ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έβδομο τμήμα)

της 2ας Δεκεμβρίου 2021 (*)

«Προσφυγή ακυρώσεως – Υπαλληλική υπόθεση – Έκτακτοι υπάλληλοι – Πειθαρχική διαδικασία – Αιτήσεις αναστολής – Πρόσκληση σε ακρόαση ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου – Μετάθεση της ημερομηνίας ακρόασης – Απουσία βλαπτικής πράξης – Προσφυγή που ασκήθηκε πρόωρα – Προδήλως απαράδεκτο»

Στην υπόθεση T‑303/21,

FC, εκπροσωπούμενη από τον Β. Χριστιανό, δικηγόρο,

προσφεύγουσα,

κατά

Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), εκπροσωπούμενης από τις P. Eyckmans και M. A. Σταματοπούλου, επικουρούμενες από τους T. Bontinck, A. Guillerme και L. Burguin, δικηγόρους,

καθής,

με αντικείμενο προσφυγή δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ με αίτημα την ακύρωση της πράξης που εξέδωσε ο πρόεδρος του πειθαρχικού συμβουλίου της EASO [εμπιστευτικό] με την οποία η ακρόαση της προσφεύγουσας, στο πλαίσιο της εις βάρος της πειθαρχικής διαδικασίας, ορίστηκε για [εμπιστευτικό],

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα),

συγκείμενο από τους R. da Silva Passos, πρόεδρο, V. Valančius (εισηγητή) και I. Reine, δικαστές,

γραμματέας: E. Coulon

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

 Ιστορικό της διαφοράς και πραγματικά περιστατικά μεταγενέστερα της άσκησης της προσφυγής

1        Από [εμπιστευτικό] έως [εμπιστευτικό], η προσφεύγουσα, FC, κατείχε θέση έκτακτης υπαλλήλου στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO).

2        Τον [εμπιστευτικό], η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) έλαβε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες είχαν διαπραχθεί παρατυπίες από τον πρώην εκτελεστικό διευθυντή της EASO. Ως εκ τούτου, κίνησε διαδικασία έρευνας κατά του προσώπου αυτού.

3        Με βάση τα προκαταρκτικά αποδεικτικά στοιχεία που συγκεντρώθηκαν, το πεδίο της έρευνας της OLAF επεκτάθηκε ώστε να καλύψει και άλλα μέλη του προσωπικού της EASO, μεταξύ των οποίων περιλαμβανόταν και η προσφεύγουσα.

4        Στις [εμπιστευτικό], η OLAF εξέδωσε έκθεση έρευνας (στο εξής: έκθεση της OLAF). Με το έγγραφο αυτό, έγινε σύσταση για την κίνηση πειθαρχικής διαδικασίας κατά της προσφεύγουσας.

5        Στις [εμπιστευτικό], η αρμόδια για τη σύναψη των συμβάσεων πρόσληψης αρχή της EASO (στο εξής: ΑΣΣΠΑ) αποφάσισε, μεταξύ άλλων, να αναστείλει την άσκηση των καθηκόντων της προσφεύγουσας για αόριστο χρόνο και με άμεση ισχύ.

6        Την [εμπιστευτικό], η προσφεύγουσα υπέβαλε την παραίτησή της στην EASO, την οποία η EASO δέχθηκε με ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό].

7        Με ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό], η προσφεύγουσα ανακάλεσε την παραίτησή της.

8        Με ηλεκτρονικά μηνύματα της [εμπιστευτικό] και της [εμπιστευτικό], η EASO απέρριψε την εκ μέρους της προσφεύγουσας ανάκληση της υποβληθείσας παραίτησης.

9        Με την από [εμπιστευτικό] απόφαση, η ΑΣΣΠΑ κίνησε πειθαρχική διαδικασία κατά της προσφεύγουσας.

10      Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 19 Σεπτεμβρίου 2019, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή-αγωγή, πρωτοκολληθείσα με αριθμό υπόθεσης T‑634/19, με αίτημα, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της μνημονευόμενης στη σκέψη 5 ανωτέρω απόφασης της ΑΣΣΠΑ της [εμπιστευτικό].

11      Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 9 Μαρτίου 2020, η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή-αγωγή, πρωτοκολληθείσα με αριθμό υπόθεσης T‑148/20, με αίτημα, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της απόφασης της EASO της [εμπιστευτικό] με την οποία η EASO, μεταξύ άλλων, απέρριψε την εκ μέρους της προσφεύγουσας ανάκληση της υποβληθείσας παραίτησης.

12      Στις [εμπιστευτικό], η προσφεύγουσα κλήθηκε σε ακρόαση ενώπιον του πειθαρχικού συμβουλίου της EASO.

