<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-11-202511T112202305350-00-TRA-DOC-EL-ARRET-T-0535-23-202510505-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="true" name="ParExtraits_2021"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="0" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ContentBits"/>
    <meta content="Commission Use" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Name"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="1" name="EP_Mention"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="22/12/2025 10:51:31" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="Publication intégrale au Rec ou RecFP, mention Rec" name="Mention"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="OHtXBu0gxkrS9zWu2VfAwlKLx6g4dc5e5uwePrDLeEAR0khGrAMZBpvQ5vixgU9C8HkOwDKm2SLuY7Y9ahhr/v/PxzGsY4hGluH0YuH9i91eFYrykENim5xawJfXE0XcrGeqfNnS1NSPbIGYMtFymYqWPjn/GiCBmbM6FhFJpI0=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GendocTemplateSubType"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="abet" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="10, 3, 0, 1" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Tag"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="true" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Enabled"/>
    <meta content="b4fb004d-4d0c-45bb-8bdb-cc1a99645574" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ActionId"/>
    <meta content="0535" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2023" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="abet" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="b24c8b06-522c-46fe-9080-70926f8dddb1" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SiteId"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_T" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 05-11-25 21:29:05" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="2025-11-18T07:41:43Z" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SetDate"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="Normal" name="Version"/>
    <meta content="T" name="Juridiction"/>
    <meta content="4cff8f1adc934726b1dfc73fa2079642" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0535" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RD" name="NatureAff"/>
    <meta content="RD" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="T" name="Gendoc_Juridiction"/>
    <meta content="Standard" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Method"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Απόφαση της 12.11.2025 – Υπόθεση T‑535/23</div>
      <div id="rId21" style="default">CEE Bankwatch Network και Ökobüro κατά Συμβουλίου</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (ένατο πενταμελές τμήμα)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      της 12ης Νοεμβρίου 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      «Περιβάλλον – Κανονισμός (ΕΕ) 2022/2577 σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για την επιτάχυνση της ανάπτυξης ανανεώσιμης ενέργειας – Αίτηση εσωτερικής επανεξέτασης – Άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 – Απόρριψη της αιτήσεως – Πράξη εκδοθείσα βάσει του άρθρου 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ – Πράξη μη δυνάμενη να αποτελέσει αντικείμενο αίτησης εσωτερικής επανεξέτασης – Άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού 1367/2006 – Έννοια της διοικητικής πράξης – Άρθρο 9, παράγραφος 3, της σύμβασης του Aarhus – Άρθρο 2, παράγραφος 2, της σύμβασης του Aarhus – Πράξη που εκδίδεται “υπό νομοθετική ιδιότητα”»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      Στην υπόθεση T‑535/23,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      CEE Bankwatch Network z.s., με έδρα την Πράγα (Τσεχική Δημοκρατία),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      Ökobüro – Allianz der Umweltbewegung, με έδρα τη Βιέννη (Αυστρία),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      εκπροσωπούμενες από τον M. Metzler, δικηγόρο,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-8" title="page-1">
      προσφεύγουσες,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-9" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπούμενου από τον R. Boucquey, καθώς και από τις A. Maceroni και L. Vétillard,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-11" title="page-1">
      καθού,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      υποστηριζόμενου από την
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους C. Hermes, G. Gattinara, και B. De Meester, καθώς και από την C. Valero,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-14" title="page-1">
      παρεμβαίνουσα,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-15" title="page-1">
      ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο πενταμελές τμήμα),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-16" title="page-1">
      συγκείμενο, κατά τις διασκέψεις, από τους L. Truchot, πρόεδρο, H. Kanninen, M. Sampol Pucurull (εισηγητή), T. Perišin και H. Cassagnabère, δικαστές,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-17" title="page-1">
      γραμματέας: V. Di Bucci
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-1">
      έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία, περιλαμβανομένων του μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας της 18ης Νοεμβρίου 2024 και των απαντήσεων της Επιτροπής και των προσφευγουσών που κατατέθηκαν στη Γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου, αντιστοίχως, στις 9 και στις 10 Δεκεμβρίου 2024, 
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-1">
      έχοντας υπόψη ότι οι διάδικοι δεν υπέβαλαν αίτημα περί καθορισμού ημερομηνίας για τη διεξαγωγή επ’ ακροατηρίου συζητήσεως εντός της προθεσμίας των τριών εβδομάδων από την επίδοση σε αυτούς του εγγράφου με το οποίο γνωστοποιείται η περάτωση της έγγραφης διαδικασίας και αποφασίζοντας, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 106, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, να αποφανθεί επί της προσφυγής χωρίς να διεξαχθεί επ’ ακροατηρίου συζήτηση,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-20" title="page-1">
      εκδίδει την ακόλουθη
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-21" title="page-1">
      Απόφαση
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με την προσφυγή που άσκησαν δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, οι προσφεύγουσες, CEE Bankwatch Network z.s. και Ökobüro – Allianz der Umweltbewegung, ζητούν την ακύρωση της αποφάσεως του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 13ης Ιουνίου 2023 (στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση) με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη και, επικουρικώς, ως αβάσιμη η αίτηση εσωτερικής επανεξέτασης του κανονισμού (ΕΕ) 2022/2577 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2022, σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για την επιτάχυνση της ανάπτυξης ανανεώσιμης ενέργειας (ΕΕ 2022, L 335, σ. 36), την οποία υπέβαλαν, στις 20 Φεβρουαρίου 2023, βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης των διατάξεων της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ 2006, L 264, σ. 13), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1767 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 2021 (ΕΕ 2021, L 356, σ. 1) (στο εξής: κανονισμός Aarhus).