Kif diġà invokajt, G. de Ruyter kien ċittadin Olandiż, impjegat minn kumpannija Olandiża, iżda kien domiċiljat fiskalment fi Franza. Fis-snin bejn l-1997 u l-2004, huwa rċieva vitalizji b’titolu oneruż b’sorsi mill-Olanda, li kienu kkunsidrati mill-amministrazzjoni fiskali Franċiża bħala dħul mill-patrimonju u li għalhekk kienu suġġetti, għall-kontribuzzjonijiet ta’ KSĠ u ta’ KRDS, għall-imposta soċjali ta’ 2% kif ukoll għall-kontribuzzjoni addizzjonali ta’ 0.3% fuq din l-imposta.

G. de Ruyter ikkontesta l-issuġġettar tiegħu għal dawn il-kontribuzzjonijiet u imposti soċjali quddiem il-qrati amministrattivi Franċiżi. Huwa sostna, b’riferiment għas-sentenzi tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummmissjoni vs Franza (C‑34/98, EU:C:2000:84) u tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑169/98, EU:C:2000:85)  17  – L-ewwel miż-żewġ sentenzi kienet titratta l-KRDS filwaqt li t-tieni kienet titratta l-KSĠ. li, mill-fatt tal-assenjazzjoni speċifika tagħhom għall-finanzjament tal-iskemi obbligatorji Franċiżi ta’ sigurtà soċjali, dawn il-kontribuzzjonijiet u imposti soċjali kienu jmorru kontra l-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1408/71 li jistabbilixxi l-prinċipju ta’ uniċità ta’ leġiżlazzjoni fil-qasam tas-sigurtà soċjali.

Ma hemmx dubju fl-ispirtu tal-qorti nazzjonali [il-Conseil d’État (il-Kunsill tal-Istat Franċiż)] li adixxiet quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja, li l-imsemmija kontribuzzjonijiet u imposti soċjali kienu jagħmlu parti mill-finanzjament tal-iskemi obbligatorji Franċiżi tas-sigurtà soċjali. Min-naħa l-oħra, il-Conseil d’État staqsa jekk il-fatt, minn naħa, li l-kontribuzzjonijiet u imposti inkwistjoni, bid-differenza tas-sitwazzjonijiet li taw lok għas-sentenzi tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑34/98, EU:C:2000:84) u tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑169/98, EU:C:2000:85), kienu bbażati mhux fuq dħul minn attività professjonali u minn dħul sostitut iżda fuq dħul mill-patrimonju tal-persuna taxxabbli kkonċernata, indipendentement mill-eżerċizzju ta’ kull attività ekonomika u, min-naħa l-oħra, li dawn il-kontribuzzjonijiet u l-imposti ma jagħtu dritt għal ebda benefiċċju jew vantaġġ mogħti permezz ta’ skema tas-sigurtà soċjali, kienx jippermetti li madankollu jitqiesu bħala li għandhom rabta diretta u rilevanti ma’ certi oqsma tas-sigurtà soċjali b’tali mod li jaqgħu effettivament taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tar-Regolament Nru 1408/71.

Il-Qorti tal-Ġustizzja rrispondiet fl-affermattiv għal din id-domanda.

L-ewwel nett, hija fakkret li l-element determinanti għall-finijiet tal-applikazzjoni tar-Regolament Nru 1408/71 jibqa’ fir-rabta diretta u rilevanti biżżejjed li d-dispożizzjoni nazzjonali għandha tippreżenta mal-liġijiet li jirregolaw l-oqsma tas-sigurtà soċjali elenkati fl-Artikolu 4 ta’ dan ir-regolament, indipendentement miċ-ċirkustanza li imposta speċifika tista’ tiġi kklassifikata bħala “taxxa” skont id-dritt nazzjonali  18  – Sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punti 23 u 24). .

Barra minn hekk, il-Qorti tal-Ġustizzja tenniet il-ġurisprudenza tagħha  19  – Sentenzi tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑34/98, EU:C:2000:84, punti 39 u 40) u tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑169/98, EU:C:2000:85, punti 37 u 38). li l-eżistenza jew l-assenza ta’ korrispettiv ta’ benefiċċji ma għandhiex rilevanza għall-finijiet tal-applikazzjoni tar-Regolament Nru 1408/71, peress li l-kriterju determinanti huwa dak tal-assenjazzjoni speċifika ta’ kontribuzzjoni għall-finanzjament ta’ skema tas-sigurtà soċjali ta’ Stat Membru  20  – Sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punt 26). .

Hija sussegwentement iddeċidiet li l-konkluzjoni li kienet waslet għaliha fis-sentenzi tagħha tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑34/98, EU:C:2000:84, punti 36 u 37) u tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑169/98, EU:C:2000:85, punti 34 u 35) f’dak li jirrigwarda d-dħul minn attività u d-dħul sostitut, kellha tiġi trasposta f’dak li jikkonċerna l-imposti li huma bbażati fuq id-dħul mill-patrimonju, peress li ma huwiex ikkontestat li l-prodott ta’ dawn l-imposti jiġi assenjat direttament u speċifikament għall-finanzjament ta’ ċerti oqsma tas-sigurtà soċjali fi Franza  21  – Sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punt 28). .

F’dan ir-rigward, il-Qorti tal-Ġustizzja enfasizzat li l-element determinanti ma huwiex l-eżistenza ta’ relazzjoni ta’ xogħol iżda li l-persuna tkun assigurata, b’mod obbligatorju jew fakultattiv, kontra riskju wieħed jew iktar fil-kuntest ta’ skema ġenerali jew partikolari tas-sigurtà soċjali msemmija fl-Artikolu 1(a) tar-Regolament Nru 1408/71  22  – Sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punt 31). .

