(1)

Op 5 november 2003 heeft de Commissie een klacht ontvangen op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3286/94 (hierna „de verordening handelsbelemmeringen” genoemd). De klacht was ingediend door Bipaver (Bureau international permanent des associations de vendeurs et rechapeurs de pneumatiques).

(2)

Volgens de klacht zouden bepaalde Braziliaanse handelspraktijken de invoer van coverbanden in Brazilië belemmeren (2). Deze praktijken zouden met name in strijd zijn met de artikelen III en XI van de Algemene Overeenkomst betreffende tarieven en handel van 1994 (hierna „GATT 1994” genoemd). De indiener van de klacht verzocht de Commissie de nodige maatregelen te nemen.

(3)

De klacht bevatte voldoende bewijsmateriaal om de inleiding van een onderzoekprocedure te rechtvaardigen overeenkomstig artikel 8, lid 1, van de verordening handelsbelemmeringen. Na overleg met de lidstaten in het kader van het Raadgevend Comité heeft de Commissie op 7 januari 2004 (3) dan ook een procedure ingeleid.

(4)

Vervolgens is de Commissie met het onderzoek begonnen. Dit onderzoek had betrekking op het verbod dat op de invoer van coverbanden zou bestaan en de hieraan verbonden financiële sancties.

(5)

De Braziliaanse wetgeving met betrekking tot het invoerverbod en de financiële sancties werden onderzocht, terwijl tevens rekening werd gehouden met het standpunt van de verschillende Braziliaanse ministeries en handelsorganisaties.

(6)

Bij het onderzoek werd vastgesteld dat de Braziliaanse maatregelen in kwestie in strijd zijn met een aantal bepalingen van de GATT 1994, met name artikel I, lid 1, artikel III, lid 4, artikel XI, lid 1 en artikel XIII, lid 1, en niet gerechtvaardigd zijn op grond van artikel XX van de GATT 1994, de machtigingsclausule of andere internationale rechtsinstrumenten. Omdat de praktijken in kwestie verboden zijn op grond van WTO-overeenkomsten, gaat het hier om een belemmering voor het handelsverkeer in de zin van artikel 2, lid 1, van de verordening handelsbelemmeringen.

(7)

Bij het onderzoek bleek dat Brazilië, voordat het verbod op 25 september 2000 werd ingesteld, een belangrijke markt was voor Europese producenten van coverbanden. De uitvoer van coverbanden voor personenauto’s naar Brazilië was in de periode 1995-2000 met gemiddeld 58 % gestegen en daalde in 2001, dat wil zeggen nadat het verbod was ingesteld, voor de eerste maal in een periode van zes jaar, en wel met 32 %.

(8)

Ook nadat het verbod was ingesteld, ging de uitvoer nog door, hetzij op grond van nog geldige invoervergunningen, hetzij omdat een aantal importeurs deze kwestie voor het Braziliaanse gerecht aanvochten, maar het leed geen twijfel dat de markt geleidelijk voor Europese exporteurs werd gesloten. Het lukte een groot aantal EG-exporteurs uiteindelijk om nieuwe markten te vinden, maar zij slaagden er niet in de inkomsten uit de uitvoer naar Brazilië, die een groot deel van hun exportinkomsten uitmaakten, te compenseren. Bovendien slaagden niet allen erin nieuwe exportmarkten te vinden of nieuwe productielijnen op te zetten voor de productie van coverbanden voor bijzondere voertuigen (terreinwagens, sportwagens enz.) zodat een aantal EG-producenten als gevolg van het invoerverbod, in combinatie met andere factoren (laattijdige betaling door de Braziliaanse importeur, wisselkoersschommelingen), failliet gingen.

(9)

Uit het bewijsmateriaal blijkt duidelijk dat EG-bedrijven nadelige gevolgen in het handelsverkeer hebben ondervonden en nog steeds ondervinden in de zin van artikel 2, lid 4, van de verordening handelsbelemmeringen.

(10)

Uit exportgegevens en de antwoorden van de Europese producenten en exporteurs van coverbanden op de vragenlijst van de Commissie blijkt dat Brazilië voor de EG-bedrijven een belangrijke exportmarkt was voordat het verbod werd ingesteld. De EG-bedrijven hadden erop gerekend tegen het einde van 2002 jaarlijks 3 miljoen stuks te kunnen verkopen. Uit deze gegevens blijkt ook dat zij de afgelopen drie jaar schade hebben geleden als gevolg van het Braziliaanse invoerverbod. Sommige bedrijven die er niet in slaagden nieuwe exportmarkten te vinden, zijn failliet gegaan.

(11)

Het is dan ook in het belang van de Gemeenschap in de zin van artikel 12, lid 1, van de verordening handelsbelemmeringen om in het kader van de WTO-maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat het Braziliaanse verbod op de invoer van coverbanden zo snel mogelijk wordt opgeheven, daar dit een schending vormt van fundamentele WTO-voorschriften en een belemmering voor het handelsverkeer in de zin van artikel 2, lid 1, van de verordening handelsbelemmeringen.

(12)

Het is van het grootste belang voor de Gemeenschap ervoor te zorgen dat de WTO-partners hun verplichtingen nakomen, zoals dit ook van haar wordt verlangd. Het is derhalve van fundamenteel belang voor de goede werking van het multilaterale handelssysteem dat deze schending van de WTO-voorschriften binnen het kader van de WTO behandeld wordt.

(13)

Ondanks talrijke bijeenkomsten met de Braziliaanse autoriteiten sedert het verbod werd ingesteld en in de loop van dit onderzoek, waarbij werd getracht een oplossing te vinden voor dit geschil, zijn de Braziliaanse autoriteiten niet bereid gebleken om tot een voor beide partijen aanvaardbare oplossing te komen. Omdat het weinig waarschijnlijk is dat Brazilië zijn standpunt zal wijzigen, wordt het noodzakelijk geacht een procedure in te leiden in het kader van het WTO-memorandum van overeenstemming inzake de regels en procedures betreffende de beslechting van geschillen.

(14)

De bepalingen van deze beschikking zijn in overeenstemming met het advies van het Comité handelsbelemmeringen,