<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRT11998NLA.1100419101.case.xml"><NO.CASE>T-38/98</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61998B0038</NO.CELEX><NO.SEQ>0006.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>4193</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>4205</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>13</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>BESCHIKKING VAN <DATE ISO="19981208">8. 12. 1998</DATE> — ZAAK T-38/98</LEFT><RIGHT>ANB E. A.. / RAAD</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Beschikking van het Gerecht</HT> (Vierde kamer — uitgebreid)</P><P><DATE ISO="19981208">8 december 1998</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Procestaal: Italiaans.</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>In zaak T-38/98,</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Associazione Nazionale Bieticoltori (ANB),</HT> vereniging naar Italiaans recht, gevestigd te Rome,</P><P>F. Coccia, wonende te Manfredonia (Italië),</P><P><HT TYPE="BOLD">V. Di Giovine,</HT> wonende te Lucera (Italië),</P><P>vertegenwoordigd door L, F. Paolucci en G. P. Galletti, advocaten te Bologna, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Rue Marie-Adélaïde 22,</P><PARTY.STATUS>verzoekers,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>tegen</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Raad van de Europese Unie,</HT> vertegenwoordigd door haar juridisch adviseurs J. Carbery en A. Tanca, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Morbilli, directeur-generaal van de directie juridische zaken van de Europese Investeringsbank, Boulevard Konrad Adenauer 100,</P><PARTY.STATUS>verweerder,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><?PAGE NO="II-4194"?><SUBJECT><P>betreffende een beroep tot nietigverklaring van artikel 2 van verordening (EG) nr. 2613/97 van de Raad van <DATE ISO="19971215">15 december 1997</DATE> houdende machtiging voor Portugal om steun te verlenen aan de producenten van suikerbieten en afschaffing van alle nationale steun met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="353" DATE.PUB="1997" PAGE.FIRST="3">PB L 353, blz. 3</REF.DOC.OJ>),</P><P>geeft</P></SUBJECT><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Vierde kamer — uitgebreid),</P><P>samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident, R. García-Valdecasas, V. Tiili, P. Lindh en P. Mengozzi, rechters,</P><P>griffier: H.Jung</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>de navolgende</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Beschikking</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Wettelijk kader</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Ingevolge artikel 46 van verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van <DATE ISO="19810630">30 juni 1981</DATE> houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="177" DATE.PUB="1981" PAGE.FIRST="4">PB L 177, blz. 4</REF.DOC.OJ>; hierna: <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>verordening nr. 1785/81<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1101/95 van de Raad van <DATE ISO="19950424">24 april 1995</DATE> tot wijziging van verordening nr. 1785/81 en van verordening (EEG) nr. 1010/86 houdende vaststelling van de algemene voorschriften inzake de restitutie bij de productie voor bepaalde in de chemische industrie gebruikte producten van de sector suiker (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="110" DATE.PUB="1995" PAGE.FIRST="1">PB L 110, blz. 1</REF.DOC.OJ>), mogen de Italiaanse Republiek en het Koninkrijk Spanje, met name aan de<?PAGE NO="II-4195"?> suikerbietentelers en onder de in de verordening bepaalde voorwaarden, aanpassingssteun verlenen.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>In artikel 46, lid 2, van verordening nr. 1785/81 is het Italiaanse grondgebied in een <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>regio Noord-Italië<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>, een <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>regio Midden-Italië<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/> en een <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>regio Zuid-Italië<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/> onderverdeeld. De toegestane steun neemt af in de tijd (<QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>soft landing<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>). Het