<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRT11996ELA.1000131301.case.xml"><NO.CASE>T-84/96 R</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61996B0084</NO.CELEX><NO.SEQ>0004.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>1315</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>1326</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>ΔΙΑΤΑΞΗ της <DATE ISO="19961008">8.10.1996</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ T-84/96 R</LEFT><RIGHT>CIPEKE κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου</HT></P><P>της <DATE ISO="19961008">8ης Οκτωβρίου 1996</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η πορτογαλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>Στην υπόθεση T-84/96R,</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Cipeke — Comércio e Indústria de Papel, Ld.<HT TYPE="SUP">a</HT>, εταιρία πορτογαλικού δικαίου, με έδρα τη Λισαβόνα, εκπροσωπουμένη από τον Miguel Ferrão Castelo Branco, δικηγόρο Λισαβόνας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο François Brouxel, 6, rue Zithe,</P><PARTY.STATUS>αιτούσα,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P>Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένης από τη Maria Teresa Figueira και τον Knut Simonsson, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,</P><PARTY.STATUS>καθής,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><SUBJECT><P>που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής της <DATE ISO="19951212">12ης Δεκεμβρίου 1995</DATE> με την οποία διατάχθηκε η επιστροφή ποσού <FT TYPE="NUMBER">4267218</FT> πορτογαλικών εσκούδων (ESC), το οποίο καταβλήθηκε ως συνδρομή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου σε ενέργεια επαγγελματικής καταρτίσεως,</P></SUBJECT><?PAGE NO="II-1316"?><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ</P><P>ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ακόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Διάταξη</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Νομικό πλαίσιο της διαφοράς</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', της αποφάσεως 83/516/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19831017">17ης Οκτωβρίου 1983</DATE>, για την αποστολή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="189" DATE.PUB="1983" PAGE.FIRST="38">ΕΕ L 189, σ. 38</REF.DOC.OJ>, στο εξής: απόφαση 83/516), το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο συμμετέχει στη χρηματοδότηση ενεργειών επαγγελματικής καταρτίσεως και επαγγελματικού προσανατολισμού.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Η έγκριση από την Επιτροπή αιτήσεως χρηματοδοτήσεως που υποβάλλεται βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 1, της αποφάσεως 83/516 συνεπάγεται, σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2950/83 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19831017">17ης Οκτωβρίου 1983</DATE>, για την εφαρμογή της απόφασης 83/516/ΕΟΚ για την αποστολή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="289" DATE.PUB="1983" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 289, σ. 1</REF.DOC.OJ>, στο εξής: κανονισμός), την προκαταβολή του 50 % της συνδρομής κατά την ημερομηνία που έχει προβλεφθεί για την έναρξη της ενέργειας καταρτίσεως. Δυνάμει της παραγράφου 4 της ιδίας διατάξεως, οι αιτήσεις για την καταβολή του υπολοίπου περιέχουν λεπτομερή έκθεση για το περιεχόμενο, τα αποτελέσματα και τις χρηματοδοτικές πλευρές της σχετικής ενέργειας.