|
14.3.2023 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 75/15 |
DECYZJA RADY (UE) 2023/575
z dnia 9 marca 2023 r.
w sprawie upoważnienia Polski do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, zmiany Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 w związku z jego art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Unia jest umawiającą się stroną Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (2), która wymaga od wszystkich członków społeczności międzynarodowej współpracy w działaniu na rzecz zachowania żywych zasobów morza i gospodarowania nimi. |
|
(2) |
Unia jest umawiającą się stroną Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi (3). |
|
(3) |
Unia posiada wyłączne kompetencje w dziedzinie ochrony żywych zasobów morza w ramach wspólnej polityki rybołówstwa. Uprawnienia przyznane w ten sposób Unii na poziomie wewnętrznym obejmują również uprawnienia Unii do współpracy w organizacjach międzynarodowych, w tym w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. |
|
(4) |
Polska jest umawiającą się stroną Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa (zwanej dalej „Konwencją”). Unia nie jest stroną Konwencji. Na mocy art. 6 ust. 9 Aktu przystąpienia z 2003 r., od dnia przystąpienia umowami w sprawie połowów zawartymi przez przystępujące państwa członkowskie z państwami trzecimi zarządza Unia. Unia powinna w związku z tym wdrażać do swojego porządku prawnego wszelkie decyzje przyjęte na mocy Konwencji. |
|
(5) |
W interesie Unii leży, by odgrywała ona skuteczną rolę we wdrażaniu Konwencji. Takie działanie będzie również przyczyniać się do wspierania spójności unijnego podejścia w zakresie ochrony zasobów we wszystkich wodach i wzmocnienia zaangażowania Unii w długofalową ochronę oraz zrównoważone wykorzystanie zasobów rybołówstwa w skali światowej. |
|
(6) |
Decyzją z dnia 11 kwietnia 2016 r. Rada upoważniła Polskę do negocjowania, w interesie Unii, zmiany Konwencji umożliwiającej uzyskanie przez Unię statusu pełnoprawnej strony Konwencji. W tym celu Polska miała zaproponować zmianę Konwencji w celu umożliwienia udziału regionalnych organizacji integracji gospodarczej oraz umożliwienia Unii uzyskania statusu strony Konwencji. |
|
(7) |
W październiku 2016 r. Polska zaproponowała taką zmianę Konwencji depozytariuszowi Konwencji. |
|
(8) |
Należy zatem upoważnić Polskę do ratyfikowania zmiany Konwencji, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym upoważnia się Polskę do ratyfikowania, w interesie Unii Europejskiej, zmiany do art. XVI.4 Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami mintaja w centralnej części Morza Beringa, umożliwiającej regionalnym organizacjom integracji gospodarczej uzyskanie statusu strony Konwencji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 3
Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczypospolitej Polskiej.
Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2023 r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
G. STRÖMMER
(1) Zgoda z dnia 15 lutego 2023 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).
(2) Decyzja Rady 98/392/WE z dnia 23 marca 1998 r. dotycząca zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych z dnia 10 grudnia 1982 r. o prawie morza i Porozumienia z dnia 28 lipca 1994 r. odnoszącego się do stosowania jego części XI, (Dz.U. L 179 z 23.6.1998, s. 1).
(3) Decyzja Rady 98/414/WE z dnia 8 czerwca 1998 r. w sprawie ratyfikowania przez Wspólnotę Europejską Porozumienia w sprawie wykonania postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r., odnoszących się do ochrony i zarządzania międzystrefowymi zasobami rybnymi i zasobami rybnymi masowo migrującymi (Dz.U. L 189 z 3.7.1998, s. 14).