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ιστορικό της διαφοράς</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η CEE Bankwatch Network και η Ökobüro – Allianz der Umweltbewegung, με έδρα, αντιστοίχως, την Τσεχική Δημοκρατία και την Αυστρία, είναι μη κερδοσκοπικές ενώσεις οι οποίες προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μετά τον επιθετικό πόλεμο της Ρωσικής Ομοσπονδίας κατά της Ουκρανίας, σημειώθηκε, το 2022, αιφνίδια και σημαντική διακοπή των ροών φυσικού αερίου από τη Ρωσία, γεγονός το οποίο κατέδειξε την επείγουσα ανάγκη απεμπλοκής από τον ρωσικό εφοδιασμό και κατοχύρωσης της ασφάλειας του εφοδιασμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, με τα συμπεράσματά του της 20ής και 21ης Οκτωβρίου 2022, κάλεσε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλουν επειγόντως συγκεκριμένες αποφάσεις, ιδίως για την επίσπευση και την απλούστευση των διαδικασιών αδειοδότησης, προκειμένου να επιταχυνθεί η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας, μεταξύ άλλων, με μέτρα έκτακτης ανάγκης βάσει του άρθρου 122 ΣΛΕΕ. Στις 9 Νοεμβρίου 2022 η Επιτροπή ενέκρινε την πρόταση COM (2022) 591 final για κανονισμό του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για την επιτάχυνση της ανάπτυξης ανανεώσιμης ενέργειας το οποίο προβλέπει προσωρινά, αναλογικά και έκτακτα μέτρα που συμπληρώνουν τις πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση της κρίσης στις αγορές ενέργειας και την υφιστάμενη σχετική νομοθεσία της Ένωσης. Στις 24 Νοεμβρίου 2022 το Συμβούλιο συμφώνησε κατ’ αρχήν επί ενός σχεδίου κειμένου. Στις 22 Δεκεμβρίου 2022 το Συμβούλιο εξέδωσε, βάσει του άρθρου 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, τον κανονισμό 2022/2577.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως προκύπτει από τις αιτιολογικές σκέψεις 3, 4 και 6 του κανονισμού 2022/2577, προκειμένου να επιταχυνθεί βραχυπρόθεσμα ο ρυθμός ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Ένωση, το Συμβούλιο έκρινε ότι ήταν αναγκαία η επιτάχυνση ορισμένων διαδικασιών αδειοδότησης για συγκεκριμένες τεχνολογίες ανανεώσιμης ενέργειας, ιδίως μέσω της θέσπισης εξαιρέσεων από ορισμένες υποχρεώσεις αξιολόγησης που προβλέπονται στην περιβαλλοντική νομοθεσία της Ένωσης. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 20 Φεβρουαρίου 2023 οι προσφεύγουσες υπέβαλαν στο Συμβούλιο αίτηση εσωτερικής επανεξέτασης του κανονισμού 2022/2577, σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού Aarhus. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία κοινοποιήθηκε στις προσφεύγουσες στις 13 Ιουνίου 2023, το Συμβούλιο απέρριψε την αίτηση εσωτερικής επανεξέτασης του κανονισμού 2022/2577 ως απαράδεκτη και, επικουρικώς, ως αβάσιμη. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Συμβούλιο επισήμανε, κατ’ ουσίαν, ότι ο κανονισμός 2022/2577, ο οποίος εκδόθηκε βάσει του άρθρου 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, εισήγαγε στοχευμένες και προσωρινές παρεκκλίσεις από πράξεις που είχαν εκδοθεί σύμφωνα με τη συνήθη ή με ειδική νομοθετική διαδικασία κατά την έννοια του άρθρου 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ και, ως εκ τούτου, δεν ήταν δυνατό να εμπίπτει στον ορισμό της «διοικητικής πράξης» κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού Aarhus. Συναφώς, το Συμβούλιο υπογράμμισε ότι, ακόμη και αν ο κανονισμός 2022/2577 δεν θεωρηθεί νομοθετική πράξη κατά την έννοια της Συνθήκης ΛΕΕ, ήτοι πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με τη συνήθη ή με ειδική νομοθετική διαδικασία κατά το άρθρο 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ, λόγω του περιεχομένου και των αποτελεσμάτων του, εντούτοις, αποτελεί νομοθετική πράξη υπό το πρίσμα της Σύμβασης για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη σε θέματα περιβάλλοντος (ΕΕ 2005, L 124, σ. 4, στο εξής: σύμβαση του Aarhus). Επικουρικώς, το Συμβούλιο απέρριψε επίσης την αίτηση εσωτερικής επανεξέτασης του κανονισμού 2022/2577 ως αβάσιμη. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αιτήματα των διαδίκων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι προσφεύγουσες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Συμβούλιο ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να καταδικάσει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Επιτροπή ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να απορρίψει την προσφυγή·</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να καταδικάσει τις προσφεύγουσες στα δικαστικά έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Σκεπτικό</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς στήριξη της προσφυγής τους, οι προσφεύγουσες προβάλλουν τρεις λόγους ακυρώσεως. Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο απορρίπτοντας ως απαράδεκτη την αίτηση εσωτερικής επανεξέτασης του κανονισμού 2022/2577. Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι το Συμβούλιο μη ορθώς έκρινε ότι το άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ αποτελούσε την κατάλληλη νομική βάση για την έκδοση του κανονισμού 2022/2577. Με τον τρίτο λόγο ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο του πρώτου λόγου ακυρώσεως, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν, κατ’ ουσίαν, ότι το Συμβούλιο, με την προσβαλλόμενη απόφαση, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο υπό το πρίσμα του άρθρου 2, παράγραφος 2, της σύμβασης του Aarhus καθώς και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία γʹ και ζʹ, και του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού Aarhus, κατά το μέρος που απέρριψε την αίτησή τους για εσωτερική επανεξέταση με την αιτιολογία ότι ο κανονισμός 2022/2577 δεν είχε τον χαρακτήρα διοικητικής πράξης κατά την έννοια του κανονισμού Aarhus.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, οι προσφεύγουσες υπενθυμίζουν ότι ως «διοικητική πράξη», κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού Aarhus, νοείται «οποιαδήποτε μη νομοθετική πράξη που εκδίδεται από θεσμικό όργανο ή οργανισμό της Ένωσης, η οποία παράγει έννομα αποτελέσματα και έχει εξωτερική ισχύ και περιέχει διατάξεις που μπορεί να αντιτίθενται στο περιβαλλοντικό δίκαιο [...]».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πρώτον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η έννοια της «νομοθετικής πράξης» είναι τυπική έννοια, η οποία καθορίζεται από τη διαδικασία εκδόσεως της οικείας πράξεως. Κατά το άρθρο 289, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, μόνον οι νομικές πράξεις που εκδίδονται με νομοθετική διαδικασία αποτελούν νομοθετικές πράξεις. Επομένως, δεδομένου ότι ο κανονισμός 2022/2577 δεν εκδόθηκε με κάποια από τις νομοθετικές διαδικασίες που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 289 ΣΛΕΕ, συνιστά μη νομοθετική πράξη και, ως εκ τούτου, διοικητική πράξη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι τυχόν διαφορετική ερμηνεία θα ήταν αντίθετη προς τις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 3, της σύμβασης του Aarhus. Συναφώς, οι προσφεύγουσες επισημαίνουν ότι ο κανονισμός 2021/1767 εκδόθηκε για τη διεύρυνση του καθ’ ύλην πεδίου εφαρμογής της διαδικασίας εσωτερικής επανεξέτασης προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι μη νομοθετικές πράξεις γενικής ισχύος μπορούν πλέον να αποτελούν αντικείμενο επανεξέτασης, εναρμονίζοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τον κανονισμό Aarhus με το άρθρο 9, παράγραφος 3, της σύμβασης του Aarhus. Εξάλλου, κατά τις προσφεύγουσες, οι αιτιολογικές σκέψεις 7 και 12 του κανονισμού 2021/1767 αποδεικνύουν ότι η έννοια της «μη νομοθετικής πράξης» του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού Aarhus αντιστοιχεί σε εκείνη η οποία περιλαμβάνεται στη Συνθήκη ΛΕΕ. Συγκεκριμένα, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι η διαδικασία εσωτερικής επανεξέτασης, την οποία προβλέπει ο κανονισμός Aarhus, συμπληρώνει το συνολικό σύστημα δικαστικού ελέγχου σε επίπεδο Ένωσης, το οποίο παρέχει στα μέλη του κοινού τη δυνατότητα να ζητούν την επανεξέταση ορισμένων διοικητικών πράξεων προσφεύγοντας απευθείας ενώπιον των δικαιοδοτικών οργάνων της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 263, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, το οποίο, με τα τρία σκέλη του, διακρίνει μεταξύ νομοθετικών και μη νομοθετικών πράξεων κατά την έννοια του άρθρου 289 ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, οι προσφεύγουσες φρονούν ότι ο κανονισμός 2022/2577 δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά νομοθετική πράξη κατά την έννοια της σύμβασης του Aarhus.