bedrag van de toegestane steun neemt sterk af voor de regio's Noord-Italië en Midden-Italië, en minder sterk voor de regio Zuid-Italië. Zo mocht voor het verkoopseizoen 1995/1996 voor de regio's Noord-Italië, Midden-Italië en Zuid-Italië steun ten bedrage van 8,15 ECU per 100 kg witte suiker worden verleend, terwijl voor het laatste in de verordening vermelde verkoopseizoen (1999/2000) de bedragen zijn vastgesteld op respectievelijk 1,09 ECU (Noord-Italië), 2,17 ECU (Midden-Italië) en 5,98 ECU (Zuid-Italië) per 100 kg witte suiker. Ten slotte mag uitsluitend voor de regio Zuid-Italië voor het verkoopseizoen 2000/2001 steun worden verleend, en wel ten bedrage van 5,43 ECU per 100 kg witte suiker.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Ingevolge artikel 1 van verordening (EG) nr. 2613/97 van de Raad van <DATE ISO="19971215">15 december 1997</DATE> houdende machtiging voor Portugal om steun te verlenen aan de producenten van suikerbieten en afschaffing van alle nationale steun met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="353" DATE.PUB="1997" PAGE.FIRST="3">PB L 353, blz. 3</REF.DOC.OJ>; hierna: <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>verordening nr. 2613/97<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>), mag de Portugese Republiek onder bepaalde voorwaarden gedurende de verkoopseizoenen 1998/1999 tot en met 2000/2001 aanpassingssteun verlenen aan de suikerbietentelers. Artikel 2 van de verordening bepaalt, dat <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002 (...) de in artikel 1 bedoelde steun, en de steun als bedoeld in artikel 46 van verordening (...) nr. 1785/81, [worden] afgeschaft<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Verordening nr. 2613/97 is op <DATE ISO="19971224">24 december 1997</DATE> bekendgemaakt in het <HT TYPE="ITALIC">Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.</HT></TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="II-4196"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De feiten en het procesverloop</P></TI></TITLE><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Verzoekster Associazione Nazionale Bieticoltori (ANB) is een vereniging die de belangen van de Italiaanse bietentelers behartigt. De overige verzoekers zijn bietentelers uit Zuid-Italië, zoals die regio in artikel 46, lid 4, van verordening nr. 1785/81 is gedefinieerd.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Van oordeel dat artikel 2 van verordening nr. 2613/97 de belangen van de bietentelers uit Zuid-Italië onrechtmatig schaadt, hebben verzoekers bij op <DATE ISO="19980305">5 maart 1998</DATE> ter griffie van het Gerecht neergelegd verzoekschrift het onderhavige beroep ingesteld.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Bij op <DATE ISO="19980528">28 mei 1998</DATE> ter griffie van het Gerecht neergelegde afzonderlijke akte heeft verweerder overeenkomstig artikel 114, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering een exceptie van niet-ontvankelijkheid opgeworpen. Op <DATE ISO="19980713">13 juli 1998</DATE> hebben verzoekers hun opmerkingen met betrekking tot die exceptie ingediend.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Bij respectievelijk op <DATE ISO="19980717">17 juli</DATE> en <DATE ISO="19980811">11 augustus 1998</DATE> neergelegde verzoekschriften hebben de Commissie en de Associação dos Refinadores de Açúcar Portugueses, een vereniging naar Portugees recht, verzocht aan de zijde van de Raad te mogen interveniëren.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="II-4197"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Conclusies van partijen</P></TI></TITLE><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Verzoekers concluderen dat het het Gerecht behage:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>nietig te verklaren artikel 2 van verordening nr. 2613/97;</P></ITEM><ITEM><P>de in het ongelijk gestelde partij in de kosten te verwijzen.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Verweerder concludeert dat het het Gerecht behage:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>het beroep kennelijk niet-ontvankelijk te verklaren;</P></ITEM><ITEM><P>verzoekers in de kosten te verwijzen.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>In hun opmerkingen over de exceptie van niet-ontvankelijkheid verzoeken verzoekers het Gerecht deze exceptie af te wijzen.