<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C‑340/16</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62016CJ0340</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:576">EU:C:2017:576</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>8</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>8</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20170720">20.7.2017</DATE> R. – SPRAWA C 340/16</P><P>MMA IARD</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (trzecia izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20170720">20 lipca 2017 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: niemiecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Współpraca sądowa w sprawach cywilnych</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie (WE) nr 44/2001</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 9 ust. 1</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 11 ust. 2</KEYWORD><KEYWORD>Jurysdykcja w sprawach dotyczących ubezpieczenia</KEYWORD><KEYWORD>Powództwo wytoczone bezpośrednio przez poszkodowanego przeciwko ubezpieczycielowi</KEYWORD><KEYWORD>Powództwo wytoczone przez pracodawcę poszkodowanego, zakład prawa publicznego, wstępujący z mocy ustawy w prawa swojego pracownika wobec ubezpieczyciela pojazdu uczestniczącego w wypadku</KEYWORD><KEYWORD>Subrogacja</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑340/16</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Oberster Gerichtshof (sąd najwyższy, Austria) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20160525">25 maja 2016 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20160616">16 czerwca 2016 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft – KABEG</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Mutuelles du Mans assurances – MMA IARD SA,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (trzecia izba),</P><P>w składzie: L. Bay Larsen, prezes izby, M. Vilaras, J. Malenovský, M. Safjan (sprawozdawca) i D. Šváby, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: M. Bobek,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft – KABEG przez H.H. Torisera, Rechtsanwalt,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Mutuelles du Mans assurances – MMA IARD SA przez M. Angerera, Rechtsanwalt,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu włoskiego przez G. Palmieri, działającą w charakterze pełnomocnika, wspieraną przez F. Di Matteo, avvocato dello Stato,</P></ITEM><?PAGE NO="2"?><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej przez M. Heller oraz M. Wilderspina, działających w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20170518">18 maja 2017 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia <DATE ISO="20001222">22 grudnia 2000 r.</DATE> w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="012" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2001">Dz.U. 2001, L 12, s. 1</REF.DOC.OJ> – wyd. spec. w jęz. polskim, rozdz. 19, t. 4, s. 42) w związku z art. 11 ust. 2 owego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Landeskrankenanstalten-Betriebsgesellschaft – KABEG, zakładem prawa publicznego zarządzającym szpitalami, z siedzibą w Klagenfurt am Wörthersee (Austria) (zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>KABEG<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>), a Mutuelles du Mans assurances – MMA IARD SA, zakładem ubezpieczeń z siedzibą we Francji (zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>MMA IARD<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>), w przedmiocie podniesionego przez KABEG żądania odszkodowania wywodzonego z faktu kontynuowania przezeń wypłaty wynagrodzenia jednemu z pracowników w okresie niezdolności owego pracownika do pracy, spowodowanej przez wypadek drogowy, który nastąpił we Włoszech z udziałem owego pracownika oraz pojazdu mechanicznego objętego ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej zawartym z MMA IARD.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie nr 44/2001</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Motywy 11–13 rozporządzenia nr 44/2001 miały następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>(11)</NO.P><TXT>Przepisy o jurysdykcji powinny być w wysokim stopniu przewidywalne i powinny zależeć zasadniczo [co do zasady] od miejsca zamieszkania pozwanego, a tak ustalona jurysdykcja powinna mieć miejsce zawsze [być zawsze dostępna], z wyjątkiem kilku dokładnie określonych przypadków, w których ze względu na przedmiot sporu lub umowę stron uzasadnione jest inne kryterium powiązania [uzasadniony jest inny łącznik]. Siedziba osób prawnych musi być zdefiniowana wprost w rozporządzeniu celem wzmocnienia przejrzystości wspólnych przepisów i uniknięcia konfliktów kompetencyjnych.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(12)</NO.P><TXT>Jurysdykcja oparta na łączniku miejsca zamieszkania [lub siedziby] powinna zostać uzupełniona jurysdykcją opartą na innych łącznikach, które powinny zostać dopuszczone ze względu na ścisły związek pomiędzy sądem a sporem prawnym lub w interesie prawidłowego wymiaru sprawiedliwości.