<TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo Unii</HT></P></TI>3Motywy pierwszy, piąty, ósmy i dziesiąty rozporządzenia nr 1408/71 mają następujące brzmienie:przepisy w celu koordynacji ustawodawstw krajowych dotyczących zabezpieczenia społecznego wpisują się w ramy swobodnego przepływu pracowników będących obywatelami państw członkowskich i powinny przyczynić się do polepszenia ich poziomu życia i warunków zatrudnienia;
[…]
niezbędne jest, w ramach tej koordynacji, zagwarantowanie we Wspólnocie równości traktowania przez różne ustawodawstwa krajowe pracowników zamieszkujących w państwach członkowskich oraz osobom pozostającym na ich utrzymaniu, jak również osobom pozostałym przy życiu po ich śmierci;
[…]
pracownicy najemni i osoby prowadzące działalność na własny rachunek przemieszczające się we Wspólnocie powinni być objęci systemem zabezpieczenia społecznego tylko jednego państwa członkowskiego w celu uniknięcia zbiegu właściwych ustawodawstw i wynikających z tego komplikacji;
[…]
w celu jak najlepszego zagwarantowania równego traktowania pracowników zatrudnionych na terytorium jednego państwa członkowskiego należy przyjąć jako zasadę ogólną, że stosuje się ustawodawstwo tego państwa członkowskiego, na którego terytorium dana osoba jest zatrudniona lub prowadzi działalność na własny rachunek.
4Artykuł 1 tego rozporządzenia ustanawia definicje dla celów jego stosowania.5I tak, art. 1 lit. u) rzeczonego rozporządzenia stanowi:- i)określenie świadczenia rodzinne oznacza wszelkie świadczenia rzeczowe lub pieniężne, wyrównujące koszty utrzymania rodziny zgodnie z ustawodawstwem określonym w art. 4 ust. 1 lit. h), z wyłączeniem specjalnych zasiłków porodowych lub zasiłków z tytułu przysposobienia, określonych w załączniku II;
- ii)określenie zasiłki rodzinne oznacza okresowe świadczenia pieniężne przyznawane wyłącznie w zależności od liczby oraz, w danym przypadku, od wieku członków rodziny.
6Zgodnie z art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia:Osoby, do których stosują się przepisy niniejszego rozporządzenia, podlegają obowiązkom i korzystają z praw wynikających z ustawodawstwa każdego państwa członkowskiego na tych samych warunkach co obywatele tego państwa, z zastrzeżeniem przepisów szczególnych zawartych w niniejszym rozporządzeniu.
7Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. h) rozporządzenia nr 1408/71 rozporządzenie to stosuje się do wszystkich ustawodawstw odnoszących się do działów zabezpieczenia społecznego, które dotyczą świadczeń rodzinnych.8Na podstawie art. 4 ust. 2 tego rozporządzenia ma ono zastosowanie do powszechnych i szczególnych systemów zabezpieczenia społecznego, składkowych i nieskładkowych, jak również do systemów dotyczących obowiązków pracodawcy lub armatora w zakresie świadczeń określonych w ust. 1.9Artykuł 5 rzeczonego rozporządzenia stanowi:Państwa członkowskie wskazują ustawodawstwo i systemy określone w art. 4 ust. 1 i 2, specjalne świadczenia nieskładkowe określone w art. 4 ust. 2a, świadczenia minimalne określone w art. 50, jak również świadczenia określone w art. 77 i 78 w oświadczeniach notyfikowanych i opublikowanych zgodnie z art. 97.
10Artykuł 13 tego samego rozporządzenia, zatytułowany Zasady ogólne, stanowi:1.Z zastrzeżeniem art. 14c i 14f osoby, do których stosuje się niniejsze rozporządzenie, podlegają ustawodawstwu tylko jednego państwa członkowskiego. Ustawodawstwo określa się zgodnie z przepisami niniejszego tytułu.2.Z zastrzeżeniem przepisów art. 14–17:
- a)pracownik najemny zatrudniony na terytorium jednego państwa członkowskiego podlega ustawodawstwu tego państwa, nawet jeżeli zamieszkuje na terytorium innego państwa członkowskiego lub jeżeli przedsiębiorstwo lub pracodawca, który go zatrudnia, ma swoją zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności na terytorium innego państwa członkowskiego;
[…].
11Artykuł 73 rozporządzenia nr 1408/71 przewiduje:Pracownik najemny lub osoba prowadząca działalność na własny rachunek podlegający ustawodawstwu państwa członkowskiego są uprawnieni, w odniesieniu do członków swojej rodziny, którzy zamieszkują terytorium innego państwa członkowskiego, do świadczeń rodzinnych przewidzianych przez ustawodawstwo pierwszego państwa, tak jakby zamieszkiwali oni terytorium tego państwa, z zastrzeżeniem przepisów załącznika VI.
