<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-330/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CJ0330</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:809">EU:C:2020:809</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>8</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>8</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Wyrok z dnia <DATE ISO="20201008">8.10.2020 r.</DATE> – Sprawa C‑330/19</HT></P><P><HT TYPE="SC">Exter</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok trybunału</HT> (siódma izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20201008">8 października 2020 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: niderlandzki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Unia celna</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie (EWG) nr 2913/92</KEYWORD><KEYWORD>Wspólnotowy kodeks celny</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 121 ust. 1</KEYWORD><KEYWORD>Procedura uszlachetniania czynnego</KEYWORD><KEYWORD>Dopuszczenie do swobodnego obrotu</KEYWORD><KEYWORD>Powstanie długu celnego</KEYWORD><KEYWORD>Określenie długu</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>elementów kalkulacyjnych<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Uwzględnienie preferencyjnych środków taryfowych</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑330/19</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Hoge Raad der Nederlanden (sąd najwyższy Niderlandów) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20190419">19 kwietnia 2019 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20190423">23 kwietnia 2019 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Staatssecretaris van Financiën</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Exter BV,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (siódma izba),</P><P>w składzie: A. Kumin (sprawozdawca), prezes izby, T. von Danwitz i P.G. Xuereb, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: H. Saugmandsgaard Øe,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi, które przedstawili:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu Exter BV – M. Boekhoud,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu niderlandzkiego – M. Bulterman i H.S. Gijzen, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej – F. Clotuche-Duvieusart i P. Vanden Heede, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 121 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia <DATE ISO="19921012">12 października 1992 r.</DATE> ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="302" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 302, s. 1</REF.DOC.OJ>, zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>kodeksem celnym<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten został złożony w ramach sporu pomiędzy Staatssecretaris van Financiën (sekretarzem stanu ds. finansów, Niderlandy) a Exter BV, w przedmiocie zastosowania preferencyjnych środków taryfowych.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Z dniem <DATE ISO="20160501">1 maja 2016 r.</DATE> kodeks celny został uchylony i zastąpiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia <DATE ISO="20131009">9 października 2013 r.</DATE> ustanawiającym unijny kodeks celny (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="269" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 269, s. 1</REF.DOC.OJ>; sprostowania: <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="287" PAGE.FIRST="90" DATE.PUB="2013">Dz.U. 2013, L 287, s. 90</REF.DOC.OJ>; <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="267" PAGE.FIRST="2" DATE.PUB="2016">Dz.U. 2016, L 267, s. 2</REF.DOC.OJ>; <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="042" PAGE.FIRST="43" DATE.PUB="2017">Dz.U. 2017, L 42, s. 43</REF.DOC.OJ>). Jednakże, mając na uwadze datę wystąpienia okoliczności faktycznych w postępowaniu głównym, kodeks celny ma w dalszym ciągu zastosowanie w niniejszej sprawie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 20 kodeksu celnego stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="020.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>W przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="020.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA><P>Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>towarową nomenklaturę scaloną;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>stawki i inne elementy opłat normalnie stosowane do towarów objętych nomenklaturą scaloną odnośnie do:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>ceł</P></ITEM></LIST></P><P>[…]</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Wspólnotę z niektórymi krajami lub grupami państw, w których przewidziane jest stosowanie preferencji taryfowych;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>e)</NO.P><TXT>preferencyjne środki taryfowe przyjęte jednostronnie przez Wspólnotę wobec niektórych państw, grup państw lub terytoriów;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>f)</NO.P><TXT>autonomiczne zawieszenia przewidujące obniżenie należności celnych przywozowych lub zwolnienia z należności celnych przywozowych za niektóre towary;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>g)</NO.P><TXT>inne środki taryfowe przewidziane innymi przepisami wspólnotowymi.