><ITEM><P>pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>bagażu<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="201D" ID="QE0047"/> zawartego w rozporządzeniu delegowanym wydanym w celu uszczegółowienia kodeksu celnego Unii<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Zgodnie z art. 1 ust. 5 rozporządzenia delegowanego pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>bagażu<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="201D" ID="QE0048"/> oznacza <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>wszelkie towary przewożone jakimkolwiek środkiem transportu w związku z podróżą osoby fizycznej<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="201D" ID="QE0049"/>.</P></NOTE>.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Już na wstępnie należy wyjaśnić, że Unia Europejska nie jest stroną konwencji nowojorskiej z 1954 r., a konwencja ta nie wiąże obecnie wszystkich państw członkowskich.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Natomiast decyzją Rady z dnia <DATE ISO="19930315">15 marca 1993 r.</DATE> konwencja w sprawie odprawy czasowej, przyjęta w Stambule w dniu <DATE ISO="19900726">26 lipca 1990 r.</DATE>, została zatwierdzona w imieniu (ówczesnej) Wspólnoty oraz, z pewnymi zastrzeżeniami, przyjęto załączniki do niej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Decyzja Rady 93/329/EWG dotycząca zawarcia Konwencji w sprawie odprawy czasowej oraz przyjmująca jej załączniki (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="130" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1993">Dz.U. 1993, L 130, s. 1</REF.DOC.OJ>; wyd. spec. w jęz. polskim, <HT TYPE="ITALIC">rozdz. 2, t. 5, s. 3</HT>).</P></NOTE>. Przywołana konwencja odzwierciedla, aczkolwiek nie w pełni, konwencję nowojorską.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Nie muszę jednak analizować, które aspekty przywołanej konwencji i rozporządzenia delegowanego mogłyby mieć znaczenie w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Oczywiście istnieje ścisły związek pomiędzy przepisami celnymi a przepisami regulującymi VAT, który ma, między innymi, ułatwiać skoordynowane zarządzanie podatkami. Samo istnienie tego związku nie pozwala jednak na przyjęcie założenia sądu odsyłającego, które Trybunał odrzucił w innych wyrokach <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>ze względu na różnice pomiędzy strukturą, przedmiotem i celami tego systemu [VAT] i wspólnotowego systemu pobierania opłat celnych<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="201D" ID="QE0050"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20080221">21 lutego 2008 r.</DATE>, <NAME.CASE>Netto Supermarkt</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑271/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:105">EU:C:2008:105</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>. Odniosłem się do dwoistości tych systemów w opiniach przedstawionych w dniu <DATE ISO="20160112">12 stycznia 2016 r.</DATE> w sprawach połączonych <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Eurogate Distribution i DHL Hub Leipzig</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑226/14 i C- 228/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:1">EU:C:2016:1</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0091">91</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, oraz w dniu <DATE ISO="20161213">13 grudnia 2016 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Wallenborn Transports</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑571/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:944">EU:C:2016:944</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0066">66</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Różnice te ilustruje analiza pojęcia bagażu osobistego podróżnego w obu tych systemach.</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>Z punktu widzenia przepisów celnych pojęcie bagażu osobistego podróżnego odwołuje się do transgranicznego przewozu wszelkich towarów niezależnie od ich charakteru. Każdy składnik bagażu podlega przepisom celnym. Kwestia przewozu towaru w celach handlowych lub niehandlowych (jak również inne czynniki, takie jak ilość lub waga towaru) może mieć znaczenie w późniejszym etapie podczas dokonywania wyboru właściwej procedury celnej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Ma to miejsce w przypadku statusu celnego [art. 119 ust. 3 lit. f) rozporządzenia delegowanego] lub objęcia towarów określoną procedurą wynikającą ze zgłoszenia celnego [art. 135 ust. 1 lit. b) oraz art. 137 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego].</P></NOTE>.</P></ITEM><ITEM><P>Natomiast zwolnienie z VAT w przypadku towarów przywożonych przez podróżnych z państw trzecich jest wyraźnie i od początku uzależnione od niehandlowego charakteru tego przywozu. Jak stanowi art. 4 dyrektywy 2007/74/WE<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Dyrektywy Rady z dnia <DATE ISO="20071220">20 grudnia 2007 r.</DATE> w sprawie zwolnienia towarów przywożonych przez osoby podróżujące z państw trzecich z podatku od wartości dodanej i akcyzy (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="346" PAGE.FIRST="6" DATE.PUB="2007">Dz.U. 2007, L 346, s. 6</REF.DOC.OJ>, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>dyrektywą 2007/74<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="201D" ID="QE0051"/>).</P></NOTE>: <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>[p]aństwa członkowskie zwalniają, przy zastosowaniu progów pieniężnych lub ograniczeń ilościowych, towary przywożone w bagażu osobistym podróżnych z VAT i akcyzy, pod warunkiem że przywóz taki nie ma charakteru handlowego<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="201D" ID="QE0052"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Nie zmienia tego okoliczność, iż zgodnie z art. 5 tej dyrektywy pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>bagażu osobistego<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="201D" ID="QE0053"/> odwołuje się do przedmiotów przedstawianych przez podróżnego organom celnym. Zgodnie z tym przepisem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>za bagaż osobisty uważa się całość bagażu, który podróżny może przedstawić organom celnym w momencie przybycia, jak również bagaż przedstawiany w późniejszym terminie tym samym organom, pod warunkiem posiadania dowodu, że bagaż został zarejestrowany jako bagaż towarzyszący przez przedsiębiorstwo odpowiedzialne za jego przewóz w momencie rozpoczęcia podróży<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="201D" ID="QE0054"/>.</P></NOTE>.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie należy właśnie ustalić, czy warunek, o którym mowa w poprzednim punkcie (brak handlowego charakteru), ma znaczenie nie tylko w odniesieniu do zwolnienia z VAT w przypadku przywozu towarów, lecz również w przypadku dostawy towarów wywożonych poza Unię Europejską w bagażu osobistym podróżnych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Analiza genezy i ewolucji przepisów wspólnotowych w zakresie VAT (do wejścia w życie art. 147 dyrektywy 2006/112) oraz ich związek z przepisami poprzedzającymi dyrektywę 2007/74 pozwala mi bronić tezy, iż to system przepisów dotyczących VAT, a nie system przepisów celnych, stanowi właściwy kontekst dla rozwiązania problemów interpretacyjnych<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Nie oznacza to, że nie można przywoływać pewnych elementów systemu przepisów celnych dla potwierdzenia wykładni przepisów dotyczących VAT, której wynik jest zbieżny z wykładnią przepisów celnych.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>To właśnie kryterium leży zresztą u podstaw orzecznictwa Trybunału w tym zakresie: wykładni zwolnień z podatku VAT należy dokonywać <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="201D" ID="QE0055"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071018">18 października 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Navicom</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑97/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:609">EU:C:2007:609</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">b)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Wcześniejsze uregulowania. Dyrektywa 69/169/EWG<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="19690528">28 maja 1969 r.</DATE> w sprawie harmonizacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do zwolnienia z podatku obrotowego i podatku akcyzowego towarów przywożonych w międzynarodowym ruchu pasażerskim (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="133" PAGE.FIRST="6" DATE.PUB="1969">Dz.U. 1969, L 133, s. 6</REF.DOC.OJ>; wyd. spec. w jęz. polskim, <HT TYPE="NORMAL">rozdz. 9, t. 1, s. 8</HT>).</P></NOTE></HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Zwolnienie z należności celnych przywozowych</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>W celu określenia zakresu zastosowania art. 147 dyrektywy 2006/112 należy cofnąć się do początków harmonizacji podatków obrotowych stosowanych w odniesieniu do przywozu towarów w międzynarodowym ruchu pasażerskim (dyrektywa 69/169).