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(13)</NO.P><TXT>W sprawach dotyczących ubezpieczenia, umów z udziałem konsumentów [zawieranych z konsumentami] i z zakresu prawa pracy strona słabsza powinna być chroniona przez przepisy jurysdykcyjne dla niej bardziej korzystne niż przepisy ogólne<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Ustanowione w rozporządzeniu nr 44/2001 zasady ustalania jurysdykcji zostały zawarte w rozdziale II, na który składały się art. 2–31.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia nr 44/2001, należący do sekcji 1 rozdziału II owego rozporządzenia, zatytułowanej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Przepisy ogólne<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>, brzmiał następująco:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia osoby mające miejsce zamieszkania [lub siedzibę] na terytorium państwa członkowskiego mogą być pozywane, niezależnie od ich obywatelstwa, przed sądy tego państwa członkowskiego<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 omawianego rozporządzenia, również ujęty we wspomnianej sekcji 1, przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Osoby mające miejsce zamieszkania [lub siedzibę] na terytorium państwa członkowskiego mogą być pozywane przed sądy innego państwa członkowskiego tylko zgodnie z przepisami sekcji 2–7 niniejszego rozdziału<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Sekcja 3 rozdziału II rzeczonego rozporządzenia była zatytułowana <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Jurysdykcja w sprawach dotyczących ubezpieczenia<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>. Obejmowała ona art. 8–14 rozporządzenia nr 44/2001.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Zgodnie z brzmieniem art. 8 owego rozporządzenia:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>Bez uszczerbku dla art. 4 i art. 5 pkt 5 w sprawach dotyczących ubezpieczenia jurysdykcję określa niniejsza sekcja<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Artykuł 9 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>Ubezpieczyciel mający miejsce zamieszkania [lub siedzibę] na terytorium państwa członkowskiego może być pozwany:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>przed sądy państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania [lub siedzibę];</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>w innym państwie członkowskim w przypadku powództw ubezpieczającego, ubezpieczonego lub uposażonego z tytułu ubezpieczenia – przed sąd miejsca, w którym powód ma miejsce zamieszkania [lub siedzibę];</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>.</P></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Artykuł 10 tegoż rozporządzenia miał następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>W odniesieniu do ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej lub ubezpieczenia nieruchomości ubezpieczyciel może być ponadto pozwany przed sąd miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Tę samą zasadę stosuje się, jeżeli ruchomości i nieruchomości objęte są tą samą umową ubezpieczenia, a powstała na nich szkoda wynika z tego samego zdarzenia<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 44/2001:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>Przepisy art. 8, 9 i 10 mają zastosowanie do powództw wytoczonych przez poszkodowanego bezpośrednio przeciwko ubezpieczycielowi, jeżeli takie bezpośrednie powództwo jest dopuszczalne<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Rozporządzenie nr 44/2001 zostało uchylone przez art. 80 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia <DATE ISO="20121212">12 grudnia 2012 r.</DATE> w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="351" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2012">Dz.U. 2012, L 351, s. 1</REF.DOC.OJ>). Niemniej jednak to ostatnie rozporządzenie, zgodnie z jego art. 81 akapit drugi, stosuje się dopiero od dnia <DATE ISO="20150110">10 stycznia 2015 r.</DATE></TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="4"?><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Dyrektywa 2009/103/WE</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Artykuł 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia <DATE ISO="20090916">16 września 2009 r.</DATE> w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="263" PAGE.FIRST="11" DATE.PUB="2009">Dz.U. 2009, L 263, s. 11</REF.DOC.OJ>), zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>Obowiązek ubezpieczenia pojazdów<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>, stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>Z zastrzeżeniem art. 5, każde państwo członkowskie podejmuje wszelkie stosowne środki w celu zapewnienia objęcia ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej odnoszącej się do ruchu pojazdów normalnie [zwykle] przebywających na jego terytorium.