9.Ο πρώτος αυτός λόγος αποτελείται από τρία μέρη. Η αναιρεσείουσα προσάπτει κατ' ουσίαν στο Πρωτοδικείο:ότι δεν έλαβε υπόψη την ιταλική απόδοση του άρθρου 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης, σύμφωνα με την οποία μια σύμπραξη πρέπει να έχει ως αντικείμενο και ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού,
ότι δεν εκτίμησε την επιζήμια επίπτωση που έχουν στο εμπόριο μεταξύ κρατών μελών ol συμφωνίες στις οποίες συμμετέσχε η αναιρεσείουσα,
ότι δεν εκτίμησε σωστά τους οικονομικούς και νομικούς δεσμούς που υφίστανται μεταξύ της αγοράς των δομικών πλεγμάτων, προϊόντος το οποίο αποτελεί αντικείμενο αντιανταγωνιστικών συμπράξεων, και της αγοράς του χονδροσύρματος, προϊόντος εμπίπτοντος στη Συνθήκη ΕΚΑΧ και αποτελούντος βασικό προϊόν για τα δομικά πλέγματα τα οποία εξαρτώνται από αυτό.
<TI><P>Επί της ιταλικής αποδόσεως τον άρθρου 85</P></TI>10.Το Πρωτοδικείο, αφού διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα αναγνώρισε ότι προσχώρησε στις συμφωνίες που είχαν συναφθεί μεταξύ παραγωγών δομικών πλεγμάτων και δεν αμφισβητούσε το αντικείμενό τους, ήτοι τον καθορισμό των τιμών και των ποσοστώσεωνΣκέψη 25 της πρωτόδικης αποφάσεως.
, υπενθύμισε τα εξής:Το άρθρο 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης απαγορεύει ως ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά όλες τις συμφωνίες μεταξύ επιχειρήσεων ή τις εναρμονισμένες πρακτικές που δύνανται να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών και που έχουν ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς και ιδίως εκείνες οι οποίες συνίστανται στον άμεσο ή έμμεσο καθορισμό των τιμών αγοράς ή πωλήσεως ή άλλων όρων συναλλαγής και στην κατανομή των αγορών ή των πηγών εφοδιασμούΣκέψη 26 της πρωτόδικης αποφάσεως.
.
Κατόπιν δε συνήγαγε τα ακόλουθα:
Από το κείμενο της διατάξεως αυτής προκύπτει ότι τα ζητήματα που ασκούν επιρροή είναι το αν οι συμφωνίες στις οποίες συμμετείχε η προσφεύγουσα μαζί με άλλες επιχειρήσεις είχαν ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του ανταγωνισμού και αν ήταν ικανές να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών (...)Σκέψη 27 της πρωτόδικης αποφάσεως.
.
11.Το Πρωτοδικείο, απαντώντας στα ζητήματα αυτά, διαπίστωσε, βάσει των προσκομισθέντων πραγματικών στοιχείων, ότι:Με τον καθορισμό τιμών και ποσοστώσεων, οι συμφωνίες στις οποίες προσχώρησε η προσφεύγουσα είχαν ως σκοπό τον περιορισμό του ανταγωνισμού και ήταν ικανές να επηρεάσουν το μεταξύ κρατών μελών εμπόριο (...)Σκέψη 28 της πρωτόδικης αποφάσεως.
.
12.Προς στήριξη της προσφυγής της η αναιρεσείουσα προέβαλε ένα λόγο αφορώντα την ιταλική απόδοση του άρθρου 85, παράγραφος 1, η οποία, αντίθετα προς τις άλλες γλωσσικές αποδόσεις, αναφέρεται στις συμφωνίες οι οποίες έχουν ως αντικείμενο και ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του ανταγωνισμούTΌ ιταλικό κείμενο I-χει την ακόλουθη διατύπωση: 1. Sono incompatibili con il mercato comune c vietali tutti gli accordi ira imprese, lulle le decisioni di associazioni d'imprese c tulle le pratiche concordate che possano pregiudicare il commercio ira Stati membri c che abbiano per oggetto e per effetto di impedire, restringere o falsare il gioco della concorrenza all'interno del mercato comune (...) (η υπογράμμιση δική μου).