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De ontvankelijkheid</P></TI></TITLE><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Indien een partij verzoekt, dat het Gerecht uitspraak doet over de niet-ontvankelijkheid zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan, geschiedt volgens artikel 114, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering de verdere behandeling van het verzoek mondeling, tenzij het Gerecht anders beslist. In casu acht het Gerecht zich voldoende voorgelicht door het dossier, zodat de mondelinge behandeling niet behoeft te worden geopend.</TXT></NP><?PAGE NO="II-4198"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Argumenten van partijen</P></TI></TITLE><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Verweerder betoogt, dat artikel 173 EG-Verdrag in beginsel natuurlijke of rechtspersonen niet het recht verleent beroep in te stellen tegen handelingen met algemene strekking, zoals verordeningen van de Raad.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Zijns inziens volgt niet alleen uit de titel van de bestreden handeling, maar ook uit de inhoud ervan, dat zij een algemene strekking heeft. In ieder geval worden verzoekers door artikel 2 van verordening nr. 2613/97 niet individueel geraakt. Bovendien treft die bepaling hen niet rechtstreeks, daar zij de lidstaten tot het verkoopseizoen 2000/2001 een discretionaire bevoegdheid laat.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Verzoekers wijzen erop, dat artikel 2 van verordening nr. 2613/97 rechtsgevolgen heeft: vanaf het verkoopseizoen 2001/2002 verbiedt zij immers steun te verlenen. Huns inziens worden zij rechtstreeks door dat verbod geraakt, daar de betrokken bepaling geen uitvoeringsmaatregelen van de nationale autoriteiten vergt.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Voorts stellen zij, dat de suikerbietentelers van de regio Zuid-Italië de enigen zijn die door de bestreden bepaling rechtstreeks worden geraakt. Dezen hebben immers een rechtstreeks belang bij de instandhouding, na het verkoopseizoen 2000/2001, van een regeling die, ofschoon zij geleidelijke verminderingen inhield, de mogelijkheid bood steun te verlenen ter compensatie van de voor de regionale bietenteelt specifieke nadelen.</TXT></NP><?PAGE NO="II-4199"?><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>In ieder geval heeft de bestreden beschikking huns inziens geen algemene strekking, daar zij in wezen vooral de suikerbietentelers van de regio Zuid-Italië treft. Verzoekers wijzen erop, dat het bij verordening nr. 2613/97 opgelegde steunverbod bijzonder hard aankomt voor de regio Zuid-Italië, daar deze regio, anders dan Spanje en de regio's Noord-Italië en Midden-Italië, tijdens het verkoopseizoen 2000/2001 nog voor steun in aanmerking komt. Bijgevolg zouden de suikerbietentelers van de regio Zuid-Italië zich in een specifieke situatie bevinden die hen ten opzichte van alle anderen individualiseert.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Beoordeling door het Gerecht</P></TI></TITLE><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Er zij aan herinnerd, dat ingevolge artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag, voor de ontvankelijkheid van een door een natuurlijke of rechtspersoon tegen een verordening ingesteld beroep tot nietigverklaring als voorwaarde geldt, dat de bestreden verordening in werkelijkheid een beschikking is die de verzoeker rechtstreeks en individueel raakt, en dat het criterium voor het onderscheid tussen een verordening en een beschikking in de al dan niet algemene strekking van de betrokken handeling moet worden gezocht (zie bijvoorbeeld beschikking Hof van <DATE ISO="19930712">12 juli 1993</DATE>, Gibraltar en Gibraltar Development/Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-168/93" YEAR="1993" PAGE.ECR="I-4009">C-168/93, Jurispr. blz. I-4009, punt 11</REF.DOC.ECR>, en beschikking Gerecht van <DATE ISO="19950619">19 juni 1995</DATE>, Kik/Raad en Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-107/94" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-1717">T-107/94, Jurispr. blz. II-1717, punt 35</REF.DOC.ECR>). Een handeling heeft een algemene strekking, indien zij van toepassing is op objectief bepaalde situaties en rechtsgevolgen heeft voor abstract aangewezen categorieën van personen (arresten Hof van <DATE ISO="19821006">6 oktober 1982</DATE>, Alusuisse Italia/Raad en Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="307/81" YEAR="1982" PAGE.ECR="3463">307/81, Jurispr. blz. 3463, punt 9</REF.DOC.ECR>, en <DATE ISO="19980402">2 april 1998</DATE>, Greenpeace Council e. a./Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-321/95 P" YEAR="1998" PAGE.ECR="I-1651">C-321/95 P, Jurispr, blz. I-1651, punten 27 en 28</REF.DOC.ECR>; beschikking Kik/Raad en Commissie, reeds aangehaald, punt 35).