<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-390/17 P</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62017CC0390</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:217">EU:C:2018:217</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>12</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Opinia J. Kokott – Sprawa C‑390/17 P</HT></P><P><HT TYPE="SC">Azoulay i in./Parlament</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Juliane Kokott</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20180322">22 marca 2018 r.</DATE><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język oryginału: francuski.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑390/17 P</HT></P><P>Irit Azoulay,</P><P>Andrew Boreham,</P><P>Mirja Bouchard,</P><P>Darren Neville</P><P>przeciwko</P><P>Parlamentowi Europejskiemu</P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odwołanie</KEYWORD><KEYWORD>Służba publiczna</KEYWORD><KEYWORD>Wynagrodzenie</KEYWORD><KEYWORD>Dodatki rodzinne</KEYWORD><KEYWORD>Dodatek edukacyjny</KEYWORD><KEYWORD>Odmowa zwrotu wydatków na edukację</KEYWORD><KEYWORD>Niezależna wykładnia pojęcia wydatków na edukację</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 3 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wprowadzenie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Instytucje Unii Europejskiej, podobnie jak niektóre państwa członkowskie, które prowadzą politykę rodzinną obejmującą komponent finansowy, zapewniają swojemu personelowi wypłatę dodatków rodzinnych. Obejmują one dodatek na gospodarstwo domowe wypłacany urzędnikom, którzy ponoszą koszty utrzymania rodziny, powiększony o dodatek na każde dziecko pozostające na utrzymaniu, oraz dodatek edukacyjny przeznaczony na pokrycie wydatków na edukację poniesionych przez urzędnika w związku z tym, że jego dziecko uczęszcza do placówki szkolnej. Takie są właśnie warunki nabycia prawa do ostatniego z wymienionych dodatków, w przedmiocie którego toczy się spór między stronami w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Warunki, jakie należy spełnić, aby otrzymać dodatek edukacyjny, zostały zmienione w trakcie zmiany regulaminu pracowniczego w 2004 r. O ile w zakresie szkoły podstawowej i średniej dodatek był wcześniej wypłacany<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Był on wypłacany w formie ryczałtu. Wypłat dla urzędników uprawnionych do dodatku zaprzestawano stopniowo w okresie pięciu lat [art. 16 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 723/2004 z dnia <DATE ISO="20040322">22 marca 2004 r.</DATE> zmieniającym Regulamin pracowniczy urzędników Wspólnot Europejskich i Warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="124" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2004">Dz.U. 2004, L 124, s. 1</REF.DOC.OJ>)].</P></NOTE> urzędnikom niezależnie od tego, do jakiej szkoły uczęszczało dziecko, o tyle wskutek reformy prawo do dodatku edukacyjnego uwarunkowane jest uczęszczaniem do szkoły płatnej<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Artykuł 3 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego w brzmieniu wynikającym z rozporządzenia nr 723/2004. Warunek odpłatnego charakteru nie ma natomiast zastosowania w przypadku szkoły <HT TYPE="ITALIC">wyższej</HT> (albo uniwersytetu); dodatek edukacyjny jest wypłacany w formie zryczałtowanej diety miesięcznej w kwocie równej kwocie maksymalnej.</P></NOTE>. Celem było <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>dostosowanie w przyszłości dodatku edukacyjnego do faktycznie ponoszonych wydatków<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Motyw 26 rozporządzenia nr 723/2004.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Opierając się na braku odpłatnego charakteru placówki, do której uczęszczają dzieci wnoszących odwołanie, Parlament Europejski odmówił przyznania im w 2015 r. dodatku edukacyjnego, mimo że był on im wypłacany w latach poprzednich. Wnoszący odwołanie uważają, że są nadal uprawnieni do pobierania dodatku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Rozbieżność ta ma swoje źródło w szczególnym sposobie, w jaki rozpatrywane placówki edukacyjne zwracały się do wnoszących odwołanie o wsparcie finansowe. Placówki te są bowiem subwencjonowane przez organy administracji terytorialnej, co nakłada na nie wymóg zapewnienia bezpłatnego dostępu do edukacji przewidziany w belgijskiej konstytucji<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Artykuł 24 ust. 3 belgijskiej konstytucji.</P></NOTE>. Jednak w celu zapewnienia finansowania placówki te wspierają się również stowarzyszeniami nienastawionymi na zysk, które są z nimi ściśle powiązane, a rodzice uczniów zachęcani są do wpłaty składek na rzecz tych stowarzyszeń. O zwrot tych właśnie składek wnoszą wnoszący odwołanie tytułem przyznania dodatku edukacyjnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>W tej sprawie z zakresu służby publicznej, która jest jedną z pierwszych rozpoznawanych przez Trybunał w postępowaniu odwoławczym od rozwiązania Sądu do spraw Służby Publicznej i przeniesienia jego zadań do Sądu, Trybunał ma za zadanie ustalić, czy w szczególnych okolicznościach niniejszej sprawy Sąd słusznie stwierdził, że opłata takiej składki nie mogła zostać pokryta z dodatku edukacyjnego.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Ramy prawne niniejszej sprawy są określone przez następujące przepisy Regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>regulaminem pracowniczym<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>)<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>W brzmieniu mającym zastosowanie od dnia <DATE ISO="20140101">1 stycznia 2014 r.</DATE></P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. c) regulaminu pracowniczego dodatki rodzinne, do których ma prawo urzędnik z tytułu wynagrodzenia, obejmują dodatek edukacyjny.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>W art. 3 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego określono warunki uzyskania prawa do dodatku edukacyjnego:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>[Z] zastrzeżeniem warunków określonych w ogólnych przepisach wykonawczych, urzędnik otrzymuje dodatek edukacyjny w wysokości poniesionych przez niego rzeczywistych wydatków na edukację, maksymalnie do kwoty w wysokości 260,95 [EUR]<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Kwota ta obowiązywała w momencie zaistnienia okoliczności faktycznych. Obecnie wynosi 273,60 EUR.