. Η αναιρεσείουσα συνήγαγε από αυτό ότι οι προϋποθέσεις που καθορίζει η εν λόγω διάταξη πρέπει να συντρέχουν σωρευτικώς και όχι εναλλακτικώς, εν εναντία δε περιπτώσει δεν μπορεί να της προσαφθεί καμία παράβαση. Το Πρωτοδικείο ωστόσο τόνισε τα ακόλουθα:Η προσφεύγουσα δεν μπορεί να επικαλείται το ιταλικό κείμενο του άρθρου 85 της Συνθήκης για να απαιτήσει από την Επιτροπή να αποδείξει ότι η σύμπραξη είχε συγχρόνως αντικείμενο και αποτέλεσμα αντιανταγωνιστικό. Πράγματι, το κείμενο αυτό δεν μπορεί από μόνο του να υπερισχύσει όλων των άλλων γλωσσικών αποδόσεων, από τις οποίες προκύπτει σαφώς με τη χρήση του συνδέσμου ή ο μη σωρευτικός, αλλά εναλλακτικός χαρακτήρας της προκειμένης προϋποθέσεως, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο με την παγία ήδη νομολογία του από της εκδόσεως της αποφάσεως [της 30ής Ιουνίου 1966, 55/65] Société technique minière [Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 313, 321]. Όντως, η ενιαία ερμηνεία των κοινοτικών κανόνων επιβάλλει όπως αυτοί ερμηνεύονται και εφαρμόζονται υπό το φως των διατυπώσεων τους στις άλλες κοινοτικές γλώσσες (αποφάσεις του Δικαστηρίου της 5ης Δεκεμβρίου 1967, 19/67, Van der Vecht, Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 617, και της 6ης Οκτωβρίου 1982, 283/81, Cilfit και Lanificio di Gavardo, Συλλογή 1982, σ. 3415, σκέψη 18)Σκέψη 31 της πρωτόδικης αποφάσεως.
.
13.Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Πρωτοδικείο, κατά την ερμηνεία που έδωσε στο άρθρο 85, κακώς αρνήθηκε να λάβει υπόψη τα συγκεκριμένα αποτελέσματα της συμφωνίας, αναφερόμενο μόνο στο αντιανταγωνιστικό αντικείμενο της. Η αναιρεσείουσα προσάπτει στο σημείο αυτό στο Πρωτοδικείο ότι δεν αιτιολόγησε ορθώς τη θέση του, παραθέτοντας μια νομολογία η οποία δεν αφορούσε την ιταλική απόδοση του άρθρου 85. Από τις αποφάσεις που παρέθεσε το Πρωτοδικείο προκύπτει επιπλέον ότι η χρησιμοποίηση των άλλων γλωσσικών αποδόσεων δικαιολογείται μόνον όταν η έννοια μιας διατάξεως σε μία από τις αποδόσεις αυτές δεν είναι σαφής, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει στην περίπτωση της ιταλικής αποδόσεως του άρθρου 85.14.Η επιχειρηματολογία της αναιρεσείουσας δεν μπορεί να γίνει δεκτή, ούτε όσον αφορά τον σωρευτικό χαρακτήρα των προϋποθέσεων του άρθρου 85 ούτε όσον αφορά τον μη κρίσιμο χαρακτήρα της παρατεθείσας νομολογίας.15.Αρκεί κατ' αρχάς να τονιστεί ότι ορθώς το Πρωτοδικείο υπενθύμισε ότι αποτελεί πλέον πάγια νομολογία ότι η προϋπόθεση του άρθρου 85, παράγραφος 1, έχει εναλλακτικό και όχι σωρευτικό χαρακτήρα. Ειδικότερα, η ήδη πολύ παλαιά προπαρατεθείσα απόφαση Société technique minière, στην οποία αναφέρεται η αναιρεσιβαλλό-μενη απόφαση, δεν επιτρέπει καμία αμφιβολία, καθόσον ορίζει τα εξής:(...) για να ισχύσει η απαγόρευση του άρθρου 85, παράγραφος 1, η ένδικη συμφωνία πρέπει να έχει ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ανταγωνισμοί) εντός της κοινής αγοράς.
Ο όχι σωρευτικός, αλλά εναλλακτικός χαρακτήρας της προκειμένης προϋποθέσεως, που επισημαίνεται με τον σύνδεσμο ή, οδηγεί κατ' αρχάς στην ανάγκη να εξετασθεί το ίδιο το αντικείμενο της συμφωνίας, λαμβανομένου υπόψη του οικονομικού πλαισίου εντός του οποίου πρέπει να εφαρμοστεί.