13      Στις [εμπιστευτικό], η προσφεύγουσα υπέβαλε τις γραπτές παρατηρήσεις της στο πειθαρχικό συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 16, παράγραφος 1, του παραρτήματος IX του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ). Εκτός αυτού, υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, αίτηση για την αναστολή διεξαγωγής της σε βάρος της πειθαρχικής διαδικασίας μέχρι την οριστική εκδίκαση των υποθέσεων Τ‑634/19 και Τ‑148/20 από το Γενικό Δικαστήριο.

14      Στις [εμπιστευτικό], ο πρόεδρος του πειθαρχικού συμβουλίου της EASO (στο εξής: πρόεδρος του πειθαρχικού συμβουλίου) απέρριψε την αίτηση αναστολής της πειθαρχικής διαδικασίας.

15      Στις [εμπιστευτικό], η προσφεύγουσα υπέβαλε στον πρόεδρο του πειθαρχικού συμβουλίου νέα αίτηση, δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, για την αναστολή της πειθαρχικής διαδικασίας.

16      Στις [εμπιστευτικό], ο πρόεδρος του πειθαρχικού συμβουλίου απέρριψε τη νέα αίτηση αναστολής της πειθαρχικής διαδικασίας.

17      Στις [εμπιστευτικό], η προσφεύγουσα υπέβαλε ενώπιον της ΑΣΣΠΑ διοικητική ένσταση, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, βάλλουσα, μεταξύ άλλων, κατά των αποφάσεων με τις οποίες απορρίφθηκαν οι μνημονευόμενες στις σκέψεις 14 και 16 ανωτέρω αιτήσεις αναστολής. Στο πλαίσιο της ένστασής της, επανέλαβε το αίτημά της να ανασταλεί η κινηθείσα εις βάρος της πειθαρχική διαδικασία μέχρις ότου το Γενικό Δικαστήριο αποφανθεί οριστικά επί των υποθέσεων T‑634/19 και T‑148/20 (στο εξής: διοικητική ένσταση).

18      Με ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό], η ΑΣΣΠΑ βεβαίωσε ότι παρέλαβε τη διοικητική ένσταση και γνωστοποίησε στην προσφεύγουσα ότι, σύμφωνα με το άρθρο 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, θα λάμβανε αιτιολογημένη απάντηση εντός τεσσάρων μηνών.

19      Με ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό], ο πρόεδρος του πειθαρχικού συμβουλίου ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι η ακρόαση που έπρεπε να διενεργηθεί στο πλαίσιο της πειθαρχικής διαδικασίας θα διεξαγόταν [εμπιστευτικό] (στο εξής: ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό]).

20      Την [εμπιστευτικό], η προσφεύγουσα ενημέρωσε τον πρόεδρο του πειθαρχικού συμβουλίου ότι είχε ασκήσει ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή ακυρώσεως κατά του ηλεκτρονικού μηνύματος της [εμπιστευτικό], καθώς και αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, πρωτοκολληθείσα με αριθμό υπόθεσης T‑303/21 R.

21      Με ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό], ο γραμματέας του πειθαρχικού συμβουλίου της EASO ενημέρωσε την προσφεύγουσα ότι η προβλεφθείσα για τις [εμπιστευτικό] ακρόαση μετατέθηκε σε μεταγενέστερη ημερομηνία, «πιθανώς μετά το καλοκαίρι» (στο εξής: ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό]).

 Διαδικασία και αιτήματα της προσφεύγουσας

22      Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 31 Μαΐου 2021, η προσφεύγουσα άσκησε την υπό κρίση προσφυγή. Με χωριστό δικόγραφο, που κατέθεσε αυθημερόν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου, υπέβαλε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, βάσει του άρθρου 156 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.

23      Με το δικόγραφο της προσφυγής, η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:

–        να ακυρώσει το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό], με το οποίο απορρίφθηκε η διοικητική ένσταση·

–        να καταδικάσει την EASO στα δικαστικά έξοδα.

24      Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου την 1η Ιουνίου 2021, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 66 του Κανονισμού Διαδικασίας, η προσφεύγουσα ζήτησε την τήρηση ανωνυμίας και τη μη δημοσιοποίηση ορισμένων στοιχείων. Με απόφαση της 18ης Ιουνίου 2021, το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) δέχθηκε το αίτημα διατήρησης της ανωνυμίας.

25      Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου στις 18 Ιουνίου 2021, η προσφεύγουσα υπέβαλε αίτηση κατάργησης της δίκης, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 130, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, προσκομίζοντας ως αποδεικτικό στοιχείο, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 85, παράγραφος 3, του εν λόγω Κανονισμού, το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό].

26      Στις 19 Ιουλίου 2021, η EASO κατέθεσε στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου τις παρατηρήσεις της επί της αίτησης κατάργησης της δίκης, αμφισβητώντας τη συνδρομή λόγου κατάργησης της δίκης και ζητώντας από το Γενικό Δικαστήριο να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον των σχετικών με την αίτηση κατάργησης της δίκης.