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι προσφεύγουσες υπενθυμίζουν, αφενός, ότι το άρθρο 9, παράγραφος 3, της σύμβασης του Aarhus προβλέπει ότι το κοινό διαθέτει πρόσβαση σε διοικητικές ή δικαστικές διαδικασίες, προκειμένου να προσβάλει πράξεις και παραλείψεις δημόσιων αρχών, οι οποίες συνιστούν παράβαση διατάξεων του εθνικού του δικαίου σχετικά με το περιβάλλον και, αφετέρου, ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο 2, παράγραφος 2, της εν λόγω σύμβασης, η έννοια της «δημόσιας αρχής» δεν περιλαμβάνει φορείς ή θεσμικά όργανα που ενεργούν υπό νομοθετική ιδιότητα. Συναφώς, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι, όταν το Συμβούλιο εκδίδει πράξεις σύμφωνα με διαδικασία διαφορετική από εκείνες οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 289 ΣΛΕΕ, δεν ενεργεί υπό νομοθετική ή δικαστική ιδιότητα και, ως εκ τούτου, συνιστά δημόσια αρχή κατά την έννοια της σύμβασης του Aarhus. Επιπλέον, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο λόγος για τον οποίο οι νομοθετικές πράξεις εξαιρούνται, στη σύμβαση του Aarhus, από τον έλεγχο νομιμότητας είναι ότι οι πράξεις που αποτελούν άμεση απόρροια μιας δημοκρατικής διαδικασίας πρέπει να εξαιρούνται από τον δικαστικό έλεγχο. Οι προσφεύγουσες διευκρινίζουν ότι η δημοκρατική αυτή διαδικασία απαιτεί, στο πλαίσιο της Συνθήκης ΛΕΕ, τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως προκύπτει από το άρθρο 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ. Τούτο όμως δεν συμβαίνει στην περίπτωση του κανονισμού 2022/2577, ο οποίος εκδόθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, αποκλειστικώς από το Συμβούλιο χωρίς τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, κατά τις προσφεύγουσες, η εφαρμογή του άρθρου 9, παράγραφος 3, της σύμβασης του Aarhus δεν μπορεί να εξαρτάται ούτε από το ουσιαστικό περιεχόμενο και τα αποτελέσματα των επίμαχων πράξεων ούτε από το όργανο που τις εξέδωσε, αλλά μόνον από τη διαδικασία εκδόσεως των εν λόγω πράξεων. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, το επιχείρημα του Συμβουλίου ότι ο κανονισμός 2022/2577, λόγω του περιεχομένου και των αποτελεσμάτων του, παρεκκλίνει ουσιωδώς από πράξεις οι οποίες εκδόθηκαν σύμφωνα με συνήθη ή ειδική νομοθετική διαδικασία κατά το άρθρο 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ δεν λαμβάνει ιδίως υπόψη το γεγονός ότι, μεταξύ των πράξεων που δεν εκδόθηκαν σύμφωνα με μία από τις εν λόγω διαδικασίες, περιλαμβάνονται πράξεις που εκδίδονται απευθείας βάσει άλλων διατάξεων της Συνθήκης ΛΕΕ καθώς και κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται βάσει του άρθρου 290 ΣΛΕΕ και εκτελεστικές πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 291 ΣΛΕΕ και οι οποίες έχουν επίσης ως χαρακτηριστικό ότι δύνανται να τροποποιούν πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με νομοθετική διαδικασία κατά το άρθρο 289, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, χωρίς ωστόσο να έχουν νομοθετικό χαρακτήρα, κατά την έννοια της Συνθήκης ΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, οι προσφεύγουσες υποστηρίζουν ότι ο αποκλεισμός από το πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας εσωτερικής επανεξέτασης των πράξεων που δεν έχουν εκδοθεί σύμφωνα με μία από τις νομοθετικές διαδικασίες του άρθρου 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ, αλλά οι οποίες παρεκκλίνουν από πράξεις που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με μία από τις εν λόγω διαδικασίες, θα παρείχε στις δημόσιες αρχές τη δυνατότητα να αποφύγουν προσφυγές εκ μέρους του κοινού, ιδίως στην περίπτωση κατά την οποία οι εν λόγω δημόσιες αρχές διεκδικούν ευρεία αρμοδιότητα σε έναν εξαιρετικά ευαίσθητο τομέα και όταν οι μηχανισμοί έννομης προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας εσωτερικής επανεξέτασης που διέπεται από το άρθρο 10, παράγραφος 1 του κανονισμού Aarhus, είναι ιδιαιτέρως αναγκαίοι. Τούτο ισχύει ιδίως όσον αφορά τα μέτρα που θεσπίζονται βάσει του άρθρου 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, λαμβανομένου υπόψη του εξαιρετικού και άκρως πολιτικού χαρακτήρα των καταστάσεων στις οποίες αναφέρεται η εν λόγω διάταξη, των διαδικασιών που πρέπει να ακολουθούνται και των μέτρων που πρέπει να ληφθούν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από την Επιτροπή, αμφισβητεί τα επιχειρήματα των προσφευγουσών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Απόκειται στο Γενικό Δικαστήριο να εξετάσει αν το Συμβούλιο εσφαλμένως απέρριψε την αίτηση εσωτερικής επανεξέτασης του κανονισμού 2022/2577 ως απαράδεκτη για τον λόγο ότι η αίτηση δεν αφορούσε πράξη δυνάμενη να αποτελέσει αντικείμενο εσωτερικής επανεξέτασης βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού Aarhus, ήτοι «διοικητική πράξη», όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του ίδιου κανονισμού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, προκειμένου να εκτιμηθεί το βάσιμο του πρώτου λόγου ακυρώσεως, απαιτείται ερμηνεία του όρου «διοικητική πράξη» κατά την έννοια και για την εφαρμογή του κανονισμού Aarhus.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πάγια νομολογία, για την ερμηνεία διατάξεως του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται, καθώς και οι στόχοι και ο σκοπός που επιδιώκει η πράξη της οποίας αποτελεί μέρος. Το ιστορικό της θεσπίσεως μιας διάταξης του δικαίου της Ένωσης μπορεί επίσης να παρέχει κρίσιμα στοιχεία για την ερμηνεία της (απόφαση της 29ης Ιουλίου 2024, Asociaţia Crescătorilor de Vaci „Bălţată Românească” Tip Simmental, C‑286/23, EU:C:2024:655, σκέψη 38 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πρώτον, όσον αφορά τη γραμματική ερμηνεία, από το γράμμα του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού Aarhus προκύπτει ότι το άρθρο αυτό ορίζει τη διοικητική πράξη ως «οποιαδήποτε μη νομοθετική πράξη που εκδίδεται από θεσμικό όργανο ή οργανισμό της Ένωσης, η οποία παράγει έννομα αποτελέσματα και έχει εξωτερική ισχύ και περιέχει διατάξεις που μπορεί να αντιτίθενται στο περιβαλλοντικό δίκαιο [...]».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Διαπιστώνεται ότι ο νομοθέτης της Ένωσης, στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού Aarhus, αφενός, όρισε την έννοια της «διοικητικής πράξης» αποκλειστικώς ως «μη νομοθετική πράξη» και, αφετέρου, όρισε την έννοια αυτή κατ’ αντιδιαστολή προς την έννοια της «νομοθετικής πράξης», χωρίς ωστόσο να παραπέμπει στην κατηγορία των πράξεων που εκδίδονται σύμφωνα με τη συνήθη ή με ειδική νομοθετική διαδικασία κατά την έννοια του άρθρου 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, όσον αφορά τη συστηματική ερμηνεία, πρώτον, από τις αιτιολογικές σκέψεις 7 και 11 του κανονισμού Aarhus προκύπτει ότι βούληση του νομοθέτη της Ένωσης ήταν να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της σύμβασης του Aarhus τα όργανα και οι οργανισμοί της Ένωσης εφόσον ενεργούν υπό νομοθετική ιδιότητα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, το άρθρο 1 του κανονισμού Aarhus προβλέπει ότι ο κανονισμός εφαρμόζεται «στα όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης». Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του ίδιου κανονισμού περιλαμβάνει ορισμό της έννοιας «όργανο ή οργανισμός της Ένωσης» ο οποίος αποκλείει τα όργανα ή τους οργανισμούς της Ένωσης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ενεργούν υπό δικαστική ή νομοθετική ιδιότητα. Επομένως, από τον συνδυασμό του άρθρου 1 και του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού Aarhus προκύπτει ότι ο κανονισμός δεν εφαρμόζεται στα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες αυτά ενεργούν υπό δικαστική ή νομοθετική ιδιότητα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, το άρθρο 10 του κανονισμού Aarhus προβλέπει τους κανόνες σχετικά με την αίτηση εσωτερικής επανεξέτασης διοικητικών πράξεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επισημαίνεται, όμως, ότι η έννοια της «μη νομοθετικής πράξης», κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού Aarhus, και η έννοια των «πράξεων που εκδίδονται από τα όργανα ή τους οργανισμούς της Ένωσης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ενεργούν υπό δικαστική ή νομοθετική ιδιότητα», κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του εν λόγω κανονισμού, είναι αλληλένδετες. Πράγματι, το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 10 του εν λόγω κανονισμού δεν δύναται να υπερβαίνει το πεδίο εφαρμογής του ίδιου του κανονισμού, όπως αυτό ορίζεται ειδικότερα στο άρθρο 1 και στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχεία γʹ και ζʹ, αυτού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού Aarhus αποκλείει την εφαρμογή του σε όργανα ή οργανισμούς της Ένωσης στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ενεργούν υπό δικαστική ή νομοθετική ιδιότητα, οι δε πράξεις που εκδίδονται στο πλαίσιο αυτό δεν μπορούν να θεωρηθούν διοικητικές πράξεις κατά την έννοια του κανονισμού Aarhus (πρβλ. απόφαση της 3ης Σεπτεμβρίου 2020, Mellifera κατά Επιτροπής, C‑784/18 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2020:630, σκέψη 81).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, παρατηρείται ότι, μολονότι κατά την έκδοση του κανονισμού 2021/1767 ο νομοθέτης της Ένωσης θέλησε να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας εσωτερικής επανεξέτασης με σκοπό να εναρμονίσει το δίκαιο της Ένωσης με τις διατάξεις της σύμβασης του Aarhus, εντούτοις, δεν είχε την πρόθεση να τροποποιήσει την εξαίρεση των νομοθετικών πράξεων από το πεδίο εφαρμογής της συγκεκριμένης διαδικασίας επανεξέτασης, όπως προκύπτει, μεταξύ άλλων, από την αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού, η οποία αναφέρει ότι είναι αναγκαίο να περιληφθούν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 10 του κανονισμού Aarhus μόνον «μη νομοθετικές πράξεις [γενικής ισχύος]».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ασφαλώς, η αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού 2021/1767 αναφέρεται στην ανάγκη διεύρυνσης του πεδίου εφαρμογής της διαδικασίας εσωτερικής επανεξέτασης που προβλέπεται στον κανονισμό Aarhus ώστε να περιλαμβάνει μη νομοθετικές πράξεις γενικής ισχύος. Ωστόσο, για τον ορισμό των νομοθετικών πράξεων που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού Aarhus, η εν λόγω αιτιολογική σκέψη δεν παραπέμπει στις νομοθετικές διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τρίτον, πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι, όσον αφορά το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο στʹ, του κανονισμού Aarhus, το οποίο ορίζει την έννοια του «περιβαλλοντικού δικαίου», το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι το γεγονός ότι, σε ορισμένες γλωσσικές αποδόσεις, το εν λόγω άρθρο αναφέρεται σε «νομοθεσία» ή σε «οιαδήποτε νομοθετική διάταξη» δεν σημαίνει ότι η έννοια του «περιβαλλοντικού δικαίου» περιορίζεται, για τους σκοπούς της εφαρμογής του κανονισμού, σε νομοθετικές πράξεις, κατά την έννοια του άρθρου 289, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ (πρβλ. απόφαση της 6ης Ιουλίου 2023, ΕΤΕπ και Επιτροπή κατά ClientEarth, C‑212/21 P και C‑223/21 P, EU:C:2023:546, σκέψη 85). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, από τη νομολογία που μνημονεύεται στη σκέψη 35 ανωτέρω προκύπτει ότι το Δικαστήριο δεν ερμήνευσε τον όρο «νομοθεσία» που περιλαμβάνεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο στʹ, του κανονισμού Aarhus υπό την ακριβή και τυπική έννοια που απορρέει από το άρθρο 289 ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, μολονότι είναι αληθές ότι μια νομοθετική πράξη κατά την έννοια του άρθρου 289 ΣΛΕΕ δεν συνιστά διοικητική πράξη κατά την έννοια και για την εφαρμογή του κανονισμού Aarhus, εντούτοις, από τη συστηματική ερμηνεία που εκτίθεται στις σκέψεις 29 έως 37 ανωτέρω δεν προκύπτει ότι η έννοια της «νομοθετικής ιδιότητας» που μνημονεύεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του ίδιου κανονισμού συμπίπτει απολύτως με την κατηγορία των νομοθετικών πράξεων που ορίζονται στο άρθρο 289 ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τρίτον, όσον αφορά την τελολογική ερμηνεία, υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, οι ρυθμίσεις του δικαίου της Ένωσης πρέπει, στο μέτρο του δυνατού, να ερμηνεύονται υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου, ιδίως όταν σκοπός τους είναι η εκτέλεση διεθνών συμφωνιών που έχει συνομολογήσει η Ένωση, δεδομένου ότι το δίκαιο αυτό αποτελεί μέρος της έννομης τάξης της Ένωσης και δεσμεύει τα θεσμικά όργανά της (πρβλ. αποφάσεις της 15ης Ιανουαρίου 2015, Evans, C‑179/13, EU:C:2015:12, σκέψη 35 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 6ης Ιουλίου 2023, ΕΤΕπ και Επιτροπή κατά ClientEarth, C‑212/21 P και C‑223/21 P, EU:C:2023:546, σκέψη 66 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, από το άρθρο 3, παράγραφος 5, ΣΕΕ προκύπτει ότι η Ένωση συμβάλλει στην «αυστηρή τήρηση και ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, ο κανονισμός Aarhus έχει ως αντικείμενο την εφαρμογή των διαλαμβανομένων στο άρθρο 9, παράγραφος 3, της σύμβασης του Aarhus όσον αφορά τα θεσμικά όργανα της Ένωσης (βλ. απόφαση της 6ης Ιουλίου 2023, ΕΤΕπ και Επιτροπή κατά ClientEarth, C‑212/21 P και C‑223/21 P, EU:C:2023:546, σκέψη 67 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μολονότι δεν είναι δυνατή επίκληση του άρθρου 9, παράγραφος 3, της σύμβασης του Aarhus για τους σκοπούς της εκτίμησης της νομιμότητας του άρθρου 10, παράγραφος 1, του κανονισμού Aarhus, εντούτοις, η εν λόγω διαπίστωση δεν εμποδίζει, σύμφωνα με τη νομολογία που μνημονεύεται στη σκέψη 39 ανωτέρω, την ερμηνεία των διατάξεων του εν λόγω κανονισμού, στο μέτρο του δυνατού, υπό το πρίσμα της σύμβασης του Aarhus (βλ. απόφαση της 6ης Ιουλίου 2023, ΕΤΕπ και Επιτροπή κατά ClientEarth, C‑212/21 P και C‑223/21 P, EU:C:2023:546, σκέψη 68 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, η ερμηνεία αυτή συνιστά ουσιώδες μέσο προκειμένου να διασφαλιστεί, σύμφωνα με τη βούληση του νομοθέτη της Ένωσης όπως αυτή εκφράζεται στην αιτιολογική σκέψη 3 του κανονισμού Aarhus, ότι οι διατάξεις του δικαίου της Ένωσης εξακολουθούν να συνάδουν με τις διατάξεις της ως άνω σύμβασης (απόφαση της 6ης Ιουλίου 2023, ΕΤΕπ και Επιτροπή κατά ClientEarth, C‑212/21 P και C‑223/21 P, EU:C:2023:546, σκέψη 69).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, από το άρθρο 9, παράγραφος 3, της σύμβασης του Aarhus, το οποίο αφορά την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, προκύπτει ότι κάθε μέρος εξασφαλίζει ότι το κοινό, σε περίπτωση που πληροί τα κριτήρια που τυχόν καθορίζονται στο εθνικό του δίκαιο, διαθέτει πρόσβαση σε διοικητικές ή δικαστικές διαδικασίες προκειμένου να προσβάλλει πράξεις και παραλείψεις των ιδιωτών και των δημόσιων αρχών, οι οποίες συνιστούν παράβαση διατάξεων του εθνικού του περιβαλλοντικού δικαίου. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η έννοια της «υποκείμενης σε έλεγχο πράξεως» δεν ορίζεται, ωστόσο, στο πλαίσιο του άρθρου 9, παράγραφος 3, της σύμβασης του Aarhus.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, το εκ πρώτης όψεως εξαιρετικά ευρύ πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 3, της σύμβασης του Aarhus πρέπει να μετριαστεί. Πράγματι, το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής της ως άνω διατάξεως οριοθετείται από το άρθρο 2, παράγραφος 2, της εν λόγω σύμβασης, από το οποίο προκύπτει ότι η σύμβαση δεν εφαρμόζεται στις πράξεις νομοθετικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, από την έννοια της «δημόσιας αρχής», της οποίας οι αντιβαίνουσες στο δίκαιο του περιβάλλοντος πράξεις μπορούν να προσβληθούν, αποκλείονται φορείς ή θεσμικά όργανα που ενεργούν υπό δικαστική και νομοθετική ιδιότητα (πρβλ. απόφαση της 6ης Ιουλίου 2023, ΕΤΕπ και Επιτροπή κατά ClientEarth, C‑212/21 P και C‑223/21 P, EU:C:2023:546, σκέψη 70)</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, η σύμβαση του Aarhus δεν διευκρινίζει τις περιστάσεις υπό τις οποίες οι φορείς ή τα θεσμικά όργανα ενεργούν υπό νομοθετική ή δικαστική ιδιότητα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, οι συντάκτες της σύμβασης του Aarhus απέκλεισαν ρητώς από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 3, της εν λόγω σύμβασης, λαμβανομένης υπόψη της τελευταίας περιόδου του άρθρου 2, παράγραφος 2, αυτής, τις πράξεις φορέων ή θεσμικών οργάνων που ενεργούν υπό δικαστική ή νομοθετική ιδιότητα, χωρίς να ορίσουν περαιτέρω την έννοια της φράσης «νομοθετική ιδιότητα» και, ιδίως, χωρίς να αφήσουν στα μέρη της εν λόγω σύμβασης την ευχέρεια να ορίσουν την έννοια αυτή με παραπομπή στο εσωτερικό τους δίκαιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, επισημαίνεται ότι από τη γραμματική ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, της σύμβασης του Aarhus δεν μπορεί να συναχθεί ότι ο ορισμός της έννοιας της «νομοθετικής ιδιότητας» εμπίπτει στην εξουσία εκτιμήσεως που αναγνωρίζεται στα συμβαλλόμενα μέρη. Πράγματι, η ερμηνεία του όρου «νομοθεσία» όπως χρησιμοποιείται σε πράξη δημόσιου διεθνούς δικαίου πρέπει να διατηρεί τον αυτοτελή χαρακτήρα της σε σχέση με το εσωτερικό δίκαιο των συμβαλλομένων μερών. Επομένως, η ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, της εν λόγω συμβάσεως δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στο νομικό σύστημα ενός εκ των συμβαλλομένων μερών (πρβλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα N. Jääskinen στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Συμβούλιο και Επιτροπή κατά Stichting Natuur en Milieu και Pesticide Action Network Europe, C‑404/12 P και C‑405/12 P, EU:C:2014:309, σημείο 30).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ως άνω ερμηνεία επιρρωννύεται από τις ανακοινώσεις της Επιτροπής Συμμόρφωσης στη σύμβαση του Aarhus (στο εξής: επιτροπή Aarhus), η οποία συστάθηκε για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των μερών της εν λόγω σύμβασης προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτήν. Πράγματι, μολονότι στερούνται κανονιστικής ισχύος, οι ανακοινώσεις αυτές συγκαταλέγονται στα στοιχεία που μπορούν να παράσχουν κατευθυντήριες γραμμές για την ερμηνεία της εν λόγω σύμβασης (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 7ης Μαρτίου 2024, Roheline Kogukond κ.λπ., C‑234/22, EU:C:2024:211, σκέψη 39). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, επισημαίνεται ότι η επιτροπή Aarhus αντιτίθεται σε μια ερμηνεία του άρθρου 2, παράγραφος 2, της σύμβασης του Aarhus η οποία στηρίζεται αποκλειστικώς σε αναφορές που προσιδιάζουν στο νομικό σύστημα ενός από τα μέρη εν λόγω σύμβασης. Συγκεκριμένα, με την ανακοίνωσή της ACCC/C/2008/32, η εν λόγω επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, προκειμένου να καθοριστεί αν μια απόφαση ή μια πράξη εκδόθηκαν ή αν μια παράλειψη τελέστηκε υπό νομοθετική ιδιότητα σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2, της σύμβασης, η ονομασία της στο εσωτερικό δίκαιο ενός από τα μέρη της εν λόγω σύμβασης δεν μπορεί να είναι καθοριστική.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, με τις ανακοινώσεις της ACCC/C/2011/61 και ACCC/C/2014/120, η επιτροπή Aarhus επισήμανε ότι, μολονότι η σύμβαση του Aarhus δεν διευκρινίζει τις περιστάσεις υπό τις οποίες θεσμικό όργανο ή οργανισμός ενήργησε υπό νομοθετική ιδιότητα, εντούτοις, είναι σαφές ότι η εν λόγω σύμβαση αποκλείει ένα θεσμικό όργανο ή οργανισμό μόνον όταν έχει ενεργήσει υπό τη συγκεκριμένη αυτήν ιδιότητα. Ως εκ τούτου, ένα εθνικό κοινοβούλιο συμβαλλόμενου μέρους, μολονότι αποτελεί δημοκρατικά εκλεγμένο όργανο, μπορεί να θεωρηθεί ως δημόσια αρχή κατά την έννοια της σύμβασης του Aarhus, σε περίπτωση κατά την οποία δεν ενεργεί υπό νομοθετική ιδιότητα, για παράδειγμα, όταν εγκρίνει μια δραστηριότητα ή ένα έργο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Δικαστήριο είχε επίσης την ευκαιρία να αποφανθεί επί της έννοιας των «φορέων ή οργάνων που ενεργούν υπό δικαστική ή νομοθετική ιδιότητα» στο πλαίσιο της ερμηνείας, υπό το πρίσμα της σύμβασης του Aarhus, της οδηγίας 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ 2003, L 41, σ. 26). Συναφώς, το Δικαστήριο έκρινε ότι έπρεπε να υιοθετηθεί μια λειτουργική ερμηνεία της έννοιας των «φορέων ή των οργάνων που ενεργούν υπό νομοθετική ιδιότητα [...]», κατά την οποία μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτουν στον εν λόγω ορισμό τα υπουργεία που, δυνάμει του εθνικού δικαίου, είναι επιφορτισμένα με την προετοιμασία των νομοσχεδίων, την υποβολή τους στο Κοινοβούλιο και τη συμμετοχή στη νομοθετική διαδικασία, ιδίως μέσω της υποβολής γνωμοδοτήσεων (πρβλ. απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2012, Flachglas Torgau, C‑204/09, EU:C:2012:71, σκέψη 49).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι εκτιμήσεις αυτές οδηγούν, επομένως, σε μια λειτουργική προσέγγιση της έννοιας της «νομοθετικής ιδιότητας». Συναφώς, επισημαίνεται ότι η λειτουργική προσέγγιση δεν εστιάζει μόνο στη φύση του οικείου φορέα, ήτοι στο αν το εν λόγω θεσμικό όργανο ή οργανισμός ενεργεί παραδοσιακά υπό νομοθετική ιδιότητα, αλλά και στα καθήκοντα που ασκεί πράγματι το εν λόγω θεσμικό όργανο ή οργανισμός. Ως εκ τούτου, αν και το οργανικό κριτήριο αποτελεί ένδειξη για τον χαρακτηρισμό μιας πράξης ως νομοθετικής πράξης κατά την έννοια του κανονισμού Aarhus, δεν είναι αφ’ εαυτού καθοριστικό. Συγκεκριμένα, πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη ένα κριτήριο το οποίο αφορά την ίδια την ουσία της πράξεως την οποία εκδίδει το εν λόγω θεσμικό όργανο ή οργανισμός. Η προσέγγιση αυτή δικαιολογείται κατά μείζονα λόγο δεδομένου ότι η νομοθετική διαδικασία ενδέχεται να διαφέρει σημαντικά ανάλογα με τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης του Aarhus.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, μια αμιγώς τυπική προσέγγιση, η οποία προσιδιάζει στο νομικό σύστημα ενός από τα μέρη της σύμβασης του Aarhus και στηρίζεται σε ένα αμιγώς διαδικαστικό κριτήριο, δεν μπορεί να γίνει δεκτή προκειμένου να προσδιοριστεί αν μια πράξη εκδόθηκε υπό νομοθετική ιδιότητα. Ως εκ τούτου, ο όρος «νομοθετική ιδιότητα» που προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού Aarhus δεν μπορεί να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι αφορά αποκλειστικώς τις πράξεις που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με τη συνήθη ή με ειδική νομοθετική διαδικασία κατά το άρθρο 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τις σκέψεις 27 έως 54 ανωτέρω προκύπτει ότι ο όρος «διοικητική πράξη» κατά το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού Aarhus αναφέρεται σε οποιαδήποτε πράξη η οποία δεν έχει εκδοθεί από θεσμικό όργανο της Ένωσης που ενεργεί υπό νομοθετική ιδιότητα και δεν αντιδιαστέλλεται, όπως υποστηρίζουν οι προσφεύγουσες, μόνον προς τις νομοθετικές πράξεις οι οποίες εκδίδονται σύμφωνα με τη συνήθη ή με ειδική νομοθετική διαδικασία κατά το άρθρο 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό το πρίσμα ακριβώς των ως άνω εκτιμήσεων και, ιδίως, των κριτηρίων που μνημονεύονται στη σκέψη 54 ανωτέρω πρέπει να καθοριστεί αν ο κανονισμός 2022/2577 συνιστά «διοικητική πράξη» κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού Aarhus, όπως ερμηνεύεται υπό το πρίσμα της σύμβασης του Aarhus.