Οι αλλοιώσεις του ανταγωνισμού, που αφορά το άρθρο 85, παράγραφος 1, πρέπει να προκύπτουν από το σύνολο ή μέρος των ρητρών της ίδιας της συμφωνίας.
Στην περίπτωση, ωστόσο, που η εξέταση των εν λόγω ρητρών δεν αποκαλύπτει επαρκή βαθμό δυσμενούς επιδράσεως επί του ανταγωνισμού, θα πρέπει τότε να εξετάζονται τα αποτελέσματα της συμφωνίας και να απαιτείται, προς επιβολή της απαγορεύσεως, η συνδρομή των στοιχείων που αποδεικνύουν ότι στην πραγματικότητα ο ανταγωνισμός είτε εμποδίστηκε είτε περιορίστηκε είτε νοθεύτηκε αισθητάΒλ. α 321.
.
(...)
16.Μπορεί επίσης να παρατεθεί λυσιτελώς μια μεταγενέστερη απόφαση, της 13ης Ιουλίου 1966, Consten και Grundig κατά Επιτροπής, επιβεβαιώνουσα αναφανδόν την ανάλυση αυτή56/64 και 58/64, Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 363.
:περιττεύει (...), προς τον σκοπό της εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 1, η λήψη υπόψη των συγκεκριμένων αποτελεσμάτων μιας συμφωνίας, εφόσον φαίνεται ότι έχει ως σκοπό τον περιορισμό, την παρεμπόδιση ή τη νόθευση του ανταγωνισμούΒλ. σ. 374. Βλ., επίσης, την απόφαση της 13ης Ιουλίου 1966, 32/65, Ιταλία κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 429).
.
(...)
17.Αν τα ανωτέρω δεν αρκούν, σημειώνω ότι το Δικαστήριο ενέμεινε στη θέση αυτή και στις πλέον πρόσφατες αποφάσεις. Έτσι, με την απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 1990, C-277/87, Sandoz prodotti farmaceutici κατά ΕπιτροπήςΣυλλογή 1990, σ. I-45.
, το Δικαστήριο έκρινε τα ακόλουθα:Προς εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης, η εκτίμηση των συγκεκριμένων αποτελεσμάτων μιας συμφωνίας παρέλκει, όταν προκύπτει ότι σκοπός αυτής είναι η παρεμπόδιση, ο περιορισμός ή η νόθευση του ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς (...)Βλ. σ. Ι-46, οημείο 3.
.
18.Επομένως, η νομολογία του Δικαστηρίου επιτρέπει να συναχθεί με βεβαιότητα ότι, σύμφωνα με το άρθρο 85, παράγραφος 1, δεν απαιτείται μια σύμπραξη να έχει συγχρόνως και αντικείμενο και αποτέλεσμα αντιανταγωνιστικό. Μόνο σε περίπτωση που από το περιεχόμενο της συμφωνίας δεν προκύπτει το αντιανταγωνιστικό αντικείμενο, πρέπει να εξετάζονται τα ενδεχομένως βλαπτικά για τον ανταγωνισμό αποτελέσματα. Με άλλα λόγια, η εξέταση της βλαπτικής επιδράσεως στην αγορά επιβάλλεται μόνον ελλείψει διαπιστώσεως του απαγορευμένου αντικειμένου της συμφωνίας.19.Ορθώς συνεπώς το Πρωτοδικείο απέρριψε το επιχείρημα της αναιρεσείουσας ότι το άρθρο 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης επιβάλλει σωρευτική προϋπόθεση.20.Το συμπέρασμα αυτό ουδόλως μεταβάλλεται από το ότι το επιχείρημα αυτό μπόρεσε να συναχθεί από την ιταλική απόδοση της εν λόγω διατάξεως. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη νομολογία που παρέθεσε το Πρωτοδικείο, (...) η ανάγκη ενιαίας ερμηνείας των κοινοτικών [διατάξεων] αποκλείει τη μεμονωμένη θεώρηση του γράμματος μιας διατάξεως, απαιτεί δε, σε περίπτωση αμφιβολίας, την ερμηνεία και εφαρμογή της υπό το φως των διατυπώσεων της στις άλλες (...) γλώσσεςΠροπαρατεθείσα απόφαση Van der Vecht, o. 618, η υπογράμμιση δική μου.
