<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ2006PLA.0400326901.case.xml"><NO.CASE>C-274/04</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62004J0274</NO.CELEX><NO.SEQ>0003.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>3289</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>3302</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>14</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20060406">6.4.2006 r.</DATE> — SPRAWA C-274/04</LEFT><RIGHT>ED &amp; F MAN SUGAR</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20060406">6 kwietnia 2006 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING="STAR"><P>Język postępowania: niemiecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C-274/04</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 234 WE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Finanzgericht Hamburg (Niemcy) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20040616">16 czerwca 2004 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20040628">28 czerwca 2004 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>ED &amp; F Man Sugar Ltd</P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P>Hauptzollamt Hamburg-Jonas,</P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: P. Jann, prezes izby, K. Schiemann, N. Colneric, E. Juhász (sprawozdawca) i E. Levits, sędziowie,</P><?PAGE NO="I-3290"?><P>rzecznik generalny: P. Léger,</P><P>sekretarz: K. Sztranc, administrator,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu <DATE ISO="20050616">16 czerwca 2005 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi przedstawione:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>w imieniu ED &amp; F Man Sugar Ltd przez H.J. Prießa i M. Niestedta, Rechtsanwälte,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Hauptzollamt Hamburg-Jonas przez G. Seber, działającą w charakterze pełnomocnika,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Wspólnot Europejskich przez G. Brauna, działającego w charakterze pełnomocnika,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20050929">29 września 2005 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL><P>wydaje następujący</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 11 ust. 1 i 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia <DATE ISO="19871127">27 listopada 1987 r.</DATE><?PAGE NO="I-3291"?> ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="351" DATE.PUB="1987" PAGE.FIRST="1">Dz.U. L 351, str. 1</REF.DOC.OJ>), zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2945/94 z dnia <DATE ISO="19941202">2 grudnia 1994 r.</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="310" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="57">Dz.U. L 310, str. 57</REF.DOC.OJ>) (zwanego dalej <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>rozporządzeniem nr 3665/87<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>).</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten złożony został w ramach sporu pomiędzy ED &amp; F Man Sugar Ltd (zwanej dalej <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>ED &amp; F Man Sugar<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>) oraz Hauptzollamt Hamburg-Jonas (zwanym dalej <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>Hauptzollamt<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/>) w przedmiocie zastosowania przez ten ostatni wobec tej spółki sankcji przewidzianej w art. 11 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia nr 3665/87 po wydaniu decyzji w sprawie zwrotu przyznanej refundacji, na podstawie ust. 3 tego przepisu.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Uregulowania wspólnotowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Motywy pierwszy, drugi, trzeci i piąty rozporządzenia nr 2945/94 mają następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><GR.CONSID><CONSID><P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>[u]regulowania wspólnotowe przewidują przyznanie refundacji wywozowych jedynie w oparciu o obiektywne kryteria, odnoszące się w szczególności do ilości, rodzaju i cech wywożonego produktu, jak również jego geograficznego miejsca przeznaczenia; w świetle nabytych doświadczeń należy wzmóc działania mające na celu zwalczanie nieprawidłowości, a w szczególności zwalczanie nadużyć finansowych na szkodę budżetu wspólnotowego; należy przewidzieć możliwość odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych, jak również sankcje w celu zapewnienia przestrzegania przez eksporterów uregulowań wspólnotowych;</P></CONSID><?PAGE NO="I-3292"?