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι ο κανονισμός 2022/2577 εκδόθηκε από το Συμβούλιο που, σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 1, ΣΕΕ, είναι θεσμικό όργανο στο οποίο οι Συνθήκες έχουν αναθέσει, από κοινού με το Κοινοβούλιο, νομοθετικές αρμοδιότητες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, το Συμβούλιο αποτελεί όργανο το οποίο ασκεί νομοθετικές αρμοδιότητες. Εντούτοις, όπως προκύπτει από τη σκέψη 54 ανωτέρω, μολονότι το οργανικό κριτήριο αποτελεί ένδειξη περί του ότι το οικείο όργανο ενεργεί υπό νομοθετική ιδιότητα, δεν είναι αφ’ εαυτού καθοριστικό. Πράγματι, πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η ίδια η ουσία του κανονισμού 2022/2577.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της φύσεως των εξουσιών που άσκησε το Συμβούλιο κατά την έκδοση του κανονισμού 2022/2577</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της νομικής βάσεως του κανονισμού 2022/2577</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Παρατηρείται ότι ο κανονισμός 2022/2577 εκδόθηκε βάσει του άρθρου 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, το οποίο περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 1, που επιγράφεται «Οικονομική πολιτική», του τίτλου VIII του τρίτου μέρους της Συνθήκης ΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από το άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ προκύπτει ότι, «[μ]ε την επιφύλαξη άλλων διαδικασιών που προβλέπονται στις Συνθήκες, το Συμβούλιο, προτάσει της Επιτροπής, μπορεί να θεσπίζει, σε πνεύμα αλληλεγγύης μεταξύ κρατών μελών, τα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κατάστασης, ιδίως εάν ανακύψουν σοβαρές δυσκολίες στον εφοδιασμό με ορισμένα προϊόντα, ιδίως στον τομέα της ενέργειας».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, το άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ εξουσιοδοτεί το Συμβούλιο, υπό ειδικές περιστάσεις, να θεσπίζει μέτρα «με την επιφύλαξη άλλων διαδικασιών που προβλέπονται στις Συνθήκες».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, το άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ εξουσιοδοτεί ρητώς το Συμβούλιο να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα στον τομέα της οικονομικής πολιτικής με σκοπό την αντιμετώπιση σοβαρών δυσκολιών στον εφοδιασμό με προϊόντα του τομέα της ενέργειας. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, επισημαίνεται ότι από το άρθρο 103 της Συνθήκης ΕΟΚ, νυν άρθρο 122 ΣΛΕΕ, προέκυπτε ότι η φράση «κατάλληλα μέτρα» υποδήλωνε ότι, όσον αφορά επίσης τη μορφή των μέτρων, το Συμβούλιο μπορούσε να επιλέξει, ανάλογα με την περίπτωση, εκείνη την οποία θεωρούσε καταλληλότερη και ότι, υπό την επιφύλαξη της απαίτησης ομόφωνης αποφάσεως, το άρθρο 103, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ παρέπεμπε στην άσκηση από το Συμβούλιο των εξουσιών του, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματός του να αναθέτει στην Επιτροπή την εκτέλεση των κανόνων που θεσπίζει. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 103 της Συνθήκης ΕΟΚ, το οποίο παρείχε στο Συμβούλιο την εξουσία να αποφασίζει κατάλληλα για την κατάσταση μέτρα, παρείχε στο εν λόγω όργανο ευρεία διακριτική ευχέρεια, την οποία αυτό όφειλε να ασκεί σύμφωνα με το κοινό συμφέρον (πρβλ. απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 1973, Balkan-Import-Export, 5/73, EU:C:1973:109, σκέψη 18). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, προκύπτει ότι, κατά την άσκηση των εξουσιών οι οποίες προβλέπονταν στο άρθρο 103, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ και οι οποίες πλέον προβλέπονται στο άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, όταν το Συμβούλιο όφειλε, στο πλαίσιο μια συνεχώς εξελισσόμενης και σχεδόν απρόβλεπτης κατάστασης, να θεσπίσει μέτρα αμέσου αποτελέσματος, το εν λόγω θεσμικό όργανο μπορούσε να προβεί σε σφαιρική εκτίμηση των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων του υπό θέσπιση συστήματος. Επιπλέον, το Συμβούλιο όφειλε να εξασφαλίσει τον διαρκή συμβιβασμό, τον οποίο ενδεχομένως απαιτούσαν οι τυχόν αντιφάσεις μεταξύ των διαφόρων στόχων οικονομικής πολιτικής, εκτιμωμένων χωριστά και, κατά περίπτωση, να δώσει στον ένα ή τον άλλο από αυτούς την προσωρινή υπεροχή που επέβαλαν τα γεγονότα ή οι οικονομικές περιστάσεις (πρβλ. απόφαση της 24ης Οκτωβρίου 1973, Balkan-Import-Export, 5/73, EU:C:1973:109, σκέψεις 21 και 24).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, από το άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, του οποίου οι διατάξεις είναι κατ’ ουσίαν ισοδύναμες με εκείνες του προϊσχύσαντος άρθρου 103, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, προκύπτει ότι το Συμβούλιο, κατά την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου, διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η οποία αποτελεί χαρακτηριστικό της άσκησης της νομοθετικής λειτουργίας, όσον αφορά τη θέσπιση μέτρων για την αντιμετώπιση σοβαρών οικονομικών δυσχερειών που απαιτούν πολιτικές επιλογές εμπίπτουσες στις αρμοδιότητες του νομοθέτη της Ένωσης, δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά συνεπάγονται στάθμιση των επίμαχων αντικρουόμενων συμφερόντων βάσει πολλαπλών εκτιμήσεων. Η εν λόγω ευρεία διακριτική ευχέρεια δικαιολογείται από το γεγονός ότι, κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του, το εν λόγω θεσμικό όργανο καλείται να προβεί σε σύνθετες εκτιμήσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η θέσπιση των ουσιωδών κανόνων ενός τομέα ανήκει αποκλειστικώς στην αρμοδιότητα του νομοθέτη της Ένωσης. Εξ αυτού έπεται ότι δεν μπορούν να περιλαμβάνονται σε εκτελεστικές πράξεις οι διατάξεις που θεσπίζουν τα ουσιώδη στοιχεία ορισμένου βασικού νομοθετήματος, του οποίου η έκδοση προϋποθέτει πολιτικές επιλογές που εμπίπτουν στην αποκλειστική ευθύνη του νομοθέτη της Ένωσης (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου 2023, Fenix International, C‑695/20, EU:C:2023:127, σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, όπως προκύπτει από τη σκέψη 64 ανωτέρω, το άρθρο 103, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, το οποίο έχει πλέον αντικατασταθεί από το άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, παρέχει στο Συμβούλιο τη δυνατότητα να αναθέτει εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επισημαίνεται συναφώς ότι η δυνατότητα, που προβλέπεται στο άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, ανάθεσης στην Επιτροπή της εκτέλεσης κανόνων που έχει θεσπίσει το Συμβούλιο ανήκει αποκλειστικώς στον νομοθέτη της Ένωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, από τη νομολογία προκύπτει ότι ο νομοθέτης της Ένωσης διαθέτει εξουσία εκτιμήσεως όταν αποφασίζει να αναθέσει στην Επιτροπή εκτελεστική αρμοδιότητα δυνάμει του άρθρου 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ (πρβλ. απόφαση της 16ης Ιουλίου 2015, Επιτροπή κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑88/14, EU:C:2015:499, σκέψη 28 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, όσον αφορά την παροχή εκτελεστικής