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού, όταν η συνδρομή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (στο εξής: Ταμείο) δεν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται από την εγκριτική απόφαση, η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει, να μειώσει ή να καταργήσει τη συνδρομή αυτή, αφού δώσει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος την ευκαιρία να υποβάλει<?PAGE NO="II-1317"?> τις παρατηρήσεις του. Η παράγραφος 2 του lδíoυ άρθρου ορίζει ότι τα καταβληθέντα ποσά που δεν χρησιμοποιήθηκαν σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται από την εγκριτική απόφαση αναζητούνται και το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος είναι επικουρικά υπεύθυνο για την επιστροφή των αχρεω-στήτως καταβληθέντων ποσών, όταν πρόκειται για ενέργειες των οποίων εγγυάται το αίσιο πέρας δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 2, της αποφάσεως 83/516.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ιστορικό της διαφοράς και διαδικασία</P></TI></TITLE><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Η Cipeke — Comércio e Indùstria de Papel, Ld.<HT TYPE="SUP">a</HT>, (στο εξής: Cipeke) είναι εμπορική εταιρία περιορισμένης ευθύνης, η οποία ασχολείται με το εμπόριο και τη βιομηχανία χάρτου και τις γραφικές τέχνες. Για την πραγματοποίηση ενέργειας επαγγελματικής καταρτίσεως κατά το έτος 1987, όπως και άλλες επιχειρήσεις του τομέα, συνήψε σύμβαση με έναν φορέα, την Parlex Companhia Portuguesa de Serviços, SA, για την από κοινού διοργάνωση ενέργειας επαγγελματικής καταρτίσεως κατά τη διάρκεια του έτους αυτού.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Με βάση την υποβληθείσα αίτηση χρηματοδοτήσεως, το παράρτημα των υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (στο εξής: DAFSE) στη Λισαβόνα υπέβαλε αίτηση για τη χορήγηση συνδρομής του Ταμείου στο όνομα της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και υπέρ του ομίλου επιχειρήσεων στον οποίο ανήκε η αιτούσα.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19870430">30 Απριλίου 1987</DATE> η Επιτροπή ενέκρινε την εν λόγω αίτηση χρηματοδοτήσεως. Με την επιφύλαξη ορισμένων τροποποιήσεων, ενέκρινε το σχέδιο επαγγελματικής καταρτίσεως για το οποίο είχε ζητηθεί η συνδρομή, ο δε φάκελος πρωτοκολλήθηκε υπό τον αριθμό FSE 871012 P 1l. Η Επιτροπή καθόρισε το συνολικό ποσό της συνδρομής του Ταμείου σε <FT TYPE="NUMBER">300665191</FT> ESC.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι το συνολικό ποσό των εγκεκριμένων δαπανών της Cipeke ανερχόταν σε <FT TYPE="NUMBER">71309280</FT> ESC, η Cipeke έλαβε προκαταβολή <FT TYPE="NUMBER">32089174</FT> ESC, από τα οποία <FT TYPE="NUMBER">17649046</FT> ESC καταβλήθηκαν από το Ταμείο.</TXT></NP><?PAGE NO="II-1318"?><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Όταν ολοκληρώθηκε η ενεργεία επαγγελματικής καταρτίσεως, η αιτούσα υπέβαλε στο DAFSE, βάσει του άρθρου 5, παράγραφος 4, του κανονισμού, έκθεση ποσοτικής και ποιοτικής αξιολογήσεως, σύμφωνα με την οποία οι δαπάνες για την ενέργεια επαγγελματικής καταρτίσεως ανήλθαν σε <FT TYPE="NUMBER">46006289</FT> ESC, καθώς και αίτηση πληρωμής του υπολοίπου ποσού των <FT TYPE="NUMBER">9316486</FT> ESC.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Κατ' εφαρμογήν του ιδίου άρθρου 5, παράγραφος 4, του κανονισμού, η Πορτογαλική Δημοκρατία βεβαίωσε την πραγματική και λογιστική ακρίβεια των στοιχείων που περιέχονταν στην αίτηση πληρωμής και την διαβίβασε στην Επιτροπή.