><CONSID><P>w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu refundacji wywozowych sankcje należy stosować bez względu na subiektywny aspekt winy; w niektórych przypadkach właściwe jest jednakże odstąpienie od stosowania sankcji, w szczególności w przypadku oczywistego błędu uznanego przez odpowiednie władze, i ustalenie poważniejszych sankcji w przypadku działania umyślnego;</P></CONSID><CONSID><P>w razie przedłożenia przez eksportera błędnych informacji może to pociągać za sobą wypłatę nienależnych refundacji, jeżeli błąd nie zostanie wykryty; jeżeli błąd zostanie wykryty, zasadne jest zastosowanie wobec eksportera sankcji obejmującej zapłatę kwoty proporcjonalnej do kwoty, która zostałaby nienależnie pobrana, gdyby błąd nie został wykryty […];</P></CONSID><CONSID><P>[…]</P></CONSID><CONSID><P>nabyte doświadczenie, a także stwierdzone uprzednio w tym kontekście nieprawidłowości i nadużycia wskazują, że takie działanie jest niezbędne, proporcjonalne, dostatecznie zniechęcające oraz że powinno ono znaleźć jednolite zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/> [tłumaczenie nieoficjalne].</P></CONSID></GR.CONSID></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 3 ust. 1 i 5 rozporządzenia nr 3665/87 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Dzień wywozu oznacza dzień, w którym organy celne przyjmują zgłoszenie wywozowe stwierdzające, że zostanie złożony wniosek o refundację.</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="I-3293"?><PARAG IDENTIFIER="003.005"><NO.PARAG>5.</NO.PARAG><ALINEA><P>Dokument stosowany w wywozie w celu skorzystania z refundacji zawiera wszystkie konieczne informacje do obliczenia refundacji, w szczególności:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>opis produktów zgodnie z nomenklaturą refundacji;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>masę netto produktów lub, w razie konieczności, ilość wyrażoną w jednostce miary w celu obliczenia refundacji;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>gdy okaże się to konieczne dla obliczenia refundacji, skład danych produktów lub odniesienie do niego.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA><ALINEA>W razie gdy dokumentem, o którym mowa w niniejszym ustępie, jest zgłoszenie wywozowe, winno ono również zawierać te informacje oraz wzmiankę <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00BB"/>kod refundacji<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00AB"/><QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/> [tłumaczenie nieoficjalne, podobnie jak wszystkie cytaty z tego rozporządzenia poniżej].</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 5 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 3665/87 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>Wypłata refundacji zróżnicowanej lub niezróżnicowanej jest uzależniona, obok wymogu, by produkt opuścił obszar celny Wspólnoty, od warunku, by produkt został przywieziony w ciągu dwunastu miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia<?PAGE NO="I-3294"?> wywozowego, do państwa trzeciego lub, gdy ma to zastosowanie, do określonego państwa trzeciego, chyba że zaginął w tranzycie w wyniku działania siły wyższej:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>gdy istnieją poważne wątpliwości dotyczące faktycznego miejsca przeznaczenia produktu;</TXT><P>lub</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>gdy istnieje podejrzenie, że produkt może zostać ponownie przywieziony do Wspólnoty z powodu różnicy między kwotą refundacji w odniesieniu do wywożonego produktu a kwotą należności przywozowej, stosowanej do identycznego produktu w dniu przyjęcia zgłoszenia wywozowego<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Artykuł 11 ust. 1 akapity od pierwszego do czwartego i akapit piąty zdanie pierwsze oraz art. 11 ust. 3 rozporządzenia nr 3665/87 mają następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="011.001"><NO.PARAG><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>W przypadku stwierdzenia, że w celu przyznania refundacji wywozowej eksporter złożył wniosek o refundację wyższą od refundacji stosowanej, refundacja należna w przypadku danego wywozu jest refundacją stosowaną do produktów faktycznie wywiezionych, zmniejszoną o kwotę odpowiadającą:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>połowie różnicy między refundacją wnioskowaną a refundacją stosowaną do wywozu faktycznie dokonanego;</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="I-3295"?><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>podwójnej różnicy między refundacją wnioskowaną a refundacją stosowaną, w przypadku gdy eksporter umyślnie dostarczył fałszywych informacji.