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>W dyrektywie 69/169 przyjęto za punkt wyjścia ówczesny stan rzeczy w zakresie harmonizacji podatków pośrednich, przypominając, że dopóki nie zostaną poczynione dalsze postępy w zakresie owej harmonizacji, utrzymane zostaną opodatkowanie przywozu i zwolnienia dotyczące wywozu w wymianie handlowej pomiędzy państwami członkowskimi<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Motyw pierwszy.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>W celu promowania <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>świad[omości] istnienia wspólnego rynku<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="201D" ID="QE0056"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Motyw drugi.</P></NOTE> w dyrektywie 69/169 dokonano harmonizacji przepisów prawa w przedmiocie zwolnień z podatków obrotowych w odniesieniu do określonych towarów przywożonych przez podróżnych. Towary te zostały nabyte w państwach wyjścia, gdzie podlegały opodatkowaniu, zatem zaniechanie przez państwo wejścia poboru podatków obrotowych zapobiegało podwójnemu opodatkowaniu. Nie miało to jednak na celu wprowadzenia całkowitego braku opodatkowania<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Motyw czwarty.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Przywóz uprawniający do zwolnienia miał obejmować towary o charakterze niehandlowym znajdujące się w bagażu osobistym podróżnych, których łączna wartość nie przekracza określonej kwoty<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Artykuł 1 ust. 1 w odniesieniu do podróżnych z państw trzecich oraz art. 2 ust. 1 w odniesieniu do podróżnych wewnątrzwspólnotowych.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>W art. 3 dyrektywy 69/169 zdefiniowano przywóz pozbawiony charakteru handlowego jako odbywający się okazjonalnie i obejmujący wyłącznie rzeczy przeznaczone do użytku osobistego lub do użytku rodziny podróżnych lub rzeczy przeznaczone na prezent, przy czym rodzaj i ilość tych przedmiotów nie może wskazywać na to, że są one przywożone w celach handlowych.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Zwolnienia związane z wywozem. Niehandlowy charakter wywozu</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Zwolnienia związane z przywozem stosowane w wymianie transgranicznej nie powinny prowadzić do całkowitego braku opodatkowania. Z tego względu art. 6 dyrektywy 69/169, w swoim pierwotnym brzmieniu, nakładał na państwa członkowskie obowiązek podjęcia środków w celu uniknięcia zwolnień z tytułu dostaw dla podróżnych, których siedziba, miejsce stałego zamieszkania lub miejsce pracy znajdują się w państwie członkowskim i którzy korzystają już ze zwolnień związanych z przywozem.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Zakaz stosowania zwolnień przy wywozie był stopniowo liberalizowany z uwagi na związane z tym problemy techniczne oraz potrzebę unikania podwójnego opodatkowania<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>W taki sposób zostało to wyjaśnione w wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19920609">9 czerwca 1992 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Hiszpania</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑96/91</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1992:253">EU:C:1992:253</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0005">5</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Artykuł 6 dyrektywy 69/169 został zmieniony, w zakresie, w jakim ma to znaczenie dla niniejszej sprawy, dyrektywą 72/230/EWG<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Druga dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="19720612">12 czerwca 1972 r.</DATE> w sprawie harmonizacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do zasad dotyczących podatku obrotowego i podatku akcyzowego stosowanych w międzynarodowym ruchu pasażerskim (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="139" PAGE.FIRST="28" DATE.PUB="1972">Dz.U. 1972, L 139, s. 28</REF.DOC.OJ>; wyd. spec. w jęz. polskim, <HT TYPE="ITALIC">rozdz. 9, t. 1, s. 18</HT>).</P></NOTE>, która umożliwiła państwom członkowskim, w określonych przypadkach i w odniesieniu do towarów sprzedawanych detalicznie, wprowadzanie zwolnień w zakresie podatków obrotowych dla towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych wyjeżdżających z państwa członkowskiego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>W przypadku osób zamieszkałych w innym państwie członkowskim zwolnienie mogło być stosowane od określonej kwoty, która w każdym wypadku była wyższa niż kwota zwolnienia określona zgodnie z tą dyrektywą dla przywozu w ramach wewnątrzwspólnotowego ruchu podróżnych. W odniesieniu do osób zamieszkałych poza Wspólnotą do państw członkowskich należało ustalenie dolnego limitu tej kwoty.