52009PC0522

Πρόταση Απόφαση του Συμβουλίου που επιτρέπει στο Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας να εφαρμόσουν ειδικό μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 167 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας /* COM/2009/0522 τελικό */


[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 13.10.2009

COM(2009) 522 τελικό

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που επιτρέπει στο Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας να εφαρμόσουν ειδικό μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 167 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της προτασης

Σύμφωνα με το άρθρο 395 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (στο εξής: «οδηγία ΦΠΑ»), το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα έπειτα από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να επιτρέπει σε κάθε κράτος μέλος να θεσπίζει ειδικά μέτρα παρέκκλισης από τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας, για λόγους απλούστευσης των διαδικασιών επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) ή πρόληψης ορισμένων μορφών φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής.

Με την απόφαση 2007/133/ΕΚ του Συμβουλίου της 30ής Ιανουαρίου 2007 (ΕΕ L 57 της 24.2.2007, σ. 12) επιτράπηκε στο Βασίλειο της Σουηδίας (στο εξής «Σουηδία») και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (στο εξής «Ηνωμένο Βασίλειο») να εφαρμόσουν ειδικό μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 167 της οδηγίας ΦΠΑ μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2009.

Η απόφαση αυτή επιτρέπει στα ανωτέρω κράτη να αναστείλουν την άσκηση του δικαιώματος εκπτώσεως του ΦΠΑ μέχρις ότου ο φόρος αυτός καταβληθεί στους προμηθευτές αγαθών ή τους παρόχους υπηρεσιών, εφόσον οι σχετικοί υποκείμενοι στο φόρο έχουν ετήσιο κύκλο εργασιών όχι υψηλότερο από 3 000 000 SEK για τη Σουηδία και 1 350 000 GBP για το Ηνωμένο Βασίλειο, κάνοντας έτσι χρήση της δυνατότητας εφαρμογής ενός προαιρετικού καθεστώτος (του λεγόμενου συστήματος λογιστικής βάσει ταμειακών πληρωμών) σύμφωνα με το στοιχείο β) του άρθρου 66 της οδηγίας ΦΠΑ, βάσει του οποίου ο ΦΠΑ επί των των εκροών τους καθίσταται απαιτητός κατά το χρόνο είσπραξης του τιμήματος.

Με επιστολή που πρωτοκολλήθηκε στη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 3 Μαρτίου 2009, η Σουηδία ζήτησε παράταση του μέτρου αυτού. Με επιστολή που πρωτοκολλήθηκε στη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 15 Ιανουαρίου 2009, το Ηνωμένο Βασίλειο ζήτησε παράταση του μέτρου αυτού, με ταυτόχρονη αύξηση του ορίου ετήσιου κύκλου εργασιών σε 1 500 000 GBP. Το Ηνωμένο Βασίλειο επισήμανε ότι αυτή η αύξηση θα επέτρεπε να τηρηθεί κατά προσέγγιση το όριο των 2 000 000 EUR που ισχύει για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα συναλλαγματική ισοτιμία της αγγλικής λίρας σε σχέση με το ευρώ και θα είχε ως αποτέλεσμα να δοθεί η δυνατότητα χρήσης του καθεστώτος σε 6 800 πρόσθετες επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με το άρθρο 395 παράγραφος 2 της οδηγίας ΦΠΑ, με επιστολές της 9ης Ιουλίου 2009, η Επιτροπή διαβίβασε τις αιτήσεις της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου στα άλλα κράτη μέλη και, με επιστολές της 13ης Ιουλίου 2009, πληροφόρησε τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο ότι διέθετε όλα τα απαραίτητα στοιχεία που θεωρούσε χρήσιμα.

Το λεγόμενο σύστημα λογιστικής βάσει ταμειακών πληρωμών είναι ένα απλοποιημένο καθεστώς φορολόγησης που απευθύνεται στις μικρές επιχειρήσεις που δεν δικαιούνται απαλλαγής από το φόρο. Επιτρέπει στους εν λόγω υποκείμενους στο φόρο να εφαρμόζουν ένα απλό κανόνα με βάση την ημερομηνία πληρωμής των δαπανών τους για τις εισροές και τις εκροές τους, για να προσδιοριστεί η χρονική στιγμή κατά την οποία θα πρέπει να ασκήσουν το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ και να καταβάλουν το φόρο στο δημόσιο ταμείο, αντιστοίχως. Συνεπώς, αποτελεί ένα μέτρο απλούστευσης, ιδίως για τις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες όσον αφορά τον προσδιορισμό, σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες, της ημερομηνίας κατά την οποία καθίσταται απαιτητός ο φόρος επί των εισροών και των εκροών τους και για εκείνες που δεν εφαρμόζουν σύστημα λογιστικής βάσει της αρχής των δεδουλευμένων εσόδων/εξόδων. Επιπλέον, το σύστημα αυτό προσφέρει ταμειακό πλεονέκτημα ιδίως για τις επιχειρήσεις που έχουν κυρίως δαπάνες που δεν βαρύνονται με ΦΠΑ όπως οι μισθοί ή έχουν εισπράξεις για τις οποίες υφίστανται σημαντικές καθυστερήσεις από τους πελάτες τους χωρίς να είναι σε θέση να επιβάλλουν αντίστοιχες προθεσμίες πληρωμής στους προμηθευτές τους.

Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι στην πρόταση οδηγίας της 28ης Ιανουαρίου 2009 για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας όσον αφορά τους κανόνες τιμολόγησης (COM(2009) 21 τελικό), η Επιτροπή έχει συμπεριλάβει διατάξεις που επιτρέπουν σε όλα τα κράτη μέλη να αναβάλουν την άσκηση του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ έως ότου αυτός καταβληθεί στον προμηθευτή αγαθών ή υπηρεσιών, για υποκείμενους στο φόρο των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει τα 2 000 000 EUR (ήτοι το όριο των πολύ μικρών επιχειρήσεων σύμφωνα με τη σύσταση 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής της 6ης Μαίου 2003, ΕΕ L 124 της 20.5.2003, σ. 36), οι οποίοι επωφελούνται έτσι από ένα προαιρετικό καθεστώς λογιστικής βάσει ταμειακών πληρωμών σύμφωνα με το οποίο ο ΦΠΑ που βαρύνει τις εκροές τους καθίσταται απαιτητός μόνο εφόσον εισπράξουν το οφειλόμενο τίμημα.

Λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 395 της οδηγίας ΦΠΑ και τα επιχειρήματα που αναπτύχθηκαν από τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η Επιτροπή θεωρεί ότι η παρέκκλιση που ζητήθηκε πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο αυτό, δεδομένου ότι εντάσσεται στο πλαίσιο του προαιρετικού καθεστώτος λογιστικής βάσει ταμειακών πληρωμών και επιτρέπει την απλοποίηση της είσπραξης του φόρου για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις. Κατά συνέπεια, εκτιμώντας επιπλέον τα στοιχεία που προαναφέρθηκαν, η Επιτροπή δεν έχει αντίρρηση ως προς αυτό το αίτημα και κρίνει, ως εκ τούτου, ότι πρέπει να υποβάλει στο Συμβούλιο την αντίστοιχη πρόταση. Ειδικότερα, τα όρια του ετήσιου κύκλου εργασιών του καθεστώτος είναι, μετά την εφαρμογή των κανόνων μετατροπής που περιέχονται στα άρθρα 399 και 400 της οδηγίας ΦΠΑ, χαμηλότερα από εκείνα που έχει προτείνει η Επιτροπή.

Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι, αφενός, θα πρέπει να επιβάλει στην παρέκκλιση αυτή περιορισμένη διάρκεια εφαρμογής ώστε να μπορεί να αξιολογεί περιοδικά, βάσει των κατάλληλων στοιχείων που θα παρέχονται από τα κράτη μέλη, εάν οι νομικοί ή πραγματικοί λόγοι που την δικαιολογούν σήμερα εξακολουθούν να ισχύουν. Εξάλλου, θεωρεί ότι πρέπει εν πάση περιπτώσει η παρέκκλιση αυτή να πάψει να εφαρμόζεται όταν θα αρχίσουν να ισχύουν οι εναρμονισμένοι κανόνες που έχει προτείνει η Επιτροπή για το καθεστώς αυτό.

2. Διαβουλεύσεις των ενδιαφερομένων και αναλυση επιπτωσεων

Η πρόταση απόφασης επιτρέπει τη διατήρηση ενός προαιρετικού καθεστώτος λογιστικής βάσει ταμειακών πληρωμών το οποίο επιτρέπει την απλοποίηση της είσπραξης του φόρου για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις βελτιώνοντας συγχρόνως την ταμειακή τους κατάσταση. Συνεπώς, θα έχει θετικά αποτελέσματα για τις επιχειρήσεις αυτές. Δεν χρειάστηκε να κληθούν εξωτερικοί εμπειρογνώμονες, ούτε να πραγματοποιηθούν διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη ή να αξιολογηθεί ο αντίκτυπος μιας τέτοιας απόφασης. Εν πάση περιπτώσει, ο αντίκτυπος αυτός θα είναι περιορισμένος λόγω του περιορισμένου πεδίου και της διάρκειας εφαρμογής της.

