In zaak 20/81 R,
1. Arbed SA, gevestigd te Luxemburg,
2. Stahlwerke Röchling-Burbach GmbH, gevestigd te Völklingen,
3. Neunkircher Eisenwerk Aktiengesellschaft, vormals Gebrüder Stumm, gevestigd te Neunkirchen,
vertegenwoordigd door A. Deringer en J. Sedemund, advocaten te Keulen, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij G. Faber, Arbed SA, Avenue de la Liberté, Luxemburg,
Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door H. Matthies, juridisch adviseur, bijgestaan door E. Grabitz, hoogleraar aan de Vrije Universiteit te Berlijn, domicilie gekozen hebbende bij A. Montalto, lid van de juridische dienst, Bâtiment Jean Monnet, Kirchberg, Luxemburg,
neemt
DE PRESIDENT VAN HET HOF VAN JUSTITIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN
de navolgende
In artikel 4, lid 5, is bepaald dat de Commissie, om rekening te houden met de herstructurering, de referentieproduktiecijfers zal aanpassen:
In dat geval zal de Commissie de referentieproduktiecijfers zodanig verhogen dat het totaal wordt bereikt dat overeenkomt met de produktie van het overeenkomstige kwartaal van 1974.
Verzoekster Röchling beroept zich op lid 3, verzoeksters Arbed en Neunkircher Eisenwerk op lid 5.
het verzoek om een beschikking in kort geding af te wijzen.
Volgens verzoeksters valt er aan een arrest in de hoofdzaak niet te denken vóór het einde van het eerste kwartaal 1981 en, in geval van twijfel, zelfs niet voor het einde van het tweede kwartaal 1981, waarvoor de referentieproduktiecijfers en de produktiequota opnieuw moeten worden medegedeeld respectievelijk vastgesteld. In die situatie moeten zij zich houden aan de vastgestelde en huns inziens irreguliere quota dan wel ze overschrijden — met als gevolg dat de Commissie hun overeenkomstig artikel 9 van de algemene beschikking, zware boeten zal opleggen.
Houden verzoeksters zich aan de vastgestelde produktiequota, dan leidt dat tot een vermindering der produktie met ongeveer 20 % ten opzichte van de produktie waarop zij recht zouden hebben gehad onder vigeur van een qoutaregeling overeenkomstig het Verdrag, met de ernstige financieeleconomische en sociale gevolgen daaraan verbonden. Economisch zou zulk een achteruitgang tot een nieuwe, aanmerkelijke daling van de bedrijfsresultaten leiden, immers de in deze bedrijfstak bijzonder hoge kosten zouden moeten worden opgebracht door een nog geringere produktie. Wat betreft de sociale gevolgen: Stahlwerke Röchling-Burbach en Neunkircher Eisenwerk AG zouden van de reeds op zeer grote schaal toegepaste werktijdverkorting moeten overstappen op massale ontslagverlening. Ook de daaruit voortvloeiende sociale moeilijkheden zouden niet langer kunnen worden bestreden met sociale maatregelen als in het kader van herstructureringsprogramma's worden genomen, want de daartoe nodige financiële middelen zouden ontbreken.
Zouden verzoeksters, ter vermijding van die ernstige consequenties, liever de produktiequota in beperkte mate overschrijden, dan zouden de financiële lasten van de alsdan te verwachten boeten niet minder ernstig zijn. Ook al mocht het Hof zich geheel of ten dele in voor verzoeksters gunstige zin uitspreken, dan nog zou de tegenwoordige improductiviteit niet kunnen worden goedgemaakt. Hetgeen in de loop van het eerste kwartaal 1981 niet zou zijn geproduceerd, zou voor verzoeksters een definitieve verliespost betekenen.
Anderzijds zou het belang van de Gemeenschap bij strikte eerbiediging van de produktiequota niet zo groot zijn, dat er in het eerste kwartaal van 1981 niet tot een beperkte verhoging zou kunnen worden overgegaan. Volgens artikel 14 van de algemene beschikking kan de Commissie in voorkomend geval de bepalingen der beschikking aanpassen, wanneer de te harer uitvoering genomen maatregelen voor een onderneming uitzonderlijke moeilijkheden doen rijzen. Artikel 14 werd in dit verband door beide partijen meermalen ter sprake gebracht, zonder dat de Commissie evenwel tot nu toe tot toepassing kon besluiten. Hierin zou niet alleen een beoordelingsfout zijn gelegen in die zin dat de Commissie, ofschoon daartoe gehouden, geen gebruik gemaakt heeft van de haar volgens genoemd artikel 14 toekomende beoordelingsbevoegdheid, doch ook een verzuim dat, wil verzoeksters onherstelbare schade worden bespaard, om een voorlopige maatregel zou vragen. Door zulk een voorlopige maatregel zou men de criteria van artikel 14 in ieder geval recht kunnen doen wedervaren in een mate welke verzoeksters in staat stelt de meest ernstige tijdelijke moeilijkheden te boven te komen.