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Κατόπιν εξετάσεως της αιτήσεως, η Επιτροπή, με έγγραφο της <DATE ISO="19900110">10ης Ιανουαρίου 1990</DATE>, διαπίστωσε την ύπαρξη ορισμένου ποσού μη επιλέξιμων δαπανών και, με έγγραφο της <DATE ISO="19900302">2ας Μαρτίου 1990</DATE>, μείωσε την αρχικώς χορηγηθείσα συνδρομή του Ταμείου.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Με έγγραφο της <DATE ISO="19900315">15ης Μαρτίου 1990</DATE>, το DAFSE ενημέρωσε την αιτούσα γι' αυτήν την απόφαση της Επιτροπής περί μειώσεως της συνδρομής και αξίωσε την επιστροφή του ποσού των <FT TYPE="NUMBER">2084518</FT> ESC, από τα οποία τα <FT TYPE="NUMBER">1146485</FT> ESC ως συνδρομή του Ταμείου.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις <DATE ISO="19900613">13 Ιουνίου 1990</DATE>, η αιτούσα άσκησε, δυνάμει του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή ακυρώσεως κατά της προαναφερθείσας αποφάσεως της <DATE ISO="19900315">15ης Μαρτίου 1990</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Με απόφαση της <DATE ISO="19920604">4ης Ιουνίου 1992</DATE> (<REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-189/90" YEAR="1992" PAGE.ECR="I-3573">C-189/90, Cipeke κατά Επιτροπής, Συλλογή 1992, σ. I-3573</REF.DOC.ECR>), το Δικαστήριο δέχθηκε την προσφυγή και ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής.</TXT></NP><?PAGE NO="II-1319"?><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Με έγγραφο της <DATE ISO="19940324">24ης Μαρτίου 1994</DATE>, η Επιτροπή πληροφόρησε το DAFSE ότι, κατόπιν επανεξετάσεως του φακέλου της Cipeke, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σύνολο των μη επιλέξιμων δαπανών της Cipeke ανερχόταν σε <FT TYPE="NUMBER">19725390</FT> ESC. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή κάλεσε το DAFSE να υποβάλει τις παρατηρήσεις του, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 6, παράγραφος 1, του κανονισμού.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Ενημερωθείσα για το έγγραφο αυτό, η αιτούσα διαμαρτυρήθηκε στο DAFSE με επιστολή της <DATE ISO="19940426">26ης Απριλίου 1994</DATE>, στην οποία υπογράμμισε ότι η αιτιολογία της αποφάσεως της Επιτροπής ήταν αντιφατική και παντελώς αστήρικτη.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Με απόφαση της <DATE ISO="19951212">12ης Δεκεμβρίου 1995</DATE>, η Επιτροπή μείωσε οριστικά τη συνδρομή του Ταμείου στον φάκελο FSE 871012 Pl σε <FT TYPE="NUMBER">170845433</FT> ESC και διέταξε την επιστροφή ποσού <FT TYPE="NUMBER">4267218</FT> ESC στην Επιτροπή.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Το DAFSE, με το από <DATE ISO="19960321">21 Μαρτίου 1996</DATE> έγγραφο του, ενημέρωσε την αιτούσα γι' αυτήν την απόφαση της Επιτροπής και αξίωσε την επιστροφή ποσού <FT TYPE="NUMBER">4267218</FT> ESC στο Ταμείο.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Υπ' αυτές τις συνθήκες, με δικόγραφο που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19960529">29 Μαΐου 1996</DATE>, η αιτούσα άσκησε προσφυγή ακυρώσεως κατ' αυτής της αποφάσεως της Επιτροπής, της <DATE ISO="19951212">12ης Δεκεμβρίου 1995</DATE>, η οποία προέβλεπε τη μερική επιστροφή της συνδρομής του Ταμείου (στο εξής: απόφαση) και κοινοποιήθηκε στην αιτούσα με έγγραφο του DAFSE της <DATE ISO="19960321">21ης Μαρτίου 1996</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Με χωριστό δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου την ιδία ημέρα, η αιτούσα υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 185 της Συνθήκης ΕΚ, την παρούσα αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, με την οποία ζητεί από το Πρωτοδικείο να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υπέβαλε τις γραπτές παρατηρήσεις της με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19960823">23 Αυγούστου 1996</DATE>.