02010L0075 — NL — 04.08.2024 — 001.002
Onderstaande tekst dient louter ter informatie en is juridisch niet bindend. De EU-instellingen zijn niet aansprakelijk voor de inhoud. Alleen de besluiten die zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (te raadplegen in EUR-Lex) zijn authentiek. Deze officiële versies zijn rechtstreeks toegankelijk via de links in dit document
|
►M1 RICHTLIJN 2010/75/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 24 november 2010 inzake industriële emissies en emissies uit de veehouderij (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) ◄ (herschikking) (PB L 334 van 17.12.2010, blz. 17) |
Gewijzigd bij:
|
|
|
Publicatieblad |
||
|
nr. |
blz. |
datum |
||
|
RICHTLIJN (EU) 2024/1785 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 24 april 2024 |
L 1785 |
1 |
15.7.2024 |
|
Gerectificeerd bij:
RICHTLIJN 2010/75/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 24 november 2010
inzake industriële emissies en emissies uit de veehouderij (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging)
(herschikking)
(Voor de EER relevante tekst)
HOOFDSTUK I
GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN
Artikel 1
Onderwerp
Deze richtlijn bevat regels inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging door industriële activiteiten.
Zij bevat ook regels ter voorkoming en, wanneer dat niet mogelijk is, voortdurende beperking van emissies in lucht, water en bodem, ter voorkoming van het ontstaan van afvalstoffen, ter verbetering van de hulpbronnenefficiëntie en ter bevordering van de circulaire economie en decarbonisatie, om een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu in zijn geheel te bereiken.
Artikel 2
Toepassingsgebied
Artikel 3
Definities
Voor de toepassing van deze richtlijn gelden de volgende definities:
„stof”: een chemisch element en de verbindingen daarvan, met uitzondering van de volgende stoffen:
radioactieve stoffen als omschreven in artikel 1 van Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren ( 1 );
genetisch gemodificeerde micro-organismen als omschreven in artikel 2, onder b), van Richtlijn 2009/41/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen ( 2 );
genetisch gemodificeerde organismen als omschreven in punt 2 van artikel 2, van Richtlijn 2001/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 maart 2001 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu ( 3 );
„verontreiniging”: de directe of indirecte inbreng door menselijke activiteiten van stoffen, trillingen, warmte, geluid of geur in lucht, water of bodem die de gezondheid van de mens of de milieukwaliteit kunnen aantasten, schade kunnen toebrengen aan materiële goederen, of de belevingswaarde van het milieu of ander rechtmatig milieugebruik kunnen aantasten of in de weg kunnen staan;
„installatie”: een vaste technische eenheid waarin een of meer van de in bijlage I, in bijlage I bis of in deel 1 van bijlage VII vermelde activiteiten en processen alsmede andere op dezelfde locatie ten uitvoer gebrachte en daarmee rechtstreeks samenhangende activiteiten plaatsvinden die technisch in verband staan met de in die bijlagen vermelde activiteiten en die gevolgen kunnen hebben voor de emissies en de verontreiniging;
„emissie”: de directe of indirecte uitstoot, uit puntbronnen of diffuse bronnen van de installatie, van stoffen, trillingen, warmte of geluid in de lucht, het water of de bodem;
„emissiegrenswaarde”: de massa, gerelateerd aan bepaalde specifieke parameters, de concentratie en/of het niveau van een emissie die gedurende een of meer vastgestelde perioden niet mogen worden overschreden;
„milieuprestatiegrenswaarde”: een in een vergunning opgenomen prestatiewaarde, uitgedrukt voor specifieke voorwaarden gerelateerd aan bepaalde specifieke parameters;
„milieukwaliteitsnorm”: alle eisen waaraan op een bepaald moment in een bepaald milieucompartiment of een bepaald gedeelte daarvan moet worden voldaan overeenkomstig de wetgeving van de Unie;
„vergunning”: een schriftelijke machtiging om een installatie, een stookinstallatie, een afvalverbrandingsinstallatie of een afvalmeeverbrandingsinstallatie, dan wel een deel daarvan, te exploiteren;
„algemene bindende voorschriften”: emissiegrenswaarden of andere voorwaarden, op sectorieel of hoger niveau, die zijn goedgekeurd met het doel om rechtstreeks te worden gebruikt bij het vaststellen van vergunningsvoorwaarden.
„belangrijke wijziging”: een wijziging van de aard of de werking, dan wel een uitbreiding van een installatie, een stookinstallatie, een afvalverbrandingsinstallatie of een afvalmeeverbrandingsinstallatie die significante negatieve effecten kan hebben op de gezondheid van de mens of op het milieu;
„ingrijpende industriële transformatie”: de toepassing door industriële exploitanten van technieken in opkomst of de beste beschikbare technieken die een ingrijpende wijziging in het ontwerp of de technologie van een installatie of een deel daarvan met zich meebrengt of de vervanging van een bestaande installatie door een nieuwe installatie, die een substantiële vermindering van broeikasgasemissies mogelijk maakt die strookt met de doelstelling van klimaatneutraliteit en bijkomende voordelen voor het milieu optimaliseert, ten minste tot het niveau dat kan worden bereikt met de in de toepasselijke BBT-conclusies vastgestelde technieken, rekening houdend met de effecten op andere milieucompartimenten;
„beste beschikbare technieken”: het meest doeltreffende en geavanceerde ontwikkelingsstadium van de activiteiten en exploitatiemethoden waarbij de praktische bruikbaarheid van speciale technieken om het uitgangspunt voor de emissiegrenswaarden en andere vergunningsvoorwaarden te vormen is aangetoond, met het doel emissies en effecten op het milieu in zijn geheel te voorkomen of, wanneer dat niet mogelijk is, te beperken;
„technieken”: zowel de toegepaste technieken als de wijze waarop de installatie wordt ontworpen, gebouwd, onderhouden, geëxploiteerd en ontmanteld;
„beschikbare technieken”: op zodanige schaal ontwikkelde technieken dat zij, de kosten en baten in aanmerking genomen, economisch en technisch haalbaar in de betrokken industriële context kunnen worden toegepast, ongeacht of die technieken in de Unie worden toegepast of geproduceerd, mits zij voor de exploitant op redelijke voorwaarden toegankelijk zijn;
„beste”: het meest doeltreffend voor het bereiken van een hoog algemeen niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel, waaronder de menselijke gezondheid en klimaatbescherming;
„BBT-referentiedocument”: een document dat het resultaat is van de overeenkomstig artikel 13 georganiseerde uitwisseling van informatie, dat is opgesteld voor welomschreven activiteiten en met name een beschrijving geeft van toegepaste technieken, huidige emissies en consumptieniveaus, technieken die in overweging worden genomen voor de bepaling van beste beschikbare technieken, alsmede BBT-conclusies en eventuele technieken in opkomst, met bijzondere aandacht voor de in bijlage III vermelde criteria;
„BBT-conclusies”: een document bestaande uit die delen van een BBT-referentiedocument met de conclusies over beste beschikbare technieken en technieken in opkomst, de beschrijving ervan, gegevens ter beoordeling van de toepasselijkheid ervan, de met die technieken geassocieerde emissieniveaus en milieuprestatieniveaus, de inhoud van een milieubeheersysteem met inbegrip van benchmarks, de daarmee verbonden monitoring, de daarmee verbonden verbruiksniveaus en, in voorkomend geval, toepasselijke terreinsaneringsmaatregelen;
„uitvoeringsregels”: in vergunningen opgenomen voorschriften of algemene bindende voorschriften voor de in bijlage I bis bedoelde uitvoering van activiteiten, met daarin de emissiegrenswaarden, de grenswaarden voor milieuprestaties daarmee verbonden monitoringvoorschriften en, voor zover relevant, praktijken inzake verspreiding over land en inzake preventie en vermindering van verontreiniging, voedingsbeheer, voederbereiding, behuizing, mestbeheer (met inbegrip van inzameling, opslag, verwerking en verspreiding over land van mest) en opslag van dode dieren, die stroken met het gebruik van de beste beschikbare technieken;
„met de beste beschikbare technieken geassocieerde emissieniveaus”: de bandbreedte van emissieniveaus verkregen in normale bedrijfsomstandigheden met gebruikmaking van een beste beschikbare techniek of een combinatie van beste beschikbare technieken als omschreven in de BBT-conclusies, uitgedrukt als een gemiddelde over een bepaalde periode, in specifieke referentieomstandigheden;
„met de beste beschikbare technieken geassocieerde milieuprestatieniveaus”: de bandbreedte van milieuprestatieniveaus, die onder normale bedrijfsomstandigheden worden verkregen door gebruik te maken van een BBT of een combinatie van BBT’s, zoals beschreven in de BBT-conclusies;
„milieuprestaties”: de prestaties met betrekking tot verbruiksniveaus, hulpbronnenefficiëntie ten aanzien van materialen, water en energiebronnen, het hergebruik van materialen en water, en tot afvalproductie;
„benchmarks”: de indicatieve bandbreedte van met de beste beschikbare technieken geassocieerde milieuprestatieniveaus, die als referentie moet worden gebruikt in het MBS;
„techniek in opkomst”: een nieuwe techniek voor een industriële activiteit die, als zij commercieel wordt ontwikkeld, hetzij een hoger algemeen beschermingsniveau voor de menselijke gezondheid en het milieu hetzij ten minste hetzelfde beschermingsniveau voor de menselijke gezondheid en het milieu en grotere kostenbesparingen kan opleveren dan de bestaande beste beschikbare technieken;
„exploitant”: elke natuurlijke of rechtspersoon die de installatie, de stookinstallatie, de afvalverbrandingsinstallatie of de afvalmeeverbrandingsinstallatie geheel of gedeeltelijk exploiteert of de controle daarover heeft, of, indien de nationale wetgeving in die mogelijkheid voorziet, aan wie economische beschikkingsmacht over de technische werking van de installatie is overgedragen;
„publiek”: één of meer natuurlijke of rechtspersonen en, in overeenstemming met de nationale wetgeving of praktijk, hun verenigingen, organisaties of groepen;
„het betrokken publiek”: het publiek dat gevolgen ondervindt of waarschijnlijk ondervindt van, of belanghebbende is bij, de besluitvorming over de afgifte of de bijstelling van een vergunning of van vergunningsvoorwaarden; voor de toepassing van deze definitie worden niet-gouvernementele organisaties die zich voor de bescherming van de menselijke gezondheid of het milieu inzetten en aan de eisen van het nationale recht voldoen, geacht belanghebbende te zijn;
„gevaarlijke stoffen”: stoffen of mengsels als omschreven in artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels ( 4 );
„situatierapport”: informatie over de toestand inzake bodem- en grondwaterverontreiniging door relevante gevaarlijke stoffen;
„grondwater”: grondwater als omschreven in punt 2 van artikel 2 van Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid ( 5 );
„bodem”: de bovenste laag van de aardkorst die begrensd is door het vaste gesteente en het aardoppervlak. De bodem bestaat uit minerale deeltjes, organisch materiaal, water, lucht en levende organismen;
„milieu-inspectie”: alle door of namens de bevoegde autoriteit ondernomen acties, met inbegrip van bezoeken ter plaatse, controle van emissies en toetsing van interne rapporten en follow-updocumenten, toetsing van het eigen controlesysteem, toetsing van de gebruikte technieken en adequaatheid van het milieubeheer van de installatie, om na te gaan of en te bevorderen dat installaties aan hun vergunningsvoorwaarden voldoen en om, indien nodig, hun milieueffect te monitoren;
„pluimvee”: pluimvee zoals gedefinieerd in artikel 4, punt 9, van Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en de Raad ( 6 );
„varkens”: varkens als omschreven in artikel 2 van Richtlijn 2008/120/EG van de Raad ( 7 );
„veestapeleenheid”: een gestandaardiseerde meeteenheid waardoor de verschillende categorieën vee bij elkaar kunnen worden opgeteld om met elkaar te kunnen worden vergeleken, en die wordt berekend met behulp van de coëfficiënten voor individuele categorieën vee die zijn opgenomen in bijlage I bis;
„brandstof”: elke vaste, vloeibare of gasvormige brandbare stof;
„stookinstallatie”: elk technisch toestel waarin brandstoffen worden geoxideerd teneinde de aldus opgewekte warmte te gebruiken;
„schoorsteen”: een structuur met een of meer afgaskanalen voor de afvoer van afgassen met het oog op de uitstoot ervan in de lucht;
„bedrijfsuren”: de tijd, uitgedrukt in uren, gedurende welke een stookinstallatie geheel of gedeeltelijk in werking is en emissies in de lucht uitstoot, met uitzondering van de voor de inwerkingstelling en stillegging benodigde tijd;
„ontzwavelingspercentage”: de verhouding tussen de hoeveelheid zwavel die gedurende een bepaalde periode door een stookinstallatie niet in de lucht wordt uitgestoten, en de hoeveelheid zwavel in de vaste brandstof die in de stookinstallatie en de bijbehorende voorzieningen wordt ingevoerd en in dezelfde periode door de installatie wordt verbruikt;
„inheemse vaste brandstof”: een natuurlijk voorkomende vaste brandstof waarmee een speciaal voor die brandstof ontworpen stookinstallatie wordt gevoed en die plaatselijk wordt gewonnen;
„bepalende brandstof”: van alle brandstoffen in gemengde stookinstallaties die distillatie- en omzettingsresiduen afkomstig van het raffineren van ruwe aardolie, alleen of in combinatie met andere brandstoffen zelf verbruiken, de brandstof met de hoogste emissiegrenswaarde als bedoeld in bijlage V, deel 1 of, in geval van meerdere brandstoffen met dezelfde emissiegrenswaarde, de brandstof met het hoogste ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ ;
„biomassa”:
producten die bestaan uit plantaardig landbouw- of bosbouwmateriaal dat gebruikt kan worden als brandstof om de energetische inhoud ervan te benutten;
de volgende afvalstoffen:
plantaardig afval uit land- en bosbouw;
plantaardig afval van de levensmiddelenindustrie, indien de opgewekte warmte wordt teruggewonnen;
vezelachtig plantaardig afval afkomstig van de productie van ruwe pulp en van de productie van papier uit pulp; indien het op de plaats van productie wordt meeverbrand en de opgewekte warmte wordt teruggewonnen;
kurkafval;
houtafval, met uitzondering van houtafval dat ten gevolge van een behandeling met houtbeschermingsmiddelen of door het aanbrengen van een beschermingslaag gehalogeneerde organische verbindingen dan wel zware metalen kan bevatten wat in het bijzonder het geval is voor houtafval afkomstig van bouw- en sloopafval;
„gemengde stookinstallatie”: elke stookinstallatie die terzelfder tijd of beurtelings met twee of meer brandstoffen kan worden gevoed;
„gasturbine”: een roterende machine die thermische energie in arbeid omzet, in hoofdzaak bestaande uit een compressor, een thermisch toestel waarin brandstof wordt geoxideerd om het werkmedium te verhitten, en een turbine;
„gasmotor”: een verbrandingsmotor die werkt volgens de ottocyclus en gebruik maakt van vonkontsteking of, in het geval van dual-fuelmotoren, compressieontsteking om brandstof te verbranden;
„dieselmotor”: een verbrandingsmotor die werkt volgens de dieselcyclus en die gebruik maakt van compressieontsteking om brandstof te verbranden;
„klein geïsoleerd systeem”: een klein geïsoleerd systeem als omschreven in punt 26 van artikel 2 van Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit ( 8 );
„afval”: afvalstof als omschreven in punt 1 van artikel 3 van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen ( 9 );
„gevaarlijke afvalstoffen”: gevaarlijke afvalstoffen als omschreven in punt 2 van artikel 3 van Richtlijn 2008/98/EG;
„ongesorteerd stedelijk afval”: huishoudelijk afval, alsmede bedrijfs-, industrieel en institutioneel afval dat qua aard en samenstelling te vergelijken is met huishoudelijk afval, behoudens de in de bijlage van Beschikking 2000/532/EG ( 10 ) onder 20 01 genoemde fracties die afzonderlijk aan de bron worden ingezameld en de onder 20 02 van die bijlage genoemde andere afvalstoffen;
„afvalverbrandingsinstallatie”: een vaste of mobiele technische eenheid en inrichting die specifiek bestemd is voor de thermische behandeling van afval, al dan niet met terugwinning van de geproduceerde verbrandingswarmte, door de verbranding door oxidatie van afval alsmede andere thermische behandelingsprocessen zoals pyrolyse, vergassing en plasmaproces, voor zover de producten van de behandeling vervolgens worden verbrand;
„afvalmeeverbrandingsinstallatie”: een vaste of mobiele technische eenheid die in hoofdzaak bestemd is voor de opwekking van energie of de fabricage van materiële producten waarin afval als normale of aanvullende brandstof wordt gebruikt, of waarin afval thermisch wordt behandeld voor verwijdering door de verbranding door oxidatie van afval alsmede andere thermische behandelingsprocessen zoals pyrolyse, vergassing en plasmaproces voor zover de producten van de behandeling vervolgens worden verbrand;
„nominale capaciteit”: de gezamenlijke verbrandingscapaciteit van de ovens waaruit een afvalverbrandingsinstallatie of een afvalmeeverbrandingsinstallatie bestaat, zoals berekend door de fabrikant en bevestigd door de exploitant, met inachtneming van de verbrandingswaarde van het afval, uitgedrukt als de hoeveelheid afval die per uur kan worden verbrand;
„dioxinen en furanen”: alle meervoudig gechloreerde dibenzo-p-dioxinen en dibenzofuranen die in deel 2 van bijlage VI worden opgesomd;
„organische verbinding”: een verbinding die ten minste het element koolstof bevat en daarnaast een of meer van de volgende elementen: waterstof, halogenen, zuurstof, zwavel, fosfor, silicium en stikstof, met uitzondering van koolstofoxiden en anorganische carbonaten en bicarbonaten;
„vluchtige organische stof”: een organische verbinding alsook de fractie creosoot die bij 293,15 K een dampspanning van 0,01 kPa of meer of onder de specifieke gebruiksomstandigheden een vergelijkbare vluchtigheid heeft;
„organisch oplosmiddel”: een vluchtige organische stof die wordt gebruikt voor een van de volgende doeleinden:
om, alleen of in combinatie met andere stoffen en zonder een chemische verandering te ondergaan, grondstoffen, producten of afvalmaterialen op te lossen;
als schoonmaakmiddel om verontreinigingen op te lossen;
als verdunner;
als dispergeermiddel;
om de viscositeit aan te passen;
om de oppervlaktespanning aan te passen;
als weekmaker;
als conserveermiddel;
„coating”: coating als omschreven in punt 8 van artikel 2 van Richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 inzake de beperking van emissies van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen in bepaalde verven en vernissen en producten voor het overspuiten van voertuigen ( 11 );
„met technieken in opkomst geassocieerde emissieniveaus”: het bereik van emissieniveaus verkregen onder normale bedrijfsomstandigheden met gebruikmaking van een techniek in opkomst of een combinatie van dergelijke technieken, zoals beschreven in de BBT-conclusies, uitgedrukt als een gemiddelde over een bepaalde periode, onder specifieke referentieomstandigheden;
„met technieken in opkomst geassocieerde milieuprestatieniveaus”: de bandbreedte van milieuprestatieniveaus, die onder normale bedrijfsomstandigheden worden verkregen, gebruikmakend van een techniek in opkomst of een combinatie van dergelijke technieken zoals beschreven in de BBT-conclusies;
„borging van de naleving”: mechanismen om naleving te borgen door middel van drie interventiecategorieën: bevordering van de naleving, toezicht op de naleving; opvolging en handhaving.
Artikel 4
Vergunningsplicht
De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat geen installatie c.q. stookinstallatie, afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie wordt geëxploiteerd zonder een vergunning.
In afwijking van de eerste alinea mogen de lidstaten een procedure vaststellen voor de registratie van uitsluitend onder hoofdstuk V of hoofdstuk VI bis vallende installaties.
De registratieprocedure wordt vastgelegd in een bindend besluit en behelst ten minste een kennisgeving van de exploitant aan de bevoegde autoriteit van zijn voornemen een installatie te exploiteren.
De lidstaten kunnen voorzien in de mogelijkheid, dat een vergunning betrekking heeft op twee of meer installaties of delen van installaties die door dezelfde exploitant op dezelfde locatie worden geëxploiteerd.
Wanneer een vergunning betrekking heeft op twee of meer installaties, bevat zij voorwaarden om te waarborgen dat elke installatie aan de eisen van deze richtlijn voldoet.
Artikel 5
Verlening van vergunningen
De Commissie organiseert een uitwisseling van informatie met de lidstaten over het elektronisch vergunnen en publiceert richtsnoeren voor beste praktijken.
Artikel 6
Algemene bindende voorschriften
Onverminderd de verplichting om over een vergunning te beschikken, kunnen de lidstaten voor bijzondere categorieën installaties, stookinstallaties, afvalverbrandingsinstallaties of afvalmeeverbrandingsinstallaties bijzondere verplichtingen opnemen in algemene bindende voorschriften.
Wanneer algemene bindende voorschriften worden vastgesteld, volstaat het dat in de vergunning een verwijzing naar die voorschriften wordt opgenomen.
Artikel 7
Incidenten en ongevallen
Onverminderd Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad ( 12 ) treffen de lidstaten bij incidenten of ongevallen die de menselijke gezondheid of het milieu significant beïnvloeden, de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat:
de exploitant de bevoegde autoriteit onmiddellijk op de hoogte stelt;
de exploitant onmiddellijk maatregelen treft om de gevolgen voor de menselijke gezondheid of het milieu te beperken en om verdere mogelijke incidenten of ongevallen te voorkomen, en
de bevoegde autoriteit de exploitant ertoe verplicht alle passende aanvullende maatregelen te nemen die volgens de bevoegde autoriteit nodig zijn om de gevolgen voor de menselijke gezondheid of het milieu te beperken en om verdere mogelijke incidenten of ongevallen te voorkomen.
In het geval van verontreiniging die consequenties heeft voor drinkwaterbronnen, met inbegrip van grensoverschrijdende bronnen, of voor infrastructuur voor afvalwater in het geval van indirecte lozing, brengt de bevoegde autoriteit de getroffen drinkwater- en afvalwaterexploitanten op de hoogte van de maatregelen die zijn getroffen om de schadelijke gevolgen van de verontreiniging voor de menselijke gezondheid en het milieu af te wenden of te herstellen.
In geval van incidenten of ongevallen die aanzienlijke gevolgen hebben voor de menselijke gezondheid of het milieu in een andere lidstaat, zorgt de lidstaat op wiens grondgebied het ongeval of incident heeft plaatsgevonden ervoor dat de bevoegde autoriteit van de andere lidstaat onmiddellijk op de hoogte wordt gebracht. Grensoverschrijdende en multidisciplinaire samenwerking tussen de getroffen lidstaten is erop gericht de gevolgen voor het milieu en de menselijke gezondheid te beperken en verdere mogelijke incidenten of ongevallen te voorkomen.
Artikel 8
Niet-naleving
Zij stellen ook maatregelen ter borging van de naleving vast om de naleving van de verplichtingen die krachtens deze richtlijn aan natuurlijke personen of rechtspersonen worden opgelegd, te bevorderen, te monitoren en te handhaven.
In geval van een inbreuk op de vergunningsvoorwaarden, zorgen de lidstaten ervoor dat:
de exploitant de bevoegde autoriteit onmiddellijk op de hoogte stelt;
de exploitant onmiddellijk de nodige maatregelen neemt om ervoor te zorgen dat op een zo kort mogelijke termijn weer aan de voorwaarden wordt voldaan, en
de bevoegde autoriteit de exploitant verplicht alle passende aanvullende maatregelen te nemen die volgens de bevoegde autoriteit nodig zijn om ervoor te zorgen dat weer aan de voorwaarden wordt voldaan.
Wanneer een dergelijke inbreuk op de vergunningsvoorwaarden een bedreiging vormt voor de menselijke gezondheid of het milieu in een andere lidstaat, zorgt de lidstaat op wiens grondgebied de inbreuk op de vergunningsvoorwaarden zich heeft voorgedaan ervoor dat de andere lidstaat daarvan in kennis wordt gesteld.
Artikel 9
Emissies van broeikasgassen
HOOFDSTUK II
BEPALINGEN VOOR DE IN BIJLAGE I GENOEMDE ACTIVITEITEN
Artikel 10
Toepassingsgebied
Dit hoofdstuk is van toepassing op de in bijlage I gespecificeerde activiteiten voor zover zij, indien van toepassing, de in die bijlage gespecificeerde capaciteitsdrempelwaarden bereiken.
Artikel 11
Algemene beginselen van de fundamentele verplichtingen van de exploitant
De lidstaten treffen de nodige maatregelen opdat de installaties worden geëxploiteerd overeenkomstig de volgende beginselen:
alle passende preventieve maatregelen tegen verontreiniging worden getroffen;
de beste beschikbare technieken worden toegepast;
er wordt geen significante verontreiniging veroorzaakt;
overeenkomstig Richtlijn 2008/98/EG wordt het ontstaan van afvalstoffen voorkomen;
waar toch afvalstoffen worden voorgebracht, moeten zij in prioriteitsvolgorde en overeenkomstig Richtlijn 2008/98/EG, worden voorbereid voor hergebruik, gerecycleerd, teruggewonnen of, wanneer dat technisch en economisch onmogelijk is, zodanig worden verwijderd dat milieu-effecten worden voorkomen of beperkt;
de energie wordt op doelmatige wijze gebruikt en het gebruik en, waar mogelijk, de productie van hernieuwbare energie worden bevorderd;
materiële hulpbronnen en water worden op doelmatige wijze gebruikt, onder meer door hergebruik;
er wordt een milieubeheersysteem opgezet als bepaald in artikel 14 bis;
de nodige maatregelen worden getroffen om ongevallen te voorkomen en de gevolgen daarvan te beperken;
bij de definitieve stopzetting van de activiteiten worden de nodige maatregelen getroffen om elk risico van verontreiniging te voorkomen en het bedrijfsterrein weer in de overeenkomstig artikel 22 omschreven bevredigende toestand te brengen.
Artikel 12
Aanvraag van een vergunning
De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de aanvraag van een vergunning een beschrijving bevat van de volgende elementen:
de installatie en de activiteiten die daar plaatsvinden;
de grondstoffen en hulpmaterialen, andere stoffen, energie en het water die in de installatie worden gebruikt of door de installatie worden gegenereerd;
de emissiebronnen van de installatie, met inbegrip van geur;
de toestand van het terrein van de installatie;
in voorkomend geval, een situatierapport overeenkomstig artikel 22, lid 2;
de aard en omvang van de te voorziene emissies, met inbegrip van geur, van de installatie in elk milieucompartiment, met een overzicht van de significante milieueffecten van de emissies;
de beoogde technologie en de andere technieken ter voorkoming of, indien dat niet mogelijk is, ter vermindering van de emissies van de installatie;
de maatregelen betreffende de preventie, de voorbereiding voor hergebruik, de recycling en de terugwinning van de door de installatie voortgebrachte afvalstoffen;
de andere maatregelen die worden getroffen om te voldoen aan de algemene beginselen van de fundamentele verplichtingen van de exploitant, bedoeld in artikel 11;
de maatregelen die worden getroffen ter controle van de emissies in het milieu;
een schets van de voornaamste door de aanvrager bestudeerde alternatieven voor de voorgestelde technologie, technieken en maatregelen.
De aanvraag van een vergunning dient een niet-technische samenvatting van de in de eerste alinea genoemde gegevens te bevatten.
Artikel 13
BBT-referentiedocumenten en uitwisseling van informatie
De uitwisseling van informatie heeft met name betrekking op:
de prestaties van installaties en technieken wat betreft emissies uitgedrukt als gemiddelden over de korte en de lange termijn, naar gelang van het geval, en de daarmee samenhangende referentieomstandigheden, verbruik en aard van de grondstoffen, waterverbruik, energieverbruik en afvalproductie;
de gebruikte technieken, de daarmee samenhangende monitoring, de effecten op alle milieucompartimenten, de economische en technische levensvatbaarheid en de ontwikkelingen daarin;
beste beschikbare technieken en technieken in opkomst die worden vastgesteld na bestudering van de onder a) en b) vermelde punten.
Onverminderd het mededingingsrecht van de Unie wordt informatie die als vertrouwelijke bedrijfsinformatie of commercieel gevoelige informatie wordt beschouwd, alleen gedeeld met de Commissie en, nadat zij een vertrouwelijkheids- en geheimhoudingsovereenkomst hebben getekend, met ambtenaren en andere personeelsleden van de overheid die lidstaten of agentschappen van de Unie vertegenwoordigen. Informatie wordt op zodanige wijze geanonimiseerd dat deze niet verwijst naar een bepaalde exploitant of installatie, wanneer deze wordt gedeeld met de andere belanghebbenden die betrokken zijn bij de in lid 1 bedoelde uitwisseling van informatie. Niet-geanonimiseerde informatie mag alleen worden gedeeld in gevallen waarin het anonimiseren van de informatie geen doeltreffende uitwisseling van informatie over BBT’s mogelijk zou maken in het kader van het opstellen, evalueren en, waar nodig, actualiseren van BBT-referentiedocumenten, met vertegenwoordigers van niet-gouvernementele organisaties die zich inzetten voor de bescherming van de menselijke gezondheid of het milieu en vertegenwoordigers van verenigingen die de relevante industriële sectoren vertegenwoordigen, naargelang het geval, en wanneer dergelijke vertegenwoordigers van organisaties en verenigingen een vertrouwelijkheids- en geheimhoudingsovereenkomst hebben ondertekend. De uitwisseling van informatie die als vertrouwelijke bedrijfsinformatie of commercieel gevoelige informatie wordt beschouwd, blijft strikt beperkt tot wat technisch nodig is om BBT-referentiedocumenten op te stellen, te evalueren en waar nodig te actualiseren, en dergelijke vertrouwelijke bedrijfsinformatie of gevoelige commerciële informatie wordt niet voor andere doeleinden gebruikt.
►M1 De Commissie richt een forum op, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten, de betrokken bedrijfstakken en niet-gouvernementele organisaties die zich inzetten voor de bescherming van de menselijke gezondheid of het milieu, en roept dat op gezette tijden bijeen. ◄
De Commissie wint het advies van het forum in over de praktische regeling van de informatie-uitwisseling en met name over:
het reglement van orde van het forum;
het werkprogramma voor de informatie-uitwisseling;
richtsnoeren over het verzamelen van gegevens;
richtsnoeren voor de opstelling van BBT-referentiedocumenten en voor de kwaliteitsborging ervan, inclusief de geschiktheid van de inhoud en de structuur van de documenten.
De in de punten c) en d) van de tweede alinea bedoelde richtsnoeren houden rekening met het advies van het forum en worden aangenomen overeenkomstig de in artikel 75, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure.
Het advies van het forum waarnaar wordt verwezen in de eerste alinea wordt binnen zes maanden na de laatste bijeenkomst van de technische werkgroep die verantwoordelijk is voor dat BBT-referentiedocument ingediend.
Artikel 14
Vergunningsvoorwaarden
►M1 De lidstaten zorgen ervoor dat de vergunning alle maatregelen omvat die nodig zijn om te voldoen aan de voorwaarden van de artikelen 11 en 18. Daartoe zien de lidstaten erop toe dat de vergunningen worden verleend na raadpleging van alle betrokken autoriteiten die verantwoordelijkheid dragen voor de naleving van de milieuwetgeving van de Unie, met inbegrip van de milieukwaliteitsnormen. ◄
Die maatregelen behelzen ten minste de volgende elementen:
emissiegrenswaarden voor de verontreinigende stoffen van bijlage II bij Verordening (EG) nr. 166/2006, en voor andere verontreinigende stoffen, die in significante hoeveelheden uit de betrokken installatie kunnen vrijkomen, gelet op hun aard, hun gevaarlijke eigenschappen en hun potentieel voor overdracht van verontreiniging tussen milieucompartimenten, rekening houdend met de variatie in de dynamiek van waterstroming in ontvangende waterlichamen;
grenswaarden voor milieuprestaties overeenkomstig artikel 15, lid 4;
passende voorschriften voor de beoordeling van de noodzaak van het voorkomen of verminderen van de emissies van stoffen die voldoen aan de criteria van artikel 57 of stoffen die onder de in bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 bedoelde beperkingen vallen;
passende voorschriften ter bescherming van bodem, grondwater, oppervlaktewater en de onttrekkingsgebieden voor de onttrekkingspunten van voor menselijke consumptie bestemd water als bedoeld in artikel 7 van Richtlijn (EU) 2020/2184, en maatregelen voor de monitoring en het beheer van de door de installatie voortgebrachte afvalstoffen;
passende voorschriften tot vaststelling van de kenmerken van een milieubeheersysteem overeenkomstig artikel 14 bis;
passende monitoringvoorschriften voor het verbruik en hergebruik van hulpbronnen zoals energie, water en grondstoffen;
passende eisen voor de monitoring van de emissies, met vermelding:
van de meetmethode, de frequentie en de procedure voor de evaluatie van de metingen, en
wanneer artikel 15, lid 3, onder b), wordt toegepast, dat de resultaten van de monitoring van emissies beschikbaar zijn voor dezelfde termijn en referentieomstandigheden als voor de met de beste beschikbare technieken geassocieerde emissieniveaus;
de verplichting de bevoegde autoriteit regelmatig en ten minste jaarlijks in kennis te stellen van:
informatie op basis van de resultaten van de onder c) bedoelde monitoring van de emissies en van andere vereiste gegevens aan de hand waarvan de bevoegde autoriteit de naleving van de vergunningsvoorwaarden kan toetsen, en
wanneer artikel 15, lid 3, onder b), wordt toegepast, een overzicht van de resultaten van de monitoring van emissies dat een vergelijking mogelijk maakt met de met de beste beschikbare technieken geassocieerde emissieniveaus;
informatie over de vorderingen bij de verwezenlijking van de in artikel 14 bis genoemde doelstellingen van het milieubeleid;
passende eisen voor het regelmatig onderhoud en bewaken van maatregelen die worden genomen ter voorkoming van emissies in de bodem, het oppervlaktewater en het grondwater op grond van punt b), en passende eisen inzake de periodieke monitoring van bodem, oppervlaktewater en grondwater met betrekking tot relevante gevaarlijke stoffen die op het terrein kunnen worden aangetroffen, rekening houdend met de mogelijkheid van bodem-, oppervlaktewater- en grondwaterverontreiniging op het terrein van de installatie;
maatregelen inzake andere dan normale bedrijfsomstandigheden, zoals opstarten en stilleggen, lekken, storingen, korte stilleggingen en definitieve bedrijfsbeëindiging;
bepalingen betreffende de minimalisering van grootschalige of grensoverschrijdende verontreinigingen;
voorwaarden voor het beoordelen van de naleving van de emissiegrenswaarden en grenswaarden voor milieuprestaties of een verwijzing naar de elders omschreven toepasselijke eisen.