</ALINEA><ALINEA>Zakres pokrycia szkód oraz warunki ubezpieczenia zostają ustalone w ramach środków określonych w akapicie pierwszym.</ALINEA><ALINEA><P>Każde państwo członkowskie podejmuje wszelkie stosowne środki, aby zapewnić objęcie umową ubezpieczenia również:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>szkód wyrządzonych na terytorium innych państw członkowskich zgodnie z obowiązującym prawem w tych państwach;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>szkód poniesionych przez obywateli państw członkowskich podczas bezpośredniej podróży między dwoma terytoriami, na których obowiązuje traktat, jeśli nie ma krajowego biura ubezpieczeniowego dla terytorium, przez które następuje przejazd; w tym przypadku szkody są pokrywane zgodnie z wewnętrznymi przepisami o obowiązku ubezpieczenia obowiązującymi w państwie członkowskim, na którego terytorium pojazd przebywa normalnie [zwykle przebywa].</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA><ALINEA>Ubezpieczenie, o którym mowa w akapicie pierwszym, pokrywa obligatoryjnie zarówno szkody majątkowe, jak i szkody na osobie<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 18 tej dyrektywy, zatytułowanym <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>Roszczenie bezpośrednie<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>Państwa członkowskie zapewniają, aby poszkodowanemu w wypadku spowodowanym przez pojazd objęty ubezpieczeniem, o którym mowa w art. 3, przysługiwało bezpośrednie roszczenie [bezpośrednie powództwo] wobec zakładu ubezpieczeń chroniącego sprawcę wypadku w zakresie odpowiedzialności cywilnej<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>W wypadku drogowym, który miał miejsce w dniu <DATE ISO="20110326">26 marca 2011 r.</DATE> we Włoszech, uczestniczył rowerzysta, pracownik KABEG zamieszkały w Austrii, oraz pojazd mechaniczny objęty ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej przez MMA IARD. Pracownik KABEG doznał w następstwie owego wypadku szeregu urazów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>KABEG wytoczył powództwo przed Landesgericht Klagenfurt (sądem okręgowym w Klagenfurcie, Austria), żądając zasądzenia od MMA IARD naprawienia szkody oszacowanej na <FT TYPE="DECIMAL">15505,64</FT> EUR oraz odsetek i kosztów. KABEG wykazał, że kontynuował on wypłacanie swojemu pracownikowi, poszkodowanemu w wypadku drogowym, wynagrodzenia w okresie zwolnienia chorobowego, na którym pracownik przebywał w następstwie wypadku. KABEG uważa, że z tego względu wstąpił on w prawa majątkowe swojego pracownika do wysokości wskazanej kwoty.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>KABEG jest zdania, że właściwość miejscowa Landesgericht Klagenfurt (sądu okręgowego w Klagenfurcie) znajduje oparcie w art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 44/2001 w związku z art. 11 ust. 2 owego rozporządzenia. Ponadto podnosi on, że przed tym samym sądem toczy się równolegle postępowanie w przedmiocie powództwa wytoczonego przez jego pracownika i że w odniesieniu do rzeczonego powództwa sąd ów potwierdził już swoją jurysdykcję.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>MMA IARD podniosła zarzut braku jurysdykcji, argumentując, że sekcja 3 rozdziału II rzeczonego rozporządzenia przewiduje samodzielny system rozstrzygania konfliktów kompetencyjnych w wypadku spraw dotyczących ubezpieczenia. W jej przekonaniu, zgodnie z motywem 13 owego rozporządzenia, celem szczególnych przepisów jurysdykcyjnych przewidzianych w ramach wspomnianej sekcji jest ochrona słabszej strony. MMA IARD uważa, że KABEG, występujący w charakterze pracodawcy poszkodowanego, nie może powoływać się na tę właśnie ochronę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Landesgericht Klagenfurt (sąd okręgowy w Klagenfurcie) odrzucił podniesiony zarzut w oparciu o uzasadnienie, iż KABEG, który jedynie wstąpił w prawa swojego pracownika, może powoływać się na art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 44/2001 w związku z art. 11 ust. 2 owego rozporządzenia, ponieważ taka osoba prawna, niezależnie od jej rozmiaru, zawsze będzie stroną słabszą w sporze z zakładem ubezpieczeń.