<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1987ELA.0800357501.case.xml"><NO.CASE>340/85</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61985C0340</NO.CELEX><NO.SEQ>0010.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST>3581</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>3583</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>3</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ TOY SIR GORDON SLYNN — ΥΠΟΘΕΣΗ 340/85</LEFT><RIGHT>PORTO NOGARO / ΕΠΙΤΡΟΠΗ</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Sir Gordon Slynn</HT></P><P>της <DATE ISO="19870618">18ης Ιουνίου 1987</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Μετάφραση από τα αγγλικά.</P></NOTE></P></TI></TITLE><P><HT TYPE="ITALIC">Κύριε πρόεδρε,</HT></P><P><HT TYPE="ITALIC">Κύριοι δικαστές,</HT></P><P>Με απόφαση της <DATE ISO="19830201">1ης Φεβρουαρίου 1983</DATE> που απηύθυνε στην επιχείρηση σιδήρου και χάλυβα Acciaierie e Ferriere di Porto Nogaro SpA ( στο εξής: Porto Nogaro ), η Επιτροπή καθόρισε τις ποσοστώσεις παραγωγής και τις ποσοστώσεις παραδόσεως εντός της κοινής αγοράς για την επιχείρηση αυτή και για το πρώτο τρίμηνο του 1983 σε <FT TYPE="NUMBER">1360</FT> τόνους και 904 τόνους, αντιστοίχως, για τα προϊόντα της κατηγορίας V (ράβδοι οπλισμού σκυροδέματος κυκλικής διατομής ) και σε <FT TYPE="NUMBER">8578</FT> τόνους και <FT TYPE="NUMBER">5670</FT> τόνους για τα προϊόντα της κατηγορίας VI (εμπορικοί χάλυβες). Με απόφαση της <DATE ISO="19830302">2ας Μαρτίου 1983</DATE>, η Επιτροπή αύξησε, για το πρώτο τρίμηνο του 1983, τις ποσοστώσεις των προϊόντων της κατηγορίας V σε <FT TYPE="NUMBER">8901</FT> τόνους και <FT TYPE="NUMBER">5920</FT> τόνους, αντιστοίχως, και μείωσε τις ποσοστώσεις των προϊόντων της κατηγορίας VI σε <FT TYPE="NUMBER">6606</FT> τόνους και <FT TYPE="NUMBER">4366</FT> τόνους, αντιστοίχως, λαμβάνοντας έτσι υπόψη τη θέση σε λειτουργία ενός δεύτερου ελασματουργείου. Με την τελευταία αυτή απόφαση αυξήθηκαν επίσης οι ποσοστώσεις της κατηγορίας V και μειώθηκαν τα προϊόντα της κατηγορίας VI για το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο τρίμηνο του 1982. Η τελευταία παράγραφος της απόφασης αυτής έχει ως εξής: <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/> Οι διατάξεις αυτές ισχύουν από το δεύτερο τρίμηνο του 1982 μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 1983' πάντως, λαμβάνοντας υπόψη την ημερομηνία της παρούσας απόφασης, σας επιτρέπεται να μεταφέρετε από το δεύτερο τρίμηνο στα επόμενα τρίμηνα, μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 1983, κατόπιν κοινοποιήσεως στην Επιτροπή, τα τμήματα ποσοστώσεων που χορηγήθηκαν στην επιχείρηση σας, τα οποία δεν χρησιμοποιήθηκαν κατά τα εν λόγω τρίμηνα <QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/>.</P><P>Με τηλετύπημα της <DATE ISO="19830310">10ης Μαρτίου 1983</DATE>, η εταιρία Porto Nogaro δήλωσε ότι την εν λόγω απόφαση της <DATE ISO="19830302">2ας Μαρτίου 1983</DATE> έλαβε μόλις στις <DATE ISO="19830309">9 Μαρτίου 1983</DATE>. Γι' αυτό το λόγο ζήτησε: i) έγκριση μεταφοράς των τμημάτων των ποσοστώσεων, που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί το δεύτερο τρίμηνο και τα επόμενα τρίμηνα του 1982, στο πρώτο τρίμηνο του 1983, ii) έγκριση μεταφοράς των τμημάτων των ποσοστώσεων, που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί το πρώτο τρίμηνο, στο δεύτερο τρίμηνο του 1983, λόγω του ότι είχε λάβει την απόφαση της <DATE ISO="19830302">2ας Μαρτίου 1983</DATE> πάρα πολύ αργά ώστε να μπορεί να χρησιμοποιήσει το σύνολο των πρόσθετων ποσοστώσεων πριν από το τέλος του πρώτου τριμήνου του 1983, και iii ) αναπροσαρμογή των ποσοστώσεων της παραδόσεως. Με έγγραφο της <DATE ISO="19830322">22ας Μαρτίου 1983</DATE>, η Επιτροπή απέρριψε το τρίτο από τα αιτήματα αυτά και απάντησε ότι το δεύτερο τελούσε υπό μελέτη και ότι θα της δινόταν απάντηση το συντομότερο δυνατό. Ωστόσο, ουδέποτε δόθηκε απάντηση.