Indien de bevoegde autoriteit vergunningsvoorwaarden vaststelt op basis van een beste beschikbare techniek die niet in een van de desbetreffende BBT-conclusies staat beschreven, zorgt zij ervoor dat:
de techniek wordt bepaald met bijzondere aandacht voor de in bijlage III vermelde criteria; en
er voldaan is aan de voorschriften van artikel 15.
Indien de in de eerste alinea genoemde BBT-conclusies geen met de beste beschikbare technieken geassocieerde emissieniveaus bevatten, zorgt de bevoegde autoriteit ervoor dat de in de eerste alinea bedoelde techniek een niveau van milieubescherming garandeert dat gelijkwaardig is aan dat van de beste beschikbare technieken als beschreven in de BBT-conclusies.
Artikel 14 bis
Milieubeheersysteem
Het MBS bevat ten minste het volgende:
milieubeleidsdoelstellingen voor de continue verbetering van de milieuprestaties en de veiligheid van de installatie, die maatregelen omvatten om:
het ontstaan van afvalstoffen te voorkomen,
het gebruik van hulpbronnen en energie en hergebruik van water te optimaliseren,
het gebruik of emissies van gevaarlijke stoffen te voorkomen of te verminderen;
doelstellingen en prestatie-indicatoren met betrekking tot belangrijke milieuaspecten, waarbij rekening wordt gehouden met in de desbetreffende BBT-conclusies vastgestelde benchmarks;
voor installaties waarvoor de verplichting geldt om een energieaudit uit te voeren of een energiebeheersysteem toe te passen op grond van artikel 8 van Richtlijn 2012/27/EU, opneming van de resultaten van die audit of van de toepassing van het energiebeheersysteem op grond van artikel 8 van en bijlage VI bij die richtlijn en van de maatregelen om de aanbevelingen van die audit of dat energiebeheersysteem uit te voeren;
een inventarisatie van de gevaarlijke chemische stoffen die in de installatie aanwezig zijn of daaruit worden uitgestoten als zodanig, als bestanddeel van andere stoffen of als onderdeel van mengsels, met bijzondere aandacht voor de stoffen die voldoen aan de criteria van artikel 57 van Verordening (EG) nr. 1907/2006 en stoffen die onder de in bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 bedoelde beperkingen vallen, en een risicobeoordeling van de gevolgen van die stoffen voor de menselijke gezondheid en voor het milieu, alsmede een analyse van de mogelijkheden om ze door veiliger alternatieven te vervangen of het gebruik of de emissies ervan te verminderen;
de maatregelen die zijn genomen om de milieudoelstellingen te verwezenlijken en risico’s voor de menselijke gezondheid of het milieu te voorkomen, met inbegrip van corrigerende en preventieve maatregelen waar nodig;
een transformatieplan als bedoeld in artikel 27 quinquies.
Als elementen die in het MBS moeten worden opgenomen, met inbegrip van doelstellingen, prestatie-indicatoren of maatregelen, al overeenkomstig andere relevante wetgeving van de Unie zijn ontwikkeld en aan dit artikel voldoen, volstaat een verwijzing in het MBS naar de desbetreffende documenten.
De Commissie stelt uiterlijk op 31 december 2025 een uitvoeringshandeling vast inzake de informatie die relevant is voor bekendmaking. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 75, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.
Informatie kan worden geanonimiseerd of indien dat niet mogelijk is, achterwege worden gelaten bij publicatie op het internet, indien de openbaarmaking van de informatie een van de in artikel 4, lid 2, punten a) tot en met h), van Richtlijn 2003/4/EG genoemde belangen zou schaden.
Uiterlijk op 1 juli 2027 zet de exploitant het MBS op en voert het uit overeenkomstig de relevante BBT-conclusies voor de sector, met uitzondering van installaties als bedoeld in artikel 3, lid 4, van Richtlijn 2024/1785 van het Europees Parlement en de Raad ( 13 ).
Het MBS wordt periodiek geëvalueerd om ervoor te zorgen dat het nog steeds geschikt, adequaat en doeltreffend is.
Uiterlijk op 1 juli 2027 wordt het MBS voor het eerst onderworpen aan een audit, met uitzondering van installaties als bedoeld in artikel 3, lid 4, van Richtlijn (EU) 2024/1785. Het MBS wordt ten minste iedere drie jaar gecontroleerd door een conformiteitsbeoordelingsinstantie die overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 is geaccrediteerd of door een geaccrediteerde of over een vergunning beschikkende milieuverificateur als gedefinieerd in artikel 2, punt 20, van Verordening (EG) nr. 1221/2009, die nagaat of het MBS en de uitvoering ervan voldoen aan dit artikel.
Artikel 15
Emissiegrenswaarden, grenswaarden voor milieuprestaties, gelijkwaardige parameters en technische maatregelen
Voor indirecte lozingen van verontreinigende stoffen in water mag bij de bepaling van de emissiegrenswaarden van de betrokken installatie rekening worden gehouden met het effect van een buiten de installatie gelegen afvalwaterzuiveringsinstallatie, op voorwaarde dat dit niet leidt tot hogere niveaus van milieuverontreiniging, dat een gelijkwaardig niveau van bescherming van het milieu als geheel wordt gewaarborgd en dat de exploitant er in overleg met de exploitant van de afvalwaterzuiveringsinstallatie voor zorgt dat de indirecte lozingen de naleving van de bepalingen van de vergunning van de afvalwaterzuiveringsinstallatie uit hoofde van deze richtlijn of de specifieke vergunning uit hoofde van Richtlijn 91/271/EEG niet in gevaar brengen, en dat aan alle onderstaande eisen wordt voldaan:
de vrijgekomen verontreinigende stoffen hinderen niet de werking van de afvalwaterzuiveringsinstallatie of de capaciteit met betrekking tot de recuperatie van hulpbronnen uit de stroom van de afvalwaterzuivering;
de vrijgekomen verontreinigende stoffen zijn niet schadelijk voor de gezondheid van het personeel dat werkzaam is in opvangsystemen en afvalwaterzuiveringsinstallaties;
de afvalwaterzuiveringsinstallatie is ontworpen en uitgerust om de vrijgekomen verontreinigende stoffen te verminderen;
de totale belasting van de betrokken verontreinigende stoffen die uiteindelijk in het water terechtkomen, wordt niet groter dan wanneer de emissies van de betrokken installatie zouden blijven voldoen aan de emissiegrenswaarden die overeenkomstig lid 3 van dit artikel voor directe lozingen zijn vastgesteld, onverminderd strengere maatregelen die op grond van artikel 18 vereist zijn.
De bevoegde autoriteit zet in een bijlage bij de vergunningsvoorwaarden de redenen uiteen voor de toepassing van de tweede alinea, met inbegrip van het resultaat van de beoordeling door de exploitant van de vervulling van de opgelegde voorwaarden.
De exploitant legt een bijgewerkte beoordeling voor in gevallen waarin de vergunningsvoorwaarden moeten worden gewijzigd om ervoor te zorgen dat aan de eisen van de tweede alinea, punten a) tot en met d), wordt voldaan.
De bevoegde autoriteit stelt de strengst mogelijke emissiegrenswaarden vast die door toepassing van de BBT’s in de installatie kunnen worden bereikt, rekening houdend met de volledige bandbreedte van de met de beste beschikbare technieken geassocieerde emissieniveaus (BBT-GEN’s) om ervoor te zorgen dat de emissies onder normale bedrijfsomstandigheden niet hoger zijn dan de BBT-GEN’s zoals vastgesteld in de in artikel 13, lid 5, bedoelde besluiten over BBT-conclusies. De emissiegrenswaarden worden gebaseerd op een beoordeling door de exploitant van de volledige BBT-GEN-bandbreedte, waarin de exploitant analyseert of het haalbaar is aan het strengste uiterste van de BBT-GEN-bandbreedte te voldoen en waarin de beste algehele prestaties worden aangetoond die de installatie kan behalen door de BBT’s toe te passen zoals beschreven in de BBT-conclusies, rekening houdend met mogelijke effecten op andere milieucompartimenten. De emissiegrenswaarden worden vastgesteld door:
de emissiegrenswaarden vast te stellen, uitgedrukt voor dezelfde of kortere perioden en voor dezelfde referentieomstandigheden als de BBT-GEN’s, of
de emissiegrenswaarden vast te stellen die, wat betreft waarden, perioden en referentieomstandigheden, verschillen van de onder a) bedoelde emissiegrenswaarden.
Wanneer de emissiegrenswaarden zijn vastgesteld in overeenstemming met punt b), beoordeelt de bevoegde autoriteit ten minste jaarlijks de resultaten van de monitoring van de emissies, om na te gaan of de emissies in normale bedrijfsomstandigheden niet hoger waren dan de BBT-GEN’s.
De in artikel 6 bedoelde algemene bindende voorschriften kunnen worden toegepast in gevallen waarin de desbetreffende emissiegrenswaarden worden vastgesteld overeenkomstig dit artikel.
Indien er algemene bindende voorschriften worden aangenomen, worden voor categorieën installaties met vergelijkbare kenmerken voor het bepalen van de laagst haalbare emissieniveaus de strengst haalbare emissiegrenswaarden die door toepassing van de BBT’s kunnen worden bereikt, vastgesteld, rekening houdend met de volledige bandbreedte van de BBT-GEN’s. De algemene bindende voorschriften worden door de lidstaat vastgesteld op basis van de informatie in de BBT-conclusies, waarbij wordt geanalyseerd of het haalbaar is aan het strengste uiterste van het BBT-GEN-bandbreedte te voldoen en waarbij de beste prestaties worden aangetoond die die categorieën installaties kunnen behalen door de BBT’s toe te passen zoals beschreven in de BBT-conclusies.
Daarnaast stelt de bevoegde autoriteit:
voor normale bedrijfsomstandigheden grenswaarden voor milieuprestaties met betrekking tot water vast, rekening houdend met mogelijke effecten op andere milieucompartimenten, die gedurende een of meer perioden niet mogen worden overschreden en die niet minder streng zijn dan de in de eerste alinea bedoelde bindende bandbreedtes;
voor normale bedrijfsomstandigheden indicatieve milieuprestatieniveaus vast met betrekking tot afval en andere hulpbronnen dan water, die niet minder streng zijn dan de in de eerste alinea bedoelde bindende bandbreedtes.
In afwijking van lid 3, en onverminderd artikel 18, kan de bevoegde autoriteit in specifieke gevallen emissiegrenswaarden vaststellen die hoger liggen dan de BBT-GEN’s. Een dergelijke afwijking is enkel toegestaan indien uit een beoordeling blijkt dat het halen van BBT-GEN’s zoals beschreven in de BBT-conclusies zou leiden tot buitensporig hogere kosten in verhouding tot de milieuvoordelen, dit als gevolg van:
de geografische ligging of de plaatselijke milieuomstandigheden van de betrokken installatie, of
de technische kenmerken van de betrokken installatie.
De bevoegde autoriteit neemt in een bijlage bij de vergunningsvoorwaarden de redenen op om af te wijken van lid 3 en het resultaat van de beoordeling als bedoeld in de eerste alinea van dit lid, alsmede de onderbouwing van de opgelegde voorwaarden.
De overeenkomstig de eerste alinea vastgestelde emissiegrenswaarden mogen echter niet hoger zijn dan de in de bijlagen bij deze richtlijn vastgestelde grenswaarden, voor zover die van toepassing zijn.
De overeenkomstig dit lid toegestane afwijkingen moeten in overeenstemming zijn met de beginselen van bijlage II. De bevoegde autoriteit waarborgt dat de exploitant een analyse verstrekt van de impact van de afwijking op de concentratie van de desbetreffende verontreinigende stoffen in het ontvangende milieu en waarborgt hoe dan ook dat er geen aanzienlijke verontreiniging wordt veroorzaakt en dat een hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel wordt bereikt. Afwijkingen worden niet toegestaan wanneer zij de naleving van milieukwaliteitsnormen zoals bedoeld in artikel 18 in gevaar kunnen brengen.
De bevoegde autoriteit beoordeelt of overeenkomstig dit lid verleende afwijkingen gerechtvaardigd zijn, iedere vier jaar of, wanneer op grond van artikel 21 een toetsing van de vergunningsvoorwaarden plaatsvindt, als een dergelijke toetsing eerder plaatsvindt dan vier jaar nadat de afwijking is verleend.
De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast om een gestandaardiseerde methode vast te stellen voor de beoordeling van de onevenredigheid tussen de in de eerste alinea bedoelde kosten voor de uitvoering van de BBT-conclusies en potentiële milieuvoordelen. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 75, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.
In afwijking van lid 4 kan de bevoegde autoriteit in specifieke gevallen minder strenge bindende bereiken voor milieuprestaties of grenswaarden voor milieuprestaties vaststellen. Een dergelijke afwijking is enkel toegestaan indien uit een analyse blijkt dat het halen van met de beste beschikbare technieken geassocieerde prestatieniveaus zoals beschreven in de BBT-conclusies zal leiden tot aanzienlijke negatieve gevolgen voor het milieu, waarbij wordt gelet op de effecten op andere milieucompartimenten, of aanzienlijke economische gevolgen vanwege:
de geografische ligging of de plaatselijke milieuomstandigheden van de betrokken installatie, of
de technische kenmerken van de betrokken installatie.
De bevoegde autoriteit neemt in een bijlage bij de vergunningsvoorwaarden de redenen op om af te wijken van lid 4 en het resultaat van de beoordeling als bedoeld in de eerste alinea van dit lid, alsmede de onderbouwing van de opgelegde voorwaarden.
De bevoegde autoriteit zorgt ervoor dat de exploitatie met minder strenge bindende bereiken voor milieuprestaties of grenswaarden voor milieuprestaties geen aanzienlijke milieugevolgen heeft, met inbegrip van uitputting van watervoorraden, en dat hierbij een hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel wordt bereikt.
De Commissie stelt door middel van uitvoeringshandelingen een gestandaardiseerde methode vast voor het uitvoeren van de in de eerste alinea bedoelde beoordeling. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 75, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.
In afwijking van de leden 3 en 4 en op voorwaarde dat er geen significante verontreiniging wordt veroorzaakt en alle maatregelen die tot minder verontreiniging leiden, zijn uitgeput, kan de bevoegde autoriteit minder strenge emissiegrenswaarden of grenswaarden voor milieuprestaties vaststellen in geval van een crisis als gevolg van buitengewone omstandigheden buiten de controle van de exploitant en de lidstaten die leiden tot een ernstige verstoring van of een tekort aan:
de energievoorziening, mits de zekerheid van de energievoorziening van openbaar belang is,
hulpbronnen, materialen of benodigdheden die onmisbaar zijn voor de exploitant om activiteiten uit te voeren in het openbaar belang, met inachtneming van de toepasselijke emissiegrenswaarden of grenswaarden voor milieuprestaties, of
essentiële hulpbronnen, materialen of benodigdheden waarbij de productie-output dergelijke tekorten of verstoringen opvangt, om volksgezondheids- of openbare-veiligheidsredenen of om andere dwingende redenen van openbaar belang.
De afwijking mag maximaal drie maanden gelden. Indien de redenen die het toestaan van een afwijking rechtvaardigen aanwezig blijven, kan de afwijking met maximaal drie maanden worden verlengd.
Zodra de omstandigheden voor bevoorrading zijn hersteld of wanneer er een alternatief is voor de energievoorziening, hulpbronnen, materialen of benodigdheden, zorgt de lidstaat ervoor dat zijn besluit om minder strenge emissiegrenswaarden en grenswaarden voor milieuprestaties vast te stellen, niet langer geldt en voldoet de installatie aan de vergunningsvoorwaarden die overeenkomstig de leden 3 en 4 zijn vastgesteld.
De lidstaten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat de emissies als gevolg van de in de eerste alinea bedoelde afwijking worden gemonitord.
De bevoegde autoriteit maakt informatie over de afwijking en de opgelegde voorwaarden openbaar overeenkomstig artikel 24, lid 2.
De Commissie kan, indien nodig, de criteria waarmee rekening moet worden gehouden bij de toepassing van dit lid evalueren en verder verduidelijken door middel van richtsnoeren.
De lidstaten stellen de Commissie in kennis van elke krachtens dit lid toegestane afwijking, met opgave van de redenen die het toestaan van de afwijking rechtvaardigen en met vermelding van de opgelegde voorwaarden.
De Commissie beoordeelt of de toegestane afwijking gerechtvaardigd is, met inachtneming van de in dit lid vastgestelde criteria. Indien de Commissie binnen twee maanden na de kennisgeving door de lidstaat bezwaar maakt, herziet de lidstaat de afwijking onverwijld om aan het bezwaar gevolg te geven.
Artikel 15 bis
Beoordeling van de naleving
De in de eerste alinea bedoelde methode betreft ten minste de bepaling van gevalideerde gemiddelde emissiewaarden en geeft aan hoe bij de beoordeling van de naleving rekening moet worden gehouden met de meetonzekerheid en de frequentie waarmee de emissiegrenswaarden worden overschreden.
Artikel 16
Eisen inzake monitoring
Onverminderd de eerste alinea wordt de periodieke monitoring ten minste eenmaal om de vier jaar voor grondwater en ten minste eenmaal om de negen jaar voor de bodem uitgevoerd zoals aangegeven in de BBT-conclusies indien van toepassing, tenzij de monitoring is gebaseerd op een systematische evaluatie van het risico op vervuiling.
Artikel 17
Algemene bindende voorschriften voor in bijlage I opgesomde activiteiten
Artikel 18
Milieukwaliteitsnormen
Indien met het oog op een milieukwaliteitsnorm strengere voorwaarden worden vereist dan die welke door toepassing van de beste beschikbare technieken haalbaar zijn, worden in de vergunning extra maatregelen opgenomen met het oog op de vermindering van de specifieke bijdrage van de installatie tot de verontreiniging die in het betrokken gebied optreedt, onverminderd andere maatregelen die kunnen worden genomen om te voldoen aan milieukwaliteitsnormen.
Indien overeenkomstig de eerste alinea strengere voorwaarden zijn opgenomen in de vergunning, beoordeelt de bevoegde autoriteit de impact van de strengere voorwaarden op de concentratie van de betrokken verontreinigende stoffen in het ontvangende milieu.
Indien de door de installatie uitgestoten vracht verontreinigende stoffen een kwantificeerbaar of meetbaar effect op het milieu heeft, zorgen de lidstaten ervoor dat de concentratie van de betrokken verontreinigende stoffen in het ontvangende milieu wordt gemonitord. De resultaten van deze monitoring worden voorgelegd aan de bevoegde autoriteit.
Voor zover voor elke betrokken verontreinigende stof monitoring- en meetmethoden worden voorgeschreven in andere relevante Uniewetgeving, worden deze methoden, inclusief resultaatgerichte methoden, indien toepasselijk, gebruikt ten behoeve van de in de derde alinea bedoelde monitoring.
Artikel 19
Ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken
De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteit de ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken en de bekendmaking van nieuwe of bijgewerkte BBT-conclusies volgt of daarvan op de hoogte wordt gehouden en informeren het betrokken publiek hierover.
Artikel 20
Wijzigingen van installaties door de exploitanten
De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat een door de exploitant beoogde belangrijke wijziging niet geschiedt zonder een vergunning overeenkomstig deze richtlijn.
De aanvraag van een vergunning en het besluit van de bevoegde autoriteit dienen betrekking te hebben op de delen van de installatie en de in artikel 12 opgesomde punten waarop de belangrijke wijziging van invloed kan zijn.
Artikel 21
Toetsing en bijstelling van de vergunningsvoorwaarden door de bevoegde autoriteit
Op verzoek van de bevoegde autoriteit legt de exploitant alle gegevens over die voor de toetsing van de vergunningsvoorwaarden noodzakelijk zijn, waaronder met name resultaten van de monitoring van emissies en andere gegevens die een vergelijking mogelijk maken van de werking van de installatie met de beste beschikbare technieken zoals beschreven in de toepasselijke BBT-conclusies en met de met de beste beschikbare technieken geassocieerde emissieniveaus.
Bij de toetsing van de vergunningsvoorwaarden maakt de bevoegde autoriteit gebruik van eventuele bij de monitoring of bij inspecties verkregen gegevens.
Binnen vier jaar na de bekendmaking van overeenkomstig artikel 13, lid 5, genomen besluiten over BBT-conclusies betreffende de hoofdactiviteit van een installatie, ziet de bevoegde autoriteit erop toe dat:
alle vergunningsvoorwaarden voor de betrokken installatie worden getoetst en, indien noodzakelijk, geactualiseerd om ervoor te zorgen dat de voorschriften van deze richtlijn en, met name, artikel 15, leden 3, 4 en 5, indien van toepassing, worden nageleefd;
de installatie aan die vergunningsvoorwaarden voldoet.
Bij de toetsing worden alle nieuwe of herziene BBT-conclusies in aanmerking genomen die voor de installatie gelden en die sinds de afgifte of de laatste toetsing van de vergunning zijn aangenomen overeenkomstig artikel 13, lid 5.
De vergunningsvoorwaarden worden getoetst en zo nodig bijgewerkt in ten minste de volgende gevallen:
de door de installatie veroorzaakte verontreiniging is van dien aard dat de bestaande emissiegrenswaarden in de vergunning gewijzigd of nieuwe emissiegrenswaarden in de vergunning opgenomen moeten worden;
bedrijfsveiligheid vereist de toepassing van andere technieken;
indien aan een milieukwaliteitsnorm als bedoeld in artikel 18 moet worden voldaan, ook in het geval van een nieuwe of herziene kwaliteitsnorm of wanneer de toestand van het ontvangende milieu een herziening van de vergunning vereist om te voldoen aan plannen en programma’s die zijn vastgesteld uit hoofde van Uniewetgeving;
in het geval van een verzoek van de exploitant om verlenging van de exploitatieduur van een installatie die de in bijlage I, punt 5.4, bedoelde activiteit uitvoert.
Artikel 22
Sluiting van terreinen
Wanneer de activiteit gepaard gaat met het gebruik, de productie of de uitstoot van relevante gevaarlijke stoffen, stelt de exploitant, rekening houdend met de mogelijkheid van bodem- en grondwaterverontreiniging op het terrein van de installatie, een situatierapport op en dient hij dit in bij de bevoegde autoriteit voordat de exploitatie van de installatie begint of de vergunning voor de installatie voor het eerst na 7 januari 2013 wordt bijgesteld.
Het situatierapport bevat de informatie die nodig is om de toestand van de bodem- en grondwaterverontreiniging te bepalen, teneinde een gekwantificeerde vergelijking te kunnen maken met de toestand nadat de activiteiten definitief zijn stopgezet als bedoeld in lid 3.
Het situatierapport bevat ten minste de volgende informatie:
informatie over het huidige en, indien beschikbaar, eerdere gebruik van het terrein;
indien beschikbaar, bestaande informatie over bodem- en grondwatermetingen die de toestand weergeven op het tijdstip van opstelling van het rapport, of anders nieuwe bodem- en grondwatermetingen met het oog op de mogelijkheid van bodem- en grondwaterverontreiniging door de gevaarlijke stoffen die door de betrokken installatie moeten worden gebruikt of geproduceerd of zijn vrijgekomen.
Indien overeenkomstig andere nationale wetgeving of wetgeving van de Unie geproduceerde informatie voldoet aan de eisen van dit lid, kan deze informatie worden opgenomen in, of gehecht aan, het ingediende situatierapport.
De Commissie stelt richtsnoeren op met betrekking tot de inhoud van het situatierapport.
Wanneer de activiteiten definitief worden stopgezet, beoordeelt de exploitant de toestand van de bodem- en grondwaterverontreiniging door relevante gevaarlijke stoffen die door de installatie zijn gebruikt of geproduceerd of die zijn vrijgekomen. Als de installatie, in vergelijking met de toestand zoals vastgesteld in het in lid 2 bedoelde situatierapport, significante verontreiniging van de bodem of het grondwater met relevante gevaarlijke stoffen heeft veroorzaakt, neemt de exploitant de maatregelen die nodig zijn om deze verontreiniging aan te pakken en het terrein in die toestand te herstellen. Daartoe mag de technische haalbaarheid van dergelijke maatregelen in aanmerking worden genomen.
Onverminderd de eerste alinea neemt de exploitant bij de definitieve stopzetting van de activiteiten, wanneer de verontreiniging van de bodem en het grondwater op het terrein een significant risico voor de menselijke gezondheid en het milieu vormt als gevolg van de vergunde activiteiten die door de exploitant zijn uitgeoefend voordat de vergunning voor de installatie voor het eerst na 7 januari 2013 wordt bijgesteld ►C1 en met inachtneming van de toestand van het terrein van de installatie als vastgesteld overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder d), ◄ de nodige maatregelen die gericht zijn op de verwijdering, beheersing, inperking of vermindering van relevante gevaarlijke stoffen, zodat het terrein, rekening houdend met het huidige of het goedgekeurde toekomstige gebruik ervan, niet langer een dergelijke risico vormt.
Artikel 23
Milieu-inspecties
De lidstaten zetten een systeem van milieu-inspecties van installaties op voor het onderzoek van het volledige spectrum van relevante milieueffecten van de betrokken installaties.
De lidstaten zorgen ervoor dat de exploitanten de bevoegde autoriteiten alle noodzakelijke assistentie verlenen om die autoriteiten in staat te stellen bezoeken ter plaatse uit te voeren, monsters te nemen en de informatie te verzamelen die nodig is voor het vervullen van hun taken in het kader van deze richtlijn.
Elk milieu-inspectieplan omvat de volgende elementen:
een algemene beoordeling van de relevante en significante milieuaspecten;
het geografisch gebied waarop het inspectieplan betrekking heeft;
een register van de installaties waarop het plan betrekking heeft;
procedures voor het opstellen van programma’s voor routinematige milieu-inspecties overeenkomstig lid 4;
procedures voor niet-routinematige milieu-inspecties overeenkomstig lid 5;
voor zover nodig, bepalingen inzake samenwerking tussen verschillende inspectie-instanties.
Op basis van de inspectieplannen stelt de bevoegde autoriteit geregeld programma’s voor routinematige milieu-inspecties op, waarbij de frequentie van de bezoeken ter plaatse voor de verschillende types installaties wordt vermeld.
De periode tussen twee bezoeken ter plaatse wordt gebaseerd op een systematische evaluatie van de milieurisico’s van de betrokken installaties en beloopt ten hoogste één jaar voor installaties met de grootste risico’s en drie jaar voor installaties met de kleinste risico’s.
Indien bij een inspectie een ernstige inbreuk op de vergunningsvoorwaarden wordt vastgesteld, wordt binnen de zes maanden na die inspectie een extra bezoek ter plaatse verricht.
De systematische evaluatie van de milieurisico’s wordt gebaseerd op ten minste de volgende criteria:
de potentiële en de reële gevolgen van de betrokken installaties voor de gezondheid van de mens en voor het milieu, rekening houdend met de emissieniveaus en de soorten emissies, de gevoeligheid van het plaatselijke milieu en het risico van ongevallen;
de naleving tot dusverre van de vergunningsvoorwaarden;
de deelname van de exploitant aan het milieubeheer- en milieuauditsysteem van de Unie (EMAS) overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1221/2009 ( 15 ).
De Commissie stelt richtsnoeren vast betreffende de criteria voor de beoordeling van milieurisico’s, en indien toepasselijk actualiseert zij deze.
Na elk bezoek ter plaatse stelt de bevoegde autoriteit een verslag op waarin de relevante bevindingen ten aanzien van de naleving van de vergunningsvoorwaarden door de installatie en de conclusies ten aanzien van de eventuele noodzaak van verdere maatregelen worden neergelegd.
Het verslag wordt binnen twee maanden na het bezoek ter plaatse ter kennis gebracht van de betrokken exploitant. Het verslag wordt door de bevoegde autoriteit overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie ( 16 ) binnen vier maanden nadat het bezoek ter plaatse heeft plaatsgevonden, openbaar gemaakt.
Onverminderd artikel 8, lid 2, ziet de bevoegde autoriteit erop toe dat de exploitant binnen een redelijke termijn alle in het verslag vermelde noodzakelijke maatregelen neemt.
Artikel 24
Toegang tot informatie en deelneming van het publiek aan de vergunningsprocedure
De lidstaten zorgen ervoor dat het betrokken publiek in een vroeg stadium reële mogelijkheden tot inspraak krijgt bij de volgende procedures:
de afgifte van een vergunning voor nieuwe installaties;
de afgifte van een vergunning voor een belangrijke wijziging;
de afgifte of bijstelling van een vergunning voor een installatie waarvoor de toepassing van artikel 15, lid 4, wordt voorgesteld;
de bijstelling van een vergunning of van de vergunningsvoorwaarden voor een installatie overeenkomstig artikel 21, lid 5;
de bijstelling van een vergunning overeenkomstig artikel 21, lid 3, of artikel 21, lid 4.
De procedure beschreven in bijlage IV is op deze inspraak van toepassing.
Wanneer een besluit over de verlening, toetsing of bijstelling van een vergunning is genomen, stelt de bevoegde autoriteit de volgende informatie met betrekking tot de punten a), b) en f) kosteloos ter beschikking van het publiek, onder meer systematisch via het internet, op een gemakkelijk te vinden website en zonder de toegang te beperken tot geregistreerde gebruikers:
de inhoud van het besluit, waaronder een afschrift van de vergunning en eventuele latere bijstellingen, in voorkomend geval inclusief de geconsolideerde vergunningsvoorwaarden;
de redenen waarop het besluit is gebaseerd;
de resultaten van de inspraak die aan het nemen van het besluit vooraf is gegaan, met inbegrip van de inspraak krachtens artikel 26, en een toelichting van de wijze waarop daarmee rekening is gehouden in dat besluit;
de titel van de BBT-referentiedocument die voor de betrokken installatie of activiteit relevant zijn;
de manier waarop de in artikel 14 bedoelde vergunningsvoorwaarden, waaronder de emissiegrenswaarden, milieuprestatieniveaus en grenswaarden voor milieuprestaties, zijn vastgesteld in relatie tot de beste beschikbare technieken en de emissieniveaus en milieuprestatieniveaus die met de beste beschikbare technieken geassocieerd zijn;
indien overeenkomstig artikel 15 een afwijking is toegestaan, de specifieke redenen voor die afwijking op basis van de in dat lid vastgelegde criteria en de opgelegde voorwaarden.
De bevoegde autoriteit stelt eveneens de volgende informatie kosteloos ter beschikking van het publiek, onder meer systematisch via het internet of op een gemakkelijk te vinden website en zonder de toegang te beperken tot geregistreerde gebruikers:
relevante informatie over de maatregelen die de exploitant overeenkomstig artikel 22 bij de definitieve stopzetting van de activiteiten heeft genomen;
de in het bezit van de bevoegde autoriteit zijnde resultaten van de emissiemonitoring zoals vereist in de vergunningsvoorwaarden;
de resultaten van de in artikel 16, lid 4, en in artikel 18 bedoelde monitoring.
Artikel 25
Toegang tot de rechter
De lidstaten zorgen ervoor dat, in overeenstemming met het toepasselijke nationale rechtsstelsel, leden van het betrokken publiek in beroep kunnen gaan bij een rechtbank of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële of formele rechtmatigheid van enig besluit, handelen of nalaten vallend onder artikel 24 aan te vechten, indien aan een van de volgende voorwaarden is voldaan:
zij hebben een voldoende belang;
zij stellen dat inbreuk is gemaakt op een recht, voor zover het bestuursprocesrecht van een lidstaat dit als voorwaarde stelt.
De procesbevoegdheid in de beroepsprocedure wordt niet afhankelijk gemaakt van de rol die het betrokken lid van het publiek heeft gespeeld tijdens een inspraakfase van de besluitvormingsprocedures krachtens deze richtlijn.
De beroepsprocedure is eerlijk, billijk, snel en niet onevenredig kostbaar, en voorziet in passende en doeltreffende middelen, met inbegrip van, zo nodig, een rechterlijk bevel.
Wat als een voldoende belang en als een inbreuk op een recht geldt, wordt bepaald door de lidstaten in het licht van de doelstelling om het publiek een ruime toegang tot de rechter te verlenen.
Te dien einde wordt het belang van een niet-gouvernementele organisatie die zich inzet voor milieubescherming en die voldoet aan alle vereisten krachtens de nationale wetgeving, geacht voldoende te zijn in de zin van lid 1, onder a).
Tevens worden die organisaties geacht rechten te hebben waarop inbreuk kan worden gemaakt in de zin van lid 1, onder b).
De bepalingen van de leden 1, 2 en 3 sluiten de mogelijkheid van een voorafgaande toetsingsprocedure voor een bestuursorgaan niet uit en laten het vereiste onverlet dat de administratieve toetsingsprocedures doorlopen moeten zijn alvorens beroep bij een rechterlijke instantie kan worden ingesteld, voor zover een dergelijk vereiste geldt naar nationaal recht.
Een dergelijke procedure moet eerlijk, billijk en snel zijn en mag niet buitensporig kostbaar zijn.
Artikel 26
Grensoverschrijdende effecten
HOOFDSTUK II BIS
INNOVATIE MOGELIJK MAKEN EN STIMULEREN
Artikel 27
Technieken in opkomst
De lidstaten stimuleren, waar passend, de ontwikkeling en toepassing van technieken in opkomst, in het bijzonder wanneer die technieken zijn aangewezen in de BBT-conclusies, de BBT-referentiedocumenten of de bevindingen van het in artikel 27 bis bedoelde innovatiecentrum voor industriële transformatie en emissies.