Barra minn hekk, il-Qorti tal-Ġustizzja rrilevat li, fl-isfond b’mod partikolari tan-natura kompleta tas-sistema ta’ regoli dwar il-kunflitt prevista mir-Regolament Nru 1408/71, b’mod partikolari l-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali previst fl-Artikolu 13 ta’ dan ir-regolament, li għandu l-għan li jiġu evitati l-kumplikazzjonijiet li jistgħu jirriżultaw mill-applikazzjoni simultanja ta’ diversi leġiżlazzjonijiet nazzjonali u li jitħassru l-inugwaljanzi tat-trattament fir-rigward ta’ persuni li jiċċaqilqu ġewwa l-Unjoni, l-applikazzjoni tar-Regolament Nru 1408/71 ma tistax tkun limitata għad-dħul li dawn il-persuni jirċievu mir-relazzjonijiet ta’ xogħol tagħhom, taħt piena li jinħolqu differenzi fl-applikazzjoni tal-Artikolu 13 ta’ dan ir-regolament skont l-oriġini ta’ dan id-dħul li huma jirċievu  23  – Ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punti 35, 37 u 38). . “Fil-fatt, obbligu impost fuq residenti ta’ Stat Membru li huma affiljati mas-sigurtà soċjali ta’ Stat Membru ieħor sabiex jiffinanzjaw ukoll, anki jekk biss parzjalment, is-sigurtà soċjali tal-Istat ta’ residenza, joħloq b’dan il-mod trattament inugwali fir-rigward tal-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1408/71, peress li r-residenti l-oħra kollha ta’ dan l-aħħar Stat Membru huma biss obbligati jikkontribwixxu għall-iskema tas-sigurtà soċjali tiegħu” 24  – Sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punt 39 u l-ġurisprudenza ċċitata). .

Isegwi, skont il-Qorti tal-Ġustizzja, li peress li G. de Ruyter ma jaqa’ taħt ebda waħda mill-eċċezzjonijiet espliċiti għall-applikazzjoni tal-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1408/71, huwa ma jistax jiġi suġġett għall-kontribuzzjonijiet u għall-imposti inkwistjoni, kemm f’dak li jikkonċerna d-dħul li jirriżulta minn relazzjoni ta’ xogħol, kif ukoll dak id-dħul li jirriżulta mill-patrimonju tiegħu, billi tali konstatazzjonijiet ma jistgħux jiġu kkontestati minħabba l-fatt li dan id-dħul tal-aħħar għadu ma kienx suġġett għal taxxa li tieħu l-forma ta’ kontribuzzjonijiet tas-sigurtà soċjali fl-Istat Membru tal-impjieg  25  – Sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punti 40 u 41). .

Għalhekk, ir-raġunament tal-Qorti tal-Ġustizzja essenzjalment huwa bbażat fuq l-osservanza assoluta tar-regola antikumulu tal-leġiżlazzjonijiet tas-sigurtà soċjali u tar-regola ta’ kunflitt hekk kif dawn ir-regoli huma previsti fl-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1408/71, jiġifieri, fil-prattika, il-ġurisdizzjoni esklużiva tal-leġiżlazzjoni tas-sigurtà soċjali tal-Istat Membru ta’ impjieg. Kif indikat l-Avukat Ġenerali Sharpston fil-punt 57 tal-konklużjonijiet tagħha fil-kawża de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2014:2307), li l-Qorti tal-Ġustizzja għamlet riferiment għalih fil-punt 41 ta’ din is-sentenza, l-issuġġettar ta’ G. de Ruyter għall-kontribuzzjonijiet u għall-imposta inkwistjoni f’din il-kawża “ikun ifisser li ma tkunx qed titqies il-projbizzjoni tal-kumulu tal-leġiżlazzjonijiet li tinsab fl-Artikolu 13(1) tar-Regolament Nru 1408/71 u r-regola ta’ konflitt stabbilita fl-Artikolu 13(2)(a), ta’ dak ir-regolament (51). Jekk il-vitalizji li G. de Ruyter irċieva fil-Pajjiżi l-Baxxi kinux fil-fatt suġġetti għal kontribuzzjonijiet soċjali hemmhekk hija, għalhekk, irrilevanti ”  26  – Fil-punt 56 ta’ dawn l-istess konklużjonijiet, l-Avukat Ġenerali Sharpston ikklassifikat ir-regola ta’ antikumulu tal-iskemi, li tidher fl-Artikolu 13(1) tar-Regolament Nru 1408/71, bħala “regola assoluta” li tbati biss l-eċċezzjonijiet previsti fl-Artikoli 14(ċ) u 14(f) ta’ dan ir-regolament. .

Raġunament analogu jista’ jiġi żviluppat f’din il-kawża?

Il-Gvern Franċiż isostni li dan ma jistax ikun il-każ. Fil-fatt, skont dan il-gvern, billi ma jaqax taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tar-Regolamenti Nru 1408/71 u Nru 883/2004, uffiċjal tal-Unjoni ma jkunx jista’ jinvoka l-prinċipju ta’ uniċità tal-leġiżlazzjoni tas-sigurtà soċjali peress li dan il-prinċipju ma għandux ekwivalenti la fid-dritt primarju, b’mod partikolari fl-Artikolu 45 TFUE, u lanqas fid-dritt sekondarju tal-Unjoni.

Għalkemm l-argument tal-Gvern Franċiż ma huwiex għalkollox impreċiż, fl-opinjoni tiegħi, dan jonqos milli jieħu inkunsiderazzjoni element ġuridiku essenzjali, jiġifieri, l-eżistenza tal-iskema komuni tas-sigurtà soċjali tal-uffiċjali tal-Unjoni, prevista mir-Regolamenti tal-Persunal. It-teħid inkunsiderazzjoni tar-Regolamenti tal-Persunal u l-osservanza ta’ dawn tal-aħħar mill-Istati Membri fl-opinjoni tiegħi, jaqblu sabiex iqarrbu b’mod sinjifikattiv is-sitwazzjoni ta’ W. de Lobkowicz ma’ dik ta’ G. de Ruyter.

Mhux qed jiġi kkontestat li l-KSĠ u l-kontribuzzjonijiet u l-imposti l-oħra inkwistjoni fil-kawża prinċipali huma assenjati speċifikament u direttament għall-finanzjament ta’ oqsma differenti tas-sigurtà soċjali fi Franza u bħala tali jaqgħu taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tar-Regolamenti Nru 1408/71 u Nru 883/2004  27  – Hemm lok li jiġi rrilevat li, filwaqt li s-sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123) kienet tikkonċerna l-KSĠ, l-imposta soċjali ta’ 2% kif ukoll kontribuzzjoni addizzjonali bir-rata ta’ 0.3%, din il-kawża tikkonċerna, barra minn hekk, il-kontribuzzjoni addizzjonali bir-rata ta’ 1.1% fejn dan id-dħul, kif tosserva l-qorti tar-rinviju, huwa assenjat lill-fondi nazzjonali ta’ solidarjetà attiva u għandu, skont din il-qorti, jitqies bħala li jaqa’ wkoll taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tar-Regolamenti Nru 1408/71 u Nru 883/2004. .

