<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ1998ELA.0100007301.case.xml"><NO.CASE>C-44/96</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61996C0044</NO.CELEX><NO.SEQ>0004.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>77</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>101</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>25</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ LÉGER — ΥΠΟΘΕΣΗ C-44/96</LEFT><RIGHT>MANNESMANN ANLAGENBAU AUSTRIA κ.λπ.</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Philippe Léger</HT></P><P>της <DATE ISO="19970916">16ης Σεπτεμβρίου 1997</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Στην υπό κρίση υπόθεση που αφορά αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως σας ζητείται να ερμηνεύσετε τον όρο <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/>, που χρησιμοποιεί ο κοινοτικός νομοθέτης για να οριοθετήσει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930614">14ης Ιουνίου 1993</DATE>, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="199" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="54">ΕΕ L 199, ο. 54</REF.DOC.OJ>. Οι όροι. <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>αναθέτουσες αρχές<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/> και <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/> εμφανίζονται επίσης στην οδηγία 92/50/EOK του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19920618">18ης Ιουνίου 1992</DATE>, για τον συντονισμό των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων δημοσίων υπηρεσιών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="209" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 209, σ. 1</REF.DOC.OJ>, άρθρο 1, στοιχείο β'), και στην οδηγία 93/36/EOK του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930614">14ης Ιουνίου 1993</DATE>, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="199" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 199, σ. 1</REF.DOC.OJ>, άρθρο 1, στοιχείο β'), πράγμα που προσδίδει στην ερμηνεία των εννοιών αυτών σημασία υπερβαίνουσα το πλαίσιο της νομοθεσίας περί των συμβάσεων δημοσίων έργων.</P></NOTE> (στο εξής: οδηγία).</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Κατά την οδηγία, ένας <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/> συνιστά <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>αναθέτουσα αρχή<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/>, έννοια που περιλαμβάνει τις οργανικές μονάδες των οποίων η συμμετοχή στη σύναψη συμβάσεως που αφορά την πραγματοποίηση έργων καθορίζει την εφαρμογή στη σύμβαση αυτή του καθεστώτος της οδηγίας.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Η κοινοτική νομοθεσία</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Η οδηγία 93/37/ΕΟΚ</P></TI></TITLE><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Η οδηγία 93/37, η οποία κωδικοποιεί την οδηγία 71/305/ΕΟΚ του Συμβουλίου<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Οδηγία της <DATE ISO="19710726">26ης Ιουλίου 1971</DATE>, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ ειδ. έκδ. 17/001, σ. 7), που τροποποιήθηκε τελευταίως από την οδηγία 90/531/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19900917">17ης Σεπτεμβρίου 1990</DATE>, σχετικά με τις διαδικασίες σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταςιορών και των τηλεπικοινωνιών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="297" DATE.PUB="1990" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 297, ο. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, συνιστά τη βασική κοινοτική νομοθεσία στον τομέα των συμβάσεων δημοσίων έργων.</TXT></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Στην οδηγία διατυπώνονται οι κοινοί κανόνες που επιβάλλονται στα κράτη μέλη στον τομέα της τεχνικής, της δημοσιότητας που πρέπει να λαμβάνει η σύμβαση την οποία προτίθενται να συνάψουν οι αναθέτουσες αρχές και στον τομέα της συμμετοχής των επιχειρηματιών στη σύμβαση. Η οδηγία καθορίζει τις κατηγορίες διαδικασιών συνάψεως συμβάσεων τις οποίες οφείλουν να εφαρμόζουν οι αναθέτουσες αρχές, καθώς και τις υποχρεώσεις ενημερώσεως που υπέχουν οι αρχές αυτές έναντι των υποψηφίων, των προσφερόντων και της Επιτροπής ή των κρατών μελών έναντι της Επιτροπής.</TXT></NP><?PAGE NO="I-78"?><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Στο άρθρο 1, η οδηγία ορίζει τις βασικές έννοιες που οριοθετούν το πεδίο εφαρμογής της.</TXT></NP><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Το στοιχείο α' ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>οι <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201C"/>συμβάσεις δημοσίων έργων<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/> είναι συμβάσεις εξ επαχθούς αιτίας συναπτόμενες εγγράφως μεταξύ, αφενός, ενός εργολήπτη και, αφετέρου, μιας αναθέτουσας αρχής, όπως αυτή ορίζεται στο στοιχείο β', και οι οποίες έχουν ως αντικείμενο είτε την εκτέλεση, είτε τόσο την εκτέλεση όσο και μελέτη έργων που αφορούν μία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο παράρτημα II ή ενός έργου, όπως αυτό ορίζεται στο στοιχείο γ', είτε ακόμη την πραγματοποίηση, με οποιαδήποτε μέσα, ενός έργου το οποίο ανταποκρίνεται στις επακριβώς αναφερόμενες από την αναθέτουσα αρχή ανάγκες<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Το παράρτημα II απαριθμεί <HT TYPE="ITALIC">τις</HT> επαγγελματικές δραστηριότητες που εμπίπτουν στον τομέα της οικοδομής και των έργων του πολιτικού μηχανικού. Το σημείο γ' ορίζει το <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>έργο<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/> ως <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>το αποτέλεσμα ενός συνόλου οικοδομικών εργασιών ή εργασιών πολιτικού μηχανικού που προορίζεται να πληροί αυτό καθαυτό μια οικονομική ή τεχνική λειτουργία<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/>.</P></NOTE>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Το πρώτο εδάφιο του στοιχείου β' ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>ως <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201C"/>αναθέτουσες αρχές<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/> νοούνται το κράτος, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου και οι ενώσεις που συγκροτούνται από έναν ή περισσότερους από τους προαναφερόμενους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ή οργανισμούς δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Οι <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>οργανισμοί δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/> που συνιστούν επομένως αναθέτουσες αρχές, όπως οι παραδοσιακοί δημόσιοι οργανισμοί, ορίζονται ως εξής στο δεύτερο εδάφιο του στοιχείου β':</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>Ως <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201C"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/> νοείται κάθε οργανισμός:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>που δημιουργήθηκε ειδικά για να ικανοποιήσει ανάγκες γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα και</P></ITEM><ITEM><P>που έχει νομική προσωπικότητα και</P></ITEM><ITEM><P>του οποίου, είτε η δραστηριότητα χρηματοδοτείται κατά πλειοψηφία από το κράτος, τους οργανισμούς τοπικής<?PAGE NO="I-79"?> αυτοδιοίκησης ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου, είτε η διαχείριση υπόκειται σε έλεγχο από το κράτος ή τους οργανισμούς αυτούς, είτε άνω του ημίσεος του αριθμού των μελών του οργάνου διοίκησης, διεύθυνσης ή εποπτείας ορίζεται από το κράτος, τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/>.</P></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Το τελευταίο εδάφιο του στοιχείου β' ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="00AB"/>Οι κατάλογοι των οργανισμών και των κατηγοριών των οργανισμών δημοσίου δικαίου που πληρούν στα κριτήρια που απαριθμούνται στο δεύτερο εδάφιο του παρόντος στοιχείου περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι. Οι κατάλογοι αυτοί είναι όσο το δυνατόν πληρέστεροι, μπορούν δε να αναθεωρηθούν με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 35. Προς τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη κοινοποιούν κατά διαστήματα στην Επιτροπή τις μεταβολές που επήλθαν στους προαναφερθέντες καταλόγους τους<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="00BB"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Η οδηγία 89/665/ΕΟΚ</P></TI></TITLE><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Η οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19891221">21ης Δεκεμβρίου 1989</DATE>, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων<NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="395" DATE.PUB="1989" PAGE.FIRST="33">ΕΕ L 395, ο. 33</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζεται ότι οι αποφάσεις που λαμβάνουν οι αναθέτουσες αρχές υπόκεινται στην άσκηση αποτελεσματικών και, ιδίως, όσον το δυνατό ταχύτερων προσφυγών (...) για τον λόγο ότι οι αποφάσεις αυτές παραβιάζουν το κοινοτικό δίκαιο περί συμβάσεων του Δημοσίου είτε τους εθνικούς κανόνες που μεταγράφουν το δίκαιο αυτό<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Αρθρο 1.</P></NOTE>. Το άρθρο 5 της οδηγίας αυτής ορίζει ότι τα αναγκαία μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή πρέπει να τεθούν σε ισχύ πριν από τις <DATE ISO="19911221">21 Δεκεμβρίου 1991</DATE>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2052/88</P></TI></TITLE><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Το άρθρο 7, παράγραφος 1, νέο, που φέρει τον τίτλο <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>Συμβατότητα και έλεγχος<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/>, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19880624">24ης Ιουνίου 1988</DATE><NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός για την αποστολή των διαρθρωτικών ταμείων, την αποτελεσματικότητα τους και τον συντονισμό των παρεμβάσεων τους μεταξύ τους, καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφισταμένων χρηματοδοτικών οργάνων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="185" DATE.PUB="1988" PAGE.FIRST="9">ΕΕ L 185, 0.9</REF.DOC.OJ>). Το εν λόγω άρθρο 7, παράγραφος 1, τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/93 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930720">20ής Ιουλίου 1993</DATE>, για την τροποποίηση του προ-παρατεθεντος κανονισμού (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="193" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="5">EEL 193, ο. 5</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE> (στο εξής: κανονισμός), ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>Οι ενέργειες που χρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία, από την ETE ή από άλλο υφιστάμενο χρηματοδοτικό όργανο πρέπει να συμφωνούν με τις διατάξεις των Συνθηκών και των πράξεων που<?PAGE NO="I-80"?> θεσπίζονται δυνάμει αυτών, καθώς και με τις κοινοτικές πολιτικές, συμπεριλαμβανομένων όσων αφορούν τους κανόνες ανταγωνισμού, την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων και την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς και την εφαρμογή της αρχής της ισότητας ευκαιριών ανδρών και γυναικών<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/>.</P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>II —</NO.P><TXT>Η εθνική νομοθεσία</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Στην απόφαση περί παραπομπής, το Bundesvergabeamt εκθέτει ότι, όταν άρχισε να ισχύει την <DATE ISO="19940101">1η Ιανουαρίου 1994</DATE> η Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, η Δημοκρατία της Αυστρίας είχε την υποχρέωση να μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο της τις νομικές πράξεις των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που μνημονεύονταν στο παράρτημα XVI της συμφωνίας αυτής. Επρόκειτο τότε, μεταξύ άλλων, για τις προ-παρατεθείσες οδηγίες 71/305 και 89/665<NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σελίδες 2 και 3, σημείο 1.1, της μεταφράσεως στα ελληνικά.