</P></NOTE> miesięcznie na każde dziecko pozostające na jego utrzymaniu, […] o ile dziecko skończyło pięć lat i regularnie uczęszcza w pełnym wymiarze godzin do płatnej szkoły podstawowej lub średniej bądź uczelni wyższej. Warunek dotyczący odpłatności szkoły nie ma zastosowania do zwrotu kosztów za transport szkolny.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Na podstawie art. 110 regulaminu pracowniczego Parlament przyjął w dniu <DATE ISO="20040518">18 maja 2004 r.</DATE> ogólne przepisy wykonawcze dotyczące przyznawania dodatku edukacyjnego, o którym mowa w art. 3 załącznika VII do regulaminu pracowniczego (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>OPW<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>)<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Wersja obowiązująca w dniu, w którym Sąd wydał zaskarżony wyrok. Obecnie obowiązująca wersja została przyjęta w dniu <DATE ISO="20161118">18 listopada 2016 r.</DATE>; treść art. 5, zatytułowanego <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Koszty kształcenia<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>, odpowiada dawnemu art. 3.</P></NOTE>. Artykuł 1 OPW rozróżnia dodatek edukacyjny A – ryczałtowy, wypłacany na dzieci poniżej piątego roku życia, które nie uczęszczają jeszcze do szkoły podstawowej, oraz dodatek edukacyjny B. W odniesieniu do tego ostatniego art. 3 OPW przewiduje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>W granicach pułapów określonych w art. 3 ust. 1 akapity pierwszy i trzeci załącznika VII do regulaminu pracowniczego dodatek edukacyjny B obejmuje:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>opłatę wpisową i czesne;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>koszty transportu,</TXT></NP></ITEM></LIST><P>z wyłączeniem wszelkich innych kosztów, a w szczególności:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>wydatków obowiązkowych, takich jak wydatki na zakup podręczników, pomocy szkolnych, sprzętu sportowego, ubezpieczenia szkolnego oraz kosztów opieki medycznej, opłat za egzaminy, wydatków poniesionych na rzecz wspólnych zewnętrznych zajęć szkolnych (takich jak wycieczki, wizyty i wyjazdy szkolne, staże sportowe itd.), a także innych kosztów dotyczących wykonania programu szkolnego placówki, do której dziecko uczęszcza,</P></ITEM><ITEM><P>wydatków związanych z udziałem dziecka w wyjazdach na narty, nad morze lub innych wyjazdach, a także w podobnych wydarzeniach<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</P></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Okoliczności powstania sporu i postępowanie przed Sądem</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Wnoszącymi rozpatrywane odwołanie (zwanymi dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>wnoszącymi odwołanie<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>) są, odpowiednio, członkowie personelu tymczasowego i urzędnicy Parlamentu Europejskiego, zamieszkali w Belgii. Ich dzieci uczęszczają do placówek szkolnych<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Jest to Athénée Ganenou w Brukseli (Belgia) i École internationale Le Verseau w Bierges (Belgia). Pierwsza z nich jest szkołą wyznaniową, dodaje w programie kształcenia Francuskiej Wspólnoty Belgii kilka godzin tygodniowo nauki języka hebrajskiego, historii judaizmu, biblii i języka angielskiego, począwszy od szkoły podstawowej. Druga jest szkołą świecką, w której zajęcia są prowadzone w językach francuskim i angielskim od przedszkola, przez nauczycieli, których dany język jest językiem ojczystym.</P></NOTE>, których wspólną cechą jest to, że są subwencjonowane, lecz nie w całości, przez Francuską Wspólnotę Belgii. Obie szkoły posiadają również własne zasoby finansowe zapewniane przede wszystkim przez stowarzyszenia o celu niezarobkowym (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>stowarzyszeniami<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>), do których składki mają uiszczać rodzice danych uczniów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Do roku szkolnego 2013/2014 włącznie Parlament zwracał, tytułem wydatków na edukację i do określonej kwoty, składki płacone na rzecz stowarzyszeń przez wnoszących odwołanie, których dzieci uczęszczały już do tych szkół. W dniu <DATE ISO="20150424">24 kwietnia 2015 r.</DATE> Parlament oddalił wnioski o zwrot składek uiszczonych przez wnoszących odwołanie na rzecz stowarzyszeń w roku szkolnym 2014/2015 z tym uzasadnieniem, że warunki określone w art. 3 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego nie zostały spełnione (dalej zwane <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>decyzjami odmownymi<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>). W ocenie Parlamentu obie szkoły nie były płatnymi placówkami szkolnymi w rozumieniu tego przepisu, ponieważ dobrowolne składki dokonywane przez wnoszących odwołanie na rzecz stowarzyszeń wykraczały poza ramy obligatoryjnego, nieodpłatnego kształcenia przewidzianego przez ustawodawstwo belgijskie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Chociaż zażalenia złożone przez wnoszących odwołanie na te decyzje zostały oddalone w dniach <DATE ISO="20151117">17</DATE> i <DATE ISO="20151119">19 listopada 2015 r.</DATE>, Parlament postanowił wyjątkowo przyznać skarżącym dodatek edukacyjny na rok szkolny 2014/2015, ale nie przyznawać go już, z tytułu uczęszczania do tych szkół, w następnych latach.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>W dniu <DATE ISO="20160217">17 lutego 2016 r.</DATE> wnoszący odwołanie zażądali stwierdzenia nieważności decyzji odmownych Parlamentu, z wyjątkiem jednak tej ich części, w której wyjątkowo i jako środek nadzwyczajny przyznano im dodatek edukacyjny na rok szkolny 2014/2015, oraz zasądzenia od Parlamentu na ich rzecz dodatku edukacyjnego na rok szkolny 2015/2016. W uzasadnieniu skargi podnieśli trzy zarzuty, dotyczące, po pierwsze, naruszenia art. 3 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego i oczywistego błędu w ocenie, po drugie, naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, a po trzecie, naruszenia zasad równego traktowania i dobrej administracji.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>W wyroku z dnia <DATE ISO="20170428">28 kwietnia 2017 r.