Barra minn hekk, huwa paċifiku li d-dħul minn immobbli inkwistjoni fil-kawża prinċipali huwa kkunsidrat fid-dritt nazzjonali bħala dħul mill-patrimonju, bħal fil-każ tal-vitalizji li kienu inkwistjoni fil-kawża li tat lok għas-sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123).

Huwa paċifiku wkoll, kif semmejt qabel, li uffiċjal tal-Unjoni, bħal W. de Lobkowicz, ma jaqax taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tar-Regolamenti Nru 1408/71 u Nru 883/2004  28  – Ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tat-3 ta’ Ottubru 2000, Ferlini (C‑411/98, EU:C:2000:530, punt 41) u tas-16 ta’ Diċembru 2004, My (C‑293/03, EU:C:2004:821, punt 35). .

Dan il-fatt, li jiddistingwi din il-kawża minn dik li tat lok għas-sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123), wassal lill-partijiet ikkonċernati sabiex jikkonċentraw l-osservazzjonijiet tagħhom u ma jaqblux dwar il-kwistjoni jekk il-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali kienx joriġina direttament mill-Artikolu 45 TFUE. Il‑Kummissjoni u W. de Lobkowicz jallegaw li dan huwa l-każ u li, għalhekk, is-soluzzjoni adottata mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123) tista’ tiġi trasposta għal din il-kawża abbażi tal-interpretazzjoni tal-Artikolu 45 TFUE. Kif diġà semmejt, il-Gvern Franċiż jiddefendi argument oppost u jallega li l-ħaddiema biss li jaqgħu taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tar-Regolamenti Nru 1408/71 u Nru 883/2004 jistgħu jieħdu vantaġġ mis-sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123) peress li l-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli huwa stabbilit unikament minn dawn ir-regolamenti.

Minkejja l-isforzi tal-Kummissjoni, imtennija matul is-seduta, sabiex tfittex l-indizji ġurisprudenzjali li jistgħu jiġġustifikaw it-teżi tagħha li tali prinċipju jirriżulta effettivament u direttament mill-Artikolu 45 TFUE, jidhirli li dan id-dibattitu diġà ġie deċiż, fis-sens oppost, mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tas-16 ta’ Jannar 1992, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑57/90, EU:C:1992:10). Fil-fatt, f’din il-kawża li kienet tikkonċerna s-sitwazzjoni ta’ benefiċjarji ta’ allowance tal-irtirar kmieni jew ta’ rtirar komplementari li ma kinux jaqgħu taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tar-Regolament Nru 1408/71, il-Kummissjoni u r-Repubblika Franċiża diġà opponew lil xulxin dwar il-kwistjoni jekk il-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali kienx jikkostitwixxi prinċipju diġà eżistenti għad-dispożizzjonijiet tar-Regolament Nru 1408/71, li kien joriġina mid-dispożizzjonijiet tat-Trattat dwar il-moviment liberu tal-ħaddiema 29  – Sentenza tas-16 ta’ Jannar 1992, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑57/90, EU:C:1992:10, punti 8 sa 10). . B’mod iktar speċifiku, filwaqt li ammettiet li n-nuqqas allegat kien jikkonċerna lill-benefiċjarji ta’ skemi li, f’dak iż-żmien ma kinux jaqgħu taħt il-kamp ta’ applikazzjoni ratione materiae tar-Regolament Nru 1408/71, il-Kummissjoni sostniet li l-Qorti tal-Ġustizzja, f’sentenzi ta’ qabel id-dħul fis-seħħ tal-imsemmi regolament, kienet interpretat l-Artikoli 48 u 51 tat-Trattat KEE (li issa saru l-Artikoli 45 u 48 TFUE) fis-sens tal-eżistenza ta’ prinċipju ta’ uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli  30  – Sentenza tas-16 ta’ Jannar 1992, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑57/90, EU:C:1992:10, punti 8 u 9). . Għall-kuntrarju tal-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Lenz ippreżentati f’din il-kawża (C‑57/90, mhux ippubblikata, EU:C:1991:345), il-Qorti tal-Ġustizzja ċaħdet l-argument tal-Kummissjoni. Filwaqt li kkonstatat li l-benefiċjarji tal-iskemi inkwistjoni ma kinux jaqgħu taħt sitwazzjonijiet irregolati b’mod partikolari mill-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1408/71, il-Qorti tal-Ġustizzja minn dan iddeduċiet li “il-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli ma jistax jiġi invokat favur tagħhom”  31  – Sentenza tas-16 ta’ Jannar 1992, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑57/90, EU:C:1992:10, punt 14). u minn dan ikkonkludiet li r-Repubblika Franċiża ma “naqsitx milli tissodisfa l-obbligi tagħha skont it-Trattat KEE, u b’mod partikolari, ma aġixxietx bi ksur ta’ […] l-Artikolu 13(1),” tar-Regolament Nru 1408/71  32  – Sentenza tas-16 ta’ Jannar 1992, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑57/90, EU:C:1992:10, punt 21) (il-korsiv miżjud minni). Ara, ukoll, b’mod identiku, is-sentenza tas-6 ta’ Frar 1992 Il‑Kummissjoni vs Il‑Belġju (C‑253/90, EU:C:1992:58, punt 18). .

Sal-lum, il-ġurisprudenza sussegwenti tal-Qorti tal-Ġustizzja ma kkontestatx din is-sentenza. Il-fatt, imsemmi mill-Kummissjoni, li l-Qorti tal-Ġustizzja regolament tfakkar li l-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali “jinsab stabbilit b’mod partikolari” fl-Artikolu 13(1) tar-Regolament Nru 1408/71  33  – Ara, b’mod partikolari, is-sentenza tat-12 ta’ Ġunju 2012, Hudzinski u Wawrzyniak (C‑611/10 u C‑612/10, EU:C:2012:339, punt 41 u l-ġurisprudenza ċċitata). fl-opinjoni tiegħi, jikkostitwixxi sempliċement tfakkira li dispożizzjonijiet l-oħra tal-imsemmi regolament jipprevedu wkoll tali prinċipju  34  – Ara, b’mod partikolari, fir-rigward tal-Artikolu 14(2) tar-Regolament Nru 1408/71, is-sentenzi tad-9 ta’ Marzu 2006, Piatkowski (C‑493/04, EU:C:2006:167, punt 21) u tas-16 ta’ Mejju 2013, Wencel (C‑589/10, EU:C:2013:303, punt 47). .