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA><ALINEA>Za refundację wnioskowaną uważa się kwotę obliczoną na podstawie informacji dostarczonych na podstawie art. 3 lub art. 25 ust. 2. W przypadku gdy stawka refundacji jest zróżnicowana w zależności od miejsca przeznaczenia, zróżnicowaną część refundacji oblicza się, stosując informacje dostarczone na podstawie art. 47.</ALINEA><ALINEA><P>Sankcji przewidzianej w lit. a) nie stosuje się:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>w przypadku siły wyższej,</P></ITEM><ITEM><P>w wyjątkowych przypadkach, w których wystąpiły okoliczności wymykające się spod kontroli eksportera i które zaistniały po przyjęciu przez właściwe władze zgłoszenia wywozowego lub deklaracji płatności, pod warunkiem że z chwilą stwierdzenia tych okoliczności i w terminie wskazanym w art. 47 ust. 2 eksporter powiadomił o nich właściwe władze, chyba że stwierdziły one uprzednio nieprawidłowości we wnioskowanej refundacji,</P></ITEM><ITEM><P>w przypadku oczywistego błędu co do wnioskowanej refundacji, rozpoznanego przez właściwe władze,</P></ITEM><?PAGE NO="I-3296"?><ITEM><P>w przypadku gdy refundacja, o którą się występuje, jest zgodna z rozporządzeniem (WE) nr 1222/94 […], w szczególności z jego art. 3 ust. 2, oraz jest obliczona na podstawie średnich ilości używanych w ustalonym okresie,</P></ITEM><ITEM><P>w przypadkach dostosowania wagi, o ile różnica w wadze spowodowana jest zastosowaniem innej metody ważenia.</P></ITEM></LIST></ALINEA><ALINEA>W przypadku gdy obniżka przewidziana w lit. a) i b) powoduje kwotę ujemną, kwotę taką uiszcza eksporter.</ALINEA><ALINEA>W przypadku gdy właściwe władze ustaliły, że kwota wnioskowanej refundacji była niewłaściwa, że wywóz nie został dokonany oraz że w konsekwencji refundacja nie może być obniżona, eksporter uiszcza kwotę odpowiadającą sankcji przewidzianej w lit. a) lub b). […]</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="011.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Bez uszczerbku dla obowiązku uiszczenia kwoty ujemnej na podstawie ust. 1 akapit czwarty, w przypadku wypłacenia nienależnej refundacji beneficjent zobowiązany jest do zwrotu nienależnie otrzymanych kwot łącznie z sankcją stosowaną na podstawie ust. 1 akapit pierwszy i odsetkami obliczonymi za okres, który upłynął między płatnością i zwrotem. […]</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-3297"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Uregulowania krajowe</P></TI></TITLE><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Paragraf 48 Verwaltungsverfahrensgesetz z dnia <DATE ISO="19760525">25 maja 1976 r.</DATE> (ustawy o postępowaniu administracyjnym) (BGBl. 1976 I, str. 1253) stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><SUBDIV><TITLE><TI><P><QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>Uchylenie wadliwego aktu administracyjnego</P></TI></TITLE><ALINEA>Wadliwy akt administracyjny może zostać uchylony w całości lub w części, także po jego uprawomocnieniu się, ze skutkiem na przyszłość lub ze skutkiem wstecznym. Uchylenie aktu administracyjnego konstytutywnego lub deklaratoryjnego w odniesieniu do prawa lub przywileju prawnego (aktu administracyjnego, na mocy którego strona nabywa prawa) może nastąpić wyłącznie z zachowaniem przepisów ust. 2 — 4.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/>.</ALINEA></SUBDIV></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Paragraf 51 Verwaltungsverfahrensgesetz ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><SUBDIV><TITLE><TI><P><QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>Wznowienie postępowania</P></TI></TITLE><ALINEA><P>Organ na żądanie strony uchyla lub zmienia ostateczny akt administracyjny:</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>jeżeli okoliczności faktyczne lub stan prawny, na podstawie których wydany został akt administracyjny, ulegną zmianie na korzyść strony;</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="I-3298"?><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>jeżeli wyjdą na jaw nowe dowody, które doprowadziłyby do wydania decyzji korzystniejszej dla strony;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>jeżeli spełnione zostaną przesłanki wznowienia postępowania, wymienione w art. 580 Zivilprozessordnung (kodeksu postępowania cywilnego).</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/>.</ALINEA></SUBDIV></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Postępowanie przed sądem krajowym i pytania prejudycjalne</P></TI></TITLE><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>W lutym 1998 r. ED &amp; F Man Sugar złożyła do właściwego urzędu celnego cztery zgłoszenia wywozowe dotyczące wysłania do Polski 100 ton cukru białego, dla którego chciała uzyskać refundacje wywozowe. Hauptzollamt w czterech decyzjach z dnia <DATE ISO="19980406">6 kwietnia 1998 r.