</TXT></NP><?PAGE NO="II-1320"?><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Ol διάδικοι ανέπτυξαν τις προφορικές παρατηρήσεις τους στις <DATE ISO="19960916">16 Σεπτεμβρίου 1996</DATE>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 185 και 186 της Συνθήκης και του άρθρου 4 της αποφάσεως 88/591/ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19881024">24ης Οκτωβρίου 1988</DATE>, περί ιδρύσεως Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="319" DATE.PUB="1988" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 319, σ. 1</REF.DOC.OJ>), όπως έχει τροποποιηθεί με την απόφαση 93/350/Ευρατόμ, ΕΚΑΧ, ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930608">8ης Ιουνίου 1993</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="144" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="21">ΕΕ L 144, σ. 21</REF.DOC.OJ>), και με την απόφαση 94/149/ΕΚΑΧ, ΕΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19940307">7ης Μαρτίου 1994</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="066" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="29">ΕΕ L 66, σ. 29</REF.DOC.OJ>), το Πρωτοδικείο μπορεί, αν κρίνει ότι το επιβάλλουν οι περιστάσεις, να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης πράξεως ή άλλα αναγκαία προσωρινά μέτρα.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Το άρθρο 104, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου ορίζει ότι η αίτηση αναστολής εκτελέσεως είναι παραδεκτή μόνον αν ο αιτών προσέβαλε την οικεία πράξη με προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου. Η παράγραφος 2 του ιδίου άρθρου προβλέπει ότι ol αιτήσεις λήψεως προσωρινών μέτρων πρέπει να προσδιορίζουν τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υποθέσεως καθώς και τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως, τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται. Τα ζητούμενα μέτρα πρέπει να έχουν προσωρινό χαρακτήρα, υπό την έννοια ότι δεν πρέπει να προδικάζουν την απόφαση επί της ουσίας (βλ. τη διάταξη του Προέδρου του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19960828">28ης Αυγούστου 1996</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="CST" NO.CASE="T-112/96 R" YEAR="1996" PAGE.ECR="II-1121">Τ-112/96 R, Séché κατά Επιτροπής, Συλλογή Υπ. Υπ. 1996, II-1121, σκέψη 11</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Επιχειρήματα των διαδίκων Ως</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>προς το fumus boni juris</P></TI></TITLE><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Η αιτούσα προβάλλει έναν μόνο λόγο αντλούμενο από την παράβαση του άρθρου 190 της Συνθήκης. Κατά τη γνώμη της, η αιτιολογία της αποφάσεως, η οποία περιέχεται ιδίως στο έγγραφο της Επιτροπής της <DATE ISO="19940324">24ης Μαρτίου 1994</DATE>, είναι αντιφατική, ασαφής, ανακόλουθη και αβάσιμη.</TXT></NP><?PAGE NO="II-1321"?><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Πρώτον, η αιτιολογία αυτή στηρίζεται σε πραγματικό σφάλμα. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή, κατά τον υπολογισμό του επιστρεπτέου ποσού, εκκινεί από τη σκέψη ότι η αιτούσα είχε λάβει ολόκληρο το ποσό της χορηγηθείσας συνδρομής. Η Cipeke όμως είχε λάβει μόνο την προκαταβολή και για τον λόγο αυτόν είχε ζητήσει την πληρωμή του υπολοίπου, το οποίο ανερχόταν σε <FT TYPE="NUMBER">9316486</FT> ESC.