Artikel 27 bis
Innovatiecentrum voor industriële transformatie en emissies
Het centrum wordt bijgestaan door:
vertegenwoordigers van de lidstaten;
relevante overheidsinstellingen;
relevante onderzoeksinstellingen;
onderzoeks- en technologie-organisaties;
vertegenwoordigers van de betrokken bedrijfstakken en de landbouwers;
aanbieders van technologie;
niet-gouvernementele organisaties die zich inzetten voor de bescherming van de menselijke gezondheid of het milieu;
de Commissie.
De Commissie stelt een uitvoeringshandeling vast met de nadere regelingen die nodig zijn voor de oprichting en de werking van het centrum. Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 75, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.
Artikel 27 ter
Testen van technieken in opkomst
Onverminderd artikel 18 kan de bevoegde autoriteit voor het testen van technieken in opkomst tijdelijke afwijkingen toestaan van de eisen van artikel 15, leden 2, 3 en 4, en van de beginselen van artikel 11, punten a) en b), en wel voor een totale duur van ten hoogste 30 maanden, op voorwaarde dat na de in de vergunning vermelde periode hetzij met het testen van de techniek wordt gestopt, hetzij de activiteit de BBT-GEN’s haalt.
Artikel 27 quater
Emissieniveaus en indicatieve milieuprestatiewaarden in verband met technieken in opkomst
In afwijking van artikel 21, lid 3, kan de bevoegde autoriteit de volgende waarden vaststellen:
emissiegrenswaarden die ervoor zorgen dat binnen zes jaar na de bekendmaking van een besluit over BBT-conclusies overeenkomstig artikel 13, lid 5, met betrekking tot de hoofdactiviteit van een installatie, de emissies, bij normale bedrijfsomstandigheden, met technieken in opkomst geassocieerde emissieniveaus als vastgesteld in de besluiten over BBT-conclusies niet overschrijden;
indicatieve milieuprestatiewaarden die stroken met de besluiten over BBT-conclusies.
Artikel 27 quinquies
Transformatie naar een schone, circulaire en klimaatneutrale industrie
De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in artikel 14 bis, lid 4, zesde alinea bedoelde auditorganisatie uiterlijk een jaar na de in de eerste alinea van dit lid vastgestelde termijn beoordeelt of de in de eerste alinea van dit lid bedoelde transformatieplannen in overeenstemming zijn met de vastgestelde eisen van de in lid 5 van dit artikel bedoelde gedelegeerde handeling.
De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in artikel 14 bis, lid 4, zesde alinea, bedoelde auditorganisatie uiterlijk een jaar na de afronding van de in artikel 21, lid 3, bedoelde toetsing beoordeelt of de in de eerste alinea bedoelde transformatieplannen in overeenstemming zijn met de eisen die zijn vastgesteld in de in lid 5 van dit artikel bedoelde uitvoeringshandeling.
Wanneer elementen van de transformatieplannen reeds overeenkomstig andere wetgeving van de Unie zijn ontwikkeld en aan dit artikel voldoen, kan in het transformatieplan worden verwezen naar de desbetreffende documenten.
Uiterlijk op 31 december 2034 evalueert de Commissie de in de eerste alinea bedoelde gedelegeerde handeling en herziet zij deze in voorkomend geval.
Artikel 27 sexies
Ingrijpende industriële transformatie
Onverminderd artikel 18 kan de bevoegde autoriteit, in het geval van ingrijpende industriële transformatie van de installatie zoals uiteengezet in het desbetreffende transformatieplan voor de installatie, de termijn waarbinnen de installatie aan de in artikel 21, lid 3, bedoelde geactualiseerde vergunningsvoorwaarden moet voldoen, verlengen tot maximaal acht jaar, op voorwaarde dat:
de vergunning voor de installatie een beschrijving bevat van de ingrijpende industriële transformatie, de emissieniveaus en de hulpbronnen-efficiëntie die zullen worden bereikt, alsook het tijdschema en de mijlpalen voor de uitvoering;
de exploitant jaarlijks aan de bevoegde autoriteit verslag uitbrengt over de vooruitgang bij de uitvoering van de ingrijpende industriële transformatie, en
de bevoegde autoriteit tijdens de voor de transformatie van de installatie toegestane termijn ervoor zorgt dat er geen significante verontreiniging wordt veroorzaakt en dat een hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel wordt bereikt.
De lidstaten stellen de Commissie, in het kader van hun verslaglegging aan de Commissie uit hoofde van artikel 72, ten minste eenmaal per jaar in kennis van de afwijkingen die zijn toegestaan.
Onverminderd de artikelen 18 en 22 kan de bevoegde autoriteit, in het geval van een ingrijpende industriële transformatie waarbij een installatie wordt gesloten en vervangen door een nieuwe installatie zoals vermeld in het desbetreffende transformatieplan voor de installatie, en die voltooid moet zijn binnen acht jaar na de bekendmaking van besluiten over BBT-conclusies, overeenkomstig artikel 13, lid 5, met betrekking tot de hoofdactiviteit van de bestaande installatie, ontheffing verlenen van de verplichting om de vergunning te actualiseren overeenkomstig artikel 21, lid 3, mits aan alle volgende voorwaarden is voldaan:
de vergunning voor de bestaande installatie bevat een beschrijving van het sluitingsplan alsook het bijbehorende tijdschema en de bijbehorende mijlpalen;
de exploitant brengt jaarlijks aan de bevoegde autoriteit verslag uit over de voortuitgang met betrekking tot het sluitingsplan voor de bestaande installatie en de vervanging ervan door een nieuwe installatie;
tijdens de periode die aan de sluiting van de installatie voorafgaat, zorgt ervoor de bevoegde autoriteit dat er geen significante verontreiniging wordt veroorzaakt en dat een hoog niveau van bescherming van het milieu in zijn geheel wordt bereikt.
De lidstaten stellen de Commissie, in het kader van hun verslaglegging uit hoofde van artikel 72, ten minste eenmaal per jaar in kennis van de toegestane afwijkingen.
HOOFDSTUK III
BIJZONDERE BEPALINGEN BETREFFENDE STOOKINSTALLATIES
Artikel 28
Toepassingsgebied
Dit hoofdstuk is van toepassing op stookinstallaties met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van 50 MW of meer, ongeacht het toegepaste type brandstof.
Dit hoofdstuk is niet van toepassing op de volgende stookinstallaties:
installaties waarin de verbrandingsproducten worden gebruikt voor directe verwarming, droging of enige andere behandeling van voorwerpen of materialen;
naverbrandingsinstallaties voor de zuivering van afgassen door verbranding die niet als autonome stookinstallatie worden geëxploiteerd;
installaties voor het regenereren van katalysatoren voor het katalytisch kraakproces;
installaties om zwavelwaterstof om te zetten in zwavel;
in de chemische industrie gebruikte reactoren;
cokesbatterijovens;
windverhitters van hoogovens;
technische voorzieningen die bij de voortstuwing van een voertuig, schip of vliegtuig worden gebruikt;
gasturbines en gasmotoren die op offshore-platforms worden gebruikt;
installaties die als brandstof andere vaste of vloeibare afvalstoffen gebruiken dan de in artikel 3, punt 31, onder b), bedoelde afvalstoffen.
Artikel 29
Samentellingsregels
Artikel 30
Emissiegrenswaarden
Alle vergunningen voor installaties die stookinstallaties omvatten waarvoor een vergunning is verleend vóór 7 januari 2013, of waarvoor de exploitant voor die datum een volledige aanvraag heeft ingediend mits bedoelde installatie uiterlijk op 7 januari 2014 in bedrijf wordt genomen, bevatten voorwaarden die garanderen dat de emissies in de lucht van die installaties de in deel 1 van bijlage V vastgestelde emissiegrenswaarden niet overschrijden.
Alle vergunningen voor installaties die stookinstallaties omvatten waaraan een vrijstelling is verleend als bedoeld in artikel 4, lid 4, van Richtlijn 2001/80/EG en die na 1 januari 2016 in bedrijf zijn, omvatten voorwaarden om ervoor te zorgen dat de van deze installaties afkomstige emissies in de lucht de in deel 2 van bijlage V vastgestelde emissiegrenswaarden niet overschrijden.
De lidstaten stellen de Commissie onmiddellijk in kennis van elke krachtens de eerste alinea toegestane afwijking, met inbegrip van de redenen die de afwijking rechtvaardigen en de opgelegde voorwaarden.
De bevoegde autoriteit kan een afwijking toestaan van de verplichting tot het naleven van de emissiegrenswaarden van de leden 2 en 3 voor een stookinstallatie die uitsluitend gasvormige brandstof gebruikt maar die als gevolg van een plotselinge onderbreking in de gasvoorziening uitzonderlijk een andere brandstof moet gebruiken en om die reden met afgasreinigingsapparatuur zou moeten worden uitgerust. Een dergelijke afwijking wordt toegestaan voor ten hoogste tien dagen, tenzij er een absolute noodzaak bestaat om de energievoorziening in stand te houden.
De exploitant stelt de bevoegde autoriteit onmiddellijk in kennis van elk specifiek geval als bedoeld in de eerste alinea.
De lidstaten stellen de Commissie onmiddellijk in kennis van elke krachtens de eerste alinea toegestane afwijking, met inbegrip van de redenen die de afwijking rechtvaardigen en de opgelegde voorwaarden.
De in delen 1 en 2 van bijlage V vastgestelde emissiegrenswaarden zijn niet van toepassing op de volgende stookinstallaties:
stookinstallaties met dieselmotoren;
terugwinningsinstallaties in installaties voor de productie van pulp.
Voor de volgende stookinstallaties beoordeelt de Commissie op basis van de beste beschikbare technieken of er op het niveau van de Unie emissiegrenswaarden nodig zijn, en of een aanpassing nodig is van de in bijlage V vastgestelde emissiegrenswaarden:
de in lid 8 bedoelde stookinstallaties;
stookinstallaties in raffinaderijen die distillatie- en omzettingsresiduen afkomstig van het raffineren van ruwe aardolie, alleen of in combinatie met andere brandstoffen, zelf verbruiken, rekening houdend met de specificiteit van de energiesystemen van raffinaderijen;
stookinstallaties die met andere gassen dan aardgas worden gevoed;
stookinstallaties in chemische installaties die zelf vloeibare productieresiduen als niet-commerciële brandstof verbruiken.
De Commissie deelt uiterlijk 31 december 2013 de resultaten van deze beoordeling mee aan het Europees Parlement en de Raad, indien nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel.
Artikel 31
Ontzwavelingspercentage
Artikel 32
Nationaal plan voor de overgangsfase
In de periode van 1 januari 2016 tot en met 30 juni 2020 kunnen de lidstaten een nationaal plan voor de overgangsfase opstellen en uitvoeren voor stookinstallaties waarvoor vóór 27 november 2002 een eerste vergunning is verleend of waarvan door de exploitanten een volledige aanvraag voor een vergunning vóór die datum was ingediend, mits de installatie uiterlijk 27 november 2003 in bedrijf werd gesteld. In het plan worden voor elke stookinstallatie waarop het plan betrekking heeft de emissies opgenomen van een of meer van de volgende verontreinigende stoffen: stikstofoxide, zwaveldioxide en stof. Wat gasturbines betreft, kan het plan uitsluitend betrekking hebben op emissies van stikstofoxide.
Het nationaal plan voor de overgangsfase omvat geen enkele stookinstallatie:
waarop artikel 33, lid 1, van toepassing is;
in raffinaderijen die gassen met lage calorische waarde uit de vergassing van raffinaderijresiduen of de distillatie- en omzettingsresiduen afkomstig van het raffineren van ruwe aardolie, alleen of in combinatie met andere brandstoffen, zelf verbruiken;
waarop artikel 35 van toepassing is;
waaraan vrijstelling is verleend als bedoeld in artikel 4, lid 4, van Richtlijn 2001/80/EG.
Stookinstallaties waarop het plan betrekking heeft, kunnen worden vrijgesteld van de in artikel 30, lid 2, bedoelde emissiegrenswaarden voor de verontreinigende stoffen die verplichting tot inachtneming van de onder het plan vallen of, indien van toepassing, van de verplichting tot inachtneming van de in artikel 31 bedoelde ontzwavelingspercentages.
De emissiegrenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof op grond van, met name, de voorschriften van de Richtlijnen 2001/80/EG en 2008/1/EG, die zijn opgenomen in de vergunning van de stookinstallatie die geldt op 31 december 2015, worden in elk geval gehandhaafd.
Stookinstallaties met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van meer dan 500 MW die vaste brandstoffen stoken en na 1 juli 1987 hun eerste vergunning hebben ontvangen, dienen te voldoen aan de emissiegrenswaarden voor stikstofoxiden van bijlage V, deel 1.
Het nationaal plan voor de overgangsfase stelt voor elke verontreinigende stof waarop het betrekking heeft een plafond vast dat de maximale totale jaarlijkse emissies aangeeft voor elk van de installaties waarop het plan betrekking heeft, op basis van het totale nominale ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van elke installatie op 31 december 2010, de werkelijke jaarlijkse bedrijfsuren en het gemiddelde brandstofgebruik over de laatste tien jaren van exploitatie tot en met het jaar 2010.
Het plafond voor het jaar 2016 wordt berekend op basis van de relevante emissiegrenswaarden als vastgesteld in de bijlagen III tot en met VII bij Richtlijn 2001/80/EG, of in voorkomend geval op basis van de in bijlage III bij Richtlijn 2001/80/EG vastgestelde ontzwavelingspercentages. In geval van gasturbines worden de emissiegrenswaarden voor stikstofoxide voor dergelijke installaties als vastgesteld in deel B van bijlage VI van Richtlijn 2001/80/EG gebruikt. Het plafond voor de jaren 2019 en 2020 wordt berekend op basis van de in deel 1 van bijlage V bij deze richtlijn vastgestelde relevante emissiegrenswaarden of, indien van toepassing, op basis van de in deel 5 van bijlage V bij deze richtlijn vastgestelde ontzwavelingspercentages. De plafonds voor de jaren 2017 en 2018 voorzien in een lineaire afname van de plafonds tussen 2016 en 2019.
Wanneer een in het nationale plan voor de overgangsfase opgenomen installatie wordt gesloten of niet langer onder het toepassingsgebied van hoofdstuk III valt, mogen de totale jaarlijkse emissies van de resterende installaties waarop het plan betrekking heeft, naar aanleiding daarvan niet worden verhoogd.
Uiterlijk 1 januari 2013 delen de lidstaten hun nationale plannen voor de overgangsfase aan de Commissie mee.
De Commissie evalueert het plan en. indien zij binnen twaalf maanden na ontvangst van een plan geen bezwaar heeft gemaakt, gaat de betrokken lidstaat ervan uit dat zijn plan aanvaard is.
Indien de Commissie van oordeel is dat een plan niet aan de krachtens artikel 41, onder b), vastgestelde uitvoeringsvoorschriften voldoet, deelt zij de betrokken lidstaat mee dat zijn plan niet kan worden aanvaard. Voor de evaluatie van een nieuwe versie van een plan dat een lidstaat aan de Commissie toezendt, bedraagt de in de tweede alinea bedoelde termijn zes maanden.
Artikel 33
Afwijking wegens beperkte levensduur
In de periode van 1 januari 2016 tot en met 31 december 2023 kunnen stookinstallaties worden vrijgesteld van de verplichting tot inachtneming van de in artikel 30, lid 2, bedoelde emissiegrenswaarden en de verplichting tot de in artikel 31 bedoelde ontzwavelingspercentages, indien van toepassing, alsmede van de in artikel 32 bedoelde opneming in het nationale plan voor de overgangsfase, indien:
de exploitant van de stookinstallatie uiterlijk 1 januari 2014 bij de bevoegde autoriteit een schriftelijke verklaring indient waarin hij zich ertoe verbindt om de installatie vanaf 1 januari 2016 en uiterlijk tot en met 31 december 2023 hoogstens 17 500 bedrijfsuren in bedrijf te nemen;
de exploitant verplicht is jaarlijks bij de bevoegde autoriteit verslag uit te brengen over het aantal bedrijfsuren na 1 januari 2016;
de emissiegrenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof op grond van, met name, de voorschriften van de Richtlijnen 2001/80/EG en 2008/1/EG, die zijn opgenomen in de vergunning van de stookinstallatie die geldt op 31 december 2015, worden in elk geval gehandhaafd tijdens de resterende bedrijfsduur van de stookinstallatie. Stookinstallaties met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van meer dan 500 MW die vaste brandstoffen stoken en na 1 juli 1987 hun eerste vergunning hebben ontvangen, dienen te voldoen aan de emissiegrenswaarden voor stikstofoxide van bijlage V, deel 1; en
aan de stookinstallatie geen vrijstelling is verleend als bedoeld in artikel 4, lid 4, van Richtlijn 2001/80/EG.
Artikel 34
Kleine geïsoleerde systemen
Artikel 34 bis
Stookinstallaties die deel uitmaken van een klein geïsoleerd systeem
De lidstaten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat de emissies worden gemonitord en dat er geen significante verontreiniging wordt veroorzaakt. De lidstaten mogen installaties alleen van de emissiegrenswaarden vrijstellen wanneer alle maatregelen die tot minder verontreiniging leiden, zijn uitgeput. De vrijstelling wordt niet langer verleend dan nodig is.
Artikel 35
Stadsverwarmingsinstallaties
Tot en met 31 december 2022 kan een stookinstallatie worden vrijgesteld van de naleving van de in artikel 30, lid 2, bedoelde emissiegrenswaarden en van de in artikel 31 bedoelde ontzwavelingspercentages, indien:
het totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van de stookinstallatie niet hoger is dan 200 MW;
de installatie vóór 27 november 2002 voor het eerst een vergunning heeft gekregen of de exploitant vóór die datum een volledige aanvraag voor een vergunning had ingediend, mits die installatie uiterlijk 27 november 2003 in gebruik is genomen;
ten minste 50 % van de nuttige warmteproductie van de installatie (voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar) in de vorm van stoom of heet water wordt geleverd aan een openbaar net voor stadsverwarming; en
de emissiegrenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof op grond van, met name, de voorschriften van de Richtlijnen 2001/80/EG en 2008/1/EG, die zijn opgenomen in de vergunning van de stookinstallatie die geldt op 31 december 2015, in elk geval gehandhaafd worden tot 31 december 2022.
Artikel 36
Geologische opslag van kooldioxide
De lidstaten zorgen ervoor dat de exploitanten van alle stookinstallaties met een nominaal elektrisch vermogen van 300 megawatt of meer, waarvan de oorspronkelijke bouwvergunning of, bij ontbreken van een dergelijke procedure, de oorspronkelijke exploitatievergunning is verleend na de inwerkingtreding van Richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de geologische opslag van kooldioxide ( 17 ), hebben beoordeeld of aan de volgende voorwaarden is voldaan:
er zijn geschikte opslaglocaties beschikbaar,
vervoersfaciliteiten zijn technisch en economisch haalbaar,
het is technisch en economisch haalbaar om de installatie achteraf aan kooldioxideafvang aan te passen.
Artikel 37
Storingen of uitvallen van de afgasreinigingsapparatuur
De bevoegde autoriteit verlangt dat de exploitant ingeval de afgasreinigingsapparatuur is uitgevallen en niet binnen 24 uur weer normaal functioneert, de installatie geheel of gedeeltelijk stillegt of met een weinig vervuilende brandstof in werking houdt.
De exploitant stelt de bevoegde autoriteit binnen 48 uur na de storing of het uitvallen van de afgasreinigingsapparatuur op de hoogte.
De som van de perioden van werking zonder afgasreinigingsapparatuur mag in een periode van twaalf maanden niet meer bedragen dan 120 uur.
De bevoegde autoriteit kan in de volgende gevallen toestaan dat van de in de eerste en de derde alinea vastgestelde tijdslimieten wordt afgeweken:
als het absoluut noodzakelijk is om de energievoorziening in stand te houden;
als de stookinstallatie met de uitgevallen inrichting anders voor een beperkte tijd zou worden vervangen door een installatie die over het geheel genomen een hogere emissie zou veroorzaken.
Artikel 38
Monitoring van de emissies in de lucht
Artikel 39
Naleving van de emissiegrenswaarden
De emissiegrenswaarden in de lucht worden geacht te zijn nageleefd als aan de in deel 4 van bijlage V omschreven voorwaarden is voldaan.
Artikel 40
Gemengde stookinstallaties
In het geval van gemengde stookinstallaties die gelijktijdig met twee of meer brandstoffen worden gevoed, stelt de bevoegde autoriteit de emissiegrenswaarden vast volgens een berekeningswijze die de volgende stappen omvat:
zij neemt de relevante emissiegrenswaarde voor elke brandstof en elke verontreinigende stof die overeenkomt met het totale nominale ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van de hele stookinstallatie zoals aangegeven in deel 1 en deel 2 van bijlage V;
zij bepaalt de gewogen emissiegrenswaarden per brandstof; deze waarden worden verkregen door de onder a) bedoelde emissiegrenswaarden te vermenigvuldigen met de hoeveelheid door elke brandstof geleverde warmte, en het resultaat van deze vermenigvuldiging te delen door de warmte geleverd door alle brandstoffen tezamen;
zij telt de per brandstof gewogen emissiegrenswaarden bij elkaar op.
In het geval van onder artikel 30, lid 2, vallende gemengde stookinstallaties die distillatie- en omzettingsresiduen afkomstig van het raffineren van ruwe aardolie, alleen of in combinatie met andere brandstoffen, zelf verbruiken, kunnen de volgende emissiegrenswaarden worden toegepast in plaats van de overeenkomstig lid 1 vastgestelde emissiegrenswaarden:
indien tijdens de werking van de stookinstallatie het aandeel van de bepalende brandstof in de door alle brandstoffen tezamen geleverde warmte 50 % of meer bedraagt, de in bijlage V, deel 1, voor de bepalende brandstof vastgestelde emissiegrenswaarde;
indien het aandeel van de bepalende brandstof in de door alle brandstoffen tezamen geleverde warmte minder dan 50 % bedraagt, de overeenkomstig de volgende stappen vastgestelde emissiegrenswaarde:
bepalen, voor elke gebruikte brandstof, van de emissiegrenswaarden in bijlage V, deel 1, die overeenstemmen met het totale nominale ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van de stookinstallatie;
berekenen van de emissiegrenswaarde voor de bepalende brandstof door de voor die brandstof overeenkomstig punt i) vastgestelde emissiegrenswaarde te vermenigvuldigen met factor 2 en dit product te verminderen met de emissiegrenswaarde van de gebruikte brandstof met de laagste emissiegrenswaarde van bijlage V, deel 1, die overeenstemt met het totale nominale ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van de stookinstallatie;
bepalen van de gewogen emissiegrenswaarde per brandstof door elk van de onder i) en ii) bedoelde grenswaarden te vermenigvuldigen met de hoeveelheid door elke respectieve brandstof geleverde warmte, en dit product te delen door de warmte geleverd door alle brandstoffen tezamen;
optellen van de onder iii) bepaalde gewogen emissiegrenswaarden per brandstof.
Artikel 41
Uitvoeringsvoorschriften
Er worden uitvoeringsvoorschriften vastgesteld met betrekking tot:
de vaststelling van de in artikel 3, punt 27, en in bijlage V, deel 4, punt 1, bedoelde voor de inwerkingstelling en stillegging benodigde tijd; en
de in artikel 32 bedoelde nationale plannen voor de overgangsfase, met name de vaststelling van emissieplafonds en de bijbehorende monitoring en rapportage.
►C2 Deze uitvoeringsvoorschriften worden vastgesteld volgens de in artikel 75, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure. ◄ De Commissie doet 7 juli 2011 passende voorstellen.
HOOFDSTUK IV
BIJZONDERE BEPALINGEN BETREFFENDE AFVALVERBRANDINGSINSTALLATIES EN AFVALMEEVERBRANDINGSINSTALLATIES
Artikel 42
Toepassingsgebied
Dit hoofdstuk is van toepassing op afvalverbrandings- en afvalmeeverbrandingsinstallaties waar vaste of vloeibare afvalstoffen worden verbrand of meeverbrand.
Dit hoofdstuk is niet van toepassing op vergassings- of pyrolyse-installaties, voor zover de gassen of vloeistoffen die het resultaat zijn van deze thermische behandeling van afvalstoffen voorafgaand aan hun verbranding op zodanige wijze worden behandeld dat:
de verbranding lagere emissies veroorzaakt dan de verbranding van de minst verontreinigende op de markt verkrijgbare brandstoffen die in de installatie zouden kunnen worden verbrand;
voor andere emissies dan stikstofoxiden, zwaveloxiden en stof, de verbranding geen hogere emissies veroorzaakt dan de verbranding of meeverbranding van afvalstoffen.
Voor de toepassing van dit hoofdstuk omvatten afvalverbrandingsinstallaties en afvalmeeverbrandingsinstallaties tevens alle verbrandingsstraten of meeverbrandingsstraten en de voorzieningen voor ontvangst, opslag en voorbehandeling ter plaatse van het afval, de systemen voor de toevoer van afval, brandstof en lucht, stoomketels, de voorzieningen voor het behandelen van afgassen, de voorzieningen voor de behandeling of opslag ter plaatse van residuen en afvalwater, de schoorstenen, alsook de apparatuur en de systemen voor de regeling van het verbrandings- of meeverbrandingsproces en voor de registratie en monitoring van de verbrandings- of meeverbrandingsomstandigheden.
Indien voor de thermische behandeling van afval gebruik wordt gemaakt van andere processen dan oxidatie, zoals pyrolyse, vergassing en plasmaproces, omvat de afvalverbrandingsinstallatie of de afvalmeeverbrandingsinstallatie zowel het proces voor thermische behandeling als het daaropvolgende verbrandingsproces.
Indien meeverbranding van afval zodanig plaatsvindt dat de installatie niet in hoofdzaak voor de opwekking van energie of de fabricage van materiële producten bestemd is, maar voor de thermische behandeling van afval, wordt de installatie beschouwd als een afvalverbrandingsinstallatie.
Dit hoofdstuk is niet van toepassing op de volgende installaties:
installaties waar uitsluitend de volgende afvalstoffen worden verwerkt:
de in artikel 3, punt 31, onder b), genoemde afvalstoffen;
radioactief afval;
karkassen van dieren die vallen onder Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 3 oktober 2002 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten ( 18 );
afvalstoffen die ontstaan bij de exploratie en de exploitatie van olie- en gasbronnen vanaf installaties in zee en die aan boord van die installaties worden verbrand;
experimentele installaties voor onderzoek, ontwikkeling en beproeving ter verbetering van het verbrandingsproces waar per jaar minder dan 50 t afval wordt verwerkt.
Artikel 43
Definitie van residu
Voor de toepassing van dit hoofdstuk betekent „residu” een vloeibare of vaste afvalstof die wordt geproduceerd door een afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie.
Artikel 44
Aanvraag van een vergunning
De vergunningsaanvraag voor een afvalverbrandings- of afvalmeeverbrandingsinstallatie omvat een beschrijving van de maatregelen die zijn gepland om te waarborgen dat aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:
de installatie wordt zo ontworpen, uitgerust, onderhouden en geëxploiteerd dat aan de voorschriften van dit hoofdstuk wordt voldaan, rekening houdend met de afvalcategorieën die er zullen worden verbrand of meeverbrand;
de bij het verbrandings- en meeverbrandingsproces opgewekte warmte wordt voor zover doenlijk teruggewonnen door de productie van warmte, stoom of elektriciteit;
het ontstaan van residuen en de schadelijkheid ervan worden tot een minimum beperkt, en de residuen worden in voorkomend geval gerecycleerd;
de verwijdering van de residuen die niet kunnen worden vermeden of beperkt en die niet kunnen worden gerecycleerd, geschiedt overeenkomstig de nationale wetgeving en de wetgeving van de Unie.
Artikel 45
Vergunningsvoorwaarden
De vergunning bevat:
een lijst van alle afvalsoorten die mogen worden verwerkt, waarbij indien mogelijk ten minste de afvalsoorten worden gebruikt die worden onderscheiden in de bij Beschikking 2000/532/EG vastgestelde Europese lijst van afvalstoffen, en waarbij in voorkomend geval informatie wordt verstrekt over de hoeveelheid afval van elke soort;
een vermelding van de totale afvalverbrandings- of meeverbrandingscapaciteit van de installatie;
de grenswaarden voor de emissies in de lucht en in water;
de eisen met betrekking tot pH, temperatuur en debiet van het geloosde afvalwater;
de bemonsterings- en meetprocedures en -frequenties die moeten worden gebruikt om te voldoen aan de gestelde voorwaarden inzake monitoring van emissies;
de maximaal toelaatbare duur van technisch onvermijdelijke stilleggingen, storingen dan wel defecten aan de reinigingsapparatuur of de meetapparatuur gedurende welke de emissies in de lucht en de lozingen van afvalwater de vastgestelde emissiegrenswaarden mogen overschrijden.
In aanvulling op de voorschriften van lid 1 bevat de vergunning voor een afvalverbrandings- of afvalmeeverbrandingsinstallatie waarin gevaarlijke afvalstoffen worden gebruikt voorts de volgende gegevens:
een lijst van de hoeveelheden van de verschillende categorieën gevaarlijke afvalstoffen die mogen worden verwerkt;
een specificatie van de minimale en de maximale toevoer van die gevaarlijke afvalstoffen, de laagste en de hoogste calorische waarde ervan, alsmede de maximumgehalten aan PCB’s, pentachloorfenol, chloor, fluor, zwavel, zware metalen en andere verontreinigende stoffen.
Artikel 46
Controle van de emissies
De emissies in de lucht van afvalverbrandingsinstallaties en afvalmeeverbrandingsinstallaties mogen de in deel 3 en deel 4 van bijlage VI vastgestelde of overeenkomstig deel 4 van die bijlage bepaalde emissiegrenswaarden niet overschrijden.
Wanneer in een afvalmeeverbrandingsinstallatie meer dan 40 % van de vrijkomende warmte afkomstig is van gevaarlijk afval, of wanneer in de installatie onbehandeld ongesorteerd stedelijk afval wordt meeverbrand, zijn de emissiegrenswaarden van deel 3 van bijlage VI van toepassing.
De emissiegrenswaarden zijn van toepassing op het punt waar het bij de reiniging van afgassen ontstane afvalwater door de afvalverbrandings- of afvalmeeverbrandingsinstallatie wordt geloosd.
Wanneer het bij de reiniging van afgassen ontstane afvalwater buiten de afvalverbrandings- of afvalmeeverbrandingsinstallatie wordt gezuiverd in een zuiveringsinstallatie die uitsluitend voor de zuivering van dit type afvalwater is bestemd, zijn de emissiegrenswaarden van deel 5 van bijlage VI van toepassing op het punt waar het afvalwater de zuiveringsinstallatie verlaat. Als het bij de reiniging van afgassen ontstane afvalwater hetzij ter plaatse, hetzij op een andere locatie gezamenlijk met afvalwater uit andere bronnen wordt gezuiverd, bepaalt de exploitant aan de hand van passende massabalansberekeningen, ►C1 met gebruikmaking van de meetresultaten als omschreven in bijlage VI, deel 6, punt 3, ◄ hoe groot het aandeel van de emissies in de uiteindelijk geloosde hoeveelheid afvalwater is dat kan worden toegeschreven aan het bij de reiniging van afgassen ontstane afvalwater.
In geen geval mag afvalwater worden verdund om te voldoen aan de emissiegrenswaarden van deel 5 van bijlage VI.
De terreinen van afvalverbrandings- en afvalmeeverbrandingsinstallaties, met de bijbehorende terreinen voor de opslag van afval, worden zodanig ontworpen en geëxploiteerd dat het ongeoorloofd en accidenteel vrijkomen van verontreinigende stoffen in bodem, oppervlaktewater en grondwater wordt voorkomen.
Er moet worden voorzien in opvangcapaciteit voor van het terrein van de afvalverbrandings- of afvalmeeverbrandingsinstallatie wegvloeiend verontreinigd hemelwater en voor verontreinigd water dat afkomstig is van overlopen of brandbestrijding. De opvangcapaciteit dient zodanig te zijn, dat dit water, alvorens het wordt geloosd, zo nodig kan worden onderzocht en behandeld.
Onverminderd artikel 50, lid 4, onder c), gaat de afvalverbrandingsinstallatie of de afvalmeeverbrandingsinstallatie, of gaan de afzonderlijke ovens die deel uitmaken van een afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie, bij overschrijding van de emissiegrenswaarden in geen geval meer dan vier uur ononderbroken door met de verbranding van afval.
De totale tijdsduur gedurende welke een installatie in die omstandigheden in werking is, mag per jaar niet meer bedragen dan 60 uur.
De in de tweede alinea vastgestelde tijdslimiet geldt voor die ovens die verbonden zijn met één enkel afgasreinigingsapparaat.
Artikel 47
Uitvallen
Bij uitval vermindert de exploitant de activiteit van de installatie zo spoedig mogelijk of legt hij de installatie stil totdat normale werking opnieuw mogelijk is.
Artikel 48
Monitoring van emissies
Emissies in de lucht van afvalverbrandingsinstallaties en afvalmeeverbrandingsinstallaties moeten ook tijdens andere dan normale bedrijfsomstandigheden worden gemonitord. Emissies tijdens het opstarten en stilleggen terwijl er geen afval wordt verbrand, met inbegrip van emissies van PCDD’s/PCDF’s en dioxineachtige pcb’s, worden geraamd op basis van uitgevoerde metingen die met regelmatige tussenpozen, bijvoorbeeld om de drie jaar, worden uitgevoerd tijdens het geplande opstarten of stilleggen. Emissies van PCDD’s/PCDF’s en dioxineachtige pcb’s worden zo veel mogelijk voorkomen of tot een minimum beperkt.
Artikel 49
Naleving van de emissiegrenswaarden
De grenswaarden voor emissies in de lucht en in water worden geacht te worden nageleefd, indien aan de in bijlage VI, deel 8, beschreven voorwaarden wordt voldaan.
