(1)

Artykuł 104 Traktatu przewiduje procedurę nadmiernego deficytu, która ma na celu zapewnienie, aby państwa członkowskie unikały nadmiernego deficytu budżetowego lub korygowały go w razie jego wystąpienia.

(2)

Zgodnie z pkt 5 Protokołu w sprawie niektórych przepisów odnoszących się do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, określony w art. 104 ust. 1 Traktatu obowiązek unikania nadmiernego deficytu sektora instytucji rządowych i samorządowych nie stosuje się do Zjednoczonego Królestwa, chyba że państwo to przystąpi do trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej. Znajdując się na drugim etapie unii gospodarczej i walutowej, Zjednoczone Królestwo dokłada starań w celu uniknięcia nadmiernego deficytu budżetowego zgodnie z art. 116 ust. 4 Traktatu.

(3)

Pakt na rzecz stabilności i wzrostu opiera się na dążeniu do zapewnienia solidnych finansów państwa jako środka służącego umocnieniu warunków stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu, sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy.

(4)

Procedura nadmiernego deficytu określona w art. 104 Traktatu oraz wyjaśniona w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1), które jest częścią Paktu na rzecz stabilności i wzrostu, przewiduje podjęcie decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu. Załączony do Traktatu Protokół w sprawie procedury nadmiernego deficytu zawiera dalsze przepisy dotyczące wdrażania procedury nadmiernego deficytu. Szczegółowe zasady i definicje w zakresie stosowania przepisów wspomnianego protokołu określono w rozporządzeniu Rady (WE) nr 3605/93 (2).

(5)

Artykuł 104 ust. 5 Traktatu nakłada na Komisję obowiązek skierowania opinii do Rady w przypadku uznania przez Komisję, że w państwie członkowskim istnieje nadmierny deficyt lub że taki deficyt może wystąpić. Biorąc pod uwagę swoje sprawozdanie przedstawione zgodnie z art. 104 ust. 3 Traktatu oraz uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego wydaną zgodnie z art. 104 ust. 4, Komisja doszła do wniosku, że w Zjednoczonym Królestwie istnieje nadmierny deficyt. W związku z tym w dniu 2 lipca 2008 r. Komisja skierowała do Rady stosowną opinię w sprawie Zjednoczonego Królestwa.

(6)

Artykuł 104 ust. 6 Traktatu stanowi, że Rada po dokonaniu całościowej oceny, a przed podjęciem decyzji w sprawie istnienia nadmiernego deficytu, ma rozważyć wszelkie uwagi zgłaszane przez dane państwo członkowskie. W przypadku Zjednoczonego Królestwa całościowa ocena prowadzi do następujących wniosków.

(7)

(8)

Zgodnie z danymi przesłanymi przez władze Zjednoczonego Królestwa w ramach procedury nadmiernego deficytu w marcu 2008 r., deficyt sektora general government w roku 2008/2009 wyniesie 3,2 % PKB, przekraczając tym samym wartość referencyjną równą 3 % PKB; wskaźnik ten jest identyczny z podanym w budżecie Zjednoczonego Królestwa opublikowanym w marcu 2008 r., który przedstawiał również plany budżetowe, zgodnie z którymi deficyt sektora general government wyniesie w 2009/2010 r. 2,8 % PKB. Wysokość deficytu w tym ostatnim roku jest niższa niż przewidywana w wiosennej prognozie służb Komisji (3,3 % PKB), przede wszystkim ze względu na różnice przewidywań dotyczących wzrostu PKB w roku 2009/2010. Po opublikowaniu budżetu z marca 2008 r. ogłoszone zostało oświadczenie polityczne z dnia 13 maja w sprawie zmniejszenia wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych w roku 2008/2009, będzie kosztowało 2,7 miliardów GPB w roku 2008/2009. Dodanie tego do prognozy służb Komisji z wiosny 2008 r. oznaczałoby deficyt wynoszący 3,5 % GDP. Podana w marcu 2008 r. planowana wysokość deficytu na rok 2008/2009 kształtuje się wprawdzie powyżej określonej w Traktacie wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB, lecz jest do niej zbliżona. Przekroczenie wartości referencyjnej równej 3 % PKB nie ma charakteru wyjątkowego w rozumieniu art. 104 ust. 2 Traktatu. W szczególności nie wynika ono z nadzwyczajnego zdarzenia pozostającego poza kontrolą władz Zjednoczonego Królestwa ani też ze znacznego pogorszenia koniunktury gospodarczej. W przedstawionej wiosną 2008 r. prognozie służb Komisji przewiduje się, że w latach 2008 i 2009 wzrost gospodarczy w Zjednoczonym Królestwie będzie niższy od potencjalnego. Oczekuje się jednak, że stopa wzrostu PKB osiągnie 1,7 % w 2008 r. i 1,6 % w roku 2009. Przekroczenia wartości referencyjnej wynoszącej 3 % PKB nie można również uznać za tymczasowe, skoro z prognoz służb Komisji wynika, że przy kontynuowaniu dotychczasowej polityki wskaźnik deficytu w roku 2009/2010 będzie nadal przekraczał 3 % (3,3 %). Oznacza to, że zapisany w Traktacie wymóg dotyczący kryterium deficytu nie jest spełniony.

(9)

(10)

Zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 „inne istotne czynniki” uwzględnić można w decyzji Rady o istnieniu nadmiernego deficytu zgodnie z art. 104 ust. 6, tylko jeśli w całości spełniony jest podwójny warunek przewidujący, że deficyt zbliżony jest do wartości referencyjnej i że przekroczenie tej wartości ma charakter tymczasowy,