αρμοδιότητας, το άρθρο 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ προβλέπει ότι νομικά δεσμευτικές πράξεις της Ένωσης αναθέτουν, σε ειδικές περιπτώσεις δεόντως αιτιολογημένες, εκτελεστική αρμοδιότητα στο Συμβούλιο, όταν απαιτούνται ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση των εν λόγω πράξεων. Στο πλαίσιο της άσκησης της εκτελεστικής αρμοδιότητας που του ανατίθεται, το οικείο θεσμικό όργανο καλείται να διευκρινίσει το περιεχόμενο νομοθετικής πράξεως, προκειμένου να διασφαλισθεί η εφαρμογή της υπό ενιαίες προϋποθέσεις σε όλα τα κράτη μέλη (πρβλ. απόφαση της 16ης Ιουλίου 2015, Επιτροπή κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑88/14, EU:C:2015:499, σκέψη 30 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, επισημαίνεται ότι το περιεχόμενο των πράξεων που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ διαφέρει από εκείνο των εκτελεστικών και των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που εκδίδονται δυνάμει των άρθρων 290 και 291 ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, οι εξουσίες που ανατίθενται στο Συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ δεν εξαρτώνται, σε αντίθεση με τις κατ’ εξουσιοδότηση και τις εκτελεστικές εξουσίες, από προηγούμενη εξουσιοδότηση με βασική νομοθετική πράξη. Εξάλλου, οι πράξεις που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ δεν συνδέονται άρρηκτα με πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με το άρθρο 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ, σε αντίθεση με τις κατ’ εξουσιοδότηση και τις εκτελεστικές πράξεις, η νομιμότητα των οποίων εξαρτάται από το τι έχει προβλέψει ο νομοθέτης. Περαιτέρω, μολονότι οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις μπορούν επίσης να τροποποιούν στοιχεία νομοθετικής πράξης κατά την έννοια του άρθρου 289, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, εντούτοις, επισημαίνεται ότι μπορούν να τροποποιούν μόνον τα «μη ουσιώδη» στοιχεία πράξης η οποία έχει εκδοθεί σύμφωνα με το άρθρο 289 ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 291, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ ορίζει ότι, «όταν απαιτούνται ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεση των νομικά δεσμευτικών πράξεων της Ένωσης, οι πράξεις αυτές αναθέτουν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή ή, σε ειδικές περιπτώσεις δεόντως αιτιολογημένες και στις περιπτώσεις των άρθρων 24 και 26 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Συμβούλιο». Επισημαίνεται ότι το γράμμα του εν λόγω άρθρου δεν αναφέρεται σε νομοθετικές πράξεις κατά την έννοια του άρθρου 289, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ, αλλά ότι, αντιθέτως, το κείμενο παρέχει στον νομοθέτη που εκδίδει νομικά δεσμευτικές πράξεις την εξουσία να αναθέτει εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή ή, κατ’ εξαίρεση, στο Συμβούλιο. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του περιεχομένου του κανονισμού 2022/2577</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπενθυμίζεται ότι η έκδοση του κανονισμού 2022/2577 ήταν αποτέλεσμα του επιθετικού πολέμου της Ρωσικής Ομοσπονδίας κατά της Ουκρανίας και της άνευ προηγουμένου μείωσης των παραδόσεων φυσικού αερίου από τη Ρωσική Ομοσπονδία προς τα κράτη μέλη οι οποίες έθεσαν σε σοβαρό κίνδυνο την ασφάλεια και τον εφοδιασμό της Ένωσης και των κρατών μελών της και οδήγησαν σε απότομη αύξηση των τιμών της ενέργειας στην Ένωση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 3 του κανονισμού 2022/2577, στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου να αντιμετωπιστεί η έκθεση των καταναλωτών και των επιχειρήσεων στην Ευρώπη σε υψηλές και ασταθείς τιμές που προκαλούν οικονομικές και κοινωνικές δυσχέρειες, το Συμβούλιο έκρινε ότι έπρεπε να ληφθούν άμεσα και προσωρινά μέτρα για την επιτάχυνση της ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από αυτή την άποψη, ο κανονισμός 2022/2577 περιλαμβάνει μέτρα απλούστευσης με σκοπό την παροχή κινήτρων για την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, θεσπίζοντας εξαιρέσεις από ορισμένες υποχρεώσεις αξιολόγησης οι οποίες προβλέπονται στην περιβαλλοντική νομοθεσία της Ένωσης, ιδίως με τον εξορθολογισμό των διαδικασιών που εφαρμόζονται σε συγκεκριμένες διαδικασίες αδειοδότησης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, ο κανονισμός 2022/2577 θεσπίζει, όπως προκύπτει από το άρθρο του 3, παράγραφος 1, γενική παρέκκλιση από τις διαδικασίες αδειοδότησης οι οποίες προβλέπονται σε διατάξεις του παράγωγου δικαίου της Ένωσης, καθιερώνοντας τεκμήριο περί του ότι η δραστηριότητα παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές έχει χαρακτήρα υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, το άρθρο 4 του κανονισμού 2022/2577, το οποίο περιλαμβάνει μέτρα για την επιτάχυνση της διαδικασίας αδειοδότησης για την εγκατάσταση εξοπλισμού ηλιακής ενέργειας, προβλέπει ειδική παρέκκλιση από την υποχρέωση διενέργειας εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων σύμφωνα με την οδηγία 2011/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (ΕΕ 2012, L 26, σ. 1). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, το άρθρο 6 του κανονισμού 2022/2577 εξαιρεί τα έργα παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές από την υποχρέωση εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 2011/92 και από τις εκτιμήσεις για την προστασία των ειδών δυνάμει του άρθρου 12, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (ΕΕ 1992, L 206, σ. 7), και δυνάμει του άρθρου 5 της οδηγίας 2009/147/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (ΕΕ 2010, L 20, σ. 7).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, για την επίτευξη των σκοπών του κανονισμού 2022/2577, ορισμένα από τα μέτρα που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό παρεκκλίνουν, προσωρινώς και σε συγκεκριμένα σημεία, από τις διατάξεις του παράγωγου δικαίου οι οποίες περιλαμβάνονται στις οδηγίες που μνημονεύονται στις σκέψεις 78 και 79 ανωτέρω και οι οποίες επιβάλλουν «στάθμιση των εννόμων συμφερόντων» πριν από τη χορήγηση άδειας για έργα δυνάμενα να βλάψουν το περιβάλλον, στο μέτρο που, όπως επισημαίνεται στη σκέψη 77 ανωτέρω, ο κανονισμός 2022/2577 επιβάλλει, κατά τη στάθμιση αυτή, να αναγνωρίζεται η υπεροχή της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, το άρθρο 9 του κανονισμού 2022/2577 προβλέπει ρήτρα επανεξέτασης του κανονισμού προκειμένου να αξιολογηθεί ο αντίκτυπός του, η οποία παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να προτείνει παράταση της ισχύος του κανονισμού και η οποία είναι παρόμοια με τις συνήθεις ρήτρες αναθεώρησης που προβλέπονται σε πράξεις οι οποίες εκδίδονται σύμφωνα με μία από τις νομοθετικές διαδικασίες του άρθρου 289, παράγραφοι 1 και 2, ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">82</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, ο κανονισμός 2022/2577 συνιστά πράξη ιδιαίτερης φύσεως δεδομένου ότι αναγνωρίζει, για πρώτη φορά, την υπεροχή της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, καθιερώνοντας ένα τεκμήριο περί του ότι η δραστηριότητα παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές έχει χαρακτήρα υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος και, ως εκ τούτου, παρεκκλίνοντας από τις γενικές διαδικασίες αδειοδότησης τις οποίες προβλέπει το παράγωγο δίκαιο και οι οποίες συνεπάγονται υποχρεώσεις εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συμπέρασμα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">83</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τα προεκτεθέντα προκύπτει, πρώτον, ότι το Συμβούλιο, στο πλαίσιο της θέσπισης των μέτρων που περιλαμβάνονται στον κανονισμό 2022/2577, έκανε χρήση της