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 114 tego kodeksu, pod tytułem D, zatytułowanym <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Uszlachetnianie czynne<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>, stanowił:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="114.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Bez uszczerbku dla art. 115 procedura uszlachetniania czynnego pozwala na poddanie na obszarze celnym Wspólnoty jednemu lub większej liczbie procesów uszlachetniania:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>towarów niewspólnotowych przeznaczonych do powrotnego wywozu poza obszar celny Wspólnoty w postaci produktów kompensacyjnych, bez obciążania tych towarów należnościami celnymi przywozowymi ani stosowania wobec nich środków polityki handlowej;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>towarów dopuszczonych do swobodnego obrotu ze zwrotem lub umorzeniem należności celnych przywozowych, jeżeli towary te są wywożone z obszaru celnego Wspólnoty w postaci produktów kompensacyjnych.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="114.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Niżej wymienione określenia oznaczają:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>system zawieszeń: procedurę uszlachetniania czynnego w formie przewidzianej w ust. 1 lit. a);</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>procesy uszlachetniania:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>obróbkę towarów, w tym montaż, składanie lub instalowanie ich w innych towarach,</P></ITEM><ITEM><P>przetwarzanie towarów,</P></ITEM><ITEM><P>naprawę towarów, w tym ich odnawianie i porządkowanie,</P><P>i</P></ITEM><ITEM><P>wykorzystywanie niektórych towarów określonych zgodnie z procedurą Komitetu, niewchodzących w skład produktów kompensacyjnych, ale umożliwiających lub ułatwiających ich wytworzenie, nawet jeżeli zostają one całkowicie lub częściowo zużyte w tym procesie;</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>produkty kompensacyjne: wszystkie produkty powstałe w wyniku procesów uszlachetniania;</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 120 wspomnianego kodeksu przewidywał:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Przypadki i warunki uznania towarów w stanie niezmienionym lub produktów kompensacyjnych za dopuszczone do swobodnego obrotu mogą zostać określone zgodnie z procedurą Komitetu<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Artykuł 121 kodeksu celnego miał następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="121.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Z zastrzeżeniem art. 122 w razie powstania długu celnego wysokość tego długu określa się na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla przywożonych towarów w chwili przyjęcia zgłoszenia o objęcie ich procedurą uszlachetniania czynnego.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="121.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Jeżeli w chwili określonej w ust. 1 przywożone towary spełniają warunki dla korzystania z preferencji taryfowych obowiązujących w ramach kontyngentów taryfowych lub plafonów taryfowych, wówczas mogą one korzystać z preferencji taryfowych istniejących dla identycznych towarów w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="4"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytanie prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Exter jest przedsiębiorstwem z branży spożywczej przetwarzającym hydrolizaty białkowe (zwane dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>hydrolizatami<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>) na składnik, który ma być wykorzystywany jako podstawa do produkcji rosołów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>W związku z tym od dnia <DATE ISO="20120523">23 maja 2012 r.</DATE> do dnia <DATE ISO="20150523">23 maja 2015 r.</DATE> posiadała ona pozwolenie na stosowanie procedury celnej uszlachetniania czynnego z zastosowaniem systemu zawieszeń dla hydrolizatów. W okresie od <DATE ISO="20121112">12 listopada 2012 r.</DATE> do <DATE ISO="20130617">17 czerwca 2013 r.</DATE> przedsiębiorstwo to objęło procedurą celną uszlachetniania czynnego szereg przesyłek hydrolizatów pochodzących z Tajlandii (zwanych dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>produktami objętymi postępowaniem<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>W chwili przyjęcia zgłoszeń celnych standardowa stawka celna odpowiadająca podpozycji taryfowej, do której produkty te zostały zaklasyfikowane, wynosiła 12,8%. W drodze wyjątku od tej standardowej stawki do dnia <DATE ISO="20131231">31 grudnia 2013 r.