Artikel 50
Exploitatievoorwaarden
Afvalverbrandingsinstallaties worden zodanig ontworpen, uitgerust, gebouwd en geëxploiteerd dat, zelfs in de meest ongunstige omstandigheden, het bij de verbranding van het afval ontstane gas na de laatste toevoer van verbrandingslucht op beheerste en homogene wijze wordt verhit tot een temperatuur van ten minste 850 °C gedurende ten minste twee seconden.
Afvalmeeverbrandingsinstallaties worden zodanig ontworpen, uitgerust, gebouwd en geëxploiteerd dat, zelfs in de meest ongunstige omstandigheden, het bij de meeverbranding van het afval ontstane gas op beheerste en homogene wijze gedurende ten minste twee seconden wordt verhit tot een temperatuur van ten minste 850 °C.
Indien gevaarlijk afval met een gehalte van meer dan 1 % gehalogeneerde organische stoffen, uitgedrukt in chloor, wordt verbrand of meeverbrand, bedraagt de vereiste temperatuur om aan de eerste en de tweede alinea te voldoen, ten minste 1 100 °C.
In afvalverbrandingsinstallaties wordt de in de eerste en de derde alinea bedoelde temperatuur gemeten dichtbij de binnenwand van de verbrandingskamer. De bevoegde autoriteit kan toestaan dat de metingen op een ander representatief punt van de verbrandingskamer worden uitgevoerd.
Elke verbrandingskamer van een afvalverbrandingsinstallatie wordt uitgerust met ten minste één hulpbrander. Deze brander moet automatisch worden ingeschakeld wanneer de temperatuur van de verbrandingsgassen na de laatste toevoer van verbrandingslucht tot onder de in lid 2 vastgestelde temperatuur zakt. Hij moet ook tijdens de inwerkingstelling en de stillegging van de installatie worden gebruikt teneinde ervoor te zorgen dat die temperatuur gedurende bedoelde werkzaamheden steeds wordt gehandhaafd zolang zich onverbrande afvalstoffen in de verbrandingskamer bevinden.
Er worden geen brandstoffen naar de hulpbrander toegevoerd die hogere emissies kunnen veroorzaken dan bij het stoken van gasolie als omschreven in artikel 2, punt 2, van Richtlijn 1999/32/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen ( 19 ), vloeibaar gas of aardgas het geval is.
Afvalverbrandingsinstallaties en afvalmeeverbrandingsinstallaties maken gebruik van een automatisch systeem ter voorkoming dat afval wordt toegevoerd in de volgende situaties:
bij het in werking stellen, totdat de in lid 2 van dit artikel vastgestelde temperatuur dan wel de volgens artikel 51, lid 1, aangegeven temperatuur is bereikt;
wanneer de in lid 2 van dit artikel vastgestelde temperatuur dan wel de volgens artikel 51, lid 1, aangegeven temperatuur niet gehandhaafd blijft;
wanneer de continumetingen uitwijzen dat een emissiegrenswaarde wordt overschreden als gevolg van storingen of defecten in de afgasreinigingsapparatuur.
Artikel 51
Toestemming voor wijziging van de exploitatievoorwaarden
De emissies van de totale hoeveelheid organische koolstof en koolmonoxide van afvalverbrandingsinstallaties die overeenkomstig lid 1 toestemming krijgen om afwijkende exploitatievoorwaarden toe te passen, dienen tevens te voldoen aan de emissiegrenswaarden van bijlage VI, deel 3.
De emissies van de totale hoeveelheid organische koolstof van schorsovens in de papierpulp- en papierindustrie die afval meeverbranden op de plaats van productie, die vóór 28 december 2002 in bedrijf waren en over een vergunning beschikten en die overeenkomstig lid 1 toestemming krijgen om afwijkende exploitatievoorwaarden toe te passen, dienen tevens te voldoen aan de emissiegrenswaarden van deel 3 van bijlage VI.
Artikel 52
Aflevering en inontvangstneming van afval
Voordat gevaarlijke afvalstoffen bij de afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie worden aanvaard, vergaart de exploitant de beschikbare informatie over de afvalstoffen teneinde te verifiëren of aan de vergunningsvoorwaarden van artikel 45, lid 2, is voldaan.
Deze informatie behelst de volgende elementen:
alle administratieve informatie over het opwekkingsproces als vervat in de documenten bedoeld in lid 4, onder a);
de fysische en, voor zover doenlijk, de chemische samenstelling van de afvalstoffen, alsmede alle overige benodigde gegevens voor de beoordeling van de geschiktheid van die stoffen voor het beoogde verbrandingsproces;
de gevaarlijke eigenschappen van de afvalstoffen, de stoffen waarmee zij niet mogen worden gemengd en de bij behandeling van de afvalstoffen te treffen voorzorgsmaatregelen.
Voordat de gevaarlijke afvalstoffen bij de afvalverbrandingsinstallatie of afvalmeeverbrandingsinstallatie worden aanvaard, volgt de exploitant van de installatie ten minste de volgende procedures:
controle van de documenten die vereist zijn op grond van Richtlijn 2008/98/EG alsmede, in voorkomend geval, op grond van Verordening (EG) nr. 1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2006 betreffende de overbrenging van afvalstoffen ( 20 ) en de wetgeving inzake het vervoer van gevaarlijke goederen;
behalve wanneer dit niet gepast is, representatieve bemonstering, zo mogelijk voordat de lading wordt gelost, om aan de hand van controles na te gaan of de monsters met de in lid 3 bedoelde informatie overeenstemmen en om het de bevoegde autoriteiten mogelijk te maken de aard van de behandelde afvalstoffen vast te stellen.
De onder b) bedoelde monsters worden gedurende ten minste een maand na de verbranding of meeverbranding van de betrokken afvalstoffen bewaard.
Artikel 53
Residuen
Artikel 54
Belangrijke wijziging
Een wijziging van de exploitatie van een afvalverbrandingsinstallatie of een afvalmeeverbrandingsinstallatie waar uitsluitend ongevaarlijk afval wordt verwerkt in een onder hoofdstuk II vallende installatie, wordt, indien zij de verbranding of meeverbranding van gevaarlijk afval met zich meebrengt, beschouwd als een belangrijke wijziging.
Artikel 55
Verslaglegging en publieksvoorlichting over afvalverbrandingsinstallaties en afvalmeeverbrandingsinstallaties
HOOFDSTUK V
BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR INSTALLATIES WAARIN EN ACTIVITEITEN WAARBIJ ORGANISCHE OPLOSMIDDELEN WORDEN GEBRUIKT
Artikel 56
Toepassingsgebied
Dit hoofdstuk is van toepassing op de in bijlage VII, deel 1, vermelde activiteiten en, voor zover van toepassing, wanneer de in deel 2 van die bijlage vermelde verbruiksdrempels worden bereikt.
Artikel 57
Definities
Voor de toepassing van dit hoofdstuk gelden de volgende definities:
„bestaande installatie”: een installatie die in bedrijf is op 29 maart 1999 of die vóór 1 april 2001 een vergunning heeft verkregen of is geregistreerd, of waarvan de exploitant vóór 1 april 2001 een volledige aanvraag om een vergunning heeft ingediend, mits die installatie uiterlijk 1 april 2002 in gebruik is genomen;
„afgassen”: de uiteindelijke uitworp in de lucht van gassen met vluchtige organische stoffen of andere verontreinigende stoffen uit een afgaskanaal of uit nabehandelingsapparatuur in de lucht;
„diffuse emissie”: emissie, in een andere vorm dan van afgassen, van vluchtige organische stoffen in lucht, bodem of water alsmede oplosmiddelen die zich in enig product bevinden, tenzij anders vermeld in bijlage VII, deel 2;
„totale emissie”: de som van diffuse emissies en emissies van afgassen;
„mengsel”: een mengsel zoals gedefinieerd in artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH) en tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen ( 21 ),
„kleefstof”: een mengsel, met inbegrip van alle voor een juist gebruik benodigde organische oplosmiddelen of organische oplosmiddelen bevattende mengsels, dat wordt gebruikt om afzonderlijke delen van een product samen te kleven;
„inkt”: een mengsel, met inbegrip van alle voor een juist gebruik benodigde organische oplosmiddelen of organische oplosmiddelen bevattende mengsels, dat bij een drukactiviteit wordt gebruikt om een tekst of afbeeldingen op een oppervlak af te drukken;
„lak”: een doorzichtige coating;
„verbruik”: de totale input van organische oplosmiddelen per kalenderjaar of een andere periode van twaalf maanden in een installatie, verminderd met eventuele vluchtige organische stoffen die voor hergebruik zijn teruggewonnen;
„input”: de hoeveelheid organische oplosmiddelen en de hoeveelheid daarvan in mengsels die tijdens het uitoefenen van een activiteit worden gebruikt, met inbegrip van de binnen en buiten de installatie gerecycleerde oplosmiddelen, die telkens worden meegerekend wanneer zij worden gebruikt om de activiteit uit te oefenen;
„hergebruik”: het gebruik van uit een installatie teruggewonnen organische oplosmiddelen voor elk technisch of commercieel doel, met inbegrip van het gebruik als brandstof maar met uitzondering van de definitieve verwijdering van deze teruggewonnen organische oplosmiddelen als afval;
„gesloten systeem”: een systeem dat zodanig functioneert dat de uit de activiteit vrijkomende vluchtige organische stoffen beheerst worden afgevangen en uitgestoten, hetzij via een afgaskanaal of via nabehandelingsapparatuur, en derhalve niet volledig diffuus zijn;
„opstarten en stilleggen”: activiteiten, met uitzondering van regelmatig oscillerende activiteitenfasen, die worden uitgevoerd wanneer een activiteit, een deel van de installatie of een reservoir in of buiten bedrijf wordt gesteld of in of uit de onbelaste toestand wordt gebracht.
Artikel 58
Vervanging van gevaarlijke stoffen
Stoffen of mengsels die van de gevarenaanduidingen H340, H350, H350i, H360D of H360F zijn of moeten zijn voorzien wegens hun gehalte aan vluchtige organische stoffen die krachtens Verordening (EG) nr. 1272/2008 zijn ingedeeld als kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting, worden voor zover mogelijk binnen zo kort mogelijke tijd door minder schadelijke stoffen of mengsels vervangen.
Artikel 59
Controle van de emissies
De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat elke installatie aan een van de volgende eisen voldoet:
de emissie van vluchtige organische stoffen uit installaties is niet hoger dan de emissiegrenswaarden voor afgassen en de diffuse-emissiegrenswaarden of de totale emissiegrenswaarden, en er wordt voldaan aan de overige voorschriften van bijlage VII, delen 2 en 3;
de installatie voldoet aan de eisen van het reductieprogramma die zijn opgenomen in bijlage VII, deel 5, mits een emissiebeperking wordt bereikt die gelijkwaardig is aan die welke bij toepassing van de onder a) bedoelde emissiegrenswaarden zou zijn bereikt.
De lidstaten brengen overeenkomstig artikel 72, lid 1, verslag uit bij de Commissie over de vorderingen die zijn gemaakt bij de onder b) bedoelde gelijkwaardige emissiebeperking.
Installaties waar twee of meer activiteiten worden verricht die elk de drempelwaarden van bijlage VII, deel 2, overschrijden, moeten,
ten aanzien van de in lid 5 gespecificeerde stoffen, voor elke activiteit afzonderlijk voldoen aan de in dat lid vermelde eisen;
ten aanzien van alle andere stoffen:
hetzij voor elke activiteit afzonderlijk voldoen aan de in lid 1 vermelde eisen,
hetzij een totale emissie van vluchtige organische stoffen hebben die niet hoger is dan bij toepassing van punt i) het geval zou zijn geweest.
Artikel 60
Monitoring van emissies
De lidstaten zorgen ervoor, hetzij door vermelding in de vergunningsvoorwaarden, hetzij door middel van algemeen bindende voorschriften dat de emissies overeenkomstig bijlage VII, deel 6, worden gemeten.
Artikel 61
Inachtneming van emissiegrenswaarden
De emissiegrenswaarden voor afgassen worden beschouwd in acht te zijn genomen, indien wordt voldaan aan de voorwaarden van bijlage VII, deel 8.
Artikel 62
Verslaglegging over de naleving van de voorwaarden
De exploitant verstrekt de bevoegde autoriteit desgevraagd gegevens op basis waarvan de bevoegde autoriteit kan nagaan of de volgende voorwaarden zijn nageleefd:
de emissiegrenswaarden voor afgassen, de diffuse- en de totale emissiegrenswaarden,
de eisen van het reductieprogramma krachtens bijlage VII, deel 5,
de overeenkomstig artikel 59, leden 2 en 3, toegestane uitzonderingen.
Dit kan een oplosmiddelenboekhouding bevatten die is opgesteld overeenkomstig bijlage VII, deel 7.
Artikel 63
Belangrijke wijziging van bestaande installaties
Een wijziging in de massa organische oplosmiddelen die een installatie gemiddeld op één dag maximaal als input gebruikt, als de installatie bij de ontwerpoutput in andere omstandigheden dan opstarten, stilleggen en onderhoud functioneert, wordt als belangrijk beschouwd indien deze leidt tot een verhoging van de emissie van vluchtige organische stoffen van meer dan:
25 % voor een installatie waarin activiteiten worden verricht die binnen de laagste drempelwaarde-interval van de punten 1, 3, 4, 5, 8, 10, 13, 16 of 17 van de tabel in bijlage VII, deel 2, vallen of activiteiten die onder een van de andere punten van bijlage VII, deel 2, vallen, en die minder dan 10 t oplosmiddel per jaar gebruikt;
10 % voor alle andere installaties.
Artikel 64
Uitwisseling van informatie over de vervanging van organische oplosmiddelen
De Commissie organiseert een uitwisseling van informatie met de lidstaten, de betrokken industrie en niet-gouvernementele organisaties die zich voor de milieubescherming inzetten, over het gebruik van organische oplosmiddelen en mogelijke vervangingsproducten. en over technieken met de potentieel geringste gevolgen voor lucht, water, bodem, ecosystemen en de menselijke gezondheid.
Informatie wordt uitgewisseld over alle volgende onderwerpen:
de geschiktheid voor het gebruik,
de mogelijke gevolgen voor de menselijke gezondheid in het algemeen en voor beroepsmatige blootstelling in het bijzonder,
de mogelijke gevolgen voor het milieu,
de economische gevolgen, met name de kosten en baten van de beschikbare mogelijkheden.
Artikel 65
Toegang tot informatie
Het besluit van de bevoegde autoriteit, met inbegrip van ten minste een afschrift van de vergunning, en eventuele latere actualiseringen daarvan zijn voor het publiek toegankelijk.
De algemeen bindende voorschriften voor installaties en de lijst van installaties die aan een vergunnings- of registratieplicht zijn onderworpen, zijn voor het publiek toegankelijk.
HOOFDSTUK VI
BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR INSTALLATIES DIE TITAANDIOXIDE PRODUCEREN
Artikel 66
Toepassingsgebied
Dit hoofdstuk is van toepassing op installaties die titaandioxide produceren.
Artikel 67
Verbod op de lozing van afvalstoffen
De lidstaten verbieden de lozing van de volgende afvalstoffen in wateren, zee of oceaan:
vaste afvalstoffen,
moederlogen afkomstig uit de filtratiefase na de hydrolyse van de oplossing van titanylsulfaat van installaties die het sulfaatproces toepassen, waaronder zure afvalstoffen die met deze logen zijn gecombineerd en die gemiddeld meer dan 0,5 % vrij zwavelzuur en verschillende zware metalen bevatten en, waaronder die moederlogen welke zijn verdund tot ze 0,5 % of minder vrij zwavelzuur bevatten;
afvalstoffen afkomstig van installaties die het chlorideproces toepassen en die meer dan 0,5 % vrij zoutzuur en verschillende zware metalen bevatten, waaronder afvalstoffen die zijn verdund tot zij 0,5 % of minder vrij zoutzuur bevatten;
filterzouten en slibvormige en vloeibare afvalstoffen die vrijkomen bij de behandeling (concentratie of neutralisatie) van de onder b) en c) genoemde afvalstoffen en die verschillende zware metalen bevatten, maar met uitsluiting van geneutraliseerde en gefilterde of gedecanteerde afvalstoffen die slechts sporen van zware metalen bevatten en die, vóór enigerlei verdunning, een pH-waarde van meer dan 5,5 hebben.
Artikel 68
Controle van emissies in het water
Emissies van installaties in het water mogen de in bijlage VIII, deel 1, vermelde emissiegrenswaarden niet overschrijden.
Artikel 69
Preventie en controle van emissies in de lucht
Artikel 70
Monitoring van emissies
HOOFDSTUK VI BIS
BIJZONDERE BEPALINGEN VOOR HET HOUDEN VAN PLUIMVEE EN VARKENS
Artikel 70 bis
Toepassingsgebied
Dit hoofdstuk is van toepassing op de in bijlage I bis gespecificeerde activiteiten die de in die bijlage gespecificeerde capaciteitsdrempelwaarden bereiken.
Artikel 70 ter
Samentellingsregels
De lidstaten zien erop toe dat de in de eerste alinea bedoelde regel niet wordt gebuikt om de in deze richtlijn vastgestelde verplichtingen te omzeilen.
Artikel 70 quater
Vergunningen en registratie
Om administratieve lasten te voorkomen, mogen de lidstaten gebruikmaken van een soortgelijke, reeds bestaande procedure voor de registratie van installaties.
De lidstaten mogen een vergunningsprocedure toepassen voor de intensieve pluimvee- en varkenshouderij met een capaciteit van:
meer dan 40 000 plaatsen voor pluimvee;
meer dan 2 000 plaatsen voor mestvarkens van meer dan 30 kg, of
meer dan 750 plaatsen voor zeugen;
De lidstaten kunnen in de in artikel 6 bedoelde algemene bindende voorschriften eisen opnemen voor bepaalde categorieën installaties die binnen het toepassingsgebied van dit hoofdstuk vallen.
De lidstaten specificeren de procedure voor het registreren van of het verlenen van een vergunning voor installaties die binnen het toepassingsgebied van dit hoofdstuk vallen. Deze procedures omvatten ten minste de in lid 2 genoemde informatie.
Registraties of aanvragen voor vergunningen bevatten ten minste een beschrijving van:
de installatie en de activiteiten die daar plaatsvinden;
de diercategorie;
de bezettingsdichtheid in VSE per hectare berekend overeenkomstig bijlage I bis, indien nodig;
de capaciteit van de installatie;
de emissiebronnen van de installatie;
de aard en omvang van de voorzienbare emissies van de installatie in elk medium.
Artikel 70 quinquies
Verplichtingen van de exploitant
De monitoringgegevens worden verkregen door middel van meetmethoden of, indien dit niet mogelijk is, door middel van berekeningsmethoden zoals het gebruik van emissiefactoren. De methoden die worden gebruikt voor het verkrijgen van de monitoringgegevens worden beschreven in de uitvoeringsregels.
De exploitant registreert en verwerkt alle monitoringresultaten gedurende een periode van ten minste vijf jaar op zodanige wijze dat kan worden geverifieerd of de emissiegrenswaarden en grenswaarden voor milieuprestaties die zijn vastgelegd in de uitvoeringsregels, worden nageleefd.
Artikel 70 sexies
Monitoring
Artikel 70 septies
Niet-naleving
Wanneer de niet-naleving een aanzienlijke verslechtering van de plaatselijke lucht-, water- of bodemgesteldheid veroorzaakt, of wanneer zij een aanzienlijk gevaar voor de menselijke gezondheid oplevert of dreigt op te leveren, wordt de exploitatie van de installatie door de bevoegde autoriteit opgeschort totdat de voorschriften weer worden nageleefd.
Artikel 70 octies
Toegang tot informatie en inspraak van het publiek
De lidstaten zorgen ervoor dat het betrokken publiek in een vroeg stadium reële mogelijkheden tot inspraak krijgen bij de volgende procedures:
de opstelling van de in artikel 6 bedoelde algemene bindende voorschriften inzake vergunningen voor installaties die binnen het toepassingsgebied van dit hoofdstuk vallen;
het verlenen van een vergunning voor een nieuwe installatie die onder het toepassingsgebied van dit hoofdstuk valt;
het verlenen van een bijgestelde vergunning overeenkomstig artikel 70 quater, lid 4), voor elke belangrijke wijziging van een bestaande installatie die onder het toepassingsgebied van dit hoofdstuk valt, of
de registratieprocedure, indien er geen algemene bindende voorschriften zijn vastgesteld en de lidstaat toestaat dat de installatie enkel wordt geregistreerd.
De bevoegde autoriteit stelt de volgende documenten en informatie kosteloos ter beschikking van het publiek, onder meer systematisch via het internet, en zonder de toegang te beperken tot geregistreerde gebruikers:
de vergunning of de registratie;
de resultaten van de overeenkomstig lid 1 gehouden raadplegingen;
de in artikel 6 bedoelde algemene bindende voorschriften die van toepassing zijn op de installaties die binnen het toepassingsgebied van dit hoofdstuk vallen, en
de inspectieverslagen van de installaties die onder het toepassingsgebied van dit hoofdstuk vallen.
Artikel 70 nonies
Toegang tot de rechter
De lidstaten zorgen ervoor dat, in overeenstemming met het toepasselijke nationale rechtsstelsel, leden van het betrokken publiek in beroep kunnen gaan bij een rechtbank of een ander bij wet ingesteld onafhankelijk en onpartijdig orgaan om de materiële of formele rechtmatigheid van enig besluit, handelen of nalaten vallend onder dit hoofdstuk aan te vechten, indien aan een van de volgende voorwaarden is voldaan:
zij hebben een voldoende belang;
zij stellen dat inbreuk is gemaakt op een recht, wanneer het bestuursprocesrecht van een lidstaat dat als voorwaarde stelt.
De procesbevoegdheid in de beroepsprocedure wordt niet afhankelijk gemaakt van de rol die het betrokken lid van het publiek heeft gespeeld tijdens een inspraakfase van de besluitvormingsprocedures krachtens deze richtlijn.
De beroepsprocedure is eerlijk, billijk, tijdig en niet buitensporig kostbaar, en voorziet in adequate en doeltreffende middelen, met inbegrip van, zo nodig, een rechterlijk bevel.
Artikel 70 decies
Eenvormige voorwaarden voor uitvoeringsregels
De Commissie regelt de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten, de betrokken sectoren, niet-gouvernementele organisaties die zich inzetten voor milieubescherming en de Commissie voordat zij overeenkomstig lid 2 eenvormige voorwaarden voor uitvoeringsregels vaststelt. De uitwisseling van informatie heeft met name betrekking op:
de emissie- en milieuprestatieniveaus van installaties en technieken, en andere maatregelen die stroken met bijlage III;
de toegepaste technieken, de daarmee samenhangende monitoring, de effecten op alle milieucompartimenten, de economische en technische levensvatbaarheid en de ontwikkelingen in dat verband;
de beste beschikbare technieken die worden vastgesteld na bestudering van de in punt a) en b) vermelde elementen;
technieken in opkomst.
De eenvormige voorwaarden voor uitvoeringsregels stroken met de beste beschikbare technieken voor de activiteiten in bijlage I bis en rekening houden met de aard, soort, omvang en bezettingsdichtheid van die installaties, het aantal dieren per diersoort in gemengde landbouwbedrijven en de specifieke kenmerken van veehouderijen op basis van weidegang, waarbij de dieren slechts in een bepaald seizoen in binnenverblijven worden gehouden. Ze bevatten, indien beschikbaar, ook indicatieve informatie over technieken in opkomst.
Die uitvoeringshandeling wordt volgens de in artikel 75, lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure vastgesteld.
HOOFDSTUK VII
COMITÉ, OVERGANGSBEPALINGEN EN SLOTBEPALINGEN
Artikel 71
Bevoegde autoriteiten
De lidstaten wijzen de bevoegde autoriteiten aan die verantwoordelijk zijn voor het nakomen van de verplichtingen die uit deze richtlijn voortvloeien.
Artikel 72
Verslaglegging door de lidstaten
De lidstaten stellen vanaf 1 januari 2016 een jaarlijkse inventaris op van de emissies van zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof en van de energie-input met betrekking tot alle onder hoofdstuk III van deze richtlijn vallende stookinstallaties.
Rekening houdend met de in artikel 29 vastgestelde samentellingregels, verzamelt de bevoegde autoriteit voor elke stookinstallatie de volgende gegevens:
het totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ (MW) van de stookinstallatie;
het soort stookinstallatie: stoomketel, gasturbine, gasmotor, dieselmotor, andere (met vermelding van de soort);
de datum waarop de stookinstallatie in bedrijf is gesteld;
de totale jaarlijkse emissies (ton per jaar) van zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof (als totaal zwevende deeltjes);
het aantal bedrijfsuren van de stookinstallatie;
de totale hoeveelheid energie die per jaar is gebruikt, uitgedrukt in de calorische onderwaarde (TJ per jaar) en gespecificeerd voor de volgende categorieën brandstoffen: kolen, bruinkool, biomassa, turf, andere vaste brandstoffen (met vermelding van de soort), vloeibare brandstoffen, aardgas of andere gassen (met vermelding van de soort).
De jaarlijkse inventarisgegevens per installatie worden op verzoek aan de Commissie verstrekt.
Een samenvatting van deze inventarissen wordt om de drie jaar binnen twaalf maanden na het einde van de betrokken periode van drie jaar aan de Commissie verstrekt. Daarin worden de gegevens voor stookinstallaties in raffinaderijen apart aangegeven.
De Commissie stelt de lidstaten en het publiek, binnen 24 maanden na afloop van de betrokken periode van drie jaar, een samenvatting ter beschikking van de vergelijking en beoordeling van deze inventarissen, overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG.
Vanaf 1 januari 2016 stellen de lidstaten de Commissie jaarlijks in kennis van de volgende gegevens:
voor stookinstallaties waarop artikel 31 van toepassing is, het zwavelgehalte van de gebruikte, inheemse vaste brandstof en het bereikte ontzwavelingspercentage, berekend als het gemiddelde per maand. Voor het eerste jaar dat artikel 31 wordt toegepast, moet ook de rechtvaardiging ter kennis worden gebracht dat naleving van de in artikel 30, leden 2 en 3, genoemde emissiegrenswaarden technisch niet haalbaar is; en
voor stookinstallaties die niet meer dan 1 500 uur per jaar in bedrijf zijn (voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar), het aantal bedrijfsuren per jaar.
Artikel 73
Evaluatie
Uiterlijk op 30 juni 2028, en daarna om de vijf jaar, dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de uitvoering van deze richtlijn. Het verslag bevat informatie over activiteiten waarvoor al dan niet BBT-conclusies zijn vastgesteld op grond van artikel 13, lid 5, van deze richtlijn, en houdt rekening met de dynamiek van de innovatie, met inbegrip van technieken in opkomst, de noodzaak van verdere maatregelen ter voorkoming van verontreiniging en de evaluatie als bedoeld in artikel 8 van Richtlijn 2003/87/EG.
Dat verslag bevat een evaluatie van de noodzaak van optreden van de Unie via de vaststelling of bijwerking van voor de gehele Unie geldende minimumeisen voor emissiegrenswaarden en voor regels voor toezicht en conformiteit ten aanzien van activiteiten binnen het toepassingsgebied van de betrokken BBT-conclusies die gedurende de vorige periode van vijf jaar zijn aangenomen, en dit op grond van de volgende criteria:
het effect van de betrokken activiteiten op het milieu in zijn geheel en op de menselijke gezondheid;
de stand van de uitvoering van de beste beschikbare technieken voor de betrokken activiteiten.
Deze evaluatie houdt rekening met het advies van het in artikel 13, lid 4, bedoelde forum.
Voor grote stookinstallaties worden de minimumeisen uit hoofdstuk III van en bijlage V bij deze richtlijn beschouwd als geldend voor de gehele Unie.
Het verslag gaat zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel. Indien de in de tweede alinea bedoelde evaluatie een dergelijke noodzaak identificeert, bevat het wetgevingsvoorstel bepalingen voor de vaststelling of bijstelling van voor de gehele Unie geldende minimumeisen voor emissiegrenswaarden en voor regels voor toezicht en conformiteit ten aanzien van de betrokken activiteiten.
De Commissie evalueert uiterlijk 31 december 2012 of een controle moet worden ingesteld op de emissies van:
het stoken van brandstoffen in installaties met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van minder dan 50 MW;
de intensieve rundveehouderij; en
het uitrijden van mest.
De Commissie deelt de resultaten van die evaluatie mee aan het Europees Parlement en de Raad, zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel.
Aan de hand van een empirisch onderbouwde methode en rekening houdend met de specifieke kenmerken van de sector beoordeelt de Commissie de noodzaak van een optreden van de Unie om:
de emissies van de veehouderij, in het bijzonder van runderen, in de Unie op alomvattende wijze aan te pakken, en
de doelstelling van wereldwijde milieubescherming met betrekking tot producten die in de Unie in de handel worden gebracht, verder te verwezenlijken door de preventie en bestrijding van emissies van de veehouderij en op een wijze die strookt met de internationale verplichtingen van de Unie.
De Commissie brengt uiterlijk op 31 december 2026 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de resultaten van die beoordeling. Het verslag gaat zo nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel.
De Commissie evalueert de noodzaak om:
de emissies van de onshore- en offshore-exploratie en -productie van aardolie en gas te beheersen;
de emissies van de behandeling en ontginning ter plaatse van niet-energetische industriële mineralen die in andere industrieën dan de bouw worden gebruikt, te beheersen, alsook de emissies van de behandeling en ontginning ter plaatse van ertsen die voor het eerst in de Unie wordt verricht, te beheersen;
de drempel in bijlage I voor de productie van waterstof door elektrolyse van water te herzien.
De Commissie neemt de resultaten van die evaluatie op in het eerste van de verslagen aan het Europees Parlement en de Raad die zijn vereist op grond van de eerste alinea.
Artikel 74
Wijzigingen van de bijlagen
De Commissie maakt de relevante onderzoeken en analyses die bij de voorbereiding van een overeenkomstig dit artikel vastgestelde gedelegeerde handeling zijn gebruikt openbaar, uiterlijk bij de vaststelling van de gedelegeerde handeling.
Artikel 75
Comitéprocedure
Artikel 76
Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie
▼M1 —————
Artikel 79
Sancties
Voor de zwaarste inbreuken die door een rechtspersoon worden gepleegd, bedraagt het maximumbedrag van de in de eerste alinea bedoelde bestuursrechtelijke financiële sancties ten minste 3 % van de jaaromzet in de Unie van de exploitant in het boekjaar dat voorafgaat aan het jaar waarin de boete wordt opgelegd.
De lidstaten kunnen ook, of bij wijze van alternatief, strafrechtelijke sancties toepassen, mits deze even doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn als de in dit artikel bedoelde bestuursrechtelijke financiële sancties.
De lidstaten zorgen ervoor dat bij de op grond van dit artikel opgelegde sancties, waar van toepassing, naar behoren rekening wordt gehouden met het volgende:
de aard, de ernst en de omvang van de inbreuk;
de bevolking die, of het milieu dat, door de inbreuk wordt getroffen, rekening houdend met de gevolgen van de inbreuk voor de doelstelling om een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu tot stand te brengen;
het herhaaldelijk of eenmalig karakter van de inbreuk.
Artikel 79 bis
Schadevergoeding
Artikel 80
Omzetting
De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 7 januari 2013 te voldoen aan artikel 2, artikel 3, lid 8, leden 11 tot en met 15, leden 18 tot en met 23, leden 26 tot en met 30, leden 34 tot en met 38 en 41, artikel 4, leden 2 en 3, artikel 7, artikelen 8 en 10, artikel 11, onder e) en h), artikel 12, lid 1, onder e) en h), artikel 13, lid 7, artikel 14, lid 1, onder c), ii), artikel 14, lid 1, onder d), e), f) en h), artikel 14, leden 2 tot en met 7, artikel 15, leden 2 tot en met 5, artikelen 16, 17 en 19, artikel 21, leden 2 tot en met 5, artikelen 22, 23, 24, 27, 28 en 29, artikel 30, leden 1, 2, 3, 4, 7 en 8, artikelen 31, 32, 33, 34, 35, 36, 38 en 39, artikel 40, leden 2 en 3, artikelen 42 en 43, artikel 45, lid 1, artikel 58, artikel 59, lid 5, artikel 63, artikel 65, lid 3, artikelen 69, 70, 71, 72 en 79, en aan de eerste alinea en de punten 1.1, 1.4, 2.5, onder b), 3.1, 4, 5, 6.1, onder c), 6.4, onder b), 6.10 en 6.11 van bijlage I, bijlage II, punt 12 van bijlage III, bijlage V, onder b) van deel 1, punten 2.2, 2.4, 3.1 en 3.2 van deel 4, punten 2.5 en 2.6 van deel 6 en punt 1.1, onder d) van deel 8 van bijlage VI, punt 2 van deel 4, punt 1 van deel 5, punt 3 van deel 7 van bijlage VII, punten 1 en 2, onder c) van deel 1, punten 2 en 3 van deel 2 en deel 3 van bijlage VIII.
Zij passen deze bepalingen vanaf diezelfde datum toe.
Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in deze bepalingen of bij de officiële bekendmaking hiervan naar deze richtlijn verwezen. De methoden voor deze verwijzing wordt vastgesteld door de lidstaten.
Artikel 81
Intrekking
Artikel 82
Overgangsbepalingen
Bijlage VI, deel 4, punt 3.2, is van toepassing op stookinstallaties die ook afval verbranden:
vanaf 1 januari 2016 voor de in artikel 30, lid 2, bedoelde stookinstallaties;
vanaf 7 januari 2013 voor de in artikel 30, lid 3, bedoelde stookinstallaties.
Artikel 83
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Artikel 84
Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
BIJLAGE I
De in artikel 10 bedoelde categorieën van activiteiten
De hieronder genoemde drempelwaarden hebben in het algemeen betrekking op de productiecapaciteit of op het vermogen. Wanneer in dezelfde installatie verscheidene, onder dezelfde beschrijving vallende activiteiten met drempelwaarde, worden uitgeoefend, worden de capaciteiten van de activiteiten bij elkaar opgeteld. Voor afvalbeheeractiviteiten is deze berekeningsmethode van toepassing op de activiteitenniveaus 5.1 en 5.3, onder a) en b).