</DATE> przyznał ED &amp; F Man Sugar wnioskowane refundacje.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>W następstwie przeprowadzonego przez Zollkriminalamt Köln (celny urząd śledczy w Kolonii) postępowania wyjaśniającego, które wykazało, że biały cukier, który miał zostać wywieziony do Polski, Republiki Czeskiej i Szwajcarii, nie dotarł do państw przeznaczenia, Hauptzollamt, w ramach analizy dokumentów przedstawionych przez ED &amp; F Man Sugar świadczących o dostarczeniu towarów uznał, że dokumenty dotyczące wymienionej w poprzednim punkcie operacji handlowej nie dostarczyły dowodów na dopuszczenie do swobodnego obrotu w Polsce wywożonych towarów, lecz wyłącznie na objęcie ich procedurą uszlachetniania. ED &amp; F Man Sugar poinformowała, że nie jest w stanie dostarczyć dodatkowych informacji dotyczących losów tej wysyłki, ponieważ nie mogła ich uzyskać od swojego kontrahenta. W czterech decyzjach zawierających sprostowanie z dnia <DATE ISO="20000417">17 kwietnia 2000 r.</DATE> (zwanych dalej <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>decyzjami w sprawie zwrotu<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/>) Hauptzollamt, na podstawie art. 11 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 3665/87 w związku z art. 5 ust. 1<?PAGE NO="I-3299"?> akapit pierwszy lit. a) tego rozporządzenia, zażądał zwrotu wypłaconych ED &amp; F Man Sugar refundacji, które to kwoty spółka ta zwróciła bez wnoszenia odwołania od tych decyzji.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Następnie, na podstawie art. 11 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia nr 3665/87, Hauptzollamt w czterech decyzjach z dnia <DATE ISO="20000605">5 czerwca 2000 r.</DATE> (zwanych dalej <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>decyzjami nakładającymi sankcję<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/>) nałożył każdorazowo na ED &amp; F Man Sugar sankcję. Hauptzollamt uznał, że ze względu na fakt, iż decyzje w sprawie zwrotu były ostateczne, jest pewne, że przedsiębiorstwo to złożyło wniosek o refundację wyższą od refundacji stosowanej.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Ponieważ Hauptzollamt nie uwzględnił wniesionego przez ED &amp; F Man Sugar zażalenia na wspomniane decyzje nakładające sankcję, spółka ta wniosła skargę do sądu krajowego, twierdząc, że Hauptzollamt nie był uprawniony do nałożenia na nią sankcji, biorąc pod uwagę, że nie mógł on żądać zwrotu refundacji wywozowej. Trybunał w wyroku z dnia <DATE ISO="20001214">14 grudnia 2000 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-110/99" YEAR="2000" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-11569">C-110/99 Emsland-Stärke, Rec. str. I-11569</REF.DOC.ECR>, orzekł co do prawa, że zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia nr 3665/87 można żądać dowodów na dopuszczenie towaru do obrotu w państwie przeznaczenia wyłącznie przed wypłaceniem refundacji wywozowej. W tej sytuacji sąd krajowy orzekł, że przedłożony mu spór wymaga dokonania wykładni prawa wspólnotowego, w szczególności art. 11 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 3665/87.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Finanzgericht Hamburg postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>1)</NO.P><TXT>Czy krajowe urzędy i sądy są uprawnione, w ramach postępowania odwoławczego od decyzji nakładającej sankcję, wydanej na mocy art. 11 ust. 1 akapit<?PAGE NO="I-3300"?> pierwszy rozporządzenia nr 3665/87, do badania, czy eksporter złożył wniosek o refundację wyższą od refundacji stosowanej, jeśli decyzja w sprawie zwrotu wydana na mocy art. 11 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 3665/87 uprawomocniła się przed wydaniem decyzji nakładającej sankcję?</TXT></NP><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>W przypadku negatywnej odpowiedzi na powyższe pytanie — czy w ramach sporu prawnego przeciwko decyzji nakładającej sankcję, wydanej na mocy art. 11 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 3665/87, z uwzględnieniem okoliczności przedstawionych w [postanowieniu odsyłającym] można badać, w celu dostosowania do dokonanej w międzyczasie wykładni prawa wspólnotowego, czy eksporter złożył wniosek o refundację wyższą od refundacji stosowanej?<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/>.