ευρείας διακριτικής ευχέρειας που του παρέχει το άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και η οποία είναι χαρακτηριστική της περίπτωσης στην οποία ένα όργανο ενεργεί υπό νομοθετική ιδιότητα κατά την έννοια του κανονισμού Aarhus. Πράγματι, το Συμβούλιο, έχοντας την υποχρέωση να θεσπίσει, στο πλαίσιο μια συνεχώς μεταβαλλόμενης και σχεδόν απρόβλεπτης κατάστασης, μέτρα αμέσου αποτελέσματος, προέβη σε σφαιρική εκτίμηση των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων του υπό θέσπιση συστήματος και εξασφάλισε τον συμβιβασμό τον οποίο απαιτούσαν τυχόν αντιφάσεις μεταξύ διαφόρων επιμέρους στόχων οικονομικής πολιτικής, δίνοντας στον έναν ή τον άλλο από αυτούς την προσωρινή υπεροχή που επέβαλλαν οι οικονομικές περιστάσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">84</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, οι εξαιρετικές εξουσίες που παρέχει στο Συμβούλιο το άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ δεν προϋποθέτουν προηγούμενη εξουσιοδότηση με βασική νομοθετική πράξη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">85</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τρίτον, το άρθρο 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ παρέχει στο Συμβούλιο την εξουσία να εκδίδει πράξεις για την εφαρμογή των οποίων απαιτούνται εκτελεστικά μέτρα, η δε αρμοδιότητα ανάθεσης της θέσπισης τέτοιων μέτρων ανήκει αποκλειστικώς στον νομοθέτη της Ένωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">86</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέταρτον, ορισμένες διατάξεις του κανονισμού 2022/2577 τροποποιούν επιπλέον ουσιώδη στοιχεία διατάξεων πλειόνων νομοθετικών, κατά την έννοια της Συνθήκης ΛΕΕ, πράξεων του δικαίου της Ένωσης. Επομένως, ο κανονισμός 2022/2577 δεν καταλαμβάνει κατώτερη θέση στην ιεραρχία των κανόνων δικαίου σε σχέση με ορισμένες νομοθετικές, κατά την έννοια της Συνθήκης ΛΕΕ, πράξεις, ήτοι την οδηγία 2011/92, την οδηγία 92/43 και την οδηγία 2009/147, από τις οποίες παρεκκλίνει.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">87</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πέμπτον, το γεγονός ότι ο κανονισμός 2022/2577 εκδόθηκε, βάσει του άρθρου 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, από το Συμβούλιο και όχι από την Επιτροπή συνιστά πρόσθετο στοιχείο ικανό να αποδείξει ότι ο εν λόγω κανονισμός δεν είναι εκτελεστική πράξη, αλλά πράξη η οποία εκδόθηκε από το Συμβούλιο ως νομοθέτη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">88</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι υφίστανται ορισμένα στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι οι εξουσίες που άσκησε το Συμβούλιο, κατά την έκδοση του κανονισμού 2022/2577, βάσει του άρθρου 122, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, εμπίπτουν, για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, του κανονισμού Aarhus, στη νομοθετική δραστηριότητα. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">89</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, ο κανονισμός 2022/2577 δεν συνιστά διοικητική πράξη κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχείο ζʹ, του κανονισμού Aarhus.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">90</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η εκτίμηση αυτή δεν αναιρείται από το επιχείρημα των προσφευγουσών ότι ο λόγος για τον οποίο οι φορείς ή τα θεσμικά όργανα που ενεργούν υπό νομοθετική ιδιότητα δεν εμπίπτουν στον ορισμό των «δημόσιων αρχών» έγκειται στο γεγονός ότι η ενημέρωση του κοινού και η συμμετοχή του στη νομοθετική διαδικασία διασφαλίζονται κατά κανόνα επαρκώς στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας και, ιδίως, από το γεγονός ότι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι λογοδοτούν στο κοινό. Πλην όμως, ο κανονισμός 2022/2577 δεν εκδόθηκε από «δημοκρατικά» εκλεγμένο όργανο. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">91</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επισημαίνεται, εντούτοις, ότι, όπως προκύπτει από τη σκέψη 58 ανωτέρω, ο κανονισμός 2022/2577 εκδόθηκε από το Συμβούλιο το οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 1, ΣΕΕ, έχει, από κοινού με το Κοινοβούλιο, την ιδιότητα του νομοθέτη. Κατά συνέπεια, το επιχείρημα αυτό πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">92</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, ορθώς το Συμβούλιο απέρριψε ως απαράδεκτη την υποβληθείσα από τις προσφεύγουσες αίτηση εσωτερικής επανεξέτασης του κανονισμού 2022/2577.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">93</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, ο πρώτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">94</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο μέτρο που ο πρώτος λόγος ακυρώσεως είναι αβάσιμος και το Συμβούλιο ορθώς απέρριψε την αίτηση εσωτερικής επανεξέτασης του κανονισμού 2022/2577 ως απαράδεκτη, ο δεύτερος και ο τρίτος λόγος ακυρώσεως, οι οποίοι βάλλουν κατά της ουσίας της απόρριψης της εν λόγω αιτήσεως επανεξέτασης, είναι αλυσιτελείς και πρέπει, επομένως, να απορριφθούν. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">95</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι ο δικαστής της Ένωσης μπορεί, μεταξύ άλλων, για λόγους αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης, να μην εξετάσει το βάσιμο των λόγων ακυρώσεως που πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι ή αλυσιτελείς (απόφαση της 29ης Σεπτεμβρίου 2022, HIM κατά Επιτροπής, C‑500/21 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2022:741, σκέψη 73).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">96</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">97</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι οι προσφεύγουσες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδά τους καθώς και στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">98</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, τα θεσμικά όργανα που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους. Επομένως, η Επιτροπή πρέπει να φέρει τα δικαστικά έξοδά της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-134" title="page-18">
      Για τους λόγους αυτούς,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-135" title="page-18">
      ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (ένατο πενταμελές τμήμα)
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-136" title="page-18">
      αποφασίζει:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Απορρίπτει την προσφυγή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι CEE Bankwatch Network z.s. Και Ökobüro – Allianz der Umweltbewegung φέρουν τα δικαστικά έξοδά τους καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρει τα δικαστικά έξοδά της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div class="signatures">
<p class="C77SignaturesComposition" id="para-140" title="page-19">
<span class="signatory">Truchot</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Kanninen</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Sampol Pucurull</span>
</p>
<p class="C77SignaturesComposition" id="para-141" title="page-19">
<span class="signatory">Perišin</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Cassagnabère</span>
</p>
<p class="C77SignaturesAlinea" id="para-142" title="page-19">
<span class="signatory">Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις </span>
<span class="signatory">12 Νοεμβρίου</span>
<span class="signatory"> 2025.</span>
</p>
<p class="C77Signatures" id="para-143" title="page-19">
<span class="signatory">(υπογραφές)</span>
</p>
</div>
    
    
    
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.</p>
</body>
</html>
