Permezz tat-tielet aggravju tagħha, li għandu jiġi eżaminat l-ewwel, il-Kummissjoni ssostni li s-sentenza appellata hija vvizzjata b’motivazzjoni kontradittorja.

Il-Qorti Ġenerali kkonstatat b’mod żbaljat, fil-punt 113 ta’ dik is-sentenza, li d-drittijiet tal-Kummissjoni kemm fir-rigward ta’ Arkema kif ukoll fir-rigward tal-appellati li kellhom obbligi in solidum, kienu ssodisfatti kompletament, filwaqt li l-Qorti Ġenerali osservat b’mod korrett, fil-punt 9 tal-imsemmija sentenza, li Arkema kienet informatha “bid-dispjaċir [tagħha] li ma [setgħetx tawtorizza] lill-Kummissjoni żżomm kwalunkwe ammont fil-każ li r-rikors tagħha quddiem il-qorti Komunitarja [jkollu] suċċess”.

Issa, din il-preċiżazzjoni ta’ Arkema timplika neċessarjament, skont il-Kummissjoni, li ma kienx hemm dikjarazzjoni ta’ ħlas komuni. F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-Qorti Ġenerali ma setgħetx tiddikjara li d-drittijiet tal-Kummissjoni kienu ssodisfatti kompletament kemm fir-rigward tagħha kif ukoll fir-rigward tal-koobbligati in solidum kollha.

L-appellati jsostnu li t-tielet aggravju għandu jiġi miċħud bħala manifestament inammissibbli u, fi kwalunkwe każ, bħala manifestament infondat.

Il-Kummissjoni tilmenta, essenzjalment, li l-Qorti Ġenerali ddikjarat, b’mod żbaljat, fil-punt 113 tas-sentenza appellata, li d-drittijiet tal-Kummissjoni kienu ssodisfatti kompletament, minkejja li Arkema, permezz tal-ittra tagħha tal-25 ta’ Settembru 2008, ma għamlitx id-dikjarazzjoni ta’ ħlas komuni. Din l-istituzzjoni għandha l-intenzjoni, bl-iskuża ta’ kontradizzjoni fil-motivazzjoni, tikkontesta l-interpretazzjoni li l-Qorti Ġenerali tat ta’ din l-ittra fil-kuntest tal-eżerċizzju tas-setgħa tagħha li tevalwa l-fatti.

Issa, għalkemm il-kwistjoni dwar jekk il-motivazzjoni ta’ sentenza tal-Qorti Ġenerali hijiex kontradittorja jew insuffiċjenti tikkostitwixxi kwistjoni ta’ liġi li tista’, bħala tali, tiġi invokata fil-kuntest ta’ appell (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tat-8 ta’ Frar 2007, Groupe Danone vs Il‑Kummissjoni, C‑3/06 P, EU:C:2007:88, punt 45, u tal-14 ta’ Ottubru 2010, Deutsche Telekom vs Il‑Kummissjoni, C‑280/08 P, EU:C:2010:603, punt 123), dan ma huwiex il-każ għal dak li jirrigwarda l-evalwazzjoni tal-fatti li, ħlief fil-każ ta’ żnaturament li ġiex invokat f’dan il-każ, hija eskluża, skont ġurisprudenza kostanti, mill-istħarriġ tal-Qorti tal-Ġustizzja (ara f’dan is-sens, b’mod partikolari, is-sentenzi tal-10 ta’ Lulju 2014, Il‑Ġreċja vs Il‑Kummissjoni, C‑391/13 P, mhux ippubblikata, EU:C:2014:2061, punt 29, u tal-20 ta’ Jannar 2016, Toshiba Corporation vs Il‑Kummissjoni, C‑373/14 P, EU:C:2016:26, punt 40).

Konsegwentement, it-tielet aggravju għandu jiġi miċħud bħala inammissibbli.