</P><P>Με άλλη απόφαση της <DATE ISO="19830302">2ας Μαρτίου 1983</DATE>, η Επιτροπή καθόρισε τις ποσοστώσεις παραγωγής και παραδόσεως της Porto Nogaro για το δεύτερο τρίμηνο του 1983 αντιστοίχως σε <FT TYPE="NUMBER">9069</FT> τόνους και σε <FT TYPE="NUMBER">6046</FT> τόνους, για τα προϊόντα της κατηγορίας V, και σε <FT TYPE="NUMBER">6606</FT> τόνους και σε <FT TYPE="NUMBER">4366</FT> τόνους για τα προϊόντα της κατηγορίας VI.</P><P>Εν συνεχεία, η Επιτροπή έκρινε ότι η Porto Nogaro είχε υπερβεί τις ποσοστώσεις της κατά το πρώτο και κατά το δεύτερο τρίμηνο το 1983. Η Επιτροπή δεν επέβαλε πρόστιμο για το πρώτο τρίμηνο του 1983 διαπίστωσε όμως ότι, κατά το δεύτερο τρίμηνο του 1983, η Porto Nogaro είχε υπερβεί την ποσόστωση της παραγωγής στην κατηγορία V κατά Ι 765 τόνους, την ποσόστωση της παραγωγής στην κατηγορία<?PAGE NO="3582"?> VI κατά <FT TYPE="NUMBER">2484</FT> τόνους και την ποσόστωση της παραδόσεως για την κατηγορία VI κατά 522 τόνους. Ως εκ τούτου η Επιτροπή, με απόφαση της <DATE ISO="19851009">9ης Οκτωβρίου 1985</DATE>, επέβαλε στην Porto Nogaro πρόστιμο <FT TYPE="NUMBER">217650</FT> ECU ( ήτοι <FT TYPE="NUMBER">324838200</FT> ιταλικών λιρετών ).</P><P>Με προσφυγή που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στις <DATE ISO="19851114">14 Νοεμβρίου 1985</DATE>, η Porto Nogaro ζητεί από το Δικαστήριο να ακυρώσει την από <DATE ISO="19851009">9 Οκτωβρίου 1985</DATE> απόφαση της Επιτροπής με την οποία της επιβλήθηκε το πρόστιμο αυτό ή, επικουρικώς, να μειώσει το πρόστιμο κατά δίκαιη κρίση, αφού λάβει υπόψη το γεγονός ότι η προσφεύγουσα ενήργησε με καλή πίστη. Η Porto Nogaro προβάλλει, πρώτον, ότι οι φερόμενες υπερβάσεις παραγωγής και παραδόσεως για το δεύτερο τρίμηνο του 1983 δεν έπρεπε να θεωρηθούν ως υπερβάσεις των αντίστοιχων ποσοστώσεων, δεδομένου ότι, λόγω της μη έγκαιρης χορηγήσεως τους, η εταιρία αδυνατούσε παντελώς να παραγάγει και να παραδώσει τις ποσότητες που αντιστοιχούσαν στις ποσοστώσεις οι οποίες της είχαν χορηγηθεί μόλις στο τέλος του πρώτου τριμήνου του 1983. Η Porto Nogaro υποστηρίζει, δεύτερον, ότι το αίτημά της που απέβλεπε στην αυτόματη μεταφορά των ποσοστώσεων αυτών στο επόμενο τρίμηνο ( δηλαδή στο δεύτερο τρίμηνο του 1983 ) δεν εξετάστηκε από την Επιτροπή σύμφωνα με τη λογική της προγενέστερης αποφάσεώς της να χορηγήσει τις εν λόγω ποσότητες και, συνεπώς, αντίθετα προς την προηγουμένως εκδηλωθείσα βούληση της να χορηγήσει τις εν λόγω ποσότητες.</P><P>Με το υπόμνημα απαντήσεως και κατά την προφορική διαδικασία η προσφεύγουσα προέβαλε ορισμένα νέα επιχειρήματα: ειδικότερα, ισχυρίσθηκε ότι έλαβε εκ μέρους υπαλλήλων της Επιτροπής την προφορική διαβεβαίωση ότι θα της επιτρεπόταν να μεταφέρει τις ποσοστώσεις που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί και υποστήριξε ότι οι υπερβάσεις των ποσοστώσεων οφείλονταν σε σφάλμα αντιγραφής εκ μέρους της εταιρίας και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν υπερέβη τις συνολικές της ποσοστώσεις. Δυνάμει του άρθρου 42, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, οι ισχυρισμοί αυτοί είναι κατά τη γνώμη μου απαράδεκτοι, οπότε η υπόθεση πρέπει να εκδικαστεί με βάση τους ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν με το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο.</P><P>Όσον αφορά τα προϊόντα της κατηγορίας V, για τα οποία είχαν αυξηθεί οι ποσοστώσεις, αυτό που θα μπορούσε να γίνει, αν είχε χορηγηθεί έγκριση, θα ήταν η μεταφορά από το πρώτο στο δεύτερο τρίμηνο του 1983 του μη χρησιμοποιηθέντος τμήματος της ποσόστωσης παραγωγής, που ανερχόταν σε <FT TYPE="NUMBER">2686</FT> τόνους. Η Porto Nogaro ουδέποτε έλαβε πραγματική απάντηση στην από <DATE ISO="19830310">10 Μαρτίου 1983</DATE> αίτηση της, με την οποία ζητούσε τη μεταφορά της ποσότητας αυτής. Κατά τη γνώμη μου, η σιωπή της Επιτροπής δεν μπορεί να ερμηνευτεί ως έγκριση μεταφοράς, μολονότι η Επιτροπή, έχουσα υποσχεθεί να δώσει απάντηση με το από <DATE ISO="19830322">22 Μαρτίου 1983</DATE> έγγραφό της, κακώς παρέλειψε εν συνεχεία να απαντήσει. Πάντως, από την αιτιολογία της απόφασης της <DATE ISO="19851009">9ης Οκτωβρίου 1985</DATE> προκύπτει σαφώς ότι η Επιτροπή έλαβε υπόψη το γεγονός ότι το ζήτημα δεν είχε διασαφηνιστεί · συνεπώς, αναγνώρισε στην Porto Nogaro την ελαφρυντική περίσταση της αμφιβολίας, αφαιρώντας από την ποσότητα στην οποία αναφερόταν το πρόστιμο το σύνολο της ποσόστωσης παραγωγής της κατηγορίας V που δεν χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος του πρώτου τριμήνου του 1983. Το μέγεθος των 1765 τόνων, που ελήφθη υπόψη για την επιβολή του προστίμου, είναι αποτέλεσμα της αφαίρεσης αυτής.</P><P>Η κατάσταση ήταν διαφορετική όσον αφορά την κατηγορία VI. Για την εν λόγω κατηγορία, οι ποσοστώσεις είχαν μειωθεί. Επομένως, δεν είναι δυνατόν να υποστηριχτεί ότι η εταιρία δεν ήταν σε θέση, λόγω της μη έγκαιρης κοινοποιήσεως, να χρησιμοποιήσει κατά το εναπομείναν διάστημα του τριμήνου τις ποσότητες που της είχαν αφαιρεθεί και που, εν πάση περιπτώσει, δεν είχε παραγάγει.</P><?PAGE NO="3583"?><P>Από τα προεκτεθέντα έπεται ότι ο πρώτος λόγος που προβάλλεται με το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο δεν μπορεί να δικαιολογήσει την ακύρωση της απόφασης, τόσο ως προς τα προϊόντα της κατηγορίας V όσο και ως προς τα προϊόντα της κατηγορίας VI.</P><P>Ο δεύτερος λόγος που προβάλλεται με το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο είναι ότι η Επιτροπή, λόγω του ότι είχε εγκρίνει τη μεταφορά ποσοστώσεων που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί κατά τα προηγούμενα τρίμηνα, υπείχε επίσης την υποχρέωση να εγκρίνει τη μεταφορά από το πρώτο στο δεύτερο τρίμηνο του 1983. Δεν δέχομαι το επιχείρημα αυτό. Η μεταφορά που εγκρίθηκε με την από <DATE ISO="19830302">2 Μαρτίου 1983</DATE> απόφαση της Επιτροπής περιοριζόταν ρητά στο πρώτο τρίμηνο του 1983. Κατά τη γνώμη μου, αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εκδήλωση βουλήσεως για περαιτέρω εγκρίσεις μεταφοράς ούτε ότι η ύπαρξη της απόφασης συνεπάγεται ότι θα έπρεπε να δοθούν και άλλες εγκρίσεις. Το από <DATE ISO="19830322">22 Μαρτίου 1983</DATE> έγγραφο της Επιτροπής δεν μπορεί να ερμηνευτεί ως σιωπηρή έγκριση μεταφοράς. Κατά τη γνώμη μου, τίποτε στην υπόθεση αυτή δεν επέτρεπε τη δημιουργία οποιασδήποτε δικαιολογημένης προσδοκίας για τη μελλοντική διατήρηση παραχωρήσεως όπως αυτής που εγκρίθηκε για τα προηγούμενα τρίμηνα μέχρι και το πρώτο τρίμηνο του 1983. Συνεπώς, θεωρώ ότι ο δεύτερος λόγος της προσφυγής πρέπει να απορριφθεί.</P><P>Δεδομένου ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση της <DATE ISO="19851009">9ης Οκτωβρίου 1985</DATE> αναγνωρίστηκε ήδη στην προσφεύγουσα η ελαφρυντική περίσταση της αμφιβολίας που μπορούσε να υπάρξει εν προκειμένω και ότι ο συντελεστής ανά τόνο υπερβάσεως ορίστηκε σε 50 αντί 75 ECU, δεν δικαιολογείται, κατά τη γνώμη μου, η επανεξέταση του ύψους του προστίμου.</P><P>Συνεπώς, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί και να καταδικαστεί η προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.</P></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>