</TXT></NP></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pytania pierwszego</P></TI></TITLE><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Jak stwierdził rzecznik generalny w pkt 41 przedstawionej opinii, w przeciwieństwie do decyzji w sprawie zwrotu, która zmierza jedynie do odebrania uzyskanej w nienależny sposób korzyści finansowej, decyzja nakładająca sankcję oznacza znaczące obniżenie kwoty refundacji stosowanej i, stosownie do okoliczności, gdy obniżka ta powoduje kwotę ujemną, obowiązek uiszczenia sankcji finansowej.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>W tym zakresie Trybunał wielokrotnie orzekał, że sankcja nawet niemająca charakteru karnego może zostać wymierzona jedynie pod warunkiem, że opiera się ona na jasnej i jednoznacznej podstawie prawnej (wyrok z dnia <DATE ISO="19840925">25 września 1984 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="117/83" YEAR="1984" EDITION="GEN" PAGE.ECR="3291">117/83 Könecke, Rec. str. 3291, pkt 11</REF.DOC.ECR>; ww. wyrok w sprawie Emsland-Stärke, pkt 56 oraz wyrok z dnia <DATE ISO="20020711">11 lipca 2002 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR NO.CASE="C-210/00" YEAR="2002" EDITION="GEN" PAGE.ECR="I-6453">C-210/00 Käserei Champignon Hofmeister, Rec. str. I-6453, pkt 52</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><?PAGE NO="I-3301"?><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Artykuł 11 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 3665/87 przewiduje nałożenie sankcji, jeżeli stwierdzone zostanie, że w celu uzyskania refundacji wywozowej eksporter złożył wniosek o refundację wyższą od refundacji stosowanej.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Z przepisu tego nie wynika, że można uznać, iż wspomniana przesłanka, konieczna dla podjęcia decyzji nakładającej sankcję, może być uznana za spełnioną jedynie dlatego, że na podstawie art. 11 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 3665/87 została wydana decyzja w sprawie zwrotu lub jedynie na tej podstawie, że podmiot gospodarczy nie zakwestionował takiej decyzji w sprawie zwrotu.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Zasady legalności i pewności prawa wymagają, aby w ramach kontroli, czy wydana na podstawie art. 11 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 3665/87 decyzja nakładająca sankcję jest zgodna z prawem, krajowe urzędy i sądy mogły badać, czy eksporter rzeczywiście złożył wniosek o refundację wyższą od refundacji stosowanej w rozumieniu tego przepisu, niezależnie od tego, że uprawomocniła się wcześniejsza decyzja w sprawie zwrotu, wydana na podstawie art. 11 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia nr 3665/87.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>W świetle powyższych uwag na pierwsze pytanie należy udzielić odpowiedzi, zgodnie z którą art. 11 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 3665/87 należy interpretować w ten sposób, że w ramach postępowania odwoławczego od decyzji nakładającej sankcję, wydanej na mocy tego przepisu, krajowe urzędy i sądy są uprawnione do badania, czy eksporter złożył wniosek o refundację wyższą od refundacji stosowanej w rozumieniu tego przepisu, mimo że decyzja w sprawie zwrotu, o której mowa w ust. 3 akapit pierwszy tego przepisu, uprawomocniła się przed wydaniem decyzji nakładającej sankcję.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-3302"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie pytania drugiego</P></TI></TITLE><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Uwzględniając odpowiedź, jaką Trybunał udzielił na pytanie pierwsze, nie ma potrzeby udzielania odpowiedzi na pytanie drugie.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Dla stron postępowania przed sądem krajowym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed tym sądem, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż poniesione przez strony postępowania przed sądem krajowym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</P></INTRO><P>Artykuł 11 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia <DATE ISO="19871127">27 listopada 1987 r.</DATE> ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych, zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2945/94 z dnia <DATE ISO="19941202">2 grudnia 1994 r.</DATE>, należy interpretować w ten sposób, że w ramach postępowania odwoławczego od decyzji nakładającej sankcję, wydanej na mocy tego przepisu, krajowe urzędy i sądy są uprawnione do badania, czy eksporter złożył wniosek o refundację wyższą od refundacji stosowanej w rozumieniu tego przepisu, mimo że decyzja w sprawie zwrotu, o której mowa w ust. 3 akapit pierwszy tego przepisu uprawomocniła się przed wydaniem decyzji nakładającej sankcję.</P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Podpisy</P></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>