Reċentement, barra minn hekk, il-Qorti tal-Ġustizzja kellha l-okkażjoni sabiex ittenni, fis-sentenza tas-26 ta’ Ottubru 2016, Hoogstad (C‑269/15, EU:C:2016:802, punt 37), li l-prinċipju tal-uniċitá tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali jirregola biss is-sitwazzjonijiet li jagħmel riferiment għalihom l-Artikolu 13(2), kif ukoll l-Artikoli 14 sa 17 tar-Regolament Nru 1408/71, sa fejn dawn id-dispożizzjonijiet jiddeterminaw ir-regoli ta’ kunflitt li għandhom jiġu applikati fil-każijiet differenti inkwistjoni.

Is-sentenzi ċċitati waqt is-seduta mill-Kummissjoni wkoll ma jippermettux li jiġi sostnut li l-Qorti tal-Ġustizzja kienet affermat b’mod mhux ambigwu li l-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali jirriżulta direttament mid-dispożizzjonijiet tat-Trattat relatati mal-moviment liberu tal-ħaddiema.

Dan ċertament huwa minnu fir-rigward tas-sentenza tad-9 ta’ Ġunju 1964, Nonnenmacher (92/63, EU:C:1964:40, p. 574). Fil-fatt, din is-sentenza, li ngħatat qabel is-sentenza tas-16 ta’ Jannar 1992, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑57/90, EU:C:1992:10) u li tinterpreta r-rabtiet bejn l-Artikolu 12 tar-Regolament tal-Kunsill Nru 3, tal-25 ta’ Settembru 1958, dwar is-sigurtà soċjali tal-ħaddiema migranti  35  – ĠU 1958, p. 561. u l-Artikoli 48 u 51 tat-Trattat KEE, speċifikat, minn naħa, li ma tistax tiġi stabbilita mingħajr test projbizzjoni ta’ kumulu bejn żewġ leġiżlazzjonijiet nazzjonali ddestinati għall-ħaddiema u, min-naħa l-oħra, li l-Artikolu 12 tar-Regolament Nru 3 (u mhux l-Ar tikoli 48 u 51 tat-Trattat KEE) ma kienx jipprojbixxi l-applikazzjoni tal-leġiżlazzjoni ta’ Stat Membru minbarra dak fejn taħdem il-persuna kkonċernata ħlief sa fejn tobbliga lil din tal-aħħar sabiex tikkontribwixxi għall-finanzjament ta’ istituzzjoni tas-sigurtà soċjali li ma tistax tagħtiha iżjed vantaġġi għall-istess riskju u għall-istess perijodu.

Dan japplika wkoll fir-rigward tas-sentenza tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑169/98, EU:C:2000:85). Il-Qorti tal-Ġustizzja ċertament ikkonstatat f’din is-sentenza ksur mir-Repubblika Franċiża tal-Artikoli 48 u 52 tat-Trattat KE (li saru l-Artikoli 45 u 49 TFUE). Madankollu, din il-konstatazzjoni segwiet u rreferiet għal dik imwettqa fil-kuntest tal-evalwazzjoni tal-Qorti tal-Ġustizzja dwar in-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu fl-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1408/71. Barra minn hekk, il-Qorti tal-Ġustizzja ma kkonfermatx li l-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali kien jirriżulta mill-artikoli ċċitati iktar ’il fuq tat-Trattat KE. Hija llimitat ruħha sabiex tiddeċiedi li l-issuġġettar għall-KSĠ tad-dħul minn attività u tad-dħul sostitut tal-ħaddiema impjegati u l-ħaddiema indipendenti li kienu jirrisjedu fi Franza iżda li ma kinux suġġetti għal-leġiżlazzjoni Franċiża tas-sigurtà soċjali kien jikkostitwixxi, minħabba r-rekwiżit ta’ kontribuzzjoni għall-finanzjament tas-sigurtà soċjali ta’ dan l-Istat Membru li ma kinux affiljati miegħu, kemm ksur tal-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1408/71 kif ukoll inugwaljanza fit-trattament li jmur kontra l-moviment liberu tal-ħaddiema, għall‑istess raġuni tal-eżistenza tal-imsemmi artikolu  36  – Ara, is-sentenza tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑169/98, EU:C:2000:85, punti 42 sa 45). . Għalhekk, in-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu kkonstatat mill-Qorti tal-Ġustizzja għall-obbligi li jirriżultaw mill-Artikoli 48 u 52 tat-Trattat KE ma kienx jidher li huwa awtonomu għalkollox meta mqabbel ma’ dak tal-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1408/71. Fi kwalunkwe każ, kif se nispeċifika fil-punt 65 ta’ dawn il-konklużjonijiet, il-projbizzjoni fuq Stat Membru tar-rekwiżit li ħaddiem jikkontribwixxi għall-finanzjament ta’ iskema tas-sigurtà soċjali li l-ħaddiem ma jkunx affiljat magħhom ma tirriżultax awtomatikament mill-konstatazzjoni preċedenti li s-sitwazzjoni inkwistjoni taqa’ taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tal-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali.

Għalhekk, għalkemm il-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali ċertament jikkontribwixxi sabiex jiġi ffaċilitat il-moviment liberu tal-ħaddiema ġewwa l-Unjoni filwaqt li dawn tal-aħħar jiġu suġġetti għal leġiżlazzjoni waħda fil-qasam tas-sigurtà soċjali,  37  – Ara, b’mod partikolari f’dan is-sens, is-sentenza tas-26 ta’ Mejju 2005, Allard (C‑249/04, EU:C:2005:329, punt 32). dan il-prinċipju ma jirriżultax, f’dan l-istadju tal-iżvilupp tad-dritt tal-Unjoni, direttament mill-Artikolu 45 TFUE jew, skont il-formula użata mill-Kummissjoni, ma huwiex “inerenti” għal din id-dispożizzjoni.