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Δεύτερον, η Επιτροπή στηρίχθηκε σε υποθετικούς υπολογισμούς προκειμένου να προσδιορίσει τις μη επιλέξιμες δαπάνες. Με άλλα λόγια, δεν διευκρίνισε με αντικειμενικότητα και ακρίβεια πώς υπολογίστηκαν οι δαπάνες αυτές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ότι ol δαπάνες για την προετοιμασία των διοργανωθέντων από τη Cipeke μαθημάτων ήταν πολύ χαμηλότερες από τις διαπιστωθείσες, στο πλαίσιο του φακέλου FSE 871012 Pl, όσον αφορά όλους τους άλλους δικαιούχους της συνδρομής.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Τρίτον, αντιθέτως προς όσα ισχυρίζεται η Επιτροπή, ιδίως στο έγγραφο της <DATE ISO="19940324">24ης Μαρτίου 1994</DATE>, η αιτούσα τήρησε την τότε ισχύουσα νομοθεσία περί ενεργειών επαγγελματικής καταρτίσεως. Αυτό επιβεβαιώνεται από το ότι όλες οι κατά την απόφαση μη επιλέξιμες δαπάνες είχαν προβλεφθεί στο αρχικό σχέδιο, είχαν υποβληθεί στην καθής και εγκρίθηκαν από αυτήν.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Αντικρούοντας τα επιχειρήματα της αντιδίκου, η Επιτροπή περιορίζεται στο να επαναλάβει το αιτιολογικό της αποφάσεως, το οποίο περιέχεται στο από <DATE ISO="19940324">24 Μαρτίου 1994</DATE> έγγραφο της.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Ως προς το periculum in mora</P></TI></TITLE><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι η επιστροφή του ποσού που ζητεί το DAFSE θα της προκαλούσε σοβαρή και ανεπανόρθωτη οικονομική ζημία.</TXT></NP><?PAGE NO="II-1322"?><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Η αιτούσα δεν θα μπορούσε να ικανοποιήσει την αξίωση να επιστρέι|)ει το ποσό που της ζητείται. Συγκεκριμένα, δεν διαθέτει μετρητά για να καταβάλει τα βραχυπρόθεσμα χρέη της, λόγω των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού της κατά τα τρία τελευταία έτη, τα οποία είναι επακόλουθο κυρίως της αποδυναμώσεως της θέσεώς της στην αγορά. Εξάλλου, οι τράπεζες στις οποίες απευθύνθηκε αρνήθηκαν να της παράσχουν οποιοδήποτε είδος δανείου ή εγγυήσεως. Επομένως, η επιστροφή του ζητούμενου ποσού θα οδηγούσε κατ' ανάγκη στο κλείσιμο της επιχειρήσεώς της.</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Η Cipeke υπογραμμίζει επιπλέον ότι, δοθέντος ότι η αξίωση επιστροφής του DAFSE κατέστη τίτλος εκτελεστός 30ημέρες μετά τη λήψη της, ήτοι στις <DATE ISO="19960422">22 Απριλίου 1996</DATE>, η επιστροφή θα πραγματοποιηθεί με αναγκαστική εκτέλεση και θα προκαλέσει κατ' ανάγκη το κλείσιμο της επιχειρήσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Η Επιτροπή αντιπαραθέτει ότι η αιτούσα δεν απέδειξε ότι η επιστροφή θα της προκαλέσει σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία. Συγκεκριμένα, η Cipeke στηρίζεται σε πραγματικές διαπιστώσεις που συνάγονται μόνον από ένα έγγραφο το οποίο καταρτίστηκε για φορολογικούς σκοπούς. Το έγγραφο, όμως, αυτό δεν αποδεικνύει ούτε την προβαλλόμένη αδυναμία επιστροφής ή εγγυήσεως της επιστροφής του ποσού ούτε το ενδεχόμενο πτωχεύσεως, το οποίο η αιτούσα αναφέρει στην αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. Ειδικότερα, ουδόλως αποδεικνύει την προβαλλόμενη αδυναμία ανευρέσεως των μέσων πληρωμής με τα οποία η Cipeke θα εξοφλούσε το χρέος της, μεταξύ άλλων, εκποιώντας ή προσφέροντας ως εγγύηση περιουσιακά της στοιχεία.</TXT></NP><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Εξάλλου, η Cipeke δεν προνόησε να αποθεματοποιήσει για τον σκοπό αυτό ορισμένο ποσό, μολονότι γνώριζε εδώ και πολλά έτη ότι όφειλε να επιστρέψει στην Επιτροπή το ποσό που της είχε καταβληθεί αχρεωστήτως το 1987 ως συνδρομή του Ταμείου. Επομένως, η αιτούσα, με πλήρη επίγνωση, ανέλαβε τον κίνδυνο να βρεθεί σε δύσκολη οικονομική κατάσταση. Συναφώς, η Επιτροπή παραπέμπει στη διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της <DATE ISO="19840201">1ης Φεβρουαρίου 1984</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="1/84 R" YEAR="1984" PAGE.ECR="423">1/84 R, Ilford κατά Επιτροπής (Συλλογή 1984, σ. 423)</REF.DOC.ECR>.