12Artykuł 76 tego rozporządzenia ma następujące brzmienie:1.W przypadku gdy w tym samym okresie, dla tego samego członka rodziny i z tytułu wykonywania działalności zawodowej świadczenia rodzinne są przewidziane w ustawodawstwie państwa członkowskiego, na którego terytorium zamieszkują członkowie rodziny, prawo do świadczeń rodzinnych, należnych zgodnie z ustawodawstwem innego państwa członkowskiego, w danym wypadku na podstawie art. 73 lub 74, jest zawieszane do wysokości przewidzianej w ustawodawstwie pierwszego państwa członkowskiego.2.Jeżeli wniosek o świadczenia nie jest złożony w państwie członkowskim, na którego terytorium zamieszkują członkowie rodziny, instytucja właściwa innego państwa członkowskiego może stosować przepisy ust. 1 tak, jakby świadczenia były przyznane w pierwszym państwie członkowskim.
13Przepisy art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1612/68 stanowią:1.Pracownik będący obywatelem państwa członkowskiego nie może być na terytorium innego państwa członkowskiego ze względu na swą przynależność państwową traktowany odmiennie niż pracownicy krajowi pod względem warunków zatrudnienia i pracy, w szczególności warunków wynagrodzenia, zwolnienia i, jeżeli straci pracę, powrotu do pracy lub ponownego zatrudnienia.2.Pracownik korzysta z takich samych przywilejów socjalnych i podatkowych jak pracownicy krajowi.
14Artykuł. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia nr 1408/71 (Dz.U. L 74, s. 1), zmienionego i uaktualnionego rozporządzeniem nr 118/97 (zwanego dalej rozporządzeniem nr 574/72), stanowi:- a)Prawo do świadczeń lub zasiłków rodzinnych, należnych zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego, w którym nabycie prawa do świadczeń lub zasiłków nie jest uzależnione od warunku ubezpieczenia, zatrudnienia lub prowadzenia działalności na własny rachunek, jest zawieszone, jeżeli w tym samym okresie i dla tego samego członka rodziny przyznane są świadczenia tylko zgodnie z krajowym ustawodawstwem innego państwa członkowskiego lub w zastosowaniu z art. 73, 74, 77 lub 78 rozporządzenia [nr 1408/71], do wysokości kwoty tych świadczeń.
- b)Jednakże jeżeli praca lub działalność zawodowa wykonywana jest na terytorium pierwszego państwa członkowskiego:
- i)w przypadku świadczeń należnych zgodnie z krajowym ustawodawstwem innego państwa członkowskiego albo zgodnie z art. 73 lub 74 rozporządzenia osobie uprawnionej do zasiłku rodzinnego lub osobie pobierającej te świadczenia prawo do świadczeń rodzinnych, należne tylko zgodnie z krajowym ustawodawstwem innego państwa członkowskiego albo zgodnie z tymi artykułami, jest zawieszone do wysokości kwoty świadczeń rodzinnych, przewidzianych w ustawodawstwie państwa członkowskiego, na którego terytorium zamieszkuje członek rodziny. Koszt świadczeń przyznawanych przez państwo członkowskie, na którego terytorium zamieszkuje członek rodziny, ponosi to państwo członkowskie.
[…].
15Należy zauważyć, że z jednej strony rozporządzenie nr 1408/71 zostało zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 166, s. 1), a z drugiej strony rozporządzenie nr 574/72 zostało zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącym wykonywania rozporządzenia nr 883/2004 (Dz.U. L 284, s. 1), przy czym te nowe rozporządzenia, zgodnie z art. 91 rozporządzenia nr 883/2004 i art. 97 rozporządzenia nr 987/2009, stosują się od dnia 1 maja 2010 r. Jednak z uwagi na okres, w którym miały miejsce okoliczności faktyczne sprawy głównej, podlegają one nadal rozporządzeniom nr 1408/71 i 574/72.<TI><P><HT TYPE="ITALIC">Prawo luksemburskie</HT></P></TI>16Loi du 21 décembre 2007 portant introduction de la loi concernant le boni pour enfant (ustawa z dnia 21 grudnia 2007 r., wprowadzająca ustawę o ulgach prorodzinnych, Mémorial A 2007, s. 3949) zmieniła, poczynając od 2008 r., istniejący w prawie luksemburskim system obniżania podatku ze względu na posiadanie dziecka. Artykuł 5 tej ustawy, znajdujący się w jej tytule II, stanowi:Wprowadza się ustawę z dnia 21 grudnia 2007 r. o ulgach prorodzinnych.