De Commissie verklaart zich bewust te zijn van de moeilijkheden waarin tal van staalbedrijven zich bevinden en er begrip voor te hebben dat zij alle hun te dienste staande middelen te baat nemen om gedaan te krijgen dat de quota op een hoger niveau komen te liggen. Een en ander geeft haar aanleiding het quotastelsel uiterst zorgvuldig toe te passen en voortdurend voeling met belanghebbenden te houden. De eind 1980 ingediende verzoeken om verhoging der produktiequota moesten echter na onderzoek als ongegrond worden verworpen. Verzoeksters zijn trouwens niet in beroep gekomen tegen de concernsgewijze vaststelling van quota voor het vierde kwartaal van 1980 en de Commissie spreekt er haar verwondering over uit, dat zij voor het eerste kwartaal van 1981 een methode betwisten welke zij voor het laatste kwartaal van 1980 hebben aanvaard.
Om in een verzoek in référé te kunnen worden ontvangen, moeten verzoeksters aantonen dat de verlangde maatregelen:
Uit het in référé gedaan verzoek zou blijken dat de gevraagde maatregelen op de beslissing ten principale prejudiciëren: langs de weg van een spoedprocedure willen zij zich hun beroep voor tweederden zien toegewezen. Zulk een voorlopige maatregel zou in wezen een definitieve maatregel zijn:'kan een niet-gerealiseerde produktie niet worden ingehaald, dan kan er a fortiori van het ongedaan maken van een wel gerealiseerde produktie niet worden gesproken. Anderzijds zou niet vallen te denken aan het afhankelijk stellen van de maatregel van de storting van een waarborgsom, immers volgens verzoeksters zou de financiële last net zo groot zijn.
In artikel 1, lid 3, van de beschikking wordt geen omschrijving van het ondernemingsbegrip gegeven en alleen gezegd voor wie het stelsel geldt. Niet door het begrip
Met betrekking tot de berekening van de referentieproduktiecijfers en de produk-tiequota, waarop verzoeksters aanspraak maken, merkt de Commissie op dat zij nog geen aanleiding heeft gevonden de opgegeven cijfers en de grondslagen waarvan te hunner berekening werd uitgegaan, te verifiëren. Van de omvang der geclaimde verhogingen kan men echter slechts met verbijstering kennis nemen. Zouden de andere concerns en ondernemingen met meerdere fabrieken ook zulke eisen stellen, dan zou dat het einde van het gehele stelsel betekenen. Men dient niet te vergeten, dat het stelsel op een billijke verdeling van de behoeften berust, zodat door de aan een bepaalde onderneming toegestane verhoging, de quota van alle overige ondernemingen naar evenredigheid zouden dalen.
Tenslotte zou artikel 14 van de algemene beschikking er niet zijn om aan bepaalde ondernemingen bijzondere voordelen te doen toekomen, doch juist om onevenredig grote offers waartoe de toepassing van de algemene beschikking voor sommige ondernemingen zou leiden, te beperken zonder de verwezenlijking van de doeleinden van het quotastelsel in gevaar te brengen.
Volgens de Commissie zouden verzoeksters niet hebben bewezen dat de verlangde maatregelen noodzakelijk zijn om te verhinderen dat er onherstelbare schade wordt toegebracht. Wanneer zij stellen dat door de vastgestelde quota
Alle inspanningen der Commissie zijn er juist op gericht verdere ontslagen en nadere financiële lasten te voorkomen. Zij gelooft evenwel niet dat het toekennen van hogere quota aan bepaalde ondernemingen een passend middel is om die doeleinden te verwezenlijken: het quotastelsel berust op een ratione temporis beperkte verdeling — over alle ondernemingen — van de produktie die op de markt kan worden afgezet.
De Commissie wijst er tenslotte op dat men, om de bevoorrading van sommige traditionele kopers van speciale produkten niet in gevaar te brengen, de referentieproduktiecijfers en dus ook de quota van het Arbed-concern voor het vierde kwartaal 1980 heeft verhoogd met onderscheidenlijk
Daartoe behoorlijk opgeroepen, zijn partijen ter op
De president van het Hof,
voorlopig uitspraak doende:
Gedaan te Luxemburg op
De griffier
A. Van Houtte
De president
J. Mertens de Wilmars