. Πράγματι, πρέπει (...) να λαμβάνεται υπόψη ότι τα κείμενα του κοινοτικού δικαίου συντάσσονται σε περισσότερες γλώσσες και ότι οι διάφορες γλωσσικές αποδόσεις είναι εξίσου αυθεντικές· η ερμηνεία μιας διατάξεως κοινοτικού δικαίου συνεπάγεται επομένως σύγκριση ,των γλωσσικών αποδόσεωνΠροπαρατεθείσα απόφαοη Cilfit και Lanificio di Gavardo, σκέψη 18.
.21.Δεν μπορεί συνεπώς να προσάπτεται στο Πρωτοδικείο ότι δεν έλαβε υπόψη την ιταλική απόδοση του άρθρου 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης, κατά την ερμηνεία και εφαρμογή της διατάξεως αυτής, καθόσον τούτο αντιβαίνει στη θεμελιώδη επιταγή της ομοιόμορφης ερμηνείας του κοινοτικού δικαίου.<TI><P>Επί του επηρεασμού του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών</P></TI>22.Η αναιρεσείουσα φρονεί ότι το Πρωτοδικείο πλανήθηκε περί το δίκαιο, καθόσον δεν εξέτασε ως προς τι οι συμφωνίες στις οποίες συμμετέσχε επηρέαζαν το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Η αναιρεσείουσα τονίζει ότι μια συμφωνία, για να είναι αντίθετη προς το άρθρο 85, πρέπει να είναι ικανή να επηρεάσει (pregiudicare) αισθητά το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. Κατά τη γνώμη της όμως ol επίμαχες συμφωνίες δεν ήσαν ικανές να μεταβάλουν αισθητά το εμπόριο μεταξύ της Γαλλίας και της Ιταλίας.23.Η αναιρεσείουσα παραθέτει συναφώς την απόφαση της 25ης Νοεμβρίου 1971, 22/71, Béguelin ImportΣυλλογή τόμος 1969-1971, σ. 1001.
, στην οποία διατυπώνονται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 85 ως εξής:Μια συμφωνία, για να μη συμβιβάζεται με την κοινή αγορά και να απαγορεύεται από το άρθρο 85, πρέπει να δύναται να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών και να έχει ως αντικείμενο ή ως αποτέλεσμα την προσβολή του ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράςΣκέψη 10.
.
(...)
Τέλος, για να υπάγεται στην απαγόρευση του άρθρου 85, η συμφωνία πρέπει να επηρεάζει αισθητά το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών και τον ανταγωνισμόΣκέψη 16.
.
(...)
24.Σημειωτέον ότι η απόφαση αυτή απλώς επιβεβαιώνει τη νομολογία του Δικαστηρίου κατά με την οποία μια συμφωνία δεν εμπίπτει στο άρθρο 85, παρά μόνον εφόσον πιθανολογείται σε επαρκή βαθμό ότι επηρεάζει τα εμπορικά ρεύματα κατά τρόπο που θα μπορούσε να βλάψει την πραγματοποίηση της ενιαίας αγοράς μεταξύ κρατών. Η προϋπόθεση αυτή πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με το πραγματικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η συμφωνία. Σχετική πεποίθηση μπορεί να προκύψει μόνο από συγκεκριμένη εξέτασηΒλ., για παράδειγμα, τις αποφάσεις της 9ης Ιουλίου 1969, 5/69, Völk (Συλλογή τόμος 1969-1971, σ. 91, σκέψη 7), και της 6ης Μαίου 1971, 1/71, Cadillon (Συλλογή τόμος 1969-1971, σ. 773, σκέψη 8).