</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Artikel 2 van verordening nr. 2613/97 bepaalt, dat met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002 de in artikel 1 bedoelde steun, en de steun als bedoeld in<?PAGE NO="II-4200"?> artikel 46 van verordening nr. 1785/81, worden afgeschaft. Die maatregel is op een objectief bepaalde situatie van toepassing en heeft rechtsgevolgen voor abstract aangewezen categorieën van personen, namelijk de lidstaten en de suikerbietentelers. Bijgevolg gaat het om een maatregel met een algemene strekking.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Het is evenwel vaste rechtspraak, dat het niet uitgesloten is dat een bepaling van een handeling met een algemene strekking in bepaalde omstandigheden bepaalde ondernemers individueel kan raken (arresten Hof van <DATE ISO="19910516">16 mei 1991</DATE>, Extramet Industrie/Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-358/89" YEAR="1991" PAGE.ECR="I-2501">C-358/89, Jurispr. blz. I-2501, punt 13</REF.DOC.ECR>, en <DATE ISO="19940518">18 mei 1994</DATE>, Codorníu/Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-309/89" YEAR="1994" PAGE.ECR="I-1853">C-309/89, Jurispr. blz. I-1853, punt 19</REF.DOC.ECR>). In een dergelijk geval kan een gemeenschapshandeling dus zowel een normatief karakter hebben als, ten aanzien van bepaalde betrokken marktdeelnemers, het karakter van een beschikking (arrest Gerecht van <DATE ISO="19951213">13 december 1995</DATE>, Exporteurs in Levende Varkens e. a./Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-481/93+T-484/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-2941">T-481/93 en T-484/93, Jurispr. blz. II-2941, punt 50</REF.DOC.ECR>). Dat is het geval, indien de betrokken bepaling een natuurlijk of rechtspersoon treft uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie die hem ten opzichte van ieder ander karakteriseert (arrest Codorníu/Raad, reeds aangehaald, punt 20; arrest Gerecht van <DATE ISO="19950427">27 april 1995</DATE>, CCE de Vittel e. a./Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-12/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-1247">T-12/93, Jurispr. blz. II-1247, punt 36</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Gelet op die rechtspraak moet worden onderzocht, of verzoekers in het onderhavige geval door artikel 2 van verordening nr. 2613/97 worden geraakt uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie die hen ten opzichte van ieder ander karakteriseert.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Het Gerecht stelt om te beginnen vast, dat zelfs al kan de verordening de situatie van Coccia en Di Giovine raken, zulks niet volstaat om hen ten opzichte van ieder ander te karakteriseren. De betrokken bepaling raakt hen immers alleen wegens hun objectieve hoedanigheid van marktdeelnemer in de sector suikerbieten, op dezelfde wijze als elke andere marktdeelnemer die binnen de Europese Unie dezelfde activiteit uitoefent.</TXT></NP><?PAGE NO="II-4201"?><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Vergelijkt men de thans in Zuid-Italië geldende de regeling met die voor de andere Italiaanse regio's en Spanje (zie punt 2 hierboven), dan blijkt weliswaar dat de gevolgen van artikel 2 van verordening nr. 2613/97 zwaarder kunnen doorwegen in Zuid-Italië, daar de geleidelijke vermindering van de toegestane steun niet zo uitgesproken is als voor de andere regio's. De omstandigheid dat de litigieuze bepaling voor de verschillende betrokken rechtssubjecten in concreto tot uiteenlopende gevolgen kan leiden, doet evenwel niet af aan het regelgevend karakter van dat voorschrift (zie dienaangaande arrest Gerecht van <DATE ISO="19950221">21 februari 1995</DATE>, Campo Ebro e. a./Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-472/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-421">T-472/93, Jurispr. biz. II-421, punt 36</REF.DOC.ECR>, en beschikking Hof van <DATE ISO="19971218">18 december 1997</DATE>, Sveriges Betodlares en Henrikson/Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-409/96 P" YEAR="1997" PAGE.ECR="I-7531">C-409/96 P, Jurispr. biz. I-7531, punt 37</REF.DOC.ECR>). Daarbij komt, dat Coccia en Di Giovine zich, wat de steun toelatende regeling van artikel 46, lid 2, van verordening nr. 1785/81 en de verbodsregeling van artikel 2, van verordening nr. 2613/97 betreft, in ieder geval in dezelfde situatie bevinden als alle andere suikerbietentelers in Zuid-Italië (zie, naar analogie, beschikkingen Hofvan <DATE ISO="19881012">12 oktober 1988</DATE>, Cevap e. a./Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="34/88" YEAR="1988" PAGE.ECR="6265">34/88, Jurispr. blz. 6265, punt 15</REF.DOC.ECR>, en <DATE ISO="19951123">23 november 1995</DATE>, Asocarne/Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-10/95 P" YEAR="1995" PAGE.ECR="I-4149">C-10/95 P, Jurispr. blz. I-4149, punt 42</REF.DOC.ECR>, en beschikking Gerecht van <DATE ISO="19980625">25 juni 1998</DATE>, Sofivo e. a./Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-14/97+T-15/97" YEAR="1998" PAGE.ECR="II-2601">T-14/97 en T-15/97, Jurispr. blz. II-2601, punt 37</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Uit het voorgaande volgt, dat Coccia en Di Giovine door verordening nr. 2613/97 niet individueel worden geraakt.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>In de tweede plaats zij eraan herinnerd, dat door verenigingen ingestelde beroepen tot nietigverklaring slechts in drie gevallen ontvankelijk zijn, namelijk</TXT><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>wanneer een wettelijke bepaling de beroepsverenigingen uitdrukkelijk een reeks procedurele bevoegdheden verleent (arrest Hof van <DATE ISO="19831004">4 oktober 1983</DATE>, Fediol/Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="191/82" YEAR="1983" PAGE.ECR="2913">191/82, Jurispr. blz. 2913, punten 28-30</REF.DOC.ECR>; arrest CCE de Vittel e. a./Commissie, reeds aangehaald, punten 39-42);</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="II-4202"?><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>wanneer de vereniging de belangen behartigt van ondernemingen die zelf een ontvankelijk beroep zouden kunnen instellen (arrest Gerecht van <DATE ISO="19950706">6 juli 1995</DATE>, AITEC e. a./Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-447/93+T-448/93+T-449/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-1971">T-447/93, T-448/93 en T-449/93, Jurispr. blz. II-1971, punt 62</REF.DOC.ECR>);</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>wanneer de vereniging wordt geïndividualiseerd doordat haar eigen belangen als vereniging worden aangetast, in het bijzonder omdat haar positie als onderhandelaar is beïnvloed door de handeling waarvan nietigverklaring wordt gevorderd (arrest Hof van <DATE ISO="19880202">2 februari 1988</DATE>, Van der Kooy e. a./Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="67/85+68/85+70/85" YEAR="1988" PAGE.ECR="219">67/85, 68/85 en 70/85, Jurispr. blz. 219, punten 21-24</REF.DOC.ECR>; arrest Exporteurs in Levende Varkens e. a./Commissie, reeds aangehaald, punt 64).</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>In deze drie soorten situaties hebben het Hof en het Gerecht eveneens rekening gehouden met de deelneming van de betrokken verenigingen aan de procedure (beschikking Gerecht van <DATE ISO="19970930">30 september 1997</DATE>, Federolio/Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-122/96" YEAR="1997" PAGE.ECR="II-1559">T-122/96, Jurispr. blz. II-1559, punt 62</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Met betrekking tot de eerstgenoemde situatie volstaat het, vast te stellen dat de betrokken regeling houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker de verenigingen helemaal geen procedurele rechten verleent.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Wat de tweede genoemde situatie betreft, moet worden vastgesteld, dat het feit dat de betrokken bepaling de suikerbietentelers raakt wier belangen door de Associazione Nazionale Bieticoltori worden behartigd, deze suikerbietentelers niet karakteriseert ten opzichte van iedere andere persoon, aangezien zij zich in een situatie<?PAGE NO="II-4203"?> bevinden die vergelijkbaar is met die van elke andere onderneming die op dezelfde markt actief kan worden (zie, dienaangaande, beschikking Gerecht van <DATE ISO="19950111">11 januari 1995</DATE>, Cassa nazionale di previdenza ed assistenza a favore degli avvocati e procuratori/Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-116/94" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-1">T-116/94, Jurispr. blz. II-1, punt 28</REF.DOC.ECR>, en beschikking Federolio/Commissie, reeds aangehaald, punt 67).</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Met betrekking tot de derde genoemde situatie ten slotte zij herinnerd aan de vaste rechtspraak, dat een vereniging die is opgericht ter behartiging van de collectieve belangen van een categorie justitiabelen, niet wordt geacht door een handeling die de algemene belangen van deze categorie raakt, individueel te worden geraakt, zodat zij niet-ontvankelijk is in een beroep tot nietigverklaring wanneer haar leden niet zelf beroep kunnen instellen (arrest Hof van <DATE ISO="19750318">18 maart 1975</DATE>, Union syndicale e. a./Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="72/74" YEAR="1975" PAGE.ECR="401">72/74, Jurispr. blz. 401, punt 17</REF.DOC.ECR>; beschikking Hof van <DATE ISO="19861105">5 november 1986</DATE>, UFADE/Raad en Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="117/86" YEAR="1986" PAGE.ECR="3255">117/86, Jurispr. blz. 3255, punt 12</REF.DOC.ECR>; arrest AITEC e. a./Commissie, reeds aangehaald, punt 54; beschikking Gerecht van <DATE ISO="19950809">9 augustus 1995</DATE>, Greenpeace e. a./Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-585/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-2205">T-585/93, Jurispr. blz. II-2205, punt 59</REF.DOC.ECR>). Niettemin kan het bestaan van bijzondere omstandigheden, zoals de rol die een vereniging heeft gespeeld in het kader van een procedure die tot de vaststelling van een handeling in de zin van artikel 173 van het Verdrag heeft geleid, de ontvankelijkheid rechtvaardigen van een beroep ingesteld door een vereniging wier leden door de bestreden handeling niet rechtstreeks en individueel worden geraakt, met name wanneer haar positie als onderhandelaar door deze handeling is geraakt (beschikking Federolio/Commissie, reeds aangehaald, punt 69).</TXT></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Dienaangaande moet enerzijds worden vastgesteld, dat de leden van de verenigingverzoekster door verordening nr. 2613/97 niet individueel worden geraakt (zie punt 27 hierboven), en dat evenmin de eigen belangen van de vereniging worden geraakt. Deze behartigt immers alleen maar de belangen van haar ledensuikerbietentelers. De belangen van de vereniging zijn niet te onderscheiden van die van de Italiaanse suikerbietentelers (zie, naar analogie, beschikking Federolio/Commissie, reeds aangehaald, punten 71 en 72). Bovendien is de vereniging in het<?PAGE NO="II-4204"?> kader van de onderhandelingen die tot de vaststelling van de verordening hebben geleid, niet als onderhandelaar opgetreden.</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Uit het voorgaande blijkt, dat verzoekster Associazione Nazionale Bieticoltori niet worden geïndividualiseerd aan de hand van de in de rechtspraak neergelegde criteria inzake de ontvankelijkheid van een door een vereniging ingesteld beroep tot nietigverklaring.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Bijgevolg voldoet geen van verzoekers aan de bij artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag gestelde voorwaarden voor ontvankelijkheid.</TXT></NP><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Uit het voorgaande volgt, dat het beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard, zonder dat over de verzoeken om tussenkomst uitspraak behoeft te worden gedaan.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Kosten</P></TI></TITLE><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Ingevolge artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering moet de in het ongelijk gestelde partij in de kosten worden verwezen, voor zover dat is gevorderd. Aangezien verzoekers in het ongelijk zijn gesteld, dienen zij hoofdelijk in de kosten te worden verwezen.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="II-4205"?><JURISDICTION><INTRO><P>HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Vierde kamer — uitgebreid)</P><P>beschikt:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Het beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Verzoekers worden hoofdelijk in de kosten verwezen.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Luxemburg, <DATE ISO="19981208">8 december 1998</DATE>.</P><SIGNATORY><P>De griffier</P><P>H.Jung</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>De president van de Vierde kamer</P><P>R. M. Moura Ramos</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>