</DATE> (zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>zaskarżonym wyrokiem<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>)<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Wyrok Sądu z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170428">28 kwietnia 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Azoulay i in./Parlament</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑580/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2017:291">EU:T:2017:291</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> Sąd oddalił wszystkie zarzuty, a w związku z tym – także żądanie stwierdzenia nieważności decyzji odmownych. W związku z tym Sąd orzekł, że nie ma potrzeby orzekania w przedmiocie żądań dotyczących zasądzenia od Parlamentu na rzecz wnoszących odwołanie dodatku edukacyjnego na rok szkolny 2015/2016.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Postępowanie przed Trybunałem i żądania stron</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Pismem z dnia <DATE ISO="20170628">28 czerwca 2017 r.</DATE> wnoszący odwołanie wnieśli wspólnie niniejsze odwołanie od wyroku Sądu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie wnoszą do Trybunału o:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>uchylenie zaskarżonego wyroku;</P></ITEM><ITEM><P>uwzględnienie żądań przedstawionych przez nich w pierwszej instancji w ramach skargi w sprawie T‑580/16<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Wyrok Sądu z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170428">28 kwietnia 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>Azoulay i in./Parlament</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑580/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2017:291">EU:T:2017:291</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>;</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania w całości.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Parlament wnosi do Trybunału o:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>oddalenie odwołania jako bezzasadnego;</P></ITEM><ITEM><P>obciążenie wnoszących odwołanie kosztami postępowania.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Postępowanie odwoławcze toczyło się przed Trybunałem w formie pisemnej.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ocena prawna</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie twierdzą, że zaskarżony wyrok jest obarczony kilkoma naruszeniami prawa, polegającymi w szczególności na przeinaczeniu okoliczności faktycznych i braku uzasadnienia. W szczególności ich zdaniem Sąd, po pierwsze, naruszył prawo i przeinaczył okoliczności faktyczne, wykluczając autonomiczną i jednolitą wykładnię pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>wydatków na edukację<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/> w ramach porządku prawnego Unii<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Zarzut ten dotyczy pkt 31–36, 38 i 40 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>. Po drugie, zaskarżony wyrok miałby zawierać nieprawidłowość ustaleń faktycznych<?PAGE NO="5"?> dokonanych przez Sąd<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Zarzut ten dotyczy pkt 45 i 46 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>. Po trzecie, Sąd miałby naruszyć prawo, interpretując utrwalone orzecznictwo mające zastosowanie w odniesieniu do zasady zgodności pomiędzy zażaleniem a skargą<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Zarzut ten dotyczy pkt 47 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>. Wreszcie, Sąd miałby uchybić spoczywającemu na nim obowiązkowi uzasadnienia w odpowiedzi na zarzut naruszenia zasad równego traktowania i dobrej administracji<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Zarzut ten dotyczy pkt 55 i 56 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">A.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Dopuszczalność</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Pragnę zauważyć, że przed Sądem wnoszący odwołanie żądali stwierdzenia nieważności decyzji oddalających ich wnioski o zwrot wydatków na edukację w roku szkolnym 2014/2015. Tymczasem w decyzjach oddalających ich zażalenia, których stwierdzenia nieważności wnoszący odwołanie również się domagali, poza tą częścią, Parlament przyznał im wyjątkowo dodatek edukacyjny za ten właśnie rok szkolny. W związku z tym wnoszący odwołanie skorzystali z dodatku, o który wnioskowali.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>W odniesieniu do kolejnych lat szkolnych Parlament w decyzjach oddalających zażalenia wskazał jedynie, że dodatek edukacyjny nie będzie już przyznawany wnoszącym odwołanie w nadchodzących latach szkolnych<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Tak długo, jak długo omawiane placówki nie będą spełniały warunków przyznawania dodatku edukacyjnego.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Sąd uznał, że decyzje oddalające zażalenia były pozbawione charakteru autonomicznego i że w związku z tym wniesiono do niego wyłącznie skargę na decyzje odmowne<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Punkt 12 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>, które odnoszą się tylko do roku szkolnego 2014/2015. Ten aspekt nie był przedmiotem zarzutów wnoszących odwołanie w ich odwołaniu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>W odniesieniu w szczególności do roku szkolnego 2015/2016 wnoszący odwołanie domagają się ponadto od Sądu zasądzenia od Parlamentu wypłaty dodatku edukacyjnego za ten okres. Parlament wskazał przed Sądem, że powyższe żądanie jest niedopuszczalne, albowiem dodatek edukacyjny został przyznany przez organy administracji wyłącznie na jeden rok szkolny, a zatem wnoszący odwołanie powinni byli podjąć stosowne kroki w ramach postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Punkty 68–74 odpowiedzi na skargę złożonej przez Parlament przed Sądem.