.25.Μολονότι η αναιρεσείουσα φρονεί ότι τα πραγματικά στοιχεία (ενδοκοινοτικό εμπόριο περιοριζόμενο στις παραμεθόριες περιοχές) που χαρακτηρίζουν τις συγκεκριμένες περιστάσεις αρκούν για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ότι η συμμετοχή της στις συμφωνίες μπορούσε να έχει επηρεάσει καθ' οιονδήποτε τρόπο το ενδοκοινοτικό εμπόριο δομικού πλέγματος, η γνώμη μου είναι αντιθέτως, αφενός, ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έλαβε επιμελώς υπόψη τα πραγματικά δεδομένα της διαφοράς κατά την ανάλυση των επιχειρημάτων που προέβαλε η αναιρεσείουσα με την προσφυγή της και τα οποία επανέλαβε με την αίτηση αναιρέσεως και, αφετέρου, ότι τα απέρριψε με διεξοδική αιτιολογία.26.Συγκεκριμένα, ορθώς, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, το Πρωτοδικείο τόνισε ότι, ενόψει της εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 1, αρκεί οι επίδικες συμφωνίες να είναι ικανές να επηρεάζουν αισθητά τον ανταγωνισμό, χωρίς να είναι αναγκαίο να αποδεικνύεται ο επηρεασμός αυτός.27.Επομένως, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε απολύτως δικαιολογημένα ότι το περιοριστικό αποτέλεσμα είναι καταδικαστέο από την άποψη του άρθρου 85, παράγραφος 1, αν πληρούνται οι ακόλουθες δύο προϋποθέσεις: αρκεί το αποτέλεσμα αυτό να παράγεται ή να μπορεί να παραχθεί-πρέπει η προσβολή την οποία μπορεί να προκαλέσει στον ανταγωνισμό να είναι αισθητή:Όσον αφορά τον επηρεασμό του μεταξύ κρατών μελών εμπορίου, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης δεν επιβάλλει όπως οι διαπιστωθέντες περιορισμοί του ανταγωνισμού όντως επηρέασαν αισθητά τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών, αλλ' επιβάλλει απλώς και μόνο να αποδεικνύεται ότι οι συμφωνίες αυτές είναι ικανές να έχουν τέτοιο αποτέλεσμα (απόφαση Miller κατά Επιτροπής [της 1ης Φεβρουαρίου 1978, 19/77, Συλλογή τόμος 1978, σ. 47], σκέψη 15)Σκέψη 32.
.
28.Η εκ μέρους του Πρωτοδικείου παραπομπή στην απόφαση Miller κατά Επιτροπής υπενθυμίζει εύγλωττα τη χωρίς διφορούμενα θέση του Δικαστηρίου επί του σημείου αυτού:(...) απαγορεύοντας τις συμφωνίες που έχουν ως σκοπό ή αποτέλεσμα τον περιορισμό του ανταγωνισμού και μπορούν να επηρεάσουν το μεταξύ κρατών μελών εμπόριο, το άρθρο 85, παράγραφος 1, της Συνθήκης δεν επιβάλλει απόδειξη ότι τέτοιες συμφωνίες έχουν πράγματι επηρεάσει αισθητά το εμπόριο αυτό, απόδειξη που στις περισσότερες των περιπτώσεων, θα ήταν δύσκολο να διεξαχθεί με την αρτιότητα που απαιτεί ο νόμος, αλλ' επιβάλλει απλώς και μόνο να αποδεικνύεται ότι ol συμφωνίες αυτές μπορούν να έχουν τέτοιο αποτέλεσμαΠροπαρατεθείαα απόφαση Miller κατά Επιτροπής, σκέψη 15.
.
29.Το Πρωτοδικείο προέβη εν συνεχεία σε ανάλυση του πλαισίου της υποθέσεως, προτού καταλήξει εντεύθεν ότι υφίστατο δυνατότητα αισθητού επηρεασμού της αγοράς:Εν προκειμένω, παρατηρείται ότι το γεγονός ότι οι μονάδες παραγωγής δομικών πλεγμάτων της προσφεύγουσας είναι απομακρυσμένες από τη γαλλική αγορά δεν είναι καθαυτό ικανό να εμποδίσει τις εξαγωγές της προς την αγορά αυτή. Συναφώς, η επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας αποδεικνύει άλλωστε αφ' εαυτής ότι οι συμπράξεις, κατά το μέτρο που αποσκοπούσαν στην αύξηση των τιμών, ήταν ικανές να αυξήσουν τις εξαγωγές της προσφεύγουσας προς τη Γαλλία και, επομένως, να επηρεάσουν το μεταξύ κρατών μελών εμπόριο.
Επιπλέον, αν υποτεθεί, όπως ισχυρίζεται η προσφεύγουσα, ότι οι συμπράξεις δεν μετέβαλαν το μερίδιο της αγοράς που κατείχαν συνολικά οι Ιταλοί παραγωγοί και οι εξαγωγές της προσφεύγουσας παρέμειναν πολύ χαμηλότερες από την ποσόστωση που της είχε χορηγηθεί, ωστόσο, οι διαπιστωθέντες περιορισμοί του ανταγωνισμού ήταν ικανοί να εκτρέψουν τα εμπορικά ρεύματα από την κατεύθυνση που αλλιώς θα ακολουθούσαν (απόφαση [της 29ης Οκτωβρίου 1980, 209/78 έως 215/78 και 218/78] Van Landewyck κ.λπ. κατά Επιτροπής [Συλλογή τόμος 1980/ΠΙ, σ. 207], σκέψη 172). Πράγματι, οι συμπράξεις είχαν ως αντικείμενο τον περιορισμό των εισαγωγών στη γαλλική αγορά με σκοπό την τεχνητή αύξηση των τιμών στην αγορά αυτήΣκέψεις 33 και 34 της πρωτόδικης αποφάσεως.