Permezz tal-ewwel aggravju, li jirrigwarda b’mod partikolari l-punti 81 sa 87 tas-sentenza appellata u li jinqasam fi tliet partijiet, il-Kummissjoni ssostni, essenzjalment, li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi billi qieset li l-ittri kontenzjużi jipproduċu effetti legali vinkolanti ta’ natura li jaffettwaw l-interessi tal-appellati. L-Awtorità tas-Sorveljanza EFTA taqbel, essenzjalment, ma’ dan l-aggravju.

Permezz tal-ewwel parti tal-ewwel aggravju, il-Kummissjoni ssostni li l-ittri kontenzjużi huma sempliċi talbiet għal ħlas b’eżekuzzjoni tad-deċiżjoni Metakrilati, bi preparament għall-eżekuzzjoni forzata eventwali tagħha wara s-sentenzi tas-7 ta’ Ġunju 2011, Total u Elf Aquitaine vs Il‑Kummissjoni (T‑206/06, EU:T:2011:250), kif ukoll tas-7 ta’ Ġunju 2011, Arkema France et vs Il‑Kummissjoni (T‑217/06, EU:T:2011:251). Madankollu, dawn l-ittri għadhom ma jikkostitwixxux l-“eżekuzzjoni forzata” ta’ din id-deċiżjoni u għalhekk ma jistabbilixxux pożizzjoni definittiva tal-Kummissjoni. Hija biss l-imsemmija deċiżjoni li tista’ tkun is-suġġett ta’ eżekuzzjoni forzata, li ġiet b’xi mod evitata permezz tal-ħlas imwettaq mill-appellati.

Permezz tat-tieni parti tal-ewwel aggravju, il-Kummissjoni ssostni li l-kontenut tal-ittri kontenzjużi juri li huma ma jipproduċux effetti legali vinkolanti. Fil-fatt, dawn l-ittri jesprimu l-opinjoni tad-dipartimenti tal-kontabbiltà għal dak li jirrigwarda l-irkupru tal-multa imposta mid-deċiżjoni Metakrilati u jfakkru biss il-modalitajiet ta’ pagament jew il-“ħlas tal‑multa sa llum”, li huwa b’mod ċar miżura meħuda fil-kuntest tal-eżekuzzjoni tal-imsemmija deċiżjoni.

Permezz tat-tielet parti tal-ewwel aggravju, il-Kummissjoni ssostni li l-ittri kontenzjużi ma żiedu xejn mal-kontenut tad-deċiżjoni Metakrilati. L-obbligu li għandhom il-konvenuti li jħallsu l-multa u l‑interessi inċidentali tagħha huwa biss ir-riżultat tad‑deċiżjoni Metakrilati, moqrija fid-dawl tas-sentenza tas-7 ta’ Ġunju 2011, Total u Elf Aquitaine vs Il‑Kummissjoni (T‑206/06, EU:T:2011:250), tas-sentenza tas-7 ta’ Ġunju 2011, Arkema France et vs Il‑Kummissjoni (T‑217/06, EU:T:2011:251), u tad-digriet tas-7 ta’ Frar 2012, Total u Elf Aquitaine vs Il‑Kummissjoni (C‑421/11 P, mhux ippubblikat, EU:C:2012:60). Hekk kif jirriżulta mill-ġurisprudenza tal-Qorti Ġenerali u tal-Qorti tal-Ġustizzja, il-Kummissjoni ma għandha ebda diskrezzjoni fil-qasam, peress li l-istabbiliment tal-interessi moratorji jirriżulta mid-dispożizzjonijiet rilevanti tar-Regolament (UE, Euratom) Nru 966/2012 tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill, tal-25 ta’ Ottubru 2012, dwar ir-regoli finanzjarji applikabbli għall-baġit ġenerali tal-Unjoni u li jħassar ir-Regolament tal-Kunsill (KE, Euratom) Nru 1605/2002 (ĠU 2012, L 298, p. 1), u tar-Regolament ta’ Implimentazzjoni tiegħu, ir-Regolament ta’ Delega tal-Kummissjoni (UE) Nru 1268/2012, tad-29 ta’ Ottubru 2012, dwar ir-regoli tal-applikazzjoni tar-Regolament Nru 966/2012 (ĠU 2012, L 362, p. 1).