De Commissie stelt richtsnoeren vast over:
het verband tussen in deze bijlage beschreven afvalbeheeractiviteiten en die welke staan beschreven in de bijlagen I en II bij Richtlijn 2008/98/EG; en
de interpretatie van de term „industriële schaal” met betrekking tot de beschrijving van de in deze bijlage beschreven activiteiten van de chemische industrie.
1. Energie-industrieën
|
1.1. |
Het stoken in installaties met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van 50 MW of meer |
|
1.2. |
Het raffineren van aardolie en gas |
|
1.3. |
De productie van cokes |
|
1.4. |
Het vergassen, vloeibaar maken of de pyrolyse van:
a)
steenkool;
b)
andere brandstoffen in installaties met een totaal nominaal thermisch ingangsvermogen van 20 MW of meer. |
2. Productie en verwerking van metalen
|
2.1. |
Het roosten of sinteren van ertsen, met inbegrip van zwavelhoudend erts. |
|
2.2. |
De productie van ijzer of staal (primaire of secundaire smelting), met inbegrip van continugieten met een capaciteit van meer dan 2,5 t per uur. |
|
2.3. |
De verwerking van ferrometalen door:
a)
warmwalsen met een capaciteit van meer dan 20 ton ruwstaal per uur;
aa)
koudwalsen met een capaciteit van meer dan 10 ton ruwstaal per uur;
b)
smeden met hamers met een slagarbeid van meer dan 50 kilojoule per hamer;
ba)
smeden met een smeedpers met een kracht van meer dan 30 meganewton (MN) per pers;
c)
het aanbrengen van deklagen van gesmolten metaal met een verwerkingscapaciteit van meer dan 2 ton ruwstaal per uur. |
|
2.4. |
Het smelten van ferrometalen met een productiecapaciteit van meer dan 20 t per dag. |
|
2.5. |
De verwerking van non-ferrometalen:
a)
de winning van ruwe non-ferrometalen uit erts, concentraat of secundaire grondstoffen met metallurgische, chemische of elektrolytische procedés;
b)
het smelten, met inbegrip van het legeren van non-ferrometalen, inclusief terugwinningsproducten en het gieten van non-ferrometalen met een smeltcapaciteit van meer dan 4 t per dag voor lood en cadmium of 20 t per dag voor alle andere metalen. |
|
2.6. |
Oppervlaktebehandeling van metalen of kunststoffen door middel van een elektrolytisch of chemisch procedé, wanneer de inhoud van de gebruikte behandelingsbaden meer dan 30 m3 bedraagt. |
|
2.7. |
Fabricage van batterijen, met uitzondering van uitsluitend assemblage, met een productiecapaciteit van 15 000 ton batterijcellen (kathode, anode, elektrolyt, separator, omhulsel) of meer per jaar. |
3. Minerale industrie
|
3.1. |
De productie van cement, ongebluste kalk en magnesiumoxide:
a)
productie van cementklinkers in draaiovens met een productiecapaciteit van meer dan 500 t per dag, of in andere ovens met een productiecapaciteit van meer dan 50 t per dag;
b)
productie van ongebluste kalk in ovens met een productiecapaciteit van meer dan 50 t per dag;
c)
productie van magnesiumoxide in ovens met een productiecapaciteit van meer dan 50 t per dag. |
|
3.2. |
De winning van asbest of de fabricage van asbestproducten. |
|
3.3. |
De fabricage van glas, met inbegrip van de fabricage van glasvezels, met een smeltcapaciteit van meer dan 20 t per dag. |
|
3.4. |
Het smelten van minerale stoffen, met inbegrip van de fabricage van mineraalvezels, met een smeltcapaciteit van meer dan 20 t per dag. |
|
3.5. |
Fabricage van keramische producten door middel van bakken, met name dakpannen, bakstenen, vuurvaste stenen, tegels, aardewerk of porselein, met:
a)
een productiecapaciteit van meer dan 75 ton per dag, en/of
b)
een ovencapaciteit van meer dan 4 m3 en met een plaatsingsdichtheid per oven van meer dan 300 kg/m3. |
|
3.6. |
Winning, waaronder behandeling ter plaatse, zoals vergruizen, zeven, verrijking en veredeling, van de volgende ertsen op industriële schaal: bauxiet, chroom, kobalt, koper, goud, ijzer, lood, lithium, mangaan, nikkel, palladium, platina, tin, wolfraam en zink. |
4. Chemische industrie
Voor de doeleinden van dit deel wordt onder fabricage in de zin van de categorieën activiteiten in dit deel verstaan de fabricage van de in 4.1 tot en met 4.6 genoemde stoffen of groepen stoffen op industriële schaal door chemische of biologische omzetting.
|
4.1. |
De fabricage van organisch-chemische producten, zoals:
a)
eenvoudige koolwaterstoffen (lineaire of cyclische, verzadigde of onverzadigde, alifatische of aromatische),
b)
zuurstofhoudende koolwaterstoffen, zoals alcoholen, aldehyden, ketonen, carbonzuren, esters en mengsels van esters, acetaten, ethers, peroxiden en epoxyharsen,
c)
zwavelhoudende koolwaterstoffen,
d)
stikstofhoudende koolwaterstoffen, zoals aminen, amiden, nitroso-, nitro- en nitraatverbindingen, nitrillen, cyanaten, isocyanaten,
e)
fosforhoudende koolwaterstoffen,
f)
halogeenhoudende koolwaterstoffen,
g)
organometaalverbindingen,
h)
kunststof materialen (polymeren, kunstvezels, cellulosevezels),
i)
synthetische rubber,
j)
kleurstoffen en pigmenten,
k)
tensioactieve stoffen en tensiden. |
|
4.2. |
De fabricage van anorganisch-chemische producten, zoals:
a)
gassen, zoals ammoniak, chloor of chloorwaterstof, fluor of fluorwaterstof, kooloxiden, zwavelverbindingen, stikstofoxiden, waterstof, behalve indien geproduceerd via elektrolyse, zwaveldioxide, carbonylchloride,
b)
zuren, zoals chroomzuur, fluorwaterstofzuur, fosforzuur, salpeterzuur, zoutzuur, zwavelzuur, oleum, zwaveligzuur,
c)
basen, zoals ammoniumhydroxide, kaliumhydroxide, natriumhydroxide,
d)
zouten, zoals ammoniumchloride, kaliumchloraat, kaliumcarbonaat, natriumcarbonaat, perboraat, zilvernitraat,
e)
niet-metalen, metaaloxiden of andere anorganische verbindingen, zoals calciumcarbide, silicium, siliciumcarbide. |
|
4.3. |
De fabricage van fosfaat-, stikstof- of kaliumhoudende meststoffen (enkelvoudige of samengestelde meststoffen). |
|
4.4. |
De fabricage van producten voor gewasbescherming of van biociden. |
|
4.5. |
De fabricage van farmaceutische producten met inbegrip van tussenproducten. |
|
4.6. |
De fabricage van explosieven. |
5. Afvalbeheer
|
5.1. |
De verwijdering of nuttige toepassing van gevaarlijke afvalstoffen met een capaciteit van meer dan 10 t per dag door middel van een of meer van de volgende activiteiten:
a)
biologische behandeling;
b)
fysisch-chemische behandeling;
c)
mengen of vermengen voorafgaand aan een van de onder 5.1 en 5.2 vermelde behandelingen;
d)
herverpakking voorafgaand aan een van de onder 5.1 en 5.2 vermelde behandelingen;
e)
terugwinning/regeneratie van oplosmiddelen;
f)
recycling/terugwinning van andere anorganische materialen dan metalen of metaalverbindingen;
g)
regeneratie van zuren of basen;
h)
terugwinning van bestanddelen die worden gebruikt om vervuiling tegen te gaan;
i)
terugwinning van bestanddelen uit katalysatoren;
j)
herraffinage van olie en ander hergebruik van olie;
k)
opslag in waterbekkens. |
|
5.2. |
De verwijdering of nuttige toepassing van afvalstoffen in afvalverbrandings- of afvalmeeverbrandingsinstallaties voor:
a)
ongevaarlijke afvalstoffen met een capaciteit van meer dan 3 t per uur;
b)
gevaarlijke afvalstoffen met een capaciteit van meer dan 10 t per dag. |
|
5.3. |
a)
De verwijdering van ongevaarlijke afvalstoffen met een capaciteit van meer dan 50 ton per dag door middel van één of meer van de volgende activiteiten, met uitzondering van de activiteiten bedoeld in Richtlijn 91/271/EEG van de Raad ( 23 ):
i)
biologische behandeling, zoals anaerobe vergisting of co-vergisting;
ii)
fysisch-chemische behandeling;
iii)
voorbehandeling van afval voor verbranding of meeverbranding;
iv)
behandeling van slakken en as;
v)
behandeling in shredders van metaalafval, met inbegrip van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur en autowrakken en de onderdelen daarvan.
b)
Nuttige toepassing, of een combinatie van nuttige toepassing en verwijdering, van ongevaarlijke afvalstoffen met een capaciteit van meer dan 75 ton per dag, door middel van een of meer van de volgende activiteiten, met uitzondering van activiteiten die onder Richtlijn 91/271/EEG vallen:
i)
biologische behandeling, zoals anaerobe vergisting;
ii)
voorbehandeling van afval voor verbranding of meeverbranding;
iii)
behandeling van slakken en as;
iv)
behandeling in shredders van metaalafval, met inbegrip van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur en autowrakken en de onderdelen daarvan. Indien de behandeling van het afval beperkt blijft tot anaërobe vergisting, bedraagt de capaciteitsdrempelwaarde voor deze activiteit 100 t per dag. |
|
5.4. |
Stortplaatsen, als gedefinieerd in artikel 2, onder g), van Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen ( 24 ), die meer dan 10 t afval per dag ontvangen of een totale capaciteit van meer dan 25 000 t hebben, met uitzondering van stortplaatsen voor inerte afvalstoffen. |
|
5.5. |
Tijdelijke opslag van niet onder punt 5.4 vallende gevaarlijke afvalstoffen, in afwachting van een van de onder de punten 5.1, 5.2, 5.4 en 5.6 vermelde behandelingen, met een totale capaciteit van meer dan 50 t, met uitsluiting van tijdelijke opslag, voorafgaande aan inzameling, op de plaats van productie. |
|
5.6. |
Ondergrondse opslag van gevaarlijke afvalstoffen met een totale capaciteit van meer dan 50 t. |
6. Andere activiteiten
|
6.1. |
De fabricage, in industriële installaties van:
a)
papierpulp uit hout of uit andere vezelstoffen;
b)
papier of karton met een productiecapaciteit van meer dan 20 t per dag;
c)
een of meer van de volgende platen en panelen van hout: oriented strand board (OSB), spaanplaat of vezelplaat met een productiecapaciteit van meer dan 600 m3 per dag. |
|
6.2. |
De voorbehandeling (zoals wassen, bleken, merceriseren) of het verven of afwerken van textielvezels of textiel met een verwerkingscapaciteit van meer dan 10 ton per dag. |
|
6.3. |
Het looien van huiden met een verwerkingscapaciteit van meer dan 12 t eindproducten per dag. |
|
6.4. |
a)
De exploitatie van slachthuizen met een productiecapaciteit van meer dan 50 t per dag geslachte dieren.
b)
De bewerking en verwerking behalve het uitsluitend verpakken, van de volgende grondstoffen, al dan niet eerder bewerkt of onbewerkt, voor de fabricage van levensmiddelen of voeder van:
i)
uitsluitend dierlijke grondstoffen (andere dan uitsluitend melk) met een productiecapaciteit van meer dan 75 t per dag eindproducten;
ii)
uitsluitend plantaardige grondstoffen met een productiecapaciteit van meer dan 300 t per dag eindproducten of 600 t per dag eindproducten indien de installatie gedurende een periode van niet meer dan 90 opeenvolgende dagen in om het even welk jaar in bedrijf is;
iii)
dierlijke en plantaardige grondstoffen, zowel in gecombineerde als in afzonderlijke producten, met een productiecapaciteit in ton per dag van meer dan:
—
75 indien A gelijk is aan of hoger dan 10, of
—
[300- (22,5 × A)] in alle andere gevallen,
waarin „A” het aandeel dierlijk materiaal is (in gewichtspercentage) van de productiecapaciteit in eindproducten. De verpakking is niet inbegrepen in het eindgewicht van het product. Deze onderafdeling is niet van toepassing wanneer de grondstof uitsluitend melk is.
c)
De bewerking en verwerking van uitsluitend melk, met een hoeveelheid ontvangen melk van meer dan 200 t per dag (gemiddelde waarde op jaarbasis). |
|
6.5. |
De destructie of verwerking van kadavers of dierlijke bijproducten met een verwerkingscapaciteit van meer dan 10 ton per dag. |
|
6.6. |
Elektrolyse voor de productie van waterstof met een productiecapaciteit van meer dan 50 ton per dag. |
|
6.7. |
De oppervlaktebehandeling van stoffen, voorwerpen of producten met behulp van organische oplosmiddelen, in het bijzonder voor het appreteren, bedrukken, het aanbrengen van een laag, het ontvetten, het vochtdicht maken, lijmen, verven, reinigen of impregneren, met een verbruikscapaciteit van meer dan 150 kg organisch oplosmiddel per uur, of meer dan 200 t per jaar. |
|
6.8. |
De fabricage van koolstof (harde gebrande steenkool) of elektrografiet door verbranding of grafitisering. |
|
6.9. |
Het afvangen van CO2-stromen van onder deze richtlijn vallende installaties voor geologische opslag overeenkomstig Richtlijn 2009/31/EG. |
|
6.10. |
De conservering van hout en houtproducten met behulp van chemische stoffen met een productiecapaciteit van meer dan 75 m3 per dag, met uitzondering van de behandeling die uitsluitend gericht is op het voorkomen van sapvlekken. |
|
6.11. |
Een niet onder het toepassingsgebied van Richtlijn 91/271/EEG vallende zelfstandig geëxploiteerde behandeling van afvalwater dat door een onder hoofdstuk II vallende installatie is geloosd. |
BIJLAGE I bis
In artikel 70 bis bedoelde activiteiten
Installaties vallen binnen het toepassingsgebied van deze bijlage als zij onder één of meer van de volgende categorieën activiteiten vallen:
Het houden van varkens met een omvang die van 350 VSE of meer, met uitzondering van veehouderijactiviteiten die plaatsvinden met inachtneming van voorschriften inzake biologische productie overeenkomstig Verordening (EU) 2018/848 of waarbij de bezettingsdichtheid minder dan 2 VSE/hectare bedraagt en de grond alleen wordt gebruikt voor begrazing of voor de teelt van voedergewassen voor het voederen van de dieren en de dieren gedurende een groot deel van het jaar of tijdens bepaalde seizoenen buiten worden gehouden.
Het houden van uitsluitend leghennen met een omvang van 300 VSE of meer of het houden van uitsluitend andere categorieën pluimvee met een omvang van 280 VSE of meer. In installaties waar verschillende soorten pluimvee worden gehouden, waaronder leghennen, bedraagt de drempel 280 VSE, waarbij voor leghennen een wegingsfactor ( 25 ) van 0,93 wordt toegepast.
Het houden van een combinatie van varkens en pluimvee met een omvang van 380 VSE of meer, met uitzondering van varkenshouderijen in installaties die geëxploiteerd worden met inachtneming van voorschriften inzake biologische productie overeenkomstig Verordening (EU) 2018/848 of waarbij de bezettingsdichtheid minder dan 2 VSE/hectare bedraagt en de grond alleen wordt gebruikt voor begrazing of voor de teelt van voedergewassen voor het voederen van de dieren en de dieren gedurende een groot deel van het jaar of tijdens bepaalde seizoenen buiten worden gehouden.
Het VSE-niveau van een installatie wordt berekend aan de hand van de volgende omrekenfactoren:
Varkens:
Fokzeugen ≥ 50 kg … 0,500
Biggen ≤ 20 kg … 0,027
Andere varkens … 0,300
Pluimvee:
Vleeskuikens … 0,007
Leghen … 0,014
Kalkoenen … 0,030
Eenden … 0,010
Ganzen … 0,020
Struisvogels … 0,350
Ander pluimvee… 0,001
BIJLAGE II
Beginselen die in acht moeten worden genomen bij het toestaan van een afwijking als bedoeld in artikel 15, lid 5
Afwijkingen overeenkomstig artikel 15, lid 5, moeten aan de volgende beginselen voldoen:
1. Kosten
1.1. De in artikel 15, lid 5, bedoelde kosten zijn de kosten om te voldoen aan de met de beste beschikbare technieken geassocieerde emissieniveaus en omvatten zowel kapitaalkosten als operationele kosten. Bredere sociale of economische kosten worden niet inbegrepen.
1.2. De evaluatie van de kosten moet kwantitatief zijn, en moet worden ondersteund door een kwalitatieve beoordeling.
1.3. Bij de evaluatie in aanmerking genomen kosten moeten:
de kosten vertegenwoordigen van de nettowaarde, na aftrek van eventuele financiële voordelen van de toepassing van de beste beschikbare technieken;
de kosten omvatten van toegang tot het financiële kapitaal dat nodig is om de beste beschikbare technieken te financieren;
worden berekend met gebruikmaking van een discontovoet om rekening te houden met verschillen in monetaire waarde in de tijd.
1.4. In de aanvraag tot afwijking worden de bron van de kosten en de methoden voor de berekening ervan duidelijk aangegeven, met inbegrip van de in punt 1.3, onder c), genoemde discontovoet en de raming van de onzekerheden in verband met de kostenevaluatie.
1.5. De door de exploitant beoordeelde kosten moeten door de bevoegde autoriteit worden beoordeeld op basis van informatie uit andere bronnen, zoals technologieaanbieders, onderzoek dat aan collegiale toetsing is onderworpen, deskundigenbeoordelingen of gegevens van andere installaties waar recentelijk de beste beschikbare technieken zijn geïnstalleerd.
2. Milieuvoordelen
2.1. De in artikel 15, lid 4, bedoelde milieuvoordelen zijn de milieuvoordelen van het voldoen aan de met de beste beschikbare technieken geassocieerde emissieniveaus.
2.2. De evaluatie van de milieuvoordelen moet kwantitatief (in geld uitgedrukt) zijn en worden ondersteund door een kwalitatieve beoordeling. Vastgestelde kosten voor schade door verontreiniging moeten worden gebruikt wanneer die beschikbaar zijn.
2.3. Bij de evaluatie van de milieuvoordelen wordt rekening gehouden met een discontovoet die op alle in geld uitgedrukte voordelen wordt toegepast en die de verschillen in waarde voor de samenleving in de tijd aangeeft.
2.4. In de aanvraag tot afwijking worden de bron van de informatie over de milieuvoordelen en de methoden voor de berekening ervan duidelijk aangegeven, met inbegrip van de in punt 1.3, c) genoemde discontovoet en de raming van de onzekerheden in verband met de evaluatie van de milieuvoordelen.
2.5. De door de exploitant geëvalueerde milieuvoordelen moeten door de bevoegde autoriteit worden beoordeeld op basis van deskundigenbeoordelingen of gegevens van andere installaties waar recentelijk de beste beschikbare technieken zijn geïnstalleerd.
3. Onevenredigheid van de kosten ten opzichte van de milieuvoordelen
3.1. Om te bepalen of er sprake is van onevenredigheid, worden de kosten om te voldoen aan de met de beste beschikbare technieken geassocieerde emissieniveaus vergeleken met de voordelen van een dergelijke naleving.
3.2. Het vergelijkingsmechanisme bevat de volgende gegevens:
een methode om onzekerheden bij de evaluatie van kosten en milieuvoordelen aan te pakken;
een specificatie van de marge waarmee de kosten de milieuvoordelen moeten overtreffen.
BIJLAGE III
Criteria voor de bepaling van de beste beschikbare technieken
|
1. |
de toepassing van technieken die weinig afval veroorzaken; |
|
2. |
de toepassing van minder gevaarlijke stoffen, waaronder minder gebruik van zeer zorgwekkende stoffen; |
|
3. |
de ontwikkeling, waar mogelijk, van technieken voor de terugwinning en recycling van de in het proces uitgestoten en gebruikte stoffen en van afval; |
|
4. |
vergelijkbare processen, apparaten of exploitatiemethoden die met succes op industriële schaal zijn beproefd; |
|
5. |
de vooruitgang van de techniek, met inbegrip van digitale hulpmiddelen, en de ontwikkeling van de wetenschappelijke kennis; |
|
6. |
de aard, de effecten en de omvang van de betrokken emissies; |
|
7. |
de data van ingebruikneming van de nieuwe of bestaande installaties; |
|
8. |
de tijd die nodig is voor het omschakelen op een betere beschikbare techniek; |
|
9. |
het verbruik en de aard van de grondstoffen, met inbegrip van water, en hulpbronnenefficiëntie en hergebruik en decarbonisatie; |
|
10. |
de noodzaak de gevolgen van de emissies en de risico’s voor het milieu, met inbegrip van de biodiversiteit, te voorkomen of tot een minimum te beperken; |
|
11. |
de noodzaak ongevallen te voorkomen en de gevolgen daarvan voor het milieu en de menselijke gezondheid te beperken; |
|
12. |
door publiekrechtelijke internationale organisaties gepubliceerde informatie. |
BIJLAGE IV
Publieke inspraak in de besluitvorming
|
1. |
Het publiek wordt door middel van openbare aankondigingen en via een website in een vroeg stadium van de besluitvormingsprocedure of uiterlijk zodra de informatie redelijkerwijs kan worden verstrekt in kennis gesteld van:
a)
de aanvraag om een vergunning of, naar gelang van het geval, het voorstel tot bijstelling van een vergunning of van vergunningsvoorwaarden overeenkomstig artikel 21, met de in artikel 12, lid 1, genoemde gegevens;
b)
indien van toepassing, het feit dat een besluit onderworpen is aan een nationale of grensoverschrijdende milieueffectbeoordeling of aan overleg tussen lidstaten overeenkomstig artikel 26;
c)
nadere gegevens over de bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de besluitvorming, waarbij relevante informatie kan worden verkregen, waaraan opmerkingen of vragen kunnen worden voorgelegd en nadere gegevens over de termijnen voor het toezenden van opmerkingen of vragen;
d)
de aard van de eventuele besluiten of, indien van toepassing, het ontwerp-besluit;
e)
indien van toepassing, nadere gegevens over een voorstel tot bijstelling van een vergunning of van de vergunningsvoorwaarden;
f)
tijd, plaats en wijze van verstrekking van de relevante informatie;
g)
nadere gegevens over de overeenkomstig punt 5 getroffen regelingen voor inspraak en raadpleging van het publiek. |
|
2. |
De lidstaten zorgen ervoor dat het volgende binnen een redelijke termijn ter beschikking van het betrokken publiek wordt gesteld:
a)
in overeenstemming met de nationale wetgeving, de voornaamste rapporten en adviezen die aan de bevoegde autoriteit(en) zijn uitgebracht op het tijdstip waarop het betrokken publiek wordt geïnformeerd in overeenstemming met punt 1;
b)
overeenkomstig Richtlijn 2003/4/EG, andere informatie dan de in punt 1 bedoelde die relevant is voor het besluit overeenkomstig artikel 5 van deze richtlijn en die pas beschikbaar wordt nadat het betrokken publiek overeenkomstig punt 1 is geïnformeerd. |
|
3. |
De leden van het betrokken publiek krijgt in een vroeg stadium een reële mogelijkheid om opmerkingen en meningen kenbaar te maken aan de bevoegde autoriteit voordat een besluit wordt genomen. |
|
4. |
De resultaten van de raadplegingen uit hoofde van deze bijlage moeten naar behoren in aanmerking worden genomen bij de besluitvorming. |
|
5. |
Er wordt voor de verschillende fasen in redelijke termijnen voorzien, die toereikend zijn voor de voorlichting van het publiek en, voor de leden van het betrokken publiek, voor doeltreffende voorbereiding op en inspraak in milieubesluitvorming met inachtneming van deze bijlage. |
BIJLAGE V
Technische bepalingen inzake stookinstallaties
DEEL 1
Emissiegrenswaarden voor de in artikel 30, lid 2, bedoelde stookinstallaties
|
1. |
Alle emissiegrenswaarden worden berekend bij een temperatuur van 273,15 K, een druk van 101,3 kPa en na correctie voor het waterdampgehalte van de afgassen en bij een gestandaardiseerd O2-gehalte van 6 % voor vaste brandstoffen, 3 % voor stookinstallaties, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren die vloeibare en gasvormige brandstoffen gebruiken en 15 % voor gasturbines en gasmotoren. |
|
2. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor SO2 voor stookinstallaties die vaste of vloeibare brandstoffen gebruiken, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren
Voor stookinstallaties die vaste brandstoffen gebruiken waarvoor vóór 27 november 2002 vergunning is verleend of waarvoor de exploitant vóór die datum een volledige aanvraag voor een vergunning heeft ingediend, mits de installatie uiterlijk 27 november 2003 in gebruik is genomen, en die niet meer dan 1 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn (voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar) geldt een SO2-emissiegrenswaarde van 800 mg/Nm3. Voor stookinstallaties die vloeibare brandstoffen gebruiken waarvoor vóór 27 november 2002 vergunning is verleend of waarvoor de exploitant vóór die datum een volledige aanvraag voor een vergunning heeft ingediend, mits de installatie uiterlijk 27 november 2003 in gebruik is genomen, en die niet meer dan 1 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn, als voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar, geldt een SO2-emissiegrenswaarde van 850 mg/Nm3 in het geval van installaties met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van maximaal 300 MW en van 400 mg/Nm3 in het geval van installaties met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van meer dan 300 MW. Delen van een stookinstallatie waarvan de afgassen via een of meer afzonderlijke afgaskanalen in een gemeenschappelijke schoorsteen worden uitgestoten en die niet meer dan bedrijfsuur 1 500 per jaar in bedrijf zijn (als voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar), kunnen worden onderworpen aan de in de twee vorige alinea’s vastgestelde emissiegrenswaarden in verhouding tot het totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van de gehele stookinstallatie. In zulke gevallen worden de via elk betrokken afgaskanaal uitgestoten emissies apart gecontroleerd. |
|
3. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor SO2 voor stookinstallaties die gasvormige brandstoffen gebruiken, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren
Voor stookinstallaties die gassen met lage calorische waarde gebruiken, verkregen door vergassing van raffinaderijresiduen, waarvoor vóór 27 november 2002 vergunning is verleend of waarvan de exploitant vóór die datum een volledige aanvraag voor een vergunning heeft ingediend, op voorwaarde dat de installatie uiterlijk 27 november 2003 operationeel was, geldt een SO2-emissiegrenswaarde van 800 mg/Nm3. |
|
4. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor NOx voor stookinstallaties die vaste of vloeibare brandstoffen gebruiken, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren.
Voor stookinstallaties in chemische installaties die zelf vloeibare productieresiduen als niet-commerciële brandstof verbruiken, met een nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van niet meer dan 500 MWth, waarvoor vóór 27 november 2002 een vergunning is verleend of waarvan de exploitant vóór die datum een volledige vergunningaanvraag heeft ingediend, geldt voor NOx-emissiegrenswaarde van 450 mg/Nm3, op voorwaarde dat de installatie uiterlijk 27 november 2003 operationeel was. Voor stookinstallaties die vaste of vloeibare brandstoffen gebruiken met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van niet meer dan 500 MW waarvoor vóór 27 november 2002 vergunning is verleend of die vóór die datum een volledige aanvraag voor een vergunning hebben ingediend, op voorwaarde dat de installatie uiterlijk 27 november 2003 operationeel was, en die niet meer dan 1 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn, als voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar, geldt een emissiegrenswaarde voor NOx van 450 mg/Nm3. Voor stookinstallaties die vaste brandstoffen gebruiken met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van meer dan 500 MW waarvoor vóór 1 juli 1987 vergunning is verleend en die niet meer dan 1 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn (voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar), geldt een emissiegrenswaarde voor NOx van 450 mg/Nm3. Voor stookinstallaties met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ groter dan 500 MW die vloeibare brandstoffen gebruiken, waarvoor vóór 27 november 2002 vergunning is verleend of waarvan de exploitanten vóór die datum een volledige aanvraag voor een vergunning hebben ingediend, op voorwaarde dat de installatie uiterlijk 27 november 2003 operationeel was, en die niet meer dan 1 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn, als voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar, geldt een NOx-emissiegrenswaarde van 400 mg/Nm3. Delen van een stookinstallatie waarvan de afgassen via één of meer afzonderlijke afgaskanalen in een gemeenschappelijke schoorsteen worden uitgestoten en die niet meer dan 1 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn, als voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar, kunnen aan de in de drie voorgaande alinea’s genoemde emissiegrenswaarden worden onderworpen voor het totale nominale ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van de volledige stookinstallatie. In zulke gevallen worden de via elk betrokken afgaskanaal uitgestoten emissies apart gecontroleerd. |
||||||||||||||||||||
|
5. |
►C2 Voor gasturbines (met inbegrip van STEG) die als vloeibare brandstof lichte of halfzware distillaten gebruiken, geldt een NOx-emissiegrenswaarde van 90 mg/Nm3 en een CO-emissiegrenswaarde van 100 mg/Nm3. ◄ De in dit punt genoemde emissiegrenswaarden gelden niet voor gasturbines die, voor noodgevallen, minder dan 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn. De exploitant van dergelijke installaties registreert de uren gedurende welke deze in bedrijf zijn. |
|
6. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor NOx en CO voor met gas gestookte installaties
Voor gasturbines (met inbegrip van STEG), zijn de in de tabel in dit punt vermelde NOx- en CO-emissiegrenswaarden slechts van toepassing bij een belading van meer dan 70 %. Voor gasturbines (met inbegrip van STEG) waarvoor vóór 27 november 2002 vergunning is verleend of waarvan de exploitant vóór die datum een volledige aanvraag voor een vergunning heeft ingediend, op voorwaarde dat de installatie uiterlijk 27 november 2003 operationeel was, en die niet meer dan 1 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn, als voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar, geldt een NOx-emissiegrenswaarde van 150 mg/Nm3 in het geval van met aardgas gestookte turbines en van 200 mg/Nm3 in het geval van met andere gassen of met vloeibare brandstoffen gestookte turbines. Delen van een stookinstallatie waarvan de afgassen via één of meer afzonderlijke afgaskanalen in een gemeenschappelijke schoorsteen worden uitgestoten en die niet meer dan 1 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn, als voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar, kunnen aan de in de voorgaande alinea genoemde emissiegrenswaarden worden onderworpen voor het totale nominale ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van de volledige stookinstallatie. In zulke gevallen worden de via elk betrokken afgaskanaal uitgestoten emissies apart gecontroleerd. De in dit punt vermelde emissiegrenswaarden zijn niet van toepassing op gasturbines en gasmotoren die, voor noodgevallen, minder dan 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn. De exploitant van dergelijke installaties registreert de uren gedurende welke deze in bedrijf zijn. |
||||||||||||||||||||||||
|
7. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor stof voor stookinstallaties die vaste of vloeibare brandstoffen gebruiken, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren
|
||||||||||||||||||||
|
8. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor stof voor stookinstallaties die gasvormige brandstoffen gebruiken, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren
|
DEEL 2
Emissiegrenswaarden voor de in artikel 30, lid 3, bedoelde stookinstallaties
|
1. |
Alle emissiegrenswaarden worden berekend bij een temperatuur van 273,15 K, een druk van 101,3 kPa en na correctie voor het waterdampgehalte van de afgassen en bij een gestandaardiseerd O2-gehalte van 6 % voor vaste brandstoffen, 3 % voor stookinstallaties, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren, die vloeibare en gasvormige brandstoffen gebruiken en 15 % voor gasturbines en gasmotoren. Voor gecombineerde-cyclus gasturbines met aanvullende verbranding, kan het gestandaardiseerde O2-gehalte door de bevoegde autoriteit worden gedefinieerd met inachtneming van de bijzondere kenmerken van de betrokken installatie. |
|
2. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor SO2 voor stookinstallaties die vaste of vloeibare brandstoffen gebruiken, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren
|
|
3. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor SO2 voor stookinstallaties die gasvormige brandstoffen gebruiken, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren
|
|
4. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor NOx voor stookinstallaties die vaste of vloeibare brandstoffen gebruiken, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren.