.
30.Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα φρονεί ότι κακώς το Πρωτοδικείο παρέθεσε, στη σκέψη 27 της αναιρεσιβαλλομένής αποφάσεως, την απόφαση που εκδόθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1991, Τ-6/89, Enichem Anie κατά ΕπιτροπήςΣυλλογή 1991, σ. II-1623, σκέψεις 216 και 224.
. Ισχυρίζεται συγκεκριμένα ότι η υπόθεση εκείνη αφορούσε συμφωνία μεταξύ όλων των παραγωγών της Κοινότητας περί κατατμήσεως μεταξύ τους της αγοράς με την ατομική χορήγηση ποσοστώσεων ετήσιας πωλήσεως, ενώ στην περίπτωση του δομικού πλέγματος το εμπόριο μεταξύ κρατών ήταν πολύ περιορισμένο.31.Το επιχείρημα αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό και η εκ μέρους του Πρωτοδικείου παράθεση είναι η απολύτως προσήκουσα.32.Πράγματι, ορθώς το Πρωτοδικείο τόνισε ότι (...) το ζήτημα αν αυτή καθεαυτή η συμμετοχή της προσφεύγουσας στις συμφωνίες αυτές — ενόψει της ασθενούς θέσεως της στη γαλλική αγορά — μπορούσε να περιορίσει τον ανταγωνισμό ή να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών δεν ασκεί επιρροή. Το μόνο κρίσιμο στοιχείο — το οποίο πράγματι εξετάστηκε, όπως υπενθύμισα ανωτέρω — είναι το ζήτημα αν, σύμφωνα με την παρατεθείσα εκ μέρους του Πρωτοδικείου απόφαση Enichem Anie κατά Επιτροπής, η παράβαση στην οποία μετέσχε η αναιρεσείουσα μπορούσε στο σύνολό της να συνιστά παράβαση του άρθρου 85 της Συνθήκης:πρέπει (...) να απορριφθεί η επιχειρηματολογία της προσφεύγουσας, με την οποία αυτή επιχειρεί να αποδείξει ότι οι δικές της δραστηριότητες δεν μπορούσαν να περιορίσουν τον ανταγωνισμό, διότι εκείνο που έχει εν προκειμένω σημασία δεν είναι το αν η ατομική συμμετοχή της προσφεύγουσας στην παράβαση ήταν ή όχι ικανή να περιορίσει τον ανταγωνισμό, αλλά το αν η παράβαση, στην οποία αυτή μετέσχε από κοινού με άλλους, ήταν ικανή να τον περιορίσει. Και επ' αυτού πρέπει να επισημανθεί ότι οι επιχειρήσεις που μετείχαν στη διαπιστωθείσα με την απόφαση παράβαση κατέχουν το σύνολο σχεδόν της αγοράς αυτής, πράγμα που καθιστά πρόδηλο ότι η παράβαση την οποία συνδιέπραξαν ήταν όντως ικανή να περιορίσει τον ανταγωνισμόΣκέψη 216 της προπαρατεθείσας αποφάσεως Enichem Anic κατά Επιτροπής.
.