Fid-dawl ta’ dan, ma jistax jiġi eskluż li l-argument bejn il-partijiet ikkonċernati f’din il-kawża prinċipali dwar l-oriġini tal-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali jirriżulta li huwa, definittivament, konfużjoni tas-sens li l-Kummissjoni tagħti lil din l-espressjoni. Fil-fatt jidher, fl-isfond b’mod partikolari fid-dawl tas-sottomissjonijiet orali quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja, li l-Kummissjoni tqis din l-espressjoni bħala sinonima tal-projbizzjoni magħmula lill-Istati Membri li jeħtieġu mill-ħaddiema migranti li huma jħallsu kontribuzzjonijiet soċjali lill-fondi li ma jinfdux, jiġifieri mingħajr ebda korrispettiv f’termini ta’ benefiċċji soċjali, jew li jobbligaw lil dawn tal-aħħar jipparteċipaw fil-finanzjament ta’ skemi nazzjonali tas-sigurtà soċjali li ma humiex affiljati magħhom, jiġifieri mingħajr ma jkollhom l-iċken tama li minnhom jieħdu kwalunkwe vantaġġ. Hija verità, kif targumenta l-Kummissjoni, li l-Qorti tal-Ġustizzja tirrikjedi l-osservanza ta’ tali projbizzjoni mill-Istati Membri, tant li xi drabi tiddeduċi direttament dispożizzjonijiet mit-Trattat fil-qasam tal-moviment liberu tal-persuni  38  – Ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tal-15 ta’ Frar 1996 (C‑53/95, EU:C:1996:58, punti 13 u 14), tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑169/98, EU:C:2000:85, punti 42 u 45), tad-19 ta’ Marzu 2002, Hervein et (C‑393/99 u C‑394/99, EU:C:2002:182, punt 49), tal-21 ta’ Jannar 2016, Il‑Kummissjoni vs Ċipru (C‑515/14, EU:C:2016:30, punt 40) u tas-6 ta’ Ottubru 2016, Adrien et (C‑466/15, EU:C:2016:749, punt 30). Il-parti l-kbira ta’ dawn is-sentenzi ġew iċċitati mill-Kummissjoni waqt is-seduta bħala sostenn għat-teżi tagħha li l-Artikolu 45 TFUE kien jinkludi l-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil-qasam tas-sigurtà soċjali. . Madankollu, din il‑projbizzjoni ma għandhiex tiġi konfuża mal-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli. Fil-fatt, il-Qorti tal-Ġustizzja imponiet ukoll l-osservazzjoni tiegħu f’sitwazzjonijiet fejn il-ħaddiema migranti inkwistjoni kienu rregolati b’mod simultanju minn diversi leġiżlazzjonijiet nazzjonali tas-sigurtà soċjali  39  – Ara s-sentenzi tad-19 ta’ Marzu 2002, Hervein et (C‑393/99 u C‑394/99, EU:C:2002:182, punti 49, 61 u 64), tad-9 ta’ Marzu 2006, Piatkowski (C‑493/04, EU:C:2006:167, punti 34 sa 36) u tas-6 ta’ Ottubru 2016, Adrien et (C‑466/15, EU:C:2016:749, punt 30). Ara wkoll, f’dan is-sens, il-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali Sharpston fil-kawża de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2014:2307, punt 58). .

Il-projbizzjoni, magħmula fuq l-Istati Membri, li jimponu kontribuzzjoni doppja, mingħajr vantaġġ supplimentari, jew li jobbligaw lill-ħaddiem migrant sabiex jikkontribwixxi għall-finanzjament ta’ skema tas-sigurtà soċjali li ma huwiex affiljat magħha u li għaldaqstant ma tista’ ttih ebda benefiċċju, fl-opinjoni tiegħi tikkostitwixxi d-denominatur komuni ta’ din il-ġurisprudenza, indipendentement mill-fatt li s-sitwazzjoni inkwistjoni hija rregolata mir-Regolamenti Nru 1408/71 u Nru 883/2004 jew li hija ma taqax taħt il-kamp ta’ applikazzjoni ta’ dawn tal-aħħar.

Fi kliem ieħor, din il-projbizzjoni tirriżulta kemm mill-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni tas-sigurtà soċjali applikabbli, kif ukoll, peress li dan il-prinċipju ma huwiex applikabbli direttament, mir-rekwiżit li jitneħħew l-inugwaljanzi fit-trattament bejn il-ħaddiema migranti u l-ħaddiema li jaħdmu f’pajjiżhom  40  – F’dan ir-rigward, interessanti li jiġi nnutat li, fis-sentenza tas-6 ta’ Ottubru 2016, Adrien et (C‑466/15, EU:C:2016:749, punt 30), il-Qorti tal-Ġustizzja ddeduċiet in-natura li toħloq ostakoli tal-leġiżlazzjoni Franċiża inkwistjoni f’din il-kawża u għaldaqstant il-kuntrarjetà tagħha għall-Artikolu 45 TFUE fiċ-ċirkustanza biss li l-membri tal-persunal temporanju tal-Unjoni kkonċernati kienu jsibu ruħhom li jkollhom iħallsu “ kontribuzzjonijiet li ma jitħallsux lura ” lill-iskema ta’ affiljazzjoni ta’ pensjoni nazzjonali li baqgħu affiljati magħha skont id-dritt tal-għażla mogħti minn din il-leġiżlazzjoni favur uffiċjali nazzjonali kkollokati. .

Fl-aħħar nett, hija din il-projbizzjoni li hija inkwistjoni fil-kawża prinċipali. Fil-fatt, huwa paċifiku li l-kontribuzzjonijiet u l-imposti soċjali li qed jintalbu mingħand W. de Lobkowicz huma intiżi direttament u speċifikament għall-finanzjament tal-oqsma differenti tal-iskema Franċiża tas-sigurtà soċjali li W. de Lobkowicz ma huwiex affiljat magħha, peress li dan tal-aħħar kien unikament u obbligatorjament affiljat mal-iskema komuni tal-assigurazzjoni għall-mard (iktar ’il quddiem l-“iSKAM”) stabbilita mir-Regolamenti tal-Persunal.