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η μεταφορά των οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο πραγματοποιήθηκε, σε ομοσπονδιακό επίπεδο, με τον Bundesvergabegesetz (ομοσπονδιακό νόμο περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων, στο εξής: BVergG)<NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>BGBl. αριθ. 462/1993.</P></NOTE>, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την <DATE ISO="19940101">1η Ιανουαρίου 1994</DATE>, και ότι, για λόγους κατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των ομόσπονδων κρατών και του ομοσπονδιακού κράτους, εκδόθηκαν από τα ομόσπονδα κράτη και άλλοι νόμοι για τη μεταφορά των εν λόγω οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο.</TXT></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων εκδόθηκαν οδηγίες οι οποίες δεν περιλαμβάνονταν στο παράρτημα XVI. Διαπιστώνοντας ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί η μεταφορά των οδηγιών αυτών στην αυστριακή έννομη τάξη, το εθνικό δικαστήριο αναφέρει ότι <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>θεωρεί πάντως ότι οι διατάξεις του BVergG που έχουν εν προκειμένω εφαρμογή πρέπει εφεξής να αξιολογούνται λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων των κρίσιμων ευρωπαϊκών οδηγιών<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σελίδα 4 της μεταφράσεως στα ελληνικά.</P></NOTE>. Οι βασικές διατάξεις του BVergG είναι οι ακόλουθες.</TXT></NP><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, σημείο 3, του νόμου αυτού:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>Ο παρών ομοσπονδιακός νόμος έχει εφαρμογή στις συμβάσεις δημοσίων έργων εξ επαχθούς αιτίας που έχουν ως αντικείμενο</P><P>(...)</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>την πραγματοποίηση από τρίτους, με οποιαδήποτε μέσα, ενός έργου το οποίο ανταποκρίνεται στις επακριβώς αναφερόμενες από την αναθέτουσα αρχή ανάγκες<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-81"?><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Το άρθρο 3 ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>1)</NO.P><TXT>Ο παρών ομοσπονδιακός νόμος έχει εφαρμογή στους διαγωνισμούς δημοσίων έργων και παραχωρήσεως δημοσίων έργων το ύψος των οποίων, εκτός ΦΠΑ, εκτιμάται ότι είναι ίσο ή μεγαλύτερο των 5 εκατομμυρίων ECU.</TXT><P>(...)</P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Καμία σύμβαση δημοσίων έργων δεν μπορεί να κατατμηθεί προκειμένου να μην υπαχθεί στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος ομοσπονδιακού νόμου<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Το άρθρο 6, παράγραφος 1, σημείο 3, προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>Ο παρών ομοσπονδιακός νόμος εφαρμόζεται στη σύναψη συμβάσεων από τις αναθέτουσες αρχές, οι οποίες είναι οι εξής:</P><P>(...)</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>(Συνταγματική διάταξη) επιχειρήσεις υπό την έννοια του άρθρου 126 b, παράγραφος 2, του B-VG<NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Αυστρίας.</P></NOTE>, στο μέτρο που ιδρύονται για να ικανοποιήσουν ανάγκες γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα και εφόσον το Αυστριακό Δημόσιο μετέχει κατά πλειοψηφία στις επιχειρήσεις αυτές — όσον αφορά τις λοιπές επιχειρήσεις που υπόκεινται στον έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, στο μέτρο που ιδρύονται για τον προπαρατεθέντα σκοπό, εναπόκειται στα ομόσπονδα κράτη να θεσπίσουν τη σχετική με τη σύναψη των συμβάσεων νομοθεσία και να μεριμνούν για την εφαρμογή της<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Το αιτοϋν δικαστήριο αναφέρει ότι στο κείμενο αυτό <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>(...) γίνεται, λόγος για επιχειρήσεις υπό την έννοια του άρθρου 126 b, παράγραφος 2, του B-VG. Πρόκειται για επιχειρήσεις τιυν οποίων το μετοχικό ή εταιρικό κεφάλαιο ελέγχεται κατά 50 % τουλάχιστον από το Αυστριακό Δημόσιο μόνο ή από το Αυστριακό Δημόσιο και άλλους φορείς που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου ή τις οποίες εκμεταλλεύεται το Αυστριακό Δημόσιο μόνο ή από κοινού με άλλους τέτοιους φορείς. Προς αυτού του είδους τη συμμετοχή στο κεφάλαιο εξομοιώνεται ο έλεγχος των επιχειρήσεων με άλλα χρηματικά ή άλλου είδους οικονομικά ή οργανωτικά μέτρα. Η δικαιοδοσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου της Αυστρίας καλύπτρα επίσης τις επιχειρήσεις κάθε περαιτέρω βαθμίδας, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις της ανωτέρω παραγράφου<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/> (ο. 12 της μεταφράσεως στα ελληνικά).</P></NOTE>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Ο BVergG καθιέρωσε δύο κατηγορίες προσφυγών: μια διαδικασία διαιτησίας ενώπιον της Bundes-Vergabekontrollkommission (ομοσπονδιακής επιτροπής ελέγχου της συνάψεως δημοσίων συμβάσεων) και μια διαδικασία προσφυγής ενώπιον του Bundesvergabeamt (ομοσπονδιακής υπηρεσίας συνάψεως δημοσίων συμβάσεων). Η διαδικασία διαιτησίας πρέπει υποχρεωτικά να προηγηθεί της ασκήσεως προσφυγής ενώπιον του Bundesvergabeamt. Μόνο στην περίπτωση κατά την οποία η διαδικασία διαιτησίας δεν κατέστησε δυνατή τη διευθέτηση της διαφοράς μεταξύ της αναθέτουσας αρχής και των υποψηφίων ή προ-σφερόντων είναι δυνατό να ασκηθεί προσφυγή ενώπιον του δικαστηρίου αυτού.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-82"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>Τα πραγματικά περιστατικά και η εθνική διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Η Österreichische Staatsdruckerei</P></TI></TITLE><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Το Εθνικό Τυπογραφείο της Αυστρίας (Österreichische Staatsdruckerei, στο εξής: ÖStDr) ιδρύθηκε το 1804 και ήταν αρχικά δημόσια επιχείρηση. Από το 1981, δυνάμει του Bundesgesetz vom <DATE ISO="19810701">1. Juli 1981</DATE> über die Österreichische Staatsdruckerei (Staatsdruckereigesetz) (ομοσπονδιακού νόμου για το Εθνικό Τυπογραφείο της Αυστρίας, στο εξής: StDrG), μεταβλήθηκε το καθεστώς της ÖStDr. Το άρθρο 1 του StDrG ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="001.001"><NO.PARAG><QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>1)</NO.PARAG><ALINEA>Ιδρύεται αυτοτελής οικονομική μονάδα με την επωνυμία <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="201C"/>Österreichische Staatsdruckerei<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="201D"/> (στο εξής: Staatsdruckerei). Εδρεύει στη Βιέννη και έχει νομική προσωπικότητα.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.002"><NO.PARAG>2)</NO.PARAG><ALINEA>Η Staatsdruckerei έχει την ιδιότητα του εμπόρου υπό την έννοια του εμπορικού κώδικα. Πρέπει να εγγραφεί στο τμήμα Α του εμπορικού μητρώου που τηρείται στο Εμποροδικείο της Βιέννης.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="001.003"><NO.PARAG>3)</NO.PARAG><ALINEA>Οι δραστηριότητες της Staatsdruckerei ασκούνται κατά τους κανόνες που διέπουν το εμπόριο<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Τα καθήκοντα της ÖStDr καθορίζονται στο άρθρο 2 του StDrG. Κατά την παράγραφο 1 της διατάξεως αυτής, τα εν λόγω καθήκοντα συνίστανται στην αποκλειστική παραγωγή εντύπων, για την ομοσπονδιακή διοίκηση, τα οποία υπόκεινται στο απόρρητο και στην τήρηση προδιαγραφών ασφαλείας, όπως τα διαβατήρια, οι άδειες οδηγήσεως, τα δελτία ταυτότητας, η Εφημερίδα της Ομοσπονδιακής Κυβερνήσεως, οι ομοσπονδιακές συλλογές νόμων και αποφάσεων, τα έντυπα υποδείγματα και η Wiener Zeitung. Ο εν λόγω τομέας δραστηριότητας χαρακτηρίζεται κοινώς με την έκφραση <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="00AB"/>υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="00BB"/>. Οι δραστηριότητες αυτές υπόκεινται σε υπηρεσία κρατικού ελέγχου<NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Άρθρο 13, παράγραφος 1, του StDrG.</P></NOTE>. Οι τιμές καθορίζονται, κατόπιν αιτήσεως του γενικού διευθυντή της ÖStDr, από το οικονομικό συμβούλιο<NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem, όρθρο 12. Ακριβέστερα, ο καθορισμός των τιμών ανατίθεται από το οικονομικό συμβούλιο σε επιτροπή αποτελούμενη από τρία μέλη του: τον πρόεδρο του οικονομικού συμβουλίου, ένα από τα μέλη που ορίζει η Ομοσπονδιακή Καγκελλαρία και ένα από τα μέλη που ορίζει το Υπουργείο Οικονομικών.</P></NOTE>, το οποίο αποτελείται από δώδεκα μέλη, οκτώ από τα οποία διορίζονται από την Ομοσπονδιακή Καγκελ-λαρία ή διάφορα υπουργεία και τέσσερα από το συμβούλιο της επιχειρήσεως, κατά τους κανόνες που διέπουν το εμπόριο<NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem, άρθρο 12, παράγρφος 2.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 2, η ÖStDr μπορεί να ασκήσει άλλες δραστηριότητες, όπως η παραγωγή άλλων εντύπων ή η έκδοση και διανομή βιβλίων και εφημερίδων.</TXT></NP><?PAGE NO="I-83"?><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 3, <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="00AB"/>στο πλαίσιο του αντικειμένου της επιχειρήσεως, η Staatsdruckerei μπορεί να μετέχει σε επιχειρήσεις<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="00BB"/>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Η Strohal Gesellschaft και η Strohal Rotationsdruck</P></TI></TITLE><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Τον Φεβρουάριο του 1995η ÖStDr απέκτησε το σύνολο του κεφαλαίου της Strohal Gesellschaft (στο εξής: SG), η οποία ίδρυσε τη Strohal Rotationsdruck (στο εξής: SRG) τον Οκτώβριο του ιδίου έτους, διατηρώντας <FT TYPE="NUMBER">999000</FT> ÖS από το <FT TYPE="NUMBER">1000000</FT> ÖS που συνιστά το κεφάλαιο της εταιρίας αυτής<NOTE NOTE.ID="E0016" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>ÖS: αυστριακό σελίνι.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Από τις γραπτές παρατηρήσεις της αιτούσας προκύπτει ότι η ÖStDr αγόρασε την SG λόγω της εμπειρίας που έχει η εταιρία αυτή στην πρακτική μιας τεχνικής εκτυπώσεως άσχετης προς τις δραστηριότητες της ÖStDr, καθώς και λόγω της ευρισκομένης στην αλλοδαπή πελατείας<NOTE NOTE.ID="E0017" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σημείο 16.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Η SRG προσθέτει ότι, στις <DATE ISO="19951104">4 Νοεμβρίου 1995</DATE>, καταχωρίστηκε στα μητρώα εταιριών του Landgericht του Eisenstadt, ως έχουσα αντικείμενο την παραγωγή εντύπων σύμφωνα με την εν λόγω μέθοδο εκτυπώσεως<NOTE NOTE.ID="E0018" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem, σημείο 17.</P></NOTE>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Το σχεδιαζόμενο Druckzentrum Müllendorf</P></TI></TITLE><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Η ÖStDr συνήψε διάφορες συμβάσεις στο όνομα της ευρισκομένης στο στάδιο της ιδρύσεως SRG, προκειμένου να μειώσει τη μεταβατική περίοδο πριν από τη θέση σε λειτουργία τυπογραφείου γνωστού υπό το όνομα Druckzentrum Müllendorf, η εκμετάλλευση του οποίου έπρεπε να ανατεθεί στην SRG<NOTE NOTE.ID="E0019" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem, οημεία 21 έως 23. Σελίδες 7 και 8 της μεταφράσεως στα ελληνικά της διατάξεως περί παραπομπής.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Έτσι, στις <DATE ISO="19951018">18 Οκτωβρίου 1995</DATE>, η ÖStDr απηύθυνε πρόσκληση υποβολής προσφορών για τον τεχνικό εξοπλισμό του Druckzentrum Müllcndorf, που δεν αφορούσε την παραγωγή, και την ανακάλεσε κατόπιν διαδικασίας διαιτησίας που κίνησε η Wirtschaftskammer Österreich (Οικονομικό Επιμελητήριο της Αυστρίας).</TXT></NP><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>Στη συνέχεια, προκηρύχθηκε κλειστός διαγωνισμός στο πλαίσιο του οποίου η ÖStDr γνωστοποίησε σε όσους είχαν υποβάλει προσφορές ότι κύριος του έργου και υπεύθυνη για την πρόσκληση υποβολής προσφορών και για τη σύναψη των συμβάσεων ήταν η SRG<NOTE NOTE.ID="E0020" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σελίδα 8 της μεταφράσεως στα ελληνικά της διατάξεως περί παραπομπής.</P></NOTE>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-84"?