</DATE> hydrolizaty korzystały jednak z preferencyjnego środka taryfowego, zgodnie z którym owa standardowa stawka dla tych produktów została obniżona do 8,9%, jeżeli pochodziły z kraju beneficjenta, takiego jak Tajlandia, zgodnie z art. 6 ust. 3 oraz art. 7 rozporządzenia Rady nr 732/2008 z dnia <DATE ISO="20080722">22 lipca 2008 r.</DATE> wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych od dnia <DATE ISO="20090101">1 stycznia 2009 r.</DATE> i zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 552/97 i (WE) nr 1933/2006 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1100/2006 i (WE) nr 964/2007 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="211" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2008">Dz.U. 2008, L 211, s. 1</REF.DOC.OJ>), zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 512/2011 z dnia <DATE ISO="20110511">11 maja 2011 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="145" PAGE.FIRST="28" DATE.PUB="2011">Dz.U. 2011, L 145, s. 28</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Po dokonaniu uszlachetniania Exter postanowił nie dokonywać powrotnego wywozu części produktów objętych postępowaniem, lecz zakończyć procedurę celną uszlachetniania czynnego. Zgłosił on te towary w celu dopuszczenia ich do swobodnego obrotu w częściach w okresie od <DATE ISO="20140204">4 lutego</DATE> do <DATE ISO="20140826">26 sierpnia 2014 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>W odnośnych zgłoszeniach Exter stwierdził, że produkty objęte postępowaniem zostały poddane procedurze celnej uszlachetniania czynnego z zastosowaniem systemu zawieszeń, opisał te produkty jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>hydrolizaty białkowe<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/> i wskazał podpozycję taryfową <FT TYPE="CN">21069092</FT> Nomenklatury scalonej zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia <DATE ISO="19870723">23 lipca 1987 r.</DATE> w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="256" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1987">Dz.U. 1987, L 256, s. 1</REF.DOC.OJ>), w wersjach wynikających kolejno z rozporządzenia Komisji (UE) nr 1006/2011 z dnia <DATE ISO="20110927">27 września 2011 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="282" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2011">Dz.U. 2011, L 282, s. 1</REF.DOC.OJ>) oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 927/2012 z dnia <DATE ISO="20121009">9 października 2012 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="304" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2012">Dz.U. 2012, L 304, s. 1</REF.DOC.OJ>). Ponadto Exter zwrócił się do właściwego niderlandzkiego organu celnego (zwanego dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>organem celnym<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>) o zastosowanie preferencyjnej stawki w wysokości 8,9%, przewidzianej w rozporządzeniu nr 732/2008, do obliczenia długu celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Preferencyjny środek taryfowy, o którym mowa w pkt 10 niniejszego wyroku, został zawieszony na okres od <DATE ISO="20140101">1 stycznia 2014 r.</DATE> do <DATE ISO="20161231">31 grudnia 2016 r.</DATE> Zawieszenie to obowiązywało zatem w chwili, gdy Exter zgłosił produkty objęte postępowaniem w celu dopuszczenia ich do swobodnego obrotu. Z tego powodu organ celny nie zastosował preferencyjnej stawki 8,9%, ale określił należne cła, biorąc pod uwagę stawkę 12,8%.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Gerechtshof Amsterdam (sąd apelacyjny w Amsterdamie, Niderlandy) rozpatrywał spór dotyczący kwestii, czy organ celny powinien był uwzględnić preferencyjny środek taryfowy obowiązujący w latach 2012 i 2013 przy obliczaniu kwoty długu celnego należnego z tytułu dopuszczenia produktów objętych postępowaniem do swobodnego obrotu za rok 2014. Sąd ten uznał, że w sytuacji takiej jak rozpatrywana w postępowaniu głównym kwotę długu celnego należało obliczyć zgodnie z art. 121 ust. 1 kodeksu celnego na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla przywożonych towarów w chwili przyjęcia zgłoszeń o objęcie tych towarów procedurą uszlachetniania czynnego. Sąd ten wskazał w szczególności, że strony były zgodne co do tego, iż w chwili objęcia produktów objętych postępowaniem procedurą uszlachetniania czynnego Exter spełniał wszystkie przesłanki skorzystania<?PAGE NO="5"?