|
|
5. |
Voor gasturbines (met inbegrip van STEG) die als vloeibare brandstof lichte of halfzware distillaten gebruiken, geldt een NOx-emissiegrenswaarde van 50 mg/Nm3 en een CO-emissiegrenswaarde van 100 mg/Nm3. De in dit punt genoemde emissiegrenswaarden gelden niet voor gasturbines die, voor noodgevallen, minder dan 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn. De exploitant van dergelijke installaties registreert de uren gedurende welke deze in bedrijf zijn. |
|
6. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor NOx en CO voor met gas gestookte installaties
Voor gasturbines (met inbegrip van STEG), zijn de in de tabel in dit punt vermelde NOx- en CO-emissiegrenswaarden slechts van toepassing bij een belading van meer dan 70 %. De in dit punt vermelde emissiegrenswaarden zijn niet van toepassing op gasturbines en gasmotoren die, voor noodgevallen, minder dan 500 bedrijfsuur per jaar in bedrijf zijn. De exploitant van dergelijke installaties registreert de uren gedurende welke deze in bedrijf zijn. |
|||||||||||||||
|
7. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor stof voor stookinstallaties die vaste of vloeibare brandstoffen gebruiken, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren
|
|
8. |
Emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor stof voor stookinstallaties die gasvormige brandstoffen gebruiken, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren
|
DEEL 3
Monitoring van emissies
|
1. |
De concentratie zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof in afgassen van elke stookinstallatie met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van 100 MW of meer wordt continu gemeten. De concentratie koolmonoxide in afgassen van met gasvormige brandstoffen gestookte installaties met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van 100 MW of meer wordt continu gemeten. |
|
2. |
De bevoegde autoriteit kan besluiten de in punt 1 bedoelde continumetingen niet te eisen in de volgende gevallen:
a)
voor stookinstallaties met een levensduur van minder dan 10 000 bedrijfsuren;
b)
voor zwaveldioxide en stof van installaties die met aardgas worden gestookt,
c)
voor zwaveldioxide van installaties die gestookt worden met olie waarvan het zwavelgehalte bekend is, ingeval er geen uitrusting voor de ontzwaveling van afgas is,
d)
voor zwaveldioxide van met biomassa gestookte installaties wanneer de exploitant kan aantonen dat de SO2-emissies in geen geval hoger zijn dan de voorgeschreven emissiegrenswaarden. |
|
3. |
Indien geen continumetingen voorgeschreven zijn, moeten ten minste om de zes maanden metingen van zwaveldioxide, stikstofoxiden, stof en, voor met gas gestookte installaties, ook van koolmonoxide plaatsvinden. |
|
4. |
Voor met steenkool of bruinkool gestookte installaties moet de totale kwikuitstoot ten minste een maal per jaar worden gemeten. |
|
5. |
Als alternatief op de in punt 3 bedoelde metingen van zwaveldioxide en stikstofdioxiden kunnen andere, door de bevoegde autoriteit te controleren en goed te keuren methoden worden gebruikt om de in de emissies aanwezige hoeveelheid zwaveldioxide en stikstofdioxiden vast te stellen. ►C1 Daarbij worden de betrokken normen van de Commissie voor Normalisatie (CEN) gebruikt of, indien er geen CEN-normen bestaan, de ISO-normen, dan wel nationale of internationale normen die gegevens van een gelijkwaardige wetenschappelijke kwaliteit waarborgen. ◄ |
|
6. |
Bij beduidende veranderingen in de gebruikte brandstof of de wijze van functioneren van de stookinstallatie moet de bevoegde autoriteit daarvan in kennis worden gesteld. De bevoegde autoriteit beslist of de in de punten 1 tot en met 4 opgenomen bepalingen inzake monitoring toereikend zijn dan wel aangepast dienen te worden. |
|
7. |
Tot de overeenkomstig punt 1 uitgevoerde continumetingen behoort de meting van zuurstofgehalte, temperatuur, druk en waterdampgehalte van de afgassen. ►C2 Het waterdampgehalte van de afgassen behoeft niet continu te worden gemeten, mits het monster van het afgas gedroogd wordt voordat de emissies geanalyseerd worden. ◄ |
|
8. |
Steekproeven en analyses van de betrokken verontreinigende stoffen en metingen van procesparameters alsmede de kwaliteitsborging van geautomatiseerde meetsystemen en de referentiemeetmethoden om deze systemen te ijken, worden uitgevoerd overeenkomstig de CEN-normen. Indien er geen CEN-normen bestaan, moeten ISO-normen, nationale normen of andere internationale normen worden toegepast die waarborgen dat gegevens van een gelijkwaardige wetenschappelijke kwaliteit worden verstrekt. De geautomatiseerde meetsystemen worden tenminste eenmaal per jaar met behulp van parallelmetingen met de referentiemethoden gecontroleerd. De exploitant stelt de bevoegde autoriteit onverwijld in kennis van de resultaten van de controle van de geautomatiseerde meetsystemen. |
|
9. |
Op het niveau van de emissiegrenswaarde mogen de waarden van de 95 %-betrouwbaarheidsintervallen van individuele metingen de volgende percentages van de emissiegrenswaarden niet overschrijden:
|
|
10. |
De gevalideerde uur- en daggemiddelden worden vastgesteld op grond van de gevalideerde gemeten uurgemiddelden, na aftrek van de waarde van de in punt 9 vermelde betrouwbaarheidsinterval. Een dag waarvan meer dan drie uurgemiddelden ongeldig zijn wegens een storing in of het onderhoud van het geautomatiseerde meetsysteem, wordt ongeldig verklaard. Indien daardoor meer dan tien dagen per jaar ongeldig worden verklaard, verplicht de bevoegde autoriteit de exploitant onverwijld passende maatregelen te treffen om de betrouwbaarheid van het geautomatiseerde meetsysteem te verbeteren. |
|
11. |
In het geval van installaties die aan de in artikel 31 genoemde ontzwavelingspercentages moeten voldoen, wordt ook het zwavelgehalte van de in de installatie gestookte brandstof eveneens regelmatig gecontroleerd. Bij wezenlijke veranderingen in de gebruikte brandstof worden de bevoegde autoriteiten daarvan in kennis gesteld. |
DEEL 4
Beoordeling van de naleving van de emissiegrenswaarden
|
1. |
Bij continumetingen worden de in de delen 1 en 2 bedoelde emissiegrenswaarden geacht te zijn nageleefd, indien uit de evaluatie van de meetresultaten voor de bedrijfsduur tijdens een kalenderjaar blijkt dat aan alle volgende voorwaarden is voldaan:
a)
geen gevalideerd maandgemiddelde is hoger dan de in de delen 1 en 2 vermelde toepasselijke emissiegrenswaarden;
b)
geen gevalideerd daggemiddelde is hoger dan 110 % van de in de delen 1 en 2 vermelde toepasselijke emissiegrenswaarden;
c)
voor stookinstallaties die uitsluitend uit met steenkool gestookte ketels bestaan met een totaal nominaal ►C1 thermisch ingangsvermogen ◄ van minder dan 50 MW, is geen gevalideerd daggemiddelde hoger dan 150 % van de in de delen 1 en 2 vermelde toepasselijke emissiegrenswaarden;
d)
95 % van alle gevalideerde uurgemiddelden in één jaar is niet hoger dan 200 % van de in de delen 1 en 2 vermelde toepasselijke emissiegrenswaarden. De „gevalideerde gemiddelden” worden bepaald overeenkomstig deel 3, punt 10. Voor de berekening van de gemiddelde emissiewaarden, worden de waarden die zijn gemeten tijdens de in artikel 30, leden 5 en 6, en artikel 37 bedoelde periodes en de periodes van opstarten en stilleggen, buiten beschouwing gelaten. |
|
2. |
Indien continumetingen niet zijn vereist, worden de in de delen 1 en 2 bedoelde emissiegrenswaarden geacht te zijn nageleefd, indien de resultaten van alle meetcycli of van andere procedures die overeenkomstig de door de bevoegde autoriteiten vastgelegde regels zijn bepaald en vastgesteld, de emissiegrenswaarden niet overschrijden. |
DEEL 5
Minimaal ontzwavelingspercentage
|
1. |
Minimaal ontzwavelingspercentage voor stookinstallaties als bedoeld in artikel 30, lid 2
|
|||||||||||||||||
|
2. |
Minimaal ontzwavelingspercentage voor stookinstallaties als bedoeld in artikel 30, lid 3
|
DEEL 6
Naleving van het ontzwavelingspercentage
De in deel 5 van deze bijlage genoemde ontzwavelingspercentages gelden als gemiddelde maandelijkse grenswaarde.
DEEL 7
Gemiddelde emissiegrenswaarden voor gemengde stookinstallaties
Gemiddelde SO2-emissiegrenswaarden (mg/Nm3) voor gemengde stookinstallaties in een raffinaderij, met uitzondering van gasturbines en gasmotoren, die distillatie- en omzettingsresiduen afkomstig van het raffineren van ruwe aardolie, alleen of in combinatie met andere brandstoffen, zelf verbruiken:
voor stookinstallaties waarvoor vóór 27 november 2002 vergunning is verleend of waarvan de exploitant vóór die datum een volledige aanvraag voor een vergunning heeft ingediend, op voorwaarde dat de installatie uiterlijk 27 november 2003 operationeel was: 1 000 mg/Nm3;
voor overige stookinstallaties: 600 mg/Nm3.
Deze emissiegrenswaarden worden berekend bij een temperatuur van 273,15 K, een druk van 101,3 kPa en na aftrek van het waterdampgehalte van de afvalgassen, en bij een genormaliseerde O2-inhoud van 6 % voor vaste brandstoffen en van 3 % voor vloeibare of gasvormige brandstoffen.
BIJLAGE VI
Technische bepalingen inzake afvalverbrandingsinstallaties en afvalmeeverbrandingsinstallaties
DEEL 1
Definities
In deze bijlage gelden de volgende definities:
bestaande afval verbrandingsinstallatie: een van de volgende afvalverbrandings die:
vóór 28 december 2002 in werking was is en over een vergunning beschikt beschikte overeenkomstig de toepasselijke wetgeving van de Unie;
toestemming had of geregistreerd is voor afvalverbranding en over een vergunning beschikte die was afgegeven vóór 28 december 2002 overeenkomstig de toepasselijke wetgeving van de Unie, op voorwaarde dat de installatie uiterlijk 28 december 2003 operationeel was;
naar het oordeel van de bevoegde autoriteit vóór 28 december 2002 volwaardig kandidaat was voor een vergunning, op voorwaarde dat de installatie uiterlijk 28 december 2004 operationeel was;
nieuwe afvalverbrandingsinstallatie: een afvalverbrandingsinstallatie die niet onder a) valt.
DEEL 2
Equivalentiefactoren voor dibenzo-p-dioxinen en dibenzofuranen
Voor de bepaling van de totale concentratie dioxines en furanen, worden de massaconcentraties van de volgende dibenzo-p-dioxinen en dibenzofuranen vermenigvuldigd met de volgende equivalentiefactoren voordat ze bij elkaar worden opgeteld:
|
|
Toxische equivalentiefactor |
|
2,3,7,8 - tetrachloordibenzodioxine (TCDD) |
1 |
|
1,2,3,7,8 - pentachloordibenzodioxine (PeCDD) |
0,5 |
|
1,2,3,4,7,8 - hexachloordibenzodioxine (HxCDD) |
0,1 |
|
1,2,3,6,7,8 - hexachloordibenzodioxine (HxCDD) |
0,1 |
|
1,2,3,7,8,9 - hexachloordibenzodioxine (HxCDD) |
0,1 |
|
1,2,3,4,6,7,8 - heptachloordibenzodioxine (HpCDD) |
0,01 |
|
Octachloordibenzodioxine (OCDD) |
0,001 |
|
2,3,7,8 - tetrachloordibenzofuraan (TCDF) |
0,1 |
|
2,3,4,7,8 - pentachloordibenzofuraan (PeCDF) |
0,5 |
|
1,2,3,7,8 - pentachloordibenzofuraan (PeCDF) |
0,05 |
|
1,2,3,4,7,8 - hexachloordibenzofuraan (HxCDF) |
0,1 |
|
1,2,3,6,7,8 - hexachloordibenzofuraan (HxCDF) |
0,1 |
|
1,2,3,7,8,9 - hexachloordibenzofuraan (HxCDF) |
0,1 |
|
2,3,4,6,7,8 - hexachloordibenzofuraan (HxCDF) |
0,1 |
|
1,2,3,4,6,7,8 - heptachloordibenzofuraan (HpCDF) |
0,01 |
|
1,2,3,4,7,8,9 - heptachlorodibenzofuraan (HpCDF) |
0,01 |
|
Octachloordibenzofuraan (OCDF) |
0,001 |
DEEL 3
Grenswaarden voor emissies naar de lucht voor afvalverbrandingsinstallaties
|
1. |
Alle emissiegrenswaarden worden berekend bij een temperatuur van 273,15 K, een druk van 101,3 kPa en na correctie voor het waterdampgehalte van de afgassen. Zij worden gestandaardiseerd op 11 % zuurstof in afgas, behalve bij verbranding van afgewerkte minerale olie zoals gedefinieerd in artikel 3, lid 3, van Richtlijn 2008/98/EG, die wordt gestandaardiseerd op 3 % zuurstof, en in de in deel 6, punt 2.7, bedoelde gevallen.
|
|
2. |
Emissiegrenswaarden die van toepassing zijn in de in artikel 46, lid 6, en artikel 47 vermelde omstandigheden. De totale stof concentratie van de emissies in de atmosfeer van een afval verbrandingsinstallatie overschrijdt onder geen enkele voorwaarde een halfuurgemiddelde van 150 mg/Nm3. De in de punten 1.2 en 1.5 b) vermelde grenswaarden voor TOC en CO voor emissies in de lucht mogen niet worden overschreden. |
|
3. |
De lidstaten kunnen regels stellen voor de vrijstellingen waarin dit deel voorziet. |
DEEL 4
Bepaling van de grenswaarden voor emissies naar de lucht in geval van meeverbranding van afval
|
1. |
Wanneer een specifieke totale emissiegrenswaarde„C” niet in een tabel in dit deel is opgenomen, moet de volgende formule (mengregel) worden toegepast. De emissie grenswaarde voor elke relevante verontreinigende stof en voor CO in het afgas dat ontstaat bij de meeverbranding van afvalstoffen wordt als volgt berekend:
De lidstaten kunnen regels stellen voor de vrijstellingen waarin dit deel voorziet. |
|
2. |
Bijzondere voorschriften voor cementovens waarin afval wordt meeverbrand
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
3. |
Bijzondere voorschriften voor stookinstallaties waarin afval wordt meeverbrand
|
|
4. |
Bijzondere voorschriften voor meeverbrandingsafvalinstallaties in industriële sectoren die niet onder de punten 2 en 3 van dit deel vallen.
|
DEEL 5
Emissiegrenswaarden voor lozingen van afvalwater van de reiniging van afgassen
|
Verontreinigende stof |
Emissiegrenswaarden voor niet-gefiltreerde monsters (mg/l behalve voor dioxinen en furanen) |
|
|
1. Totale hoeveelheid zwevende deeltjes als omschreven in bijlage I van Richtlijn 91/271/EEG |
95 % |
►C1 100 % ◄ |
|
30 |
45 |
|
|
2. Kwik en kwikverbindingen, uitgedrukt als kwik (Hg) |
0,03 |
|
|
3. Cadmium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als cadmium (Cd) |
0,05 |
|
|
4. Thallium en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als thallium (Tl) |
0,05 |
|
|
5. Arseen en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als arseen (As) |
0,15 |
|
|
6. Lood en loodverbindingen, uitgedrukt als lood (Pb) |
0,2 |
|
|
7. Chroom en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als chroom (Cr) |
0,5 |
|
|
8. Koper en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als koper (Cu) |
0,5 |
|
|
9. Nikkel en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als nikkel (Ni) |
0,5 |
|
|
10. Zink en de verbindingen daarvan, uitgedrukt als zink (Zn) |
1,5 |
|
|
11. Dioxinen en furanen |
0,3 ng/l |
|
DEEL 6
Emissiemonitoring
1. Meettechnieken
|
1.1. |
Metingen ter bepaling van de concentratie van lucht- en waterverontreinigende stoffen moeten representatief zijn. |
|
1.2. |
De bemonstering en analyse van alle verontreinigende stoffen, met inbegrip van dioxinen en furanen, de kwaliteitsborging van geautomatiseerde meetsystemen, evenals de referentiemetingen ter ijking daarvan, moeten worden uitgevoerd overeenkomstig de CEN/ISO-normen. Indien er geen CEN-normen bestaan, moeten ISO-normen, nationale normen of andere internationale normen worden toegepast die waarborgen dat gegevens van een gelijkwaardige wetenschappelijke kwaliteit worden verstrekt. Dit geldt ook voor het systeem voor kwaliteitsborging van het laboratorium dat de bemonstering en analyse uitvoert. Geautomatiseerde meetsystemen worden tenminste eenmaal per jaar met behulp van parallelmetingen met de referentiemethoden gecontroleerd. |
|
1.3. |
De waarden van de 95 %-betrouwbaarheidsintervallen van individuele metingen, bepaald bij de grenswaarden voor de dagelijkse emissie, mogen de volgende percentages van de emissiegrenswaarden niet overschrijden:
De periodieke metingen van de emissies in de atmosfeer en het water worden uitgevoerd overeenkomstig de punten 1.1 en 1.2. |
2. Meting van luchtverontreinigende stoffen
|
2.1. |
Wat verontreinigende stoffen in de lucht betreft worden de volgende metingen verricht:
a)
continumetingen van de volgende stoffen: NOx, mits daarvoor emissiegrenswaarden zijn vastgesteld, CO, totale hoeveelheid stof, TOC, HCl, HF en SO2;
b)
continumetingen van de volgende procesparameters: temperatuur dichtbij de binnenwand of op een door de bevoegde autoriteit toegestaan ander representatief punt van de verbrandingskamer, zuurstofconcentratie, druk, temperatuur en waterdampgehalte van het afgas;
c)
ten minste twee metingen per jaar van zware metalen, dioxinen en furanen; gedurende de eerste werkingsperiode van twaalf maanden dient evenwel ten minste om de drie maanden een meting te worden verricht. |
|
2.2. |
De verblijftijd, de minimumtemperatuur en het zuurstofgehalte van de afgassen worden op passende wijze gecontroleerd, en wel ten minste één keer wanneer de afval verbrandings- of -meeverbrandingsinstallatie in werking wordt gesteld alsmede onder de meest ongunstige bedrijfsomstandigheden. |
|
2.3. |
Continumeting van HF mag achterwege blijven indien voor HCl behandelingsstappen worden gevolgd die waarborgen dat de emissiegrenswaarde voor HCl niet wordt overschreden. In dat geval worden de emissies van HF periodiek gemeten zoals bepaald in punt 2.1, onder c). |
|
2.4. |
Continumeting van het waterdampgehalte is niet nodig indien de als monster gebruikte afgassen worden gedroogd alvorens de emissies worden geanalyseerd. |
|
2.5. |
De bevoegde autoriteit kan oordelen dat in afvalverbrandings- of meeverbrandingsinstallaties geen continumetingen van HCl, HF en SO2 dienen te worden uitgevoerd, maar wel periodieke metingen als bepaald in lid 2, onder c), of dat geen metingen moeten worden verricht indien de exploitant kan aantonen dat de emissies van genoemde verontreinigende stoffen in geen geval hoger kunnen zijn dan de vastgestelde emissiegrenswaarden. De bevoegde autoriteit kan besluiten dat het in bestaande installaties met een nominale capaciteit van minder dan 6 t per uur niet nodig is continumetingen voor NOx uit te voeren, maar wel periodieke metingen als bedoeld in punt 2.1, onder c), indien de exploitant aan de hand van informatie betreffende de kwaliteit van het betrokken afval, de gebruikte technologieën en de resultaten van de emissiemonitoring kan aantonen dat de uitstoot van NOx in geen geval de vastgestelde emissiegrenswaarden kan overschrijden. |
|
2.6. |
De bevoegde autoriteit kan voorschrijven voor zware metalen één meting om de twee jaar te verrichten, en voor dioxinen en furanen één meting per jaar op voorwaarde dat:
a)
de emissies als gevolg van verbranding of meeverbranding van afval in alle omstandigheden minder dan 50 % bedragen van de emissiegrenswaarden;
b)
het te verbranden of mee te verbranden afval uitsluitend bestaat uit bepaalde gesorteerde brandbare fracties ongevaarlijk afval dat niet recycleerbaar is en aan bepaalde kenmerken voldoet, en dat nader omschreven wordt op basis van de in punt c) genoemde beoordeling;
c)
de exploitant aan de hand van informatie over de kwaliteit van het afval in kwestie en monitoring van de emissies kan bewijzen dat de emissies onder alle omstandigheden aanmerkelijk lager liggen dan de emissiegrenswaarden voor dioxinen, furanen en zware metalen. |
|
2.7. |
De resultaten van de metingen worden gestandaardiseerd aan de hand van de in deel 3 vermelde genormaliseerde zuurstofgehaltes of berekend overeenkomstig deel 4 en de in deel 7 vastgestelde formule. Wanneer afval in een met zuurstof verrijkte atmosfeer wordt verbrand of meeverbrand, mogen de meetresultaten worden herleid tot een door de bevoegde instantie vastgesteld zuurstofgehalte dat de bijzondere omstandigheden van het specifieke geval weerspiegelt. Worden de emissies van verontreinigende stoffen verminderd door behandeling van het afgas in een afvalverbrandings- of meeverbrandingsinstallatie waarin gevaarlijke afvalstoffen worden behandeld, dan geschiedt standaardisering voor de in de eerste alinea vermelde zuurstofgehaltes enkel en alleen indien het over dezelfde periode als voor de betrokken verontreinigende stof gemeten zuurstofgehalte hoger is dan het relevante standaardzuurstofgehalte. |
3. Meting van waterverontreinigende stoffen
|
3.1. |
De volgende metingen worden uitgevoerd op het lozingspunt van het afvalwater:
a)
continumetingen van de pH, de temperatuur en het debiet;
b)
dagelijkse steekproefmetingen van de totale hoeveelheid zwevende deeltjes of metingen van een met het debiet evenredige steekproef over een periode van 24 uur;
c)
ten minste maandelijkse metingen van een met het debiet evenredige representatieve steekproef over een periode van 24 uur van Hg, Cd, TI, As, Pb, Cr, Cu, Ni en Zn;
d)
ten minste elke zes maanden van dioxinen en furanen; gedurende de eerste exploitatieperiode van twaalf maanden dient evenwel ten minste om de drie maanden een meting te worden uitgevoerd. |
|
3.2. |
Wanneer het afvalwater dat bij de reiniging van afgassen ontstaat, ter plaatse gezamenlijk met afvalwater uit andere bronnen van de plaats van de installatie wordt gezuiverd, verricht de exploitant de metingen:
a)
op de afvalwaterstroom van de afgasreinigingsprocessen vóór de uitmonding daarvan op de gezamenlijke afvalwaterzuiveringsinstallatie;
b)
op de andere afvalwaterstroom of -stromen vóór de uitmonding daarvan op de gezamenlijke afvalwaterzuiveringsinstallatie;
c)
op het punt waar het afvalwater na de zuivering uiteindelijk door de afval verbrandingsinstallatie of de - meeverbrandingsinstallatie wordt geloosd. |
DEEL 7
Formule voor de berekening van de emissieconcentratie bij genormaliseerd zuurstofgehalte
|
ES |
= |
Berekende emissieconcentratie bij genormaliseerd zuurstofgehalte |
|
EM |
= |
Gemeten emissieconcentratie |
|
OS |
= |
Genormaliseerd zuurstofgehalte |
|
OM |
= |
Gemeten zuurstofgehalte |
DEEL 8
Beoordeling van de naleving van de emissiegrenswaarden
1. Grenswaarden voor emissies in de lucht
|
1.1. |
Aan de emissiegrenswaarden voor lucht wordt geacht voldaan te zijn wanneer:
a)
geen van de daggemiddelden hoger is dan een in punt 1.1 van deel 3 of in deel 4 vermelde of overeenkomstig deel 4 berekende emissiegrenswaarde;
b)
ofwel geen van de halfuurgemiddelden hoger is dan een van de in, kolom A van de tabel onder punt 1.2 van deel 3 vermelde emissiegrenswaarden ofwel, in voorkomend geval, 97 % van de halfuurgemiddelden over het jaar niet hoger liggen dan een van de in kolom B van de tabel onder punt 1.2 van deel 3 vermelde emissiegrenswaarden;
c)
geen van de gemiddelden over de voor zware metalen en dioxinen en furanen vastgestelde bemonsteringsperiode hoger is dan een in de punten 1.3 en 1.4 van deel 3 of in deel 4 vermelde of overeenkomstig deel 4 berekende emissiegrenswaarde;
d)
voor koolmonoxide (CO):
i)
voor afvalverbrandingsinstallaties:
—
ten minste 97 % van de daggemiddelden gedurende één jaar de in punt 1.5, onder a), van deel 3 vastgestelde emissiegrenswaarden niet overschrijden; en
—
ten minste 95 % van alle 10-minutengemiddelden gedurende een willekeurige periode van 24 uur (1) of alle halfuurgemiddelden tijdens diezelfde periode de in punt 1.5, onder b) en c), van deel 3 vastgestelde emissiegrenswaarden niet overschrijden; in het geval van verbrandingsinstallaties waarin het bij verbranding ontstane gas gedurende ten minste twee seconden wordt verhit tot een temperatuur van ten minste 1 100 °C, mogen de lidstaten voor de 10-minutengemiddelden een evaluatieperiode van zeven dagen toepassen;
ii)
voor afvalmeeverbrandingsinstallaties: voldaan is aan de bepalingen van deel 4. |
|
1.2. |
De halfuurgemiddelden en de 10-minutengemiddelden worden bepaald binnen de tijd dat de installatie werkelijk in werking is (niet inbegrepen de voor de inwerkingstelling en stillegging benodigde tijd, wanneer dan geen afvalstoffen worden verbrand) op basis van de meetwaarden nadat daarvan de waarde van het betrouwbaarheidsinterval van punt 1.3 van deel 6 is afgetrokken. Een daggemiddelde is slechts geldig indien voor de betrokken dag niet meer dan vijf halfuurgemiddelden als gevolg van defecten of het onderhoud van het systeem voor continumetingen buiten beschouwing zijn gelaten. Per jaar mogen niet meer dan tien daggemiddelden ten gevolge van defecten of onderhoud van het continumetingssysteem buiten beschouwing worden gelaten. |
|
1.3. |
De gemiddelden over de bemonsteringsperiode en de gemiddelden in het geval van periodieke metingen van HF, HCl en SO2 worden bepaald overeenkomstig de artikelen 45, lid 1, onder e); artikel 48, lid 3, en punt 1 van deel 6. |
2. Emissiegrenswaarden voor waterlozingen
De emissiegrenswaarden voor lozingen in water worden geacht te zijn nageleefd indien:
bij metingen van de totale hoeveelheid zwevende deeltjes 95 % en 100 % van de meetwaarden de respectieve emissiegrenswaarden van deel 5 niet overschrijden;
bij metingen van zware metalen (Hg, Cd, TI, As, Pb, Cr, Cu, Ni and Zn) niet meer dan eenmaal per jaar de emissiegrenswaarden van deel 5 overschreden worden; of, indien de lidstaat meer dan 20 steekproeven per jaar voorschrijft, bij niet meer dan 5 % van deze steekproeven de emissiegrenswaarden van deel 5 overschreden worden;
bij de resultaten van de metingen van dioxinen en furanen de emissiegrenswaarde van deel 5 niet overschreden wordt.
BIJLAGE VII
Technische bepalingen voor installaties en activiteiten waarbij organische oplosmiddelen worden gebruikt
DEEL 1
Activiteiten
|
1. |
De in elk van de volgende punten vermelde activiteiten omvatten de reiniging van de procesapparatuur, maar niet de reiniging van de werkstukken, tenzij andersluidende vermeldingen zijn opgenomen. |
|
2. |
Aanbrengen van lijmlagen Activiteiten waarbij een kleefstof op een oppervlak wordt aangebracht, met uitzondering van het aanbrengen van lijmlagen en lamineren samenhangend met drukprocessen. |
|
3. |
Coatingwerkzaamheden Alle activiteiten waarbij een of meer ononderbroken lagen van een coating worden aangebracht op:
a)
een van de volgende voertuigen:
i)
nieuwe auto’s die in Richtlijn 2007/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van een kader voor de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van systemen, onderdelen en technische eenheden die voor dergelijke voertuigen zijn bestemd ( 26 ) worden gedefinieerd als voertuigen van categorie M1 en, voor zover de coating plaatsvindt in dezelfde installatie als voertuigen van M1 van categorie N1;
ii)
vrachtwagencabines, gedefinieerd als de behuizing voor de chauffeur en de daarmee geïntegreerde behuizing voor de technische apparatuur van voertuigen die in Richtlijn 2007/46/EG als voertuigen van de categorieën N2 en N3 worden gedefinieerd;
iii)
bestelwagens en vrachtwagens, in Richtlijn 2007/46/EG gedefinieerd als voertuigen van de categorieën N1, N2 en N3, met uitzondering van vrachtwagencabines;
iv)
bussen, in Richtlijn 2007/46/EG gedefinieerd als voertuigen van de categorieën M2 en M3;
v)
aanhangwagens, gedefinieerd in de categorieën O1, O2, O3 en O4 in Richtlijn 2007/46/EG;
b)
metalen en kunststofoppervlakken, met inbegrip van oppervlakken van vliegtuigen, schepen, treinen enz.;
c)
houten oppervlakken;
d)
textiel, stoffen, film en papieroppervlakken;
e)
leder. Coatingwerkzaamheden omvatten niet de coating van substraten met metalen met behulp van elektroforese en chemische spuittechnieken. Als de coatingactiviteit ook een stap omvat waarbij hetzelfde artikel wordt bedrukt, ongeacht de daarbij gebruikte techniek, wordt deze stap als onderdeel van de coatingactiviteit beschouwd. Drukactiviteiten die als afzonderlijke activiteiten plaatsvinden, vallen echter niet binnen deze categorie, maar kunnen onder hoofdstuk 5 van deze richtlijn vallen indien de drukactiviteit binnen het toepassingsgebied daarvan valt. |
|
4. |
Bandlakken Elke activiteit waarbij band van staal, roestvrij staal, bekleed staal, koperlegeringen of aluminiumband in een continu procedé wordt bekleed met een filmvormende of laminaatcoating. |
|
5. |
Chemisch reinigen Alle industriële of commerciële activiteiten waarbij vluchtige organische stoffen worden gebruikt in een installatie voor het schoonmaken van kleren, meubelstoffen en soortgelijke consumptiegoederen, met uitzondering van het handmatig verwijderen van vlekken in de textiel- en de kledingindustrie. |
|
6. |
Fabricage van schoeisel Elke activiteit met betrekking tot de fabricage van volledig schoeisel of delen daarvan. |
|
7. |
Vervaardiging van coating mengsels, lak, inkt en kleefstoffen De vervaardiging van bovengenoemde eindproducten en, wanneer dit in dezelfde installatie gebeurt, van halffabrikaten door het mengen van pigmenten, hars en kleefstoffen met organische oplosmiddelen of andere draagstoffen, waaronder dispergeren en predispergeren, aanpassen van de viscositeit en de kleur en bewerkingen om de verpakking te vullen met het eindproduct. |
|
8. |
Vervaardiging van geneesmiddelen De chemische synthese, fermentatie, extractie, formulering en afwerking van geneesmiddelen en de vervaardiging van halffabrikaten, voor zover deze op dezelfde plaats gebeurt. |
|
9. |
Drukken Een activiteit waarbij tekst en/of afbeeldingen worden gereproduceerd door met behulp van een beelddrager inkt op ongeacht welk soort oppervlak aan te brengen. Hieronder vallen ook daarmee samenhangende lak-, coating- en lamineertechnieken. Onder hoofdstuk V vallen alleen de volgende deelprocessen:
a)
flexografie: een drukactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een beelddrager van rubber of elastische fotopolymeren, waarop de drukkende delen zich boven de niet-drukkende delen bevinden, en van vloeibare inkt die door verdamping droogt;
b)
heatsetrotatie-offset: een rotatiedrukactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een beelddrager waarop de drukkende delen en de niet-drukkende delen in hetzelfde vlak liggen, waarbij rotatie inhoudt dat het te bedrukken materiaal niet als aparte vellen maar van een rol in de machine wordt gevoerd. Het niet-drukkende deel wordt zodanig behandeld dat het water aantrekt en derhalve de inkt afstoot. Het drukkende deel wordt zodanig behandeld dat het inkt opneemt en overbrengt op het te bedrukken oppervlak. De verdamping vindt plaats in een oven, waar het bedrukte materiaal met warme lucht wordt verwarmd;
c)
lamineren samenhangend met een drukproces: de samenhechting van twee of meer flexibele materialen tot een laminaat;
d)
illustratiediepdruk: rotatiediepdrukactiviteit waarbij papier voor tijdschriften, brochures, catalogi of soortgelijke producten met inkt op basis van tolueen wordt bedrukt;
e)
rotatiediepdruk: een drukactiviteit waarbij gebruik wordt gemaakt van een cilindrische beelddrager, waarop de drukkende delen lager liggen dan de niet-drukkende delen, en vloeibare inkt die door verdamping droogt. De napjes worden met inkt gevuld en het overschot wordt van de niet-drukkende delen verwijderd voordat het te bedrukken oppervlak contact met de cilinder maakt en de inkt uit de napjes trekt;
f)
rotatiezeefdruk: een rotatiedrukactiviteit waarbij de inkt door een poreuze beelddrager wordt geperst, waarbij de drukkende delen open zijn en het niet-drukkende deel wordt afgedekt, en zo op het te bedrukken oppervlak wordt gebracht en gebruik wordt gemaakt van vloeibare inkt die uitsluitend door verdamping droogt. Bij een rotatief drukproces wordt het te bedrukken materiaal niet als aparte vellen maar van een rol in de machine gebracht;
g)
lakken: een proces waarbij een lak of een kleefstof om later het verpakkingsmateriaal af te sluiten op een flexibel materiaal wordt aangebracht. |
|
10. |
Bewerking van rubber Elke activiteit met betrekking tot het mengen, malen, vermengen, kalanderen, extruderen en vulkaniseren van natuurlijk of synthetisch rubber en alle nevenbewerkingen om natuurlijk of synthetisch rubber te bewerken tot eindproduct. |
|
11. |
Oppervlaktereiniging Alle activiteiten, met uitzondering van chemisch reinigen, waarbij organische oplosmiddelen worden gebruikt om verontreiniging van het oppervlak van materialen te verwijderen, met inbegrip van ontvetting. Een uit meer dan één stap bestaande reinigingsactiviteit die niet wordt onderbroken door een andere stap, wordt als één oppervlaktereinigingsactiviteit beschouwd. Deze activiteit betreft niet het reinigen van apparatuur maar het reinigen van het oppervlak van producten. |
|
12. |
Extractie van plantaardige oliën en van dierlijke vetten en raffinage van plantaardige oliën Alle activiteiten waarbij plantaardige olie uit zaden en ander plantaardig materiaal wordt geëxtraheerd, droge residuen tot diervoeder worden verwerkt, of vetten en plantaardige olie uit zaden, plantaardig materiaal en/of dierlijk materiaal worden geraffineerd. |
|
13. |
Overspuiten van voertuigen Alle industriële of commerciële activiteiten en daarmee verband houdende ontvettingsactiviteiten waaronder een van de volgende:
a)
het aanbrengen van de oorspronkelijke coating op wegvoertuigen, zoals gedefinieerd in Richtlijn 2007/46/EG of een deel daarvan, met voor het overspuiten gebruikelijke coatings op een andere plaats dan de oorspronkelijke fabricagelijn;
b)
het aanbrengen van een coating op aanhangwagens (met inbegrip van opleggers) (categorie O in Richtlijn 2007/46/EG). |
|
14. |
Coating van wikkeldraad Elke coatingsactiviteit van metalen geleiders die worden gebruikt om spoelen voor transformatoren, motoren enz. mee te wikkelen. |
|
15. |
Impregneren van hout Elke activiteit waarbij een houtverduurzamingsmiddel in het hout wordt gebracht. |
|
16. |
Lamineren van hout en kunststof Elke activiteit met het oog op het aaneenhechten van hout en/of kunststof voor de vervaardiging van laminaten. |
DEEL 2
Drempelwaarden en emissie grenswaarden
De emissiegrenswaarden in afgassen worden gemeten bij een temperatuur van 273,15 Kelvin, en een druk van 101,3 kPa.