Skont il-Kummissjoni, l-ittri kkontestati juru biss l-intenzjoni tal-Kummissjoni li tapplika d-deċiżjoni Metakrilati u ma jipproduċu ebda effett legali ieħor ħlief dawk ta’ din id-deċiżjoni. Dawn l-ittri ma jistgħux ikunu sseparati mid‑deċiżjoni li tagħha huma jippreparaw l-implementazzjoni.

L-appellati jsostnu li l-ewwel aggravju għandu jiġi miċħud bħala parzjalment inammissibbli u parzjalment infondat.

F’dan ir-rigward, għal dak li jirrigwarda t-tieni u t-tielet parti ta’ dan l-aggravju, dawn huma, skont l-appellati, manifestament inammissibbli peress li, permezz ta’ dawn il-partijiet, il-Kummissjoni tillimita ruħha essenzjalment li tirriproduċi l-argumenti li hija diġà ressqet quddiem il-Qorti Ġenerali, mingħajr ma tistabbilixxi l-iżbalji ta’ liġi li l-Qorti Ġenerali allegatament wettqet f’dan ir-rigward u mingħajr ma tidentifika l-punti tas-sentenza appellata li hija tikkontesta.

Għal dak li jirrigwarda l-ewwel parti tal-ewwel aggravju, din għandha, skont l-appellati, tiġi miċħuda bħala infondata.

Permezz tal-ewwel aggravju tagħha, il-Kummissjoni tilmenta, essenzjalment, li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta qieset li l-ittri kontenzjużi, sa fejn il-Kummissjoni, permezz ta’ dawn l-ittri, talbet l-interessi moratorji, jikkostitwixxu atti li jistgħu jiġu kkontestati fis-sens tal-Artikolu 263 TFUE.

Għal dak li jirrigwarda l-ammissibbiltà ta’ dan l-aggravju, speċifikament it-tieni u t-tielet parti tagħha, għandi jitfakkar li mid-dispożizzjonijiet tal-Artikolu 168(1)(d) u tal-Artikolu 169(2) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta b’mod partikolari li appell għandu jindika b’mod preċiż l-elementi kkontestati tas-sentenza li qiegħed jintalab l-annullament tagħha kif ukoll l-argumenti legali li jsostnu b’mod speċifiku din it-talba. Appell li jillimita ruħu għal repetizzjoni jew riproduzzjoni testwali tal-motivi u l-argumenti li kienu ġew ippreżentati quddiem il-Qorti Ġenerali, inklużi dawk li kienu bbażati fuq fatti espressament miċħuda minn dik il-Qorti, ma jissodisfax ir-rekwiżiti ta’ motivazzjoni li jirriżultaw minn dawn id-dispożizzjonijiet (ara, b’mod partikolari, is-sentenza tat-3 ta’ Ottubru 2013, Inuit Tapiriit Kanatami et vs Il‑Parlament u Il‑Kunsill, C‑583/11 P, EU:C:2013:625, punt 46 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).

Madankollu, ladarba appellant jikkontesta l-interpretazzjoni jew l-applikazzjoni tad-dritt tal-Unjoni magħmula mill-Qorti Ġenerali, il-punti ta’ liġi eżaminati fl-ewwel istanza jistgħu jiġu diskussi mill-ġdid fl-appell. Fil-fatt, jekk appellant ma jkunx jista’ jibbaża b’dan il-mod l-appell tiegħu fuq motivi u argumenti mqajma diġà quddiem il-Qorti Ġenerali, il-proċedura tal-appell tkun imċaħħda parzjalment mis-sens tagħha (sentenzi tat-12 ta’ Settembru 2006, Reynolds Tobacco et vs Il‑Kummissjoni, C‑131/03 P, EU:C:2006:541, punt 51, kif ukoll tat-3 ta’ Ottubru 2013, Inuit Tapiriit Kanatami et vs Il‑Parlament u Il‑Kunsill, C‑583/11 P, EU:C:2013:625, punt 47).