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>MMA IARD wniosła zażalenie na rzeczone postanowienie do Oberlandesgericht Graz (wyższego sądu krajowego w Grazu, Austria), który – uwzględniając zarzut braku jurysdykcji – uchylił orzeczenie wydane w pierwszej instancji i oddalił powództwo w pierwszej instancji. Oberlandesgericht Graz orzekł między innymi, że zawarte w art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 44/2001 odesłanie do art. 9 ust. 1 lit. b) owego rozporządzenia przyznaje poszkodowanemu, czy to osobie fizycznej, czy też prawnej, prawo do pozwania ubezpieczyciela przed właściwy sąd państwa członkowskiego, w którym poszkodowany ma swoje miejsce zamieszkania, względnie siedzibę. Ponadto zdaniem Oberlandesgericht Graz (wyższego sądu krajowego w Grazu) pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>poszkodowanego<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> obejmuje osoby poszkodowane zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Niemniej jednak zdaniem owego sądu nie każdy poszkodowany może skorzystać z rzeczonego prawa. Aby dokonać ustalenia, czy dany poszkodowany może się na owo prawo powołać, należałoby w opinii tego sądu ustalić, czy dany poszkodowany jest <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>gospodarczo słabszy i prawnie mniej doświadczony<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/> niż ubezpieczyciel odpowiedzialności cywilnej. W opinii Oberlandesgericht Graz (wyższego sądu krajowego w Grazu) nie jest tak w wypadku zakładu prawa publicznego zarządzającego pięcioma szpitalami, takiego jak KABEG.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>KABEG wniósł do Oberster Gerichtshof (sądu najwyższego, Austria) skargę rewizyjną, powołując się na art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 44/2001 w związku z art. 11 ust. 2 owego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Zdaniem Oberster Gerichtshof (sądu najwyższego) wyjaśnienia wymaga, po pierwsze, kwestia, czy w wypadku gdyby uznano, że powód nie zasługuje na ochronę realizowaną przez przywołane przepisy, wytoczone przez niego powództwo mogłoby zostać uznane za powództwo <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>w sprawie dotyczącej ubezpieczenia<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/> w rozumieniu art. 8 rzeczonego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Po drugie, sąd odsyłający ma wątpliwości co do kryteriów pozwalających na ustalenie, że podmiot wstępujący w prawa poszkodowanego z mocy ustawy jest stroną słabszą w porównaniu z zawodowym ubezpieczycielem odpowiedzialności cywilnej.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Oberster Gerichtshof (sąd najwyższy) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>1)</NO.P><TXT>Czy wniesione przez krajowego pracodawcę powództwo o odszkodowanie z tytułu przeniesionej na niego szkody [szkody doznanej przez niego pośrednio] w wyniku dalszego wypłacania wynagrodzenia jego pracownikowi mającemu miejsce zamieszkania w kraju zalicza się do <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>spraw dotyczących ubezpieczenia<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00AB" ID="QE0020"/> w rozumieniu art. 8 rozporządzenia nr 44/2001, jeżeli:</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>pracownik został ranny w wypadku drogowym, który miał miejsce w państwie członkowskim (we Włoszech),</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>powództwo jest skierowane przeciwko mającemu siedzibę w innym państwie członkowskim (we Francji) ubezpieczycielowi udzielającemu ochrony w zakresie odpowiedzialności cywilnej pojazdu, który spowodował szkodę, i</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>pracodawca ma formę podmiotu prawa publicznego posiadającego własną osobowością prawną?</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>W wypadku udzielenia na pytanie pierwsze odpowiedzi twierdzącej:</TXT><P>Czy art 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 44/2001 w związku z art. 11 ust. 2 tego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że pracodawca wypłacający dalej wynagrodzenie może – jako <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>poszkodowany<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00AB" ID="QE0021"/> – wytoczyć powództwo przeciwko ubezpieczycielowi udzielającemu ochrony w zakresie odpowiedzialności cywilnej przed sądem miejsca, w którym pracodawca ma siedzibę, o ile takie bezpośrednie powództwo jest dopuszczalne?<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>.</P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pytań prejudycjalnych</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Poprzez swoje pytania, które należy rozpoznać łącznie, sąd odsyłający pragnie w istocie ustalić, czy art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 44/2001 w związku z art. 11 ust. 2 owego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że mający siedzibę w jednym państwie członkowskim pracodawca, który w okresie spowodowanej przez wypadek drogowy nieobecności swojego pracownika w dalszym ciągu wypłacał mu wynagrodzenie i który wstąpił w prawa owego pracownika względem mającego siedzibę w innym państwie członkowskim zakładu ubezpieczeń ubezpieczającego odpowiedzialność cywilną za pojazd uczestniczący w wypadku, może – w charakterze <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>poszkodowanego<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/> w rozumieniu art. 11 ust. 2 przywołanego rozporządzenia – pozwać wspomniany zakład ubezpieczeń przed sądy pierwszego państwa