|
|
Activiteit (drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in ton/jaar) |
Drempelwaarde (drempelwaarde voor verbruik oplosmiddelen in ton/jaar) |
Emissiegrenswaarde in afgassen (mg C/Nm3) |
Diffuse-emissiegrenswaarde (percentage oplosmiddeleninput) |
Totale emissiegrenswaarde |
Bijzondere bepalingen |
||
|
Nieuwe installaties |
Bestaande installaties |
Nieuwe installaties |
Bestaande installaties |
|||||
|
1 |
Heatsetrotatie-offsetdruk (> 15) |
15-25 > 25 |
100 20 |
30 (1) 30 (1) |
|
(1) Resten oplosmiddelen in eindproduct worden niet als onderdeel van de diffuse emissie beschouwd. |
||
|
2 |
Illustratiediepdruk (> 25) |
|
75 |
10 |
15 |
|
|
|
|
3 |
Andere rotatiediepdruk, flexografie, rotatiezeefdruk, lamineer- of lakeenheden, (> 15) rotatiezeefdruk op textiel/karton (> 30) |
15-25 > 25 > 30 (1) |
100 100 100 |
25 20 20 |
|
(1) Drempel voor rotatiezeefdruk op textiel en karton. |
||
|
4 |
Oppervlaktereiniging met de in artikel 59, lid 5, vermelde stoffen (> 1) |
1-5 > 5 |
20 (1) 20 (1) |
15 10 |
|
(1) Grenswaarde in massa van de verbindingen in mg/nm3 en niet in totale massa koolstof. |
||
|
5 |
Overige oppervlaktereiniging (> 2) |
2-10 > 10 |
75 (1) 75 (1) |
20 (1) 15 (1) |
|
(1) Wanneer aan de bevoegde instantie wordt aangetoond dat het gemiddelde gehalte aan organische oplosmiddelen van al het in een installatie gebruikte reinigingsmateriaal niet hoger ligt dan 30 gewichtsprocenten, gelden deze waarden niet voor die installatie. |
||
|
6 |
Coating van voertuigen (< 15) en overspuiten van voertuigen |
> 0,5 |
50 (1) |
25 |
|
(1) Naleving overeenkomstig punt 2 van deel 8 moet worden aangetoond op basis van metingen om de 15 minuten. |
||
|
7 |
Bandlakken (> 25) |
|
50 (1) |
5 |
10 |
|
(1) Voor installaties die technieken gebruiken waarbij hergebruik van teruggewonnen oplosmiddelen mogelijk is, geldt een emissiegrenswaarde van 150. |
|
|
8 |
Andere coatingprocessen, waaronder metaal-, kunststof-, textiel- (5), stoffen, film- en papiercoating (> 5) |
5-15 > 15 |
100 (1) (4) 50/75 (2) (3) (4) |
25 (4) 20 (4) |
|
|
(1) Deze emissiegrenswaarde geldt voor coating- en droogprocessen in een gesloten systeem. (2) De eerste emissiegrenswaarde geldt voor droogprocessen, de tweede voor coatingprocessen. |
|
|
|
|
|
|
|
|
(3) Voor installaties die genitrogeneerde oplosmiddelen gebruiken met technieken waarbij hergebruik van teruggewonnen oplosmiddelen mogelijk is, geldt een gecombineerde grenswaarde voor coating- en droogproces van 150. (4) Voor coatingwerk dat niet kan worden uitgevoerd in een gesloten systeem (zoals in de scheepsbouw, schilderen van vliegtuigrompen) kan overeenkomstig artikel 59, lid 3, van deze waarden worden afgeweken. (5) Rotatiezeefdruk op textiel valt onder activiteit nr. 3. |
||
|
9 |
Coating van wikkeldraad (> 5) |
|
|
|
10 g/kg (1) 5 g/kg (2) |
(1) Geldt voor installaties met een gemiddelde draaddiameter ≤ 0,1 mm. (2) Geldt voor alle andere installaties. |
||
|
10 |
Coating van houten oppervlakken (> 15) |
15-25 > 25 |
100 (1) 50/75 (2) |
25 20 |
|
(1) Deze emissiegrenswaarde geldt voor coating- en droogprocessen in een gesloten systeem. (2) De eerste waarde geldt voor droogprocessen, de tweede voor coatingprocessen. |
||
|
11 |
Chemisch reinigen |
|
|
|
20 g/kg (1) (2) |
(1) Uitgedrukt in massa uitgestoten oplosmiddel per kilogram gereinigd en gedroogd product. (2) De in punt 2 van deel 4 vermelde emissiegrenswaarde geldt niet voor deze activiteit. |
||
|
12 |
Impregneren van hout (> 25) |
|
100 (1) |
45 |
11 kg/m3 |
(1) De emissiegrenswaarde geldt niet voor impregneren met creosoot. |
||
|
13 |
Coating van leer (> 10) |
10-25 > 25 > 10 (1) |
|
|
85 g/m2 75 g/m2 150 g/m2 |
De emissiegrenswaarden zijn uitgedrukt in gram uitgestoten oplosmiddel per vierkante meter vervaardigd product. (1) Voor coating van leer voor meubelen en bepaalde lederen goederen die worden gebruikt als kleine consumptiegoederen zoals tassen, riemen, portefeuilles enz. |
||
|
14 |
Fabricage van schoeisel (> 5) |
|
|
|
25 g per paar |
De totale emissiegrenswaarde is uitgedrukt in gram uitgestoten oplosmiddel per vervaardigd paar compleet schoeisel. |
||
|
15 |
Lamineren van hout en kunststof (> 5) |
|
|
|
30 g/m2 |
|
||
|
16 |
Aanbrengen van lijmlagen (> 5) |
5-15 > 15 |
50 (1) 50 (1) |
25 20 |
|
(1) Als technieken worden gebruikt waarbij hergebruik van teruggewonnen oplosmiddelen mogelijk is, geldt voor afgassen een emissiegrenswaarde van 150. |
||
|
17 |
Vervaardiging van coating mengsels, lak, inkt en kleefstoffen (> 100) |
100-1 000 > 1 000 |
150 150 |
5 3 |
5 % van de oplosmiddeleninput 3 % van de oplosmiddeleninput |
Onder de diffuse-emissiegrenswaarde vallen niet de oplosmiddelen die als bestanddeel van een coatingmengsel in een gesloten container worden verkocht. |
||
|
18 |
Bewerking van rubber (> 15) |
|
20 (1) |
25 (2) |
25 % van de oplosmiddeleninput |
(1) Als technieken worden gebruikt waarbij hergebruik van teruggewonnen oplosmiddelen mogelijk is, geldt voor afgassen een emissiegrenswaarde van 150. (2) Onder de diffuse-emissiegrenswaarde vallen niet de oplosmiddelen die als bestanddeel van een coating mengsel in een gesloten container worden verkocht. |
||
|
19 |
Extractie van plantaardige oliën en van dierlijke vetten en raffinage van plantaardige oliën (> 10) |
|
|
|
Dierlijk vet: 1,5 kg/ton Ricinus: 3 kg/ton Raapzaad: 1 kg/ton Zonnebloemzaad: 1 kg/ton Sojabonen (normale maling): 0,8 kg/ton Sojabonen (witte vlokken): 1,2 kg/ton Overige zaden en ander plantaardig materiaal: 3 kg/ton (1) 1,5 kg/ton (2) 4 kg/ton (3) |
(1) De totale emissiegrenswaarden voor installaties voor de verwerking van losse partijen zaden en ander plantaardig materiaal moeten door de bevoegde autoriteit per geval worden vastgesteld, met toepassing van de beste beschikbare technieken. (2) Geldt voor alle fractioneringsprocessen met uitzondering van ontgommen (het verwijderen van gom uit de olie). (3) Geldt voor ontgommen. |
||
|
20 |
Vervaardiging van geneesmiddelen (> 50) |
|
20 (1) |
5 (2) |
15 (2) |
5 % van de oplosmiddeleninput |
15 % van de oplosmiddeleninput |
(1) Als technieken worden gebruikt waarbij hergebruik van teruggewonnen oplosmiddelen mogelijk is, geldt voor afgassen een emissiegrenswaarde van 150. (2) Onder de diffuse-emissiegrenswaarde vallen niet de oplosmiddelen die als bestanddeel van een coating mengsel in een gesloten container worden verkocht. |
DEEL 3
Emissiegrenswaarden voor installaties in de voertuigcoatingindustrie
|
1. |
De totale emissiegrenswaarden zijn uitgedrukt in gram uitgestoten organisch oplosmiddel per m2 vervaardigd product en in kilogram uitgestoten organisch oplosmiddel per carrosserie. |
|
2. |
Het oppervlak van de in de tabel onder punt 3 vermelde producten wordt als volgt gedefinieerd: het berekende oppervlak van het totale elektroforetisch coatingvlak en het oppervlak van delen die eventueel in latere fasen van het coatingproces worden toegevoegd en met dezelfde coating worden bekleed als voor het desbetreffende product wordt gebruikt, of het totale oppervlak van het in de installatie gecoate product. Het oppervlak van het elektroforetisch coatingvlak wordt berekend met de volgende formule:
Deze methode wordt ook gebruikt voor andere gecoate onderdelen van metaalplaat. Voor de berekening van het oppervlak van de andere toegevoegde delen of het totale in de installatie gecoate oppervlak wordt gebruikgemaakt van CAD (computergesteund ontwerp) of andere gelijkwaardige methoden. |
|
3. |
De totale emissiegrenswaarden in onderstaande tabel hebben betrekking op alle procesfasen die in dezelfde installatie worden uitgevoerd vanaf elektroforetische coating of een ander soort coatingproces tot en met het uiteindelijke in de was zetten en polijsten van de toplaag, alsmede de oplosmiddelen die bij het reinigen van procesapparatuur worden gebruikt, met inbegrip van spuitcabines en andere vaste apparatuur, zowel tijdens als buiten de productiefase.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
4. |
Installaties voor de coating van voertuigen die de in de tabel onder punt 3 opgenomen drempelwaarden voor het oplosmiddelenverbruik niet overschrijden, moeten voldoen aan de in deel 2 vermelde eisen voor de sector overspuiten van voertuigen. |
DEEL 4
Emissiegrenswaarden voor vluchtige organische stoffen met bijzondere risicozinnen
|
1. |
Voor emissies van de in artikel 58 vermelde vluchtige organische stoffen, waarbij de massastroom van de stoffen waarvoor de in dat artikel vermelde etikettering verplicht is, in totaal 10 g/uur of meer bedraagt, moet een emissiegrenswaarde van 2 mg/Nm3 in acht worden genomen. De emissiegrenswaarde geldt voor de totale massa van de betrokken stoffen. |
|
2. |
Voor emissies van gehalogeneerde vluchtige organische stoffen waaraan de gevaaraanduidingen H341 of H351 zijn toegekend of die van deze aanduidingen of zinnen moeten zijn voorzien, waarbij de massastroom van de stoffen waarvoor de gevaaraanduiding H341 of H351 verplicht is, in totaal 100 g/uur of meer bedraagt, moet een emissiegrenswaarde van 20 mg/Nm3 in acht worden genomen. De emissiegrenswaarde geldt voor de totale massa van de betrokken stoffen. |
DEEL 5
Reductieprogramma
|
1. |
De exploitant kan ieder speciaal voor zijn installatie ontworpen reductieprogramma gebruiken. |
|
2. |
Bij het aanbrengen van coating, lak, kleefstof of inkt kan het volgende programma worden gebruikt. Wanneer deze methode niet bruikbaar is, kan de bevoegde instantie een exploitant toestaan een andere regeling toe te passen waardoor de emissies in dezelfde mate worden beperkt als door de toepassing van de emissiegrenswaarden van de delen 2 en 3. Bij de opzet van het programma moet rekening worden gehouden met de volgende gegevens:
a)
wanneer de vervangingsproducten met weinig of geen oplosmiddelen nog in ontwikkeling zijn, moet de exploitant extra tijd krijgen om zijn reductieprogramma uit te voeren;
b)
het referentiepunt voor de emissiebeperking moet zo goed mogelijk overeenkomen met de emissie die het resultaat zou zijn als er geen beperkende maatregelen zouden worden genomen. |
|
3. |
De volgende regeling geldt voor installaties waar voor het product een constant gehalte aan vaste stof kan worden verondersteld:
a)
De jaarlijkse referentie-emissie wordt als volgt berekend:
i)
Eerst wordt de totale massa bepaald aan vaste stof in de hoeveelheid coating en/of inkt en/of lak en/of kleefstof die per jaar wordt gebruikt. Vaste stoffen zijn alle materialen in coating, inkt, lak en kleefstof die vast worden wanneer het water of de vluchtige organische stoffen zijn verdampt.
ii)
De jaarlijkse referentie-emissie wordt berekend door de volgens punt i) bepaalde massa te vermenigvuldigen met de in onderstaande tabel vermelde factor. De bevoegde instanties kunnen deze factoren voor individuele installaties aanpassen om rekening te houden met een aangetoonde stijging van het rendement bij het gebruik van vaste stoffen.
b)
De beoogde emissie wordt berekend door de jaarlijkse referentie-emissie te vermenigvuldigen met een percentage dat gelijk is aan:
i)
(de diffuse-emissiegrenswaarde + 15) voor installaties die onder punt 6 en binnen het laagste drempelwaarde-interval van de punten 8 en 10 van deel 2 vallen;
ii)
(de diffuse-emissiegrenswaarde + 5) voor alle andere installaties.
c)
Aan de eisen wordt voldaan als de feitelijke emissie van oplosmiddelen, bepaald aan de hand van de oplosmiddelenboekhouding, kleiner is dan of gelijk is aan de beoogde emissie. |
DEEL 6
Emissiemonitoring
|
1. |
Rookkanalen waarop nabehandelingsapparatuur is aangesloten en die aan de uitlaatzijde gemiddeld in totaal meer dan 10 kg organische koolstof per uur uitwerpen, moeten doorlopend op naleving van de emissiegrenswaarden worden gecontroleerd. |
|
2. |
In andere gevallen dragen de lidstaten er zorg voor dat continue of periodieke metingen worden uitgevoerd. Bij periodieke metingen worden gedurende elke meetcampagne ten minste drie meetwaarden geregistreerd. |
|
3. |
Metingen zijn niet vereist indien nabehandelingsapparatuur aan het einde van de pijp niet noodzakelijk is om te voldoen aan deze richtlijn. |
DEEL 7
Oplosmiddelenboekhouding
1. Beginselen
De oplosmiddelenboekhouding wordt gebruikt om:
te controleren of aan de eisen van artikel 62 wordt voldaan;
de mogelijkheden voor emissiebeperking in de toekomst te specificeren;
aan het publiek informatie te kunnen verstrekken over het verbruik van oplosmiddelen, de emissie van oplosmiddelen en de naleving van de richtlijn.
2. Definities
Met de volgende definities worden regels gegeven ter bepaling van de massabalans.
Input (I) van organische oplosmiddelen:
|
I1 |
De hoeveelheid aangekochte organische oplosmiddelen als zodanig of in mengsels, die in het proces worden ingevoerd gedurende de termijn waarover de massabalans wordt bepaald. |
|
I2 |
De hoeveelheid teruggewonnen en als oplosmiddel in het proces hergebruikte organische oplosmiddelen als zodanig of in mengsels. De gerecycleerde oplosmiddelen worden telkens meegerekend wanneer ze worden gebruikt om de activiteit uit te oefenen. |
Output (O) van organische oplosmiddelen:
|
O1 |
Afgasemissies. |
|
O2 |
In water geloosde organische oplosmiddelen, rekening houdend met de afvalwaterzuivering bij de berekening van O5. |
|
O3 |
De hoeveelheid organische oplosmiddelen die als verontreiniging of als residu in de bij het proces vervaardigde producten achterblijft. |
|
O4 |
Niet-afgevangen emissie van organische oplosmiddelen in de lucht. Het gaat hierbij om de algemene ventilatie van ruimtes, waarbij de lucht via ramen, deuren, luchtafvoerkanalen en soortgelijke openingen in het buitenmilieu terechtkomt. |
|
O5 |
Organische oplosmiddelen en/of organische verbindingen die door chemische of fysische reacties verloren gaan (met inbegrip van hoeveelheden die door verbranding, een andere zuivering van afgassen of afvalwaterzuivering vernietigd worden of door adsorptie opgevangen worden, mits die niet bij O6, O7 of O8 worden meegerekend). |
|
O6 |
Organische oplosmiddelen in ingezameld afval. |
|
O7 |
Organische oplosmiddelen als zodanig of in mengsels die als een product met handelswaarde worden verkocht of bestemd zijn om te worden verkocht. |
|
O8 |
Organische oplosmiddelen in mengsels die voor hergebruik worden teruggewonnen maar niet opnieuw in het proces worden ingebracht, mits deze niet bij O7 worden meegerekend. |
|
O9 |
Organische oplosmiddelen die op andere wijze vrijkomen. |
|
3. |
Gebruik van een oplosmiddelenboekhouding voor controle op de naleving Het specifieke voorschrift waarop de controle wordt toegepast, zal bepalend zijn voor de wijze waarop de oplosmiddelenboekhouding wordt gebruikt:
a)
Controle op de naleving van het reductieprogramma in deel 5, waarbij de totale emissiegrenswaarde wordt uitgedrukt in uitgestoten oplosmiddel per eenheid product, of anders wordt geformuleerd in deel 2 en 3.
i)
Voor alle activiteiten die gebruikmaken van het in deel 5 omschreven reductieprogramma moet de oplosmiddelenboekhouding jaarlijks worden opgemaakt om het verbruik (V) te bepalen. Het verbruik wordt met behulp van de volgende vergelijking berekend: V = I1 – O8 Op soortgelijke wijze moet ook de in coatings gebruikte hoeveelheid vaste stof worden bepaald, zodat elk jaar de jaarlijkse referentie-emissie en de beoogde emissie kunnen worden berekend.
ii)
Voor de controle op de naleving van een totale emissiegrenswaarde die in uitgeworpen oplosmiddel per eenheid product wordt uitgedrukt, of anders wordt geformuleerd in deel 2 en 3, moet de oplosmiddelenboekhouding jaarlijks worden gebruikt om de emissie (E) te bepalen. De emissie wordt met behulp van de volgende vergelijking berekend: E = F + O1 Hierbij is F de diffuse emissie, zoals gedefinieerd onder b), i). De emissie moet vervolgens worden gedeeld door de parameter voor het desbetreffende product.
iii)
Voor controle op de naleving van de voorschriften van artikel 59, lid 6, onder b), ii), moet de oplosmiddelenboekhouding jaarlijks worden gebruikt om de totale emissie van alle betrokken activiteiten te bepalen en moet dit getal vervolgens worden vergeleken met de totale emissie die zou zijn veroorzaakt als de voorschriften van deel 2, 3 en 5 voor elke activiteit afzonderlijk nageleefd zouden zijn.
b)
Bepaling van de diffuse emissie om deze met de lekkage-emissiewaarden in deel 2 te kunnen vergelijken:
i)
De diffuse emissie wordt met behulp van een van de volgende vergelijkingen berekend: F = I1 - O1 - O5 - O6 - O7 - O8 of F = O2 + O3 + O4 + O9 F wordt hetzij door rechtstreekse meting van de verschillende factoren bepaald, hetzij door middel van een gelijkwaardige berekeningsmethode, bijvoorbeeld met behulp van het afvangrendement van het proces. De diffuse-emissiewaarde wordt uitgedrukt als een percentage van de input, die met behulp van de volgende vergelijking wordt berekend: I = I1 + I2
ii)
De diffuse emissie wordt met behulp van korte maar volledige metingen bepaald en behoeft niet te worden herhaald zolang de apparatuur niet veranderd wordt. |
DEEL 8
Beoordeling van de conformiteit met de emissiegrenswaarden in afgassen
|
1. |
Bij doorlopende metingen wordt geacht aan de emissiegrenswaarden voldaan te zijn indien:
a)
geen van de rekenkundige gemiddelden van alle geldige metingen gedurende een periode van 24 uur waarin een installatie in bedrijf is, met uitzondering van het opstarten en stilleggen van de exploitatie en het onderhoud van de apparatuur onder normale omstandigheden gedurende 24 uur normaal bedrijf hoger is dan de emissiegrenswaarden,
b)
geen van de uurgemiddelden onder normale omstandigheden hoger is dan 1,5 maal de emissiegrenswaarden. |
|
2. |
Bij periodieke metingen wordt geacht aan de emissiegrenswaarden voldaan te zijn indien in één monitoringcampagne:
a)
het gemiddelde van alle meetwaarden onder normale omstandigheden niet hoger is dan de emissiegrenswaarden, en
b)
geen van de uurgemiddelden onder normale omstandigheden hoger is dan 1,5 maal de emissiegrenswaarden. |
|
3. |
De naleving van deel 4 wordt gecontroleerd op basis van de som van de massaconcentraties van de verschillende betrokken vluchtige organische stoffen. In alle andere gevallen vindt de controle op de naleving plaats op basis van de totale massa organische koolstof die wordt uitgestoten, tenzij in deel 2 anders is bepaald. |
|
4. |
Gasvolumes mogen worden toegevoegd om de afgassen af te koelen of te verdunnen indien dit technisch gerechtvaardigd is maar worden niet meegeteld bij het vaststellen van de massaconcentratie van de verontreinigende stof in het afgas. |
BIJLAGE VIII
Technische bepalingen voor installaties die titaandioxide produceren
DEEL 1
Emissiegrenswaarden voor emissies in water
|
1. |
Installaties die van het sulfaatproces gebruikmaken (jaarlijks gemiddelde): 550 kg sulfaat per geproduceerde ton titaandioxide. |
|
2. |
Installaties die van het chlorideproces gebruikmaken (jaarlijks gemiddelde):
a)
130 kg chloride per geproduceerde ton titaandioxide bij gebruik van natuurlijk rutiel,
b)
228 kg chloride per geproduceerde ton titaandioxide bij gebruik van synthetisch rutiel,
c)
330 kg chloride per geproduceerde ton titaandioxide bij gebruik van slakken, ►C1 Voor in zout water (in estuaria, langs de kunst, in volle zee) lozende installaties ◄ mag een emissiegrenswaarde gelden van 450 kg chloride per geproduceerde ton titaandioxide bij gebruik van slakken. |
|
3. |
Voor installaties die van het chlorideproces gebruikmaken en die meer dan één soort erts gebruiken, gelden de waarden in punt 2 naar rata van de hoeveelheden waarin deze ertsen worden gebruikt. |
DEEL 2
Emissiegrenswaarden voor lucht
|
1. |
De emissiegrenswaarden, uitgedrukt als massaconcentratie per kubieke meter (Nm3), worden berekend bij een temperatuur van 273,15 K en een druk van 101,3 kPa. |
|
2. |
Voor stof: een uurgemiddelde van 50 mg/Nm3 uit de voornaamste bronnen en een uurgemiddelde van 150 mg/Nm3 uit andere bronnen. |
|
3. |
Voor lozingen van gasvormig zwaveldioxide en zwaveltrioxide afkomstig van ontsluiting en roosting, met inbegrip van zuurdruppels, berekend als SO2 -equivalent,
a)
een jaargemiddelde van 6 kg per geproduceerde ton titaandioxide;
b)
een uurgemiddelde van 500 mg/Nm3 voor installaties voor de concentratie van afvalzuren. |
|
►C1 4. |
Voor chloor in het geval van ◄ installaties die gebruikmaken van het chlorideproces:
a)
een dagelijkse gemiddelde van 5 mg/Nm3;
b)
tot een momentane waarde van 40 mg/Nm3. |
DEEL 3
Emissiemonitoring
De monitoring van emissie in de lucht omvat ten minste een continue meting van:
lozingen van gasvormig zwaveldioxide en zwaveltrioxide afkomstig van ontsluiting en roosting uit inrichtingen voor de concentratie van afvalzuren in installaties die van het sulfaatproces gebruikmaken;
chloor dat afkomstig is uit ◄ de voornaamste bronnen in installaties die gebruikmaken van het chlorideproces;
stof dat afkomstig is uit de voornaamste bronnen.