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Sąd stwierdził, że biorąc pod uwagę oddalenie żądań stwierdzenia nieważności decyzji odmownych (dotyczących roku szkolnego 2014/2015), nie ma potrzeby orzekać w przedmiocie żądania dotyczącego roku szkolnego 2015/2016<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Punkt 65 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>. Ten aspekt również nie był przedmiotem zarzutów wnoszących odwołanie w ich odwołaniu</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>W tych okolicznościach, gdyby Trybunał uznał za konieczne zbadanie z urzędu przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi o stwierdzenie nieważności przed Sąd<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>W przedmiocie kompetencji Trybunału do zbadania z urzędu, po raz pierwszy na etapie odwołania, zarzutu niedopuszczalności skargi wniesionej do Sądu zob. wyrok Trybunału z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090423">23 kwietnia 2009 r.</DATE>, <NO.CASE>C‑362/06 P</NO.CASE>, <NAME.CASE>Sahlstedt i in./Komisja</NAME.CASE> (<NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:243">EU:C:2009:243</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> pod kątem interesu prawnego, jestem zdania, że wnoszący odwołanie mają interes prawny w zaskarżeniu decyzji odmownych w odniesieniu do roku szkolnego 2014/2015, co w wystarczający sposób uzasadnia dopuszczalność skargi. Wprawdzie dodatek edukacyjny został im przyznany na ten rok szkolny, lecz choć w rzeczywistości wnoszący odwołanie otrzymali zwrot kosztów, to jednak otrzymali go jedynie wyjątkowo, jako środek nadzwyczajny, przyjęty przez Parlament jako rekompensata za przewlekłość w rozpoznaniu ich wniosków<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Punkty 66 i 67 odpowiedzi na skargę złożonej przez Parlament przed Sądem.</P></NOTE>. Decyzje oddalające ich wnioski, zawierające także ostateczne<?PAGE NO="6"?> stanowisko administracji względem sformułowanych tam żądań, nie zostały cofnięte i mają wpływ na prawa wnoszących odwołania. Wnoszący odwołanie zachowują zatem interes prawny do zaskarżenia decyzji, których skutki są dla nich niekorzystne w związku z odmową przyznania im dodatku edukacyjnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o odwołanie, Parlament nie kwestionował jego dopuszczalności i nie dostrzegam powodów do badania z urzędu jego niedopuszczalności.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">B.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu pierwszego, opartego na naruszeniu prawa i przeinaczeniu okoliczności faktycznych w zakresie wykładni pojęcia wydatków na edukację</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Autonomiczna wykładnia pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>wydatków na edukację<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie zarzucają Sądowi, że ten nie zastosował autonomicznej i jednolitej wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>wydatków na edukację<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/> w ramach porządku prawnego Unii. Powołując się na orzecznictwo Trybunału, zgodnie z którym urzędnikom przysługuje, na podstawie art. 1a regulaminu pracowniczego, prawo do równego traktowania w zakresie jego stosowania, wskazują, że wymaga to co do zasady autonomicznej i jednolitej wykładni regulaminu pracowniczego w całej Unii. Taka wykładnia musi być dokonywana z uwzględnieniem kontekstu przepisu i celu rozpatrywanego uregulowania<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Wnoszący odwołanie przytaczają w tym względzie wyrok Trybunału z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151015">15 października 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Axa Belgium</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑494/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:692">EU:C:2015:692</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>W odniesieniu w szczególności do wydatków na edukację wnoszący odwołanie opierają swoją argumentację na wyroku Bovagnet/Komisja celem wykazania, że na potrzeby zwrotu pojęcie to nie może być uzależnione od nazewnictwa czy klasyfikacji stosowanych na szczeblu krajowym, lecz wyłącznie od samego charakteru i elementów składowych wydatku podlegającego zwrotowi<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bovagnet/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>F‑89/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:F:2011:129">EU:F:2011:129</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Tymczasem zdaniem wnoszących odwołanie Sąd dokonał wykładni tego pojęcia w świetle prawa belgijskiego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Argumenty wnoszących odwołanie nie przekonują mnie. Podobnie jak Parlament, uważam, że Sąd zastosował autonomiczną wykładnię pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>wydatków na edukację<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>, która uwzględnia cel dodatku edukacyjnego i która nie zależy od kwalifikacji przyjętych na szczeblu krajowym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>I tak, w pkt 30 zaskarżonego wyroku Sąd definiuje <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>wydatki na edukację<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/> podlegające zwrotowi z tytułu dodatku edukacyjnego jako obejmujące koszty umożliwiające uczniowi uzyskanie dostępu do placówki szkolnej (opłata wpisowa), jak również koszty pozwalające na uczestnictwo w zajęciach i skuteczny udział w programach danej placówki (czesne).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Definicja ta pokrywa się z definicją przyjętą przez Sąd do spraw Służby Publicznej w wyroku Bovagnet/Komisja<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bovagnet/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>F‑89/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:F:2011:129">EU:F:2011:129</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, którego okoliczności faktyczne wpisują się w inny kontekst krajowy, albowiem szkoła, której dotyczył spór, znajdowała się w Luksemburgu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Badając, czy koszty poniesione przez wnoszących odwołanie stanowiły opłatę wpisową i czesne w rozumieniu wyroku Bovagnet/Komisja<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bovagnet/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>F‑89/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:F:2011:129">EU:F:2011:129</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, Sąd stwierdził w pkt 31 i 32 zaskarżonego wyroku, że przyjęcie do tych placówek i pobieranie w nich nauki nie było uzależnione od zapłaty kwoty obejmującej opłatę wpisową i czesne. Podobnie, brak wpłaty stosownych składek na rzecz stowarzyszeń nie skutkował odmową dokonania wpisu do placówki czy wydaleniem z niej ucznia.