> z preferencyjnej stawki w wysokości 8,9%, jeżeli zgłaszał wówczas te produkty w celu dopuszczenia ich do swobodnego obrotu i wniósł o zastosowanie danej preferencyjnej taryfy. Gerechtshof Amsterdam (sąd apelacyjny w Amsterdamie) stwierdził na tej podstawie, że w tym przypadku organ celny był zobowiązany zastosować preferencyjną stawkę w wysokości 8,9% przy obliczaniu długów celnych wynikających ze zgłoszeń o dopuszczenie do swobodnego obrotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Hoge Raad der Nederlanden (sąd najwyższy Niderlandów), do którego sekretarz stanu ds. finansów wniósł apelację, w postanowieniu odsyłającym przedstawia dwie możliwości wykładni art. 121 ust. 1 kodeksu celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Sąd odsyłający wyjaśnia, po pierwsze, że art. 121 ust. 1 kodeksu celnego można interpretować w ten sposób, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>elementów kalkulacyjnych<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/> w rozumieniu tego przepisu obejmuje należności celne przywozowe i preferencyjne środki taryfowe, o których mowa w art. 20 ust. 3 tego kodeksu. Zgodnie z tą interpretacją żądana kwota, zarówno dla towarów przywożonych w stanie nieprzetworzonym, jak i dla produktów kompensacyjnych, byłaby należna, gdyby towary przywożone nie zostały objęte procedurą celną uszlachetniania czynnego z zastosowaniem systemu zawieszeń, ale bezpośrednio dopuszczone do swobodnego obrotu. Oznaczałoby to w niniejszej sprawie, że produkty objęte postępowaniem podlegają, zgodnie z art. 121 ust. 1 kodeksu celnego, należnościom celnym przywozowym według stawek, o których mowa w art. 20 ust. 3 lit. c) tego kodeksu, mających zwykle zastosowanie do hydrolizatów w chwili przyjęcia zgłoszeń o objęcie tych towarów procedurą uszlachetniania czynnego, to znaczy według preferencyjnej stawki w wysokości 8,9%, a zatem Exter mógł skorzystać z zastosowania tej stawki w roku 2014.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Po drugie, sąd odsyłający przedstawia interpretację, zgodnie z którą pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>elementów kalkulacyjnych<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/> w rozumieniu kodeksu celnego nie obejmuje stawek standardowych i preferencyjnych. Podkreśla on, że – przynajmniej w Niderlandach – dokonuje się rozróżnienia terminologicznego przy określaniu kwoty ceł, podatków i innych opłat prawnie należnych między, z jednej strony, stawkami stosowanymi w formie stawek procentowych lub ceł specjalnych oraz ewentualnymi środkami taryfowymi (preferencyjnymi), a z drugiej strony, elementami kalkulacyjnymi, do których te stawki i środki taryfowe mają być stosowane, takimi jak wartość, waga lub ilość towarów. Stwierdza on, że interpretacja ta zachowuje zasadę, zgodnie z którą należności celne obliczane są na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili powstania długu celnego. Taka interpretacja oznaczałaby w niniejszym przypadku, że Exter nie mógł skorzystać ze stosowania preferencyjnego środka taryfowego za rok 2014, ponieważ w chwili obliczania długu celnego, czyli w dniu przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu, środek ten był zawieszony, a zatem zastosowanie miała ponownie stawka standardowa.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Chociaż sąd odsyłający opowiada się za drugą z tych interpretacji, uważa on, że słuszność jego analizy nie opiera się jednak racjonalnym wątpliwościom.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Hoge Raad der Nederlanden (sąd najwyższy Niderlandów) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>Czy art. 121 ust. 1 [kodeksu celnego] oznacza, że preferencyjny środek taryfowy, do którego zastosowania kwalifikowały się towary przywożone w momencie objęcia procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń, może być również stosowany przy określaniu wysokości długu celnego, który powstaje w momencie dopuszczenia do swobodnego obrotu produktów, w stanie przetworzonym bądź nie, jeżeli ten sam środek taryfowy w momencie przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu był zawieszony?<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytania prejudycjalnego</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy art. 121 ust. 1 kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on zastosowaniu preferencyjnego środka taryfowego prowadzącego do zastosowania obniżonej stawki celnej, obowiązującego w chwili przyjęcia zgłoszenia o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego, który to środek był jednak zawieszony w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie tych towarów do swobodnego obrotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 121 ust. 1 kodeksu celnego w ramach procedury uszlachetniania czynnego w przypadku powstania długu celnego wysokość tego długu określa się na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla przywożonych towarów w chwili przyjęcia zgłoszenia o objęcie ich procedurą uszlachetniania czynnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Sąd odsyłający zastanawia się zatem, czy pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>elementów kalkulacyjnych<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/> w rozumieniu tego przepisu należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono również standardowe i preferencyjne stawki należności celnych, czy też ogranicza się do elementów kalkulacyjnych, do których stawki te mają być stosowane, takich jak klasyfikacja taryfowa, wartość celna, ilość, rodzaj lub pochodzenie towarów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Na wstępie należy zauważyć, że pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>elementów kalkulacyjnych<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> nie jest zdefiniowane w kodeksie celnym oraz że kodeks ten nie zawiera żadnego odesłania do prawa państw członkowskich w celu określenia znaczenia i zakresu tego pojęcia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>W tym względzie należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału zarówno względy jednolitego stosowania prawa Unii, jak i zasada równości wskazują na to, że treści przepisu prawa Unii, który nie zawiera wyraźnego odesłania do prawa państw członkowskich, dla określenia jego znaczenia i zakresu należy zwykle nadać w całej Unii Europejskiej autonomiczną i jednolitą wykładnię, którą należy ustalać z uwzględnieniem kontekstu przepisu i celu danego uregulowania. W rezultacie, po pierwsze, pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>elementów kalkulacyjnych<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/> zawarte w art. 121 ust. 1 kodeksu celnego należy uznać za autonomiczne pojęcie prawa Unii, a po drugie, powinno być ono interpretowane z uwzględnieniem celu zamierzonego przez omawiane uregulowanie oraz kontekstu, w który wpisuje się ten artykuł (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20170511">11 maja 2017 r.</DATE>, <NAME.CASE>The Shirtmakers</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑59/16</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:362">EU:C:2017:362</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0021">21</REF.NP.ECR>, <REF.NP.ECR REF="NP0022">22</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>W odniesieniu do celu procedury uszlachetniania czynnego należy przypomnieć, że art. 114 ust. 1 kodeksu celnego stanowi w szczególności, że procedura ta pozwala na poddanie na obszarze celnym Unii jednemu lub większej liczbie procesów uszlachetniania towarów niewspólnotowych przeznaczonych do powrotnego wywozu poza rzeczony obszar w postaci produktów kompensacyjnych, bez obciążania tych towarów należnościami celnymi przywozowymi ani stosowania wobec nich środków polityki handlowej. Zgodnie z art. 114 ust. 2 lit. a) tego kodeksu ta forma procedury uszlachetniania czynnego jest określana jako <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>system zawieszeń<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>. Na podstawie art. 114 ust. 2 lit. c) i d) tego kodeksu produkty kompensacyjne to wszystkie produkty powstałe w wyniku procesów uszlachetniania takich jak obróbka lub przetwarzanie towarów.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Powrotny wywóz towarów w postaci produktów kompensacyjnych poza obszar celny Unii jest warunkiem stosowania procedury uszlachetniania czynnego. Wynika z tego, że stosowanie tej procedury jest zgodne z prawem jedynie w sytuacji, gdy towary są rzeczywiście przeznaczone do powrotnego wywozu poza obszar celny Unii, o czym przypomniano w przepisach art. 537 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia <DATE ISO="19930702">2 lipca 1993 r.</DATE> ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="253" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="1993">Dz.U. 1993, L 253, s. 1</REF.DOC.OJ>), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 993/2001 z dnia <DATE ISO="20010504">4 maja 2001 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="141" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2001">Dz.U. 2001, L 141, s. 1</REF.DOC.OJ>), zgodnie z którymi wnioskodawca musi mieć <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>faktyczny zamiar dokonania powrotnego wywozu<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/> tych towarów (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090604">4 czerwca 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Pometon</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑158/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:349">EU:C:2009:349</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Trybunał wyjaśnił w tym względzie, że procedura uszlachetniania czynnego, prowadząca do zawieszenia należności celnych, jest środkiem szczególnym mającym na celu ułatwienie przebiegu niektórych czynności gospodarczych (zob. podobnie wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100114">14 stycznia 2010 r.