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Pomimo braku wyraźnego odniesienia do niehandlowego charakteru wywozu z kontekstu art. 6 dyrektywy 69/169 należy wnioskować, że przepis ten miał zastosowanie wyłącznie do wywozów o charakterze niehandlowym zdefiniowanych w art. 3 tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">3)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Uchylenie art. 6 dyrektywy 69/169 i późniejsze zmiany</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>W 1977 r. przyjęto szóstą dyrektywę, w której w tytule X uregulowano kwestie zwolnienia z podatku. W jego ramach art. 15 ust. 2 przewidywał zwolnienie w przypadku transakcji wywozu oraz transakcji podobnych do wywozu. Nie przewidziano żadnego szczególnego uregulowania w odniesieniu do przewozu towarów w bagażu osobistym podróżnych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. d) szóstej dyrektywy zwolnienia z VAT w przypadku przywozu towarów w dalszym ciągu regulowane były przez przepisy dyrektywy 69/169.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Artykuł 6 dyrektywy 69/169 został uchylony z dniem <DATE ISO="19930101">1 stycznia 1993 r.</DATE> na podstawie art. 1 ust. 25 dyrektywy 92/111/EWG<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="19921214">14 grudnia 1992 r.</DATE> zmieniająca dyrektywę 77/388/EWG i wprowadzająca środki upraszczające w odniesieniu do podatku od wartości dodanej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="384" PAGE.FIRST="47" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 384, s. 47</REF.DOC.OJ>; wyd. spec. w jez. polskim, <HT TYPE="ITALIC">rozdz. 9, t. 1, s. 224</HT>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Dyrektywa 92/111 wprowadziła do art. 15 szóstej dyrektywy dodatkowy ustęp regulujący system stosowany w odniesieniu do podróżnych, zgodnie z którym Komisja została zobowiązana do przedstawienia Radzie propozycji w zakresie zastosowania zwolnienia dotyczącego dostaw towarów sprzedawanych detalicznie i przewożonych w bagażu osobistym podróżnych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>W przyjętym w konsekwencji (w drodze dyrektywy 95/7/WE<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="19950410">10 kwietnia 1995 r.</DATE> zmieniająca dyrektywę 77/388/EWG i wprowadzająca nowe środki upraszczające w odniesieniu do podatku od wartości dodanej – zakres niektórych zwolnień i praktyczne uregulowania wprowadzające je w życie (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="102" PAGE.FIRST="18" DATE.PUB="1995">Dz.U. 1995, L 102, s. 18</REF.DOC.OJ>; wyd. spec. w jęz. polskim, <HT TYPE="ITALIC">rozdz. 9, t. 1, s. 274</HT>).</P></NOTE>) nowym brzmieniu art. 15 treść ust. 2 była praktycznie identyczna z treścią art. 147 obecnej dyrektywy 2006/112. Nie było tam zatem odniesienia do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>niehandlowego charakteru<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="201D" ID="QE0057"/>, które występowało w dyrektywie 69/169 i które zachowano obecnie w dyrektywie 2007/74 (która zastąpiła dyrektywę 69/169 w odniesieniu do zwolnień stosowanych w przypadku przywozu towarów z państw trzecich).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Pomimo tego milczenia nic w procesie legislacyjnym, który doprowadził do przyjęcia art. 15 ust. 2 szóstej dyrektywy, w brzmieniu z 1995 r., nie wskazuje na to, aby zamierzano rozszerzyć zwolnienie poprzez objęcie nim dostaw towarów (które miały być przewożone w bagażu osobistym podróżnego) przeznaczonych do odsprzedaży. Uważam, że tego rodzaju zmiana powinna być dokonana w sposób wyraźny i nie można wyciągać wniosków o jej istnieniu jedynie w oparciu o pominięcie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Przepis ten zachował ponadto związek z dyrektywą 69/169:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>po pierwsze, w zakresie obliczenia całkowitej wartości wywozu w walucie krajowej zawierał on odesłanie do art. 7 ust. 2 dyrektywy 69/169;</P></ITEM><ITEM><P>po drugie, wartość minimalna uprawniająca do zwolnienia przewidzianego w art. 15 ust. 2 szóstej dyrektywy oraz wartość maksymalna uprawniająca do skorzystania ze zwolnienia przy przywozie towarów w bagażu osobistym podróżnego przybywającego do Wspólnoty z państwa trzeciego zgodnie z dyrektywą 69/169 zostały ustalone w tej samej wysokości<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>W kwocie 175 ECU. Ta sytuacja nie ma obecnie miejsca, ponieważ kwota maksymalna uprawniająca do skorzystania ze zwolnienia przy przywozie towarów wynosi, zgodnie z art. 7 dyrektywy 2007/74, 300 EUR (lub 430 EUR w zależności od środka transportu), a dolna granica całkowitej wartości dostaw umożliwiająca skorzystanie ze zwolnienia przy wywozie wynosi, zgodnie z art. 147 dyrektywy 2006/112, 175 EUR, przy czym kwota ta może zostać zmniejszona przez państwa członkowskie.