F’dan il-każ, permezz tal-ewwel aggravju tagħha, b’mod partikolari permezz tat-tieni u tat-tielet parti tiegħu, il-Kummissjoni ma għandhiex l-intenzjoni li tikseb sempliċi eżami mill-ġdid tar-rikors ippreżentat quddiem l-Qorti Ġenerali, iżda għandha l-intenzjoni, speċifikament, li tikkontesta r-raġunament legali li wassal lill-Qorti Ġenerali sabiex tqis li l-ittri kontenzjużi kienu ta’ natura li jipproduċu effetti legali vinkolanti ta’ natura li jemendaw is-sitwazzjoni tal-impriżi inkwistjoni.

Għal dan il-għan, il-Kummissjoni indikat b’mod suffiċjenti fid-dritt, barra minn hekk, il-partijiet tas-sentenza appellata li hija tqis li huma vvizzjati bi żball ta’ liġi kif ukoll l-argumenti legali invokati insostenn tat-talba tagħha, li jippermettu għalhekk lill-Qorti tal-Ġustizzja twettaq l-istħarriġ tagħha.

Minn dan isegwi li l-ewwel aggravju huwa ammissibbli.

Għal dak li jirrigwarda l-fondatezza tal-ewwel aggravju, li għandu jiġi eżaminat billi jiġu kkunsidrati flimkien il-partijiet kollha tiegħu, għandu jitfakkar li minn ġurisprudenza stabbilita sew li tikkonċerna l-ammissibbiltà tar-rikorsi ta’ annullament jirriżulta li, sabiex jiġi ddeterminat jekk att jistax ikun is-suġġett ta’ tali rikors, għandha tingħata importanza lill-kontenut stess ta’ dan l-att, peress li l-forma li fiha dan ikun ġie adottat hija, bħala prinċipju, irrilevanti f’dan ir-rigward (ara f’dan is-sens, b’mod partikolari, is-sentenzi tat-22 ta’ Ġunju 2000, Il‑Pajjiżi l-Baxxi vs Il‑Kummissjoni, C‑147/96, EU:C:2000:335, punt 27, u tas-17 ta’ Lulju 2008, Athinaïki Techniki vs Il‑Kummissjoni, C‑521/06 P, EU:C:2008:422, punt 43).

F’dan ir-rigward, minn ġurisprudenza stabbilita jirriżulta wkoll li huma biss dawk il-miżuri li jipproduċu effetti legali vinkolanti ta’ natura li jaffettwaw l-interessi tar-rikorrent li jikkostitwixxu atti jew deċiżjonijiet li jistgħu jiġu kkontestati f’rikors għal annullament, billi jibdlu, b’mod sinjifikattiv, is-sitwazzjoni legali tiegħu (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tas-17 ta’ Lulju 2008, Athinaïki Techniki vs Il‑Kummissjoni, C‑521/06 P, EU:C:2008:422, punt 29; tas-26 ta’ Jannar 2010, Internationaler Hilfsfonds vs Il‑Kummissjoni, C‑362/08 P, EU:C:2010:40, punt 51, u tad-9 ta’ Diċembru 2014, Schönberger vs Il‑Parlament, C‑261/13 P, EU:C:2014:2423, punt 13).

Għaldaqstant, ir-rikorsi għal annullament jista’, bħala prinċipju, jintuża biss fil-konfront ta’ miżura li permezz tagħha l-istituzzjoni kkonċernata tistabbilixxi definittivament, fi tmiem proċedura amministrattiva, il-pożizzjoni tagħha. Min-naħa l-oħra, ma jistgħux jiġu kklassifikati bħala atti li jistgħu jiġu kkontestati l-atti intermedji, li l-għan tagħhom huwa li jippreparaw id-deċiżjoni finali, kif ukoll l-atti konfermattivi jew dawk purament eżekuttivi, sa fejn tali atti ma humiex intiżi li jipproduċu effetti legali vinkolanti awtonomi minn dawk tal-att tal-istituzzjoni tal-Unjoni li huwa ppreparat, ikkonfermat u eżegwit (ara f’dan is-sens, b’mod partikolari, is-sentenzi tat-12 ta’ Settembru 2006, Reynolds Tobacco et vs Il‑Kummissjoni, C‑131/03 P, EU:C:2006:541, punt 55; tas-6 ta’ Diċembru 2007, Il‑Kummissjoni vs Ferriere Nord, C‑516/06 P, EU:C:2007:763, punt 29, kif ukoll tas-26 ta’ Jannar 2010, Internationaler Hilfsfonds vs Il‑Kummissjoni, C‑362/08 P, EU:C:2010:40, punt 52).