><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Κατόπιν αιτήσεως που υπέβαλε στις <DATE ISO="19951115">15 Νοεμβρίου 1995</DATE> η Verband der Industriellen Gebäudetechnikunternehmen Österreichs (ένωση των βιομηχανικών επιχειρήσεων τεχνικής κτιρίων της Αυστρίας), κινήθηκε διαδικασία διαιτησίας για τον λόγο ότι, κατά την ένωση αυτή, το σχεδιαζόμενο έργο ήταν σύμβαση δημοσίων έργων, υπό την έννοια του BVergG και, κατά συνέπεια, ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του νόμου αυτού<NOTE NOTE.ID="E0021" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Η Bundes-Vergabekontrollkommission κατέληξε ότι, ελλείψει αναθέτουσας αρχής υπό την έννοια του BVergG, δεν υφίστατο σύμβαση δημοσίων έργων και ότι, κατά συνέπεια, το ζήτημα δεν ενέπιπτε στην αρμοδιότητα της. Δεν θέλησε εντούτοις να αποκλείσει το ενδεχόμενο της ανάγκης τηρήσεως των διατάξεων της οδηγίας στην περίπτωση κατά την οποία η αναθέτουσα μονάδα θα ελάμβανε κοινοτικές ενισχύσεις, σύμφωνα με το προπαρατεθέν άρθρο 7, παράγραφος 1<NOTE NOTE.ID="E0022" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σελίδες 8 και 9 της μεταφράσεως στα ελληνικά της διατάξεως περί παραπομπής.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Αφού δεν επιτεύχθηκε φιλικός διακανονισμός της διαφοράς, οι Mannesmann Anlagenbau Austria AG, J. L. Bacon GesmbH, Haustechnische Gesellschaft für Sanitär-, Wärme- und Luft-Technische Anlagen GesmbH και Sulzer Infra Anlagen- und Gebäudetechnik GesmbH (στο εξής: αιτούσες) κίνησαν ενώπιον του Bundesvergabeamt, στις <DATE ISO="19951207">7 Δεκεμβρίου 1995</DATE>, διαδικασία προσφυγής, σύμφωνα με το άρθρο 92 του BVergG<NOTE NOTE.ID="E0023" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem, σ. 9. Κατά το αιτούν δικαστήριο, <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="00AB"/>στις <DATE ISO="19951221">21 Δεκεμβρίου 1995</DATE>, οι αιτούσες κατέθεσαν συμπληρωματικό έγγραφο, με το οποίο δήλωναν ότι ο κύριος του έργου τις είχε πληροφορήσει στις <DATE ISO="19951207">7 Δεκεμβρίου 1995</DATE> ότι ο κλειστός διαγωνισμός που αποτελούσε το αντικείμενο της διαδικασίας είχε ανακληθεί<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="00BB"/>. Προσθέτει ότι <QUOT.START ID="QS0029" REF.END="QE0029" CODE="00AB"/>ταυτόχρονα ενημερώνονταν οι αιτούσες για το ότι θα διεξαγόταν <QUOT.START ID="QS0030" REF.END="QE0030" CODE="201C"/>ανοικτή επίσπευσμένη διαδικασία<QUOT.END ID="QE0030" REF.START="QS0030" CODE="201D"/><QUOT.END ID="QE0029" REF.START="QS0029" CODE="00BB"/>. Οι αιτούσες επιβεβαιώνουν τα πραγματικά περιστατικά της διατάξεως περί παραπομπής. Εντούτοις, η καθής αναφέρει ότι <QUOT.START ID="QS0031" REF.END="QE0031" CODE="00AB"/>προκήρυξε διαγωνισμό υπό τη μορφή ανοιχτής ταχείας διαδικασίας, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (...) από τις <DATE ISO="19951207">7</DATE> έως τις <DATE ISO="19951210">10 Δεκεμβρίου 1995</DATE> (...)<QUOT.END ID="QE0031" REF.START="QS0031" CODE="00BB"/> και óu <QUOT.START ID="QS0032" REF.END="QE0032" CODE="00AB"/>οι αιτούσες κίνησαν ενώπιον του Bundesvergabeamt τη διαδικασία η οποία κατέληξε στην υπό κρίση αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως κατά του εν λόγω διαγωνισμού<QUOT.END ID="QE0032" REF.START="QS0032" CODE="00BB"/> (σ. 15 της μεταφράσεως στα γαλλικά των παρατηρήσεων της). Επομένως, καίτοι υπάρχουν διαφορές στην περιγραφή της εθνικής διαδικασίας που προκάλεσε την υπό κρίση υπόθεση, αυτές δεν δημιουργούν προβλήματα στο έργο του Δικαστηρίου σας, στο μέτρο που, ενόψει των στοιχείων που τέθηκαν υπόψη μας, τα χαρακτηριστικά των δύο προβληθεισών διαδικασιών διαγωνισμών δεν μεταβάλλουν τους όρους της διαφοράς που επιθυμεί να σας υποβάλει το αιτούν δικαστήριο.</P></NOTE>.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV —</NO.P><TXT>Τα προδικαστικά ερωτήματα</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Το Bundesvergabeamt επισημαίνει ότι οι σχετικές διατάξεις του BVergG θεσπίστηκαν προκειμένου να μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο η οδηγία 71/305, όπως έχει τροποποιηθεί, και ότι για την ερμηνεία των διατάξεων αυτών πρέπει εφεξής να λαμβάνεται υπόψη η οδηγία 93/37. Σας υπέβαλε, κατά συνέπεια, τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0033" REF.END="QE0033" CODE="00AB"/>1)</NO.P><TXT>Μπορεί μια διάταξη εθνικού νόμου, όπως εν προκειμένω το άρθρο 3 του Staatsdruckereigesetz, με την οποία χορηγούνται σε μια επιχείρηση ειδικά και αποκλειστικά δικαιώματα, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η επιχείρηση<?PAGE NO="I-85"?> αυτή ικανοποιεί ανάγκες γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα, υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο β', της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ, και ότι η επιχείρηση αυτή εμπίπτει, ως ενιαίο σύνολο, στο πεδίο εφαρμογής της ανωτέρω οδηγίας, έστω και αν οι δραστηριότητες αυτές αντιπροσωπεύουν ένα μέρος μόνον των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της επιχειρήσεως, η οποία επιπλέον δρα εντός της αγοράς ως εμπορική επιχείρηση;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Αν γίνει δεκτό ότι η επιχείρηση αυτή εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ μόνον όσον αφορά τα ειδικά και αποκλειστικά δικαιώματα που της έχουν χορηγηθεί, έχει η επιχείρηση αυτή την υποχρέωση να δημιουργήσει τις οργανωτικές προϋποθέσεις για την αποφυγή του ενδεχομένου μεταφοράς σε άλλους τομείς των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της των κονδυλίων που προέρχονται από τα κέρδη που αποκομίζει η επιχείρηση από την άσκηση αυτών των ειδικών και αποκλειστικών δικαιωμάτων;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Όταν μια αναθέτουσα αρχή αρχίζει ένα έργο και συνεπώς η σχετική σύμβαση πρέπει να χαρακτηρισθεί ως σύμβαση δημοσίου έργου υπό την έννοια της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ, μπορεί το γεγονός ότι στη σύμβαση υπεισέρχεται τρίτος, ο οποίος εκ πρώτης όψεως δεν εμπίπτει στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, να έχει ως αποτέλεσμα τη μεταβολή του ανωτέρω χαρακτηρισμού της συμβάσεως ως συμβάσεως δημοσίου έργου ή το γεγονός αυτό πρέπει να χαρακτηρισθεί ως καταστρατήγηση των διατάξεων περί του προσωπικού πεδίου εφαρμογής της οδηγίας, η οποία είναι ασυμβίβαστη προς τον σκοπό της οδηγίας;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Όταν μια αναθέτουσα αρχή ιδρύει επιχειρήσεις με σκοπό την ανάληψη εμπορικών δραστηριοτήτων και διατηρεί την πλειοψηφία των εταιρικών μεριδίων ή μετοχών των επιχειρήσεων αυτών, πράγμα που της δίνει τη δυνατότητα να ελέγχει οικονομικά τις επιχειρήσεις αυτές, πρέπει να χαρακτηριστούν ως αναθέτουσες αρχές και οι ελεγχόμενες αυτές επιχειρήσεις;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>5)</NO.P><TXT>Όταν η αναθέτουσα αρχή μεταφέρει κονδύλια, τα οποία έχει αποκομίσει από την άσκηση ειδικών και αποκλειστικών δικαιωμάτων που της έχουν χορηγηθεί, προς καθαρά εμπορικές επιχειρήσεις των οποίων η πλειοψηφία του κεφαλαίου τής ανήκει, έχει τούτο ως συνέπεια ότι μεταβάλλεται η νομική κατάσταση της ελεγχόμενης επιχειρήσεως και <HT TYPE="ITALIC">ότι</HT> η επιχείρηση αυτή πρέπει αφενός να αντιμετωπίζεται συνολικά ως αναθέτουσα αρχή υπό την έννοια της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ και αφετέρου να ενεργεί αναλόγως;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>6)</NO.P><TXT>Όταν μια αναθέτουσα αρχή, η οποία αφενός ικανοποιεί ανάγκες γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα και αφετέρου αναπτύσσει παράλληλα εμπορικές δραστηριότητες, δημιουργεί επιχειρησιακές μονάδες που μπορούν να εξυπηρετούν αμφότερους τους σκοπούς, πρέπει η ανάθεση της κατασκευής των επιχειρηματικών αυτών<?PAGE NO="I-86"?> μονάδων να χαρακτηρισθεί ως σύμβαση δημοσίου έργου υπό την έννοια της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ ή προβλέπει το κοινοτικό δίκαιο κριτήρια βάσει των οποίων οι επιχειρηματικές αυτές μονάδες μπορούν να χαρακτηρισθούν ως εξυπηρετούσες είτε ανάγκες γενικού συμφέροντος είτε την άσκηση εμπορικών δραστηριοτήτων; Αν υπάρχουν τέτοια κριτήρια, ποια είναι αυτά;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>7)</NO.P><TXT>Χωρεί, κατά το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/93 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930720">20ής Ιουλίου 1993</DATE>, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 για την αποστολή των διαρθρωτικών ταμείων, την αποτελεσματικότητά τους και τον συντονισμό των παρεμβάσεων τους μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφισταμένων χρηματοδοτικών οργάνων, κατά των αποδεκτών κοινοτικών ενισχύσεων η διαδικασία προσφυγής που προβλέπει η οδηγία 89/665/ΕΟΚ, ακόμη και όταν οι αποδέκτες αυτοί δεν είναι αναθέτουσες αρχές κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 93/37/ΕΟΚ;<QUOT.END ID="QE0033" REF.START="QS0033" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Πριν αναλυθούν τα υποβληθέντα ερωτήματα, πρέπει να εξετασθεί αν το Bundcsvergabeamt μπορεί να υποβάλει αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>V —</NO.P><TXT>Επί του παραδεκτού της αιτήσεως για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>To Bundesvergabeamt περιέγραψε τα στοιχεία που το χαρακτηρίζουν, τα οποία, κατ' αυτό, δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό του ως <QUOT.START ID="QS0034" REF.END="QE0034" CODE="00AB"/>δικαστηρίου<QUOT.END ID="QE0034" REF.START="QS0034" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια του άρθρου 177 της Συνθήκης και, κατά συνέπεια, το παραδεκτό της αιτήσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Οι διάδικοι, τα παρεμβαίνοντα κράτη μέλη και η Επιτροπή δεν αμφισβητούν, άλλωστε, τον χαρακτηρισμό αυτόν.</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζω τα κριτήρια στα οποία αναφέρεται η νομολογία σας προς αναγνώριση ενός δικαιοδοτικού οργάνου: ίδρυση από τον νόμο, μόνιμος χαρακτήρας, υποχρεωτική προσφυγή στο όργανο σε περίπτωση διαφοράς, εφαρμογή κανόνων δικαίου, αρμοδιότητα του οργάνου να επιλύει διαφορές εκδίδοντας αποφάσεις που έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, ανεξαρτησία των μελών του, κατ' αντιμωλία διαδικασία<NOTE NOTE.ID="E0024" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. μεταξύ άλλων τις αποφάσεις της <DATE ISO="19660630">30ής Ιουνίου 1966</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="61/65" YEAR="1966" PAGE.ECR="3337">61/65, Vaasscn-Göbbcls (Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 337)</REF.DOC.ECR> της <DATE ISO="19940427">27ης Απριλίου 1994</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-393/92" YEAR="1994" PAGE.ECR="I-1477">C-393/92, Almelo κ.λπ. (Συλλογή 1994, σ. Ι-1477)</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19961212">12ης Δεκεμβρίου 1996</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-74/95+C-129/9" YEAR="1996" PAGE.ECR="I-6609">C-74/95 και C-129/95, Ποινικές δίκες κατά Χ (Συλλογή 1996, σ. Ι-6609)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>Το Bundesvergabeamt ιδρύθηκε βάσει του άρθρου 78, παράγραφος 1, πρώτη φράση, του BVergG. Σύμφωνα με τα άρθρα 91 επ., τα οποία καθορίζουν την αρμοδιότητά<?PAGE NO="I-87"?> του, επιλαμβάνεται διαφορών σχετικών με τις διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων δημοσίων έργων όπως αυτές που οργανώνει ο BVergG. Κατά συνέπεια, δεν αμφισβητούνται η ίδρυση του από τον νόμο και ο χαρακτήρας του ως υποχρεωτικού δικαιοδοτικού οργάνου.</TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>Ο BVergG δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη από την οποία να προκύπτει ότι το Bundesvergabeamt είναι όργανο προσωρινού χαρακτήρα. Άλλωστε, η ίδρυση του από τον νόμο υποδηλώνει την πρόθεση της Δημοκρατίας της Αυστρίας να ιδρύσει μόνιμο όργανο, η αρμοδιότητα του οποίου είναι να επιλαμβάνεται των σχετικών με τις συμβάσεις δημοσίων έργων διαφορών χωρίς διαχρονικό περιορισμό των αρμοδιοτήτων του.