</P></NOTE>.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Podsumowując, art. 15 ust. 2 szóstej dyrektywy należy rozumieć w ten sposób, że ma on zastosowanie jedynie do dostaw towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnego, które nie są przeznaczone do dalszej sprzedaży. Zachowano w ten sposób paralelizm względem warunków pozwalających na skorzystanie ze zwolnienia w przypadku przywozu towarów w bagażu osobistym podróżnych przybywających z państw trzecich.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">c)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Od szóstej dyrektywy do dyrektywy 2006/112</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Treść art. 146 ust. 1 lit. b) i art. 147 dyrektywy 2006/112 jest tożsama z treścią art. 15 ust. 2 szóstej dyrektywy<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Zobacz tabelę korelacji załączoną do dyrektywy 2006/112.</P></NOTE>. Przedstawione powyżej argumenty potwierdzają, iż to właśnie obowiązująca dyrektywa, a nie uregulowanie celne, stanowi właściwy kontekst dla określenia zakresu zwolnienia przy przywozie towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Artykuł 147 dyrektywy 2006/112 nie jest przepisem odosobnionym, lecz – jak już wskazałem – reguluje on szczególny przypadek zwolnienia w odniesieniu do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>wywozu pośredniego<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="201D" ID="QE0058"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Osoba, która wysyła lub transportuje towary, jest ich nabywcą bądź osobą trzecią działającą w jego imieniu, w przeciwieństwie do wywozu bezpośredniego, o którym mowa w art. 146 ust. 1 lit. a), gdzie towary są wysyłane lub transportowane przez zbywcę lub osobę trzecią działającą w jego imieniu.</P></NOTE>, o którym mowa w art. 146 ust. 1 lit. b).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Chociaż faktycznie można by z tego względu wstępnie założyć, że oba te przepisy regulują dostawy towarów w celu ich wywozu niezależnie od (handlowego lub niehandlowego) charakteru tych towarów, to jednak uważam, iż tak nie jest.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Po pierwsze, w trakcie prac nad projektem dyrektywy 2006/112 nie odniesiono się do miejsca przeznaczenia towarów wywożonych w bagażu osobistym podróżnych. Z tego względu oraz z uwagi na to, iż chodzi o powtórzenie wcześniejszego uregulowania, wnioskuję, że podtrzymano wcześniejsze założenia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Zgodnie z wyjaśnieniami, które przedstawiłem w przedmiocie związku pomiędzy obecną dyrektywą a dyrektywą poprzednią: zob. przypis 9 powyżej.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Po drugie, zważywszy na przesłanki określone w art. 147 dyrektywy 2006/112, przepis ten odwołuje się do sytuacji charakteryzującej się określonymi elementami podmiotowymi (dotyczącymi podróżnego) i przedmiotowymi (dotyczącymi podróży i towarów), które nie odpowiadają pojęciu wywozu w celach <HT TYPE="ITALIC">handlowych</HT>:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w odniesieniu do podróżnego wymóg przedstawienia dowodu (dokumentu tożsamości lub równoważnego) posiadania miejsca zamieszkania poza Unią Europejską wskazuje, iż chodzi o osobę fizyczną;</P></ITEM><ITEM><P>wymóg wskazania miejsca zamieszkania lub miejsca zwykłego pobytu podróżnego poza terytorium Unii wskazuje, iż chodzi tutaj o podmiot niegospodarczy (prawdopodobnie, ale nie wyłącznie, o turystę)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Innym przykładem może być członek załogi samolotu lub statku wycieczkowego, student lub imigrant pochodzący z państwa trzeciego w odniesieniu do towarów nabytych w okresie trzech miesięcy przed opuszczeniem terytorium Unii.</P></NOTE>;</P></ITEM><ITEM><P>założenie, że osoba ta może przemieszczać się na terytorium Unii<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Jak już wskazałem, źródłem ostatniego akapitu art. 147 ust. 2 dyrektywy 2006/112 jest nowelizacja szóstej dyrektywy dokonana przez dyrektywę 95/7. W dokumencie Komisji z dnia <DATE ISO="19920302">2 marca 1992 r.