 Σκεπτικό

27      Κατά το άρθρο 126 του Κανονισμού Διαδικασίας, όταν η προσφυγή είναι προδήλως απαράδεκτη, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί οποτεδήποτε να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη, χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία.

28      Εν προκειμένω, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι έχει επαρκώς διαφωτιστεί από τα έγγραφα της δικογραφίας και αποφασίζει, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου αυτού, να αποφανθεί χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία.

29      Στην υπό κρίση υπόθεση, από τη διατύπωση του κυρίου μέρους και του πρώτου αιτήματος της προσφυγής προκύπτει σαφώς ότι η προσφεύγουσα προσάπτει, στην πραγματικότητα, στην EASO ότι, με το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό], απέρριψε τη διοικητική ένσταση.

30      Συγκεκριμένα, με το δικόγραφο της προσφυγής, η προσφεύγουσα, αφενός, ζητεί ρητώς από το Γενικό Δικαστήριο «την ακύρωση της βλαπτικής για την προσφεύγουσα πράξης του προέδρου του πειθαρχικού συμβουλίου ως οργάνου [της] EASO, [...] με την οποία απορρίφθηκε η [...] ένσταση».

31      Αφετέρου, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό], «[το] οποί[ο] απορρίπτει με contrarius actus την ένσταση [...] με αντικείμενο την αναστολή της πειθαρχικής διαδικασίας, δεν συνιστά προπαρασκευαστική πράξη ούτε “απλή εκδήλωση πρόθεσης λήψεως απόφασης στο μέλλον”, αλλά ότι, αντιθέτως, «συνιστά αποσπαστή πράξη (acte détachable) σε σχέση με την υπόλοιπη πειθαρχική διαδικασία, η οποία παράγει αυτοτελώς έννομα αποτελέσματα και για το λόγο αυτό αποτελεί αντικείμενο της προκειμένης αυτοτελώς ασκουμένης προσφυγής ακυρώσεως».

32      Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι μια διοικητική ένσταση και η συνακόλουθη προσφυγή πρέπει, αμφότερες, να στρέφονται κατά βλαπτικής για τον προσφεύγοντα πράξης, κατά την έννοια των άρθρων 90, παράγραφος 2, και 91, παράγραφος 1, του ΚΥΚ. Αποτελεί βλαπτική πράξη μια πράξη η οποία επάγεται υποχρεωτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να επηρεάσουν ευθέως και αμέσως τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, τροποποιώντας ουσιωδώς τη νομική του κατάσταση (πρβλ. διάταξη της 13ης Σεπτεμβρίου 2013, Conticchio κατά Επιτροπής, T‑358/12 P, EU:T:2013:525, σκέψη 21 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Για να μπορεί ένα μέτρο να χαρακτηριστεί ως βλαπτική πράξη πρέπει να προέρχεται από την αρμόδια αρχή και να περιέχει οριστική θέση της Διοίκησης όσον αφορά την ατομική κατάσταση του προσφεύγοντος (βλ. απόφαση της 9ης Απριλίου 2019, Aldridge κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑319/17, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2019:231, σκέψη 42 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).

33      Πάντως, αφενός, διαπιστώνεται ότι ο συντάκτης του ηλεκτρονικού μηνύματος της [εμπιστευτικό] δεν είναι η ΑΣΣΠΑ, αλλά ο πρόεδρος του πειθαρχικού συμβουλίου, ενώ η ΑΣΣΠΑ, επιληφθείσα τυπικώς της διοικητικής ένστασης, παραμένει η μόνη αρμόδια να την απορρίψει ή, κατά περίπτωση, να την κάνει δεκτή. Επιπλέον, από τη δικογραφία δεν προκύπτει ότι ο πρόεδρος του πειθαρχικού συμβουλίου ενήργησε σε συμφωνία με την ΑΣΣΠΑ. Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της υπό κρίση υπόθεσης, και ιδίως του γεγονότος ότι η ΑΣΣΠΑ επισήμανε στην προσφεύγουσα ότι θα εκδιδόταν απόφαση επί της διοικητικής ένστασής της εντός τεσσάρων μηνών, η προσφεύγουσα δεν μπορούσε ούτε να έχει θεωρήσει ευλόγως ότι το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό] προερχόταν από την ΑΣΣΠΑ, πράγμα το οποίο άλλωστε δεν υποστηρίζει.