</TXT></NP><?PAGE NO="II-1323"?><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Εν πάση περιπτώσει, κατά την καθής, δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι η εκτέλεση της προσβαλλομένης αποφάσεως θα είναι η μόνη ή η κύρια αιτία της ενδεχόμενης πτωχεύσεως της αιτούσας. Πράγματι, μάλλον ol συνθήκες της αγοράς την έχουν φέρει στη δύσκολη θέση την οποία εκθέτει στην αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Εκτίμηση του δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Στην υπό κρίση υπόθεση, η αιτούσα ζητεί την αναστολή εκτελέσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, με την οποία διαπιστώνεται το μη επιλέξιμο ορισμένων δαπανών που πραγματοποίησε η Cipeke στο πλαίσιο των προγραμμάτων επαγγελματικής καταρτίσεως για τα οποία είχε λάβει χρηματοδότηση από το Ταμείο και διατάσσεται η επιστροφή μέρους της υπό μορφή προκαταβολής χορηγηθείσας συνδρομής.</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>Η αξίωση μερικής επιστροφής γνωστοποιήθηκε στην αιτούσα με έγγραφο του DAFSE της <DATE ISO="19960321">21ης Μαρτίου 1996</DATE>. Με το έγγραφο αυτό καλείται η Cipeke να καταβάλει ποσό <FT TYPE="NUMBER">4267218</FT> ESC.</TXT></NP><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>Επομένως, η παρούσα αίτηση λήψεως προσωρινών μέτρων αφορά την αναστολή εκτελέσεως αυτής της υποχρεώσεως προς πληρωμή.</TXT></NP><NP><NO.P>38</NO.P><TXT>Για να εκδοθεί απόφαση επί της αιτήσεως αυτής, πρέπει να εξεταστεί κατ' αρχάς το επείγον του ζητούμενου μέτρου.</TXT></NP><NP><NO.P>39</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία, η επείγουσα ανάγκη λήψεως προσωρινών μέτρων πρέπει να εκτιμηθεί δι' εξετάσεως του ζητήματος αν η εκτέλεση των επιδίκων<?PAGE NO="II-1324"?> πράξεων, πριν από την έκδοση αποφάσεως του Πρωτοδικείου επί της κύριας δίκης, μπορεί να προκαλέσει στον διάδικο που ζητεί τη λήψη των μέτρων σοβαρή και ανεπανόρθωτη βλάβη, η οποία δεν θα μπορούσε να αποκατασταθεί, ακόμη και αν ακυρωνόταν η προσβαλλομένη απόφαση, ή η οποία, παρά τον προσωρινό χαρακτήρα της, θα ήταν δυσανάλογη προς το έννομο συμφέρον που έχει η καθής να εκτελεστούν οι πράξεις της, έστω και αν αποτελούν το αντικείμενο προσφυγής. Το βάρος της αποδείξεως ότι πληρούνται ol προϋποθέσεις αυτές φέρει η αιτούσα (βλ., τελευταία, την προαναφερθείσα διάταξη Séché κατά Επιτροπής, σκέψη 16).</TXT></NP><NP><NO.P>40</NO.P><TXT>Οσάκις πρόκειται για το προσωρινό μέτρο της αναστολής εκτελέσεως υποχρεώσεως προς πληρωμή, periculum in mora υπάρχει μόνο στην περίπτωση που η εκτέλεση της υποχρεώσεως αυτής, έστω και με τη σύσταση τραπεζικής εγγυήσεως, θα έθετε σε κίνδυνο την ύπαρξη της ενδιαφερομένης επιχειρήσεως (βλ., ιδίως, τις διατάξεις του Προέδρου του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19941221">21ης Δεκεμβρίου 1994</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-295/94 R" YEAR="1994" PAGE.ECR="II-1265">Τ-295/94 R, Buchmann κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. II-1265, σκέψεις 23 και 24</REF.DOC.ECR>, και <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-301/94 R" YEAR="1994" PAGE.ECR="II-1279">Τ-301/94 R, Laakmann Karton κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. II-1279, σκέψη 22</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>41</NO.P><TXT>Επομένως, πρέπει