</TXT></NP><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>Εξάλλου, από το άρθρο 78, παράγραφος 2, το οποίο υπενθυμίζει ότι το Bundesvergabeamt ασκεί τις αρμοδιότητες που του παραχώρησε ο BVergG, και από τα άρθρα 91 επ., που αφορούν την αρμοδιότητά του, προκύπτει ότι οι αποφάσεις του Bundesvergabeamt λαμβάνονται κατ' εφαρμογή κανόνων δικαίου, εφόσον επιλύει διαφορές που προκαλεί η παράβαση του BVergG.</TXT></NP><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με τα άρθρα 91 και 92, παράγραφος 2, του BVergG, η διαδικασία ενώπιον του Bundesvergabeamt μπορεί να κινηθεί αν η διαδικασία διαιτησίας, η οποία πρέπει υποχρεωτικά να προηγηθεί της προσφυγής ενώπιον του, δεν ευδοκίμησε. Αντιθέτως όμως προς τις αποφάσεις της Bundes-Vergabekontrollkommission, οι αποφάσεις του Bundesvergabeamt έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, όπως προκύπτει, μεταξύ άλλων, από την εξουσία ακυρώσεως που διαθέτει δυνάμει του νόμου<NOTE NOTE.ID="E0025" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Άρθρο 94, παράγραφος 1, του BVergG.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>Νομίζω ότι η ανεξαρτησία του αυστριακού οργάνου και των μελών του δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Πρέπει, πράγματι, να επισημανθεί ότι ο πρόεδρος του και ο αναπληρωτής του είναι κατ' επάγγελμα δικαστές<NOTE NOTE.ID="E0026" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Άρθρο 78, παράγραφος 4.</P></NOTE>, ότι η διορίζουσα αρχή πρέπει να μεριμνά ώστε οι πάρεδροι του να εκπροσωπούν ισομερώς τις αναθέτουσες αρχές και τους επιλεγέντες προσφέρο-ντες<NOTE NOTE.ID="E0027" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ιbidem, άρθρο 78, παράγραφος 5.</P></NOTE>, ότι οι λόγοι παύσεως των μελών του απαριθμούνται περιοριστικά και αντιστοιχούν σε αντικειμενικές περιπτώσεις ή, όσον αφορά τον λόγο παύσεως που στηρίζεται σε επίδειξη βαριάς αμέλειας, σε παραβάσεις των οποίων η απαιτούμενη από τον νόμο βαρύτητα περιορίζει τον κίνδυνο αυθαιρεσίας ή αναμίξεως εκ μέρους των διοικητικών αρχών<NOTE NOTE.ID="E0028" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem, άρθρο 79.</P></NOTE>. Προσθέτω ότι, κατά τον νόμο, τα μέλη του Bundesvergabeamt είναι ανεξάρτητα και δεν μπορούν να δεχθούν οδηγίες<NOTE NOTE.ID="E0029" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem, άρθρο 80, παράγραφος 1.</P></NOTE> και ότι η διοίκηση δεν μπορεί να τροποποιήσει ή να ακυρώσει τις αποφάσεις του<NOTE NOTE.ID="E0030" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem, άρθρο 78, παράγραφος 1.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>Το κριτήριο που αφορά την κατ' αντι-μωλίαν οργάνωση διαδικασίας φαίνεται πλέον αβέβαιο, ελλείψει σχετικών διατάξεων του νόμου.</TXT></NP><?PAGE NO="I-88"?><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Το γεγονός ότι της προσφυγής στο Bundesvergabeamt προηγείται διαδικασία διαιτησίας ενώπιον της Bundes-Vergabekonlrollkommission, η οποία οφείλει να ακούει τους διαδίκους<NOTE NOTE.ID="E0031" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem, όρθρο 88, παράγραφος 1.</P></NOTE>, δεν διασφαλίζει την τήρηση της αρχής περί της εκατέρωθεν ακροάσεως παρά μόνον ενώπιον της αρχής αυτής και όχι ενώπιον του Bundesvergabeamt. Άλλωστε, ο κανόνας κατά τον οποίο το Bundesvergabeamt μπορεί να λάβει κάθε πληροφοριακό στοιχείο από τις αναθέτουσες αρχές και τις επιχειρήσεις<NOTE NOTE.ID="E0032" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ibidem, άρθρο 84, παράγραφος 1.</P></NOTE>, όπως έχει διατυπωθεί, ουδόλως εγγυάται το δικαίωμα κάθε διαδίκου να ενημερώνεται συστηματικά ως προς τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις του αντιδίκου εφόσον, κατά το κείμενο του νόμου, το Bundesvergabeamt είναι ο μόνος αποδέκτης των πληροφοριακών στοιχείων που του κοινοποιούνται κατόπιν αιτήσεως του. Για να είναι όμως ουσιαστική η εκατέρωθεν ακρόαση προϋποθέτει ότι κάθε διάδικος μπορεί να αντικρούσει τα επιχειρήματα του αντιδίκου.</TXT></NP><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>Εντούτοις, στην υπό κρίση υπόθεση, από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι η παρούσα διαδικασία επακολούθησε μια κατ' αντιμωλία διαδικασία όμοια προς τις διαδικασίες που διεξάγονται ενώπιον των δικαστηρίων, εφόσον οι διάδικοι κατέθεσαν υπομνήματα και, μολονότι ουδέν αναφέρθηκε ως προς τη μεταξύ τους ανταλλαγή των εγγράφων αυτών, πραγματοποιήθηκε τουλάχιστον μια επ' ακροατηρίου συζήτηση ενώπιον του Bundesvergabeamt<NOTE NOTE.ID="E0033" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σελίδα 19 της μεταφράσεως στα ελληνικά της διατάξεως περί παραπομπής.</P></NOTE>. Κατά συνέπεια, νομίζω <HT TYPE="ITALIC">ότι</HT> από τα πραγματικά περιστατικά προκύπτει σαφώς ότι το Bundesvergabeamt ενήργησε καθ' όλα ως δικαστήριο, υπό την έννοια του άρθρου 177 της Συνθήκης.</TXT></NP><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Για τους λόγους αυτούς, προτείνω να θεωρηθεί παραδεκτή η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>VI —</NO.P><TXT>Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>46.</NO.P><TXT>Οι δημόσιες αρχές έχουν μια φυσική τάση, ελάχιστα συνάδουσα προς τον σκοπό της πραγματοποιήσεως της εσωτερικής αγοράς, να επιφυλάσσουν προνομιακή μεταχείριση στις εθνικές επιχειρήσεις, προκειμένου να διατηρήσουν την απασχόληση και να ευνοήσουν την οικονομική ανάπτυξη εντός του δικού τους κράτους.</TXT></NP><NP><NO.P>47.</NO.P><TXT>Η κοινοτική νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων αναπτύχθηκε για να διασφαλίσει, σε κοινοτικό επίπεδο, την τήρηση των αρχών του ελεύθερου ανταγωνισμού και της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, οι οποίες εκτοπίζονταν λόγω των παραδοσιακών και γενικευμένων αυτών συμπεριφορών<NOTE NOTE.ID="E0034" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Δεύτερη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας. Βλ. επίσης ως προς τον σκοπό που επιδιώκει η οδηγία —κατά τον χρόνο εκδόσεως των αποφάσεων αυτών επρόκειτο για την οδηγία 71/305 —τις αποφάσεις της <DATE ISO="19880920">20ής Σεπτεμβρίου 1988</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="31/87" YEAR="1988" PAGE.ECR="4635">31/87, Beentjes (Συλλογή 1988, σ. 4635, σκέψη Π)</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19890622">22ας Ιουνίου 1989</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="103/88" YEAR="1989" PAGE.ECR="1839">103/88, Fratelli Costanzo (Συλλογή 1989, σ. 1839, σκέψη 18)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Ο σκοπός ο οποίος προσδίδεται στη νομοθεσία αυτή έγκειται στη διασφάλιση στους επιχειρηματίες, ανεξαρτήτως καταγωγής τους, της ίσης προσβάσεως στις προτεινόμενες από τις δημόσιες αρχές συμβάσεις, για την πραγματοποίηση των προγραμμάτων τους, ανεξαρτήτως της μορφής την οποία μπορούν να λάβουν<NOTE NOTE.ID="E0035" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., ως προς τους λόγους που δικαιολογούν τη θέσπιση νομοθεσίας για τις δημόσιες συμβάσεις, Brunelli, P.: Marchés publics el Union européenne — Nouvelles règles communautaires, 1995, σ. 9 επ. Ως προς την προτεραιότητα που αποδίδεται στο ουσιαστικό κριτήριο σε σχέση με το τυπικό, το Δικαστήριό σας έκρινε, σε μια υπόθεση η λύση της οποίας εξηρτάτο από την έννοια που θα δινόταν στον όρο κράτος, ότι η έννοια αυτή <QUOT.START ID="QS0035" REF.END="QE0035" CODE="00AB"/>πρέπει να ερμηνεύεται βάσει λειτουργικών κριτηρίων<QUOT.END ID="QE0035" REF.START="QS0035" CODE="00BB"/> και ότι <QUOT.START ID="QS0036" REF.END="QE0036" CODE="00AB"/>θα διακυβευόταν ο σκοπός της οδηγίας, η οποία επιδιώκει την πραγματική επίτευξη της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, όσον αφορά τις συμβάσεις δημοσίων έργων, αν αποκλειόταν η εφαρμογή του συστήματος της οδηγίας για μόνο τον λόγο ότι μια σύμβαση δημοσίων έργων συνήφθη από οργανισμό ο οποίος, ενώ ιδρύθηκε για να εκτελεί τα καθήκοντα που του αναθέτει ο νόμος, δεν είναι τυπικά ενταγμένος στη δημόσια διοίκηση<QUOT.END ID="QE0036" REF.START="QS0036" CODE="00BB"/> (προπαρατεθείσα απόφαση Beentjes, σκέψη 11).</P></NOTE>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-89"?><NP><NO.P>48.</NO.P><TXT>Η οδηγία πρέπει να ερμηνευθεί λαμβανομένου υπόψη του σκοπού αυτού.</TXT></NP><NP><NO.P>49.</NO.P><TXT>Ο χαρακτήρας μιας συμβάσεως έργων ως συμβάσεως δημοσίων έργων, από τον οποίο εξαρτάται η εφαρμογή της οδηγίας, προϋποθέτει óτι ο ένας από τους συμβαλλομένους εμπίπτει στον ορισμό της <QUOT.START ID="QS0037" REF.END="QE0037" CODE="00AB"/>αναθέτουσας αρχής<QUOT.END ID="QE0037" REF.START="QS0037" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια του κειμένου αυτού.</TXT></NP><NP><NO.P>50.</NO.P><TXT>Η οδηγία οριοθέτησε το προσωπικό πεδίο εφαρμογής της βάσει όχι μόνο των μονάδων που χαρακτηρίζονται παραδοσιακά ως δημόσια νομικά πρόσωπα, όπως το κράτος, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοικήσεως ή τα ιδρύματα που ανήκουν στον δημόσιο τομέα, αλλά και τους δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς που επιδιώκουν σκοπό γενικού συμφέροντος που δεν έχει βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα και χαρακτηρίζονται ως <QUOT.START ID="QS0038" REF.END="QE0038" CODE="00AB"/>οργανισμοί δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0038" REF.START="QS0038" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>51.</NO.P><TXT>Τα προδικαστικά ερωτήματα που σας υποβλήθηκαν αφορούν το περιεχόμενο της έννοιας αυτής. Τα περισσότερα από αυτά μπορούν να συγχωνευθούν ανάλογα με το αντικείμενό τους λόγω της στενής συνάφειας μεταξύ τους.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί του πρώτου, του δεύτερον και του έκτου ερωτήματος</P></TI></TITLE><NP><NO.P>52.</NO.P><TXT>Με τα ερωτήματα αυτά το εθνικό δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν μια επιχείρηση η οποία αφιερώνει ένα τμήμα της δραστηριότητάς της στην ικανοποίηση αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα και κατά τα λοιπά ασκεί δραστηριότητα εμπορικής φύσεως πρέπει να εφαρμόζει τους όρους της οδηγίας στο σύνολο των συμβάσεων έργων που συνάπτει ή μόνο στις συμβάσεις οι οποίες αφορούν εξοπλισμούς συνδεόμενους αποκλειστικά με την πρώτη από τις δραστηριότητές της.</TXT></NP><NP><NO.P>53.</NO.P><TXT>Δεν πρόκειται μόνο για το αν μια επιχείρηση όπως η ÖSiDr έχει τα χαρακτηριστικά που δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό της ως <QUOT.START ID="QS0039" REF.END="QE0039" CODE="00AB"/>οργανισμού δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0039" REF.START="QS0039" CODE="00BB"/> και επομένως ως <QUOT.START ID="QS0040" REF.END="QE0040" CODE="00AB"/>αναθέτουσας αρχής<QUOT.END ID="QE0040" REF.START="QS0040" CODE="00BB"/>, αλλά και για το αν, στην περίπτωση αυτή, όλες οι συμβάσεις έργων που συνάπτει, ανεξαρτήτως της φύσεως τους, εντάσσονται στην κατηγορία των συμβάσεων δημοσίων έργων οι οποίες υπάγονται ως τοιούτες στην οδηγία.</TXT></NP><NP><NO.P>54.</NO.P><TXT>Ουδείς υποστηρίζει την άποψη της επιλεκτικής εφαρμογής της νομοθεσίας ανάλογα με τη δραστηριότητα της αναθέτουσας νομικής οντότητας. Οι αιτούσες, η Επιτροπή και, στις προφορικές παρατηρήσεις που αφιερώνει στο έκτο ερώτημα, η Γαλλική Κυβέρνηση φρονούν ότι καίτοι ένας οργανισμός, όπως εν προκειμένω η ÖStDr, ασκεί εμπορική δραστηριότητα παράλληλα προς την επιδίωξη του σκοπού ενόψει του οποίου ιδρύθηκε — ο οποίος έγκειται, εν προκειμένω, στην ικανοποίηση<?PAGE NO="I-90"?> αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό και εμπορικό χαρακτήρα —, το εμπορικό τμήμα της δραστηριότητας του εμπίπτει επίσης στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, καθόσον ο σκοπός για τον οποίο ιδρύθηκε ο οργανισμός είναι ο μόνος καθοριστικός<NOTE NOTE.ID="E0036" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Bλ., μεταξϋ άλλων. ο. 16 της μεταφράσεως στα γαλλικά των γραπτών παρατηρήσεων της Επιτροπής.</P></NOTE>. Κατά την καθής, την Αυστριακή και την Ολλανδική Κυβέρνηση, τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 1, στοιχείο β', δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας δεν παρέχουν τη δυνατότητα χαρακτηρισμού της ÖStDr ως <QUOT.START ID="QS0041" REF.END="QE0041" CODE="00AB"/>οργανισμού δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0041" REF.START="QS0041" CODE="00BB"/> και υπαγωγής στην οδηγία οποιασδήποτε από τις δραστηριότητες της</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Η έννοια του <QUOT.START ID="QS0042" REF.END="QE0042" CODE="00AB"/>οργανισμού δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0042" REF.START="QS0042" CODE="00BB"/>: σωρευτική συνδρομή των νομίμων προϋποθέσεων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>55.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζω ότι η οδηγία έχει εφαρμογή στις συμβάσεις δημοσίων έργων τις οποίες ορίζει ως συμβάσεις στις οποίες ο ένας από τους συμβαλλομένους είναι μια <QUOT.START ID="QS0043" REF.END="QE0043" CODE="00AB"/>αναθέτουσα αρχή<QUOT.END ID="QE0043" REF.START="QS0043" CODE="00BB"/>. Η τελευταία αυτή έννοια περιλαμβάνει τους <QUOT.START ID="QS0044" REF.END="QE0044" CODE="00AB"/>οργανισμούς δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0044" REF.START="QS0044" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>56.</NO.P><TXT>Στο πρώτο του ερώτημα το αιτούν δικαστήριο χρησιμοποιεί τον όρο <QUOT.START ID="QS0045" REF.END="QE0045" CODE="00AB"/>ειδικά και αποκλειστικά δικαιώματα<QUOT.END ID="QE0045" REF.START="QS0045" CODE="00BB"/> για να χαρακτηρίσει το ειδικό καθεστώς της ÖStDr.</TXT></NP><NP><NO.P>57.</NO.P><TXT>Η έννοια των <QUOT.START ID="QS0046" REF.END="QE0046" CODE="00AB"/>ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων<QUOT.END ID="QE0046" REF.START="QS0046" CODE="00BB"/> που περιλαμβάνεται στο άρθρο 90, παράγραφος 1, της Συνθήκης υποδηλώνει τις επιχειρήσεις που έχουν μονοπώλιο ή ευρίσκονται σε προνομιακή θέση που αναγνωρίζεται από το κράτος σε αντιστάθμισμα της εξαρτήσεως τους από αυτό. Η διάταξη αυτή επιβάλλει στα κράτη μέλη να καταργούν ή να μη θεσπίζουν, ως προς τις επιχειρήσεις αυτές, μέτρα αντίθετα προς τους κανόνες που εμπίπτουν στην κοινοτική πολιτική του ανταγωνισμού.</TXT></NP><NP><NO.P>58.</NO.P><TXT>Έστω και αν, κατά την Αυστριακή Κυβέρνηση, <QUOT.START ID="QS0047" REF.END="QE0047" CODE="00AB"/>η παραγωγή και η έκδοση των εντύπων (...) πραγματοποιούνται υπό <QUOT.START ID="QS0048" REF.END="QE0048" CODE="201C"/>προνομιακές συνθήκες<QUOT.END ID="QE0048" REF.START="QS0048" CODE="201D"/> (...)<QUOT.END ID="QE0047" REF.START="QS0047" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0037" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σελίδα 6 της μεταφράσεως στα γαλλικά των γραπτών παρατηρήσεων της.</P></NOTE>, πράγμα το οποίο θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη χρησιμοποίηση του όρου <QUOT.START ID="QS0049" REF.END="QE0049" CODE="00AB"/>ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα<QUOT.END ID="QE0049" REF.START="QS0049" CODE="00BB"/> για την περιγραφή των καθηκόντων της ÖStDr, η έκφραση αυτή δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη την εφαρμογή της νομοθεσίας περί συμβάσεων δημοσίων έργων, οπότε δεν είναι λυσιτελής για την ερμηνεία της οδηγίας.</TXT></NP><NP><NO.P>59.</NO.P><TXT>Η βασική έννοια είναι εν προκειμένω η έννοια του <QUOT.START ID="QS0050" REF.END="QE0050" CODE="00AB"/>οργανισμού δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0050" REF.START="QS0050" CODE="00BB"/> που νοείται ως οργανισμός <QUOT.START ID="QS0051" REF.END="QE0051" CODE="00AB"/>που δημιουργήθηκε ειδικά για να ικανοποιήσει ανάγκες γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα<QUOT.END ID="QE0051" REF.START="QS0051" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0038" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Άρθρο 1, στοιχεία α' και β'.</P></NOTE>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-91"?><NP><NO.P>60.</NO.P><TXT>Δύο άλλες προϋποθέσεις προστίθενται στην ανωτέρω: ένας <QUOT.START ID="QS0052" REF.END="QE0052" CODE="00AB"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0052" REF.START="QS0052" CODE="00BB"/> πρέπει να έχει νομική προσωπικότητα και να τελεί σε σχέση στενής εξαρτήσεως προς το κράτος, τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοικήσεως ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου<NOTE NOTE.ID="E0039" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Η εν λόγω σχέση εξαρτήσεως μπορεί να είναι διαφορετικής φύσεως: η οικονομική εξάρτηση του οργανισμού, ο έλεγχος της διαχειρίσεώς του ή ο διορισμός μελών του οργάνου διοικήσεως, διευθύνσεως ή εποπτείας (βλ. προπα-ρατεθέν άρθρο 1, στοιχείο β', δεύτερο εδάφιο, τρίτη περίπτωση).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>61.</NO.P><TXT>Από το ίδιο το κείμενο του άρθρου 1, στοιχείο β', δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας προκύπτει ότι οι τρεις προϋποθέσεις που διατυπώνει έχουν σωρευτικό χαρακτήρα.</TXT></NP><NP><NO.P>62.</NO.P><TXT>Οι κατάλογοι που προβλέπονται στο τρίτο εδάφιο του άρθρου 1, στοιχείο β', απαριθμούν τους οργανισμούς που πληρούν τα εν λόγω κριτήρια.</TXT></NP><NP><NO.P>63.</NO.P><TXT>Ο ορισμός των οικείων αυστριακών οργανισμών καλύπτει <QUOT.START ID="QS0053" REF.END="QE0053" CODE="00AB"/>όλα τα νομικά πρόσωπα και τους οργανισμούς που υπόκεινται στη δημοσιονομική εποπτεία του Rechnungshof (Ελεγκτικό Συνέδριο) και δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα<QUOT.END ID="QE0053" REF.START="QS0053" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0040" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Παράρτημα Ι, XI, Ε.1, στοιχείο β', της Πράξης περί των όρων προσχωρήσεως του Βασιλείου της Νορβηγίας, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας και των προσαρμογών των Συνθηκών επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="241" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="21">ΕΕ 1994, C 241, σ. 21</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>. Κατά το άρθρο 15, παράγραφος 6, του StDrG, η ÖStDr υπόκειται στον έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το άλλο όμως κριτήριο που διατυπώνεται στο κείμενο, παρεμφερές προς το πρώτο κριτήριο του δευτέρου εδαφίου του άρθρου 1, στοιχείο β', πρέπει να διευκρινισθεί όπως το πρώτο.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Η ικανοποίηση αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα</P></TI></TITLE><NP><NO.P>64.</NO.P><TXT>Η φράση <QUOT.START ID="QS0054" REF.END="QE0054" CODE="00AB"/>ανάγκες γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα<QUOT.END ID="QE0054" REF.START="QS0054" CODE="00BB"/> δεν γίνεται ευχερώς κατανοητή.</TXT></NP><NP><NO.P>65.</NO.P><TXT>Όσον αφορά την έννοια του <QUOT.START ID="QS0055" REF.END="QE0055" CODE="00AB"/>γενικού συμφέροντος<QUOT.END ID="QE0055" REF.START="QS0055" CODE="00BB"/> είναι δυνατόν να υιοθετηθεί η προσέγγιση του γενικού εισαγγελέα Van Gerven ως προς την έννοια του <QUOT.START ID="QS0056" REF.END="QE0056" CODE="00AB"/>γενικού οικονομικού συμφέροντος<QUOT.END ID="QE0056" REF.START="QS0056" CODE="00BB"/>, που περιλαμβάνεται στο άρθρο 90, παράγραφος 2, της Συνθήκης, ήτοι να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα των <QUOT.START ID="QS0057" REF.END="QE0057" CODE="00AB"/>δραστηριοτήτων που αποβαίνουν ευθέως προς όφελος του κοινωνικού συνόλου<QUOT.END ID="QE0057" REF.START="QS0057" CODE="00BB"/>, σε αντιδιαστολή προς τα ατομικά συμφέροντα ή τα συμφέροντα των ομάδων<NOTE NOTE.ID="E0041" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σκέψη 27 των προτάσεων του στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-179/90" YEAR="1991" PAGE.ECR="I-5889">C-179/90, Merci convenzionali porlo di Genova (απόφαση της <DATE ISO="19911210">10ης Δεκεμβρίου 1991</DATE>, Συλλογή 1991, σ. I-5889)</REF.DOC.ECR>. Στο άρθρο του <QUOT.START ID="QS0058" REF.END="QE0058" CODE="00AB"/>La notion de <QUOT.START ID="QS0059" REF.END="QE0059" CODE="201C"/>pouvoir adjudicateur<QUOT.END ID="QE0059" REF.START="QS0059" CODE="201D"/> en malière de marchés de Iravaux<QUOT.END ID="QE0058" REF.START="QS0058" CODE="00BB"/>, o P. Valadou δίνει τον ακόλουθο ορισμό: <QUOT.START ID="QS0060" REF.END="QE0060" CODE="00AB"/>Η ανάγκη γενικού συμφέροντος που δεν έχει βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα μπορεί κατά συνέπεια να οριστεί ως η απαίτηση που εκφράζει η κοινωνία (τοπική ή εθνική) στο πλαίσιο του συλλογικού της συμφέροντος<QUOT.END ID="QE0060" REF.START="QS0060" CODE="00BB"/>. Προσθέτει ότι <QUOT.START ID="QS0061" REF.END="QE0061" CODE="00AB"/>υπάρχει γενικό συμφέρον αφής το επίμαχο συμφέρον δεν συγχέεται με το ατομικό και. αποκλειστικό συμφέρον ενός προσώπου ή μιας σαφώς καθορισμένης ομάδας προσώπων<QUOT.END ID="QE0061" REF.START="QS0061" CODE="00BB"/>, Semaine juridique, Éd. Ε, αριθ. 3, 1991, σ. 33.</P></NOTE>. Υπό το πρίσμα αυτό είναι εύλογο να θεωρηθεί ότι η δραστηριότητα της ÖStDr που αφορά την εκτύπωση επίσημων διοικητικών εγγράφων, όπως τα διαβατήρια, τα δελτία ταυτότητας ή οι συλλογές νόμων, αποσκοπεί στην ικανοποίηση αναγκών γενικού συμφέροντος.</TXT></NP><?PAGE NO="I-92"?><NP><NO.P>66.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, η δυσκολία έγκειται κυρίως στον προσδιορισμό του ορίου που διαχωρίζει τις δραστηριότητες γενικού συμφέροντος που έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα από τις δραστηριότητες που δεν έχουν τον χαρακτήρα αυτόν.</TXT></NP><NP><NO.P>67.</NO.P><TXT>Το Δικαστήρισ σας διατύπωσε — σε διαφορετικό νομικό πλαίσιο, καίτοι συναφές, εφόσον επρόκειτο για τις σχέσεις μεταξύ του κράτους και των δημοσίων επιχειρήσεων — ορισμένο αριθμό ενδείξεων που παρέχουν τη δυνατότητα κάποιας οριοθετήσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>68.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο έκρινε <HT TYPE="ITALIC">ότι</HT> <QUOT.START ID="QS0062" REF.END="QE0062" CODE="00AB"/>(...) το κράτος μπορεί να ενεργεί είτε ασκώντας τη δημόσια εξουσία είτε ασκώντας οικονομικές δραστηριότητες βιομηχανικού ή εμπορικού χαρακτήρα που συνίστανται στην προσφορά αγαθών και υπηρεσιών στην αγορά<QUOT.END ID="QE0062" REF.START="QS0062" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0042" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19870616">16ης Ιουνίου 1987</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="118/85" YEAR="1987" PAGE.ECR="2599">118/85, Επιτροπή κατό Ιταλίας (Συλλογή 1987, σ. 2599, σκέψη 7)</REF.DOC.ECR>. Πρέπει, να σημειωθεί ότι η διάκριση μεταξύ των δραστηριοτήτων πον εμπίπτουν στην άσκηση δημόσιας εξουσίας και των δραστηριοτήτων οι οποίες, καίτοι ασκούνται από δημόσιο πρόσωπα, εμπίπτουν στον ιδιωτικό τομέα προκύπτει κυρίως από αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο oaç όσον αφορά την εφαρμογή σε ορισμένες δραστηριότητες των κανόνων περί ανταγωνισμού της Συνθήκης. Βλ., για παράδειγμα, τις αποφάσεις της <DATE ISO="19940119">19ης Ιανουαρίου 1994</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-364/92" YEAR="1994" PAGE.ECR="I-43">C-364/92, SAT Fluggesellschaft (Συλλογή 1994, σ. Ι-43)</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19970318">18ης Μαρτίου 1997</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-343/95" YEAR="1997" PAGE.ECR="I-1547">C-343/95, Diego Cali χαι Figli (Συλλογή 1997, σ. I-1547)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Σε μια άλλη απόφαση το Δικαστήριο παρατήρησε ότι <QUOT.START ID="QS0063" REF.END="QE0063" CODE="00AB"/>(...) οι επιχειρήσεις ιδιωτικού δικαίου καθορίζουν (...) τη βιομηχανική χeu εμπορική στρατηγική τους βάσει, ιδίως των απαιτήσεων της αποδοτικότητας. Οι αποφάσεις των δημοσίων επιχειρήσεων, αντιθέτως, είναι δυνατό κατά την επιδίωξη σκοπών γενικού συμφέροντος, να υφίστανται την επίδραση ποικίλων παραγόντων εκ μέρους του Δημοσίου που δύναται να επηρεάζει τις αποφάσεις αυτές<QUOT.END ID="QE0063" REF.START="QS0063" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0043" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Απόφαση της <DATE ISO="19820706">6ης Ιουλίου 1982</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="188/80+189/80+190/80" YEAR="1982" PAGE.ECR="2545">188/80, 189/80 και 190/80, Γαλλία, Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής (Συλλογή 1982, σ. 2545, σκέψη 21)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>69.</NO.P><TXT>Η εν λόγω περιγραφή των δραστηριοτήτων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου παρέχει τη δυνατότητα σαφέστερου προσδιορισμού του είδους του τομέα που καλύπτουν οι <QUOT.START ID="QS0064" REF.END="QE0064" CODE="00AB"/>οργανισμοί δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0064" REF.START="QS0064" CODE="00BB"/> τους οποίους προβλέπει η οδηγία. Ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε να εφαρμόζεται η οδηγία στους οργανισμούς που επιδιώκουν την ικανοποίηση αναγκών γενικού συμφέροντος, των οποίων η δραστηριότητα δεν υπόκειται, εν όλω ή εν μέρει, στη λογική της αγοράς. Λόγω της φύσεως τους, βάσει της οποίας χαρακτηρίζονται ως αφορωσσες τα ουσιαστικά καθήκοντα που ανατίθενται στις δημόσιες αρχές, ορισμένες δραστηριότητες δεν μπορούν να υπαχθούν σε κριτήριο αποδοτικότητας και δεν έχουν, κατά συνέπεια, κερδοσκοπικό σκοπό<NOTE NOTE.ID="E0044" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Επί του θέματος αυτού, βλ. μεταξύ άλλων το προπαρατε-Οέν άρθρο του Valadou P., σημείο 12- Flamme M.-A., Flamme P., <QUOT.START ID="QS0065" REF.END="QE0065" CODE="00AB"/>Enfin l'Europe des marchés publics<QUOT.END ID="QE0065" REF.START="QS0065" CODE="00BB"/>, Actualité juridique — Droit administratif, <DATE ISO="19891120">20 Νοεμβρίου 1989</DATE>, σ. 653 Lee P., Public procurement, 1992, σ. 56 και 57.</P></NOTE>. Μπορεί να θεωρηθεί ότι ο νομοθέτης καθόρισε το όριο που διαχωρίζει τους οργανισμούς των οποίων η δραστηριότητα υπάγεται στη νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων από τους άλλους οργανισμούς βάσει του κριτηρίου που αντλείται από τις <QUOT.START ID="QS0066" REF.END="QE0066" CODE="00AB"/>ανάγκες γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα<QUOT.END ID="QE0066" REF.START="QS0066" CODE="00BB"/> για τον λόγο ότι οι δεύτεροι αυτοί οργανισμοί τελούν σε σχέση ανταγωνισμού προς άλλους επιχειρηματίες, η οποία τους αποτρέπει από την επιλογή των αντισυμβαλλομένων τους βάσει κριτηρίων που ενέχουν δυσμενή διάκριση. Ως εκ τούτου, οι περιορισμοί που επιβάλλονται από τη νομοθεσία αποδεικνύονται λιγότερο λυσιτελείς.</TXT></NP><?PAGE NO="I-93"?><NP><NO.P>70.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, η δραστηριότητα που έχει ανατεθεί στην ÖSlDr από τον StDrG συνίσταται στην παραγωγή επισήμων διοικητικών εγγράφων, ορισμένα από τα οποία εξυπηρετούν την εξακρίβωση της ταυτότητας των προσώπων, ενώ άλλα χρησιμοποιούνται για τη διάδοση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών κειμένων του κράτους, οπότε η λειτουργία των εγγράφων αυτών συνδέεται στενά με τη δημόσια τάξη και τη λειτουργία των θεσμών της Δημοκρατίας της Αυστρίας. Η ειδική φύση των αναγκών με την ικανοποίηση των οποίων είναι επιφορτισμένη η ÖStDr, οι οποίες συνδέονται έτσι με την άσκηση προνομιών δημοσίας εξουσίας, εξηγεί το ότι η δραστηριότητá της ασκείται υπό συνθήκες οι οποίες διαφεύγουν κατά μεγάλο μέρος τον ανταγωνισμό, εφόσον, αφενός, λαμβάνει τη μορφή μονοπωλίου<NOTE NOTE.ID="E0045" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σελίδα 6 της μεταφράσεως στα γαλλικά των γραπών παρατηρήσεων της Αυστριακής Κυβερνήσεως.</P></NOTE> και, αφετέρου, οι τιμές της, έστω και αν καθορίζονται κατά τους κανόνες που διέπουν το εμπόριο, ορίζονται από όργανο που ανήκει κατά κύριο λόγο στις δημόσιες αρχές<NOTE NOTE.ID="E0046" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. σημείο 20 των προτάσεων μου. Πρόκειται κατά συνέπεια για διοικητικό καθορισμό των τιμών, πράγμα που σημαίνει ότι οι τιμές αυτές δεν μπορούν να μεταβληθούν χωρίς ρητή απόφαση της δημόσιας αρχής. Επιπλέον, η απόφαση περί καθορισμού των τιμών πρέπει να λαμβάνει υπόψη παραμέτρους που αφορούν το ειδικό έργο της ÖSlDr. Έτσι, με μια ελαφρώς σιβυλλική διατύπωση, ο SlDrG διευκρινίζει ότι οι τιμές λαμβάνουν υπόψη <QUOT.START ID="QS0067" REF.END="QE0067" CODE="00AB"/>τον αναγκαίο βαθμό διαθέσιμης παραγωγικής ικανότητας<QUOT.END ID="QE0067" REF.START="QS0067" CODE="00BB"/>, πράγμα το οποίο υπονοεί ότι το επίπεδσ τους καλύπτει το κόστος που προέκυψε από τη διατήρηση αρκούντως σημαντικής παραγωγικής ικανότητας για την ικανοποίηση των κρατικών αναγκών, έστω και αν οι εν λόγω παράγοντες παραγωγής εξακολουθούν ενίοτε να μην χρησιμοποιούνται επαρκώς.</P></NOTE>. Στο κράτος πρέπει να μπορεί να υπάρχει, ταυτοχρόνως, μια εγγύηση όσον αφορά τον εφοδιασμό και τις συνθήκες παραγωγής που διασφαλίζουν την τήρηση προδιαγραφών απορρήτου χαι προλαμβάνουν τους κινδύνους παράνομης αναπαραγωγής των εντύπων εγγράφων.</TXT></NP><NP><NO.P>71.</NO.P><TXT>Για τους λόγους αυτούς, φρονώ ότι η ÖStDr επιδιώκει την ικανοποίηση <QUOT.START ID="QS0068" REF.END="QE0068" CODE="00AB"/>αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα<QUOT.END ID="QE0068" REF.START="QS0068" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια της οδηγίας.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Το κριτήριο σκοπιμότητας</P></TI></TITLE><NP><NO.P>72.</NO.P><TXT>Πρέπει στη συνέχεια να ελεγχθεί αν η ÖStDr δημιουργήθηκε <QUOT.START ID="QS0069" REF.END="QE0069" CODE="00AB"/>για να ικανοποιήσει ειδικά<QUOT.END ID="QE0069" REF.START="QS0069" CODE="00BB"/> τις ανάγκες με την κάλυψη των οποίων είναι επιφορτισμένη.</TXT></NP><NP><NO.P>73.</NO.P><TXT>Ο σκοπός της δημιουργίας του οργανισμού είναι, κατά το κείμενο της οδηγίας, το μόνο καθοριστικό στοιχείο προκειμένου να καταστεί δυνατό να θεωρηθεί ο εν λόγω οργανισμός ως <QUOT.START ID="QS0070" REF.END="QE0070" CODE="00AB"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0070" REF.START="QS0070" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια της οδηγίας. Σημασία έχει, φυσικά, ο σκοπός που όντως επιδιώκεται. Ο εξαγγελλόμενος σκοπός ικανοποιήσεως αναγκών βιομηχανικού ή εμπορικού χαρακτήρα, που καλύπτει δραστηριότητες γενικού συμφέροντος με την πρόθεση να μην υπαχθούν στους υποχρεωτικούς κανόνες του νόμου, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το εθνικό δικαστήριο.</TXT></NP><NP><NO.P>74.</NO.P><TXT>Η προϋπόθεση αυτή σημαίνει ότι ακριβώς η άσκηση της δραστηριότητας αυτής πρέπει να έχει υπαγορεύσει τη δημιουργία του οργανισμού.</TXT></NP><NP><NO.P>75.</NO.P><TXT>Βεβαίως, <QUOT.START ID="QS0071" REF.END="QE0071" CODE="00AB"/>ειδικά<QUOT.END ID="QE0071" REF.START="QS0071" CODE="00BB"/> δεν σημαίνει <QUOT.START ID="QS0072" REF.END="QE0072" CODE="00AB"/>αποκλειστικά<QUOT.END ID="QE0072" REF.START="QS0072" CODE="00BB"/>, οπότε ο οργανισμός μπορεί να ασκεί άλλες δραστηριότητες χωρίς ωστόσο να απόλλυται ο χαρακτήρας του <QUOT.START ID="QS0073" REF.END="QE0073" CODE="00AB"/>οργανισμού δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0073" REF.START="QS0073" CODE="00BB"/>. Θεωρώ όμως αναγκαίο να ελεγχθεί αν ο οργανισμός αυτός σαφώς οφείλει την ύπαρξη του στην επιδίωξη του ειδικού αυτού σκοπού.</TXT></NP><?PAGE NO="I-94"?><NP><NO.P>76.</NO.P><TXT>Αν συμβαίνει αυτό, αποδεικτέος ο ειδικός χαρακτήρας της αποστολής του, ο οποίος δικαιολογεί το ότι οι συμβάσεις που συνάπτει διέπονται από την κοινοτική νομοθεσία.</TXT></NP><NP><NO.P>77.</NO.P><TXT>Πέραν του ότι δεν προκύπτει από το κείμενο της οδηγίας, το κριτήριο του τμήματος της δραστηριότητας του οργανισμού που αποσκοπεί στην ικανοποίηση αναγκών που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα, του οποίου υπεραμύνονται η Αυστριακή και η Ολλανδική Κυβέρνηση<NOTE NOTE.ID="E0047" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Για να υποστηρίξει την άποψη ότι η ÖStDr δεν είναι <QUOT.START ID="QS0074" REF.END="QE0074" CODE="00AB"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0074" REF.START="QS0074" CODE="00BB"/>, η Αυστριακή Κυβέρνηση αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι <QUOT.START ID="QS0075" REF.END="QE0075" CODE="00AB"/>το τμήμα των <QUOT.START ID="QS0076" REF.END="QE0076" CODE="201C"/>προνομιούχων<QUOT.END ID="QE0076" REF.START="QS0076" CODE="201D"/> δραστηριοτήτων της ÖStDr δεν αντιπροσωπεύει πλέον του 15 έως 20 % της συνολικής τους δραστηριότητας<QUOT.END ID="QE0075" REF.START="QS0075" CODE="00BB"/> (σ. 7 της μεταφράσεως στα γαλλικά των γραπτών της παρατηρήσεων).</P></NOTE>, μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να διευκολύνει την καταστρατήγηση του νόμου. Πράγματι, μια μονάδα μπορεί θαυμάσια να έχει δημιουργηθεί προκειμένου να ικανοποιήσει ανάγκες δημοσίας φύσεως, ασκώντας συγχρόνως καθαρώς βιομηχανικές ή εμπορικές δραστηριότητες. Καίτοι όμως η δραστηριότητά του χαρακτηρίζεται κυρίως από τα τελευταία αυτά καθήκοντα, η προτεινόμενη ερμηνεία θα έχει ως αποτέλεσμα τη μη υπαγωγή του συνόλου του οργανισμού στο καθεστώς της οδηγίας. Θα αρκεί επομένως, για ένα δημόσιο οργανισμό, να χρησιμοποιεί συστηματικά την εν λόγω πρακτική για να αποφύγει την υπαγωγή του συνόλου των συμβάσεων δημοσίων έργων στην κοινοτική νομοθεσία.</TXT></NP><NP><NO.P>78.</NO.P><TXT>Δεν πρέπει βεβαίως να μη ληφθεί υπόψη το επιχείρημα ότι η κατ' επέκταση εφαρμογή της νομολογίας αυτής σε καθαρώς βιομηχανικές ή εμπορικές δραστηριότητες συνιστά σοβαρό περιορισμό, ο οποίος φαίνεται ενδεχομένως αδικαιολόγητος, εφόσον οι οργανισμοί που έχουν συσταθεί για να ασκούν όμοιες δραστηριότητες δεν υπόκεινται σ' αυτόν.</TXT></NP><NP><NO.P>79.</NO.P><TXT>Το πρόβλημα αυτό μπορεί να επιλυθεί διά της επιλογής του καταλλήλου νομικού μέσου για τους επιδιωκόμενους από τους δημόσιους οργανισμούς σκοπούς. Εφόσον ο σκοπός για τον οποίο δημιουργείται ο οργανισμός καθορίζει το νομικό καθεστώς που θα εφαρμοστεί στις συμβάσεις που θα συνάψει, εναπόκειται στους ιδρυτές του, οι οποίοι ενδιαφέρονται να αποφύγουν τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα του καθεστώτος αυτού επί των δραστηριοτήτων οι οποίες δεν εμπίπτουν σ' αυτό, να περιορίσουν το αντικείμενό του. Σ' αυτούς εναπόκειται επίσης να προκαλέσουν την εξέλιξη του οργανισμού αν, όπως εν προκειμένω, η εφαρμογή της νομοθεσίας περί των δημοσίων συμβάσεων στο καθαρώς βιομηχανικό ή εμπορικό τμήμα της δραστηριότητας της επιχειρήσεως κρίνεται υπερβολικά περιοριστική.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Νομική φύση της ÖStDr και ισχύον καθεστώς</P></TI></TITLE><NP><NO.P>80.</NO.P><TXT>Η ÖStDr ιδρύθηκε για να καλύψει τις παραγγελίες εκτυπώσεως εγγράφων του κράτους<NOTE NOTE.ID="E0048" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σημεία 2 επ. των γραπτών παρατηρήσεων της καΟής.</P></NOTE>. Έχει νομική προσωπικότητα<NOTE NOTE.ID="E0049" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. σημείο 19 των προτάσεων αυτών.</P></NOTE>. Υπόκειται, άλλωστε, σε υπηρεσία κρατικού ελέγχου<NOTE NOTE.ID="E0050" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. σημείο 20 των προτάσεων αυτών.</P></NOTE> καθώς και στον έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου<NOTE NOTE.ID="E0051" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. σημείο 63 των προτάσεων αυτών.</P></NOTE>, πράγμα που<?PAGE NO="I-95"?> οφείλεται, κατά τις δηλώσεις στις οποίες προέβη η καθής κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, στο γεγονός ότι την πλειοψηφία των μετοχών της έχει το Αυστριακό Δημόσιο. Κατά συνέπεια, η ÖStDr πρέπει να χαρακτηρισθεί ως <QUOT.START ID="QS0077" REF.END="QE0077" CODE="00AB"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0077" REF.START="QS0077" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>81.</NO.P><TXT>Εφόσον η επιχείρηση έχει δικαίωμα στον χαρακτηρισμό αυτόν, το σύνολο των συμβάσεων έργων που συνάπτει υπάγεται στις διατάξεις της οδηγίας. Πράγματι, το άρθρο 1, στοιχείο α', δεν ορίζει τις συμβάσεις δημοσίων έργων και δεν καθορίζει, επομένως, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ανάλογα με τη δραστηριότητα βάσει της οποίας συνάπτονται οι συμβάσεις, αλλά ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του οργανισμού που συμβάλλεται με τον επιχειρηματία. Επομένως, νομίζω ότι στο πρώτο και στο έκτο ερώτημα πρέπει να δοθεί απάντηση υπό την έννοια αυτή.</TXT></NP><NP><NO.P>82.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, το δεύτερο ερώτημα, το οποίο υποβλήθηκε για την περίπτωση κατά την οποία η ÖStDr δεν υπάγεται στην οδηγία παρά μόνον όσον αφορά τη δημοσίου χαρακτήρα δραστηριότητα της, δεν χρήζει απαντήσεως.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Eni τον τρίτου, τον τέταρτον και τον πέμπτον ερωτήματος</P></TI></TITLE><NP><NO.P>83.</NO.P><TXT>Τα ερωτήματα αυτά αφορούν, κατ' ουσίαν, τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι θυγατρικές μιας <QUOT.START ID="QS0078" REF.END="QE0078" CODE="00AB"/>αναθέτουσας αρχής<QUOT.END ID="QE0078" REF.START="QS0078" CODE="00BB"/> για να χαρακτηρισθούν οι ίδιες ως <QUOT.START ID="QS0079" REF.END="QE0079" CODE="00AB"/>αναθέτουσα αρχή<QUOT.END ID="QE0079" REF.START="QS0079" CODE="00BB"/>, καθώς και τις συνέπειες της παρεμβάσεως μιας θυγατρικής, η οποία δεν πληροί τις προϋποθέσεις αυτές, για τον χαρακτηρισμό σχεδίου συμβάσεως δημοσίου έργου που έχει αρχίσει η <QUOT.START ID="QS0080" REF.END="QE0080" CODE="00AB"/>αναθέτουσα αρχή<QUOT.END ID="QE0080" REF.START="QS0080" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>84.</NO.P><TXT>Ακριβέστερα, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, καταρχάς, αν το άρθρο 1, στοιχείο β', της οδηγίας έχει την έννοια ότι επιτρέπει να χαρακτηρισθούν ως <QUOT.START ID="QS0081" REF.END="QE0081" CODE="00AB"/>οργανισμοί δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0081" REF.START="QS0081" CODE="00BB"/> οι μονάδες που εμπίπτουν σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>επιχειρήσεις οι οποίες ιδρύονται, προκειμένου να ικανοποιήσουν ανάγκες βιομηχανικού ή εμπορικού χαρακτήρα, από <QUOT.START ID="QS0082" REF.END="QE0082" CODE="00AB"/>οργανισμό δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0082" REF.START="QS0082" CODE="00BB"/>, και από το κεφάλαιο των οποίων ο οργανισμός αυτός διατηρεί πλέον του ημίσεος·</P></ITEM><ITEM><P>επιχειρήσεις οι οποίες ασκούν εμπορικές δραστηριότητες, από το κεφάλαιο των οποίων ένας <QUOT.START ID="QS0083" REF.END="QE0083" CODE="00AB"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0083" REF.START="QS0083" CODE="00BB"/> διατηρεί πλέον του ημίσεος, και οι οποίες λαμβάνουν από τον οργανισμό αυτό κονδύλια προερχόμενα από την εκ μέρους του εν λόγω οργανισμού άσκηση δραστηριότητας προοριζομένης να ικανοποιήσει ανάγκες γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>85.</NO.P><TXT>Το κείμενο της οδηγίας λαμβάνει ήδη υπόψη, στη διατύπωση του ορισμού των<?PAGE NO="I-96"?> <QUOT.START ID="QS0084" REF.END="QE0084" CODE="00AB"/>οργανισμών δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0084" REF.START="QS0084" CODE="00BB"/>, την περίπτωση της κατά πλειοψηφία χρηματοδοτήσεως νομικού προσώπου από οργανισμούς τοπικής αυτοδιοικήσεως ή <QUOT.START ID="QS0085" REF.END="QE0085" CODE="00AB"/>οργανισμούς δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0085" REF.START="QS0085" CODE="00BB"/>. Όμως, όπως είδαμε, οι τρεις προϋποθέσεις που διατυπώνονται στο άρθρο 1, στοιχείο β', δεύτερο εδάφιο, είναι σωρευτικές και, επομένως, δεν αρκεί το ότι ένας οργανισμός έχει νομική προσωπικότητα και χρηματοδοτείται κατά πλειοψηφία από <QUOT.START ID="QS0086" REF.END="QE0086" CODE="00AB"/>οργανισμό δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0086" REF.START="QS0086" CODE="00BB"/> για να χαρακτηρισθεί ως <QUOT.START ID="QS0087" REF.END="QE0087" CODE="00AB"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0087" REF.START="QS0087" CODE="00BB"/>. Πρέπει επιπλέον να έχει δημιουργηθεί προκειμένου να ικανοποιήσει ανάγκες γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα.</TXT></NP><NP><NO.P>86.</NO.P><TXT>Η έννοια της <QUOT.START ID="QS0088" REF.END="QE0088" CODE="00AB"/>αναθέτουσας αρχής<QUOT.END ID="QE0088" REF.START="QS0088" CODE="00BB"/> απέκτησε ευρύτερο περιεχόμενο το 1989, προκειμένου να μην περιορίζει την κοινοτική ρύθμιση μόνο στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου<NOTE NOTE.ID="E0052" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Η οδηγία 71/305 χαρακτήριζε ως <QUOT.START ID="QS0089" REF.END="QE0089" CODE="00AB"/>αναθέτουσες αρχές<QUOT.END ID="QE0089" REF.START="QS0089" CODE="00BB"/> το κράτος, τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοικήσεως και ορισμένα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Η οδηγία 89/440/EOK του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19890718">18ης Ιουλίου 1989</DATE>, για την τροποποίηση της οδηγίας 71/305/EOK (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="210" DATE.PUB="1989" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 210, σ. 1</REF.DOC.OJ>), αντικατέστησε την έννοια των <QUOT.START ID="QS0090" REF.END="QE0090" CODE="00AB"/>νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0090" REF.START="QS0090" CODE="00BB"/> με την έννοια των <QUOT.START ID="QS0091" REF.END="QE0091" CODE="00AB"/>οργανισμών δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0091" REF.START="QS0091" CODE="00BB"/> όπως μνημονεύονται στην οδηγία 93/37.</P></NOTE>, ενώ σε πολλά νομικά πρόσωπα, καίτοι δεν πληρούν το τυπικό αυτό κριτήριο, έχουν ανατεθεί αρμοδιότητες που εμπίπτουν στα παραδοσιακά καθήκοντα των δημοσίων οργανισμών. Ο κοινοτικός νομοθέτης επιβεβαίωσε κατά τον τρόπο αυτό την προσέγγιση που υιοθετεί η νομολογία σας, η οποία χαρακτηρίζεται από τη λειτουργική ερμηνεία της έννοιας της <QUOT.START ID="QS0092" REF.END="QE0092" CODE="00AB"/>αναθέτουσας αρχής<QUOT.END ID="QE0092" REF.START="QS0092" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0053" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προπαρατεθείσα απόφαση Bccnljcs.</P></NOTE>. Κατά την ίδια λογική, η έννοια αυτή δεν περιλαμβάνει τους οργανισμούς οι οποίοι, καίτοι εξαρτώνται από μια τέτοια αρχή, ασκούν δραστηριότητες καθαρώς ιδιωτικού δικαίου<NOTE NOTE.ID="E0054" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. σημεία 64 επ. των προτάσεων <HT TYPE="ITALIC">αντών.</HT></P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>87.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, ούτε το γεγονός ότι μια επιχείρηση τελεί σε σχέση οικονομικής εξαρτήσεως προς την <QUOT.START ID="QS0093" REF.END="QE0093" CODE="00AB"/>αναθέτουσα αρχή<QUOT.END ID="QE0093" REF.START="QS0093" CODE="00BB"/> ούτε η παροχή στην επιχείρηση αυτή κονδυλίων από την <QUOT.START ID="QS0094" REF.END="QE0094" CODE="00AB"/>αναθέτουσα αρχή<QUOT.END ID="QE0094" REF.START="QS0094" CODE="00BB"/> υπάγει την επιχείρηση στο καθεστώς της νομοθεσίας για τις δημόσιες συμβάσεις, εφόσον η δραστηριότητα της παραμένει καθαρώς εμπορική. Όπως ορθώς υπογραμμίζει η Αυστριακή Κυβέρνηση, μια τέτοια παροχή εμπίπτει περισσότερο στον τομέα του κοινοτικού δικαίου για τις κρατικές ενισχύσεις<NOTE NOTE.ID="E0055" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σελίδα 11 της μεταφράσεως στα γαλλικά των γραπτών παρατηρήσεων. Πρέπει να προσθΕσω εντούτοις, χάριν πληρότητας, ότι, δυνάμει του άρθρου 2 της οδηγίας, οι μονάδες οι οποίες δεν έχουν τον χαρακτήρα <QUOT.START ID="QS0095" REF.END="QE0095" CODE="00AB"/>αναθετου-σών αρχών<QUOT.END ID="QE0095" REF.START="QS0095" CODE="00BB"/> ενδέχεται να υπάγονται στις διατάξεις του νομοθετικού αυτού κειμένου εφόσον οι συμβάσεις έργων που συνάπτουν επιδοτούνται άμεσα κατά ποσοστό ανώτερο του 50 % από <QUOT.START ID="QS0096" REF.END="QE0096" CODE="00AB"/>αναθέτουσα αρχή<QUOT.END ID="QE0096" REF.START="QS0096" CODE="00BB"/>. Επιπλέον, πρέπει οι εν λόγω συμβάσεις να <QUOT.START ID="QS0097" REF.END="QE0097" CODE="00AB"/>περιλαμβάνονται στην ομάδα 502 της κλάσης 50 της γενικής ονοματολογίας των οικονομικών δραστηριοτήτων στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (NACE)<QUOT.END ID="QE0097" REF.START="QS0097" CODE="00BB"/> ή να <QUOT.START ID="QS0098" REF.END="QE0098" CODE="00AB"/>αφορούν οικοδομικές εργασίες για νοσοκομεία, αθλητικές εγκαταστάσεις, εγκαταστάσεις αναψυχής και σχόλης, σχολικά και πανεπιστημιακά κτίρια χαι κτίρια που χρησιμοποιούνται για διοικητικούς σκοπούς<QUOT.END ID="QE0098" REF.START="QS0098" CODE="00BB"/> (άρθρο 2, παράγραφος 2). Πρόκειται για παρέκκλιση από την αρχή κατά την οποία η οδηγία έχει εφαρμογή στις συμβάσεις δημοσίων έργων που συνάπτονται από <QUOT.START ID="QS0099" REF.END="QE0099" CODE="00AB"/>αναθέτουσα αρχή<QUOT.END ID="QE0099" REF.START="QS0099" CODE="00BB"/>. Εάν έχει την πρόθεση να αποφανθεί ως προς την εφαρμογή της διατάξεως αυτής στην υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί, το εθνικό δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει αν η επίδικη σύμβαση έργων, η οποία, προφανώς, δεν αφορά την κατασκευή κτιρίων όπως αυτά που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 του άρθρου 2, εμπίπτει στην προαναφερθείσα ομάδα 502 της NACE, η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα έργα πολιτικού μηχανικού. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται επίσης να εξετάσει το ύψος των επιδοτήσεων που χορηγεί ενδεχομένως η ÖSlDr στην SRG.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>88.</NO.P><TXT>Το αυστριακό δικαστήριο σας ερωτά επίσης αν ο χαρακτηρισμός της συμβάσεως δημοσίων έργων που προσδίδεται σε σχέδιο κατασκευής έργων μπορεί να τροποποιηθεί κατόπιν παρεμβάσεως τρίτου ο οποίος δεν έχει την ιδιότητα <QUOT.START ID="QS0100" REF.END="QE0100" CODE="00AB"/>αναθέτουσας αρχής<QUOT.END ID="QE0100" REF.START="QS0100" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια της οδηγίας, με κίνδυνο να συνιστά η εν λόγω μέθοδος μέσο αποφυγής της εφαρμογής της οδηγίας.</TXT></NP><?PAGE NO="I-97"?><NP><NO.P>89.</NO.P><TXT>Η απάντηση στο ερώτημα αυτό προϋποθέτει ότι διευκρινίζονται οι ακριβείς συνθήκες της <QUOT.START ID="QS0101" REF.END="QE0101" CODE="00AB"/>εμφανίσεως<QUOT.END ID="QE0101" REF.START="QS0101" CODE="00BB"/> του τρίτου — για να επαναλάβω την ορολογία που χρησιμοποιεί το εθνικό δικαστήριο — κατά την εκτέλεση του σχεδίου.</TXT></NP><NP><NO.P>90.</NO.P><TXT>Από τη διάταξη περί παραπομπής προκύπτει ότι ο διαγωνισμός που προκάλεσε την παρούσα υπόθεση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως προκηρύχθηκε από την καθής, δεδομένου ότι η ÖStDr είχε ανακαλέσει την προηγούμενη προκήρυξη διαγωνισμού.</TXT></NP><NP><NO.P>91.</NO.P><TXT>Επομένως, η SRG είναι η αναθέτουσα μονάδα, επιφορτισμένη με τη σύναψη της επίδικης συμβάσεως έργων. Η επιχείρηση αυτή όμως δεν παρουσιάζει, κατά το αιτούν δικαστήριο, τα χαρακτηριστικά <QUOT.START ID="QS0102" REF.END="QE0102" CODE="00AB"/>αναθέτουσας αρχής<QUOT.END ID="QE0102" REF.START="QS0102" CODE="00BB"/>, πράγμα το οποίο αποκλείει την εφαρμογή του καθεστώτος της οδηγίας.</TXT></NP><NP><NO.P>92.</NO.P><TXT>Όπως έχω ήδη πεί, η σύναψη από την ÖStDr, στο πλαίσιο του ίδιου έργου, συμβάσεων που προηγήθηκαν του έργου αυτού ήταν δικαιολογημένη από τη μέριμνα να μειωθεί η πριν από τη θέση σε λειτουργία του τυπογραφείου της ευρισκομένης στο στάδιο της ιδρύσεως SRG μεταβατική περίοδος. Άλλωστε, η ÖStDr περιέλαβε <QUOT.START ID="QS0103" REF.END="QE0103" CODE="00AB"/>ρήτρα σε όλες τις συμβάσεις παροχής υπηρεσιών, ότι θα μπορεί ανά πάσα στιγμή (...) να μεταβιβάσει σε τρίτον, τον οποίο θα ορίσει η ίδια, όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις ανωτέρω συμβάσεις παροχών<QUOT.END ID="QE0103" REF.START="QS0103" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0056" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σελϋδα 7 της μεταφράσεως στα Ελληνικά της διατάξεως περί παραπομπής.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>93.</NO.P><TXT>Από τα πραγματικά αυτά περιστατικά προκύπτει óτι το επίμαχο σχέδιο ενέπιπτε εξ αρχής στο πεδίο δραστηριότητας της SRG, πράγμα το οποίο παρέχει τη δυνατότητα να χαρακτηρισθεί διαφορετικά η ενέργεια της ÖStDr, εφόσον, κατά πάσα πιθανότητα, η ÖStDr συνέβαλε στην εκτέλεση έργου που εντάσσεται, στο σύνολό του, στο αντικείμενο της θυγατρικής του.</TXT></NP><NP><NO.P>94.</NO.P><TXT>Επομένως, η σύναψη της συμβάσεως έργων δεν φαίνεται ότι έγινε για λογαριασμό της ÖStDr, αλλά, αντιθέτως, υπέρ της SRG, πράγμα που δικαιολογεί το ότι μια τέτοια σύμβαση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.</TXT></NP><NP><NO.P>95.