34      Αφετέρου, από τη συνοπτική διατύπωση του ηλεκτρονικού μηνύματος της [εμπιστευτικό] προκύπτει ότι ο πρόεδρος του πειθαρχικού συμβουλίου απλώς κάλεσε την προσφεύγουσα σε ακρόαση στο πλαίσιο της πειθαρχικής διαδικασίας που κινήθηκε σε βάρος της, γνωστοποιώντας της την ημερομηνία διεξαγωγής της ακρόασης. Το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό] δεν περιέχει καμία αναφορά στη διοικητική ένσταση ή στα επιχειρήματα που προβάλλονται με αυτήν.

35      Επομένως, από το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό] ουδόλως προκύπτει ότι ο πρόεδρος του πειθαρχικού συμβουλίου, ακόμη και αν υποτεθεί ότι ήταν αρμόδιος προς τούτο, είχε την πρόθεση, με το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα, να απορρίψει τη διοικητική ένσταση.

36      Κατά συνέπεια, το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό] δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως βλαπτική πράξη, κατά την έννοια των άρθρων 90 και 91 του ΚΥΚ, δεδομένου ότι δεν περιέχει οριστική θέση της Διοίκησης όσον αφορά την ατομική κατάσταση της προσφεύγουσας, κατά την έννοια της νομολογίας που μνημονεύεται στη σκέψη 32 ανωτέρω.

37      Επιπλέον, ανεξαρτήτως του ζητήματος αν το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό] ανακάλεσε τυπικώς, όπως διατείνεται η προσφεύγουσα, το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό], εξ αυτού ουδόλως μπορεί να συναχθεί ότι, με το εν λόγω ηλεκτρονικό μήνυμα, η φερόμενη απόφαση περί απόρριψης της διοικητικής ένστασης αντικαταστάθηκε από απόφαση δεχόμενη τη διοικητική ένσταση. Πράγματι, το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό] επισημαίνει απλώς στην προσφεύγουσα ότι η αρχικώς προβλεφθείσα ακρόαση επρόκειτο να μετατεθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία, πιθανώς μετά τις θερινές διακοπές, χωρίς να κάνει την παραμικρή αναφορά, ρητή ή σιωπηρή, σε αναστολή της πειθαρχικής διαδικασίας μέχρις ότου το Γενικό Δικαστήριο αποφανθεί οριστικά επί των υποθέσεων T‑634/19 και T‑148/20. Επομένως, η αίτηση κατάργησης της δίκης δεν μπορεί εν πάση περιπτώσει να γίνει δεκτή.

38      Επιπλέον, κατά πάγια νομολογία, πριν από την άσκηση προσφυγής κατά βλαπτικής πράξης εκδοθείσας από την ΑΣΣΠΑ πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να έχει οπωσδήποτε υποβληθεί διοικητική ένσταση που να έχει αποτελέσει αντικείμενο ρητής ή σιωπηρής απορριπτικής απόφασης. Προσφυγή που ασκείται προτού περατωθεί η προκαταρκτική αυτή διαδικασία είναι, λόγω του προώρου χαρακτήρα της, απαράδεκτη δυνάμει του άρθρου 91, παράγραφος 2, του ΚΥΚ (πρβλ. απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 2008, Βέλγιο και Επιτροπή κατά Genette, T‑90/07 P και T‑99/07 P, EU:T:2008:605, σκέψη 105 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).

39      Εν προκειμένω, η ΑΣΣΠΑ, όπως γνωστοποίησε στην προσφεύγουσα με το ηλεκτρονικό μήνυμα της [εμπιστευτικό] (βλ. σκέψη 18 ανωτέρω), είχε στη διάθεσή της, σύμφωνα με το άρθρο 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, προθεσμία τεσσάρων μηνών για να απαντήσει στη διοικητική ένσταση που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις [εμπιστευτικό].

40      Δεν αμφισβητείται πάντως ότι, κατά την ημερομηνία άσκησης της υπό κρίση προσφυγής, ήτοι στις 31 Μαΐου 2021, αφενός, η προθεσμία αυτή δεν είχε λήξει και, αφετέρου, η ΑΣΣΠΑ δεν είχε εκδώσει καμία ρητή απόφαση για την απόρριψη της διοικητικής ένστασης. Επομένως, η υπό κρίση προσφυγή ασκήθηκε πρόωρα.

41      Από το σύνολο των προεκτεθέντων προκύπτει ότι η υπό κρίση προσφυγή πρέπει να απορριφθεί ως προδήλως απαράδεκτη.

 Επί των δικαστικών εξόδων

42      Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου.

43      Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να φέρει, πλέον των δικαστικών της εξόδων, τα δικαστικά έξοδα της EASO, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της τελευταίας.

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο τμήμα)

διατάσσει:

1)      Απορρίπτει την προσφυγή ως προδήλως απαράδεκτη.

2)      Καταδικάζει την FC στα δικαστικά έξοδά της καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO).

Λουξεμβούργο, 2 Δεκεμβρίου 2021.

* Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική.