(1)

Artykuł 4 rozporządzenia (EWG) nr 2075/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku surowca tytoniowego ( 4 ) przewiduje ustalenie wysokości premii i kwot dodatkowych dla każdego zbioru tytoniu, ze szczególnym uwzględnieniem przeszłych i przewidywanych możliwości zbytu różnych rodzajów tytoniu w warunkach normalnej konkurencji. W związku z powyższym należy ustalić premie i powiązać je z gwarantowanymi progami ustanowionymi na lata 2002–2004.

(2)

Zgodnie z art. 8 akapit drugi i art. 9 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2075/92, należy określić progi gwarantowane dla każdej grupy odmian i Państw Członkowskich dla zbiorów w latach 2002–2004, ze szczególnym uwzględnieniem warunków rynkowych, jak również warunków społeczno-ekonomicznych i rolnych panujących w danych obszarach produkcji. Poziomy progów powinny być określone w odpowiednim terminie, aby producenci mogli zaplanować produkcję dotyczącą danych zbiorów.

(3)

Artykuł 6 ust. 5 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2075/92 zezwala Państwom Członkowskim na stosowanie systemu aukcji umów kontraktacji. Na mocy obecnie obowiązujących przepisów, w przypadku stosowania takiego systemu należy nim objąć wszystkie grupy odmian tytoniu produkowanych w Państwie Członkowskim. System ten nie został jeszcze zastosowany, ponieważ Państwa Członkowskie są przekonane, że system aukcji jest gwarantowany jedynie dla niektórych grup odmian oraz jedynie dla umów grup producentów, którzy wyrażają zainteresowanie. W celu upowszechnienia aukcji jako sposobu podniesienia handlowych cen surowca tytoniowego należy przyjąć bardziej elastyczne przepisy, aby Państwa Członkowskie mogły ograniczyć ten mechanizm wyłącznie do określonych grup odmian oraz jedynie do tych grup producentów, którzy wyrażają zamiar uczestnictwa w nim.

(4)

Utworzone na mocy przepisów art. 9 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2075/92 krajowe rezerwy kwot nie spełniły zadań konwersji, czyli celów restrukturyzacji gospodarstw, dla których zostały stworzone. Stosowanie na poziomie krajowym, w szczególności kryteriów ustanowionych przez Państwa Członkowskie dla redystrybucji rezerw oraz niewielkich ilości związanych z ich utworzeniem, okazało się nieadekwatne z punktu widzenia osiągnięcia pożądanego skutku. Ponadto administracyjne rozwiązania dotyczące zarządzania krajowymi rezerwami doprowadziły do nadmiernego obciążenia pracą i znacząco skomplikowały proces zarządzania kwotami, co spowodowało poważne opóźnienia w ich dystrybucji. Należy jednak umożliwić Państwom Członkowskim odwołanie się do tego systemu w przypadku, gdy uznają go za przydatny.

(5)

Traktat wymaga, aby podczas definiowania i realizacji wszystkich wspólnotowych polityk i działań zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego. W ramach strategii trwałego rozwoju Unii Europejskiej pod uwagę należy brać ekonomiczne, społeczne i środowiskowe konsekwencje każdej polityki. W regionach produkcji surowca tytoniowego wskazane jest w konsekwencji podjęcie działań mających na celu rozwój nowych źródeł dochodu oraz nowych rodzajów działalności dla producentów tytoniu. Aby osiągnąć ten cel proponuje się, aby zmienić zakres działań Wspólnotowego Funduszu Tytoniowego i zastąpić badania agronomiczne środkami wsparcia konkretnych inicjatyw umożliwiających producentom tytoniu przejście z produkcji tytoniu na inne uprawy oraz podjęcie działań gospodarczych tworzących nowe miejsca pracy.

(6)

Wskazane jest również zwiększenie wysokości potrąceń przeznaczonych na finansowanie Funduszu do poziomu 3 % w 2003 r. w celu wzmocnienia środków budżetowych dostępnych na finansowanie przedsięwzięć w zakresie informowania o szkodliwych skutkach spożywania tytoniu oraz inicjatyw dotyczących konwersji produkcji. Ten ostatni środek, będący nowym priorytetem, mógłby być wdrażany na poziomie krajowym jako część konkretnych przedsięwzięć konwersyjnych oraz towarzyszyłby i rozwijał efekt synergii z programem skupowania kwot. W razie konieczności, w przypadku zbiorów z 2004 r. potrącenie może być zwiększone do 5 % w zależności od wykorzystania środków Funduszu, na podstawie sprawozdania opracowanego przez Komisję.

(7)

Należy w związku z tym zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2075/92,