<?PAGE NO="7"?> Innymi słowy, szkoły <HT TYPE="ITALIC">nie wymagały</HT> zapłaty kwoty pieniężnej w celu zapewnienia dzieciom dostępu do nich i pobierania nauki, lub inaczej – rodzice nie byli <HT TYPE="ITALIC">zobowiązani</HT> do uiszczania opłat. Sąd doszedł na tej podstawie do wniosku, że koszty poniesione przez wnoszących odwołanie nie mogą zostać uznane za wydatki na edukację.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Sąd dokonał interpretacji wydatków na edukację w rozumieniu art. 3 ust. 1 załącznika VII do regulaminu pracowniczego w ten sposób, że muszą to być <HT TYPE="ITALIC">obowiązkowe</HT> wydatki, które urzędnik winien ponieść w celu zapisania dziecka do określonej szkoły oraz aby mogło ono uczęszczać w niej na zajęcia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Warunek ten został już postawiony w wyroku Bovagnet/Komisja. Wydatki podlegające zwrotowi zostały tam zdefiniowane jako wydatki warunkujące samo przyjęcie ucznia do szkoły i jej programu, a więc podjęcie przez niego nauki; ich poniesienie jest zatem obligatoryjne<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bovagnet/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>F‑89/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:F:2011:129">EU:F:2011:129</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Wykładnia ta jest zgodna z wymogami regulaminu pracowniczego. Jak bowiem przypomniał Parlament, przepisy prawa Unii, które przewidują prawo do świadczeń finansowych, należy interpretować ściśle<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19941130">30 listopada 1994 r.</DATE>, <NAME.CASE>Domonville de la Cour/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑498/93</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:1994:278">EU:T:1994:278</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> i przytoczone tam orzecznictwo); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150630">30 czerwca 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Petsch/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>F‑124/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:F:2015:69">EU:F:2015:69</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Zwrot składek uiszczonych przez urzędnika fakultatywnie i dobrowolnie nie spełnia wymogu ścisłej wykładni. Powyższe byłoby niezgodne z wolą ustawodawcy, który w ramach zmiany regulaminu pracowniczego przeprowadzonej w 2004 r. uzależnił zwrot wydatków od tego, czy dziecko uczęszcza do szkoły płatnej<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>W przypadku uczęszczania do szkoły podstawowej lub średniej.</P></NOTE>, oraz zaprzestał wypłaty dodatku edukacyjnego w formie ryczałtu pozostawionego do dyspozycji urzędników<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Zobacz pkt 2 powyżej.</P></NOTE>. W rezultacie regulamin pracowniczy nie pozwala uznać dodatku edukacyjnego za dodatkowy składnik wynagrodzenia, którym urzędnik mógłby swobodnie dysponować, na przykład poprzez dobrowolne wpłaty i darowizny.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Sąd nie dokonał wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>wydatków na edukację<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> na podstawie prawa belgijskiego. Nawet jeśli przywołał<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>W pkt 31, 33, 36, które wyraźnie stanowią przedmiot krytyki skarżących.</P></NOTE> krajowy okólnik Francuskiej Wspólnoty Belgii zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>Gratuité de l’accès à l’Enseignement obligatoire<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Okólnik nr 4516 z dnia <DATE ISO="20130829">29 sierpnia 2013 r.</DATE></P></NOTE> [<QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>Nieodpłatny dostęp do obowiązkowego szkolnictwa<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>], postąpił tak wyłącznie na poparcie twierdzenia, niekwestionowanego przez wnoszących odwołanie, że szkoły nie wymagały od nich uiszczenia opłaty wpisowej i czesnego. Sąd wskazał bowiem, że okólnik ten, mający zastosowanie do przedmiotowych szkół, przewiduje, że szkoła otrzymująca subwencję nie może warunkować zapisu dokonaniem wpłaty określonej kwoty oraz że nieuiszczenie określonej przez szkołę opłaty<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Takie jak wydatki poniesione na basen oraz zajęcia kulturalne i sportowe.</P></NOTE> nie może mieć wpływu na uczęszczanie danego ucznia do szkoły.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>W celu ustalenia, czy od uiszczenia opłaty, której zwrotu żądają wnoszący odwołanie, zależało przyjęcie ich dzieci do przedmiotowych szkół, Sąd odniósł się zatem do prawa belgijskiego jako istotnej wskazówki, nie zaś jako kryterium rozstrzygającego<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Zobacz, w odniesieniu do pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>edukacji podstawowej<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>, wyrok Sądu z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040629">29 czerwca 2004 r.</DATE>, <NAME.CASE>Hivonnet/Rada</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑188/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2004:194">EU:T:2004:194</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); w odniesieniu do pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>wydatków na edukację<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>, wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bovagnet/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>F‑89/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:F:2011:129">EU:F:2011:129</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, co wynika z użycia przysłówka <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>zresztą<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>Wprost przeciwnie, zresztą – jak wynika z okólnika nr 4516 […]<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/> (pkt 31 zaskarżonego wyroku); <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>[…] jak to potwierdza zresztą okólnik nr 4516<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/> (pkt 36 zaskarżonego wyroku).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie uważają, że przyjęta przez Sąd wykładnia zawężająca uzależnia zwrot wydatków na edukację od zróżnicowanych systemów kształcenia istniejących w państwach członkowskich.