33.Επομένως, δεν μπορεί να γίνει δεκτό το επιχείρημα περί κακής ερμηνείας της εννοίας του επιζήμιου αποτελέσματος επί του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών, υπό την έννοια του άρθρου 85 της Συνθήκης.<TI><P>Επί της επιπτώσεως τον καθεστώτος τον χονοροσύρματος επί της αγοράς τον δομικού πλέγματος</P></TI>34.Με την προσφυγή της ενώπιον του Πρωτοδικείου, η αναιρεσείουσα επισήμανε ότι, κατά την εκτίμηση της επιπτώσεως που οι επίμαχες συμφωνίες έχουν επί του ανταγωνισμού, δεν μπορούσε να μη ληφθεί υπόψη το σχετικό με το χονδρόσυρμα οικονομικό και νομικό πλαίσιο, ενόψει του στενού συνδέσμου που υφίσταται μεταξύ της αγοράς του δομικού πλέγματος, προϊόντος για το οποίο υφίστανται αντιανταγωνιστι-κές συμπράξεις, και της αγοράς του χον-δροσύρματος, προϊόντος υπαγομένου στη Συνθήκη ΕΚΑΧ. Στο μέτρο που η τιμή του δομικού πλέγματος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την τιμή του χονδροσύρματος, μολονότι οι επίδικες συμπράξεις είχαν ως αποτέλεσμα αύξηση της τιμής του δομικού πλέγματος, το αποτέλεσμα αυτό συνέπεσε με την εκδηλωθείσα από την Επιτροπή, στο πλαίσιο της πολιτικής της περί αναδιαρθρώσεως της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα, επιθυμίας αυξήσεως της τιμής του χονδροσύρματος, καθόσον η αύξηση αυτή υπήρξε το αποτέλεσμα της αυξήσεως της τιμής του δομικού πλέγματος.35.Στη σκέψη 29 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Πρωτοδικείο δέχθηκε τα εξής:Όσον αφορά τον επηρεασμό του ανταγωνισμού, είναι αληθές ότι, όπως παρατηρεί η προσφεύγουσα, η τιμή των δομικών πλεγμάτων εξαρτάται ευρέως από την τιμή του χονδροσύρματοςΜε την παραδοχή αυτή, το Πρωτοδικείο υπογράμμισε εξάλλου ένα στοιχείο το οποίο είχε ήδη ληφθεί υπόψη από την απόφαση. Συγκεκριμένα, στην έκθεση των πραγματικών περιστατικών της εν λόγω αποφάσεως, ιδίοις στο σημείο Α (2), αναγράφονται τα εξής: Η προστιθέμενη αξία των δομικών πλεγμάτων έναντι του αρχικού προϊόντος, του χονδροσυρματος, είναι σχετικά χαμηλή (20 έως 25%). Η τελική τιμή τους καθορίζεται κατά κύριο λόγο από την τιμή του αρχικού προϊόντος.
.
Το Πρωτοδικείο έκρινε ωστόσο, εκτιμώντας κατά τρόπο κυρίαρχο τα πραγματικά στοιχεία που του είχαν υποβληθεί, ότι:
από αυτό όμως δεν προκύπτει ότι έχει αποκλειστεί κάθε δυνατότητα αποτελεσματικού ανταγωνισμού στο πεδίο αυτό. Πράγματι, απέμενε για τον παραγωγό αρκετό περιθώριο κέρδους που να επιτρέπει αποτελεσματικό ανταγωνισμό στην αγορά. Κατά συνέπεια, οι συμπράξεις είχαν αισθητό αποτέλεσμα επί του ανταγωνισμού ([προπαρατεθείσα] απόφαση του Δικαστηρίου της 29ης Οκτωβρίου 1980, Van Landewyck κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψεις 133 και 153).
36.Η αναιρεσείουσα, επαναλαμβάνοντας τη συλλογιστική που είχε εκθέσει ενώπιον του Πρωτοδικείου, ισχυρίζεται στο πλαίσιο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως ότι το Πρωτοδικείο παρέλειψε να εκτιμήσει το επιχείρημα που αυτή είχε προβάλει, σύμφωνα με το οποίο η σύμπραξη περί των δομικών πλεγμάτων ήταν νόμιμη καθόσον συντελούσε στη μείωση της παραγωγής χονδροσύρματος, παραπέμποντας σε νομολογία μη ασκούσα επιρροή.37.Κατά τη γνώμη μου, δεν μπορεί να προσάπτεται στο Πρωτοδικείο ότι παρέλειψε να εξετάσει τη συλλογιστική της αναιρεσείουσας επί του σημείου αυτού.38.Συγκεκριμένα, το Πρωτοδικείο θεώρησε ότι το ουσιώδες στοιχείο συνίστατο στο αν υφίστατο δυνατότητα αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην εν λόγω αγορά. Το Πρωτοδικείο έδωσε καταφατική απάντηση και συνήγαγε από αυτό ότι οι συμπράξεις στην αγορά του δομικού πλέγματος μπορούσαν να έχουν αισθητό αποτέλεσμα επί του ανταγωνισμού.39.Επομένως, και το επιχείρημα αυτό πρέπει να απορριφθεί.