</NO.P><TXT>To Bundesvergabeamt προβάλλει τον κίνδυνο καταστρατηγήσεως του νόμου που εγκυμονεί ενδεχομένως η χρησιμοποίηση τρίτου με σκοπό τη μη εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας περί δημοσίων συμβάσεων.</TXT></NP><NP><NO.P>96.</NO.P><TXT>Στο μέτρο που η κοινοτική νομοθεσία για τις συμβάσεις δημοσίων έργων οριοθετεί το πεδίο εφαρμογής της ανάλογα, κυρίως, με την ιδιότητα των συμβαλλομένων, ο κίνδυνος αυτός δεν μπορεί να αποκλειστεί εξ ολοκλήρου.</TXT></NP><?PAGE NO="I-98"?><NP><NO.P>97.</NO.P><TXT>Εντούτοις, έχω ήδη επισημάνει ότι στο δικαστήριο το οποίο επελήφθη της διαφοράς εναπόκειται να ελέγξει το υποστατό των λόγων που προβλήθηκαν για την ίδρυση του οργανισμού ο οποίος συνήψε την επίδικη σύμβαση. Η εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών στην οποία θα προβεί το εν λόγω δικαστήριο θα δώσει τον σχετικό νομικό χαρακτηρισμό<NOTE NOTE.ID="E0057" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. τα σημεία 72 και. 73 των προτάσεων αυτών.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>98.</NO.P><TXT>Επομένως, είναι χρήσιμο για το δικαστήριο να εξετάσει in concreto αν μια επιχείρηση συστήθηκε από <QUOT.START ID="QS0104" REF.END="QE0104" CODE="00AB"/>αναθέτουσα αρχή<QUOT.END ID="QE0104" REF.START="QS0104" CODE="00BB"/> για να συνάπτει συμβάσεις έργων με μοναδικό σκοπό την αποφυγή της εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας. Ο πραγματικός σκοπός της ιδρύσεως της επιχειρήσεως, ο οποίος, στην περίπτωση αυτή, θα συνίστατο στη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων, μπορεί επομένως να έχει ως συνέπεια να αποφασίσει το δικαστήριο ότι η επίδικη σύμβαση συνήφθη για λογαριασμό της <QUOT.START ID="QS0105" REF.END="QE0105" CODE="00AB"/>αναθέτουσας αρχής<QUOT.END ID="QE0105" REF.START="QS0105" CODE="00BB"/>, πράγμα το οποίο θα δικαιολογούσε την εφαρμογή της οδηγίας.</TXT></NP><NP><NO.P>99.</NO.P><TXT>Η <QUOT.START ID="QS0106" REF.END="QE0106" CODE="00AB"/>αναθέτουσα αρχή<QUOT.END ID="QE0106" REF.START="QS0106" CODE="00BB"/> μπορεί επίσης να επιλέξει να απευθυνθεί σε ήδη συσταθείσα επιχείρηση. Στην περίπτωση αυτή είναι δυσκολότερο να εντοπισθεί η καταστρατήγηση του νόμου αν, όπως είναι πιθανό, η επιχείρηση επιλέγεται μεταξύ των επιχειρήσεων η ίδρυση των οποίων ουδόλως αποσκοπεί στην άσκηση δραστηριότητας επιδιώκουσας την ικανοποίηση αναγκών γενικού συμφέροντος που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα, διότι στην περίπτωση αυτή οι συμβάσεις που συνάπτει δεν υπόκεινται παραδοσιακά στην κοινοτική νομοθεσία.</TXT></NP><NP><NO.P>100.</NO.P><TXT>Το δικαστήριο θα εξετάσει αν όντως υφίσταται συνάφεια μεταξύ των μελετω-μένων έργων και του σκοπού της επιχειρήσεως. Είναι σαφές ότι μια επιχείρηση η οποία συνάπτει σύμβαση για την εκτέλεση έργων που δεν συμβάλλουν στη δική της δραστηριότητα πρέπει να θεωρηθεί ότι ενεργεί για λογαριασμό άλλου. Στην περίπτωση κατά την οποία αποδεικνύεται ότι η σύμβαση έχει συναφθεί για λογαριασμό μιας <QUOT.START ID="QS0107" REF.END="QE0107" CODE="00AB"/>αναθέτουσας αρχής<QUOT.END ID="QE0107" REF.START="QS0107" CODE="00BB"/>, είναι εύλογο να έχουν εφαρμογή οι κοινοτικές διατάξεις περί δημοσίων συμβάσεων.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί τον εβδόμου ερωτήματος</P></TI></TITLE><NP><NO.P>101.</NO.P><TXT>Με το ερώτημα αυτό, το εθνικό δικαστήριο ερωτά αν η κοινοτική χρηματοδότηση σχεδίου εκτελέσεως έργων εξαρτάται από την τήρηση, εκ μέρους της επιχειρήσεως η οποία είναι αποδέκτης της χρηματοδοτήσεως, της κοινοτικής νομοθεσίας περί δημοσίων συμβάσεων, έστω και αν αυτή, όπως εν προκειμένω η SRG, δεν είναι <QUOT.START ID="QS0108" REF.END="QE0108" CODE="00AB"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0108" REF.START="QS0108" CODE="00BB"/> και δεν έχει, κατά συνέπεια, την ιδιότητα της <QUOT.START ID="QS0109" REF.END="QE0109" CODE="00AB"/>αναθέτουσας αρχής<QUOT.END ID="QE0109" REF.START="QS0109" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>102.</NO.P><TXT>Το κείμενο του άρθρου 7, παράγραφος 1, του κανονισμού μπορεί να ερμηνευθεί κατά δύο διαφορετικούς τρόπους. Είτε η Επιτροπή, όταν προβαίνει στη χρηματοδότηση<?PAGE NO="I-99"?> μιας δραστηριότητας, διασφαλίζει ότι οι αποδέκτες της ενισχύσεως τηρούν την κοινοτική νομοθεσία που έχει εφαρμογή στην περίπτωση τους. Είτε η κοινοτική νομοθεσία στην οποία αναφέρεται το κείμενο τυγχάνει εφαρμογής στους επιχειρηματίες που λαμβάνουν τη χρηματοδότηση αυτή ενώ, υπό άλλες συνθήκες, οι εν λόγω επιχειρηματίες δεν θα υπάγονταν σ'αυτήν.</TXT></NP><NP><NO.P>103.</NO.P><TXT>Νομίζω ότι η πρώτη ερμηνεία είναι η μόνη δυνατή.</TXT></NP><NP><NO.P>104.</NO.P><TXT>Το κείμενο της ανωτέρω διατάξεως δεν διαλαμβάνει ότι οι κοινοτικές διατάξεις περί συνάψεως δημοσίων συμβάσεων επιβάλλονται εφεξής σε όλους τους επιχειρηματίες που επιθυμούν να λάβουν κοινοτική χρηματοδότηση για την έναρξη δραστηριοτήτων που εμπίπτουν στον κανονισμό.</TXT></NP><NP><NO.P>105.</NO.P><TXT>Αναφέρεται στη <QUOT.START ID="QS0110" REF.END="QE0110" CODE="00AB"/>συμβατότητα<QUOT.END ID="QE0110" REF.START="QS0110" CODE="00BB"/> και στο <QUOT.START ID="QS0111" REF.END="QE0111" CODE="00AB"/>σύμφωνο<QUOT.END ID="QE0111" REF.START="QS0111" CODE="00BB"/> προς την κοινοτική νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων των ενεργειών για τις οποίες ζητείται χρηματοδότηση από την Κοινότητα. Το σύμφωνο των ενεργειών προϋποθέτει καταρχάς ότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής που έχει οριστεί από έκαστο των εφαρμοστέων κοινοτικών κειμένων. Η ενέργεια ενός οργανισμού ο οποίος δεν συγκεντρώνει τα νόμιμα χαρακτηριστικά ενός <QUOT.START ID="QS0112" REF.END="QE0112" CODE="00AB"/>οργανισμού δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0112" REF.START="QS0112" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια της οδηγίας, συμβιβάζεται προφανώς με την οδηγία εφόσον δεν υπόκειται στο καθεστώς που επιβάλλει.</TXT></NP><NP><NO.P>106.</NO.P><TXT>Ο λίαν γενικός χαρακτήρας της προδικαστικής παραπομπής συνηγορεί επίσης υπέρ της απόψεως αυτής. Η επέκταση του πεδίου εφαρμογής της νομοθεσίας σε όλους αδιακρίτως τους επιχειρηματίες που ασκούν δραστηριότητες χρηματοδοτούμενες από την Κοινότητα απειλεί να δημιουργήσει δυσκολίες ερμηνείας των κειμένων οι οποίες δεν συνάδουν προς την ασφάλεια δικαίου.</TXT></NP><NP><NO.P>107.</NO.P><TXT>Ειδικότερα, δύσκολα θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η εφαρμογή των οδηγιών περί των δημοσίων συμβάσεων σε οργανισμούς των οποίων η δραστηριότητα είναι καθαρώς βιομηχανική ή εμπορική λαμβανομένης υπόψη της σκοπιμότητας της νομοθεσίας αυτής, η οποία έγκειται, υπενθυμίζω, στη διασφάλιση της ίσης προσβάσεως των επιχειρηματιών στις συμβάσεις που προτείνουν οι δημόσιοι οργανισμοί ή οι οργανισμοί που ασκούν δραστηριότητες δημοσίου χαρακτήρα.</TXT></NP><NP><NO.P>108.</NO.P><TXT>Η μέριμνα του νομοθέτη έγκειται μάλλον στο να διασφαλίσει ότι οι δαπάνες στις οποίες υποβάλλεται η Κοινότητα στο πλαίσιο των διαρθρωτικών πολιτικών περιορίζονται αυστηρά στους επιχειρηματίες που τηρούν τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου και δεν χρησιμεύουν για την κάλυψη συμπεριφορών οι οποίες αντιβαίνουν προς τους κανόνες αυτούς.</TXT></NP><NP><NO.P>109.</NO.P><TXT>Επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι ο αποδέκτης κοινοτικής χρηματοδοτήσεως οργανισμός, ο οποίος δεν έχει την ιδιότητα <QUOT.START ID="QS0113" REF.END="QE0113" CODE="00AB"/>οργανισμού δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0113" REF.START="QS0113" CODE="00BB"/>, υπό την έννοια της οδηγίας 93/37, δεν δεσμεύεται από τις διατάξεις της προπαρατεθείσας οδηγίας, περί διαδικασιών προσφυγής στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-100"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Πρόταση</P></TI></TITLE><NP><NO.P>110.</NO.P><TXT>Ενόψει των προηγουμένων σκέψεων σας προτείνω να δώσετε στα υποβληθέντα ερωτήματα τις ακόλουθες απαντήσεις:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0114" REF.END="QE0114" CODE="00AB"/>1)</NO.P><TXT>Η οδηγία 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930614">14ης Ιουνίου 1993</DATE>, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων, πρέπει να ερμηνευθεί ως εξής:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>συνιστά <QUOT.START ID="QS0115" REF.END="QE0115" CODE="201C"/>οργανισμό δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0115" REF.START="QS0115" CODE="201D"/>, υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο β', του κειμένου αυτού, ένα τυπογραφείο το οποίο έχει νομική προσωπικότητα, δημιουργήθηκε με σκοπό την αποκλειστική παραγωγή επισήμων διοικητικών εγγράφων για το κράτος, το οποίο διασφαλίζει τον έλεγχό του, διατηρώντας μεταξύ άλλων άνω του ημίσεος του κεφαλαίου του, και καθορίζει τις τιμές των εν λόγω εγγράφων, έστω και αν το τμήμα αυτό της δραστηριότητας του τυπογραφείου είναι μικρότερο σε σχέση με τη συνολική του δραστηριότητα·</P></ITEM><ITEM><P>οι διατάξεις της έχουν εφαρμογή στο σύνολο των συμβάσεων δημοσίων έργων που συνάπτει ένας <QUOT.START ID="QS0116" REF.END="QE0116" CODE="201C"/>οργανισμός δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0116" REF.START="QS0116" CODE="201D"/>, υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο β', του νομοθετήματος αυτού.</P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Το άρθρο 1, στοιχείο β', της οδηγίας 93/37 έχει στην έννοια ότι δεν συνιστά <QUOT.START ID="QS0117" REF.END="QE0117" CODE="201C"/>οργανισμό δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0117" REF.START="QS0117" CODE="201D"/>, υπό την έννοια του νομοθετήματος αυτού, η επιχείρηση που δημιουργήθηκε με μοναδικό σκοπό να ικανοποιήσει ανάγκες βιομηχανικού ή εμπορικού χαρακτήρα, από <QUOT.START ID="QS0118" REF.END="QE0118" CODE="201C"/>οργανισμό δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0118" REF.START="QS0118" CODE="201D"/> ο οποίος διατηρεί πλέον του ημίσεος του κεφαλαίου της, έστω και αν η επιχείρηση αυτή λαμβάνει από τον εν λόγω οργανισμό κονδύλια που προέρχονται από την εκ μέρους του οργανισμού αυτού άσκηση δραστηριότητας που αποσκοπεί στην ικανοποίηση αναγκών γενικού συμφέροντος που<?PAGE NO="I-101"?> δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα. Το γεγονός ότι η επιχείρηση αυτή συνάπτει σύμβαση αφορώσα έργα, στο πλαίσιο συνολικού σχεδίου που κατευθύνεται εξαρχής από <QUOT.START ID="QS0119" REF.END="QE0119" CODE="201C"/>οργανισμό δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0119" REF.START="QS0119" CODE="201D"/>, δεν έχει ως συνέπεια την υπαγωγή της εν λόγω συμβάσεως στις διατάξεις της οδηγίας 93/37, εκτός αν η σύμβαση συνήφθη για λογαριασμό του <QUOT.START ID="QS0120" REF.END="QE0120" CODE="201C"/>οργανισμού δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0120" REF.START="QS0120" CODE="201D"/>.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Το άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19880624">24ης Ιουνίου 1988</DATE>, για την αποστολή των διαρθρωτικών ταμείων, την αποτελεσματικότητα τους και τον συντονισμό των παρεμβάσεων τους μεταξύ τους, καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των λοιπών υφισταμένων χρηματοδοτικών οργάνων, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2081/93 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930720">20ής Ιουλίου 1993</DATE>, έχει την έννοια ότι μια επιχείρηση που λαμβάνει κοινοτική χρηματοδότηση δεν υπόκειται στις διαδικασίες προσφυγής που προβλέπονται από την οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19891221">21ης Δεκεμβρίου 1989</DATE>, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων περί της εφαρμογής των διαδικασιών προσφυγής στον τομέα της σύναψης συμβάσεων κρατικών προμηθειών και δημοσίων έργων, εφόσον δεν συνιστά <QUOT.START ID="QS0121" REF.END="QE0121" CODE="201C"/>οργανισμό δημοσίου δικαίου<QUOT.END ID="QE0121" REF.START="QS0121" CODE="201D"/> υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο β', της οδηγίας 93/37.<QUOT.END ID="QE0114" REF.START="QS0114" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>