</DATE> tak wyjaśniono cel tego ustępu: ułatwienie odprawy celnej podróżnych, którzy po nabyciu towaru w jednym państwie członkowskim opuszczają terytorium Wspólnoty w innym państwie członkowskim, dokonując formalności związanych ze zwrotem VAT. Wniosek opublikowany tydzień później w Dzienniku Urzędowym [(COM(94) 58 wersja ostateczna, <REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="107" PAGE.FIRST="7" DATE.PUB="1994">Dz.U. 1994, C 107, s. 7</REF.DOC.OJ>)] nie zawiera tego wyjaśnienia.</P></NOTE>, oraz maksymalny termin trzech miesięcy od dostawy towaru, po upływie którego wygasa uprawnienie do zwolnienia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Nie istnieje wymóg minimalnego okresu. W odniesieniu do zwolnień związanych z przywozem Trybunał uznał za nieistotny bardzo krótki czas trwania podróży oraz związane z tym odróżnianie a priori dla celów skorzystania ze zwolnienia podróżnych <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>autentycznych<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="201D" ID="QE0059"/> od <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>podatkowych<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="201D" ID="QE0060"/> (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19800612">12 czerwca 1980 r.</DATE>, <NAME.CASE>Komisja/Irlandia</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑158/88</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1990:242">EU:C:1990:242</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Uważam, że rozstrzygnięcie to można zastosować do zwolnienia analizowanego w niniejszej sprawie.</P></NOTE>, potwierdzają to stanowisko (że chodzi o osobę podróżującą okazjonalnie);</P></ITEM><ITEM><P>jeżeli podróżny zamierza skorzystać ze zwolnienia, może zadeklarować przedmioty w ograniczonej objętości i liczbie, ponieważ musi on przewozić je ze sobą w trakcie swego przemieszczania się na terytorium Unii Europejskiej do czasu jego opuszczenia;</P></ITEM><ITEM><P>konieczne jest, aby łączna wartość towarów przekraczała określoną kwotę (aczkolwiek państwa członkowskie mogą ją obniżyć). Niewielka wysokość kwoty ustalonej w dyrektywie 2006/112, jak również sam fakt jej ustalenia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Kiedy znika cel w postaci uniknięcia braku opodatkowania po zrównaniu maksymalnej wartości stosowanej przy zwolnieniu z VAT i wartości minimalnej mającej zastosowanie przy zwolnieniu z tytułu wywozu towaru (przypis 34 powyżej), ustalenie kwoty minimalnej uzasadnione jest uproszczeniem procedury administracyjnej. Chodzi bowiem o uniknięcie sytuacji, kiedy koszty zarządzania podatkiem byłyby nieproporcjonalne do jego wysokości. Zobacz analogicznie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090702">2 lipca 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Har Vaessen Douane Service</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑7/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:417">EU:C:2009:417</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE> potwierdzają, iż cel wywozu nie ma charakteru handlowego.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Stanowisko to potwierdzają również czas i forma dokonywania zwolnienia. Właśnie dlatego, że typowy przypadek, w którym ma zastosowanie art. 147, dotyczy towarów podróżnego o charakterze niehandlowym przeznaczonych do użytku własnego, nie można wykluczyć, że podróżny używa tych towarów w czasie, kiedy znajduje się na terytorium Unii, co oznacza, że tu powinien zapłacić VAT. Zwolnienia nie dokonuje się zatem w chwili nabycia przedmiotu, lecz później, w formie zwrotu VAT po udowodnieniu, że towar opuścił terytorium Unii.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Wykładnia celowościowa</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Artykuł 147 stanowi wspólną podstawę teoretyczną zwolnienia w przypadku wywozu: ponieważ VAT jest podatkiem od konsumpcji w ramach danej jurysdykcji podatkowej, a towary wywożone są konsumowane poza tą jurysdykcją, nie powinien on mieć zastosowania do dostaw tych towarów<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Zobacz w szczególności wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20190328">28 marca 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>Vinš</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑275/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:265">EU:C:2019:265</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20191017">17 października 2019 r.