członkowskiego, jeżeli takie bezpośrednie powództwo jest dopuszczalne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>W kwestii tej należy przypomnieć, że sekcja 3 rozdziału II owego rozporządzenia ustanawia w sprawach dotyczących ubezpieczenia autonomiczny system podziału jurysdykcji (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050512">12 maja 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>Société financière et industrielle du Peloux</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑112/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:280">EU:C:2005:280</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Podobnie jak w wypadku spraw dotyczących indywidualnych umów o pracę oraz umów zawieranych z konsumentami i jak wynika z motywu 13 rozporządzenia nr 44/2001, powództwa wytaczane w sprawach dotyczących ubezpieczenia charakteryzuje pewien brak równowagi pomiędzy stronami (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20050526">26 maja 2005 r.</DATE>, <NAME.CASE>GIE Réunion européenne i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑77/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2005:327">EU:C:2005:327</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), a postanowienia owej sekcji 3 mają na celu skorygowanie tego braku równowagi poprzez umożliwienie stronie słabszej korzystania z przepisów jurysdykcyjnych, które – w porównaniu z przepisami ogólnymi – są dla niej korzystniejsze (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090917">17 września 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Vorarlberger Gebietskrankenkasse</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑347/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:561">EU:C:2009:561</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Wątpliwości sądu odsyłającego związane z klasyfikacją pracodawcy wstępującego z mocy ustawy w prawa poszkodowanego jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>strony słabszej<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/> pojawiły się na tle orzeczenia przez Trybunał, że instytucja zabezpieczenia społecznego, wstępująca z mocy ustawy w prawa osoby bezpośrednio poszkodowanej w wypadku samochodowym, nie może być za taką uznana – w przeciwieństwie do spadkobiercy poszkodowanego w wypadku (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090917">17 września 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Vorarlberger Gebietskrankenkasse</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑347/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:561">EU:C:2009:561</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W tej kwestii sąd odsyłający podnosi, że w okolicznościach takich jak zaistniałe w sprawie będącej przedmiotem postępowania głównego możliwość, by pracodawca, który wstąpił w prawa pracownika, pozwał ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody przed sądy państwa członkowskiego siedziby owego pracodawcy, gwarantowałaby zgodność tychże przepisów jurysdykcyjnych z realizowanymi przez nie celami, ich przewidywalność oraz dobre administrowanie wymiarem sprawiedliwości.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>W związku z tym w rozpatrywanej sprawie należy zbadać, czy pracodawca wstępujący w prawa osoby bezpośrednio poszkodowanej jest objęty zakresem znaczeniowym pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>poszkodowanego<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/> w rozumieniu art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 44/2001.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Jak zauważył rzecznik generalny w pkt 47 opinii w kontekście rozporządzenia nr 44/2001, pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>strony słabszej<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/> ma zakres szerszy w sprawach dotyczących ubezpieczenia aniżeli w sprawach dotyczących umów zawieranych z konsumentami oraz w sprawach indywidualnych umów o pracę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Należy również przypomnieć, że Trybunał orzekł, iż celem odesłania zawartego w art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 44/2001 jest dodanie do katalogu powodów, wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. b) tego samego rozporządzenia, osób, które poniosły szkodę, bez zawężania ich kręgu wyłącznie do tych, które poniosły szkodę bezpośrednio (wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071213">13 grudnia 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>FBTO Schadeverzekeringen</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑463/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:792">EU:C:2007:792</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>; z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090917">17 września 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Vorarlberger