3. Νομικά στοιχεια της προτασησ

Η προτεινόμενη απόφαση έχει ως αντικείμενο να επιτρέψει στη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο να συνεχίσουν την εφαρμογή παρέκκλισης από το άρθρο 167 της οδηγίας ΦΠΑ και να αναβάλουν, συνεπώς, την άσκηση του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ έως ότου αυτός καταβληθεί στον προμηθευτή αγαθών ή τον πάροχο των υπηρεσιών για υποκείμενους στο φόρο των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει 3 000 000 SEK για τη Σουηδία και 1 500 000 GBP για το Ηνωμένο Βασίλειο, εφαρμόζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο το προαιρετικό καθεστώς λογιστικής βάσει ταμειακών πληρωμών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 66 στοιχείο β) της οδηγίας ΦΠΑ, σύμφωνα με το οποίο ο ΦΠΑ που βαρύνει τις εκροές τους καθίσταται απαιτητός μόνο κατά το χρόνο είσπραξης του τιμήματος.

Τη νομική βάση της απόφασης αυτής συνιστούν οι διατάξεις του άρθρου 395 της οδηγίας ΦΠΑ οι οποίες έχουν εκδοθεί κατ’ εφαρμογή του άρθρου 93 της συνθήκης ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Σύμφωνα με τις εν λόγω διατάξεις, το κράτος μέλος που επιθυμεί να θεσπίσει ειδικά μέτρα παρέκκλισης από την οδηγία αυτή πρέπει να λάβει την άδεια του Συμβουλίου, με τη μορφή απόφασης του Συμβουλίου. Δεδομένου ότι πρόκειται για ένα μέτρο εκτελεστικό που έχει σχέση με την εναρμόνιση των νομοθεσιών όσον αφορά το φόρο επί του κύκλου εργασιών, τηρείται η αρχή της επικουρικότητας.

Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας και ως, εκ τούτου, δεν υπερβαίνει αυτό που είναι αναγκαίο για την επίτευξη του στόχου της απλούστευσης που επιδιώκει δεδομένου ότι αφορά ένα περιρισμένο μόνο αριθμό υποκείμενων στο φόρο, οι οποίοι επιπλέον δεν θα πρέπει να προσαρμοστούν στους κανόνες του καθεστώτος αυτού παρά μόνο εφόσον το επιλέξουν. Έτσι, παρεκκλίνει από τις αρχές της οδηγίας ΦΠΑ μόνο κατά τρόπο περιορισμένο και σε κατάλληλο βαθμό.

4. Δημοσιονομικες επιπτώσεις

Η πρόταση δεν έχει καμία δημοσιονομική επίπτωση στον προϋπολογισμό της Κοινότητας.

5. Συμπληρωματικές πληροφορίες

Η πρόταση προβλέπει ότι η περίοδος εφαρμογής της απόφασης θα λήξει αυτομάτως την ημέρα έναρξης ισχύος των διατάξεων που θα θεσπίζουν εναρμονισμένους κανόνες που επιτρέπουν σε όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν το συγκεκριμένο μέτρο παρέκκλισης που ζητήθηκε.

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που επιτρέπει στο Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας να εφαρμόσουν ειδικό μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 167 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας , και ιδίως το άρθρο 93,

την οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Νοεμβρίου 2006 σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας[1], και ιδίως το άρθρο 395 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής[2],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Με την απόφαση 2007/133/ΕΚ του Συμβουλίου της 30ής Ιανουαρίου 2007[3], επιτράπηκε στο Βασίλειο της Σουηδίας (στο εξής «η Σουηδία») και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (στο εξής «στο Ηνωμένο Βασίλειο»), κατά παρέκκλιση από το άρθρο 167 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, να αναστείλουν την άσκηση του δικαιώματος έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξία (ΦΠΑ) έως ότου αυτός καταβληθεί στον προμηθευτή αγαθών ή πάροχο υπηρεσιών για υποκείμενους στο φόρο που κάνουν χρήση του προαιρετικού καθεστώτος λογιστικής βάσει ταμειακών πληρωμών σύμφωνα με το οποίο, βάσει του άρθρου 66 στοιχείο β) της οδηγίας ΦΠΑ, ο ΦΠΑ που βαρύνει τις παραδόσεις ή τις παροχές τους καθίσταται απαιτητός κατά το χρόνο είσπραξης του τιμήματος. Για να επωφεληθούν από το καθεστώς αυτό, ο ετήσιος κύκλος εργασιών τους δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσό των 3 000 000 SEK όσον αφορά τη Σουηδία και των 1 350 000 GBP όσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο.

(2) Η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο ζήτησαν την άδεια να παρατείνουν αυτό το μέτρο παρέκκλισης με επιστολές που πρωτοκολλήθηκαν στη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 3 Μαρτίου 2009 για τη Σουηδία και στις 15 Ιανουαρίου 2009 για το Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης, το Ηνωμένο Βασίλειο ζήτησε να αυξηθεί το όριο του ετήσιου κύκλου εργασιών για την εφαρμογή του καθεστώτος αυτού σε 1 500 000 GBP.