</DATE>, <NAME.CASE>Terex Equipment i in</NAME.CASE>., <NO.CASE>C‑430/08 i C‑431/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:15">EU:C:2010:15</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Jak bowiem wynika z całokształtu przepisów, które składają się na procedurę uszlachetniania czynnego, jej istotę stanowi zwolnienie z cła wyłącznie towarów, które zostały wprowadzone na obszar celny Unii jedynie tymczasowo w celu ich obróbki, naprawy bądź przekształcenia, a następnie powrotnego wywozu, co wiąże się z dążeniem do nieograniczania działalności gospodarczej państw członkowskich Unii (wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090604">4 czerwca 2009 r.</DATE>, <NAME.CASE>Pometon</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑158/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:349">EU:C:2009:349</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Niemniej jednak z art. 120 kodeksu celnego wynika, że towary w niezmienionym stanie lub produkty kompensacyjne mogą zostać dopuszczone do swobodnego obrotu, co powoduje powstanie długu celnego zgodnie z art. 121 tego kodeksu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Należy również uwzględnić okoliczność, że preferencyjne środki taryfowe, takie jak będące przedmiotem postępowania głównego, stanowią część ogólnego systemu preferencji taryfowych określonego przez Radę Unii Europejskiej w drodze rozporządzenia, które ma zastosowanie w danym okresie. Tymczasem, jak słusznie podnosi Komisja, gdyby pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>elementów kalkulacyjnych<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> zawarte w art. 121 ust. 1 kodeksu celnego obejmowało mającą zastosowanie stawkę należności celnych, podmiot gospodarczy mógłby zdecydować się na objęcie towarów dłuższą procedurą uszlachetniania czynnego w celu dopuszczenia ich do swobodnego obrotu dopiero po zawieszeniu lub zniesieniu preferencyjnej stawki celnej, a zatem towary te byłyby objęte stawką celną obniżoną, podczas gdy ten sam produkt przywożony przez inny podmiot gospodarczy w momencie takiego dopuszczenia do swobodnego obrotu podlegałby stawce standardowej. Możliwość spowodowania takiego zakłócenia konkurencji byłaby sprzeczna z celem procedury uszlachetniania czynnego, przypomnianym w pkt 27 niniejszego wyroku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Jeżeli chodzi o kontekst art. 121 ust. 1 kodeksu celnego, przepis ten należy interpretować w świetle art. 121 ust. 2 tego kodeksu. Ten ostatni przepis stanowi, że jeżeli w chwili przyjęcia zgłoszenia o objęciu tych towarów procedurą uszlachetniania czynnego przywożone towary spełniają warunki dla korzystania z preferencji taryfowych obowiązujących w ramach kontyngentów taryfowych lub plafonów taryfowych, wówczas mogą one korzystać z preferencji taryfowych istniejących dla identycznych towarów w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Jednakże art. 121 ust. 2 kodeksu celnego byłby zbędny, gdyby pojęcie <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>elementów kalkulacyjnych<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>, o którym mowa w ust. 1 tego artykułu, należało interpretować w ten sposób, że obejmuje standardowe i preferencyjne stawki celne.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>W związku z tym pojęcie to należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono nie standardowe i preferencyjne stawki celne, lecz jedynie elementy, do których stawki te mają zastosowanie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Jak słusznie podnosi sąd odsyłający, taka wykładnia pojęcia <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>elementów kalkulacyjnych<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/> jest spójna z zasadą, zgodnie z którą należności celne oblicza się na podstawie sytuacji, która miała miejsce w chwili powstania długu celnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>W świetle wszystkich powyższych rozważań na zadane pytanie należy odpowiedzieć, że art. 121 ust. 1 kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on zastosowaniu preferencyjnego środka taryfowego prowadzącego do zastosowania obniżonej stawki celnej, obowiązującego w chwili przyjęcia zgłoszenia o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego, który to środek był jednak zawieszony w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie tych towarów do swobodnego obrotu.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="8"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (siódma izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 121 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia <DATE ISO="19921012">12 października 1992 r.</DATE> ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on zastosowaniu preferencyjnego środka taryfowego prowadzącego do zastosowania obniżonej stawki celnej, obowiązującego w chwili przyjęcia zgłoszenia o objęcie towarów procedurą uszlachetniania czynnego, który to środek był jednak zawieszony w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie tych towarów do swobodnego obrotu.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>