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Ich argument jest błędny. To nie zwrot wydatków szkolnych może różnić się w zależności od państwa członkowskiego lub w zależności od szkoły, ale samo istnienie i wysokość wydatków na edukację podlegających zwrotowi.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>W związku z tym, jeżeli szkoła uzależnia wpis i uczęszczanie ucznia do szkoły od dokonania opłaty, właśnie to stanowi charakter i elementy konstytutywne tych wydatków, które zgodnie z wyrokiem Bovagnet/Komisja<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110908">8 września 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Bovagnet/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>F‑89/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:F:2011:129">EU:F:2011:129</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> i niezależnie od nazw i klasyfikacji krajowych podlegają zwrotowi. Kiedy natomiast szkoła nie uzależnia wpisu i uczęszczania do szkoły od dokonania opłaty, bez względu na przyczynę, wtedy zainteresowany urzędnik nie ma podstaw do otrzymania dodatku edukacyjnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie są zdania, że wykładnia autonomiczna powinna była uwzględnić fakt, że bez wkładu finansowego, o którego uiszczenie się do nich zwrócono, szkoły nie byłyby w stanie sfinansować specyficznego programu nauczania, z powodu którego wnoszący odwołanie zapisali do nich swoje dzieci. Wkłady finansowe stanowią zatem wydatki faktycznie poniesione przez wnoszących odwołanie na naukę szkolną dzieci.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Uznając, że wydatki na edukacje nie pokrywają wszystkich wydatków faktycznie poniesionych na naukę szkolną, lecz jedynie te, które szkoła nakłada jako opłaty wpisowe i czesne, Sąd dokonał jednak wykładni tego pojęcia zgodnie z brzmieniem i celem obowiązujących przepisów regulaminu pracowniczego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie uważają wreszcie, że przyrównując w pkt 40 zaskarżonego wyroku wnoszone składki do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>innych wydatków<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/> w rozumieniu art. 3 OPW, Sąd znacznie ograniczył autonomiczne i regulaminowe pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>wydatków na edukację<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>. Zdaniem wnoszących odwołanie Sąd uznał, że wnoszone składki mieszczą się w zakresie kategorii <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>inne wydatki<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/> jedynie z tego powodu, że nie są one związane z oficjalnym belgijskim programem nauczania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Rozumiem wyrok Sądu w inny sposób. Po stwierdzeniu z wyżej przedstawionych powodów<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Punkty 32–36 niniejszej opinii.</P></NOTE>, że uiszczane składki nie mieściły się w kategorii wydatków na edukację podlegających zwrotowi, Sąd zaklasyfikował je w kategorii rezydualnej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>pozostałe wydatki<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>, niepodlegające zwrotowi. Wyliczenie przypadków należących do tej kategorii nie ma charakteru wyczerpującego, Sąd mógł więc słusznie przyjąć, że wydatki te należą do kategorii <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>innych wydatków dotyczących wykonywania programu szkolnego szkoły, do której dziecko uczęszcza<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/><NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0037"><P>Zobacz pkt 40 zaskarżonego wyroku.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Zarzut ten należy zatem oddalić.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Przeinaczenie okoliczności faktycznych</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie utrzymują, że stwierdzając w pkt 31 zaskarżonego wyroku, iż naliczanie opłat za naukę przez stowarzyszenia nie byłoby zgodne z prawem belgijskim, Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>W tym względzie należy wskazać, że takie przeinaczenie występuje wówczas, gdy – bez potrzeby odwoływania się do nowych okoliczności – ocena okoliczności istniejących okazuje się oczywiście błędna<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0038"><P>Wyrok Trybunału z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070118">18 stycznia 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>PKK i KNK/Rada</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑229/05 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:32">EU:C:2007:32</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Tymczasem w niniejszej sprawie takie przeinaczenie prawa krajowego nie zostało wykazane, ponieważ wnoszący odwołanie nie udowodnili, że okólnik nie był wiążący ani że Sąd ocenił go w sposób oczywiście sprzeczny z jego treścią. W szczególności wnoszący odwołanie nie wykazali na poparcie swojego argumentu, że szkoły lub stowarzyszenia mogły domagać się uiszczenia opłaty związanej z projektem pedagogicznym właściwym tym placówkom.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Zarzut ten należy zatem również oddalić.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>W konsekwencji zarzut pierwszy jest w całości bezzasadny.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">C.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu drugiego, dotyczącego nieprawidłowości ustaleń faktycznych</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie uważają, że w zaskarżonym wyroku odpowiedź na ich zarzut dotyczący naruszenia zasady uzasadnionych oczekiwań zawiera nieprawidłowości odnośnie do ustaleń faktycznych. Ich zdaniem Sąd wypowiedział się w kwestii, czy formularz przygotowany przez Parlament do wypełnienia przez dane szkoły wykazywał istnienie opłaty wpisowej. Natomiast nie wypowiedział się na temat istnienia stałej praktyki Parlamentu, która mogłaby spowodować u nich uzasadnione oczekiwania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>W pkt 44 i 45 zaskarżonego wyroku Sąd udzielił jednak odpowiedzi na zarzut podniesiony przez wnoszących odwołanie, dotyczący naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań. Przypomniawszy trzy przesłanki, które muszą być spełnione, aby można było powoływać się na zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań, Sąd orzekł, że nawet jeśli precyzyjne, bezwarunkowe i spójne zapewnienia zostały udzielone przez administrację, nie mogą stwarzać uzasadnionych oczekiwań po stronie wnoszących odwołanie ze względu na nieprzestrzeganie przepisów regulaminu pracowniczego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Odpowiedź Sądu na ten zarzut opiera się na utrwalonym orzecznictwie<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0039"><P>Wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19860206">6 lutego 1986 r.