Artykuły wymienianej ustawy otrzymują następujące brzmienie:
»Artykuł 1.Na każde żyjące dziecko, pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym ojca i matki albo w gospodarstwie domowym tego z rodziców, które zapewnia samodzielnie jego wychowanie i utrzymanie, i na które przysługują świadczenia rodzinne zgodnie z art. 1 loi modifiée du 19 juin 1985 concernant les allocations familiales et portant création de la Caisse nationale des prestations familiales (ustawy z dnia 19 czerwca 1985 r. o zasiłkach rodzinnych oraz o utworzeniu krajowej kasy świadczeń rodzinnych ze zmianami, [Mémorial A 1985, s. 680]) udziela się ulgi prorodzinnej polegającej na przyznaniu z urzędu obniżenia podatku przewidzianego w art. 122 loi modifiée du 4 décembre 1967 concernant l’impôt sur le revenu (ustawy z dnia 4 grudnia 1967 r. o podatku dochodowym, ze zmianami).Artykuł 2.Wysokość ulgi prorodzinnej wynosi 922,5 [EUR] rocznie. Jest ona wypłacana w trakcie roku podatkowego, którego dotyczy, zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu wielkoksiążecym, o którym mowa w art. 6.Wypłaty ze skutkiem zwalniającym dokonuje [CNPF] na rzecz odbiorcy zasiłków rodzinnych określonego w art. 5 akapity pierwszy i czwarty lub, w przypadku dziecka, którego wychowanie i utrzymanie zapewnia tylko jedno z rodziców, na rzecz rodzica będącego odbiorcą, o którym mowa w art. 5 akapit drugi zdanie pierwsze ustawy z dnia 19 czerwca 1985 r. o zasiłkach rodzinnych oraz o utworzeniu krajowej kasy świadczeń rodzinnych, ze zmianami, wraz z wypłatą świadczeń rodzinnych.[…]Artykuł 4.Do celów wykonania niniejszej ustawy zastosowanie znajdują ponadto, z wyjątkiem, w razie potrzeby, dostosowania terminologicznego, art. 23 akapity drugi i trzeci, art. 24, 26, 27, 28, 29, 30, 31 ustawy z dnia 19 czerwca 1985 r. o zasiłkach rodzinnych oraz o utworzeniu krajowej kasy świadczeń rodzinnych oraz art. 208 akapit czwarty, art. 273 akapit piąty, art. 276, art. 278 akapity pierwszy i drugi, art. 291, 292a, art. 302 akapit czwarty, art. 311, 333, art. 334 akapit pierwszy code des assurances sociales (kodeksu ubezpieczeń społecznych).Artykuł 5.W art. 6 akapit pierwszy zdanie pierwsze ustawy z dnia 19 czerwca 1985 r. o zasiłkach rodzinnych oraz o utworzeniu krajowej kasy świadczeń rodzinnych po wyrażeniu z początkiem roku szkolnego dodaje się wyrażenie ulgi prorodzinnej.Artykuł 6.Szczegółowe zasady stosowania niniejszej ustawy mogą zostać określone w rozporządzeniu wielkoksiążęcym.[…].
17Artykuł 29 ustawy z dnia 19 czerwca 1985 r. o zasiłkach rodzinnych oraz o utworzeniu krajowej kasy świadczeń rodzinnych, do którego dla celów wykonania odsyła art. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2007 r. o ulgach prorodzinnych, w związku z wejściem w życie loi du 13 mai 2008 portant introduction d’un statut unique (ustawy z dnia 13 maja 2008 r. o jednolitym statusie, Mémorial A 2008, s. 790), stał się art. 317 code de la sécurité sociale (kodeksu zabezpieczenia społecznego). Zgodnie ze wspomnianym art. 29:W każdym wypadku na jedno dziecko przysługuje tylko jeden zasiłek tego samego rodzaju.W drodze rozporządzenia wielkoksiążęcego zostaną wprowadzone środki mające na celu zapobieganie lub ograniczenie kumulacji powyżej kwoty najwyższego zasiłku świadczeń wprowadzonych w niniejszej księdze ze świadczeniami ustanowionymi w tych samych celach przez system inny niż luksemburski.
18Artykuł 1 règlement grand‑ducal du 19 décembre 2008 fixant les modalités de paiement du boni pour enfant à partir de l’année 2009 (rozporządzenia wielkoksiążęcego z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie szczegółowych zasad wypłaty ulgi prorodzinnej od 2009 r., Mémorial A 2008, s. 3305, zwanego dalej rozporządzeniem wielkoksiążęcym z dnia 19 grudnia 2008 r.), wydanego na podstawie art. 6 ustawy z dnia 21 grudnia 2007 r. o ulgach prorodzinnych, stanowi:Od dnia 1 stycznia 2009 r. ulgę prorodzinną wypłaca się w miesięcznych ratach w wysokości 76,88 [EUR] na dziecko za każdy miesiąc, w którego toku na dziecko będące jej beneficjentem, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2007 r. w sprawie ulg prorodzinnych, przysługują świadczenia rodzinne w pełnym wymiarze […].Na zasadzie wyjątku od akapitu pierwszego ulga zostaje włączona do dodatku dyferencyjnego i wynosi 76,88 [EUR] na każde dziecko, w odniesieniu do każdego miesiąca, w którego toku na dziecko będące jej beneficjentem przysługują wyrównawcze świadczenia rodzinne przyznane w ramach obowiązkowej przynależności do luksemburskiego systemu zabezpieczenia społecznego. Dodatek dyferencyjny wypłacany jest raz do roku lub raz na pół roku na podstawie zaświadczenia o zapłacie świadczeń w systemie innym niż luksemburski pobieranych w okresie referencyjnym.Wypłaty ulgi prorodzinnej dokonuje się według tych samych zasad co zasady dotyczące zasiłków rodzinnych.