(3) Σύμφωνα με το άρθρο 395 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, με επιστολές της 9ης Ιουλίου 2009, η Επιτροπή διαβίβασε τις αιτήσεις της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου στα άλλα κράτη μέλη και, με επιστολές της 13ης Ιουλίου 2009, πληροφόρησε τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο ότι διέθετε όλα τα απαραίτητα στοιχεία που θεωρούσε χρήσιμα.

(4) Το λεγόμενο σύστημα λογιστικής βάσει ταμειακών πληρωμών είναι ένα απλοποιημένο και προαιρετικό καθεστώς που απευθύνεται στις μικρές επιχειρήσεις που δεν έχουν δικαίωμα απαλλαγής από το φόρο. Επιτρέπει στους εν λόγω υποκείμενους στο φόρο να εφαρμόζουν ένα απλό κανόνα με βάση την ημερομηνία πληρωμής των πράξεών τους όσον αφορά τις εισροές και τις εκροές τους, για να προσδιοριστεί η χρονική στιγμή κατά την οποία θα πρέπει να ασκήσουν το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ και να καταβάλουν το φόρο στο δημόσιο ταμείο, αντιστοίχως. Συνεπώς το καθεστώς αυτό αποτελεί μέτρο απλοποίησης για τους υποκείμενους στο φόρο το οποίο μπορεί επιπλέον να τους προσφέρει ένα ταμειακό πλεονέκτημα.

(5) Στις 28 Ιανουαρίου 2009, η Επιτροή υπέβαλε πρόταση οδηγίας (COM(2009) 21 τελικό) για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας όσον αφορά τους κανόνες τιμολόγησης, η οποία περιέχει διατάξεις που επιτρέπουν επίσης στα κράτη μέλη να αναβάλουν την άσκηση του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ έως ότου αυτός καταβληθεί στον προμηθευτή για τις παραδόσεις αγαθών ή τις παροχές υπηρεσιών, όσον αφορά υποκείμενους στο φόρο των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει ένα όριο που ορίζεται από τα κράτη μέλη και μπορεί να φθάσει μέχρι 2 000 000 EUR, εφαρμόζοντας έτσι ένα προαιρετικό καθεστώς λογιστικής σύμφωνα με το οποίο ο ΦΠΑ που βαρύνει τις πράξεις τους καθίσταται απαιτητός μόνο όταν εισπράξουν το οφειλόμενο τίμημα.

(6) Το συγκεκριμένο μέτρο παρέκκλισης που ζητήθηκε δεν επηρεάζει το ποσό των εσόδων ΦΠΑ που εισπράττεται από τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο στο στάδιο της τελικής κατανάλωσης και δεν θα έχει καμία επίπτωση στους ίδιους πόρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που προέρχονται από το φόρο προστιθέμενης αξίας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 167 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο μπορούν αναστείλουν την άσκηση του δικαιώματος έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας των υποκείμενων στο φόρο που προσδιορίζονται στο δεύτερο εδάφιο, μέχρις ότου ο πληρωθεί ο φόρος αυτός στον προμηθευτή αγαθών ή τον πάροχο υπηρεσιών.

Οι εν λόγω υποκείμενοι στο φόρο πρέπει να έχουν επιλέξει σύστημα βάσει του οποίου ο φόρος προστιθέμενης αξίας που βαρύνει τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούν καθίσταται απαιτητός όταν εισπράττουν το οφειλόμενο τίμημα. Σύμφωνα με το καθεστώς αυτό, ο ετήσιος κύκλος εργασιών τους δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσό των 3 000 000 SEK όσον αφορά τη Σουηδία και των 1 500 000 GBP όσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2010 μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος διατάξεων οδηγίας που επιτρέπει στα κράτη μέλη να αναστείλουν την άσκηση του δικαιώματος εκπτώσεως του φόρου προστιθέμενης αξίας μέχρις ότου ο φόρος αυτός καταβληθεί στους προμηθευτές αγαθών ή παρόχους υπηρεσιών, όσον αφορά υποκείμενους στο φόρο των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει ένα ορισμένο όριο, και οι οποίοι κάνουν χρήση ενός προαιρετικού συστήματος βάσει του οποίου ο φόρος προστιθέμενης αξίας που βαρύνει τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούν καθίσταται απαιτητός όταν εισπράττουν το οφειλόμενο τίμημα. Εν πάση περιπτώσει, η παρούσα απόφαση ισχύει, το αργότερο, έως την 31η Δεκεμβρίου 2012.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών και στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1.

[2] ΕΕ C της , σ. .

[3] ΕΕ L 57 της 24.02.2007, σ. 12.