</DATE>, <NAME.CASE>Vlachou/Trybunał Obrachunkowy</NAME.CASE> (<NO.CASE>162/84</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1986:56">EU:C:1986:56</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0006">6</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19900327">27 marca 1990 r.</DATE>, <NAME.CASE>Chomel/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑123/89</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:1990:24">EU:T:1990:24</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150707">7 lipca 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kur/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>F‑53/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:F:2015:81">EU:F:2015:81</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0064">64</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>W związku z tym wysłany do szkół formularz, co do którego Sąd precyzuje, że nie można było na jego podstawie ustalić, czy wnoszący odwołanie uiścili opłatę wpisową, jest wymieniony w pkt 46 zaskarżonego wyroku jedynie w odpowiedzi na argument [wnoszących odwołanie], zgodnie z którym przesłanie tego formularza doprowadziło do powstania uzasadnionych oczekiwań po ich stronie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Zatem drugi zarzut odwołania jest oczywiście bezzasadny.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">D.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu trzeciego, dotyczącego naruszenia prawa przy dokonywaniu wykładni orzecznictwa odnoszącego się do zasady zgodności pomiędzy zażaleniem i skargą</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie utrzymują, że w pkt 47 zaskarżonego wyroku Sąd naruszył orzecznictwo dotyczące zgodności pomiędzy zażaleniem a skargą, gdyż odrzucił jako niedopuszczalny ich argument dotyczący naruszenia zasady pewności prawa ze względu na to, iż nie został on podniesiony w zażaleniu.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>W ocenie wnoszących odwołanie dopiero w decyzjach oddalających zażalenia Parlament potwierdził, że dodatek edukacyjny podlega corocznej ocenie. Wnoszący odwołanie przytaczają orzecznictwo, które przewiduje wyjątek od zasady zgodności pomiędzy zażaleniem i skargą: w wypadku gdy składający zażalenie zapoznaje się z uzasadnieniem aktu dla niego niekorzystnego za pośrednictwem odpowiedzi na swe zażalenie, jakikolwiek zarzut podniesiony po raz pierwszy na etapie skargi i mający na celu podważenie zasadności uzasadnienia przedstawionego w odpowiedzi na zażalenie należy uznać za dopuszczalny<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0040"><P>Wnoszący odwołanie przytaczają wyrok Sądu z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140521">21 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Mocová/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑347/12 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2014:268">EU:T:2014:268</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Uważają oni zatem, że słusznie podnoszą po raz pierwszy w swojej skardze sprzeczność prerogatywy Parlamentu do poddawania dodatku edukacyjnego rocznej ocenie z zasadą pewności prawa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Parlament podnosi, że decyzje oddalające zażalenia nie zawierają uzasadnienia, które znacząco zmienia lub uzupełnia uzasadnienie zawarte w spornych decyzjach odmownych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>W tym względzie prawdą jest, że Parlament po raz pierwszy stwierdza w swojej odpowiedzi na zażalenia skarżących, że dodatek edukacyjny podlega corocznej ocenie. Twierdzenie to zostało jednak przywołane na poparcie argumentu Parlamentu, zgodnie z którym nie udzielił on wnoszącym odwołanie precyzyjnych i bezwarunkowych zapewnień co do prawa do dodatku edukacyjnego. To właśnie w odpowiedzi na zarzut dotyczący naruszenia zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań, podniesiony przez wnoszących odwołanie w zażaleniu, Parlament potwierdził, że dodatek edukacyjny podlega corocznej ocenie. Argument ten nie stanowi podstawy decyzji odmownych, bowiem został podniesiony dopiero na etapie odpowiedzi na zażalenia, lecz jest powodem, dla którego u wnoszących odwołanie nie można było wzbudzić uzasadnionych oczekiwań.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Wyrok, na który powołują się wnoszący odwołanie, został wydany w okolicznościach, w których administracja, oddalając zażalenie, odeszła od uzasadnienia zawartego w decyzji początkowej, aby przyjąć inne uzasadnienie<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0041"><P>Wyrok Sądu z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140521">21 maja 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Mocová/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑347/12 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2014:268">EU:T:2014:268</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. W tym przypadku nie miało to miejsca. Uzasadnienie oddalenia wniosku o zwrot jest takie samo w decyzjach pierwotnych i w decyzjach oddalających zażalenia: rozpatrywane placówki szkolne nie mogą zostać uznane za placówki płatne w rozumieniu regulaminu pracowniczego, a zatem nie spełniają przesłanek, na których podstawie wnoszący odwołanie mogli otrzymać dodatek edukacyjny.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Z powyższego wynika, że odrzucając jako niedopuszczalną argumentację wnoszących odwołanie dotyczącą zasady pewności prawa z tej przyczyny, że nie została ona podniesiona w zażaleniu, Sąd nie naruszył orzecznictwa dotyczącego zasady zgodności pomiędzy zażaleniem i skargą.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>W rezultacie zarzut trzeci jest bezzasadny.