</DATE>, <NAME.CASE>Unitel</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑653/18</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2019:876">EU:C:2019:876</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Unika się w ten sposób podwójnego opodatkowania.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Można by dodać, że art. 147 dyrektywy 2006/112 służy także osiągnięciu innego szczególnego celu związanego z przyznanym państwom członkowskim uprawnieniem do zwolnienia z podatku dostaw towarów o łącznej wartości niższej od przewidzianej w tym przepisie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Dzięki temu uprawnieniu państwa członkowskie, które są tym zainteresowane, mogą odstąpić od pobierania podatku VAT przy zakupach o niewielkiej wartości, zachęcając do zakupów poprzez poszerzenie zakresu produktów, do których ma zastosowanie zwrot VAT.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim cel ten wiąże się zwykle z promocją turystyki, wzmacnia on argument, iż <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>bagaż osobisty podróżnego<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="201D" ID="QE0061"/>, o którym mowa w art. 147 dyrektywy 2006/112, nie obejmuje towarów wywożonych w celu odsprzedaży.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Inna wykładnia, która prowadziłaby do objęcia zwolnieniem przewidzianym dla dostaw towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych również wywozu towarów w celu ich późniejszej odsprzedaży, podważałaby samą zasadność ustanowienia szczególnego systemu, o którym mowa w art. 147 dyrektywy 2006/112.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Wprowadzenie odrębnego uregulowania obejmującego zwolnienie dostaw towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnego świadczy o świadomej decyzji prawodawcy Unii, któremu nie chodziło o ujednolicenie, lecz o wyraźne odróżnienie jego elementów normatywnych od elementów normatywnych uregulowania mającego zastosowanie do <HT TYPE="ITALIC">zwykłego</HT> wywozu w celu odsprzedaży. Każde z tych uregulowań służy realizacji innego celu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Wykładnia przeciwna stworzyłaby z art. 146 ust. 1 lit. b) i art. 147 dyrektywy 2006/112 przepisy alternatywne, co miałoby konsekwencje dla kwestii potwierdzenia opuszczenia przez towary terytorium Unii oraz kontroli wywozu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Wreszcie, aby ustalić dla celów zwolnienia, czy dany wywóz towarów ma charakter handlowy, proponuję odwołać się (mutatis mutandis) do zawartego w art. 6 dyrektywy 2007/74 kryterium dotyczącego zwolnienia z tytułu przywozu towarów przez podróżnych pochodzących z państw trzecich. Zgodnie z tym kryterium charakteru handlowego pozbawiony jest okazjonalny wywóz towarów przeznaczonych do użytku własnego lub rodzinnego albo mających stanowić prezenty. Ani rodzaj tych towarów, ani ich ilość nie może prowadzić do powstania wątpliwości co do tego, że ich wywóz nie ma handlowego charakteru.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>Mając na względzie powyższe rozważania, proponuję zatem Trybunałowi, by na pytania przedstawione przez Szegedi Törvényszék (sąd w Segedynie, Węgry) odpowiedział następująco:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>Pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>bagażu osobistego podróżnych<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="201D" ID="QE0062"/>, zawarte w art. 147 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia <DATE ISO="20061128">28 listopada 2006 r.</DATE> w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, należy interpretować nie tylko w świetle powszechnie przyjętego znaczenia wyrażeń, lecz również w świetle kontekstu, w jakim jest ono używane, oraz zamierzonych celów przepisów regulujących ten podatek.</P></ITEM><ITEM><P>Konwencja dotycząca ułatwień celnych dla turystyki sporządzona w Nowym Jorku w dniu <DATE ISO="19540604">4 czerwca 1954 r.</DATE> wraz z protokołem dodatkowym ani art. 1 pkt 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia <DATE ISO="20150728">28 lipca 2015 r.</DATE> uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego nie stanowią kontekstu, w którym należy dokonywać wykładni art. 147 dyrektywy 2006/112.</P></ITEM><?PAGE NO="14"?><ITEM><P>Zwolnienie z podatku od wartości dodanej dostaw towarów wywożonych poza Unię Europejską w bagażu osobistym podróżnych w rozumieniu art. 147 dyrektywy 2006/112 uzależnione jest między innymi od niehandlowego charakteru tego wywozu.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>