Hija minn din il-perspettiva li l-Kummissjoni, fil-kuntest tal-ewwel aggravju tagħha, ssostni essenzjalment li, għal dak li jirrigwarda l-obbligu ta’ ħlas tal-interessi moratorji mitlub fihom, l-ittri kontenzjużi ma humiex intiżi li jipproduċu effetti legali vinkolanti distinti minn dawk li jirriżultaw mid-deċiżjoni Metakrilati, peress li l-imsemmi obbligu ta’ ħlas tal-interessi moratorji jirriżulta biss minn din id-deċiżjoni kif ukoll mir-regolamenti rilevanti u li l-imsemmija ittri ma żiedu xejn ma’ dan. Għaldaqstant, l-ittri kontenzjużi għandhom biss natura preparatorja bil-għan tal-eżekuzzjoni forzata eventwali tad-deċiżjoni Metakrilati.

Issa, fid-dawl taċ-ċirkustanzi speċifiċi ta’ dan il-każ, tali argumentazzjoni ma tistax tintlaqa’.

F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar, qabelxejn, li, permezz tad-deċiżjoni Metakrilati, li biha multa ta’ EUR 219 131 250 ġiet imposta fuq Arkema, l-appellati, fil-kwalità tagħhom ta’ kumpanniji omm tagħha, inżammu responsabbli “in solidum u konġuntament” għall-ħlas tal-multa fl-ammont, rispettivament, ta’ EUR 140.4 miljun u EUR 181.35 miljun.

Sussegwentement, permezz tas-sentenza tas-7 ta’ Ġunju 2011, Arkema France et vs Il‑Kummissjoni (T‑217/06, EU:T:2011:251), l-ammont tal-multa imposta fuq Arkema tnaqqas għal EUR 113 343 750. Min-naħa l-oħra, l-ammont tal-multa imposta, bħala tali, fuq l-appellati baqa’ l-istess wara s-sentenza tas-7 ta’ Ġunju 2011, Total u Elf Aquitaine vs Il‑Kummissjoni (T‑206/06, EU:T:2011:250), liema fatt, barra minn hekk, ġie kkonfermat mid-digriet tas-7 ta’ Frar 2012, Total u Elf Aquitaine vs Il‑Kummissjoni (C‑421/11 P, mhux ippubblikat, EU:C:2012:60, punt 83).

Fl-aħħar nett, għandu jiġi osservat li ma huwiex qed jiġi kkontestat li, hekk kif irrikonoxxiet il-Qorti Ġenerali fil-punt 112 tas-sentenza appellata, Arkema ħallset il-multa inizjali kollha imposta mid-deċiżjoni Metakrilati, fl-ammont ta’ EUR 219 131 250, fis-7 ta’ Settembru 2006.

F’dan ir-rigward, għandu jiġi kkonstatat, fl-ewwel lok, li l-Qorti Ġenerali qieset, fil-punt 113 tas-sentenza appellata, li mill-ittra ta’ Arkema mibgħuta lill-Kummissjoni fil-25 ta’ Settembru 2008 jirriżulta li Arkema kienet informat b’mod ċar li l-Kummissjoni kienet “kompletament sodisfatta fid-drittijiet tagħha kemm fil-konfront [tagħha] kif ukoll fil-konfront tal-koobbligati in solidum kollha” u, għaldaqstant, kienet ħallset l-ammont kollu tal-multa inizjali f’isem l-appellati wkoll, liema evalwazzjoni ma tistax, hekk kif jirriżulta mir-raġunijiet esposti fil-punti 18 sa 20 ta’ din is-sentenza, tiġi kkontestata fil-kuntest ta’ dan l-appell.