να εξεταστεί στην προκειμένη περίπτωση αν η αιτούσα απέδειξε ότι η εκτέλεση της υποχρεώσεως επιστροφής ποσού <FT TYPE="NUMBER">4267218</FT> ESC θα μπορούσε πράγματι να προκαλέσει το κλείσιμο της επιχειρήσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>42</NO.P><TXT>Για να αποδείξει το επείγον του ζητουμένου μέτρου, η Cipeke ισχυρίστηκε, στο δικόγραφο της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων καθώς και κατά την ακρόαση, ότι δεν έχει επαρκή ρευστά διαθέσιμα για την πληρωμή των βραχυπρόθεσμων χρεών της και κατά συνέπεια κινδυνεύει να κηρυχθεί σε πτώχευση σε περίπτωση επιστροφής του ζητουμένου ποσού. Προς στήριξη των ισχυρισμών της, προσκόμισε τις φορολογικές της δηλώσεις εισοδήματος νομικών προσώπων και τους λογαριασμούς εκμεταλλεύσεως των χρήσεων 1993 έως 1995. Επιπλέον, δήλωσε, απαντώντας στις ερωτήσεις που της<?PAGE NO="II-1325"?> τέθηκαν κατά τη διάρκεια της ακροάσεως, ότι, κατόπιν ανεπίσημων επαφών με ορισμένα τραπεζικά ιδρύματα, δεν μπόρεσε να λάβει οποιοδήποτε είδος δανείου ή εγγυήσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>43</NO.P><TXT>Με βάση τους ισχυρισμούς αυτούς και τα προαναφερθέντα έγγραφα τα οποία προσκομίστηκαν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας διαπιστώνεται ότι, αφενός, οι λογαριασμοί εκμεταλλεύσεως της αιτούσας δείχνουν ότι πράγματι η αιτούσα υπέστη ζημίες ανερχόμενες αντιστοίχως σε <FT TYPE="NUMBER">7309464</FT> ESC το 1993, <FT TYPE="NUMBER">3008201</FT> ESC το 1994 και <FT TYPE="NUMBER">3412990</FT> ESC το 1995 και, αφετέρου, ότι καμία απόδειξη δεν προσκομίστηκε ως προς την προβαλλόμενη άρνηση χορηγήσεως δανείου ή εγγυήσεως από τις τράπεζες με τις οποίες ήλθε σε επαφή.</TXT></NP><NP><NO.P>44</NO.P><TXT>Στην παρούσα υπόθεση, το επείγον της εκτελέσεως της αναστολής αποφάσεως θεμελιώνεται επομένως μόνο στο γεγονός ότι η αιτούσα επιχείρηση υπέστη ζημίες από το 1993 μέχρι το 1995.</TXT></NP><NP><NO.P>45</NO.P><TXT>Η διαπίστωση αυτή δεν αρκεί για να αποδειχθεί η ύπαρξη κινδύνου σοβαρής και ανεπανόρθωτης βλάβης που επικαλείται η αιτούσα. Δεν αποδεικνύει ότι η εκτέλεση της υποχρεώσεως επιστροφής των <FT TYPE="NUMBER">4267218</FT> ESC θα μπορούσε να οδηγήσει στο κλείσιμο της Cipcke. Συγκεκριμένα, η φορολογική δήλωση και οι λογαριασμοί εκμεταλλεύσεως είναι λογιστικά έγγραφα που σκιαγραφούν σε στατικό επίπεδο την κατάσταση της επιχειρήσεως, πράγμα το οποίο, ελλείψει ιδίως πάσης αναφοράς στη θέση της στην αγορά, δεν αρκεί για την εξαντλητική περιγραφή της πραγματικής οικονομικής της καταστάσεως και, ειδικότερα, της αδυναμίας της να λάβει δάνεια από τραπεζικά ιδρύματα.</TXT></NP><NP><NO.P>46</NO.P><TXT>Επομένως, δοθέντος ότι η αιτούσα δεν δικαιολόγησε προσηκόντως το αίτημα της λήψεως προσωρινού μέτρου, σε σχέση με το pcriculum in mora, η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να απορριφθεί, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστεί αν οι λόγοι και τα επιχειρήματα που επικαλείται προς στήριξη της κύριας προσφυγής της φαίνονται, εκ πρώτης όψεως, βάσιμα.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="II-1326"?><JURISDICTION><INTRO><P>Για τους λόγους αυτούς,</P><P>Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ</P><P>διατάσσει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Λουξεμβούργο, <DATE ISO="19961008">8 Οκτωβρίου 1996</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ο Γραμματέας</P><P>Η. Jung</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ο Πρόεδρος</P><P>Α. Saggio</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>