C-240/9461994J02400015.00022597126015CJΑΠΟΦΑΣΗ της 11. 8. 1995 — ΥΠΟΘΕΣΗ C-240/94ΕΠΙΤΡΟΠΗ κατά ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ<TI><P><HT TYPE="UC">Απόφαση του Δικαστηρίου</HT> (πέμπτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="19950811">11ης Αυγούστου 1995</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.</P></NOTE></P></TI>

Στην υπόθεση C-240/94,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τους Thomas F. Cusack, νομικό σύμβουλο, και David Mclntyre, δημόσιο υπάλληλο κράτους μέλους αποσπασμένο στη Νομική Υπηρεσία, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

προσφεύγουσα,κατά

Ιρλανδίας, εκπροσωπουμένης από τον Michael Α. Buckley, Chief State Solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία της Ιρλανδίας, 28, route d'Arion,

καθής,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (ΕΕ L 139, σ. 19), και την οδηγία 92/31/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/336/ΕΟΚ (ΕΕ L 126, σ. 11), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 1, αντιστοίχως, των προαναφερθεισών οδηγιών και από το άρθρο 189, της Συνθήκης ΕΚ,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),

συγκείμενο από τους C. Gulmann, πρόεδρο τμήματος, ηροεδρεύοντα, P. Jann, J. C. Moitinho de Almeida, D. A. O. Edward και L. Sevón (εισηγητή), δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: Γ. Κοσμάς

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 8ης Ιουνίου 1995,

εκδίδει την ακόλουθη

<TI><P>Απόφαση</P></TI>1Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 30 Αυγούστου 1994 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή ζητώντας να αναγνωρισθεί ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (EE L 139, σ. 19, στο εξής: οδηγία 89/336), και την οδηγία 92/31/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/336/ΕΟΚ (EE L 126, σ. 11, στο εξής: οδηγία 92/31), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 1, αντιστοίχως, των προαναφερθεισών οδηγιών και από το άρθρο 189 της Συνθήκης ΕΚ,2Κατά τα άρθρα 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 89/336 και 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/31, τα κράτη μέλη όφειλαν να θεσπίσουν και να δημοσιεύσουν, πριν από την 1η Ιουλίου 1991 για την πρώτη και το αργότερο στις 28 Ιουλίου 1992 για τη δεύτερη, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς τις οδηγίες αυτές και να ενημερώσουν σχετικά την Επιτροπή. Επιπλέον, τα ίδια άρθρα υποχρέωναν τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τις διατάξεις αυτές, αντιστοίχως, από 1ης Ιανουαρίου 1992 και το αργότερο από 28ης Οκτωβρίου 1992.3Δεδομένου ότι δεν της γνωστοποιήθηκαν τα μέτρα μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο των ως άνω οδηγιών τα οποία έλαβε η Ιρλανδία, η Επιτροπή απηύθυνε στις 14 Οκτωβρίου 1992 στην Ιρλανδική Κυβέρνηση έγγραφο οχλήσεως, καλώντας την να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός δύο μηνών, συμφώνως προς το άρθρο 169 της Συνθήκης.4Επειδή δεν δόθηκε απάντηση στο έγγραφο αυτό, η Επιτροπή εξέδωσε στις 2 Ιουλίου 1993 αιτιολογημένη γνώμη, καλώντας την Ιρλανδία να λάβει τα αναγκαία μέτρα προς συμμόρφωση της εντός δύο μηνών.5Με έγγραφο της 17ης Σεπτεμβρίου 1993, η Ιρλανδική Κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι ήλπιζε να μπορέσει να μεταφέρει στην εθνική έννομη τάξη την οδηγία 89/336, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 92/31, πριν το τέλος του 1993. Καθόσον δεν έλαβε από τότε καμία γνωστοποίηση, η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.6Με το δικόγραφο της προσφυγής της η Επιτροπή υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχουν τα κράτη μέλη από τα άρθρα 5 και 189 της Συνθήκης. Διαπιστώνει ότι η Ιρλανδία δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 89/336 και 92/31 και ότι, για τον λόγο αυτόν, παρέβη τις υποχρεώσεις της.7Η Ιρλανδία διατείνεται ότι η προετοιμασία των αναγκαίων υπουργικών κανονισμών για τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις που επιβάλλουν οι οδηγίες αυτές ευρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και ότι οι κανονισμοί αυτοί πρόκειται να είναι έτοιμοι στο άμεσο μέλλον. Μόλις ληφθούν αυτά τα μέτρα μεταφοράς στην εθνική έννομη τάξη θα ζητήσει από την Επιτροπή να θέσει τέλος στην παρούσα διαδικασία.8Δεδομένου ότι η μεταφορά στην εθνική έννομη τάξη δεν πραγματοποιήθηκε εμπροθέσμως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι διαπράχθηκε η παράβαση όπως ισχυρίζεται η Επιτροπή.<TI><P>Επί των δικαστικών εξόδων</P></TI>9Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπήρξε σχετικό αίτημα. Η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ιρλανδίας στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η τελευταία ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)

αποφασίζει:

1)Η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 89/336/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα, και την οδηγία 92/31/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Απριλίου 1992, για την τροποποίηση της οδηγίας 89/336/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 12, παράγραφος 1, και 2, παράγραφος 1, των προαναφερθεισών οδηγιών και από το άρθρο 189 της Συνθήκης ΕΚ.2)Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.

Gulmann

Jann

Moitinho de Almeida

Edward

Sevón

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 11 Αυγούστου 1995.

Ο Γραμματέας

R. Grass

Ο Προεδρεύων Πρόεδρος του πέμπτου τμήματος

C. Gulmann