Fit-tieni lok, għandu jitfakkar li, f’sitwazzjoni li fiha r-responsabbiltà tal-kumpannija omm toriġina purament minn dik tas-sussidjarja tagħha u li fiha ebda fattur ieħor ma jikkaratterizza individwalment l-aġir ikkritikat tal-kumpannija omm, ir-responsabbiltà ta’ din il-kumpannija ma tistax teċċedi dik tas-sussidjarja tagħha (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tat-22 ta’ Jannar 2013, Il‑Kummissjoni vs Tomkins, C‑286/11 P, EU:C:2013:29, punti 37, 39, 43 u 49, kif ukoll tas-17 ta’ Settembru 2015, Total vs Il‑Kummissjoni, C‑597/13 P, EU:C:2015:613, punt 38).

F’dan il-każ, ir-responsabbiltà konġunta u in solidum tal-appellati fil-konfront ta’ Arkema kienet toriġina purament minn dik tas-sussidjarja tagħhom, bl-esklużjoni ta’ kull fattur ieħor. Għaldaqstant, mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta, hekk kif osserva b’mod partikolari l-Avukat Ġenerali fil-punti 64 sa 68 tal-konklużjonijiet tiegħu u indipendentement mill-kwistjoni dwar jekk Arkema għamlitx dikjarazzjoni ta’ ħlas komuni, li l-Kummissjoni ma kinitx, wara l-ħlas sħiħ tal-multa inizjali minn Arkema, liema fatt fi kwalunkwe każ ma ġiex ikkontestat, intitolata titlob mill-appellati pagamenti f’dan ir-rigward.

Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet kollha preċedenti, għandu jiġi kkonstatat li, hekk kif il-Qorti Ġenerali ddikjarat korrettament fil-punt 116 tas-sentenza appellata, permezz tal-ittri kontenzjużi, il-Kummissjoni ma kellhiex id-dritt titlob mill-appellati l-interessi moratorji relatati mal-multa imposta fid-deċiżjoni Metakrilati.

Minn dan jirriżulta li, kuntrarjament għal dak li ssostni l-Kummissjoni, dawn l-ittri ma setgħux jitqiesu, sa fejn hija kienet talbet fihom l-interessi moratorji mhux dovuti, li kienu purament konfermattivi tal-obbligi li jirriżultaw mid-deċiżjoni Metakrilati u li kellhom natura preparatorja bil-għan tal-eżekuzzjoni forzata eventwali tagħha.

Konsegwentement, għalkemm l-ittri li permezz tagħhom il-Kummissjoni tillimita ruħha li titlob lid-destinatarji ta’ deċiżjoni dwar ksur tar-regoli tal-kompetizzjoni, bħad-deċiżjoni Metakrilati, il-ħlas tal-multa imposta fiha jew tal-interessi moratorji li eventwalment jirriżultaw minnha, jistgħu, bħala prinċipju, jikkostitwixxu biss sempliċi ittri ta’ intimazzjoni għall-eżekuzzjoni tad-deċiżjoni inkwistjoni, u ma jistgħux, għalhekk, jipproduċu effetti legali vinkolanti ta’ natura li jaffettwaw l-interessi tal-impriżi kkonċernati (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas-6 ta’ Diċembru 2007, Il‑Kummissjoni vs Ferriere Nord, C‑516/06 P, EU:C:2007:763, punt 29), dan ma huwiex il-każ, fid-dawl tal-kontenut tagħhom, tal-ittri kontenzjużi, sa fejn dawn jitolbu mill-appellati l-ħlas tal-interessi moratorji minkejja l-ħlas sħiħ tal-ammont inizjali tal-multa u jikkostitwixxu għalhekk, fil-fatt, modifika tal-obbligu pekunjarju li għalih dawn huma responsabbli.