BIJLAGE IX
DEEL A
Ingetrokken richtlijnen en opeenvolgende wijzigingen
(bedoeld in artikel 81)
|
Richtlijn 78/176/EEG van de Raad (PB L 54 van 25.2.1978, blz. 19) |
|
|
Richtlijn 83/29/EEG van de Raad (PB L 32 van 3.2.1983, blz. 28) |
|
|
Richtlijn 91/692/EEG van de Raad (PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48) |
Alleen bijlage I, onder b) |
|
Richtlijn 82/883/EEG van de Raad (PB L 378 van 31.12.1982, blz. 1) |
|
|
Akte van Toetreding van 1985 |
Alleen bijlage I, punt X.1, onder o) |
|
Akte van Toetreding van 1994 |
Alleen bijlage I, punt VIII. A6 |
|
Verordening (EG) nr. 807/2003 van de Raad (PB L 122 van 16.5.2003, blz. 36). |
Alleen bijlage III, punt 34 |
|
Verordening (EG) nr. 219/2009 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 87 van 31.3.2009, blz. 109) |
Alleen bijlage, punt 3,1 |
|
Richtlijn 92/112/EEG van de Raad (PB L 409 van 31.12.1992, blz. 11). |
|
|
Richtlijn 1999/13/EG van de Raad (PB L 85 van 29.3.1999, blz. 1) |
|
|
Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1) |
Alleen bijlage I, punt 17 |
|
Richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 143 van 30.4.2004, blz. 87) |
Alleen artikel 13, lid 1 |
|
Richtlijn 2008/112/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 345 van 23.12.2008, blz. 68) |
Alleen artikel 3 |
|
Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 332 van 28.12.2000, blz. 91) |
|
|
Verordening (EG) nr. 1137/2008 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 311 van 21.11.2008, blz. 1) |
Alleen bijlage, punt 4.8 |
|
Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 309 van 27.11.2001, blz. 1) |
|
|
Richtlijn 2006/105/EG van de Raad (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 368) |
Alleen bijlage I, deel B, punt 2 |
|
Richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 140 van 5.6.2009, blz. 114) |
Alleen artikel 33 |
|
Richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 24 van 29.1.2008, blz. 8) |
|
|
Richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 140 van 5.6.2009, blz. 114) |
Alleen artikel 37 |
DEEL B
Lijst van termijnen voor omzetting in nationaal recht
(bedoeld in artikel 81)
|
Richtlijn |
Omzettingstermijn |
Uitvoeringstermijn |
|
78/176/EEG |
25 februari 1979 |
|
|
82/883/EEG |
31 december 1984 |
|
|
92/112/EEG |
15 juni 1993 |
|
|
1999/13/EG |
1 april 2001 |
|
|
2000/76/EG |
28 december 2000 |
28 december 2002 28 december 2005 |
|
2001/80/EG |
27 november 2002 |
27 november 2004 |
|
2003/35/EG |
25 juni 2005 |
|
|
2003/87/EG |
31 december 2003 |
|
|
2008/1/EG |
30 oktober 1999 (1) |
30 oktober 1999 30 oktober 2007 |
|
(1)
Richtlijn 2008/1/EG is een codificatie van Richtlijn 96/61/EG van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26) en de uitvoeringstermijnen voor omzetting en toepassing blijven geldig. |
||
BIJLAGE X
Transponeringstabel
|
Richtlijn 78/176/EEG |
Richtlijn 82/883/EEG |
Richtlijn 92/112/EEG |
Richtlijn 2008/1/EG |
Richtlijn 1999/13/EG |
Richtlijn 2000/76/EG |
Richtlijn 2001/80/EG |
Deze richtlijn |
|
Artikel 1, lid 1 |
Artikel 1 |
Artikel 1 |
|
|
|
|
Artikel 66 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 2 |
|
Artikel 1, lid 2, onder a) |
|
|
Artikel 2, lid 2 |
|
|
|
Artikel 3, lid 2 |
|
Artikel 1, lid 2, onder b) |
|
|
|
|
Artikel 3, lid 1 |
|
Artikel 3, lid 37 |
|
Artikel 1, lid 2, onder c), d) en e) |
|
|
|
|
|
|
— |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 66 |
|
Artikel 2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 67 |
|
Artikel 3 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, onder d) en e) |
|
Artikel 4 |
|
|
Artikel 4 |
Artikel 3, aanhef en lid 1 |
Artikel 4, lid 1 |
|
Artikel 4, lid 1, eerste alinea |
|
Artikel 5 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, onder d) en e) |
|
Artikel 6 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, onder d) en e) |
|
Artikel 7, lid 1 |
|
Artikel 10 |
|
|
|
|
Artikel 70, lid 1 en lid 2, eerste zin |
|
Artikel 7, leden 2 en 3 |
|
|
|
|
|
|
— |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 70, lid 2, tweede zin en lid 3 |
|
Artikel 8, lid 1 |
|
|
|
|
|
|
— |
|
Artikel 8, lid 2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 26, lid 1, tweede alinea |
|
Artikel 9 |
|
|
|
|
|
|
— |
|
Artikel 10 |
|
|
|
|
|
|
— |
|
Artikel 11 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 12 |
|
Artikel 12 |
|
|
|
|
|
|
— |
|
Artikel 13, lid 1 |
|
|
Artikel 17, lid 1, eerste alinea en lid 3, eerste alinea, eerste zin |
Artikel 11, lid 1, eerste zin en lid 2 |
|
|
Artikel 72, lid 1, eerste zin |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 72, lid 1, tweede alinea |
|
Artikel 13, leden 2, 3 en 4 |
|
|
|
|
|
|
— |
|
Artikel 14 |
|
|
|
|
|
|
— |
|
Artikel 15 |
Artikel 14 |
Artikel 12 |
Artikel 21 |
Artikel 15 |
Artikel 21 |
Artikel 18, leden 1 en 3 |
Artikel 80 |
|
Artikel 16 |
Artikel 15 |
Artikel 13 |
Artikel 23 |
Artikel 17 |
Artikel 23 |
Artikel 20 |
Artikel 84 |
|
Bijlage I |
|
|
|
|
|
|
— |
|
Bijlage IIA, aanhef en punt 1 |
|
|
|
|
|
|
— |
|
Bijlage IIA, punt 2 |
|
|
|
|
|
|
— |
|
Bijlage IIB |
|
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 2 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 3 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 4, leden 1 en 2, eerste alinea |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 4, lid 2, tweede alinea |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 4, leden 3 en 4 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 5 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 6 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 7 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 8 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 9 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 10 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 11, lid 1 |
|
|
Artikel 13, lid 1 |
Artikel 17, lid 1 |
|
Artikel 75, lid 1 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 75, lid 2 |
|
|
Artikel 11, lid 2 |
|
|
|
Artikel 17, lid 2 |
|
— |
|
|
Artikel 11, lid 3 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 12 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Artikel 13 |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Bijlage I |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Bijlage II |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Bijlage III |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Bijlage IV |
|
|
|
|
|
— |
|
|
Bijlage V |
|
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 2, lid 1, aanhef |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 2, lid 1, onder a), aanhef |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 2, lid 1, onder a), eerste streepje |
|
|
|
|
Artikel 67, onder a) |
|
|
|
Artikel 2, lid 1, onder a), tweede streepje |
|
|
|
|
Artikel 67, onder b) |
|
|
|
Artikel 2, lid 1, onder a), derde streepje en artikel 2, lid 1, onder b), derde streepje |
|
|
|
|
Artikel 67, onder d) |
|
|
|
Artikel 2, lid 1, onder a), vierde, vijfde, zesde en zevende streepje |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 2, lid 1, onder b), aanhef en eerste, vierde, vijfde, zesde en zevende streepje |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 2, lid 1, onder b), tweede streepje |
|
|
|
|
Artikel 67, onder c) |
|
|
|
Artikel 2, lid 1, onder c) |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 2, lid 2 |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 3 |
|
|
|
|
Artikel 67 |
|
|
|
Artikel 4 |
|
|
|
|
Artikel 67 |
|
|
|
Artikel 5 |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 6, eerste alinea, aanhef |
|
|
|
|
Artikel 68 |
|
|
|
Artikel 6, eerste alinea, onder a) |
|
|
|
|
Bijlage VIII, deel 1, punt 1 |
|
|
|
Artikel 6, eerste alinea, onder b) |
|
|
|
|
Bijlage VIII, deel 1, punt 2 |
|
|
|
Artikel 6, tweede alinea |
|
|
|
|
Bijlage VIII, deel 1, punt 3 |
|
|
|
Artikel 7 |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 8 |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 9, lid 1, aanhef |
|
|
|
|
Artikel 69, lid 2 |
|
|
|
Artikel 9, lid 1, onder a), aanhef |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 9, lid 1, onder a), i) |
|
|
|
|
Bijlage VIII, deel 2, punt 2 |
|
|
|
Artikel 9, lid 1, onder a), ii) |
|
|
|
|
Bijlage VIII, deel 2, punt 3, aanhef en punt 3, onder a). |
|
|
|
Artikel 9, lid 1, onder a), iii) |
|
|
|
|
Artikel 69, lid 1 |
|
|
|
Artikel 9, lid 1, onder a), iv) |
|
|
|
|
Bijlage VIII, deel 2, punt 3, onder b) |
|
|
|
Artikel 9, lid 1, onder a), v) |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 9, lid 1, onder b) |
|
|
|
|
Bijlage VIII, deel 2, punt 4 |
|
|
|
Artikel 9, leden 2 en 3 |
|
|
|
|
— |
|
|
|
Artikel 11 |
|
|
|
|
Artikel 11, onder d) en e) |
|
|
|
Bijlage |
|
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 1 |
|
|
|
Artikel 1 |
|
|
|
|
Artikel 2, aanhef |
|
|
|
Artikel 3, aanhef |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 1 |
Artikel 2, lid 14 |
|
|
Artikel 3, lid 1 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 3 |
Artikel 2, lid 1 |
|
|
Artikel 3, lid 3 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 4 |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 5 |
Artikel 2, lid 9 |
Artikel 3, lid 8 |
Artikel 2, lid 1 |
Artikel 3, lid 4 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 6, eerste zin |
Artikel 2, lid 13 |
Artikel 3, lid 9 |
Artikel 2, lid 3, eerste deel |
Artikel 3, lid 5 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 6, tweede zin |
|
|
|
Artikel 15, lid 1 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 7 |
|
|
|
Artikel 3, lid 6 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 8 |
Artikel 2, lid 5 |
|
|
Artikel 71 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 9, eerste zin |
Artikel 2, lid 7 |
Artikel 3, lid 12 |
|
Artikel 3, lid 7 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 9, tweede zin |
|
|
|
Artikel 4, lid 2, eerste alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 4, lid 2, tweede alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 4, lid 3 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 10 |
|
|
|
— |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 3, lid 8 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 11, eerste zin |
|
|
|
Artikel 3, lid 9 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 11, tweede zin |
|
|
|
Artikel 20, lid 3 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 12, eerste alinea en bijlage IV, aanhef |
|
|
|
Artikel 3, lid 10 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 12, tweede alinea |
|
|
|
Artikel 14, lid 5, onder a), en artikel 14, lid 6 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 13 |
Artikel 2, lid 6 |
Artikel 3, lid 11 |
Artikel 2, lid 5 |
Artikel 3, lid 15 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 14 |
|
|
|
Artikel 3, lid 16 |
|
|
|
|
Artikel 2, lid 15 |
|
|
|
Artikel 3, lid 17 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 3, leden 11 t/m 14, 18 t/m 23, 26 t/m 30 en 34 t/m 36 |
|
|
|
|
Artikel 3, lid 1, aanhef |
|
|
|
Artikel 11, aanhef |
|
|
|
|
Artikel 3, lid 1, onder a) |
|
|
|
Artikel 11, onder a) en b) |
|
|
|
|
Artikel 3, lid 1, onder b) |
|
|
|
Artikel 11, onder c) |
|
|
|
|
Artikel 3, lid 1, onder c) |
|
|
|
Artikel 11, onder d) en e) |
|
|
|
|
Artikel 3, lid 1, onder d) |
|
|
|
Artikel 11, onder f) |
|
|
|
|
Artikel 3, lid 1, onder e) |
|
|
|
Artikel 11, onder g) |
|
|
|
|
Artikel 3, lid 1, onder f) |
|
|
|
Artikel 11, onder h) |
|
|
|
|
Artikel 3, lid 2 |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 5, lid 1 |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 5, lid 2 |
|
|
|
Artikel 80, lid 1, tweede alinea |
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, aanhef |
|
|
|
Artikel 12, lid 1, eerste alinea, aanhef |
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, eerste alinea, onder a) t/m d) |
|
|
|
Artikel 12, lid 1, eerste alinea, onder a) t/m d) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 12, lid 1, eerste alinea, onder e) |
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, eerste alinea, onder e) |
|
|
|
Artikel 12, lid 1, eerste alinea, onder f) |
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, eerste alinea, onder f) |
|
|
|
Artikel 12, lid 1, eerste alinea, onder g) |
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, eerste alinea, onder g) |
|
|
|
Artikel 12, lid 1, eerste alinea, onder h) |
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, eerste alinea, onder h) |
|
|
|
Artikel 12, lid 1, eerste alinea, onder i) |
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, eerste alinea, onder i) |
|
|
|
Artikel 12, lid 1, eerste alinea, onder j) |
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, eerste alinea, onder j) |
|
|
|
Artikel 12, lid 1, eerste alinea, onder k) |
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, tweede alinea |
|
|
|
Artikel 12, lid 1, tweede alinea |
|
|
|
|
Artikel 6, lid 2 |
|
|
|
Artikel 12, lid 2 |
|
|
|
|
Artikel 7 |
|
|
|
Artikel 5, lid 2 |
|
|
|
|
Artikel 8, eerste alinea |
|
Artikel 4, lid 3 |
|
Artikel 5, lid 1 |
|
|
|
|
Artikel 8, tweede alinea |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 1, eerste deel van de zin |
|
|
|
Artikel 14, lid 1, eerste alinea |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 1, tweede deel van de zin |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 2 |
|
|
|
Artikel 5, lid 3 |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 3, eerste alinea, eerste en tweede zin |
|
|
|
Artikel 14, lid 1, tweede alinea, aanhef en onder a) en b) |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 3, eerste alinea, derde zin |
|
|
|
Artikel 14, lid 2 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 14, leden 3, 4 en 7 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 14, lid 5, aanhef en onder b) van de eerste alinea en artikel 14, lid 5, tweede alinea |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 3, tweede alinea |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 3, derde alinea |
|
|
|
Artikel 9, lid 1 |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 3, vierde alinea |
|
|
|
Artikel 9, lid 2 |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 3, vijfde alinea |
|
|
|
Artikel 9, lid 3 |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 3, zesde alinea |
|
|
|
Artikel 9, lid 4 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 10 |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 4, eerste deel van de eerste zin |
|
|
|
Artikel 15, lid 2 |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 4, tweede deel van de eerste zin |
|
|
|
Artikel 15, lid 4, eerste alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 15, lid 4, tweede t/m vijfde alinea en artikel 15, lid 5 |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 4, tweede zin |
|
|
|
Artikel 14, lid 1, tweede alinea, onder g) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 14, lid 1, tweede alinea, onder h) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 15, lid 3 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 16 |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 5, eerste alinea |
|
|
|
Artikel 14, lid 1, tweede alinea, onder c), i) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 14, lid 1, tweede alinea, onder c), ii) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 14, lid 1, tweede alinea, onder d) |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 5, tweede alinea |
|
|
|
— |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 14, lid 1, tweede alinea, onder e) |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 6, eerste alinea |
|
|
|
Artikel 14, lid 1, tweede alinea, onder f) |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 6, tweede alinea |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 7 |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 9, lid 8 |
|
|
|
Artikel 6 en artikel 17, lid 1 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 17, leden 2, 3 en 4 |
|
|
|
|
Artikel 10 |
|
|
|
Artikel 18 |
|
|
|
|
Artikel 11 |
|
|
|
Artikel 19 |
|
|
|
|
Artikel 12, lid 1 |
|
|
|
Artikel 20, lid 1 |
|
|
|
|
Artikel 12, lid 2, eerste zin |
|
|
|
Artikel 20, lid 2, eerste alinea |
|
|
|
|
Artikel 12, lid 2, tweede zin |
|
|
|
Artikel 20, lid 2, tweede alinea |
|
|
|
|
Artikel 12, lid 2, derde zin |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 13, lid 1 |
|
|
|
Artikel 21, lid 1 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 21, leden 2, 3 en 4 |
|
|
|
|
Artikel 13, lid 2, aanhef |
|
|
|
Artikel 21, lid 5, aanhef |
|
|
|
|
Artikel 13, lid 2, onder a) |
|
|
|
Artikel 21, lid 5, onder a) |
|
|
|
|
Artikel 13, lid 2, onder b) |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 13, lid 2, onder c) |
|
|
|
Artikel 21, lid 5, onder b) |
|
|
|
|
Artikel 13, lid 2, onder d) |
|
|
|
— |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 21, lid 5, onder c) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 22 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 23, lid 1, eerste alinea |
|
|
|
|
Artikel 14, aanhef en onder a) |
|
|
|
Artikel 8, lid 1 |
|
|
|
|
Artikel 14, onder b) |
|
|
|
Artikel 7, onder a) en artikel 14, lid 1, onder d), i) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 7, aanhef en onder b) en c) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 14, lid 1, onder d), ii) |
|
|
|
|
Artikel 14, onder c) |
|
|
|
Artikel 23, lid 1, tweede alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 23, leden 2 t/m 6 |
|
|
|
|
Artikel 15, lid 1, eerste alinea, aanhef en onder a) en b) |
Artikel 12, lid 1, eerste alinea |
|
|
Artikel 24, lid 1, eerste alinea, aanhef en onder a) en b) |
|
|
|
|
Artikel 15, lid 1, eerste alinea, onder c) |
|
|
|
Artikel 24, lid 1, eerste alinea, onder c) |
|
|
|
|
Artikel 15, lid 1, tweede alinea |
|
|
|
Artikel 24, lid 1, tweede alinea |
|
|
|
|
Artikel 15, lid 2 |
|
|
|
Artikel 24, lid 3, onder b) |
|
|
|
|
Artikel 15, lid 3 |
|
|
|
Artikel 24, lid 4 |
|
|
|
|
Artikel 15, lid 4 |
|
|
|
Artikel 24, lid 2, aanhef en onder a) en b) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 24, lid 2, punten c) tot en met f) en artikel 24, lid 3, aanhef en onder a) |
|
|
|
|
Artikel 16 |
|
|
|
Artikel 25 |
|
|
|
|
Artikel 17, lid 1, tweede alinea |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 17, lid 2, eerste alinea |
|
|
|
Artikel 13, lid 1 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 13, leden 2 t/m 7 |
|
|
|
|
Artikel 17, lid 2, tweede alinea |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 17, lid 3, eerste alinea, tweede en derde zin |
Artikel 11, lid 1, tweede zin |
|
|
Artikel 72, lid 2 |
|
|
|
|
Artikel 17, lid 3, eerste alinea, vierde zin |
|
|
|
— |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 72, leden 3 en 4 |
|
|
|
|
Artikel 17, lid 3, tweede alinea |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 17, lid 3, derde alinea |
Artikel 11, lid 3 |
|
|
Artikel 73, lid 1 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 73, lid 2 |
|
|
|
|
Artikel 17, lid 4 |
|
|
|
— |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 74 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 27 |
|
|
|
|
Artikel 18 |
|
|
Artikel 11 |
Artikel 26 |
|
|
|
|
Artikel 19 |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 20 |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Artikel 21 |
|
|
|
Artikel 80, lid 2 |
|
|
|
|
Artikel 22 |
|
Artikel 18 |
Artikel 17 |
Artikel 81 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 82 |
|
|
|
|
Artikel 23 |
Artikel 16 |
Artikel 22 |
Artikel 19 |
Artikel 83 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 2, lid 1 |
|
|
|
|
Bijlage I, eerste alinea van de aanhef |
|
|
|
Artikel 2, lid 2 |
|
|
|
|
Bijlage I, tweede alinea van de aanhef |
|
|
|
Bijlage I, eerste alinea van de aanhef, eerste zin |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage I, eerste alinea van de aanhef, tweede zin |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage I, tweede alinea van de aanhef |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 1.1 t/m 1.3 |
|
|
|
Bijlage I, punt 1.1 t/m 1.3 |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 1,4 |
|
|
|
Bijlage I, punt 1,4, onder a) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage I, punt 1.4, onder b) |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 2 |
|
|
|
Bijlage I, punt 2 |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 3,1 |
|
|
|
Bijlage I, punt 3.1, onder a) en b) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage I, punt 3,1, onder c) |
|
|
|
|
Bijlage I, punten 3.2 t/m 3.5 |
|
|
|
Bijlage I, punten 3.2 t/m 3.5 |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 4 |
|
|
|
Bijlage I, punt 4 |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 5), aanhef |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 5,1 |
|
|
|
Bijlage I, punten 5.1, onder b), f), g), i), j) en 5.2, onder b) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage I, punt 5.1, onder a), c), d), e), h), k) |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 5,2 |
|
|
|
Bijlage I, punt 5.2, onder a) |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 5,3 |
|
|
|
Bijlage I, punt 5.3, onder a), i) en ii) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage I, punt 5.3, onder a), iii) t/m v) en 5.3, onder b) |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 5.4 |
|
|
|
Bijlage I, punt 5.4 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage I, punten 5.5 en 5.6 |
|
|
|
|
Bijlage I, punt 6.1, onder a) en b) |
|
|
|
Bijlage I, punt 6.1, onder a) en b) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage I, punt 6.1, onder c) |
|
|
|
|
Bijlage I, punten 6.2 tot en met 6.4, onder b) |
|
|
|
Bijlage I, punten 6.2 tot en met 6.4, onder b), ii) |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage I, punt 6.4, onder b), iii) |
|
|
|
|
Bijlage I, punten 6.4, onder c) tot en met 6.9 |
|
|
|
Bijlage I, punten 6.4, onder c) tot en met 6.9 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage I, punten 6.10 en 6.11 |
|
|
|
|
Bijlage II |
|
|
|
— |
|
|
|
|
Bijlage III |
|
|
|
Bijlage II „Lucht” en „Water”, punten 1 t/m 12 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage II „Water”, punt 13 |
|
|
|
|
Bijlage IV |
|
|
|
Bijlage III |
|
|
|
|
Bijlage V |
|
|
|
Bijlage IV |
|
|
|
|
|
Artikel 1 |
|
|
Artikel 56 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 2 |
|
|
Artikel 57, lid 1 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 3 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 4 |
|
|
Artikel 63, lid 1 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 8 |
|
|
Artikel 4, lid 1, derde alinea |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 10 |
|
|
Artikel 57, lid 3 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 11 |
|
|
Artikel 57, lid 2 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 12 |
|
|
Artikel 57, lid 4 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 15 |
|
|
Artikel 57, lid 5 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 16 |
|
|
Artikel 3, lid 44 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 17 |
|
|
Artikel 3, lid 45 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 18 |
|
|
Artikel 3, lid 46 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 19 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 20 |
|
|
Artikel 3, lid 47 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 21 |
|
|
Artikel 57, lid 6 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 22 |
|
|
Artikel 57, lid 7 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 23 |
|
|
Artikel 57, lid 8 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 24 |
|
|
Artikel 57, lid 9 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 25 |
|
|
Artikel 57, lid 10 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 26 |
|
|
Artikel 57, lid 11 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 27 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 28 |
|
|
Artikel 63, lid 1 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 29 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 30 |
|
|
Artikel 57, lid 12 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 31 |
|
|
Bijlage VII, deel 2, eerste zin Bijlage VIII, deel 2, punt 1 |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 32 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 33 |
|
|
Artikel 57, lid 13 |
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 2 |
|
|
Artikel 4, lid 1, tweede alinea |
|
|
|
|
|
Artikel 4, leden 1 tot en met 3 |
|
|
Artikel 4, lid 1, eerste en tweede alinea |
|
|
|
|
|
Artikel 4, lid 4 |
|
|
Artikel 63, lid 2 |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 1 |
|
|
Artikel 59, lid 1, eerste alinea, aanhef |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 2 |
|
|
Artikel 59, lid 1, eerste alinea, onder a) en b) |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 3, eerste alinea, onder a) |
|
|
Artikel 59, lid 2 |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 3, eerste alinea, onder b) |
|
|
Artikel 59, lid 3 |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 3, tweede alinea |
|
|
Artikel 59, lid 4 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 59, lid 5 |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 4 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 5 |
|
|
Artikel 59, lid 6 |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 6 |
|
|
Artikel 58 |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 7 |
|
|
Bijlage VII, deel 4, punt 1 |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 8, eerste alinea |
|
|
Bijlage VII, deel 4, punt 2 |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 8, tweede alinea |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 9 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 10 |
|
|
Artikel 59, lid 7 |
|
|
|
|
|
Artikel 5, leden 11, 12 en 13 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 6 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 1, aanhef en eerste tot en met vierde streepje |
|
|
Artikel 64 |
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 1, afsluitend gedeelte |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 2 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 1 |
|
|
Artikel 14, lid 1, onder d), Artikel 60 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 61 |
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 2 |
|
|
Bijlage VII, deel 6, punt 1 |
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 3 |
|
|
Bijlage VII, deel 6, punt 2 |
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 4 |
|
|
Bijlage VII, deel 6, punt 3 |
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 5 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 9, lid 1, eerste alinea, aanhef |
|
|
Artikel 62, eerste alinea, aanhef |
|
|
|
|
|
Artikel 9, lid 1, eerste alinea, eerste, tweede en derde streepje |
|
|
Artikel 62, eerste alinea, punten a), b) en c) |
|
|
|
|
|
Artikel 9, lid 1, tweede alinea |
|
|
Artikel 62, tweede alinea |
|
|
|
|
|
Artikel 9, lid 1, derde alinea |
|
|
Bijlage VII, deel 8, punt 4 |
|
|
|
|
|
Artikel 9, lid 2 |
|
|
Artikel 63, lid 3 |
|
|
|
|
|
Artikel 9, lid 3 |
|
|
Bijlage VII, deel 8, punt 1 |
|
|
|
|
|
Artikel 9, lid 4 |
|
|
Bijlage VII, deel 8, punt 2 |
|
|
|
|
|
Artikel 9, lid 5 |
|
|
Bijlage VII, deel 8, punt 3 |
|
|
|
|
|
Artikel 10 |
Artikel 4, lid 9 |
|
Artikel 8, lid 2 |
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 1, derde tot en met zesde zin |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 12, lid 1, tweede alinea |
|
|
Artikel 65, lid 1, eerste alinea |
|
|
|
|
|
Artikel 12, lid 1, derde alinea |
|
|
Artikel 65, lid 1, tweede alinea |
|
|
|
|
|
Artikel 12, lid 2 |
|
|
Artikel 65, lid 2 |
|
|
|
|
|
Artikel 12, lid 3 |
|
|
Artikel 65, lid 3 |
|
|
|
|
|
Artikel 13, leden 2 en 3 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Artikel 14 |
Artikel 19 |
Artikel 16 |
Artikel 79 |
|
|
|
|
|
Bijlage I, eerste en tweede zin van de aanhef |
|
|
Artikel 56 |
|
|
|
|
|
Bijlage I, derde zin van de aanhef en lijst van de activiteiten |
|
|
Bijlage VII, deel 1 |
|
|
|
|
|
Bijlage IIA |
|
|
Bijlage VII, delen 2 en 3 |
|
|
|
|
|
Bijlage IIA, deel II, laatste zin van alinea 6 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Bijlage IIB, punt 1, eerste en tweede zin |
|
|
Artikel 59, lid 1, eerste alinea, onder b) |
|
|
|
|
|
Bijlage IIB, punt 1, derde zin |
|
|
Artikel 59, lid 1, tweede alinea |
|
|
|
|
|
Bijlage IIB, punt 2 |
|
|
Bijlage VII, deel 5 |
|
|
|
|
|
Bijlage IIB, punt 2, tweede alinea, onder i) en tabel |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Bijlage III, punt 1 |
|
|
— |
|
|
|
|
|
Bijlage III, punt 2 |
|
|
Bijlage VII, deel 7, punt 1 |
|
|
|
|
|
Bijlage III, punt 3 |
|
|
Bijlage VII, deel 7, punt 2 |
|
|
|
|
|
Bijlage III, punt 4 |
|
|
Bijlage VII, deel 7, punt 3 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 1, eerste alinea |
|
Artikel 42 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 1, tweede alinea |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 1 |
|
Artikel 42, lid 1, eerste alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 42, lid 1, tweede tot en met vijfde alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 2, aanhef |
|
Artikel 42, lid 2, aanhef |
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 2, onder a), aanhef |
|
Artikel 42, lid 2, onder a), aanhef |
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 2, onder a), i) tot en met v) |
|
Artikel 42, lid 2, onder a), punt i) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 2, onder a), punt vi) |
|
Artikel 42, lid 2, onder a), punt ii) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 2, onder a), punt vii) |
|
Artikel 42, lid 2, onder a), punt iii) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 2, onder a), punt viii) |
|
Artikel 42, lid 2, onder a), punt iv) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 2, onder b) |
|
Artikel 42, lid 2, onder b) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 2, eerste alinea |
|
Artikel 3, lid 38 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 2, tweede alinea |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 3 |
|
Artikel 3, lid 39 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 4, eerste alinea |
|
Artikel 3, lid 40 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 4, tweede alinea |
|
Artikel 42, lid 1, derde alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 42, lid 1, vierde alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 5, eerste alinea |
|
Artikel 3, lid 41 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 5, tweede alinea |
|
Artikel 42, lid 1, vijfde alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 5, derde alinea |
|
Artikel 42, lid 1, derde alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 6 |
|
Bijlage VI, deel 1, onder a) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 7 |
|
Artikel 3, lid 42 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage VI, deel 1, onder b) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 10 |
|
Artikel 3, lid 43 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 3, lid 13 |
|
Artikel 43 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 4, lid 2 |
|
Artikel 44 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 4, lid 4, aanhef en onder a) en b) |
|
Artikel 45, lid 1, aanhef en onder a) en b) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 4, lid 4, onder c) |
|
Artikel 45, lid 1, onder e) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 4, lid 5 |
|
Artikel 45, lid 2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 4, lid 6 |
|
Artikel 45, lid 3 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 4, lid 7 |
|
Artikel 45, lid 4 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 4, lid 8 |
|
Artikel 54 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 5 |
|
Artikel 52 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, eerste alinea |
|
Artikel 50, lid 1 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, tweede alinea en artikel 6, lid 2 |
|
Artikel 50, lid 2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, derde alinea |
|
Artikel 50, lid 3, eerste alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, eerste deel van de vierde alinea |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 1, tweede deel van de vierde alinea |
|
Artikel 50, lid 3, tweede alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 3 |
|
Artikel 50, lid 4 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 4, eerste en tweede zin van de eerste alinea, en artikel 6, lid 4, eerste en tweede zin van de tweede alinea |
|
Artikel 51, lid 1 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 4, derde zin van de eerste alinea |
|
Artikel 51, lid 2 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 6, lid 4, derde zin van de tweede alinea |
— |
Artikel 51, lid 3, eerste alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 4, derde alinea |
|
Artikel 51, lid 3, tweede alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 4, vierde alinea |
|
Artikel 51, lid 4 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 5, eerste zinsnede |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 5, tweede zinsnede |
|
Artikel 46, lid 1 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 6 |
|
Artikel 50, lid 5 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 7 |
|
Artikel 50, lid 6 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 6, lid 8 |
|
Artikel 50, lid 7 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 1, en artikel 7, lid 2, eerste alinea |
|
Artikel 46, lid 2, eerste alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 2, tweede alinea |
|
Artikel 46, lid 2, tweede alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 3, en artikel 11, lid 8, aanhef van de eerste alinea |
|
Bijlage VI, deel 6, eerste deel van punt 2.7 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 4 |
|
Artikel 46, lid 2, tweede alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 5 |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 1 |
|
Artikel 45, lid 1, onder c) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 2 |
|
Artikel 46, lid 3 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 3 |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 4, eerste alinea |
|
Artikel 46, lid 4, eerste alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 4, tweede alinea |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 3,2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 4, derde alinea |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 4, vierde alinea |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 5 |
|
Artikel 46, lid 4, tweede en derde alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 6 |
|
Artikel 45, lid 1, onder c) en d) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 7 |
|
Artikel 46, lid 5 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 8 |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 9, eerste alinea |
|
Artikel 53, lid 1 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 9, tweede alinea |
|
Artikel 53, lid 2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 9, derde alinea |
|
Artikel 53, lid 3 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 10, leden 1 en 2 |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 10, lid 3, eerste zin |
|
Artikel 48, lid 2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 10, lid 3, tweede zin |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 10, lid 4 |
|
Artikel 48, lid 3 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 10, lid 5 |
|
Bijlage VI, deel 6, tweede deel van punt 1.3 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 1 |
|
Artikel 48, lid 1 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 2 |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 2.1 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 3 |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 2.2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 4 |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 2.3 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 5 |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 2.4 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 6 |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 2.5, eerste alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage VI, deel 6, punt 2.5, tweede alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 7, eerste deel van de eerste zin van de eerste alinea |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 2.6, aanhef |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 7, tweede deel van de eerste zin van de eerste alinea |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 2.6, onder a) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 7, tweede zin van de eerste alinea |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 7, tweede alinea |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 7, onder a) |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 2.6, onder b) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 7, onder b) en c) |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 7, onder d) |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 2.6, onder c) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 7, onder e) en f) |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 8, eerste alinea, onder a) en b) |
|
Bijlage VI, deel 3, punt 1 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 8, eerste alinea, onder c), en tweede alinea |
|
Bijlage VI, deel 6, tweede alinea van punt 2.7 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 8, eerste alinea, onder d) |
|
Bijlage VI, deel 4, punt 2.1, tweede alinea |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 9 |
|
Artikel 48, lid 4 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 10 |
|
Bijlage VI, deel 8, punt 1.1 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 11 |
|
Bijlage VI, deel 8, punt 1.2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 12 |
|
Bijlage VI, deel 8, punt 1.3 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 13 |
|
Artikel 48, lid 5 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 49 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 14 |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 3.1 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 15 |
|
Artikel 45, lid 1, onder e) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 16 |
|
Bijlage VI, deel 8, punt 2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 11, lid 17 |
|
Artikel 8, lid 2, onder a) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 12, lid 1 |
|
Artikel 55, lid 1 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 12, lid 2, eerste en tweede zin |
|
Artikel 55, lid 2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 12, lid 2, derde zin |
|
Artikel 55, lid 3 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 13, lid 1 |
|
Artikel 45, lid 1, onder f) |
|
|
|
|
|
|
Artikel 13, lid 2 |
|
Artikel 47 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 13, lid 3 |
|
Artikel 46, lid 6 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 13, lid 4 |
|
Bijlage VI, deel 3, punt 2 |
|
|
|
|
|
|
Artikel 14 |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 15 |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 16 |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Artikel 20 |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Bijlage I |
|
Bijlage VI, deel 2 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage II, eerste deel (niet genummerd) |
|
Bijlage VI, deel 4, punt 1 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage II, punt 1, aanhef |
|
Bijlage VI, deel 4, punt 2.1 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage II, punten 1.1 en 1.2 |
|
Bijlage VI, deel 4, punten 2.2 en 2.3 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage VI, deel 4, punt 2.4 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage II, punt 1,3 |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Bijlage II, punt 2.1 |
|
Bijlage VI, deel 4, punt 3.1 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage VI, deel 4, punt 3.2 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage II, punt 2.2 |
|
Bijlage VI, deel 4, punten 3.3 en 3.4 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage II, punt 3 |
|
Bijlage VI, deel 4, punt 4 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage III |
|
Bijlage VI, deel 6, punt 1 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage IV, tabel |
|
Bijlage VI, deel 5 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage IV, laatste zin |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Bijlage V, onder a), tabel |
|
Bijlage VI, deel 3, punt 1.1 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage V, onder a), laatste zinnen |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Bijlage V, onder b), tabel |
|
Bijlage VI, deel 3, punt 1.2 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage V, onder b), laatste zin |
|
— |
|
|
|
|
|
|
Bijlage V, onder c) |
|
Bijlage VI, deel 3, punt 1.3 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage V, onder d) |
|
Bijlage VI, deel 3, punt 1.4 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage V, onder e) |
|
Bijlage VI, deel 3, punt 1.5 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage V, onder f) |
|
Bijlage VI, deel 3, punt 3 |
|
|
|
|
|
|
Bijlage VI |
|
Bijlage VI, deel 7 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 1 |
Artikel 28, eerste alinea |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 2 |
Bijlage V, deel 1, punt 1 en deel 2, punt 1, eerste alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage V, deel 1, punt 1 en deel 2, punt 1, tweede alinea |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 3, tweede deel |
Bijlage V, deel 1, punt 1 en deel 2, punt 1, eerste alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage V, deel 1, punt 1 en deel 2, punt 1, tweede alinea |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 4 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 6, eerste deel |
Artikel 3, lid 24 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 6, tweede deel |
Artikel 28, tweede alinea, onder j) |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 7, eerste alinea |
Artikel 3, lid 25 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 7, tweede alinea, eerste zin |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 7, tweede alinea, tweede zin en onder a) t/m i) |
Artikel 28, tweede alinea en onder a) t/m i) |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 7, tweede alinea, onder j) |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 7, derde alinea |
— |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 29, lid 1 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 7, vierde alinea |
Artikel 29, lid 2 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 29, lid 3 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 8 |
Artikel 3, lid 32 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 9 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 10 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 11 |
Artikel 3, lid 31 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 12 |
Artikel 3, lid 33 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 2, lid 13 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 3 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 4, lid 1 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 4, lid 2 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 4, leden 3 tot en met 8 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 1 |
Bijlage V, deel 1, punt 2, tweede alinea |
|
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage V, deel 1, punt 2, eerste, derde en vierde alinea |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 5, lid 2 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 6 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 1 |
Artikel 37 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 2 |
Artikel 30, lid 5 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 7, lid 3 |
Artikel 30, lid 6 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 1 |
Artikel 40, lid 1 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 2, eerste deel van de eerste alinea |
Artikel 40, lid 2, eerste deel van de eerste alinea |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 2, tweede deel van de eerste alinea |
— |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 40, lid 2, tweede deel van de eerste alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 40, lid 2, tweede alinea |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 40, lid 3 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 41 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, lid 2, tweede alinea |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 8, leden 3 en 4 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 9 |
Artikel 30, lid 1 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 30, leden 2, 3 en 4 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 9 bis |
Artikel 36 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 10, eerste alinea, eerste zin |
Artikel 30, lid 7, eerste zin |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 30, lid 7, tweede zin |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 30, leden 8 en 9 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 31 t/m 35 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 10, eerste alinea, tweede volzin |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 10, tweede alinea |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 12, eerste zin |
Artikel 38, lid 1 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 12, tweede zin |
— |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 38, leden 2, 3 en 4 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Artikel 39 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 13 |
Bijlage V, deel 3, derde deel van punt 8 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 14 |
Bijlage V, deel 4 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Deel V, deel 5, 6 en 7 |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 15 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Artikel 18, lid 2 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage I |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage II |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlagen III en IV |
Bijlage V, punt 2 van deel 1 en deel 2 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage V A |
Bijlage V, deel 1, punt 3 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage V B |
Bijlage V, deel 2, punt 3 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VI A |
Bijlage V, deel 1, punten 4 en 6 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage V, deel 1, punt 5 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VI B |
Bijlage V, deel 2, punten 4 en 6 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage V, deel 2, punt 5 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VII A |
Bijlage V, deel 1, punten 7 en 8 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VII B |
Bijlage V, deel 2, punten 7 en 8 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VIII A, punt 1 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VIII A, punt 2 |
Bijlage V, deel 3, eerste deel van punt 1 en punten 2, 3 en 5 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage V, deel 3, tweede deel van punt 1 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage V, deel 3, punt 4 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VIII A, punt 3 |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VIII A, punt 4 |
Bijlage V, deel 3, punt 6 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VIII A, punt 5 |
Bijlage V, deel 3, punten 7 en 8 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VIII A, punt 6 |
Bijlage V, deel 3, punten 9 en 10 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage V, deel 3, punt 11 |
|
— |
— |
— |
— |
— |
— |
— |
Bijlage V, deel 4 |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VIII B |
— |
|
|
|
|
|
|
|
Bijlage VIII C |
— |
|
|
|
|
Bijlage VI |
|
|
Bijlage IX |
Bijlage IX |
|
|
|
|
Bijlage VII |
|
|
Bijlage X |
Bijlage X |
( 1 ) PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.
( 2 ) PB L 125 van 21.5.2009, blz. 75.
( 3 ) PB L 106 van 17.4.2001, blz. 1.
( 4 ) PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1.
( 5 ) PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.
( 6 ) Verordening (EU) 2016/429 van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2016 betreffende overdraagbare dierziekten en tot wijziging en intrekking van bepaalde handelingen op het gebied van diergezondheid („diergezondheidswetgeving”) (PB L 84 van 31.3.2016, blz. 1).
( 7 ) Richtlijn 2008/120/EG van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van varkens (PB L 47 van 18.2.2009, blz. 5).
( 8 ) PB L 176 van 15.7.2003, blz. 37.
( 9 ) PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3.
( 10 ) Beschikking 2000/532/EG van de Commissie van 3 mei 2000 tot vervanging van Beschikking 94/3/EG houdende vaststelling van een lijst van afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, onder a), van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad betreffende afvalstoffen en Beschikking 94/904/EG van de Raad tot vaststelling van een lijst van gevaarlijke afvalstoffen overeenkomstig artikel 1, lid 4, van Richtlijn 91/689/EEG van de Raad betreffende gevaarlijke afvalstoffen (PB L 226 van 6.9.2000, blz. 3).
( 11 ) PB L 143 van 30.4.2004, blz. 87.
( 12 ) Richtlijn 2004/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende milieuaansprakelijkheid met betrekking tot het voorkomen en herstellen van milieuschade (PB L 143 van 30.4.2004, blz. 56).
( 13 ) Richtlijn (EU) 2024/1785 van het Europees Parlement en de Raad van 24 april 2024 tot wijziging van Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) en Richtlijn 1999/31/EG van de Raad betreffende het storten van afvalstoffen (PB L, 2024/1785, 15.7.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2024/1785/oj).
( 14 ) PB L 372 van 27.12.2006, blz. 19.
( 15 ) Verordening (EG) nr. 1221/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 inzake de vrijwillige deelneming van organisaties aan een communautair milieubeheer- en milieuauditsysteem (EMAS) (PB L 342 van 22.12.2009, blz. 1).
( 16 ) PB L 41 van 14.2.2003, blz. 26.
( 17 ) PB L 140 van 5.6.2009, blz. 114.
( 18 ) PB L 273 van 10.10.2002, blz. 1.
( 19 ) PB L 121 van 11.5.1999, blz. 13.
( 20 ) PB L 190 van 12.7.2006, blz. 1.
( 21 ) PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1.
( 22 ) Richtlijn 2008/99/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 inzake de bescherming van het milieu door middel van het strafrecht (PB L 328 van 6.12.2008, blz. 28).
( 23 ) Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40).
( 24 ) PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.
( 25 ) De wegingsfactor voor leghennen is berekend door de drempel voor ander pluimvee (280 VSE) te delen door de drempel voor leghennen (300 VSE). D.w.z.: 280/300 = 0,93 (afgerond)..
( 26 ) PB L 263 van 9.10.2007, blz. 1.