Fl-isfond ta’ dan, fl-opinjoni tiegħi, iċ-ċirkustanza li s-sitwazzjoni ta’ W.de Lobkowicz hija rregolata mir-Regolamenti tal-Persunal ma tistax tiġi la injorata u lanqas sottoevalwata. B’mod partikolari, fl-opinjoni tiegħi, ma għandhiex twassal sabiex tagħti privileġġ lill-eżami tad-domanda preliminari mill-perspettiva tal-Artikolu 45 TFUE, iżda speċifikament mill-perspettiva tar-Regolamenti tal-Persunal.

F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li mill-Artikolu 14 tal-Protokoll u mid-dispożizzjonijiet tar-Regolamenti tal-Persunal jirriżulta li l-Unjoni għandha kompetenza esklużiva sabiex tistabbilixxi l-iskema tas-sigurtà soċjali tal-uffiċjali tagħha u l-modalitajiet ta’ applikazzjoni ta’ din l-iskema.

Ir-Regolamenti tal-Persunal imorru lil hinn sew mis-sistema ta’ koordinazzjoni tal-leġiżlazzjonijiet nazzjonali fil-qasam tas-sigurtà soċjali prevista bir-Regolamenti Nru 1408/71 u Nru 883/2004 peress li jistabbilixxu skema komuni vera ta’ assigurazzjoni għall-mard u skema tal-pensjoni favur uffiċjali tal-Unjoni. Fil-fatt, dawn huma skemi ta’ affiljazzjoni obbligatorji tal-uffiċjali tal-Unjoni mad-dħul tagħhom fis-servizz, li jikkonċernaw l-oqsma tas-sigurtà soċjali essenzjali li, kieku kienet kwistjoni tal-kopertura ta’ ħaddiema migranti oħra skont leġiżlazzjonijiet nazzjonali, mingħajr l-iċken dubju kienu jaqgħu taħt il-kamp ta’ applikazzjoni ratione materiae tar-Regolamenti Nru 1408/71 u Nru 883/2004  41  – Bħala tfakkira, id-dispożizzjonijiet tar-Regolamenti tal-Persunal fil-qasam tas-sigurtà soċjali japplikaw, skont il-Kondizzjonijiet tal-impjieg applikabbli għall-aġenti l-oħra, permezz ta’ analoġija, għall-membri tal-persunal temporanju. , u dawn jissarfu wkoll bil-ħlas ta’ kontribuzzjonijiet tas-sigurtà soċjali għall-imsemmija skemi  42  – Ara, rispettivament, rigward tal-iSKAM, it-tielet subparagrafu tal-Artikolu 72(1) tar-Regolamenti tal-Persunal u, inkwantu għall-iskema tal-pensjoni, l-Artikolu 83(2) tar-Regolamenti tal-Persunal. .

Ċertament l-Istati Membri, fl-eżerċizzju tal-kompetenza tagħhom rigward it-tmexxija tas-sistemi tas-sigurtà soċjali tagħhom, huma obbligati li josservaw id-dritt tal-Unjoni  43  – Ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tal-4 ta’ Diċembru 2003, Kristiansen (C‑92/02, EU:C:2003:652, punt 31), tal-4 ta’ Frar 2015, Melchior (C‑647/13, EU:C:2015:54, punt 21) u tal-10 ta’ Settembru 2015, Wojciechowski (C‑408/14, EU:C:2015:591, punt 35). , b’mod partikolari, l-Protokoll li għandu l-istess valur ġuridiku bħat-Trattati  44  – Ara, b’mod partikolari, l-Opinjoni 2/13, tat-18 ta’ Diċembru 2014 (EU:C:2014:2454, punt 161). , u r-Regolamenti tal-Persunal li, infakkar, ġew stabbiliti permezz ta’ regolament ta’ portata ġenerali, huma obbligatorji fl-elementi kollha tagħhom u huma applikabbli direttament fl-Istati Membri kollha, skont it-tieni paragrafu tal-Artikolu 288 TFUE  45  – Ara, b’mod partikolari, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-4 ta’ Lulju 2013, Gardella (C‑233/12, EU:C:2013:449, punt 30) u tal-10 ta’ Settembru 2015, Wojciechowski (C‑408/14, EU:C:2015:591, punt 36). Ara wkoll rigward l-iskema applikabbli għall-membri tal-persunal l-oħra, is-sentenza tal-4 ta’ Diċembru 2003, Kristiansen (C‑92/02, EU:C:2003:652, punt 32). .

Din hija r-raġuni għalfejn Stat Membru li jissuġġetta uffiċjal tal-Unjoni għall-ħlas ta’ kontribuzzjonijiet tas-sigurtà soċjali li huma bbażati fuq is-salarji ta’ dan l-uffiċjal ikun qed jikser b’mod manifest il-kompetenza tal-istituzzjonijiet tal-Unjoni li tirriżulta mill-Artikolu 14 tal-Protokoll u mid-dispożizzjonijiet tar-Regolamenti tal-Persunal. Mill-perspettiva tal-uffiċjal tal-Unjoni kkonċernat, tali suġġettar jista’ jiddiswadih milli jaċċetta impjieg fis-servizz tal-istituzzjonijiet tal-Unjoni, billi jobbligah ikompli jħallas kontribuzzjonijiet lill-iskema tas-sigurtà soċjali tal-Istat Membru tal-oriġini tiegħu, mingħajr ebda korrispettiv  46  – Ara b’mod partikolari, f’dan is-sens, is-sentenza tal-21 ta’ Jannar 2016, Il‑Kummissjoni vs Ċipru (C‑515/14, EU:C:2016:30, punt 45) , filwaqt li mill-perspettiva ta’ dawn l-istituzzjonijet, din is-sitwazzjoni twassal sabiex jitfixel il-funzjonament tajjeb tagħhom, bi ksur tad-dmir ta’ kooperazzjoni u ta’ assistenza leali, li l-osservazzjoni tiegħu hija kompitu tal-Istati Membri, u li jinkludi l-obbligu tal-iffaċilitar tat-twettiq tal-missjoni tal-istituzzjonijiet tal-Unjoni  47  – Ara, b’mod partikolari, f’dan is-sens, is-sentenza tal-21 ta’ Jannar 2016, Il‑Kummissjoni vs Ċipru (C‑515/14, EU:C:2016:30, punt 52 u l-ġurisprudenza ċċitata). .