Minn dan jirriżulta li l-Qorti Ġenerali ma wettqitx żball ta’ liġi meta qieset, b’mod partikolari fil-punt 99 tas-sentenza appellata, li l-ittri kontenzjużi, sa fejn permezz tagħhom il-Kummissjoni kienet talbet l-interessi moratorji, kienu jipproduċu effetti legali vinkolanti ta’ natura li jaffettwaw l-interessi tal-appellati, billi jbiddlu b’mod serju s-sitwazzjoni legali tagħhom u, għaldaqstant, meta kklassifikat dawn l-ittri bħala atti li jistgħu jiġu kkontestati fis-sens tal-Artikolu 263 TFUE.

Għalhekk, dan l-aggravju għandu jiġi miċħud bħala infondat.

Permezz tat-tieni aggravju tagħha, il-Kummissjoni tilmenta li l-Qorti Ġenerali, essenzjalment, kisret il-prinċipji ta’ lis pendens u ta’ awtorità ta’ res judicata, sa fejn hija sseparata, b’mod partikolari fil-punti 80 u 93 sa 101 tas-sentenza appellata, il-kwistjoni tal-interessi moratorji li għandhom jitħallsu mill-bqija tad-deċiżjoni Metakrilati.

F’dan ir-rigward, id-deċiżjoni Metakrilati tinkludi, fl-Artikolu 2 tagħha, dispożizzjonijiet dwar il-multa imposta b’mod prinċipali u dwar l-interessi li għandhom jitħallsu fil-każ ta’ nuqqas ta’ ħlas, li huma anċillari għaliha. Issa, fid-data tal-preżentata tar-rikors fil-kawża li tat lok għas-sentenza appellata, l-appell quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja fil-Kawża C‑421/11 P dwar din id-deċiżjoni kien għadu pendenti. Barra minn hekk, wara d-digriet tas-7 ta’ Frar 2012, Total u Elf Aquitaine vs Il‑Kummissjoni (C‑421/11 P, mhux ippubblikat, EU:C:2012:60), l-imsemmija deċiżjoni saret definittiva fil-konfront tal-appellati għal dak li jirrigwarda l-elementi kollha tagħha, inkluża l-kwistjoni tal-interessi.

L-appellati jikkontestaw il-fondatezza tat-tieni aggravju billi josservaw, b’mod partikolari, li l-kundizzjonijiet ta’ lis pendens bejn żewġ kawżi u ta’ awtorità ta’ res judicata, kif jirriżultaw mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja u tal-Qorti Ġenerali, ma humiex issodisfatti f’dan il-każ.

Sa fejn it-tieni aggravju huwa bbażat, essenzjalment, fuq il-premessa tal-Kummissjoni, kif żviluppata fil-kuntest tal-ewwel aggravju tagħha, li t-talba għall-interessi moratorji, fl-ittri kontenzjużi, għandha biss l-għan li teżegwixxi dak li huwa previst mid-deċiżjoni Metakrilati u ma tistax tiġi sseparata minnha, għandu jiġi kkonstatat li din il-premessa, hekk kif jirriżulta, b’mod partikolari, mill-punti 44 sa 52 ta’ din is-sentenza, ma tistax tintlaqa’.

Barra minn hekk, u fl-istess sens, fil-punt 89 tad-digriet tas-7 ta’ Frar 2012, Total u Elf Aquitaine vs Il‑Kummissjoni (C‑421/11 P, mhux ippubblikat, EU:C:2012:60), hekk kif fakkret il-Qorti Ġenerali korrettament fil-punt 100 tas-sentenza appellata, il-Qorti tal-Ġustizzja ċaħdet bħala manifestament inammissibbli t-talba, imressqa mill-appellati fil-kuntest tal-appell tagħhom li ta lok għal dan id-digriet, għall-eżenzjoni mill-interessi fid-dawl tal-fatt li din ma kinitx tirrigwarda s-sentenza li kienet is-suġġett ta’ dak l-appell u, għaldaqstant, id-deċiżjoni Metakrilati, iżda l-ittri kontenzjużi li jimponu l-interessi moratorji.

Konsegwentement, it-tieni aggravju għandu jiġi miċħud bħala infondat.

Peress li ebda wieħed mill-aggravji invokati mill-Kummissjoni ma ġie milqugħ, l-appell għandu jiġi miċħud fl-intier tiegħu.