Gebietskrankenkasse</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑347/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:561">EU:C:2009:561</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Ponadto, jak zauważył w swoim postanowieniu odsyłającym sąd odsyłający, kazuistyczna ocena kwestii, czy pracodawca kontynuujący wypłatę wynagrodzenia może zostać uznany za <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>stronę słabszą<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>, co warunkuje uznanie go za objętego zakresem pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>poszkodowanego<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/> w rozumieniu art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 44/2001, powodowałaby powstanie ryzyka osłabienia pewności prawa i byłaby sprzeczna z celem ustanowionym w motywie 11 owego rozporządzenia, zgodnie z którym przepisy o jurysdykcji powinny być w wysokim stopniu przewidywalne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>W konsekwencji należy stwierdzić, że zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 44/2001 pracodawcy, którzy wstąpili w prawa swoich pracowników do odszkodowania, mogą – jako osoby, które doznały szkody, i to niezależnie od ich rozmiaru i formy prawnej – powoływać się na przepisy jurysdykcji szczególnej zawarte w art. 8–10 rzeczonego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>I tak, pracodawca, który wstąpił w prawa swojego pracownika, aby zrefundować sobie wynagrodzenie wypłacane owemu pracownikowi w okresie jago niezdolności do pracy, i który – jako taki – wytacza powództwo o naprawienie poniesionej przez siebie szkody, może zostać uznany za stronę słabszą od pozywanego przez siebie ubezpieczyciela, i w związku z tym można uznać, iż jest uprawniony do skorzystania z możliwości wytoczenia przeciwko temu ubezpieczycielowi takiego powództwa przed sądami państwa członkowskiego swojej siedziby.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Wynika z tego, że pracodawca, który wstąpił w prawa swojego poszkodowanego w wypadku drogowym pracownika, któremu to pracownikowi pracodawca w dalszym ciągu wypłacał wynagrodzenie, może – w charakterze <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>poszkodowanego<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/> – pozwać ubezpieczyciela pojazdu, który uczestniczył w wypadku, przed sądy państwa członkowskiego swojej siedziby, jeżeli takie bezpośrednie powództwo jest dopuszczalne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>W tej ostatniej kwestii należy zauważyć, że zgodnie z art. 18 dyrektywy 2009/103 państwa członkowskie zapewniają, aby poszkodowanemu w wypadku spowodowanym przez pojazd objęty ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej przysługiwało bezpośrednie powództwo wobec zakładu ubezpieczeń chroniącego sprawcę wypadku w zakresie odpowiedzialności cywilnej.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Z całokształtu powyższych rozważań wynika, że art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 44/2001 w związku z art. 11 ust. 2 rzeczonego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że mający siedzibę w jednym państwie członkowskim pracodawca, który w okresie spowodowanej przez wypadek drogowy nieobecności swojego pracownika w dalszym ciągu wypłacał mu wynagrodzenie i który wstąpił w prawa owego pracownika względem mającego siedzibę w innym państwie członkowskim zakładu ubezpieczeń ubezpieczającego odpowiedzialność cywilną za pojazd mechaniczny uczestniczący w wypadku, może – w charakterze <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>poszkodowanego<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/> w rozumieniu art. 11 ust. 2 przywołanego rozporządzenia – pozwać wspomniany zakład ubezpieczeń przed sądy pierwszego państwa członkowskiego, jeżeli takie bezpośrednie powództwo jest dopuszczalne.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (trzecia izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia <DATE ISO="20001222">22 grudnia 2000 r.</DATE> w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych w związku z art. 11 ust. 2 rzeczonego rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że mający siedzibę w jednym państwie członkowskim pracodawca, który w okresie spowodowanej przez wypadek drogowy nieobecności swojego pracownika w dalszym ciągu wypłacał mu wynagrodzenie i który wstąpił w prawa owego pracownika względem mającego siedzibę w innym państwie członkowskim zakładu ubezpieczeń ubezpieczającego odpowiedzialność cywilną za pojazd mechaniczny uczestniczący w wypadku, może – w charakterze <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>poszkodowanego<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/> w rozumieniu art. 11 ust. 2 przywołanego rozporządzenia – pozwać wspomniany zakład ubezpieczeń przed sądy pierwszego państwa członkowskiego, jeżeli takie bezpośrednie powództwo jest dopuszczalne.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>