L-istess japplika fil-każ ta’ leġiżlazzjoni ta’ Stat Membru li tolqot is-salarji u r-remunerazzjoni ta’ uffiċjal tal-Unjoni permezz ta’ kontribuzzjonijiet u ta’ imposti li huma intiżi direttament u speċifikament għall-finanzjament tal-iskema tas-sigurtà soċjali ta’ dan l-Istat Membru, indipendentement mill-fatt li dawn il-kontribuzzjonijiet u imposti jkunu kklassifikati bħala “taxxi” fid-dritt nazzjonali  48  – Barra minn hekk, fil-każ partikolari tal-uffiċjali u tal-membri tal-persunal temporanju tal-Unjoni, il-fatt li tali kontribuzzjonijiet u imposti, ibbażati fuq id-dħul provenjenti mill-attività professjonali tagħhom fis-servizz tal-istituzzjonijiet tal-Unjoni, jiġu kklassifikati bħala “taxxi” fid-dritt nazzjonali xorta jikser il-projbizzjoni prevista fit-tieni paragrafu tal-Artikolu 12 tal-Protokoll li jgħid li dawn il-persuni huma eżentati mit-taxxi nazzjonali fuq is-salarji, pagi u emolumenti mħallsa mill-Unjoni. u ma jagħtu ebda dritt għal benefiċċji jew vantaġġi soċjali skont il-leġiżlazzjoni tas-sigurtà soċjali tal-imsemmi Stat Membru  49  – Ara, b’analoġija, is-sentenzi tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑169/98, EU:C:2000:85, punti 32, 37 u 38) u tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punti 24 u 26). . Fil-fatt, fir-rigward tal-protokoll u tar-Regolamenti tal-Persunal, uffiċjal tal-Unjoni ma jistax jiġi suġġett, minħabba s-salarji tiegħu, għal-leġiżlazzjoni tas-sigurtà soċjali ta’ Stat Membru, inkluża dik tal-Istat Membru fejn huwa residenti fiskali skont l-Artikolu 13 tal-Protokoll.

Il-kompetenza esklużiva tal-istituzzjonijiet tal-Unjoni li jistabbilixxu r-regoli u l-modalitajiet tal-iskemi tal-assigurazzjoni għall-mard u tal-pensjoni tal-uffiċjali tagħhom hija intiża mhux biss sabiex tiffaċilita r-reklutaġġ ta’ dawn tal-aħħar iżda wkoll li tiżguralhom kopertura soċjali kompleta u omoġenja u li tistabbilixxi l-livell tal-parteċipazzjoni tagħhom fl-imsemmija skemi, indipendentement mil-liġijiet li jirregolaw is-sigurtà soċjali applikabbli fl-Istat Membru ta’ oriġini tagħhom. L-attribuzzjoni ta’ tali kompetenza favur l-istituzzjonijiet tal-Unjoni għalhekk għandha wkoll bħala għan li tiggarantixxi ugwaljanza fit-trattament fost l-uffiċjali tal-Unjoni ta’ nazzjonalitajiet differenti, b’mod partikolari sabiex jiġi evitat, jekk ikun il-każ, li dawn ikunu jistgħu jiġu mġiegħla jikkontribwixxu għall-finanzjament ta’ diversi skemi tas-sigurtà soċjali jew li jħallsu kontribuzzjonijiet fihom.

Inqis għalhekk li l-Artikolu 14 tal-Protokoll u d-dispożizzjonijiet tar-Regolamenti tal-Persunal fil-qasam tas-sigurtà soċjali jissodisfaw, fir-rigward tal-uffiċjali tal-Unjoni, funzjoni tal-inqas analoga ma’ dawk tal-Artikolu 13 tar-Regolament Nru 1408/71 u tal-Artikolu 11 tar-Regolament Nru 883/2004 f’dak li jirrigwarda l-ħaddiema migranti l-oħra, funzjoni li tikkonsisti, b’mod partikolari, fil-projbizzjoni tal-kumulu tal-iskemi tas-sigurtà soċjali u tal-obbligu ta’ parteċipazzjoni fil-finanzjament u/jew fil-ħlas ta’ kontribuzzjonijiet lil tali skemi mingħajr ma jkun jista’ jittieħed ebda vantaġġ minnhom.

Din l-analiżi hija kkorroborata mill-fatt li, għall-kuntrarju tal-uffiċjali (u tal-membri tal-persunal temporanju) tal-Unjoni, il-membri tal-persunal bil-kuntratt ta’ din tal-aħħar, li t-tul tal-kuntratti tagħhom ma setax, bħala prinċipju, ikun itwal minn tliet snin fiż-żmien tal-fatti tal-kawża prinċipali, jaqgħu taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tal-Artikolu 16(3) tar-Regolament Nru 1408/71, kif emendat bir-Regoalment (KE) Nru 988/2009 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tas-16 ta’ Settembru 2009  50  – ĠU 2009 L 284, p. 43. , u tal-Artikolu 15 tar-Regolament Nru 883/2004  51  – Dawn iż-żewġ dispożizzjonijiet huma fformulati kif ġej: “Fir-rigward ta’ disposizzjonijiet stabbiliti fl-iskema applikabbli għall-impjegati awżiljarji tal-Komunitajiet Ewropej, minbarra dawk id-disposizzjonijiet dwar allowances marbutin mal-familja, dawn l-impjegati jistgħu jagħżlu li jkunu suġġetti għal-leġislazzjoni ta’ l-Istat Membru fejn huma mpjegati, għal-leġislazzjoni ta’ l-Istat Membru li għaliha kienu suġġetti eżattament qabel jew għal-leġislazzjoni ta’ l-Istat Membru li huma ċittadini tiegħu. Dan id-dritt għal għażla, li jista’ jintuża darba biss, għandu jkollu effett mill-ewwel jum ta' l-impjieg.” Infakkar li qabel il-ħolqien, fl-iskema applikabbli għall-membri tal-persunal l-oħra, tal-kategorija ta’ membri tal-persunal bil-kuntratt, l-Artikolu 16(3) tar-Regolament Nru 1408/71 kien immirat għall-kategorija ta’ membri tal-persunal awżiljarju. . Għalkemm il-membri tal-persunal bil-kuntratt ċertament jibbenefikaw minn dritt tal-għażla, huwa dejjem il-każ li l-eżerċizzju ta’ dan id-dritt, li jidħol fis-seħħ fid-data tad-dħul fis-servizz, ma jistax iwassal għall-applikazzjoni tal-leġiżlazzjoni tas-sigurtà soċjali ħlief ta’ Stat Membru wieħed. Għalhekk, skont id-dispożizzjonijiet tar-regolamenti ċċitati iktar ’il fuq, membru tal-persunal bil-kuntratt tal-Unjoni, resident fiskali fi Franza, li jagħżel l-applikazzjoni tal-leġiżlazzjoni tas-sigurtà soċjali tal-Istat ta’ impjieg tiegħu, pereżempju dik tar-Renju tal-Belġju, għandu, bħal fil-każ tal-ħaddiema l-oħra li jaqgħu taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tar-Regolament Nru 1408/71 u Nru 883/2004, jiġi eżentat mill-oneru li jipparteċipa, anki parzjalment, fil-finanzjament tal-iskema tas-sigurtà soċjali tal-Istat Membru tar-residenza fiskali tiegħu, li ma mhuwiex affiljat magħha, b’konformità mas-soluzzjoni applikata fis-sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punti 38 sa 40), inkluż, għalhekk fir-rigward tad-dħul mill-patrimonju miġbur minn dan il-membru tal-persunal.