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">E.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie zarzutu czwartego, dotyczącego naruszenia obowiązku uzasadnienia</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie twierdzą, że Sąd uchybił spoczywającemu na nim obowiązkowi uzasadnienia, gdy stwierdził w pkt 56 zaskarżonego wyroku, że pierwsza część zarzutu trzeciego, dotycząca naruszenia zasady równego traktowania, jest nieistotna dla sprawy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie podnieśli przed Sądem, że urzędnicy zatrudnieni w innej instytucji Unii nadal korzystają ze zwrotu wydatków na edukację dzieci uczęszczających do tych samych szkół. Zdaniem wnoszących odwołanie są oni traktowani odmiennie na podstawie tych samych przepisów regulaminu pracowniczego.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Sąd, choć zwięźle, odpowiedział na ten zarzut w dwóch etapach. Po przypomnieniu podstaw i treści zasady równego traktowania w pkt 55 zaskarżonego wyroku podkreślił on, że zasada ta musi iść w parze z poszanowaniem zasady legalności. W związku z tym zgodnie z utrwalonym orzecznictwem<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0042"><P>Wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="19850704">4 lipca 1985 r.</DATE>, <NAME.CASE>Williams/Trybunał Obrachunkowy</NAME.CASE> (<NO.CASE>134/84</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1985:297">EU:C:1985:297</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0014">14</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070711">11 lipca 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Centeno Mediavilla i in./Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑58/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2007:218">EU:T:2007:218</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0155">155</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140121">21 stycznia 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>Van Asbroeck/Parlament</NAME.CASE> (<NO.CASE>F‑102/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:F:2014:4">EU:F:2014:4</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> urzędnik nie może przywoływać na swój użytek ewentualnej bezprawności popełnionej na korzyść innej osoby. Ponadto Sąd stwierdził, że zwrot kosztów ponoszonych przez osoby takie jak wnoszący odwołanie nie był zgodny z przepisami regulaminu pracowniczego i że wnoszący odwołanie nie mogą powołać się na tę niezgodność z prawem, z której korzystają inni urzędnicy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Sąd stwierdził zatem, że zarzut naruszenia zasady równego traktowania jest nieistotny dla sprawy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Nie wydaje mi się, że Sąd naruszył w ten sposób ciążący na nim obowiązek uzasadnienia, który wynika z art. 36 i 53 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Nie obejmuje on obowiązku przedstawienia wyjaśnień, które omawiają w sposób wyczerpujący, jeden po drugim, wszystkie argumenty przedstawione przez strony sporu. Uzasadnienie wyroku ma pozwolić zainteresowanym zapoznać się z powodami nieuwzględnienia ich argumentów przez Sąd i zapewnić Trybunałowi wystarczający materiał do sprawowania kontroli<NOTE NUMBERING="ARAB" TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0043"><P>Zobacz w szczególności wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100520">20 maja 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Gogos/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑583/08 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:287">EU:C:2010:287</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0030">30</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100702">2 lipca 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Kerstens/Komisja</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑266/08 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2010:273">EU:T:2010:273</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0073">73</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Tak jest w niniejszej sprawie. Uzasadnienie przedstawione przez Sąd w pkt 55 i 56 zaskarżonego wyroku pozwala na zrozumienie powodów, dla których Sąd uznał, że powołanie się na zasadę równego traktowania jest nieistotne dla sprawy, i nie uznał za konieczne udzielenia odpowiedzi na wszystkie argumenty dotyczące przestrzegania tej zasady.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Wnoszący odwołanie twierdzą następnie, że Sąd nie wypowiedział się w kwestii zarzucanego naruszenia art. 22 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, który zobowiązuje Unię do poszanowania różnorodności kulturowej, religijnej i językowej. Uważam, że jeżeli wnoszący odwołanie wskazują nawet ten przepis w skardze przed Sądem w ramach drugiej części zarzutu trzeciego, dotyczącej naruszenia zasady dobrej administracji, robią to w sposób zbyt hipotetyczny i ogólny, aby można było uznać, że podnoszą oni naruszenie tej zasady. Sądowi nie można zatem zarzucać, że nie zajął stanowiska w tej kwestii.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Z powyższego wynika moim zdaniem, że zarzut czwarty należy również oddalić jako bezzasadny, w związku z czym odwołanie należy oddalić w całości.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">VI.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 138 § 1 regulaminu postępowania przed Trybunałem, mającym zastosowanie do postępowania odwoławczego na podstawie art. 184 § 1 owego regulaminu, kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Ponieważ Parlament wniósł o obciążenie wnoszących odwołanie kosztami postępowania, a osoby te przegrały sprawę, należy obciążyć je, poza ich własnymi kosztami, także kosztami poniesionymi przez Parlament.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">VI.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Mając na względzie powyższe rozważania, proponuję, aby Trybunał orzekł w następujący sposób:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Odwołanie zostaje oddalone.</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="12"?><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Irit Azoulay, Andrew Boreham, Mirja Bouchard i Darren Neville zostają obciążeni, poza własnymi kosztami, kosztami poniesionymi przez Parlament Europejski.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>