Issa, ukoll fir-rigward tal-artikolazzjoni bejn ir-Regolamenti tal-Persunal, li nfakkar, imorru lura għas-sena 1968, u r-Regolamenti Nru 1408/71 u Nru 883/2004, jidher għalkollox improbabbli li, fost il-kategorija tal-ħaddiema migranti, il-leġiżlatur tal-Unjoni xtaq jeskludi l-uffiċjali u l-membri tal-persunal temporanju tal-Unjoni mill-benefiċċju tal-prinċipju tal-uniċità tal-leġiżlazzjoni applikabbli fil‑qasam tas-sigurtà soċjali, peress li huwa mifhum li din il-leġiżlazzjoni hija kkostitwita, fil-każ tagħhom, mid-dispożizzjonijiet rilevanti tar-Regolamenti tal-Persunal. Għall-kuntrarju, dawn l-uffiċjali u l-membri tal-persunal temporanju tal-Unjoni ma jaqgħux taħt il-kamp ta’ applikazzjoni ta’ dawn ir-regolamenti minħabba li huma diġà koperti mill-iSKAM li r-Regolamenti tal-Persunal stabbilixxew.

F’dawn il-kundizzjonijiet, inqis li r-raġunament li jiġġustifika s-soluzzjoni adottata mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenza tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punti 38 sa 40), japplika wkoll għas-sitwazzjoni ta’ uffiċjal tal-Unjoni bħal dik ta’ W. de Lobkowicz. Fil-fatt, kieku dan ma kienx il-każ, dan l-uffiċjal, residenti fiskali fi Franza skont l-Artikolu 13 tal-Protokoll, ma kienx biss jiġi mġiegħel iħallas kontribuzzjonijiet lill-iSKAM b’applikazzjoni tar-Regolamenti tal-Persunal, iżda wkoll li barra minn hekk jiffinanzja, anki jekk parzjalment, l-oqsma differenti tal-iskema Franċiża tas-sigurtà soċjali, filwaqt li r-residenti Franċiżi l-oħra li ma eżerċitawx il-moviment liberu tagħhom jikkontribwixxu biss għall-iskema Franċiża.

Fl-opinjoni tiegħi, dan ir-raġunament ma huwiex invalidat mill-oġġezzjonijiet tal-Gvern Franċiż li l-kontribuzzjonijiet u l-imposti inkwistjoni bl-ebda mod ma jinkludu korrispettiv dirett f’termini ta’ benefiċċji soċjali minħabba l-klassifikazzjoni tagħhom bħala “taxxi” fid-dritt nazzjonali u li d-dħul mill-patrimonju inkwistjoni ma jkun milqut minn ebda oneru analogu.

Fil-fatt, kif argumentaw kemm W. de Lobkowicz kif ukoll il-Kummissjoni, dawn l-oġġezzjonijiet diġà ġew eżaminati u skartati mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenzi tagħha tal-15 ta’ Frar 2000, Il‑Kummissjoni vs Franza (C‑169/98, EU:C:2000:85, punti 31 sa 38) u tas-26 ta’ Frar 2015, de Ruyter (C‑623/13, EU:C:2015:123, punt 41).

Rigward iktar partikolarment it-tieni oġġezzjoni mqajma mill-Gvern Franċiż, inżid li, għalkemm ma huwiex ikkontestat li r-Repubblika Franċiża hija awtorizzata teżerċita l-kompetenza fiskali tagħha fuq id-dħul minn immobbli ta’ W. de Lobkowicz, peress li dan id-dħul ma jistax barra minn hekk jieħu vantaġġ mill-applikazzjoni tad-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 13 tal-Protokoll, xorta jibqa’ l-fatt li din il-kompetenza għandha tiġi eżerċitata fl-osservanza tad-dritt tal-Unjoni. Issa, sa fejn, il-kontribuzzjonijiet u l-imposti inkwistjoni f’din il-kawża, indipendentement mill-klassifikazzjoni tagħhom fid-dritt nazzjonali, huma speċifikament u direttament assenjati għall-finanzjament tas-sigurtà soċjali Franċiża, huma għandhom jitqiesu bħala li jaqgħu taħt il-kamp ta’ applikazzjoni tal-kompetenza esklużiva tal-istituzzjonijiet tal-Unjoni li jistabbilixxu l-iskema komuni ta’ assigurazzjoni għall-mard tal-uffiċjali tagħha, li kif diġà sostnejt, jipprekludi li Stat Membru jobbliga lill-imsemmija uffiċjali li jiffinanzjaw, anki parzjalment, l-iskema tas-sigurtà soċjali proprja tiegħu, mingħajr l-iċken tama li dawn l-individwi, kuntrarjament għar-residenti l-oħrajn affiljati mal-iskema tas-sigurtà soċjali ta’ dak l-Istat Membru, jibbenefikaw minn kwalunkwe vantaġġ.